‏.:: www.bolboljan.net ::.
...بزودی به حدش می رسه
.برای امروز دیگه کافیه
.برو حموم
.نه، می تونم ادامه بدم
.خواهش می کنم، ادامه بدیم
.به خودت زیاد فشار نیار
.زخماتم هنوز کاملا بهبود پیدا نکردن
.نمی خواد زیاد عجله کنی
به یاد داشته باش که استراحت کردن .هم به اندازه ی تمرین کردن لازمه
تونسته بفهمه حدش برای استفاده .از تکنیک شمشیر ناپیدا چقدره
...اما
قسمت چهاردهم لایق مبارزه
...دره ای که اطرافشو کوهستان پوشونده
.که این طور
.اینجا برای دور بودن از دیگران خیلی مناسبه
...اوه
.دقیقا اندازت شد
این همون لباسی بود که همیشه به تن داشتی؟
.آره
...آستین سمت راست نداره
.اما از مال تو خیلی بهتره
.می دمش به تو
.بشین
.بخور
...اگه حس خوردن هم نداری
.باید به زور بریزی تو شکمت
.هیچ عوض نشدی
.اخلاق و رفتارت درست مثل گذشته ست
...مطمئنم می دونی که
ما نیمه انسان، نیمه یوماها .با زیاد شدن سن، پیر نمی شیم
برای همیشه این شکلی باقی می مونیم .تا تو مبارزه بمیریم و یا به یوما تبدیل شیم
...اگه ترسا هم هنوز زنده بود
.قیافه اش هیچ تغییری نمی کرد
تو فکر می کنی ترسا به خاطر تو مرد، نه؟
.یه جورایی درسته
...چون تو رو پیدا کرد و با تو همسفر شد
...مهارتش تو مبارزه کمتر شد
.و در آخر هم توسط پریشیلا کشته شد
.حقیقت همینه
...اما
...به نظر من ترسا خوشحال بود
..اون مدتی که با تو سفر می کرد
...جدا از اینکه مدت خیلی کوتاهی بود
.ترسا همیشه نفر اول باقی موند
...اون خیلی قوی بود و خیلی مغرور
...و به هیمن خاطر، اطرافیان تحسینش می کردن
.و همزمان هم ازش می ترسیدن
...درسته، تو عاشقش بودی
.و اون این عشقو قبول کرد
...برای ترسا، اون زمانی که با تو بود
...پر از آرامش بود
.و مهمتر اینکه، احساس می کرد یه انسانه
.خوشحال بود
.خوبه
.حالا دیگه فهمیدی حدت چقدره
.این احساسو هرگز فراموش نکن
...چقدر
...چقدر تکنیک
شمشیر ناپیدای من با مال تو فرق داره؟
.شمشیر ناپیدا نیاز به قدرت روانی بالا داره
.مهمترین چیز اینه که همیشه خونسردی خودتو حفظ کنی
...فکر می کردم این تکنیک مناسب تو باشه
.اما اشتباه می کردم
.آتش خشمی همیشگی تو قلبت وجود داره
.شمشیر ناپیدا بدرد افرادی مثل تو نمی خوره
.با استفاده از این تکنیک، ذهنت متمرکز دستت می شه
حقیقت اینه که، تو بیشتر از 1 دقیقه هم .نمی تونی از این تکنیک استفاده کنی
.قدرت و سرعتت هم 1/10 سرعت و قدرت منه
.به عبارت دیگه، بی فایده ست
.هر چند که پیش روی خوبی داشتی
.اجازه بده ازت تقدیر کنم
.بلند شو
...چی کار می کنی
.آخه زخمت بهبود پیدا کرده بوده
.برای همین مجبور شدم یه زخم تازه بزنم
...ایرنه، تو
.به عنوان هدیه ی خداحافظی
.بگیرش
چی داری می گی؟
!دیوانه شدی
...زود باش وصلش کن
!وگرنه دیر می شه
.با اون بازو، بهتر می تونی از شمشیر ناپیدا استفاده کنی
.فکرشو می کردم نیاز داشته باشی
...اما، ایرنه
...من که دیگه مبارزه نمی کنم
.داشتن اون بازو برام هیچ فایده ای نداره
.الان خیلی وقته که دیگه نیازی بهش ندارم
...اما
...بگیرش
.این طوری می تونی زنده بمونی
...تا ثابت کنی هنوز ترسا در وجودت زنده ست
...وقتی همه چی تموم شد
.بازوتو پس می دم
.تا اون موقع زنده بمون
.همچین انتظاری ازت ندارم
.نگران من نباش، به این راحتی نمی میرم
.زنده بمون، کلیر
.یکی دیگه هم حس می کنم
دیگه اینجا نیست؟
.نه
.مدتی می شه رفته
.خوب، حالا هر چی
.من دنبال تو می گشتم
خیلی سخت می شد پیدات کرد ...چون یوکیتو خیلی مدته که مهار کردی
اما چون از شمشیر ناپیدا استفاده .کردی، تونستم یوکیتو پیدا کنم
.به این خاطر، یوکیت مثل مبارزین دیگه همه جا پخش شد
می شه اسمتو بپرسم؟
.رافائلا
.شماره ی 5 سازمان
اون زخم چیه؟
قبل از اینکه نیمه انسان، نیمه یوما بشی وجود داشت؟
لازمه جواب کسی رو که به زودی قراره بمیره، بدم؟
...ایرنه ی خائن
به فرمان سازمان، به اینجا .اومدم تا سرتو از تنت جدا کنم
،شنیده بودم فقط یه بازوتو داری .اما انگار هردوشو از دست دادی
.حیف شد، هیچ شانسی نداری
.نه، با دو تا دست هم هیچ شانسی نداشتم
،چرا با اینکه اینقدر قدرتمندی هنوز شماره ی 5 باقی موندی؟
.شرمنده، دلیلی نمی بینم به این سوال جواب بدم
!ایرنه؟
...یه چیزی تو دستم
چی بود؟
...یه چیز غول پیکر داره نزدیک می شه
.اوه، سلامی چو بوی خوش آشنایی
.چه تصادف جالبی
.باورم نمی شه اینجا پیدات کردم
هوی... اون دست راست چیه دیگه؟
.یادمه دست راستتو تیکه تیکه کردم
...اوفیلیا
.ای بابا
،به همین زودی منو از یاد بردی .از آخرین ملاقاتمون که چیزی نگذشته
.ناراحتم کردی
.خیلی پستی
...مسخ شده
هان؟
چی؟ چی؟
مسخ شده کجاست؟
!ای بابا! اینجا مسخ شده ای وجود نداره که
!دیگه نبینم این جوری منو بترسونی ها
راستی، چیزی همرات داری که من بخورم؟
.نمی دونم چرا اینقدر گشنم شده
اگه ممکنه، یه کمی گوشت می خوام؟
...اگه ممکنه، نرم باشه و گوشتالو
...آهان، دل و روده خوبه
.نه، نه مال انسان ها
.من که مسخ شده نیستم
اما فکر می کنم هر چی بیشتر .شبیه به انسان ها باشه، خوشمزه تره
...تو
که یه انسان نیستی، هستی؟
...اوه، اوه
سرعت و قدرتت بیشتر شده، نه؟
.ای بابا
چی می شه بذاری یه کمی از دل و روده هاتو بخورم؟
...مهارتت در مقایسه با قبل خیلی خیلی بهبود پیدا کرده
چی کار کردی، ناقلا؟
.خوب، به من چه مربوط
...عجیبه
.اصلا خوشمزه نبود
.خیلی عجیبه
.من چیزی جز دل و روده دوست ندارم
.شرمنده
...خودم نمی خواستم تو غذام بشی
.اما دارم از گشنگی می میرم، چاره ای ندارم
...دوست داشتم زنده زنده شکمتو پاره کنم
.اما بهتره اول بکشمت و بعد بخورمت
...برای یه کلمیور غرق شدن
...خیلی غم انگیزه
...از طرفی کنایه آمیزه
!چی... شد؟
!این دیگه چیه؟
...چیه
!این دیگه کیه؟
...امکان نداره
...هرگز
...همه ی اینا یه خوابه
...یعنی
!یعنی من مسخ شدم؟
...نه
چرا؟ چرا من؟
!من فقط می خواستم انتقام داداشی رو بگیرم
!آخه چرا من باید این شکلی بشم؟
...همه ی اینا... تقصیر اون هیولای یه شاخه
...چی شد
.دست راستم نیست
کار تو بود؟
آخه چرا؟
چرا این کارو کردی؟
!فهمیدم، تو مقصر هستی
!اگه تو نبودی، من این شکلی نمی شدم
!همه ی اینا تقصیر توئه
!اگه تو نبودی، داداشی من هرگز کشته نمی شد
!و من هم به یه هیولا تبدیل نمی شدم
...اسمتو بهم بگو
...شماره ی 47 سازمان، کلیر
...کسی که خون ترسا تو رگاش جریان داره
...کسی که بازوی ایرنه رو هدیه گرفته
،و کسی که سر هیولای تک شاخ .پریشیلا رو از تنش جدا می کنه
.شرمنده، مجبورم بکشمت
!بی ناموس
!حدمو نادیده گرفتم؟
.نه، به این خاطره که هنوز با بازوی ایرنه اخت نشدم
.حالا فهمیدم
.پس اون بازو رو قرض کردی
.گفتم یه جایی دیدمش
مال اون زنیکه ست، نه؟
!اون عفریته ی بی همه چیز، ایرنه
.پس بگو چرا تو این مدت کوتاه اینقدر قوی شدی
.آزاد کردن کامل یوکی توی یه دست
تنها کاری که باید بکنی اینه که دستتو .کنترل کنی و هرگز هم شمشیرتو ول نکن
درست می گم؟
نمی تونی کنترلش کنی، مگه نه؟
...اعضای بدنت هر کدوم یه کار می کنن
.چون بازوی راستت هنوز با بدنت اخت نشده
.من تموم اندام های بدنو تو دمم نگه می دارم
.به عبارت دیگه، این نقطه ضعفمه
.خوب، بهتره بازی کنیم
اگه بتونی تموم بدنمو تیکه تیکه ...کنی و به این قسمت برسی
.برنده می شی
...اما از طرفی، اگه نیمه های راه از حد قدرتت فراتر بری
...و مسخ بشی
.من برنده ام
این مسابقه یه جوی تعیین کننده ی اینه که آیا لیاقت .مبارزه با اون هیولای تک شاخو داری یا نه
چی می گی؟
جالبه، مگه نه؟
.اگه ببازم، کشتن هیولا رو به تو می سپارم
.عجب احمقی
...می تونستی حرفمو نادیه بگیری و
.مستقیم دممو نابود کنی
...چی باعث نا امیدیش می شه
...سمج و خودخواه بودن
تا حالا شده به اونایی که زنده موندن، فکر کنه؟
هان؟
دارم در مورد کی حرف می زنم؟
.عجله کن، زود باش فرار کن
!من منحرفش می کنم
!باید از اینجا فرار کنی
.آه، درسته
.داداشی
.اون به هیولا حمله کرد که از من محافظت کنه
خودشم می دونست هیچ کاری .از دستش ساخته نیست، اما بازم رفت
.آخرش هم مرد
.داره می ره رو اعصابم
دیدی؟
.بازی تموم شد
.از تو انتظار دیگه ای هم نمی رفت
...لعنتی
!حرکت کن... حرکت کن... حرکت کن
!حرکت کن
...خواهش می کنم
!داری چه غلطی می کنی؟
...اگه این جوری بمیری
کسایی که برای تو زنده موندن، چی می شن؟
!دیدی؟ می تونی انجامش بدی
...هان، من چرا
.تبریک
.تو بردی
.طبق قولم، همه چی رو می سپارم به تو
.به علاوه، هیچ کاری هم نمی تونستم انجام بدم
...واقعا که! خیلی آزار دهنده ای
.از کسایی که زندگیشونو به خطر میندازن خیلی بدم میاد
.خوب، آخرین ضربه رو هم بزن
.اگه عجله نکنی، ممکنه خودمو احیا کنم
...اوفیلیا
...تو باید به جای من بجنگی
.اگه ببازی، هرگز نمی بخشمت
...آه، که این طور
...آخرین لبخند داداشی
داداشی لبخند می زد چون ...می دونست من نجات پیدا می کنم
...نمی دونم چرا
...نمی دونم چرا تموم این مدت اینو فراموش کرده بودم
...شرمنده، داداشی
...تو اون دنیا بازم با هم بازی می کنیم، باشه، داداشی
...احساس سرگردانی
...مبارزی سرگردان
.خطری در کمین
.:: @bollbolljan_com ::.