‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫ریو!ریو!
‫کان...همگی...
‫سوالی نباشه.
‫ما هم نمیدونیم چه خبره.
‫ما قرار بود توسط کیمیاگر احضار بشیم و دوباره متولد شیم.
‫پس چرا؟
‫من نمیتونم اجازه بدم که بری به کتابخونه.
‫نمیتونم این اجازه رو بدم که دوباره متولد بشی.
‫چی شده؟
‫تو تا ابد توی این دالان خالی میمونی.
‫دالان؟
‫اونه که ما رو اینجا اسیر نگه داشته؟
‫هی،صبر کن!
‫چه خبره؟
‫چرا شکل آکوتاگاوا-سان رو به خودش گرفت؟
‫ایده ای داری؟
‫نه.نه چیزی که بتونم با اطمینان بگم.
‫اما اگه دوباره ببینمش،شاید بدونم.
‫هدفمون فعلا باید این باشه که از اینجا بزنیم بیرون.
‫دقیقا چطور این کارو باید بکنیم؟
‫متاسفم.اینا همه ش تقصیر منه،مطمئنم.
‫منظورت چیه؟
‫باید راجع بهش بهت بگم.
‫و این که چرا ساختمش.
‫یه بدله،آره؟
‫من...
‫بس کن!از وجودم برو بیرون!
‫من رو از خودم ندزد!
‫"چرخ دنده ها" ‫"ریونوسوکه آکاگاتاوا"
‫به اندازه کافی دور شده،بدل.
‫آفرین،هوری کان.
‫من از کتابهای آکوگاتاوا محافظت میکنم.
‫خواهش میکنم،سر راه من نیا.
‫چه خبره؟
‫آکوتاگاوا،استاد؟
‫میشه اونو بدی به من،تاتچانکو؟
‫تو این حق رو نداری که منو به این اسم صدا بزنی!
‫فقط آکوتاگاوا-سان این حق رو داره!
‫بس کن،استاد آکوتاگاوا!
‫بهت که گفتم،این اون نیست!
‫تسلیم شو،بدل!
‫تفنگامون رو هم بیار!
‫غیر ممکنه!
‫تو نمیتونی داخل کتابخونه تفنگ احضار کنی!
‫خب،اون یکی داره!
‫پس این چیز میتونه حتی قاونین کیمیاگر رو بهم بریزه؟
‫ریو؟
‫پس کار تو بود.
‫تو...
‫این چیه؟...کتابا...
‫ریو!
‫هی،ریو!بیا،ریو!
‫بس کن خواهشا!
‫سر راه من قرار نگیر!
‫استاد آکوتاگاوا،من...
‫من...!
‫نمیذارم به دوستام صدمه بزنی!
‫استاد آکوتاگاوا،به حالت عادی برگشتی!
‫بجنب،دازای!
‫من میذارمش توی سلول.
‫چه وضعیت عجیبی.
‫اونا همه شون آلوده شدن،اما روند آلودگی متوقف شده.
‫من هرگز اینو ندیده بودم.
‫پس هنوز نیازی به حقاری نداریم.
‫نه.
‫با توقف روند آلودگی،کتابا فعلا میمونن.
‫چیزی که الان نگرانمون میکنه اینه که...
‫کیکوچی-سان؟
‫چطور پیش رفت؟
‫بنظر نمیرسه که بیدار بشه.
‫چه روندش ادامه دار باشه چه نباشه،کتابش آلوده شده.
‫بار سنگینی از لحاظ روانی روش گذاشته.
‫لعنت به اون بدل!
‫نیازی نیست اونطوری بگی!
‫نگو هنوز قبول نداری اون بدله!
‫تو قدرتش رو دیدی!قبول کن!
‫اون یه آلودگیه!
‫باید راجع به این صحبت کنیم که قراره چه اتفاقی واسه ش بیوفته!
‫از این مطمئنیم که اون کسیه که کتاب آکوتاگاوا رو آلوده کرده.
‫خب چیکار باید بکنیم؟
‫چه کار دیگه ای میتونیم بکنیم؟
‫اون یه آلودگیه.به حسابش میرسیم.
‫صبر کن ببینم.یعنی چی که به حسابش میرسیم؟
‫آلوده ها دشمنایی ان که باید شکستشون بدیم.
‫این کار رو که بارها کردی،نکردی؟
‫خب...اما...
‫غقلت رو به کار بگیر،لعنتی!
‫ریو الان داره زجر میکشه!
‫و تو دیدی که مقصر کیه!
‫اون خطرناکه!
‫اما اون بس کرد!
‫اون بس کرد!
‫ما خبر نداریم که اون همیشه بتونه این کار رو بکنه یا نه!
‫خب،اونموقع من جلوشو میگیرم!
‫میتونی اینو به همرزمی که تقریبا مرده هم بگی؟
‫خب...
‫صبر کن.
‫سرپرست،یه سوال دارم.
‫چی؟
‫اون الان چه شکلیه؟
‫هنوز یه آلودگی خطرناکه؟
‫نه،اون الان آرومه.
‫اون آکوگاتاواییه که میشناسیم.
‫پس جواب واضحه.
‫نیازی نیست به حسابش برسیم.
‫فکر نمیکنی این که روند آلودگی متوقف شده یعنی این که اون دشمن نیست؟
‫منظورت چیه؟
‫عجب بچه خنگی هستی تو،نه؟
‫من بچه نیستم.
‫شاید یه بخش ازش آلودگی باشه،درسته.
‫اما الان،استاد آکوگاتاواییه که میشناسیم.
‫کتاب ها هم آلوده نمیشن چون اون داره تمام سعیش رو میکنه که جلوش رو بگیره،خب؟
‫خب...
‫عجب آدم چرب زبونی هستی تو.
‫بحث رو از اون بخشش که مهمه بردی یه جای دیگه.
‫چه موقتا متوقف شده باشه چه نباشه،خطرناکه.
‫اما به این معنی نیست که میتونی از شرش خلاص شی!
‫راه حل دیگه ای داری؟
‫نه!
‫اما مطمئنم اگه فکر کنیم،یه راهی پیدا میکنیم.
‫درسته.
‫بعضی از بهترین نویسنده های دنیا اینجا جمع شدن.
‫اگه همه مون با هم فکر کنیم،میتونیم به یه چیزی برسیم.
‫بیا انجامش بدیم،دازای.
‫من کمک میکنم.
‫ما هم همینطور!
‫رفقا...
‫درکت نمیکنم،دازای!
‫فکر میکردم ریونوسوکه آکاگاتاوا را تحسین میکنی!
‫کتاب های ریو در شرف نابودی ان،و تا با این مساله اوکیی؟
‫نه!
‫پس دلیلت رو توضیح بده!
‫تو هیچوقت تو زندگیت ریو رو ملاقات نکردی،پس درک نمیکنی که چه حسی داریم.
‫چه حسی داری؟
‫من نتونستم نجاتش بدم!
‫اگه بیشتر حواسم بود،ریو نمیرفت خودشو بکشه!
‫این فقط تقصیر تو نیست.
‫من نتونستم واسه دردش هم کمکی بکنم!
‫همیشه از این که نتونستم نجاتش بدم پیشمونم!
‫و واسه همینه که الان میخوایم نجاتش بدیم!
‫مهم نیست چی بشه،من از کتابش محافظت میکنم.
‫بعنوان یه خواننده که دوستشون داره.
‫و بعنوان یه دوست.
‫نمیذاریم کتاب های ریو نابود بشن.
‫و هر کار بشه میکنیم که جلوش رو بگیریم!
‫حق با کانه.باید به حساب آلودگی ها رسید.
‫که از کتابای ریونوسوکه آکاتاگاوا محافظت بشه.
‫استاد آکوتاگاوا؟
‫منو به اون اسم صدا نکن،لطفا.
‫چیزی که جلوت میبینی،فقط یه آلودگیه.
‫باید به حسابش برسیم پس.
‫انجامش بده،کان.
‫نیازی نیست بهم بگی...
‫فردا از شرش خلاص میشن.
‫اگه آلودگی از بین بره،تموم کتاب های ریونوسوکه آکوتاگاوا نجات داده میشن.
‫همه چیز به حالت عادیش برمیگرده.
‫من یه بار باهاش اینجا صحبت کردم.
‫مطمئن نیستیم که ستاره هایی که اینجا میبینیم واقعین یا نه.
‫اون گفت،شاید همه شون الکی باشن.
‫متوجهم.
‫اما فکر میکنم زیبان.
‫به نظر من،انگار دارن برق میزنن.
‫برداشت خواننده هیچوقت اشتباه نیست.
‫وقتی یه کتاب میخونی،یا واسه ت جالبه یا خسته کننده.
‫یکی به اون یکی برتری نداره.
‫برداشت های فردی از یه کار،جدا از این که کی هستن،درسته.
‫تو همیشه پیچیده ترین حرفا رو میزنی،شیمازاکی.
‫جدا؟فکر کردم خیلی ساده ش کردم.
‫اگه ستاره های تقلبی به نظرت زیبان،برداشت های خودت درسته.
‫و تو تنها کسی هستی که میتونی تصمیم بگیری که براساس اون واقعیت،چه کاری انجام بدی.
‫همونطور که دیروز گفتم،توی کتابخونه نمیشه از اسلحه استفاده کرد.
‫پس اگه اوضاع نابسامان شد،باید توی یه کتاب انجامش بدیم،درسته؟
‫و من یه دونه عالیش رو هم دارم.
‫معمولا نمیتونی بری داخل یه کتاب آلوده نشده.
‫اما اگه یه آلودگی به همراهت داری...
‫میتونی وضعیت آلودگیش رو بصورت مصنوعی بسازی.
‫از شانسمونه که من یه آلودگی ام.
‫"آن سوی حصار انتقام"
‫بزن بریم.
‫آن سوی حصار انتقام..
‫یکی از معروف ترین کارهای کان.
‫پس تونل آبی معروف اینه.
‫هنوز اون اسم واسه ش گذاشته نشده..
‫این رمان داستان خلق تونل آبیه.
‫شخصیت اصلی این رمان مرتکب یه قتل میشه،و تبدیل به راهب میشه تا تاوانش رو پس بده.
‫دور تا دور ژاپن رو زیارت میکنه تا اینجا متوقف میشه.
‫متوجه میشه که اتفاقات زیادی اینجا میوفته،و خیلی ها مردن.
‫پس تصمیم میگیره یه تونل توی سنگ بزنه که امن باشه.
‫تا تاوان جنایاتش رو بده.
‫سالها حفر میکنه و حفر میکنه.
‫یه سری کمک بهش میرسه،اما همه شون تهش میرن.
‫آخرش،اون مرد به تنهایی حفر میکنه.
‫اما یه روز،پسر مردی که کشته بودش به دنبال انتقام میاد.
‫سریع تمومش کن،لطفا.
‫حرف آخری داری؟
‫نیازی نیست این سوال رو از یه آلودگی محض بپرسی.
‫یا شایدم تویی که واقعا آماده این کار نیستی؟
‫ریو بهترین دوست من بود،
‫اما نمیتونستم دردش رو درک کنم.نمیتونستم جلوی خودکشیش رو بگیرم.
‫همیشه از این پشیمون بودم.
‫اگه بیشتر بهش گوش میکردم،یه کاری میکردم که هر روز ببینمش...
‫همه ش به احتمالات فکر میکردم و خودم رو سرزنش میکردم که اون کارا رو نکردم.
‫میخواستم نجاتش بدم.
‫اما ...
‫الان دارم سعی میکنم بکشمش.
‫اون یه آلودگیه،نه ریو واقعی.
‫میدونم،اما هنوزم واسه م شبیه ریو هستی.
‫البته که قرار نیست ازش خوشم بیاد.
‫متوجهم.
‫اما تنها راه نجات کتاب های ریو همینه.
‫پس من...
‫دازای-کان؟
‫داری چه کاری میکنی؟
‫نمیذارم بکشیش؟
‫چی؟
‫استاد آکوتاگاوا یکی از ماست!
‫نمیذارم بکشیش!
‫دیوونه شدی؟اون...
‫خب که چه که بدلشه؟
‫اون کسیه که منو نجات داد.
‫هیلیای دیگه رو هم نجات داده!
‫شاید ریونوسوکه آکوتاگاوا نباشه.
‫شاید یه آلودگی باشه!
‫اما باز هم...
‫بدلش یا نه...
‫...اون یکی از ماست!
‫دازای-کان!
‫متوجهم.
‫به نظر که متقاعد نمیشی!
‫بس کن!
‫میفهمین دارین چیکار میکنین؟
‫قطعا میفهمیم.
‫من آکوتاگاوا-سان رو دوست دارم!
‫نمیتونم بذارم کتاباش غیب بشه!
‫پس ازش محافظت میکنم.
‫و اگه سر راهم سبز بشی...
‫آماده زجر کشیدن باش!
‫ناامید شدم.
‫باورم نمیشه که رفتی تو جبهه یه آلوده.
‫خفه شو.
‫ما تو جبهه آلوده نیستیم.
‫فقط از روش انجام کارهای تو خوشمون نمیاد!
‫تو زیادی احساسی هستی.
‫نمیتونی یه دیدگاه بی طرف تر بگیری ؟
‫این که بذاری احساساتت سوارت بشن چه اشکالی داره؟
‫بذار احساساتت نحوه زندگیت رو تعیین کنن.بذار احساساتت نحوه حرکت خودکارت رو تعیین کنن.
‫آدمای احمق ساده لوح این کار رو میکنن.
‫من منظور اون مرد،اوسامو دازای رو اشتباه متوجه شدم...
‫من فکر میکردم اون خودخواه و غیر جدیه،
‫اما عمیقا به ادبیات اهمیت میده.
‫هیچوقت فکر نمیکردم که کمک کنه یه کتاب نابود بشه.
‫مخصوصا کتابای ریو!
‫نه!
‫نمیخوام کتاباش نابود بشه!
‫اما یه راه حلی واسه محافظت از کتاباش هست بدون این که این کارا رو انجام بدیم.
‫پیداش میکنم!
‫من میخوام کتاب های استاد آکوتاگاوا و خودش رو نجات بدم!
‫تو...
‫نگران نباش،استاد آکوتاگاوا!
‫من نجاتت میدم.
‫همونطور که تو همه رو نجات دادی...
‫تو باز هم منو آکوتاگاوا صدا میزنی؟
‫عجب احمقی هستی.
‫بس کن!درونم بمون!
‫چا مقاومت میکنی؟تو کی هستی؟
‫هنوزم یادت نمیاد؟
‫چیو یادم نمیاد؟
‫که چرا اینجایی؟
‫چرا متولد شدی؟
‫متولد؟
‫معنی به دنیا اومدنت رو به خاطر بیار.
‫معنای نبردت رو.
‫ریونوسوکه آکوتاگاوا،اسم مستعار من،
‫یه جاهایی به نظر میرسید که داره انسان بخصوص خودش میشه.
‫"راشومون" زمانی که من راضی بودم کتابام داشتن به خوبی به فروش میرفتن و خیلی مدته از اونموقع میگذره
‫حالا هیچی به جز درد باقی نمونده.
‫همه ازم میخواستن داستان بعدی رو بنویسم.
‫یه کتاب نفس گیر مثل آخری که نوشتم.
‫یه جوری بود انگار تهدیدم میکردن.
‫اما توجهم از کتابای خودم برداشته شد.
‫پرتره جهنم. راشومون.
‫محبوب بودنآره.
‫اما داستانی که واقعا میخواستم بنویسم اینطور نبود.
‫"جاده از میان شب تاریک" "نائویو شیگا"
‫چیزی که میخواستم بنویسم این بود که...
‫اما همه تهدیدم میکردن.
‫"داستانات رو به سبک خودت بنویس."
‫"هر چی نباشه،تموم کاری که میتونی بکنی همینه."
‫خیلی از نوشتن خسته شدم.
‫از زندگی.
‫"سبک من" چیه دقیقا؟
‫و بعد با اون ملاقات کردم.
‫توی ایده آل،همونطور که رویاش رو میدیدی.
‫"سبک تو"اونه.
‫این اوکیه؟
‫آره.
‫حرفای آدمای اطرافت رو فراموش کن.
‫با خودت روراست باش.
‫من در میان زجر کشیدن هام،برای خودم خلق کردم.
‫یه دوست تنها که میتونست از صمیم قلب باهام صحبت کنه.
‫آره.
‫یه من دیگه،درون من.
‫من....
‫"آن سوی حصار انتقام"
.:: @bollbolljan_com ::.
‫خبره ادبیات!
‫گفتن کیکی کیتسونه اودون سخته!
‫کیتسونه اودون:اسمش رو بخاطر این گرفت که توفو سرخ شده ای که داره مورد علاقه روباه ها بوده.آبگوشت تمیز و یه طعم سبک.
‫اصلا نیازی نیست نودل ها رو هورت بکشم.
‫این بشقاب مدل کانزایه.
‫درسته،کان!
‫آدمایی که مدرک شراب داری دارن خیییلی خفنن.
‫آره.
‫آزمون کتبی.آزمون شفاهی.مزه کردن.
‫من خیلی از آزمون ها رو با موفقیت گذروندم!من شکست ناپذیرم!
‫بیشتر غذا بخور،و تو هم میتونی شبیه من بشی.
‫آره،سعیم رو میکنم.
‫هیچوقت از شرابدار کیتسونه اودون چیزی نشنیدم.
‫دوباره آکوتاگاوا-سان گول خورد!
‫