‏.:: www.bolboljan.net ::.
. بله ، میز اطلاعات
. یه خواهشی داشتم
چیه ؟
میشه یه سری خاطرات رو برام بفرستی ؟
. بله ، خیلی ممنونم
کجا داری میری ؟
. هر جا دلم بخواد
. اینطور که معلومه داره بهت خوش میگذره
ها ؟
. دختره ی شیطون
. حتی فکرشم نکن که بزارم سرک بکشی
. قاضی هامون باید عین مترسک باشن
از نظر تو فقط همین مهمه ، نه ؟
بعدش چی میشه ؟
میخوای بدونی ؟
. میتونیم عوض بشیم
منظورت اینه که قاضی ها میتونن احساسات انسانی داشته باشن ؟
. درسته . ماها فقط یه مُشت عروسک خیمه شب بازی نیستیم
. انقدر مسخره ـس که حتی گل هام هم از شنیدنش خنده ـشون میگیره
. همه ی ما عروسکیم ، حتی خود من
الان دیگه میدونی که ما از چی ساخته شدیم ، نه ؟
. ارواحی که اونا رو به حرکت در میاوردن دیگه به ناکجا آباد رفتن
. از طرفی ، قاضی ها قاضی هستن
، اونم مثل همه ی اونایی که قبل از اون بودن
. پس تلاش برای چپوندن این چرندیات تو مخ ـش هیچی رو عوض نمیکنه
. رفتاری که قاضی ها همیشه از خودشون بروز میدن یکی ـه
! اینطور نیست
. بفرما
. خودت به زودی میبینی
ممنون که منتظر موندین ــــ
ها ؟
. لطفاً ما رو به پایین ترین طبقه ببر
ها ؟ اون پایین ؟
. اگه ممکنه
میخوای خودت اونو ببری ؟
. درسته
. بله ، آقا
چیوکی ؟
. چیوکی
اتاق ... ـم ؟
اما چطور ؟
. امکان نداره
داری شوخی میکنی ، نه ؟
... آخ
بیدار شدی ؟
الان داری چیکار میکنی ؟
ها ؟
گشت خودکشی
اینا ، عروسک هایی هستن که مادرت درست کرده ، درسته ؟
. آره
. کارش خیلی خوبه
ها ؟
چطور مگه ؟
اصلاً شبیه اون شخصیت ها نیستن ، نه ؟
. اما بازم ، واسم مثل یه گنج میمونن
میدونی ، فکر میکردم همه ی . چیزایی که از سر گذروندم فقط یه رویا بوده
. این واقعیته
. ماه از زمانی که تو مُردی میگذره ، چیوکی - سان 3
میخوای کمک کنم ؟
. نمیخواد ، خودم میتونم راه برم
. هیچکس اینجا نیست
! مامی
! این کتابُ واسم بخون
از چاوو خوشت میاد ، آره ؟
. من اومدم
... مامان
! مامان
. چیوکی ، من اومدم
. اون نمیتونه ما رو ببینه
، ما نمیتونیم با آدم های دنیای زنده ها محاوره ای داشته باشیم
. چه برسه به دست زدن
چرا زودتر بهم نگفتی ؟
. واقعاً معذرت میخوام
چرا منُ آوردی اینجا ؟
. خواهش میکنم ، اینو بگیر
چه خبر شده ؟
اینکه تو رو آوردم اینجا . واسه این نبود که مادرت رو ببینی
ها ؟
. در حال حاضر ، در هر ساعت 7000 انسان میمیرن
. زندگی همیشه هم زیبا نیست
. آدم هایی هستن که عمر نوح میکنن
. و از اون طرف آدم هایی که هنوز به نوبرونه نرسیدن فوت میکنن
، در ازای زندگی یه انسان معمولی
. میتونم تو رو همینجا به زندگی برگردونم
. فقط کافیه این دکمه رو فشار بدی
با اینکار ، تمام خاطراتت از کوئین دکیم پاک میشه
. و به زندگی برمیگردی
. هنوز کمی زمان مونده
تصمیمت چیه ؟
در ازای زندگی یه نفر دیگه ؟
. بله
پس یعنی ممکنه یکی از اعضای خونواده یا یکی از دوستام بمیرن ، نه ؟
. بله
. گرچه ، جمعیت حال حاضر دنیا چیزی بالغ بر 7 بیلیون نفره
. با حساب این آمار ، خیلی به چشم نمیاد
... مادرت ، پدرت ، دوستات
، تمام کسانی که تو رو میشناسن . خاطرات مرگت از ذهنشون پاک میشه
، میدونی
. وقتی اسکیت بازی میکنی خیلی دوست دارم ، چیوکی
اما چیزی که منُ بیشتر از همه خوشحال میکنه . دیدن سلامتی توئه
. نیستم
. برو
. اینکه نمیتونستم دوباره اسکیت بازی کنم اذیتم نمیکرد
. آدم ها نمیتونن همدیگه رو درک کنن
. اینکه بخوای یکی دیگه رو درک کنی ، اشتباهه
بیا ، خیلی از اینا دوست داری ، نه ؟
دست خودم نیست ، نمیتونم دست از عادت هام بردارم ، میدونی که ؟
. خیلی متاسفم ، چیوکی
. اون موقع ها نمیتونستم احساسات واقعی تو رو درک کنم
... به عنوان یه مادر شکست خوردم
چطور نتونستم احساسات دختر خودم رو درک کنم ؟
... نه
. تقصیر تو نبود
! دلم برات تنگ شده ، چیوکی
! مامان
. دلم ... میخواد دوباره به زندگی برگردم
! دلم میخواد زندگی کنم و با مادرم حرف بزنم
... میخوام ازش معذرت بخوام
دیگه میدونم ، اینکه آدم ها بخوان . همدیگه رو درک کنن کار اشتباهی نیست
، اما با اینحال
. دلم میخواد ما همدیگه رو بفهمیم
... و خب
... در ازای زندگی یه نفر دیگه
. میتونم زندگی کنم
انتخاب دیگه ای ندارم ، دارم ؟
. حق با توئه
... چیزی که هست اینه که
. من یه نفر دیگه رو دوست دارم
میشه با من بیای سر قرار ، همین الان ؟
... من همیشه
! نتونستم واسش همین یه کار کوچیک رو هم بکنم
. هر کاری میکنم
. منُ برگردون پیش بچه هام
. صدای زنم رو میشنیدم که ازم تشکر میکرد
و خب تصمیم گرفتم که زندگیم . رو برای گرفتن انتقام همسرم وقف کنم
! خواهش میکنم ، به اعصابت مسلط باش
نمیخوای دوباره در کنار خواهرت باشی ؟
. من زندگی خوبی داشتم
. نمیتونم ... فشارش بدم
چرا نه ؟
. چون همه یه عزیزی دارن
. اما اینا هیچکدوم به تو مربوط نمیشه
! میدونم
... میدونم ، اما
، حتی اگر هم با من فرسنگ ها فاصله داشته باشن
. یه نفر ، یه جا هست که بهشون تسلی خاطر داشته باشه
. یه نفر مثل مادرم
! اما بازم ، دلم میخواد با مادرم حرف بزنم
... مامان
... خیلی متاسفم ... متاسفم که ارزش زندگی رو ندونستم
... متاسفم ... متاسفم که نتونستم احساسات تو رو درک کنم
... از اینکه انقدر برات غم و غصه به بار آوردم
... متاسفم
... از اینکه نتونستم حتی یه خداحافظی درست حسابی باهات داشته باشم
... متاسفم
! بیا
! فشارش بده
! اینکارو بکن
! خواهش میکنم
دکیم ؟
. خیلی متاسفم
اینجا کجاست ؟
. از اینکه فریبت دادم واقعاً متاسفم
چرا ؟
... و از اینکه تو یه همچین شرایط سختی قرارت دادم
منظورت اینه که همه ی اینا بخشی از قضاوت در مورد من بود ؟
. درد آوره
این " سوگ " ، مگه نه ؟
... دکیم
. فقط دلم میخواست تو رو بهتر بشناسم
... تا بهتر درک ـت کنم
. واقعاً متاسفم
... این تنها راه بود
. تا بتونم اینکارو بکنم
. من ... یه قاضی هستم
... من ... من
. عیبی نداره
. خیلی متاسفم
. لازم نیست عذرخواهی کنی
... اما من
. میفهمم
... دکیم
باهاش چیکار کردی ؟
تنها کاری که من کردم این بود که . در کنار یه انسان گذاشتم به کار قضاوتش برسه
نزدیک شدن یه قاضی به یه انسان ، قضاوت رو براش صد برابر . سخت تر میکنه و درد بیشتری رو براش به همراه میاره
. انسان ها نمیتونن انسان ها رو قضاوت کنن
وقتی اینو میدونستی ، چرا باز همچین کاری کردی ؟
این واقعیت که قضاوت انسان ها ممکنه سخت بشه به این معنی نیست که . هر قضاوتی که پیش میاد رو در مورد اونا درست بدونیم
. این دنیا دیگه این چیزا سرش نمیشه
چی باعث میشه که یه قاضی از عمد همچین کاری با خودش بکنه ؟
وقتی نتونی درد طرف مقابلت رو درک کنی ، دیگه دلیل اون قضاوت چیه ؟
دلیل ؟
با درد و رنج ، اما بازم سر پایی ـــ
زندگی یعنی این ، درسته ؟
زندگی ؟
. کلمه ی " زندگی " واسه کسایی کاربرد داره که میتونن بمیرن
. وقتی زندگی نکردی چطوری میخوای بمیری
حتی اگر هم اونا آدم بشن ، این واقعیت که اونا . همچنان عروسک خیمه شب بازی هستن عوض نمیشه
. اشتباه میکنی
. ما در حال زندگی میکنیم
اینجا کجاست ؟
اینجا جاییه که عروسک ها . بعد از ترک کردن روح ـشون مرتب میشن
. بطور عادی ، هیچکس اجازه ی ورود به اینجا رو نداره
پس اینجا همونجاییه که قراره برم ؟
. نه
. اوه ، ممنون
. انسان ها بعد از مرگ آرزوی برگشتن به زندگی رو دارن
... و اونها انسان هایی هستن که
که تو براشون احترام خاصی قائلی ، درسته ؟
. بله
. دیگه از حفظ شدم انقدر اینو گفتی
از حفظ ، گفتی ؟
. مهم نیست
. واقعاً از اینکه منتظرت گذاشتم معذرت میخوام
مشکلی نیست . برعکس همیشه ـس ، نه ؟
ها ؟
. هیچی
. سلام
. اوه ، سلام
خب ، دیگه . کجا بریم ؟
... نونا
اینطور که معلومه با مرگ کامل شدی ، نه ؟
. چیوکی - سان
از اینکه زندگی کردی راضی ؟
. آره
. فوق العاده ـس
آرزو میکنم این سعادت نصیبم بشه تا به عنوان یه . قاضی این حرف رو از زبون تمام مهمون هایی که به اینجا میان بشنوم
. خوبه
. پس اول از همه باید یه فکری به حال اون صورتت بکنی
ها ؟
تو بلد نیستی لبخند بزنی ؟
ایـ ... اینجوری ؟
. فراموشش کن
. واقعاً متاسفم
. یه چند وقت دیگه یاد میگیری چجوریه
. خب ، همین دیگه
. بله
. خدا به همراهتون
. بای بای
. بدرود
نمیخوام بهش برسم
هی ، می ماین کجاست ؟
دیگه تقریباً تموم شده ؟
. نمیدونم
. دیگه برنمیگرده
نمیتونم راه رو ببینم
فرو نشستم
چیه ؟
. یه گیلاس پر کن واسم
ها ؟ به جا نمیارم پسر خاله ؟
. ول کن بابا ، پُر کن
. چی بگم
نمیخوام بسازمش
اوه ، آره ؟ پسرت اینکارو کرد ؟
. آره
اما حالا ما باید چیکار کنیم ؟
. چیزی که زیاده قاضی
میخوای برگردیم و خاطرات مُرده ها رو باز جمع کنیم و بفرستیم برای قاضی ها ؟
به یاد بیار
. نه ، بزار یه مدت همینجور بمونه ببینیم چی میشه
میدونم که میخوای
. کار خاصی لازم نیست بکنیم
. اون پیری گل قرمزی چشمش اونو گرفته
مشکلی نیست
تو رو خدا ؟ پس داره چیکار میکنه ؟
به یاد بیار
. باید کار خودمون رو بکنیم
: اول
، یه قاضی نمیتونه از قضاوت هیچ روحی شونه خالی کنه
نمیخوام بهش برسم
. و برای همینه که اونا وجود دارن
دیگه تقریباً تموم شده ؟
: دوم
نمیتونم راه رو ببینم
، قاضی ها نمیتونن تجربه ی مرگ داشته باشن
برای رفتن
. وگرنه اینجوری زیادی به انسان ها نزدیک میشن
خیلی احساس تنهایی میکنم
: سوم
، قاضی ها نمیتونن احساسات داشته باشن
خونم روی زمین ریخته
. برای اینکه اونا صرفاً عروسک های خیمه شب بازی هستن
هیچ جور نمیتونم اینو ببخشم
: چهارم
... قاضی ها ممکنه نتونن با زندگی کنار بیان
. که اگه بیان ، نابودشون میکنه
اینجا کجاست ؟
. خواهش میکنم بفرمایید
. به کوئیندکیم خوش اومدین
v
a
m
p
i
r
e
K
o
n
a
n
_
S
.:: @bollbolljan_com ::.
v
a
m
p
i
r
e
K
v
a
o
m
p
i
n
r
e
a
n
K
o
_
n
a
n
S
_
S
غرق حقیقت شدن
تابعیت از قوانین رو بنداز دور و بچسب به درخشش فردیت
خودتُ نگران اینکه چه اتفاقی برای خط های در حال محو شدن میوفته نکن
و این آهنگ رو با تمام وجودت حس کن
(قصبر سمانآ میان در)
هنوز کارمون تموم نشده ، پس بزار روزها یکی بعد از دیگری سپری بشن
(قصبر سمانآ میان در)
میخوایم این شهر رو بدجوری خرد کنیم ، پس پا به صحنه بزار
بالا یدببر رو توندستا همگی
کنید باز رو تونبال ها پس ، میکنیم پرواز داریم
از خودم میپرسم چجور سعادتی نصیب تو میشه
بگذار همینجور که از این دنیا سبقت میگیریم ، این اتفاق بیوفته
همگی دستاتون رو ببرید بالا
( برو پروانه ، برو ، برو پروانه )
حالا داریم پرواز میکنیم ، پس بیشتر از اینا پرواز کن
مطمئنم تو همون چیزی میشی که میخوای
پس دنبال این میگردیم که تو کی هستی
( پرواز کن ، پرواز کن )
اما در عمق اون خاطرات گمشده ـت
چیزی هست که میتونه از پس دروغ رو ببینه