‏.:: www.bolboljan.net ::.
تونست تو این مدت کوتاه پاهاشو کنترل کنه؟!‏
خیلی معرکه‏ست...‏
ریگاردو...‏
مرد؟!‏
آه...‏ شب‏های زیادی در سفر بوده‏ام
رویاهای یخ‏زده و اشک‏های روان
گرمم کن،‏ گرمم کن،‏ مرا در آغوش بگیر
از این بدن متنفرم
که نمی‏تواند عاشق شود
هر چه راه می‏روم نمی‏توانم به افق برسم
خاطرات گذشته روی دوشم سنگینی می‏کند
این بدن در انتها به چه رنگی آغشته می‏شود
همچنان پاسخ را می‏جویم
قسمت بیست و چهارم حد نهایی -‏ 2
بالاخره...‏ بالاخره موفق شد...‏
اون...‏
تموم شد؟
آه...‏
موفق شد،‏ دنوو، میریا!‏
کلیر بالاخره موفق شد!‏
واقعا که...‏ همیشه همه رو غافلگیر می‏کنه.‏
رفیق،‏ همه چی درست شد!‏
الان که وقت خوابیدن نیست!‏
هوی،‏ باشماهام!‏
کلیر یارو شیره رو شکست داد!‏
آخ جون!‏
موفق شد!‏
خیلی بد شد!‏
همچین کسی تونست شیرشاه رو شکست بده.‏
وقعا که آفرین!‏
پریشیلا.‏
حالت خوبه؟
چه بچه‏ی دردسرسازیه.‏
کلیر،‏ دیگه کافیه.‏
مهارش کن.‏
نمی‏تونم...‏
به من نزدیک نشین...‏
این بدن دیگه تحت کنترل من نیست...‏
کلیر...‏
هلن...‏
ازت یه خواهشی دارم...‏
ازت می‏خوام سرمو قطع کنی...‏
فرآیند مسخ شدگی من از کنترل خارج شده...‏
دیگه امکان برگشت وجود نداره.‏
چ...چی داری می‏گی؟!‏
من از آخرین توانم استفاده می‏کنم تا شمشیرمو ازت دور نگه دارم...‏
ازت می‏خوام همون موقع سرمو قطع کنی...‏
ک...کلیر...‏
منو ببخش...‏
برای اینکه این کارو به تو می‏سپارم...‏
لعنت به تو!‏
کی گفته که تو کاملا مسخ شدی؟!‏
خواهش می‏کنم،‏ هلن...‏
وقت زیادی برام باقی نمونده...‏
نمی‏تونم!‏
تو نباید تسلیم شی!‏
خودمم می‏دونم که دیگه نمی‏توم برگردم...‏
کلیر...‏
داداشی!‏
بابایی!‏
کافیه دیگه!‏
اگه ما نبودیم،‏ الان این سر تو بود که قطع شده بود.‏‏
تموم قدرتو آزاد کن...‏
و یه راهی برای کشتن ترسا پیدا کن.‏
ترسا؟
من...‏ کی هستم...‏
خوب دیگه...‏
بابایی خیلی مهربون بود...‏
من بابایی رو خیلی دوست داشتم...‏
اون داشت می خورد...‏
درست روبروی من...‏
دل و روده‏ی همه رو خورد...‏
برای همین کشتمش!‏
وقتی داشت آبجی رو می‏خورد...‏
از پشت با تبر سرشو قطع کردم!‏
دیگه نمی‏تونم برگردم...‏
نجاتم بده...‏
خواهش می‏کنم...‏
تنها کاری که می‏تونم بکنم اینه که قبل از اینکه یوما شی،‏ سرتو از تنت جدا کنم.‏
نه...‏ من نه...‏
اون من نبودم!‏
چی...‏
اصلا لازم نبود جلوی خودمو بگیرم...‏
نمی‏دونستم اینقدر کیف داره...‏
من... فقط می‏خواستم آبجی رو نجات بدم...‏
و انتقام بابایی رو بگیرم...‏
نه!‏
درسته!‏
خودشه...‏
تقصیر اون بود.‏
کلیر...‏
خواهش می‏کنم، هلن.‏
بذار حالا که قلب یه انسانو دارم،‏ از این دنیا برم.‏
راکی...‏
نتونستم به قولم عمل کنم.‏
خیلی دوست داشتم برای آخرین بار ببینمت...‏
ک...کلیر...‏
لعنتی!‏
چرا از من می‏خوای این کارو بکم؟!‏
لعنتی...‏
هرگز برای این کار نمی‏بخشمت!‏
متاسفم...‏ هلن...‏
نه... هلن...‏
لعنت خدا به تو!‏
چی بود؟!‏
این...‏
امکان نداره...‏
چرا هنوز زنده‏ای؟
مطمئنم که کشتمت...‏
نمی‏تونم تحمل کنم.‏
تو به سازمان خیانت کردی.‏
تو باعث رنج من شدی.‏
شکی ندارم.‏
خودشه.‏
برای همین دوباره می‏کشمت...‏
همون‏طور که قبلا کشتمت!‏
تو...‏
فقط تو...‏
هرگز نمی‏بخشمت!‏
کلیر!‏
هوم؟
کجا داری می‏ری؟
به تو چه ربطی داره؟
وضعیت پایدار نیست.‏
به اندازه‏ی کافی مبارز در اختیار نداریم.‏
نگران تیم تحقیقاتی هم هستم.‏
برو به سرزمین‏های شمالی.‏
البته ماموریت تو بیشتر جنبه‏ی اکتشافی داره.‏
خطایی ازت سربزنه،‏ به این معنیه که به سازمان خیانت کردی.‏
به نظر میاد مسخ شد.‏
می‏دونی کی رو می‏گم،‏ مگه نه؟
تنها تو هستی که می‏تونی اینو اثبات کنی...‏
پس پریشیلا هم بالاخره خاطراتشو به یاد آورد...‏
این اواخر اتفاقات جالبی داره میوفته.‏
آفرین به تو.‏
دیگه می‏تونی بری.‏
لازم نیست تو مبارزشون دخالت کنم.‏
به اندازه‏ی کافی لذت بردم.‏
دلیلی نداره نیروهامو به کشتن بدم.‏
بهتره فعلا تماشاچی باشم.‏
من شینشیا و تابیثا رو مامور مراقبت از زخمی‏ها کردم.‏
کلیر کجاست؟
باید بریم دنبال یوکیش.‏
کار مشکلیه،‏ اما چاره‏ی دیگه‏ای نداریم.‏
فکر می‏کنی بتونیم به کلیر برسیم؟
بهت گفتم که مشکله، نه؟
من نمی‏تونم تو این وضعیت تنهاش بذارم!‏
هر طور شده کلیر رو پیدا می‏کنم!‏
مثل اینکه اونم همین‏طور فکر می‏کنه.‏
شمشیر یه دوست برای قبر کافیه.‏
کاپیتان اوندینه.‏
شرمنده،‏ من می‏خوام شمشیرتو با خودم ببرم.‏
مال توئه، مگه نه؟
هلن،‏ بهتره بریم.‏
دنبال ما راه نیوفتی.‏
مطمئنی این‏وری اومده؟
آره.‏
فکر کنم.‏
لعنتی.‏
کلیر!‏
یوکیش همه‏جا پخش شده.‏
یعنی به خاطر طوفانه؟
یا اینکه تا حالا...‏
اون...‏
شماره‏ی 3، گالاتآ!‏
فکر نکنم بتونین از این جلوتر برین.‏
تو ما رو زیر نظر داشتی؟
اگه بگم آره، چی کار می‏کنی؟
شرمنده،‏ ما باید هر طور شده کلیر رو پیدا کنیم!‏
اوه؟
پس همگی می‏خواین نابود شین؟
از زمان خوب استفاده کنین.‏
اون دشمنی نیست که بشه به همین راحتی شکستش داد.‏
گالاتآ...‏
مطمئنی؟!‏
پیدا کردن شخص توسط یوکیش تخصص منه.‏
درست می‏گم، میریا؟
کلیر می‏تونه شکستش بده؟
چه می‏دونم.‏
باید بگم جنگ سختی در پیش داره.‏
کی؟!‏
با کی می‏خواد بجنگه؟!‏
اسمش پریشیلاست.‏
کسی که قوی‏ترین شماره‏ی 1 تاریخ یعنی ترسا،‏ لبخند ناپیدا رو کشت.‏
چی؟!‏
عجله کنین.‏
البته اگه می‏خواین نجاتش بدین.‏
گالاتآ،‏ ما به تو مدیونیم.‏
بریم!‏
اگه چیز مهمی بینتون نبود...‏
این‏طور گریه نمی‏کردی.‏
اگه عجله نکنی،‏ کلیر می‏میره.‏
حقیقت امر همینه.‏
در آخر...‏ من...‏
فقط حرف بودم...‏
اون منو بارها نجات داد...‏
اون منو بارها ستایش کرد...‏
و من هیچ کاری نتونستم بکنم...‏
می‏ترسیدم...‏
فقط و فقط به نجات جون خودم فکر می‏کردم...‏
نمی‏خواستم بمیرم...‏
من خیلی بیچارم...‏
مگه چه عیبی داره؟
من دارم می‏رم.‏
مهم نیست چی پیش میاد.‏
چرا؟
چون می‏خوام کلیر رو نجات بدم.‏
من... من...‏
صبر کن!‏
کلیر...‏
خواهش می‏کنم قبل از اینکه برسیم، نمیر!‏
اجازه بده شاهد پیروز شدن یکیتون باشم، پریشیلا.‏
تو...‏
فقط تو...‏
هرگز...‏ نمی‏بخشمت...‏
پریشیلا!‏
قلبم همچنان در غم خاطراتت می‏گرید
بدنم لیاقت جستجو را ندارد
امروز هم کسی دارد آن دوردست‏ها می‏گرید
و من همچنان با لبخندهایی یخ‏زده به زندگی ادامه می‏دهم
به امید کسانی که نمی‏توانم دوری‏شان را تحمل کنم
همچنان اینجا ایستاده‏ام
گل‏های پژمرده نشده هنوز هم زیبا هستند
آنها با غریزه‏ای ذاتی و محکم شکوفا شده‏اند
آسمان گنه‏کار با تکه‏های ابر پر شده
.:: @bollbolljan_com ::.
زنده ماندن در گذشته...‏
و مردن در گذشته...‏
لبخندی دلپذیر
قسمت بعد به خاطر چه کسی