‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لظفا از پلیرهای پیشنهادی استفاده کنید: ‫Windows: VLC Media Player ‫Android: MPV Player
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هام حس می‌کنم. ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی به عقب می‌نگرم... ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید به‌نظر میایند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پاهای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫♪ بیا! این رو بنوش! ♪
‫Hora nonde goran
‫♪ آبی خنک برای تو ♪
‫Tsumetai mizu o agemashou
‫♪ ببین! آسمان رو نگاه ‌کن ♪
‫Hora sora o goran
‫♪ مرغ‌های دریایی پرواز می‌کنند ♪
‫Kamome mo tobu wa yoroshiku ne
‫♪ سلامم رو بهشون برسون ♪
‫♪ هرچقدر هم که گاهی حس تنهایی کنم ♪
‫Donna samishii toki demo
‫♪ من نخواهم باخت! ♪
‫Watashi wa makenai wa
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هایم حس می‌کنم ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی که می‌نگرم، ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید هستند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫قسمت هفتم: پدری توانمند!
‫فرانز!
‫برادر!
‫فرانز!
‫برادر!
‫فرانز!
‫برادر!
‫- فرانز! ‫- برادر!
‫فرانز! فرانز!
‫برادر! برادر!
‫– آنا، فرانز اینجا نیست. ‫– حتما سوار قایق‌های نجات شده.
‫این محاله! اون هرگز ‫ما رو رها و فرار نمی‌کنه.
‫شاید آسیب دیده و ‫به درمانگاه رفته.
‫اگه اینطور باشه... ‫کاری از ما برنمیاد.
‫درمانگاه کشتی کاملا ‫زیرآب غرق شده.
‫– چی؟ ‫– هرلحظه ممکنه کشتی غرق‌ بشه.
‫اگه اینجا بمونیم، ‫ما هم می‌میریم.
‫باید چیزی پیدا کنیم تا بعنوان ‫قایق ازش استفاده و فرار کنیم.
‫اما چی می‌تونه جایگزین قایق باشه؟
‫من و جک نمی‌تونیم شنا کنیم، ‫ازطرفی، پس این طوفان چی؟!
‫توی چنین هوایی، شنا روی تخته ‫یا استفاده از قایق خیلی خطرناکه!
‫درسته.
‫اگه نمی‌تونی شنا کنی، ‫باید راه‌دیگه‌ای پیدا کرد.
‫ازطرفی، محاله که فرانز رو رها کنم ‫و از اینجا تنهایی نجات پیدا کنم.
‫چه در مرگ و چه در زندگی، ‫پنج‌نفری باهم خواهیم بود.
‫فهمیدم، منم همین‌نظر رو دارم.
‫باید آماده باشیم تا ‫با قایق غرق بشیم.
‫من که عزمم جدیه.
‫که‌اینطور، پس بهتره ‫به درون اتاق برگردیم.
‫اگه کشتی تو همین وضعیت ‫بمونه،اتاق ما غرق نمیشه.
‫خب، قبل اینکه اتفاقی ‫بیفته، غذا بخورید.
‫خب، چی می‌خواید؟
‫نون دیگه خشک شده اما
‫گوشت و شراب داریم.
‫چی‌شده؟ نمی‌خورید؟
‫تا برادرم رو پیدا نکنیم، ‫غذا از گلوم پایین نمی‌ره.
‫درسته، اما فلون بیشتر ازنصف روز از ‫آخرین‌ باری که غذا خوردیم، می‌گذره.
‫حتی اگه بزور هم شده، ‫باید یه چیزی بخوریم.
‫درسته، اگه شکمت پر باشه، امید ‫هم به بدنت برمی‌گرده. بیا جک.
‫– کامل بخور جک. ‫– باشه.
‫– خب دیگه، بیا فلون. ‫– بیا بخور فلون.
‫فرض کن به پیک‌نیک اومدیم.
‫فرانز! سفت بچسب!
‫تحت هیچ‌شرایطی ‫تخته رو ول نکن!
‫ناخدا! ما چقدر ‫باید تحمل کنیم؟
‫نمی‌دونم! اما می‌بینم که ‫کشتی همچنان شناوره.
‫یا باید دکل بادبان رو بچسبیم، ‫یا سعی کنیم برگردیم به کشتی.
‫اما من..... دیگه تحمل ندارم...
‫فرانز! خودتو جمع کن!
‫فرانز!
‫فرانز! طاقت بیار!
‫چیزی به دور پام پیچیده.
‫طنابه!
‫تحمل‌کن فرانز! الان فورا ‫می‌بندم و نجاتت می‌‌دم.
‫خب، حالا دیگه حتی اگه تحمل ‫نداشته باشی، شناور می‌مونی.
‫ناخدا!
‫فرانز! به کشتی برگرد! ‫باید به اونجا برگردی!
‫– ناخدا! ‫– تسلم‌نشو فرانز!
‫ناخدا!
‫ناخدا...
‫حالا که کلی غذا خوردیم، ‫نوبت خواب و استراحته.
‫بعدش تصمیم می‌گیریم ‫که باید چیکار کنیم.
‫درسته، کاری از دست ما برنمیاد. ‫پس باید حسابی استراحت کنیم.
‫– اما با این وضع نمی‌تونم رو تخت بخوابم. ‫– پس روی مبل بخواب.
‫سرت رو روی بالش بذار. ‫خب، دراز بکش.
‫عجیبه و اینطوری خوابم نمی‌بره، ‫انگار که روی اسکیت دراز کشیدم.
‫پس بلند شو.
‫– حالا چی؟ ‫– چه عالی! تقریبا صافه.
‫– خیلی خوبه! ‫– دیدی؟ دوباره لبخندت برگشت، فلون.
‫– آخه تو همیشه یه راهی پیدا می‌کنی. ‫– درسته، بابایی همیشه موفق میشه.
‫– منم از اون تخت‌ها می‌خوام! ‫– چرا که نه.
‫آنا، یکمم که شده، به فرانز ‫فکر نکن و استراحت کن.
‫آره، می‌خوام اما....
‫فراموشش کردن محاله، مگه‌نه؟
‫هوم؟ ظاهراً طوفان آروم گرفته.
‫– یعنی رد شده؟ ‫– می‌رم تا ببینم.
‫منم...
‫آنا، تو باید اینجا بمونی. ‫بچه‌ها نباید بیرون برن.
‫خداروشکر. طوفان تموم شده.
‫چه طلوع زیبایی.
‫هم؟
‫فرانز... فرانز ‫پس کجایی؟
‫چیزی گفتی؟
‫– اینجا کجاست مادر؟ ‫– کجا؟ داخل کشتی دیگه.
‫من فکر کردم ‫برگشتیم خونه.
‫– خونه یعنی کجا؟ ‫– خونه‌ی بِرن.
‫- آخه کشتی اصلا تکون نمی‌خورد. ‫– درسته.
‫از وقتی که از انگلیس رفتیم، ‫این اولین‌باره که تکون نخورده.
‫فهمیدم!
‫کشتی به گل نشسته.
‫اینکه هنوز غرق نشدیم، یعنی ‫ما نجات پیدا کردیم، مگه‌نه؟
‫– همینطوره، مشکلی نیست. ‫– پدر کو؟
‫– رفت روی عرشه تا وضعیت رو ببینه. ‫– یعنی صبح شده؟!
‫آره، گمونم دیگه صبح شده.
‫– خوب خوابیدی؟ ‫– آره، خیلی خوابیدم!
‫جک هنوزم خوابه.
‫– جک! بیدار شو. ‫– بذار بازم بخوابه، فلون.
‫– آنا! ‫– بله؟!
‫- فرانز! ‫- برادر!
‫عزیزم! نگو که..... ‫نکنه که فرانز...!
‫نگران نباش؛ فقط از هوش رفته. ‫آنا، یه حوله‌ی خشک بیار.
‫چشم.
‫فرانز... عزیزم کجا پیداش کردی؟
‫بیهوش نزدیک عرشه افتاده بود.
‫حتما امواج آوردنش.
‫با طناب به دکل کشتی بسته‌شده بود؛ ‫جون فرانز رو مدیون همون طنابیم.
‫همگی قصد داشتیم از کشتی بریم،
‫– اما فرانز به کشتی برگشت. ‫– درسته.
‫فرانز... فرانز نجات پیدا کردی!
‫– برادر! خودتو جمع و جور کن! ‫– برادر!
‫مشکلی نیست، فراموش نکنید ‫که من دکترم؛ نگران نباشید.
‫فقط بخاطر خستگی، از هوش رفته.
‫– تکون خورد! ‫– دوباره تکون خورد! برادر!
‫واقعا زنده‌ مونده!
‫– فرانز! پسرم فرانز! ‫– حتما گرم نگهش دار تا استراحت کنه.
‫بزودی حالش خوب میشه.
‫خب، همگی بیاید ‫به عرشه برگردیم.
‫چه سکوتی. طوفان ‫تموم شد، مگه‌نه؟
‫– ما نجات پیدا کردیم. ‫– آره، همینطوره آنا.
‫– اونجا رو ببینید. ‫– جزیره! یه جزیره‌، مادر!
‫درسته، حتما افرادی که با قایق ‫فرار کردند، الان اونجا هستن.
‫ماهم باید به اونجا بریم؛ چون ‫هرلحظه ممکنه کشتی غرق بشه.
‫– اما چطور؟ ‫– باید بهش فکر کنیم.
‫مطمئنم که پدرتون راهی پیدا می‌کنه.
‫درسته! بابایی ازپس ‫هرکاری بر نمیاد.
‫اون با "غیرممکن" بیگانه‌است.
‫بسه! ازم ناپلئون نساز.
‫اما حالا که فرانز پیش ما برگشته، ‫ذهنم آروم و اراده‌ام قدرتمنده.
‫برادرم بعد از مدتی ‫بالاخره بهوش اومد.
‫هنگامی که در خواب بودیم، ‫اون برای بقا مبارزه می‌کرد.
‫وقتی که برادرم همه چیز رو تعریف ‫کرد، مادرم به گریه افتاد.
‫البته نیمی از اشک‌ها، اشک ‫شوق نجات یافتن اون بود.
‫گوش بدید، هرچیزی که بدرد ما ‫می‌خوره، از رو عرشه جمع کنید.
‫فلون و جک، همراه فرانز بمونید.
‫همیشه باهمدیگه بمونید.
‫نمی‌دونیم که چی اتفاقی میفته، ‫پس باید خیلی مراقب باشیم.
‫– احتیاط کنید. ‫– چشم.
‫خب، از کجا شروع کنیم؟
‫جک! کجا؟!
‫– هی! وقت بازی نداریم! ‫– اما خیلی جالبه که.
‫– حیوانات هم اینجا بودن. ‫– اونها هم مثل ما نجات پیدا کردن.
‫– خواهر! ‫– حتما گرسنه هستند.
‫درسته، هیچکس نیست ‫تا ازشون مراقبت کنه.
‫من بهشون غذا می‌دم.
‫– برادر بیا! ‫– چی شده جک؟
‫– مُرده؟ ‫– از گرسنگی.
‫– حتما طاقت نیاورده. ‫– طفلکی.
‫خیلی‌وقت نیست که مُرده، ‫هنوز بدنش گرمه.
‫اگه یه روز زودتر پیداش می‌کردیم....
‫چاره‌ای نبود. ما همگی برای ‫بقای خودمون درتقلا بودیم؛
‫فرصتی نبود که به ‫بقیه چیزها فکر کنیم.
‫ابزار نجاری پیدا کنید.
‫میخ پیدا کردم!
‫خوبه، به میخ نیاز داریم.
‫تا جای ممکن بزرگ‌ترها رو پیدا کن.
‫– پس به چکش هم نیازه، مگه‌نه؟ ‫– البته که نیازه.
‫الکی ضربه نزن! ‫کشتی غرق میشه!
‫محاله با این یکم....
‫خوب نیست، اگه ‫نَجُنبیم، مردیم.
‫آروم باش. آروم باش. ‫فقط یه تکون ریز بود.
‫لطفا بیشتر غرق نشو.
‫عزیزم! الان قایق.... ‫به‌نظرت خوبه؟
‫الکی نترس. هنوز چیزی نشده.
‫باید عجله کنیم و شناور بسازیم. ‫لطفا بادبان رو درست کن.
‫چشم عزیزم.
‫بیا!
‫حاضره فلون؟
‫بِکِشش!
‫چه حس خوبی!
‫فلون، می‌بینم که خوشحالی.
‫آخه ما دیگه درامانیم، مگه‌نه؟
‫اینکه چنین طلوع زیبایی ‫رو ببینم، انگار که رویاست.
‫– مامان، تو خوشحال نیستی؟ ‫– البته که هستم.
‫همگی حالمون خوبه ‫و همکاری می‌کنیم.
‫اما تحمل ندارم که هرچی زودتر ‫قایق تموم بشه و از اینجا بریم.
‫مادر، تو همیشه زیادی نگرانی.
‫– چطور قایقی می‌سازیم؟ ‫– صبر کن و ببین.
‫کار پدرت همیشه بی‌نقصه.
‫درسته، مشتاقم تا که ‫ببینم چی ازآب درمیاد.
‫چرا باید روی آب بسازیمش؟
‫ساخت قایق دشواره، اما به‌آب ‫انداختن قایق، خیلی دشوارتر.
‫توی کارگاه‌ها، برای به‌آب‌ ‫انداختن قایق راهی دارن؛
‫چون وقتی که بدنه کامل ساخته ‫بشه، تکون دادنش تقریبا غیرممکنه...
‫اونها اول بدنه رو می‌سازن،
‫و بعدش باقی‌ کارهارو وقتی ‫که بدنه تو آبه، انجام‌ میدن.
‫حالا که ماهم بدنه‌ی اصلی رو ساختیم، ‫باید باقی کارهارو تو آب انجام بدیم.
‫به همین علت با اینکه
‫ما می‌تونیم روی بقایای ‫عرشه یه قایق بسازیم.
‫اما وقتی که تموم بشه، سنگینه
‫و نمیشه اونو به آب انداخت.
‫بخاطر همین باید اینطوری انجامش بدیم.
‫اینطوریه؟ نمی‌دونستم.
‫واقعا کار سختیه. خوشبختانه ‫فرانز اینجاست و کمک بزرگیه.
‫بابا، تو همه‌چی رو می‌دونی، مگه‌نه؟
‫خب، درمورد بیماریها ‫زیاد می‌دونم اما....
‫درمورد قایق‌سازی فقط براساس ‫کتابی که خوندم، اطلاعات دارم.
‫نه؛ شما همه‌چیز رو می‌دونی.
‫هیچکس مثل شما به ذهنش نمی‌رسه ‫که از بشکه‌‌ی خالی قایق درست کنه.
‫چیز خاصی نیست، ‫اینقدر لوسم نکن.
‫خب، این طرف تموم شد. ‫فرانز، بکشش اون طرف.
‫اینجا؟
‫خودشه، هول بده تا بچرخه.
‫اینطوری، سمتی که هنوز تموم نشده، ‫توی بخش کم‌عمق آب خواهد بود.
‫دیدید؟ بابا نابغه‌است.
‫بهت که گفتم، مگه‌نه؟ بابا که باشه، ‫انگار که کشتی بزرگی داریم.
‫– تخته‌ی بعد. ‫– بفرما اوستا.
‫– میخ! ‫– بفرما.
‫تخته می‌خوام. بزرگ باشه.
‫من می‌خوام بهش بدم، ‫بفرما اوستا، بفرما اوستا.
‫ممنونم.
‫خب، حالا فقط مونده دکل ‫رو وصل کنیم تا تموم بشه.
‫– بیاید! دکل! ‫– بفرستش!
‫– داره میاد پایین! ‫– باشه!
‫خوبه.
‫– تموم شد! ‫– موفق شدیم!
‫موفق شدیم!
‫هورا! هورا! هورا!
‫فرانز! جک رو بگیر!
.:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫آنا، حالت خوبه؟ ‫آب زیادی خوردی؟
‫آره یکم. فکر کردم که ‫دیگه کارم تمومه.
‫– به‌نظر من که جالب بود! ‫– ببین که کی اینو میگه!
‫فرانز نجاتت داد!
‫چرا واژگون شد؟
‫– باد زیادی قدرتمند بود؟ ‫– اما باد چندانی نمی‌وزید‌.
‫احتمالا بادبان بزرگی ‫نسبت به قایق ساختیم.
‫اما اگه اونقدری نبود که حرکت نمی‌کرد.
‫از اینها گذشته؛ عزیزم، ‫چطور برش گردونیم؟
‫الان دارم به همین فکر می‌کنم.
‫با قدرتی که ما داریم، محاله.
‫– ها؟ پس یعنی نمی‌تونیم ازش استفاده کنیم؟ ‫– متأسفانه همینطوره.
‫نقشه شکست خورده. ظاهراً ‫حل مسئله درتوان من نیست.
‫نمی‌دونم که چی بگم.
‫معذرت، من رو ببخشید.
‫من بی‌نقص نیستم. ‫گاهی اشتباه می‌کنم.
‫اون هم اشتباهات جدی.
‫چه حیف شد!
‫همگی به‌کمک هم قایقی ساختیم
‫اما خیلی سریع، بی‌استفاده شد.
‫کشتی هم هرلحظه ممکنه غرق بشه.
‫یعنی ما باید چیکار کنیم؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫☆پایان این قسمت☆
‫♪ فلون؟ بخند فلون ♪
‫Furone waratte Furone
‫♪ صدفی بردار و بهش گوش بده ♪
‫kaigara oshi ate kiite miru
‫♪ وقتی حس تنهایی می‌کنی ♪ ‫♪ به اون صدف گوش بده ♪
‫samishii toki kiite miru
‫♪ دوستانی که از آنها جدا شدی ♪ ‫♪ نام تو را صدا می‌زنند ♪
‫wakareta tomodachi ga yonde iru yo na
‫♪ این احساس توست ♪
‫sonna ki ga suru
‫♪ فلون، دختری قوی باش ♪
‫Furone watashi wa tsuyoi ko
‫♪ ای دخترک نا‌منظم ♪
‫itazurana onnanoko
‫♪ درسته، گلبرگ‌های سرخ ♪
‫so yo makkana hanabira
‫♪ موهای تو را تزئین کردند ♪
‫nagai kami ni kazatte
‫♪ پس فلون، لبخندی بزن فلون ♪
‫dakara Furone waratte Furone
‫♪ فلون، لبخندی بزن فلون. ♪
‫Furone waratte Furone