‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لظفا از پلیرهای پیشنهادی استفاده کنید: ‫Windows: VLC Media Player ‫Android: MPV Player
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هام حس می‌کنم. ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی به عقب می‌نگرم... ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید به‌نظر میایند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پاهای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫♪ بیا! این رو بنوش! ♪
‫Hora nonde goran
‫♪ آبی خنک برای تو ♪
‫Tsumetai mizu o agemashou
‫♪ ببین! آسمان رو نگاه ‌کن ♪
‫Hora sora o goran
‫♪ مرغ‌های دریایی پرواز می‌کنند ♪
‫Kamome mo tobu wa yoroshiku ne
‫♪ سلامم رو بهشون برسون ♪
‫♪ هرچقدر هم که گاهی حس تنهایی کنم ♪
‫Donna samishii toki demo
‫♪ من نخواهم باخت! ♪
‫Watashi wa makenai wa
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هایم حس می‌کنم ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی که می‌نگرم، ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید هستند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫قسمت سیزدهم:چشمان فرانز.
‫وقتی پدر و برادرم از پیش ما رفتند، ‫حیوانات وحشی به ما حمله کردند.
‫مادرم که اصلا شجاع نیست
‫با تمام توان با اونها مبارزه کرد و ‫فراریشون داد تا من و جک رو نجات بده.
‫واقعا فوق‌العاده بود!
‫اما وقتی که بالاخره پدرم برگشت، ‫مادرم دوباره مثل همیشه شد
‫و از هوش رفت.
‫آنا! آنا! خودتو جمع کن!
‫عزیزم؟ واقعا خودتی؟
‫آره، خودمم. فرانز هم اینجاست.
‫فرانز!
‫فلون! جک! شما همگی سالمید؟
‫– آره، حالمون خوبه مامان. ‫– نگران نباش، استراحت کن.
‫مامان خیلی عجیبی، خودت اون ‫رو کشتی، بعدش غش می‌کنی؟
‫آخه اولین بار بود که ‫با سلاح شلیک کردم.
‫وقتی ماشه رو کشیدم، ‫صدای بلندی اومد
‫و لگد اونقدر قوی بود که ‫حس کردم خودمو زدم.
‫اصلا نفهمیدم که بعدش چی‌شد.
‫واقعا خارق‌العاده بود؛ ‫یک تیر و یک جسد.
‫من فقط خواستم یجوری از ‫فلون و جک محافظت کنم.
‫– نمی‌دونستم که چیکار کنم.... ‫– مادر....
‫– مامان خیلی قویه، مگه‌نه؟ ‫– درسته.
‫هیچ‌چیز قویتر از یک مادر ‫در مواقع نیاز نیست.
‫اما خیلی ترسناک بود. ‫لطفا یه کاری کن.
‫باشه، آنا یکم استراحت کن.
‫بذارید مادرتون یکم استراحت کنه.
‫فلون، من باید بیرون رو بررسی کنم، ‫خودت می‌تونی نهار رو آماده کنی؟
‫چشم!
‫وقتی که مامان دربرابر اون حیوانات ‫جنگید، تمام بدنم به لرزه افتاده بود.
‫اما حالا که بابا و برادرم برگشتن، ‫می‌تونم دوباره یه تام‌بوی شاد باشم.
‫مادرم وقتی که چهره‌ی پدر و برادرم رو دید...
‫خیالش راحت شد و با خیال راحت خوابید.
‫خوشمزه شد فلون، دستت دردنکنه.
‫خب، حالا که نهار خوردیم
‫وقتشه از جزئیان جستجوی ‫من و فرانز باخبر بشید.
‫خیلی منتظرش بودم! ‫زود بهم بگو!
‫هیچ شخص‌ دیگه‌ای هم نجات پیدا کرده؟
‫امیلی چطور؟
‫خب... ما... با شخصی که نجات ‫پیدا کرده باشه، مواجه نشدیم....
‫حتی بدتر...‌..
‫ظاهراً جزیر‌ه‌ای که توش گیر کردیم، ‫سراسر توسط اقیانوس احاطه شده.
‫به عبارت دیگه، این جزیره ‫عاری از هرگونه سکنه‌ است.
‫وای! چه دوست‌داشتنی!
‫دوست‌داشتنی؟! کجاش دوست‌داشتنیه؟!
‫اما آخه اگه تو جزیره هیچکس نباشه، ‫جزیره متعلق به ماست، مگه‌نه؟!
‫تمام اینها متعلق به ماست و ‫هیچکس حق شکایت نداره!
‫اما درعوض این به معنیه که ‫هیچکس به‌ کمک ما نمی‌کنه.
‫از طرفی هیچکس هم قرار ‫نیست بیاد و ما رو نجات بده.
‫دوستی و همسایه‌ای نخواهیم داشت،
‫و بجز اعضای خانواده، هیچکس ‫رو برای صحبت کردن، نداریم.
‫مهم نیست! ما بابا رو داریم ‫و اون می‌تونه همه‌کار کنه!
‫اینکه اینو تکرار می‌کنی، ‫من رو خجالت‌زده می‌کنه.
‫اما خوشبختانه، بعید می‌دونم که ما در ‫این جزیره با کمبود غذا مواجه باشیم.
‫اولاً که درختان نخل فراوانی وجود داره.
‫دوماً چون اینجا نی‌شکر داره، ‫می‌تونیم شکر تولید کنیم.
‫وای! نی‌شکر؟!
‫اطلاعات مهم همین بود.
‫فلون، جک رو بردار ‫و برید ساحل بازی.
‫اما من می‌خوام باقی‌مونده‌ی ‫ماجراجویی رو هم بشنومم!
‫اما حرفم تموم شده.
‫الان با مادرت حرف خصوصی داریم.
‫– با برادر هم؟ ‫– آره، فرانز هم همینطور.
‫– فلون، برو. ‫– چشم.
‫بیا پایین!
‫پس الان دیگه برادرمم ‫بالغ محسوب میشه؟
‫فهمیدم! بهتره ظرفهارو بشورم.
‫اگه قایق نجاتی پیدا نکردی، پس ‫فکر می‌کنی که اونها کجا رفتند؟
‫جزیره‌ی دیگری هم وجود داره؟
‫نه، جزیره‌ای وجود نداره‌. ‫اطراف ما، فقط اقیانوسه.
‫– پس یعنی همه‌ی اونها.‌‌‌‌... ‫– آره. میشه فرض کرد که نجات پیدا نکردند.
‫پس فقط ما نجات پیدا کردیم؟
‫اما درآخر ما هم نجات پیدا نکردیم.
‫شاید اینطوری بهتر باشه.
‫فرانز!
‫اما همینطوره، مگه‌نه؟
‫اینکه توی چنین جای دور‌افتاده‌ای ‫تنها زنده بمونیم، غیرممکنه.
‫– فرانز، نباید خودت رو ببازی. ‫– درسته.
‫حالا که خدا معجزه کرده ‫و ما نجات پیدا کردیم،
‫ما نباید ناشکر باشیم و تسلیم بشیم، ‫باید به زندگی ادامه بدیم...
‫حتی اگه زنده بمونیم، قرار نیست ‫که دیگه تو اینجا کسی رو ببینیم!
‫ما که قصد نداریم تا ابد اینجا بمونیم.
‫مطمئنم که پدرت راهی ‫برای فرار ما پیدا می‌کنه.
‫محاله که همه مُرده باشن!
‫حتما رفتن جزیره‌ی دیگه‌ای!
‫– چی‌‌شده برادر؟ ‫– همین که می‌بینی.
‫انگار که بی‌حوصله‌ای.
‫– آره، از همه‌ چیز خسته‌ام. ‫– چرا؟
‫تنها ساکنان این جزیره، فقط ما هستیم! ‫تو هیچ مشکلی با این قضیه نداری؟!
‫ندارم؛ آخه تمام خانواده باهمیم.
‫بچه بودن چه خوبه، ‫ساده و احمق.
‫آدم بزرگها اینطوری نیستند.
‫خیلی گرمه.
‫آخرش قراره مومیایی بشیم.
‫پدر و مادرم، من، فلون و جک و....
‫همگی مومیایی‌هایی ‫ریز و درشت می‌شیم.
‫– مومیایی چیه؟ ‫– جسد زنده‌ی آدم.
‫برادر، اگه نمی‌خوای مومیایی بشی، ‫بهتره بری تو سایه‌ و استراحت کنی.
‫برادر، مطمئنم که اگه تو سایه استراحت ‫کنی، حتما حالت بهتر میشه.
‫– خب، همینجا خوبه. ‫– می‌خوای اینجا خونه بسازی؟
‫– آره، بالای همین درخت. ‫– چی؟! بالای درخت؟!
‫تنها راه اینکه از شر حیوانات وحشی ‫در امان باشیم، فقط همینه.
‫وقتی اون شاخه‌ها رو تمیز کنیم، ‫حتما فضای کافی خواهیم داشت.
‫من از جاهای بلند می‌ترسم.
‫مشکلی نیست زن، با طناب ‫برات نردبون درست می‌کنم.
‫آره، اما انتظار نداشتم که مثل ‫پرنده رو درخت زندگی‌ کنم.
‫شاید حق با فرانز باشه. ‫بعیده که زنده‌ بمونیم.
‫منظورت چیه آنا؟
‫اگه صادقانه بخوام بگم...
‫حس می‌کنم که قرار نیست ‫به زندگی متمدن برگردیم‌...
‫درسته و ضمانتی نیست که ‫شخصی برای نجات ما بیاد.
‫حالا که قایقی نداریم،
‫چطوری قراره از اینجا بریم؟
‫ما از قایق چوبی برای ساخت ‫پناهگاه استفاده کردیم.
‫بابا!
‫– بابا! خبر بد! ‫– چی شده فلون؟!
‫سریع بیا! برادر.... چشم برادر توسط ‫یه حشره‌ی عجیب گزیده شده!
‫چی؟! توی چشم؟!
‫نمی‌تونم ببینم! درد دارم!
‫– فرانز خودتو جمع کن! درد داره؟! ‫– درد می‌کنه!
‫نمی‌تونم چیزی ببینم!
‫نمی‌تونی ببینی؟ فلون، چه حشره‌ای بود؟
‫اون حشره!
‫برادر داشت شاخه‌ رو قطع می‌کرد ‫که تصادفی به اون حشره دست زد.
‫بعد اون موجود، گاز زردی ‫تو چشم برادر خالی کرد.
‫این اصلا خوب نیست.
‫احتمالا حشره‌ای زهرآگینه! ‫همگی ازش فاصله بگیرید!
‫– چطوره فرانز؟ دردت کمتر شد؟ ‫– آره، اما هنوز نمی‌تونم ببینم.
‫که‌اینطور. نگران نباش، حتما ‫بینایی‌ت بزودی برمی‌گرده.
‫– بیا عزیزم. ‫– آنا، تو چشماشو بشور.
‫چشم.
‫– بازهم دارو داریم؟ ‫– اوهوم.
‫باید همه رو استفاده کنیم. ‫باید حتما درمانش کنیم.
‫خب، اون آب رو دور بریز..
‫– بابا. ‫– چی‌شده پسر؟
‫– من قرار نیست دیگه ببینم، هست؟ ‫– البته که خواهی دید.
‫لطفا بهم دروغ نگید. ‫می‌دونم که نمی‌بینم.
‫من دکتری هستم که معاینه‌ات کردم ‫و من هم نظرم رو گفتم.
‫واقعا شرایط چقدر بده؟
‫هیچکس تو جهان هنوز درمانی برای ‫زهر حشرات در چشم پیدا نکرده...
‫پس فرانز تا ابد نابیناست؟
‫اگه زهر به درون چشم ‫نفوذ کرده باشه، ممکنه.
‫فرانز باخبره؟
‫هنوز نمی‌دونیم که چقدر ‫از زهر وارد چشمش شده.
‫– فلون گفت که فقط یکم بود. ‫– امیدوارم همینطور باشه.
‫پس واقعا احتمال داره ‫که تا ابد نابینا بشه؟
‫آره. به‌هرحال ما تمام ‫تلاشمون رو می‌کنیم.
‫همین الانشم بخاطر امیلی ناراحت بود...
‫حالا که این اتفاق هم براش افتاده....
‫مامان، اینطور نیست که ‫نخوام به استرالیا برم؛
‫اما واقعیت اینه که من ‫می‌خوام موسیقی‌دان بشم‌‌‌.‌‌
‫موسیقی‌دان؟
‫درسته، می‌خوام آهنگساز و ‫اجراکننده بشم، رهبر ارکست!
‫پس یعنی قصد نداری که ‫راه پدرت رو ادامه بدی؟
‫دکتر شدن محاله.
‫من آدم ترسویی‌ام.
‫جراحی بیمار برای من محاله.
‫نه من و نه پدرت علاقه‌ای نداریم تا وادارت کنیم کاری که دوست نداری رو انجام بدی...
‫شاید جک راه پدرت رو پیش بگیره.
‫فلون هم دکتر خوبی میشه؛ ‫با پسرها تفاوتی نداره.
‫آره، همینطوره.
‫به‌نظرم وین بهترین جای ممکن ‫برای تحصیل درزمینه‌ی موسیقیه.
‫می‌تونم توی همینجا هم ‫بخونم، اما استرالیا...؟
‫درسته، بعید می‌دونم که در استرالیا ‫آموزشکده‌ی خوبی وجود داشته باشه.
‫مگه‌نه؟ بخاطر همین ‫هم اینقدر تردید دارم.
‫اگه می‌دونستم که اینطوری میشه، ‫حتما مجبورش می‌کردم اونجا بمونه.
‫– آنا، تو دیگه برو بخواب. ‫– اما....
‫بیدار بودن جفت ما بی‌فایدست.
‫– نوبتی انجامش می‌دیم. ‫– باشه‌.
‫بابا؟
‫نمی‌تونی بخوابی؟ باید مدام چشمت ‫رو شستشو بدم، پس البته که نمیشه.
‫اما باید بخوابی. یه‌چیزی ‫بهت می‌دم تا یکم بخوابی.
‫میگم بابا... آخرین باری که ‫امیلی رو دیدی، کی بود؟
‫سوار آخرین قایق‌نجات شده بود ‫و مدام اسم تو رو صدا می‌زد.
‫دختر خوبی بود.
‫خب، حالا وقتشه که بخوابی.
‫دیگه برام مهم نیست! حتی اگه ‫خوب بشم، هرگز اون رو نمی‌ببینم.
‫– فرانز! چی میگی؟! ‫– هیس، خواب‌آور زدم.
‫– فلون! ‫– هیس، خوابیده.
‫– تو از کی تا حالا بیداری؟ ‫– جای بابا رو گرفتم.
‫– این خوب نیست! ‫– مشکلی نیست پدر؛
‫من چشماش رو شستم.
‫که اینطور، ممنونم. الان دیگه ‫پارچه‌ی مرطوب کفایت می‌کنه.
‫گرگ‌ها دیشب برنگشتن، اما باید ‫در ساخت خونه عجله کنیم.
‫معذرت که نمی‌تونم کمک کنم.
‫مهم نیست، فرانز مهم‌ترین مسئله‌است. ‫هرازچندگاهی پارچه رو عوض کن.
‫احتمالا تا موقع نهار، ‫چشماش رو باز نمی‌کنه.
‫– مامان... ‫– بله؟ همینجام فرانز.
‫بالاخره بیدار شدی. خب، ‫فرانز پارچه رو برمی‌دارم.
‫آروم چشم باز کن.
‫– خب؟ صورتم رو می‌بینی؟ ‫– نه.
‫نمی‌بینی؟!
‫– چشم‌های من بازه، مامان؟ ‫– آره، کاملا بازه!
‫پس واقعا نابینا شدم! ‫می‌دونستم خوب نمی‌شم!
‫من دیگه هرگز چیزی نخواهم دید!
‫فرانز!
‫فرانز، یکم آروم باش.
‫محاله که یک‌شبه خوب بشی! ‫باید برای بهبودی، آهسته پیش بریم.
‫دیگه کافیه! خسته‌ام! ‫منو تنها بذارید!
‫چشم‌های برادرم اون روز خوب نشد، ‫روز بعدشم همینطور...
‫یا حتی روزهای بعد...
‫فکر کردم که تا ابد نابینا شده.
‫حتی پدر و مادرم هم ‫تسلیم شده بودند.
‫تا اینکه، در روز دهم...
.:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫– می‌بینم! من می‌بینم! ‫– هوم؟
‫فرانز!
‫برادر!
‫همتون رو می‌بینم! اون باباست! ‫مامان هم اینجاست!
‫اونجا هم فلون و بعد جک! ‫همه چیز رو قشنگ می‌بینم!
‫– بالاخره! ‫– برادر!
‫فرانز! واقعا می‌تونی ببینی؟
‫آره، همه چیز رو می‌تونم ببینم!
‫هورا!
‫هورا! هورا! من می‌تونم ببینم!
‫من به زندگی برگشتم!
‫هورا!
‫مامان!
‫از روزی که به جزیره اومدیم،
‫حتی یک روز کامل هم تمام ‫خانواده کنار همدیگه نبودیم.
‫احساس تنهایی می‌کنم.
‫قسمت بعد: نغمه‌ی صدف‌ها.
‫☆پایان این قسمت☆
‫♪ فلون؟ بخند فلون ♪
‫Furone waratte Furone
‫♪ صدفی بردار و بهش گوش بده ♪
‫kaigara oshi ate kiite miru
‫♪ وقتی حس تنهایی می‌کنی ♪ ‫♪ به اون صدف گوش بده ♪
‫samishii toki kiite miru
‫♪ دوستانی که از آنها جدا شدی ♪ ‫♪ نام تو را صدا می‌زنند ♪
‫wakareta tomodachi ga yonde iru yo na
‫♪ این احساس توست ♪
‫sonna ki ga suru
‫♪ فلون، دختری قوی باش ♪
‫Furone watashi wa tsuyoi ko
‫♪ ای دخترک نا‌منظم ♪
‫itazurana onnanoko
‫♪ درسته، گلبرگ‌های سرخ ♪
‫so yo makkana hanabira
‫♪ موهای تو را تزئین کردند ♪
‫nagai kami ni kazatte
‫♪ پس فلون، لبخندی بزن فلون ♪
‫dakara Furone waratte Furone
‫♪ فلون، لبخندی بزن فلون. ♪
‫Furone waratte Furone