‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫سال 305 تقویم آلشیان...
‫که توسط...
‫اعداد حکومت می‌شد.
‫زمانی جنگ بزرگی در گرفت. ‫که بهش «جنگ متروک» می‌گفتن.
‫در طی این درگیری‌های طولانی، گروهی ‫از قهرمانان که بهشون «ستاره» میگفتن پدیدار شدن.
‫ستاره سفید رنگی روی تنشون بود،
‫و شماره تعداد دشمنايی که شکست دادن، روی تنشون حک شده بود.
‫و قدرتی فرابشری رو نمایان می‌کردن.
‫با این حال، گفته میشه که وقتی صلح شد «ستاره» ها ناپدید شدن.
‫من هیچ علاقه‌ای به ترفیع مقام شدن به پشت میز ندارم.
‫ولی قوانین دردسرسازی توی این سازمان نظامی وجود داره.
‫اگه شماره‌م زیادی بره بالا، ‫وارد یه ترفیع مقام زورکی می‌شم.
‫به خاطر اینه که اینکارو می‌کنم...
‫...تا بتونم به عقایدم پایبند باشم!
‫دوازده هزار و، پونصد؟ این واقعیه؟
‫ممکنه یه کم تو دردسر افتاده باشم.
‫دوازده هزارو پونصد...
‫دوازده هزارو پونصد، ها؟
‫اه، نمی‌تونم اینجا وایسمو فقط تماشا کنم.
‫آقا‍!
‫ای عوضـ...
‫دوباره همون حرکت؟
‫نه، اون سریعتره!
‫خیلی کندی.
‫چیشد...؟
‫اوه... هی...
‫ها؟ مطمئنی؟
‫مشکلی نیس!
‫حمله برق‌آسای مشهورت...
‫خیلی کنده.
‫هوی! ‫این دیگه واقعا قلبمو بدرد آورد!
‫پس...
‫این چطوره...؟
‫-اوه، نه! ‫- این...
‫داره پرواز می‌کنه؟!
‫نه، اون...
‫لطفا عقب نشینی کنید قربان!
‫این همون حمله با شمشیر از ارتفاعست ‫که تو گزارش ذکر شده بود.
‫اگه گزارشات دقیق باشن، راهی ‫برای دفع این ضربه نیست!
‫حتی برای شما قربان!
‫می‌تونه پرواز کنه؟ یا فقط پریده؟
‫قربان...؟
‫که اینطور.
‫این فقط یه پرشه!
واضحه که اگه واقعا تو هوا پرواز نکنی، نمی‌تونی جاخالی بدی.
‫واو! انجامش داد.
‫ستوان جیل!
‫«شماره» من بر اساس تعداد دفعاتیه که تونستم ‫به عقایدم پایبند باشم.
‫آهنی که خلق می‌کنم نمایانگر عقاید و ارادمه!
‫هیچ مجرمی نمی‌تونه ازش عبور کنه!
‫به همین خاطره که انسان‌های شرور ‫با ترس ازم نام می‌برن...
‫هی، صبر کن...
‫اراده‌ی آهنی، «آیرن جیل»
‫iron : آهن
‫پودینگ!
‫آقا!
‫دیگه تمومه!
‫به عنوان یه 5700ای به نظر من ‫خوب عمل کردی.
‫باشه، باشه. خوبه دیگه. ‫من تسلیمم، تسلیمم.
‫بیا جلو و منو هر جا که می‌خوای ببر.
‫چشمات...
‫ارادت نشکسته!
‫اما این فرصت خوبیه!
‫زمان لازم داشتم تا ازت چندتا سوال بپرسم.
‫سوال؟
‫لباس زیرِ لین سفیده!
‫چی؟!
‫اوهوم. اوهوم.
‫همه این حوادث پر از سواله، اما...
‫... یه چیز کاملا روشنه.
‫تو هم یه نظامی مثل منی، درسته؟
‫ها...؟
‫اون هنر رزمی که تازه نشون دادی...
‫اون شیوه مبارزه نظامیه که به ما، ‫ ارتش سلطنتی آلشیا تعلیم داده شده.
‫تو نمی‌تونی فقط فراریه معمولی باشی!
‫راجع به کسی مثل تو یه چیزایی بهم گفتن.
‫هیچ چی جور در نمیاد.
‫بهم دستور دادن تا از هر منبعِ در دسترس ‫برای دستگیریت استفاده کنم.
‫همه اینا فقط بخاطر یه «بلت هولدر» ‫با شماره 5700.
‫ستاره افسانه‌ای؟ ‫کی می‌تونه بعد 300 سال زنده بمونه؟
‫با فرض اینکه مقامات بالا دیوونه نشدن، ‫فقط یه چیز برای پرسش می‌مونه...
‫تو کی هستی؟
‫کی میدونه؟
‫چرا مقامات بالا تورو «ستاره» نام میبرن؟
‫چرا همه‌ی ارتش رو بسیج می‌کنیم تا ‫بیان تورو دستگیر کنن؟
‫چه دلیلی ممکنه داشته باشه؟
‫از کجا باید بدونم؟
‫تو... واقعا کی هستی؟
‫فقط یه پودینگم.
‫نمی‌خواستم اینکارو بکنم.
‫یه خورده دردو تجربه می‌کنی.
‫آخ...
‫Vincent & MD
‫مترجمین:
‫«کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه لیست»
‫AnimDL.ir
@AnimeList_ir
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫خب، من...
‫چطور باید بگم...؟
‫من هم واقعا نمی‌شناسمش، اما...
‫اون... این شخص...
‫کمکم کرد آگهیارو پخش کنم...
‫...و یه عروسک رو درست کرد.
‫حرف من اینه که...
‫اون انقدرام بد به نظر نمیاد، پس...
‫لین.
‫شایعاتی در موردت شنیدم.
‫که وظایف رسمیت رو نادیده می‌گیری و وقتتو ‫صرفِ چیزی به اسمِ «کارِ داوطلبانه» میکنی.
درخواست همکاری بیاید پارکی برای کودکان بسازیم
‫بـ- بله.
‫خودت دیدی که این شهر چقدر ‫در هم بر هم و پر از پرتگاه‌ـه، نه؟
‫جایی برای بازی بچه‌ها وجود نداره.
‫پس با خودم گفتم، هی، چرا یه پارک نسازیم؟
‫نظرتون چیه؟ ‫می‌خواید بهمون ملحق‌شین و...
‫وقت تلف کردنه.
‫عقاید منو یادت رفت؟
‫نه...
‫به عنوان یه عضو ارتش، ‫اولویت اولت تنبیه مجرم‌هاست.
‫برای همینه که هنوز خیلی بدرد نخوری.
‫فکر می‌کنی چون این شهر در امن و امانه،
‫حق نادیده گرفتن وظایف رسمیتو داری؟
‫اگه وقت واسه تلف‌کردن سر این چرت‌وپرتا داری...
‫...عدالتو علیه شرارت برقرارکن.
‫هوی، بس‌ـته دیگه!
‫- لین- چان--
‫- چیزی نیست بچه‌ها! ‫- لین- چان--
‫ستوان ارشد جیل درست می‌گن...
‫من عذرمی‌خـ--
‫عذرخواهی نکن!
‫هی تو.
‫موضوع این نیست که نتونم آهنتو ببُرم--
‫فقط نمی‌خواستم ببُرم.
‫چون اون گفت...
‫...نمی‌خواد به این شهر آسیب بزنه.
‫که اینطور، پس تو هم همه‌ـش یه 5700ـی نیستی.
‫ولی منو دسته‌کم نگیر.
‫تو تنها کسی نیستی که...
‫...داره قدرت واقعیشو پنهان می‌کنه!
‫همه فرار کنین!
‫چی؟!
‫تو...
‫تو نمی‌فهمی!
‫نه این شهرو نه لین- چان‌ـو!
‫چی...؟
‫- از این طرف! ‫- زودباشید، از اینور!
‫- اون به خاطر اینکه این شهر جای آرومیه تنبلی نمی‌کنه. ‫- از این طرف! ‫- زودباشید، از اینور!
‫- اون به خاطر اینکه این شهر جای آرومیه تنبلی نمی‌کنه.
‫این شهر جای آرومیه...
‫...چون اون توشه!
‫ازش عذرخواهی کن!
‫گروهبان ارشد!
‫نه!
‫چی...؟
‫لین- چان.
‫پودینگ؟
‫ام، می‌گم...
‫می‌گم، لین- چان...
‫بله...؟
‫تو... خیلی سنگینی.
‫بله؟
‫سنگینی... خیلی سنگینی.
‫لطفاً یه رژیمی بگیر!
‫عه؟!
‫ازت متنفرم!
‫هوی، هوی، صبرکن، خطرناکه!
‫عه، خوب موقع اومدی.
‫بگیرش!
‫آقای ستوان ارشد.
‫سنگینه‌ها. حواستو جمع‌کن باشه؟
‫در نمیری...!
‫ستوان ارشد؟
‫می‌گم... قربان...؟
‫خیلی سنگینی.
‫هی قربان! این طرز برخورد ‫با یه خانوم نیست!
‫این شهر جای آرومیه چون اون توشه.
‫ازش عذرخواهی کن!
‫عذرخواهی کن!
‫چیه؟
‫وای... چه باحال...
‫اول من!
‫نه، من!
‫ستوان ارشد جیل...؟
‫اگه دور و بر نباشم آهنم زیاد دووم نمیاره.
‫سه روز فرصت داری.
‫برو با یه گچی بنایی یا هرچیز دیگه‌ای محکمش کن.
‫بعد از اون، می‌ریم دنبالش.
‫لین.
‫تو هم با من میای.
‫دریافت شد!
‫بچه‌ها، یکم چوب بیارین!
‫الآن!
‫عه، من باید چیکار کنم؟
‫تمومش کن! هی!
‫هوی بچه‌ها! به نوبت!
‫وقتی لین‌ـو نجات داد...
‫سرعت اون یارو--
‫خیلی از سرعت من بیشتر بود.
‫پس در واقع هیچوقت قدرت واقعیشو رو نکرد...
‫چه حقه‌بازی...
‫- آسیب نبینین! ‫- مراقب باش!
‫این اینجوریه؟
‫قسمت 5
‫عذرخواهی نکن، عذرخواهی کن!
.:: @bollbolljan_com ::.
‫هی، منم، لیچت!
‫قسمت بعدی غارتگر یه وایفوی جدید میاد!
‫وقتی بچه بودیم همسایه‌ـم بود.
‫آره! بالاخره یه داستان «دختر همسایه»ای!
‫«لیچت- چان، منو ببر به آسمونا.»
‫بعد مثلث عاشقانه‌مون با هینا شروع می‌شه!
‫وای، کیو انتخاب کنم؟
‫دروغگوها گم‌شن!
‫قسمت بعد، «گمان»