‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫اون ماسک... این واقعا خودتی، فرمانده.
‫حالا بکش! ‫منو بکش!
‫هی «سونوهارا»، قانونی که وقتی دو ستاره ‫با هم مبارزه می‌کنن رو فراموش نکن.
‫بگو...
‫... اون کلمات رو.
‫باشه...
‫«همه‌ی ستاره‌هامو میذارم وسط»
‫منم همینطور... ‫همش رو[شرط می‌بندم]
‫«قمار ستاره»؟!
‫شروع کنیم، سنپای.
‫باشه، «سونوهارا».
‫این ستاره‌ی افسانه‌ایه...
‫درسته، مبارزه‌ای بینِ دو ستاره‌ی افسانه‌ای.
‫نبردی که تا زمانیکه یکی از اون‌ها بمیره، ادامه داره.
‫پـ...پودینگ مشکلی براش پیش نمیاد...
‫من مطمئن نیستم...
‫ها؟
‫«شماره»‌ی اون... 32000ـه.
‫«شماره»ی لیچت- سان فقط 5700ـه...
‫پودینگ؟!
‫لیچت- سان!
‫امکان نداره اون ببازه!
‫حداقل نه به این آسونیا...
‫همیشه فکر می‌کردم که جور در نمیاد...
‫پودینگ- نی‌سان تو یه سطح با ستوان جیل مبارزه کرد.
‫اون 5700 بود در مقابلِ 12500...
‫اختلافشون بیش از دو برابره!
‫این غیرممکنه.
‫پس چطور...؟
‫فقط یه احتمال وجود داره...
‫همینطوره، درسته؟ ‫نه- سان؟
‫پودینگ‌- نی‌سان داره قدرت واقعیش‌ُ مخفی می‌کنه.
‫ها...؟
‫لیچت- سان!
‫لیچت- سان...؟
‫پودینگ...
‫نـ... نگاه کنید! ‫«شماره»ی لیچت- سان...
‫داره زیاد میشه!
‫نه...! ‫این امکان نداره!
‫نه...
‫این یه «ستاره»ـس!
‫این‌ها افرادی هستند که با عنوان ‫«ستاره‌ی افسانه‌ای» یاد میشن.
‫فرمانده... زیباس...
‫می‌تونم حسش کنم... ‫نیتِ خالص و واضح کشتن‌ـت رو...
‫تو بالاخره... بالاخره می‌خوای منو بکشی، درسته؟
‫خیلی خوش‌حالم.
‫فرمانده؟!
‫فایده‌ای نداره، فرمانده...
‫گلوله‌های من هر جا که بری تو رو ‫تعقیب می‌کنن، تا زمانیکه...
‫... این دیگه زیادی‌ـه.
‫باور نکردنی‌ـه...
‫این... این دیگه... ‫لیچت- سان نیست!
‫همگی!
‫همین الان از لیچت دور شید.
‫ها؟
‫لیچت قبلا گفت...
‫با آزادسازی قدرت «ستاره» یه شخصیت دیگه به روی کار میاد.
‫یه شخصیت دیگه؟
‫درسته...
‫از نیت آدم‌کشی... ‫که زیر سرِ «شومرمن»ـه.
‫«شومرمن»...؟
‫لیچت دیگه اون لیچت‌ـی که می‌شناختید نیست!
‫در حال حاضر لیچت، هیولایی‌ـه که هر کی ‫اطرافش باشه، چه دوست چه دشمن، رو می‌کشه.
‫تا زمانیکه از فرط خستگی از حال بره.
‫نگاه کنید! ‫شمارش...
‫اون هم تحت کنترل شخصیت دیگه‌ای بود.
‫برای اینکه قدرتی بسیار فراتر از حدش رو بیرون بکشه!
‫اون بالاخره به «خود» واقعیش برگشت.
‫من... کجام؟!
‫یبار لیچت گفت...
‫... در بین «ستاره»ها دختری بود که ‫تا آخر کسی رو نکشت.
‫اون همیشه می‌ترسید و مردم اونو ‫«بدرد نخور» صداش میزدن.
‫اما اون مهربان‌ترین فردِ گروه بود.
‫از این کارشون قسر در نمیرن...
‫ها؟
‫اون‌ها برای اینکه قدرتش رو بزور بیرون ‫بکشن، از یه ماده مخدر استفاده کردن.
‫تا اونو علیهِ لیچت قرار بدن و لیچت رو ‫به همون هیولایی که قبلا بود تبدیل کنن.
‫کار اوناس!
‫هی، سونوهارا.
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫ما در جنگیم.
‫ریهیتو- سنپای...
‫مـ... من...
‫مثل همیشه... ‫چهار چشمِ بدرد نخور...
‫بس کن، پودینگ.
‫تو هم یه دشمنی؟
‫ها؟
‫دشمنی...؟
‫وایسا، نی‌سان-
‫تو هم یه دشمنی؟
‫دشمنارو می‌کشم... ‫دشمنارو می‌کشم...
‫دشمنارو... ‫می‌کشم...
‫می‌کشم، می‌کشم، می‌کشم، می‌کشم،می‌کشم، می‌کشم...
‫- نه!
‫نمی‌تونید اینکارو بکنید، لیچت- سان.
‫ازش دور شو، هینا!
‫لطفا، به خودِ همیشگیت برگرد ‫لیچت- سان...
‫که اینطور... تو یه دشمنی.
‫هینا!
‫من دشمنِ تو هستم، ریهیتو- سنپای!
‫هینا- چان!
‫هینا- چان حالت خوبه؟
‫هینا!
‫الان تا می‌تونی... فرارکن...
‫و- ولی...
‫ریهیتو- سنپای...
‫سنپای، منو یادتون میاد؟
‫منم، سونوهارا... یک سال زیردستتون...
‫300 ساله که انتظار دیدنتُ می‌کشیدم...
‫ولی الان قراره منُ بکشین.
‫بس‌کن! همین الان تمومش کن!
‫اشکالی نداره...
‫هرچی باشه، ما ستاره‌ها... ‫خیلی از مردم بی‌گناه گرفتیم...
‫خیلی گرفتیم...
‫ولی همه‌ـش یه خواسته دارم...
‫اشکالی نداره اگه بعد مردنم انجامش بدی...
‫فقط یه بار، ازت می‌خوام مثل قدیم...
‫نه!
‫ستوان جیل!
‫حرومی... دشمنی...؟
‫دشمنم.
‫دشمن‌ها... دشمن‌ها رو بکش...!
‫امتحانم کن، لیچت!
‫دشمن‌ها رو... بکش!
‫- خطرناکه!
‫- فرارکن ستوان! ‫- خطرناکه!
‫نه!
‫نمی‌تونین... نمی‌تونین تو ‫همچین وضعیتی با ریهیتو- سنپای بجنگین...
‫از سر راهم برو کنار.
‫ببخشید... کافیه، به اندازه کافی تلاش کردین.
‫تو...
‫ببخشید... ببخشید که بهتون شلیک کردم...
‫برا همین...
‫بهت گفتم از سر راهم برو کنار...
‫شما دوتا، مراقب باشید!
‫دیگه بسه.
‫آهن من، عقیدۀ منه.
‫تو هوم هو تونستی ببُریش، ولی
‫الان حس نمی‌کنم در کل عقیده‌ای داشته باشی.
‫خفه شو...
‫یه شمشیر بی‌عقیده...
‫خفه‌شو... خفه‌شو!
‫...هیچوقت آهن منو شکست نمی‌ده!
‫دشمن‌ها... همۀ دشمن‌هارو بکش!
‫همه‌ رو بکش... همه، بکش، بکش، بکش، بکش-
‫ساکت شو، احمق!
‫جدی جنگیدنت اینه عوضی...؟
‫تهدید به قتل یه زیردست که ‫به چشم الگو بهت نگاه می‌کنه...
‫جدی بودنته عوضی؟!
‫کنترل شدن توسط یه به اصطلاح «دگرشخصیت»...
‫عدم توان مقاومت در برابر میل به قتل...
‫اشک ریختن حین چرخوندن شمشیرت... ‫جدی بودنته عوضی؟!
‫این جنگه...
‫جنگ اگه دشمنا نمیرن تموم نمی‌شه...
‫اگه من یه دشمن بکشم، ‫یه نفر دیگه از کشتن یکی معاف می‌شه...
‫اگه دیگه دشمنی برای کشتن نمونه، ‫هیچکس لازم نیست یه آدمکش بشه...
‫اگه من همۀ دشمن‌ها رو بکشم، دوستای...
‫دوستای عزیزم لازم نیست قاتل بشن...
‫پس...
‫...من مجبورم!
‫لیچت- سان...
‫نیومدم اینجا تا به غرغرات گوش بدم...
‫ولی اگه این چیزیه که جدا فکر می‌کنی،
‫پس من باید طبق عقایدم عمل کنم ‫و بیشترین احترامُ بهت بذارم.
‫آره... جیل.
‫با هرچی بارته بیا وسط، لیچت.
‫حالا من هم جدی‌ام!
‫بیدار شدی؟ احمق.
‫ببخشید، همگی...
‫ولم کن، احمق!
‫می‌گم...
‫ممنونم...
‫ستوان؟!
‫- یه برانکارد برانکارد!
‫- ببخشید! ببخشید! ‫- یه برانکارد برانکارد!
‫- ببخشید! ببخشید!
‫«روزی روزگاری، یه لاکپشت بود و یه خرگوش.
‫یه روزی، خرگوش به لاکپشت گفت: خیلی کندی. ‫بعد لاکپشت گفت:
‫لاکپشت و خرگوش
‫پس بیا به بالای کوه مسابقه بدیم ‫ببینیم کی سریع‌تره.
‫آن دو به سمت کوه دویدند. ‫خرگوش برای لاکپشت خیلی سریع بود.
‫یعد یه ساحره آمد، و به لاکپشت گفت:
‫اگه خون منُ بخوری، ‫از خرگوش خیلی سریع‌تر می‌شی.
‫لاکپشت خیلی می‌خواست به خرگوش برسه، ‫پس خون ساحره رو خورد.»
‫بعدش چی‌شد؟
‫بعدش؟
‫«لاکپشت، بعد خوردن خون ساحره،
‫از پلک زدن چشم سریع‌تر شد، و به خرگوش رسید»...
‫...«و خرگوشُ کشت.»
‫عذر می‌خواهم.
‫شکست خورد نه؟
‫تداخل غیر منتظره‌ای رخ‌داد، ‫بعد سرگرد سونوهارا به انسانیت برگشت.
‫خیلی ببخشید.
‫نگرانش نباش. ‫راه فراری هم در کار نیست حالا.
‫هرچی باشه، من ساحره‌ام.
‫لطفا زودتر لاکپشت عزیزمُ بیار.
‫دریافت شد، جنرال شومرمن.
‫قسمت 10
‫ جدی
‫.:: @bollbolljan_com ::.
‫بابت صبوری ممنون بچه‌ها!
‫دفعۀ بعد تو غارتگر جشنوارۀ بمال بمال‌ـه!
‫لمس‌کن، بگیر، حس‌کن،
‫ما بالاخره به «پلاندرر» خودمون برگشتیم.
‫منم تمام تلاشمُ می‌کنم.
‫اوه؟!
‫قسمت بعد، «توی آستینم.» ‫منم نشونتون می‌دم چی تو آستینم دارم!