‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لظفا از پلیرهای پیشنهادی استفاده کنید: ‫Windows: VLC Media Player ‫Android: MPV Player
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هام حس می‌کنم. ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی به عقب می‌نگرم... ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید به‌نظر میایند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پاهای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫♪ بیا! این رو بنوش! ♪
‫Hora nonde goran
‫♪ آبی خنک برای تو ♪
‫Tsumetai mizu o agemashou
‫♪ ببین! آسمان رو نگاه ‌کن ♪
‫Hora sora o goran
‫♪ مرغ‌های دریایی پرواز می‌کنند ♪
‫Kamome mo tobu wa yoroshiku ne
‫♪ سلامم رو بهشون برسون ♪
‫♪ هرچقدر هم که گاهی حس تنهایی کنم ♪
‫Donna samishii toki demo
‫♪ من نخواهم باخت! ♪
‫Watashi wa makenai wa
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هایم حس می‌کنم ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی که می‌نگرم، ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید هستند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫قسمت هفدهم: مزرعه‌ی مادر‌.
‫وقتی بذرهای زمین مادرم ‫بالاخره جوونه زدن؛
‫همگی خیلی خوشحال شدیم!
‫اما بعد حیوانات وحشی ‫جوونه‌ها رو نابود کردن.
‫همگی مایوس شده بودیم ‫و نمی‌دونستیم که چه کنیم.
‫برای هیچکس انگیزه‌ی کار نمونده بود.
‫مخصوصا مادرم که افسرده ‫شد و تمام روز رو خواب بود‌.
‫– خب جک حالا می‌تونی ولش کنی. ‫– باشه.
‫حالا باید خشک بودن ‫چوب رو بررسی کنیم.
‫باشه!
‫برادر، خشک نگه داشتن ‫چوب چه فایده‌ای داره؟
‫هیچ کشتی‌ای قرار نیست رد بشه.
‫– فلون، تو نباید دیده‌بانی کنی؟ ‫– باشه.
‫اما می‌دونم که درهرحال ‫قرار نیست چیزی ببینم.
‫یه چیز سفید‌رنگ! بادبانه! ‫اون بادبان کشتیه!
‫– برادر! یه کشتی داره رد میشه! ‫– مطمئنی؟ کجا؟
‫– بیشتر برو سمت راست، نزدیک صخره‌ها! ‫– واقعیت داره! یه چیزی می‌ببینم!
‫دیدی؟!
‫باید علامت بدیم! کبریت! ‫کبریت‌ها کجاست؟!
‫– اون که فقط یه پرنده‌است. ‫– دروغ نگو!
‫دروغ نمی‌گم، قشنگ ‫نگاه کن؛ یه اسکله.
‫درسته، داره پرواز می‌کنه. ‫اما اون مرغ دریاییه.
‫ملوانان به مرغ‌دریایی، اسکل می‌گن.
‫اما چرا؟
‫چون مثل تو، وقتی پرنده می‌بینن ‫فکر می‌کنن که کشتی دیدن!
‫خیلی بد و بی‌ادبی!
‫آنا، متأسفم اما نمی‌تونیم کاری ‫کنیم؛ هرازچندگاهی پیش میاد.
‫آره، نمیشه کاریش کرد..‌‌.
‫ما اومدیم! می‌دونستید که فلون اسکل، ‫پرنده‌ی اسکل رو با کشتی اشتباه گرفته؟!
‫جک! لزومی نداره که همه‌چیز رو بگی!
‫– گزارش: امروز هم کشتی‌ای مشاهده نشد. ‫– که اینطور.
‫اینکه هرروز دیده‌بانی ‫بدیم، بی‌فایدست.
‫نه، نیست. بالاخره یه روز از ‫همین روزها یه کشتی رد میشه.
‫باید ایمان داشته باشیم ‫و به دیده‌بانی ادامه بدیم.
‫خب، آنا بریم خونه و استراحت کنیم.
‫باشه‌.
‫– بابا، ایندفعه نوبت منه. ‫– باشه، مال خودت.
‫مراقب باش!
‫لعنتی! تنه‌‌ای که از وسط نصف ‫شده باشه، بدرد ما نمی‌خوره.
‫مامان؟ چی شده؟
‫حس خوبی داره‌.
‫– احساس شرم می‌کنم.‌.. ‫– هوم؟
‫تو و جک هرروز پراز امید ‫اینطوری دیده‌بانی میدید
‫درحالی که من بعد از یه ‫شکست، مایوس شدم.
‫– مامان..‌. ‫– خوشحالم که اومدم اینجا‌.
‫از حالا، دیگه بخاطر مسائل ‫جزئی، روحیه‌ام رو نمی‌بازم.
‫خب، بریم؟
‫این چیه؟
‫بارون چوب رو خیس کرده بود، بخاطر ‫همین داریم اینطوری خشکش می‌کنیم.
‫– من درستش کردم! ‫– آفرین! چه کار خوبی!
‫– یه ایده‌ی خوب به ذهنم رسید. ‫– هوم؟ چی‌شده مامان؟
‫هیچی نیست.
‫بیاید.
‫– صدای بابا و فرانز‌ه. ‫– آره.
‫– بریم تماشا! ‫– باشه.
‫بی فایده‌اس، ها؟
‫چی شده؟
‫مهم نیست که چندبار قطع کنیم، ‫همیشه تنه از وسط نصف میشه.
‫وقتی که نصف درخت رو اره ‫می‌کنیم، خودش قطع میشه.
‫البته که اینطور میشه.
‫هوم؟
‫گمونم چون همیشه درون شهر ‫زندگی کردی، بی‌خبری؛
‫اما قطع درخت‌های بزرگ، ‫روش خاص خودشو داره‌.
‫هوم؟
‫اگه فقط از یک سمت ‫تنه رو اره کنید و بِبُرید؛
‫بالاخره به‌نقطه‌ی حساسی میرسه ‫و خودش نصف میشه و میفته.
‫برای اینکه جلوی این ‫اتفاق رو بگیریم...
‫باید از سمتی که خمیدگی ‫داره، یکم تنه رو بِبُری و
‫بعدش از اون طرف ‫کار رو ادامه بدید.
‫اینطوری تنه جوری که ‫می‌خوای، سقوط می‌کنه.
‫چه اطلاعاتی!
‫وقتی پدربزرگم می‌خواست درخت ‫قطع کنه، همیشه همینکارو می‌کرد.
‫هوم! پس هرچیزی راه‌حلی داره.
‫خب پس بیا امتحان کنیم. ‫به‌نظرم این‌سمت خم شده.
‫– اینقدر کافیه؟ ‫– آره.
‫حالا بریم سراغ اون سمت.
‫– نوبت من شده‌‌. ‫– باشه.
‫داره سقوط می‌کنه!
‫– چه خارق‌العاده! ‫– درست بود! اصلا نصف نشده!
‫گفتم که! خب حالا نوبت ماست ‫و باید شاخه‌هارو قطع کنیم.
‫فلون، تبر رو برام میاری؟
‫چشم!
‫– تنه‌ی خوبیه. ‫– بفرمایید!
‫– فلون، شاخه‌هارو جمع کن. ‫– چشم.
‫– خیلی جمع کردیم، مگه‌نه مامان؟ ‫– آره، اما بازهم نیاز داریم.
‫– ارِه گیر کرده. ‫– بذار من امتحان کنم.
‫درسته. تکون نمی‌خوره.
‫فهمیدم. شکاف بخاطر وزن درخت ‫باریک‌تر میشه و اره گیر می‌کنه.
‫باید چیکار کنیم؟ این ‫مواقع چیکار می‌کنن؟
‫نگران نباش، حتی من هم می‌دونم ‫که الان باید چیکار کنیم.
‫– بکشش بیرون. ‫– باشه.
‫– راحت جابجا میشه! ‫– آره، حالا ساده شد.
‫تموم شد!
‫– این دفعه مامان نمی‌تونه بهمون بخنده. ‫– بازم بگو!
‫– جَک، بعدی رو بیار. ‫– چشم.
‫نه! مرکورو!
‫فقط یکم دیگه مونده، ‫تو می‌تونی خَره.
‫خسته نباشی.
‫شماهم خسته نباشی‌.
‫مامان، حالا که حصار ‫ساختیم، بذری داریم؟
‫آره، نگران نباش.
‫نیمی از بذر رو جهت ‫احتیاط نگه داشتم.
‫عالیه! حتی فکر اینجاشم کردی! ‫واقعا که خانم رابینسونی!
‫امان از دست تو!
‫خب! وقت استراحته!
‫بابا، اگه اول قایق بسازیم، ‫حمل‌نقل آسون‌تر نمیشه؟
‫اونطوری خیلی سبک‌تره!
‫درسته، وقتی که درون تنه رو خالی کنیم، ‫وزنش خیلی سبک‌تر میشه؛
‫اما اگه وقتی که ساخته شده ‫جابجا بشه، ممکنه آسیب ببینه.
‫درنتیجه ما مجبور می‌شیم که ‫برای جابجایی، بلندش کنیم.
‫از اینجا تا ساحل هم راه درازیه.
‫که اینطور، پس بهترین کار ‫اینه که اول تنه جابجا بشه.
‫اگه خسته شدی، ‫فردا ادامه می‌دیم.
‫نه، همین امروز تموم میشه.
‫نمی‌تونیم به مامان و بقیه که ‫روی زمین کار می‌کنن، ببازیم.
‫پس بیا یه هول دیگه بدیم!
‫کار حصار به کجا رسید؟
‫خوب پیش میره، فلون و ‫جک کمک بزرگی هستن.
‫که اینطور.
‫بدون اینکه حتی یه بار گلایه ‫کنن، سخت‌ کار می‌کنن.
‫منم صادقانه بگم، از اینکه فرانز ‫چقدر بزرگ شده، غافلگیر شدم.
‫ما همیشه از اینکه تو این جزیره ‫گیر افتادیم، شکایت می‌کنیم...
‫اما مطمئن شدم وقتی به ‫جامعه‌ و تمدن برگردیم؛
‫تجربیات اینجا برای بچه‌های ما، ‫خیلی مهم و حیاتی خواهد بود.
‫آره، منم همینطور فکر می‌کنم.
‫خب، این از این! ‫جک! بعدی رو بیار!
‫بفرما.
‫– بعدی! ‫– بفرما!
‫هورا! موفق شدیم!
‫بالاخره تموم شد!
‫– خب حالا وقت کِشت بذره. ‫– چشم!
‫– حصار خوبی ساختید! ‫– قایق رو تموم کردید؟
‫نه متأسفانه، چون فقط یه ابزار ‫داریم و اون هم الان دست فرانزه.
‫ما هم به ابزار نیاز داریم.
‫– مثلا چی؟ ‫– شخم و حفر زمین.
‫می‌خوام هندونه بکارم،
‫اما باید زمین شخم بخوره ‫تا بتونم بذر رو بکارم.
‫اگه ساخت شخم‌زن ممکن نیست، ‫یه بیل چوبی و مقاوم هم کافیه.
‫مقاوم، ها؟
‫حالا که فکر می‌کنم، شنیدم که ‫درختی برزیلی چوب خوبی داره.
‫شاید بتونیم اینجا پیدا کنیم.
‫– میرم بگردم. ‫– باشه.
‫چوب مقاوم.... ‫این محکم‌ به‌نظر میاد.
‫ظاهراً که نه.
‫اینم خوب نیست.
‫– حال مامان و بقیه چطور بود؟ ‫– کشت زمین رو تموم کردن.
‫خب! پس ما باید قبل اینکه ‫جوونه بدن، قایق رو بسازیم!
‫بالاخره تموم شد بابا!
‫اوهوم، فردا باید افتتاح ‫قایق رو جشن بگیریم.
‫افتتاح؟
‫اوهوم، یعنی قایق رو به آب بندازیم.
‫منم میام!
‫چرا که نه، البته ‫اگه شناور بشه.
‫– حتما شناور می‌مونه! ‫– امیدوارم.
‫دیگه بزودی جوونه می‌زنن، مگه‌نه؟
‫آره، اگه مثل دفعه‌ی قبل پیش بره، ‫امروز و فرداست که جوونه بزنه.
‫دیگه صبر ندارم!
‫هوم؟
‫چقدر پرنده!
‫احیانا اونجا مزرعه نیست، پدر؟
‫بیا بریم!
‫چی شده؟
‫این دفعه پرندگان؟
‫آره، اصلا حواسمون به پرند‌ه‌ها نبود.
‫اصلا حواسمون نبود.
‫منم می‌خوام برم!
‫صبر کن. اول نوبت برادرته.
‫خب، بزن بریم.
‫هورا! موفق شدید!
‫ها؟
‫چی شده؟!
‫شکسته! آب از یه شکافی ‫داره به درون نفوذ می‌کنه!
‫فرانر!
‫– چه شکستی. ‫– چرا اینطور شد؟
‫شاید چون چوب زیادی تر و تازه بود؛
‫احتمالا وقتی که کارمون تموم شد، ‫چوب خشک شده بود و شکاف برداشت.
‫نمیشه درستش کرد؟
‫نه، حتی اگه الان این رو درست کنیم، ‫هرلحظه ممکنه شکاف دیگه‌ای برداره.
‫اما ما که کلی زحمت کشیدیم...
‫همینطوره...
‫– اون چیه آنا؟ ‫– بذره، گندم، ذرت و هندونه.
‫– چی؟ ‫– بازهم داری؟
‫آره، بازهم ترسیدم و کمی نگه داشتم.
‫من تسلیم نمی‌شم، حتی اگه ‫بارها و بارها شکست بخورم.
‫اما حتی اگه بذر رو بکاریم، باید ‫چطور جلوی پرندگان رو بگیریم؟
‫مشکلی نیست، ایده‌ی ‫خوبی به ذهنم رسیده.
‫اما تو و جک باید کمکم کنید.
‫چیکار کنیم؟
‫دوتایی برید به ساحل و ‫صدف جمع‌آوری کنید.
‫چطور صدفی؟ انواع ‫مختلفی صدف داریم‌.
‫اونهایی که بزرگ و درخشانه.
‫بعضیا مثل رنگین‌کمون ‫میدرخشن، مگه‌نه؟
‫آها! اونها؟
‫وقتی که صدف جمع کردیم، ‫اونهارو یکم سوراخ می‌کنیم؛
‫اونقدر که ‌بند‌انگشت رد بشه.
‫چشم! بیا بریم.
‫اما با اینها که نمیشه ‫گردنبند درست کرد.
‫یعنی مامان چه نقشه‌ای داره؟
‫– تو خارق‌العاده‌ای آنا! ‫– این دفعه دیگه مشکلی پیش نمیاد.
‫اوهوم.
‫بابا، ما هم نباید مایوس بشیم. ‫بیا قایق دیگه‌ای درست کنیم.
‫اوهوم.
‫آره، باید این‌بار از چوب مقاومی که باهاش ‫پارو و شخم‌زن درست کردیم، استفاده کنیم.
‫چوب برزیلی؟ خیلی مقاومه.
‫سوراخ کردنش خیلی دشواره‌.
‫مامان و بقیه سخت در تلاشن، ‫منم می‌خوام سخت تلاش کنم.
‫باشه، همینکارو می‌کنیم.
‫بابا و برادرم قایق دیگه‌ای درست کردن.
‫اما این‌دفعه اول چوب رو خشک کردن.
‫چوب برزیلی خیلی محکم بود، ‫با تبر بریدنش کار دشواری بود.
‫اول، به چوب روغن مالیدن
‫و بعد آتیشش زدن و نقاط ‫سوخته رو با تیغ جدا کردن.
‫هربار فقط چند سانت.
‫اما اونها آهسته و پیوسته ‫به کار خودشون ادامه دادن
‫تا وقتی که حسابی خسته شدن.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫جک و فرانز با استفاده از ‫قایق به ماهیگیری میرن؛
‫من باید دیده‌بانی بدم‌.
‫قسمت بعد: نجات مرکور.
‫☆پایان این قسمت☆
‫♪ فلون؟ بخند فلون ♪
‫Furone waratte Furone
‫♪ صدفی بردار و بهش گوش بده ♪
‫kaigara oshi ate kiite miru
‫♪ وقتی حس تنهایی می‌کنی ♪ ‫♪ به اون صدف گوش بده ♪
‫samishii toki kiite miru
‫♪ دوستانی که از آنها جدا شدی ♪ ‫♪ نام تو را صدا می‌زنند ♪
‫wakareta tomodachi ga yonde iru yo na
‫♪ این احساس توست ♪
‫sonna ki ga suru
‫♪ فلون، دختری قوی باش ♪
‫Furone watashi wa tsuyoi ko
‫♪ ای دخترک نا‌منظم ♪
‫itazurana onnanoko
‫♪ درسته، گلبرگ‌های سرخ ♪
‫so yo makkana hanabira
‫♪ موهای تو را تزئین کردند ♪
‫nagai kami ni kazatte
‫♪ پس فلون، لبخندی بزن فلون ♪
‫dakara Furone waratte Furone
‫♪ فلون، لبخندی بزن فلون. ♪
‫Furone waratte Furone