‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی خوش‌حالم که می‌تونم کنار تو بشینم، لیچت‌- سان!
‫چرا اسممو این‌طور تلفظ می‌کنی؟
‫چون اسم لیچت- سان، لیچت- سان‌ـه دیگه!
‫این‌طوریه؟
‫خیلی خوش‌حالم که همگی کنار هم هستیم.
‫نه‌خیرم!
‫- ها؟
‫- از من تقلید نکن! ‫- ها؟
‫- از من تقلید نکن!
‫تو هم همین‌طور!
‫میگم... یعنی کی قراره معلم‌ـمون باشه؟
‫ترجیح میدم کاپیتان «آلان» باشه، حس می‌کنم ‫اگه از اون پیروی کنم، می‌تونم قوی‌تر شم!‍
‫هی، از من تقلید نکن.
‫تو هم همین‌طور.
‫من نگران چاکِ دامنِ ستوان «فریندا» هستم.
‫انقدر عمیق چاک خورده که اگه کسی کمی ‫از اون طرف بهش نگاه کنه، شـ... شورتش...
‫اوه... صبر کن بینم.
‫اگه پوست اونجا معلومه، یعنی ممکنه...
‫... یعنی ممکنه که لباس زیر نپوشیده؟
‫اما هینا- سان، مطمئنی مشکلی با این نداری؟
‫مشکل با چی؟
‫این‌جا یه مدرسه نظامی‌ـه، که یعنی ‫تو هم قراره یه سرباز بشی.
‫- ها!
‫- واقعا؟ ‫- ها!
‫تو دیگه چرا تعجب کردی؟
‫من که خوشم اومده!
‫بخاطر این‌که لباس این‌جا...
‫... دامن‌ـش بلنده!
‫دامن‌های بلند! ‫مثبت پنج سانتی‌تر!
‫دامن‌های بلند! ‫هورا!
‫دامن‌ـتُ کوتاه کن.
‫چرا؟!
‫اون صورتِ شنگول‌ـت رو اعصابه!
‫منفی‌ِ 6 سانتی‌متر!
‫بیا دیگه، چرا به شورت‌ـم نگاه نمی‌ندازی...
‫یوهو!
‫یوهو...
‫به هر حال...
‫من قراره معلم‌ـتون باشم...
‫... البته قرار بود تا این‌که دقیقه نود ‫یه سری تغییرات انجام شد.
‫سلام.
‫خودِ مدیر مدرسه...؟
‫یعنی چی؟
‫کسی رو به کشتن نده!
‫کلاسِ «اِی»...
‫پس آلسینگ تو آلشیا درست نشده بود...؟
‫ولی فکر نمی‌کنم کاپیتان دروغ بگه، ‫تازه همه حرفاش جور در میاد.
‫شماره، پروسۀ ارسال یک نفر به ابیس...
‫نمی‌تونن جاسوس باشن... ‫برای اینکار زیادی تو چشم‌ـن!
‫«شماره»؟، «ابیس»؟ ‫در مورد چی داشتن حرف می‌زدن؟
‫همین‌طور «آلشیا»...
‫یعنی این تصادفی‌ـه؟
‫قبل این‌که کلاس رو شروع کنیم، بذارید ‫قوانینِ این مدرسه رو براتون توضیح بدم.
‫هر کدوم از شما دوتا از اینا دریافت می‌کنید.
‫ستاره...؟
‫هر دانش‌آموزی که ده‌تا ستاره ‫جمع کنه، رسما وارد ارتش می‌شه.
‫خودشون و خانواده‌ـشون حقوق و ‫موادّ غذاییِ زیادی دریافت می‌کنن.
‫- آره!
‫- عالیه! ‫- آره!
‫- عالیه!
‫اما اگه تعداد ستاره‌هایی که ‫داره به صفر برسه...
‫مشخص میشه که اون دانش‌آموز برای ‫انجام‌وظیفه ناشایست‌ـه و اخراج میشه.
‫یعنی بیرون انداخته می‌شه؟
‫جداً؟
‫چه خشن.
‫میگم، چه‌جوری ستاره‌های بیشتر به‌دست بیاریم؟
‫اوهوم، سوال خوبی‌ـه!
‫کسایی که در فعالیت‌های مختلف عملکرد ‫خوبی دارن، ستاره دریافت می‌کنن.
‫اگه می‌خواید سریع‌تر ستاره به‌دست بیارید...
‫... از دیگران بگیرید.
‫ستاره بگیریم...؟
‫درسته! شما ممکنه هر روشِ ممکن رو به کار بگیرید...
‫اما قبلش بیاید چندتا قانونِ اساسی برای استفاده ‫از خشونت و زورکی گرفتن ستاره‌ها وضع کنیم.
‫اول هر دو طرف باید اعلام کنن ‫که رو ستاره‌ها شرط می‌بندن...
‫و توافق‌ـشون رو تصدیق کنن.
‫برنده فقط می‌تونه تعداد ستاره‌هایی که شرط بسته‌ رو بگیره، متوجه شدید؟
‫این...؟
‫قمارِ ستاره.
‫از این‌جا شروع شده...؟
‫ریهیتو- کون، ستاره‌ای برات وجود نداره!
‫ها؟
‫این یه دوره‌ی ویژه‌، مخصوص خودت‌ـه.
‫اگه واقعا می‌خوای این‌جا ثبت‌نام شی، ‫باید از یه دانش‌آموز دیگه ستاره بگیری.
‫اوه، کارش تمومه!
‫چـ... چرا فقط لیچت- سان؟
‫سه روز وقت داری.
‫
‫لین مِی
‫هینا
‫سونوهارا میزوکا
‫اصلا باورم نمیشه!
‫یعنی این یه جور انتقامه؟ بخاطر اون ‫شیرین‌کاریِ گروگان‌گیری تو جشن ورودی؟
‫این دیگه خیلی بدجنس‌بازیه!
‫شاید حق با تو باشه، اما...
‫غیرقابل بخششه!
‫می‌گم...
‫با شناختی که از «ریهیتو- سنپای» ‫دارم، مطمئنم که یکاریش می‌کنه...
‫اما طوری که لیچت- سان ‫به این قضیه نگاه می‌کرد...
‫برام مهم نیست که اخراج شم!
‫آخه چرا؟!
‫من فقط این‌جام که این آقا رو از این‌جا بیرون کنم.
‫پس عزیز تو رو فرستاده...
‫نمی‌تونم بهش نه بگم، بخاطر این‌که منُ ‫خونه‌ـش پذیرفت، دِین‌ـش به گردنم‌ـه.
‫بیخیال شو، بیا برگردیم خونه. ‫توکیکازه.
‫نه.
‫این چیزیه که عزیز گفت:
‫«نوه بزرگ نکردم که بشه یه سرباز... یه قاتل»
‫- من قاتل نمی‌شم.
‫- تو دست کم گرفتیش! ‫- من قاتل نمی‌شم.
‫سرباز بودن یعنی این.
‫- منم فکر نمی‌کنم تو به این خاطر ازمون جدا شدی-
‫- من... ‫- منم فکر نمی‌کنم تو به این خاطر ازمون جدا شدی-
‫من باید سرباز بشم.
‫نمی‌دونم چرا گفت «باید» سرباز بشم.
‫اما اگه «توکیکازه- کون» قراره بمونه، فکر نکنم ‫«پودینگ» به این راحتیا از این جا بره.
‫همین‌طوره، نه؟! پس هیچ‌جوره نمی‌تونیم ‫بذاریم که پرتش کنن بیرون.
‫منم دوست دارم «ریهیتو- سنپای» بمونه...
‫این تنها دلیل اینه که من این‌جام.
‫اگه اون بره، منم می‌رم...
‫شـ... شرمنده.
‫می‌تونیم انجامش بدیم. ‫از لیچتُ- سان محافظت می‌کنیم.
‫چرا اون‌کارو کردی؟
‫می‌خواستم ببینم پسری که اینُ به ‫سمت من گرفت، چطور از پسِ‌ـش برمیاد!
‫خیلی بدجنسی.
‫فقط یه آزمایش‌ـه...
‫تا ببینیم اون واقعاً عزم‌ـشُ داره ‫تا مطابق انتظارات ما عمل کنه.
‫حمام زنانه
‫کی اونجاس؟!
‫لعنتی، فرار کرد.
‫این دفعه دوم تو این دو روزـه!
‫یک ستاره برای ریهیتو
‫نه یدفعه، اونم دو دفعه...
‫یک ستاره برای ریهیتو
‫کاملا مخالفم
‫نه یدفعه، اونم دو دفعه...
‫نمی‌تونیم بذاریم این‌طوری پیش بره!
‫دزدکی دید زدن بدترین چیزه!
‫حتما می‌گیریمش!
‫نگران نباشید، من تو «هوم‌هو» ‫پرونده‌های بی‌شماری رو حل کردم...
‫نه که اصلا می‌شه شمردشون.
‫هی، شما دوتا هم باید تو این بحث باشید.
‫آخه... ما بیشتر ترجیح می‌دیم رو ‫کمک به لیچتُ- سان تمرکز کنیم.
‫داری چی می‌گی؟ ‫تو خودتم دزدکی دید زده می‌شی‌ـا!
‫تو هم یه قربانی‌ای درست مثل ما!
‫آخه...
‫اوه آره، الان دیگه روز سومه.
‫اگه کاری نکنیم لیچت- سان...
‫متاسفم، اما ما نمی‌خوایم...
‫هی بچه‌ها، این خیلی بده.
‫کی این کارو کرده...؟
‫نیستن! ‫ستاره‌هام نیستن!
‫برا منم.
‫ها؟!
‫من گذاشتم‌ـشون این‌جا و قفلش کردم ‫که این‌طوری کسی نتونه بدزدتش!
‫حتماً کار تو بوده، لیچتُ!
‫هان؟!
‫- تو تنها کسی هستی که هیچ ستاره‌ای نداره، پس حتما تو-
‫- لطفا صبر کنید! ‫- تو تنها کسی هستی که هیچ ستاره‌ای نداره، پس حتما تو-
‫اون ممکنه تهِ منحرفایِ نابه‌کار باشه که زیرِ ‫دامنُ دید می‌زنن و به رونِ پا دست می‌زنن...
‫اما اون هیچوقت چیزِ با ارزشی رو نمی‌دزده!
‫این که دیگه نشد دفاع کردن...
‫پس کارِ کی‌ـه؟
‫سونوهارا!
‫دوآن! بازم تو...
من چی؟
‫لطفا... پس بده ستاره‌هامُ...
‫دوآن، اون ستاره‌ها...
‫...نکنه از سونوهارا گرفتی‌ـشون؟!
‫نه.
‫سونوهارا- چان تو خودت اونا رو بهم دادی، مگه نه؟
اصلا باهات خشونت آمیز برخورد نکردم، کردم؟
‫نـ- نه...
‫بفرما.
‫سر به سرم نذار!
‫کسی که ستاره‌های منُ دزدید تویی دیگه، نیستی؟!
‫تو برای باز کردن اون درـا زور گاوُ داری!
مدرک دارین؟
اسمی چیزی رو ستاره‌هاتون نوشته بودین؟ نه، درسته؟
‫و- ولی...
‫گفتم تموم‌ـش کن، دوآن!
چیه، توکیکازه؟
‫آها، راستی. ستاره‌های تو رو هم می‌گیرم.
چی؟
‫دیگه ده تا داری همین الان!
‫بجنب، ردشون کن بیاد.
چرا باید همچین کاری بکنم...؟
‫قیمت جون ننۀ پیر‌ـته.
خب؟
‫صـ- صبرکن!
‫چاره‌ای ندارم...
‫عزیزـم دوجو‌ـشُ از پدر و مادر دوآن قرض گرفته.
‫اگه بندازن‌ـش بیرون، دیگه جایی نداره بره.
‫درسته.
‫پست فطرت!
‫چی، دوباره می‌خوای مشت بخوری؟!
‫این دفعه جدی‌‌ام--
‫بس‌کن!
‫مشکل من‌ـه. دخالت نکن.
‫هه، ضعیفه‌ها.
‫چی‌کار کنیم...؟ دیگه فقط لیچت- سان تو دردسر نیست، ‫حالا سونوهارا- سان و توکیکازه- سان‌ـم هستن...
‫دیگه بس‌ـمه! خودم می‌رم بهش ‫پیشنهاد قمار ستاره می‌دم و--
‫نمی‌شه.
‫دیگه الان‌ـشم ده تا ستاره داره. ‫قبول نمی‌کنه.
‫ولی اگه ستاره‌هاشُ نگیریم...
‫این...
‫آها آره! می‌تونیم هرکدوم‌ـمون ‫یه ستاره به اشتراک بذاریم!
‫مـ- ممنون!
‫به من‌ـم بدین لطفا!
‫من‌ـم همین‌طور!
‫لیچت- سان، بیا...
‫لازم‌ـش ندارم.
‫و- ولی...
‫بده‌ـش به یکی که می‌خواد.
چرا یکی انقدر باید دلش بخواد سرباز شه؟
‫معلوم‌ـه!
‫می‌گم، من‌ـم یکی می‌خوام!
‫عـ- عمرا! وقتی فقط یکی داشته باشم، ‫اگه اتفاقی افتاد چی...
‫ستاره! کسی ستاره اضافه نداره؟!
‫بیا، بگیرش.
‫توکیکازه- سان.
‫- بفرما.
‫- آها، معذرت. ‫- بفرما.
‫- آها، معذرت.
‫خواهش می‌کنم! یکی یه ستاره به من‌ـم بده!
‫بده‌ـش به اون یارو.
چی؟
‫مشکلی نیست.
‫ممنون! جون‌ـمُ نجات دادی!
خب، چی‌کار قراره بکنی توکیکازه خان؟
‫امروز دیگه فعالیت‌ـی نمونده ‫تا باهاش ستاره جمع‌کنی.
چه‌جوری می‌خوای یه ستاره بگیری؟
‫من...
چرا از یه نفر دیگه نمی‌گیری؟
‫همچین کاریُ...
سرباز بودن همینه دیگه، نیست؟
‫فکر کردم «مجبور» بودی یه سرباز بشی، به هر قیمتی.
‫پله!
‫پله درست می‌گه.
‫تازه، اون کسی‌ـه که به ما گفت دخالت نکنیم.
‫ول‌ـش کنین.
‫بیخیال، ستوان!
‫خیالی نیست.
‫من‌ـم نمی‌خواستم تو یه سرباز شی توکیکازه... یه آدم‌کش.
‫عزیز داره وزن کم می‌کنه.
‫همه‌ـش می‌گه کلی برای خوردن داره، ‫ولی می‌دونم دروغ‌ـه.
‫حتما از غذای خود‌ـش می‌گرفت تا به ما بده... خیلی وقته...
‫تو هم باید بدونی اینُ ریهیتو.
‫جیره‌های غذایی دارن کوچیک‌تر می‌شن. ‫به وضوح کافی نیست.
‫مهم نیست چه‌قدر بهش التماس کنم تا بخوره، گوش نمی‌ده.
‫نمی‌تونیم این‌طوری ادامه بدیم... برای همین...!
‫... برای همین من باید یه سرباز بشم! ‫کلی غذا می‌گیرم اینجوری،
‫و می‌خوام عزیز... عزیز...
‫...یه شکم سیر بخوره...
‫حالا ساعت شیش غروبه. دانش‌آموزانی که ده ستاره جمع کردن، ‫لطفا جلوی در اصلی به صف شن.
‫فقط من‌ـم، معلوم‌ـه دیگه.
‫خواهش می‌کنم، دوآن! ‫ستاره‌هاتُ به توکیکازه پس بده...
‫گم‌شو! سوسک!
‫لیچت- سان!
‫حالت‌ـون خوبه؟!
‫آشغال...
‫سوسک‌ـا باید رو زمین بخزن، جایی که بهش تعلق دارن.
‫لیچت- سان، من از دست خودم خیلی عصبانی‌ـم.
‫اون یارو، با اون رفتارش، ستارۀ همه رو می‌گیره،
‫آرزوهای توکیکازه- سانُ تباه می‌کنه...
‫بعد اونوقت من...
‫فقط می‌تونم نگاه کنم...
‫همم، چه بدونم.
هه، مثل آب خوردن. هان؟
‫اون...!
چی می‌خوای؟
‫بدو زودتر فارغ شو.
ها؟
‫از توی حرومی بدم میاد.
‫به محض این‌که از این دروازه خارج شی، لهت می‌کنم!
‫چی؟! عه.
‫گول‌ اونُ نمی‌خورم. ستاره‌هامُ شرط--
‫قصد شرط‌بندی ندارم.
چی؟
‫برای شرط بندی ستاره‌ای هم ندارم. ستاره‌هام...
‫...دست یه خیّر به خصوصی‌ان.
‫اون یارو...
به ما می‌گه ول‌ـش کنیم، ولی خودش این‌کارُ می‌کنه؟
‫خب، فارغ‌التحصیل شو. من اخراج می‌شم.
‫قصد ورود دوباره به این دروازه‌ها رو کلا ندارم.
‫ولی تو هم باید آماده باشی. ‫فکر نکن می‌تونی صحیح و سالم وارد ارتش شی.
‫*رومزاده...
‫برو سراغ‌ـش، ستوان!
‫بهش یه درس جانانه بده!
‫سوسک ریز ضعیفه... ‫یادت رفت چه‌جوری خوردی قبلا؟
‫این دفعه جدی‌ام. پس تو هم باید جدی باشی.
‫بزدلِ پست!
‫باشه مشکلی نیست! لهت می‌کنم!
‫یه لحظه.
‫اگه قراره از این دروازه‌ها برین بیرون، ‫اول بذارید ستاره‌هاتونُ بشمرم لطفا.
‫ها؟! کوری؟ دوازده تا همین‌جا دارم!
کجا؟
‫درست همین--
خب، کی ستاره بهش باخت؟
‫اون سوسک!
‫نمی‌تونی فارغ‌التحصیل شی. برگرد به کلاس‌ـت.
‫آها، بعد تو، جیل مرداک- کون.
‫فکر کنم این‌ـا برای تو باشن.
‫می‌خواستم بدم‌ـشون به ریهیتو- کون، ‫ولی به‌نظر می‌رسه دیگه بهشون نیاز نداره.
‫این ستاره‌ها...
‫...به تو تعلق دارن.
‫- ایول! ‫- آره!
‫- ایــول. ‫ - اون تونست!
‫حق‌ـش بود!
‫نه خوشم اومد، جیل!
‫اینجوری همه‌ـمون برمی‌گردیم!
‫توکیکازه...
‫...تصمیم گرفتم این‌جا پیش‌ـت بمونم.
‫ولی ازت می‌خوام فارغ‌التحصیل نشی.
فارغ... نشم؟
‫آره، فارغ نشو.
‫تا وقتی تو این مدرسه بمونیم، ‫کلی غذا برای خوردن داریم.
‫یعنی، غذایی که قرار بود بخوریم ‫می‌رسه به خانواده‌ـمون.
‫این باید فعلا برای زنده‌نگه‌داشتن ‫خانواده‌ـمون کافی باشه.
‫در این حین، می‌تونیم قشنگ فکر کنیم، ‫این‌که سرباز بشیم، یا نشیم.
‫باید کلی وقت داشته باشیم هنوز...
‫... تا وقتی که این‌جاییم.
‫قسمت 13
‫شکم سیر
‫.:: @bollbolljan_com ::.
‫الان یکی تو سرمه که نمی‌تونم بیخیال‌ـش شم...
‫- چی؟!
‫- این‌که من اینُ بگم عجیبه؟
نـ- نه! کیه؟
‫همه‌ـش یه آدم معمولی، که یه لباس پودینگ می‌پوشه ‫و دوست داره زیر دامن‌ـا رو دید بزنه.
‫اصلا معمولی نیست.
‫قسمت بعد، «7 دقیقه و 12 ثانیه»