‏.:: www.bolboljan.net ::.
کلیر یه نیمه یوما، نیمه انسان مثل ماها نیست.‏
داخل بدنش خون و گوشت یوما وارد نشده...‏
بلکه خون و گوشت یه مبارز دیگه وارد شده.‏
اون مبارز کسی نیست جز...‏
ترسا، لبخند ناپیدا...‏
...بجنگ برای کسایی که از دست دادی
و برای کسایی که نمی‏خوای از دست بدی.‏
شاید همه‏ی ما این‏طور زندگی می‏کنیم.‏
تر...‏ سا...‏
ترسا...‏
ترسا!‏
می‏کشم...‏
می‏کشم!‏
قسمت بیست و ششم میراث داران
کلیر...‏
می‏کشم...‏
یوما...‏
نمی‏بخشمت...‏
تو بابایی رو کشتی...‏
تو مامانی رو کشتی...‏
تو داداشی رو کشتی...‏
تو آبجی رو کشتی...‏
نمی‏بخشمت...‏
نمی‏بخشمت!‏
پریشیلا...‏
ام...امکان داره...‏
امکان نداره!‏
یومای لعمتی!‏
یومای لعنتی!‏
کلیر!‏
یوماها...‏
غیرقابل بخششن!‏
می‏کشم...‏
اوه...‏ این...‏
کلیر...‏
این...‏
این دیگه چیه؟
غیرممکنه...‏
امکان نداره بتونیم جلوشونو بگیریم.‏
کلیر...‏
پریشیلا...‏
آخه... چرا باید با هم این‏طور بجنگین؟
بسه...‏
کلیر...‏
پریشیلا...‏
بسه دیگه!‏
نا امیدم کردی.‏
کلیر!‏
تو که ترسا نیستی، هستی؟
اما بوی اونو می‏دی.‏
پس...‏
بمیر...‏
بال نداری پرواز کنی، خیلی بد شد، نه؟
می‏کشمت!‏
ترسا...‏
تو...‏ ترسا رو...‏
کلیر...‏
کلیر! نه!‏
کلیر...‏
خواهش می کنم...‏ تمومش کن!‏
این نوع جنگیدن...‏ ‏وحشیانه‏ست!‏
نه.‏
کلیر الان...‏
کلیر.‏
پریشیلا شاید عزیز تو رو کشته باشه.‏
اما...‏
پریشیلا هم به خاطر یوماها خانوادشو از دست داده...‏
نه فقط پریشیلا...‏
همه به خاطر یوماها یه چیز گرامی رو از دست دادن.‏
برای همین،‏ جنگیدن برای انسان‏هایی که این همه درد و رنجو تحمل کردن...‏
درست...‏ درست...‏
کلیر!‏ تو نباید به یه یوما تبدیل بشی!‏
اگه پریشیلا رو بکشی...‏
اونوقت با یوماها چه فرقی داری، کلیر!‏
بس کن!‏
تو کشتیش...‏
ترسا...‏
تو...‏
تو کشتیش!‏
کلیر!‏
نه!‏
راکی...‏
کلیر...‏
نباید این کارو بکنی!‏
نباید این‏جوری رفتار کنی!‏
کلیر...‏
منصرف شد؟!‏
کلیر...‏
زود باش، کلیر...‏
تو به من قول دادی،‏ مگه نه؟
که زنده بمونی و دوباره منو ببینی؟
به من گفتی که زنده بمونم...‏
من نا امیدانه از این شهر به اون شهر می‏رفتم...‏
تا یه روزی،‏ دوباره ببینمت...‏
تا دوباره آشپزت باشم...‏
کلیر،‏ من...‏
دوستت دارم!‏
این کارو نکن!‏
تو نباید به یه یوما تبدیل بشی!‏
این بار...‏
این بار،‏ من از محافظت می‏کنم.‏
تا آخر عمر مثل یه انسان زندگی کن!‏
مثل یه انسان زندگی کن...‏
راکی...‏
کلیر...‏
نه...‏
برو کنار...‏
من...‏ دیگه...‏
اوه، نه!‏
فرار کن!‏
جین!‏
ج...جین...‏
این بار فرار نکردی،‏ مگه نه؟
عالی شد...‏
جین...‏
چرا... این کارو...‏
حالا جاهامون عوض شده،‏ مگه نه،‏ کلیر؟
زمانی که من مسخ شده بودم،‏ تو منو دوباره برگردوندی؟
برگرد!‏
حالا من اینجام...‏ تا اون حرفا و لطفتتو بهت برگردونم...‏
برگرد...‏
تو تواناییشو داری...‏
مثل قبل...‏
یوکیتو با من هماهنگ کن...‏
انجامش بده...‏ منم یوکیتو مهار می کنم...‏‏
یه بار این کارو کردی...‏
پس دوباره هم می‏تونی...‏
نه...‏
اگه این کارو بکنم،‏ تو...‏
از من دور شو.‏
زخمتو درمان کن.‏
هنوز وقت داری.‏
کلیر...‏
این زخم از اون زخما نیست...‏
خودتم می‏دونی...‏
حداقل...‏ قبل از مرگم...‏
بذار جون ناچیزمو در راه برگشت تو فدا کنم...‏
ج...جین...‏
زود باش،‏ کلیر!‏
با یوکی من هماهنگ شو!‏
جین، نه!‏
مجبور نیستی این کارو بکنی!‏
هیچی مدیون من نیستی!‏
زندگیت مال خودتو!‏
کلیر، تمرکز کن!‏
نه!‏
بس کن!‏
کلیر!‏
بس کن...‏
اگه برگردم،‏ هدفی برای زندگی نخواهم داشت.‏
اگه پریشیلا رو نکشم...‏
پس به چه‏ دردی...‏
کلیر...‏
می‏تونی یه هدف برای زندگی پیدا کنی!‏
فقط فراموش نکن...‏
کسایی هستن که می‏خوان تو زنده بمونی...‏
کسایی هستن که همه‏ی آرزوهاشونو با زندگی تو ساختن...‏
و منم...‏ یکی از اونام...‏
جین...‏
زندگی کن... کلیر...‏
خوشحال شدم که باهات آشنا شدم...‏
جین...‏
جین!‏
جین...‏ چرا این کارو کردی...‏
جین...‏ جین...‏
نکایش خوبی بود...‏
تو...‏
ساکن شمال،‏ ایسله؟!‏
درسته که خاطراتش سرجاش نیست...‏
اما دلم نمی‏خواد از دستش بدم.‏
می‏خوام برش گردونم.‏
بعد از این همه خشونت اشتهام کور شده.‏
هر نوع مبارز دیگه‏ای برای هیچ‏کس خوب نیست...‏
موافق نیستین؟
برای امروز دیگه کافیه؟
راکی،‏ بازم همدیگه رو ملاقات می‏کنیم.‏
تمرین شمشیرزنی رو ادامه بده.‏
این یوکی عظیم دیگه چیه؟
ساکن شمال، ایسله همینه؟
لعنتی،‏ چقدر هیولا اینجاست!‏
آره، همین‏طوره.‏
این دنیا پره هیولاست.‏
چی شد؟
نه تنها سر و کله‏ی پریشیلا،‏ بلکه سر و کله‏ی ایسله،‏ ساکن شمال هم پیدا شد.‏
توضیح دیگه ای لازم نیست.‏
مردن؟
یوکیشونو حس نمی‏کنم.‏
چیز دیگه‏ای نمی‏تونم بگم.‏
اگه خیلی دوست داری بدونی،‏ خودت برو مرگشونو تایید کن.‏
که این‏طور.‏
شایدم رفتم...‏
البته دوست داشتم برم...‏
اما نمی‏تونم.‏
باید به وضعیت پیش اومده رسیدگی کنم.‏
بهم ثابت کن که می‏تونی زندگی کنی، کلیر.‏
برا کلیر مشکلی پیش نمیاد؟
به نظر خیلی افسرده میومد.‏
...بخواد ادامه بده و یا منصرف بشه
به خود کلیر مربوط می‏شه.‏
به ما ربطی نداره که دخالت کنیم.‏
آره.‏
درست می‏گی.‏
بهتره از اینجا به بعد هر کی راه خودشو بره.‏
درسته.‏
هان؟ حالا چی کار کنیم؟
مبارزمون برای انتقام هنوز تموم نشده.‏
من از سازمان میام بیرون...‏
و برای گرفتن انتقام روز و شب تمرین می‏کنم.‏
راه منم شبیه به راه توست.‏
هنوز خیلی چیزا هست که در مورد سازمان نمی‏دونم.‏
به احتمال زیاد بین مردم مخفی می‏شم و منتظر یه فرصت برای انتقام می‏شم.‏
خسته کننده‏ست.‏
هلن، تو چی کار می‏کنی؟
بعد این همه جنگ و دعوا،‏ لازم نمی‏بینم به سازمان برگردم...‏
چی کار کنم؟
پس دوست داری با من بیای؟
خوب، تنهایی تمرین کردن اصلا موثر نیست، نه؟
می‏تونم باهات تمرین کنم.‏
پس بازم وقت خداحافظی شد.‏
نمی‏گم چه وقت.‏
باشد که دوباره همدیگه رو ببینیم.‏
آره.‏
البته.‏
و همچنین اونو.‏
فراموش نکن...‏
کسایی هستن که می‏خوان تو زنده بمونی...‏
کسایی هستن که همه‏ی آرزوهاشونو با زندگی تو ساختن...‏
زندگی کن...‏ کلیر.‏
کلیر...‏
شرمنده که نتونستم زودتر از این پیدات کنم.‏
خوشحالم که زنده می‏بینمت.‏
حتما خیلی رنج کشیدی، نه؟
من قصد ندارم به سازمان برگردم.‏
سفرمون از اینجا به بعد خیلی مشکلتر خواهد بود.‏
هنوزم دوست داری با من بیای؟
کلیر...‏
من... من همیشه...‏
کلیر!‏
راکی...‏
ترسا...‏
من زنده‏ام.‏
روزی بهم می‏گی که این راه درست بوده؟
کنار انسان‏ها... مثل انسان‏ها زندگی کن...‏
کلیر.‏
.:: @bollbolljan_com ::.