‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لظفا از پلیرهای پیشنهادی استفاده کنید: ‫Windows: VLC Media Player ‫Android: MPV Player
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هام حس می‌کنم. ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی به عقب می‌نگرم... ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید به‌نظر میایند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پاهای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫♪ بیا! این رو بنوش! ♪
‫Hora nonde goran
‫♪ آبی خنک برای تو ♪
‫Tsumetai mizu o agemashou
‫♪ ببین! آسمان رو نگاه ‌کن ♪
‫Hora sora o goran
‫♪ مرغ‌های دریایی پرواز می‌کنند ♪
‫Kamome mo tobu wa yoroshiku ne
‫♪ سلامم رو بهشون برسون ♪
‫♪ هرچقدر هم که گاهی حس تنهایی کنم ♪
‫Donna samishii toki demo
‫♪ من نخواهم باخت! ♪
‫Watashi wa makenai wa
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هایم حس می‌کنم ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی که می‌نگرم، ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید هستند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫قسمت چهل و ششم: ‫بزها را تنها نگذار.
‫آماده‌سازی آذوقه داره ‫خوب پیش‌ میره، آنا؟
‫خب، مقداری که آقای مورتون ‫پیشنهاد داد رو آماده کردیم؛
‫اما قصد دارم که یکم ‫بیشتر هم آماده کنم.
‫که اینطور.
‫- مامان، اینو یادت رفت. ‫- ممنونم.
‫پس دیگه رفتنی شدیم، نه پدر؟
‫اوهوم.
‫خب پس بیاید ‫زودتر راه بیفتیم!
‫آره، نمی‌دونیم که کی قراره ‫دوباره زمین‌لرزه اتفاق بیفته.
‫فردا از آقای مورتون می‌پرسم.
‫ممکنه که امشب، آخرین ‫شب ما تو این خونه باشه.
‫راستشو بخواید، من که از ‫این خونه خوشم اومده.
‫بابا، وقتی که ما بریم، ‫خونه رو چیکار می‌کنیم؟
‫- همینطوری رهاش می‌کنیم؟ ‫- علتی نداره که تخریبش کنیم.
‫اگه ما نباشیم،ممکنه که یکی ‫دیگه بیاد و توش زندگی کنه.
‫منظورت کیه؟ اینجا ‫که هیچ ساکنی نداره.
‫وقتی که ما بریم، دیگه ‫انسانی توش نمونده‌ که.
‫منظورت وقتیه که یه کشتی ‫دوباره غرق بشه و یکی بیاد؟
‫نه، امیدوارم چنین اتفاقی نیفته.
‫منظورم آدم نبود، ‫بلکه حیوانات بود.
‫اینکه حیوانات دوست‌داشتنی‌ای ‫همانند پرنده‌ها، اینجا زندگی‌ کنن،
‫اون هم در صلح و آرامش، ‫دوست‌داشتنی به‌نظر نمیاد؟
‫تصور اینکه خونه‌ای که ساختیم، لونه‌‌ای برای ‫پرنده‌ها خواهد شد، من رو خوشحال می‌کنه.
‫غیرممکنه! شترمرغ ‫که نمی‌تونه بیاد بالا!
‫چرا که نه؟! اینطوری ‫که خیلی جالب‌تره!
‫صبح‌بخیر آقای مورتون.
‫صبح بخیر آقای مورتون.
‫چی‌شده؟ چرا همه باهم اومدید؟
‫آقای مورتون، کی حرکت می‌کنیم؟ ‫تمام پیش‌نیازهای سفر آماده شده.
‫نه فِعلا.
‫چرا؟
‫آب و هوا که این چندروز ‫عالی بوده، پس علت چیه؟
‫اونجا رو ببین.
‫دیروز، با قایق کوچیک رفتم ‫دریا و اینهارو ریختم تو آب.
‫طی تنها یک شب، دریا ‫اونهارو برگردوند ساحل.
‫پس فعلا، جهت امواج ‫برعکس مسیر ماست.
‫مگه اینکه جهت امواج برعکس ‫مسیر ما باشه چه ایرادی داره؟
‫کشتی‌ که بادبان داره.
‫اگه ناگهان دیگه‌ بادی نیاد، ‫ما نمی‌تونیم حرکت کنیم.
‫از طرفی، وقتی که باد نیاد، بادبان ‫از دکل همونطور آویزان می‌مونه.
‫فعلا که شرایط خوبی داریم.
‫نگاه کنید؛ حتی یک برگ ‫هم داره تکون نمی‌خوره.
‫طی یک سفر طولانی، ‫فقط بادبان مهم نیست.
‫بلکه باید امواج رو ‫هم درنظر بگیریم.
‫منتظرم که جهت ‫امواج تغییر کنه.
‫که‌ اینطور. اونوقت ‫کی این اتفاق میفته؟
‫نمی‌دونم اما وقتی ‫اتفاق افتاد، میگم.
‫پس باید فقط منتظر ‫بمونیم؟ چه ضدحال...
‫چه حوصله‌‌سربر.
‫گلایه نکنید.
‫رهبری این سفر، بدست ‫ناخدا مورتون خواهد بود.
‫چشم.
‫مسئله‌‌ی دیگه‌ای هم هست.
‫مسئله‌ی حیوانات هم باید ‫قبل رفتن ما حل بشه.
‫حیوانات؟
‫آره، مثلا سگ یا بز...
‫یا مثلا اون حیوون ‫خونگی‌ای که دارید.
‫روی عرشه جایی برای حیوانات نیست، ‫درنتیجه باید اونها رو رها کنیم.
‫هاع؟ رها کنیم؟!
‫اینکه اونهارو می‌کشید یا زنده ‫رها می‌کنید، تصمیم خودتونه؛
‫اما روی عرشه، ‫جایی ندارند.
‫چرا؟
‫هی! چرا؟!
‫بهش فکر کن. هفت نفر انسان همراه ‫آذوقه‌ای اندک روی کشتی‌ای کوچک.
‫- معلومه که نمی‌تونیم حیوانات رو ببریم. ‫- اما.... ام....
‫داداشی، کاری نیست ‫که بتونیم انجام بدیم؟
‫ما که نمی‌تونیم تمام ‫حیوانات رو رها کنیم...
‫با توجه به شرایط سفر ما.... ‫دستورات آقای مورتون قطعیه‌...
‫نمی‌تونیم قایق کوچیکه ‫رو وصل کنیم و بِکِشیم؟
‫چه فکر خوبی! ‫مگه‌نه برادر؟!
‫مطمئنم که آقای ‫مورتون مخالفه.
‫مخالفت می‌کنه...؟
‫عزیزم؟ چرا نمیری و دوباره از ‫آقای مورتون تقاضا نمی‌کنی؟
‫اینکه حیوانات رو اینجا رها کنیم، ‫برای روحیه بچه‌ها خوب نیست.
‫درسته، اینکه تمام حیوانات ‫رو اینجا رها کنیم، زیاده‌رویه.
‫با اینکه آقای مورتون ‫امروز گفت نمیشه....
‫اما گمونم اجازه بده که جان بیاد، ‫آخه سگ بهترین دوست انسانه.
‫مرکورو هم میتونه بیاد! ‫آخه اون خیلی کوچیکه.
‫پس یعنی فقط ‫بزها رو نمیبره؟!
‫- آبجی! چون داد زدی، اون ترسید! ‫- اما آخه...
‫فرانز... باید باهاتون صحبت کنم.
‫چی‌شده بابا؟
‫با مادرتون درموردش ‫صحبت کردیم و ....
‫از آقای مورتون تقاضا می‌کنیم تا ‫جان و مرکورو هم بتونیم ببریم...
‫اما باید بیخیال بزها بشیم.
‫اما.... چرا فقط باید ‫بزها رو رها کنیم؟!
‫آقای مورتون اجازه نمیده که بزها رو هم ببریم، ‫ازطرفی خودمم فکر می‌کنم که امری غیرممکنه.
‫بخاطر همین فکر می‌کنم که بهترین کار اینه ‫که جایی که پیداشون کردیم، رهاشون کنیم...
‫تا خودشون مستقل ‫مثل قبل، زندگی کنن.
‫نه! نمی‌خوام!
‫فلون، لطفا منطقی باش.
‫حتی اگه اونهارو ببریم، ‫غذاشون رو چیکار کنیم؟
‫بزها موجوداتی گیاهخوارن و مدت ‫این سفر هم اصلا مشخص نیست.
‫از کجا علف پیدا کنیم ‫تا به خوردشون بدیم؟
‫ما که نمی‌تونیم ‫علف انبار کنیم.
‫علف سبکه و ما می‌تونیم ‫کلی علف با خودمون ببریم!
‫تازه می‌تونیم ذرت ‫هم بهشون بدیم!
‫با یکم ذرت، مدت ‫زیادی زنده می‌مونن.
‫لطفا! ببریمشون! لطفا! ‫بابا لطفا! لطفا! لطفا!
‫بابا!
‫فلون، ذرت برای ‫خوراک ماست.
‫ما هفت‌ نفر انسان ‫هم روی عرشه‌ایم!
‫اما ما که می‌تونیم ‫از ماهی تغذیه کنیم!
‫بعید می‌دونم که ماهیگیری ‫آسون و حتی ممکن باشه...
‫اگه بزهارو نمی‌بریم..... ‫پس منم باهاتون نمیام!
‫بیتس‌‌...
‫بیتس! من رهات نمی‌کنم!
‫فلون، امنیت سفر ما ‫تضمین‌شده نیست...
‫آقای مورتون گفته که فقط 50% ممکنه که ما ‫در صحت و سلامت کامل به استرالیا برسیم.
‫با این وجود، ما روی ‫اون 50% قمار کردیم؛
‫50% هم ممکنه که ‫ما شکست بخوریم...
‫ممکنه کشتی با یک موج کاملا ‫واژگون بشه و همگی غرق بشیم.
‫ممکنه جهت اشتباهی بریم ‫و هرگز به خشکی نرسیم.
‫ممکنه از گرسنگی و تشنگی ‫قبل رسیدن به جایی، بمیریم.
‫اگه اتفاق بدی بیفته، بزها ‫هم همراه ما... خواهند مرد.
‫اما اگه بزها تو همین جزیره بمونن، ‫هیچ بلایی به سر اونها نخواهد آمد.
‫می‌دونم تو و جک، دلتنگ‌ اونها ‫خواهید شد، اما تو این جزیره...
‫خطر غرق شدن یا گرسنگی، ‫اونهارو تهدید نمی‌کنه.
‫همینطوره. حتی ممکنه وقتی که به ‫جایی که پیداشون کردیم،‌ برگردن...
‫بز پدر رو پیدا کنن و ‫باهم زندگی‌ شادی کنن.
‫فلون، خودت رو جای بزها قرار بده.
‫اریک، بیتس، همرو بخورید. این ‫آخرین غذاییه که بهتون می‌دم.
‫اریک، بابت شیر تازه‌ای که ‫هرروز بهمون دادی، ممنونم.
‫بیتس، پدرت رو پیدا کن.
‫حتما دربرابر گرگها ‫ازت محافظت می‌کنه.
‫بیا، مطمئن شو که ‫همش رو می‌خورن.
‫- فلون، تو هم میای؟ ‫- نمی‌خوام.
‫تحمل اینکه از اریک و بیتس ‫خداحافظی کنم رو ندارم.
‫خب... ما رفتیم.
‫خداحافظ اریک و بیتس.
‫خداحافظ اریک، ‫خداحافظ بیتس.
‫خداحافظ اریک.
‫بیتس، من رو فراموش نکن. ‫منم همیشه به یادت خواهم بود.
‫خداحافظ... بیتس.
‫خب.‌.. فرانز.
‫اریک... بیتس...
‫اون فلون نیست؟ چی‌شده؟ ‫خیلی افسرده به‌نظر میاد...
‫- تقصیر شماست. ‫- چی؟
‫شما گفتید که برای ‫حیوانات جا نداریم.
‫فلون.
‫- منم ناراحتم! ‫- هی تامی.
‫طفل‌معصوم‌ها حتی ‫نمی‌دونن چه خبره...
‫اگه اشتباه نکنم، ‫همینجا بود...
‫- فکر می‌کنی که یادشونه؟ ‫- مطمئنم که حداقل بز مادر یادشه‌.
‫خب، برو.
‫خب، هرجا می‌خواید، برید.
‫امیدوارم که بز پدر ‫رو بتونن پیدا کنن...
‫اما اثری ازش نیست.
‫چاره‌ای نیست. یکم ‫پیششون بمونیم؟
‫فرانر.
‫جواب داد.
‫حالا فقط مونده بدون دیدع ‫شدن، به اون سنگ برسیم.
‫از اونجا می‌تونیم سرمون ‫رو پایین بگیریم و بدوییم.
‫دوباره شکست خوردیم؟
‫- چرا اونهارو نبندیم تا دنبالمون نکنن؟ ‫- ممکن نیست.
‫اگه اونهارو ببندیم، نمی‌تونن خودشون رو آزاد ‫کنن و وقتی که گرگ حمله می‌کنه، فرار کنن.
‫درسته.
‫یه ایده‌ای دارم.
‫همزمان توی جهت‌‌های ‫مختلف از هم می‌دوییم.
‫من از این طرف، ‫تو از اون طرف‌.
‫اون سمت کوه دوباره همدیگه ‫رو پیدا می‌کنیم، باشه؟
‫باشه.
‫- خب، بریم. ‫- اوهوم.
‫فرانز، چی شده؟
‫هیچی...
‫منم می‌خوام ‫امتحان کنم!
‫- خیلی خوشمزست! ‫- باشه، ممنونم.
‫باباست!
‫یعنی اریک و بیتس ‫الان کجا هستند....
‫اریک و بیتس!
‫اریک! بیتس!
‫بابا! مامان! اریک ‫و بیتس برگشتن!
‫بیتس! بیتس! چه ‫خوب که برگشتی!
‫ترسیده بودی؟ نازی! ‫نازی! دیگه چیزی نیست!
‫اریک! تو هم همینطور! ‫چه خوب که برگشتی!
‫چقدر باهوشید! می‌دونستم ‫که شماها بالاخره برمی‌گردید.
‫شکستمون دادن! اما حالا دوباره ‫باید بریم و اونهارو برگردونیم.
‫دوباره باید بریم؟
‫حالا که برگشتن، خوشم ‫نمیاد که رهاشون کنیم...
‫منم همینطور...
‫فرانز، چشم‌های اونهارو ‫ببند تا راه رو یاد نگیرن.
‫ببندم؟
‫گوش کن، حتما برگردیا.
‫- فرانز، ردیفه؟ ‫- آره، ردیفه‌.
‫خب، پس بریم.
‫هوم؟ فرانز یکی از چشم‌هارو ‫که نپوشوندی. این بیفایدست.
‫متوجه شدی...؟
‫اریک و بیتس، روز بعد یا ‫حتی روز بعدتر هم نیومدن...
‫- چیکار می‌کنی فلون؟ ‫- همین که می‌بینی.
‫حتی اگه علف ببری، ‫بزها برنخواهند گشت.
‫مستیر این دفعه دورتر و ‫اونها هم چشم‌بسته بودن.
‫- چشم‌بسته؟ ‫- اوهوم.
‫و اینکه حتی اگه برگردن، می‌دونی که ما ‫نمی‌تونیم اونهارو هم ببریم؛ بیخیال بشو.
‫می‌دونم... اما مشکلی نیست.
‫مطمئنم که اریک و ‫بیتس برمی‌گردن.
‫حتی اگه بعد اینکه ما ‫از اینجا بریم هم باشه...
‫می‌خوام براشون یکم غذا آماده کنم تا ‫وقتی که برگشتن، بتونن چیزی بخورن.
‫منم بهت کمک می‌کنم.
‫من باور دارم که بالاخره، دوباره ‫اریک و بیتس برخواهند گشت.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫حالا که بزهارو از دست دادیم، ‫مرکورو و جان هم گم شدند.
‫مطمئنم که جایی رفتند!
‫قسمت بعد: ‫بزهارو تنها نگذار، بخش دوم!
‫☆پایان این قسمت☆
‫♪ فلون؟ بخند فلون ♪
‫Furone waratte Furone
‫♪ صدفی بردار و بهش گوش بده ♪
‫kaigara oshi ate kiite miru
‫♪ وقتی حس تنهایی می‌کنی ♪ ‫♪ به اون صدف گوش بده ♪
‫samishii toki kiite miru
‫♪ دوستانی که از آنها جدا شدی ♪ ‫♪ نام تو را صدا می‌زنند ♪
‫wakareta tomodachi ga yonde iru yo na
‫♪ این احساس توست ♪
‫sonna ki ga suru
‫♪ فلون، دختری قوی باش ♪
‫Furone watashi wa tsuyoi ko
‫♪ ای دخترک نا‌منظم ♪
‫itazurana onnanoko
‫♪ درسته، گلبرگ‌های سرخ ♪
‫so yo makkana hanabira
‫♪ موهای تو را تزئین کردند ♪
‫nagai kami ni kazatte
‫♪ پس فلون، لبخندی بزن فلون ♪
‫dakara Furone waratte Furone
‫♪ فلون، لبخندی بزن فلون. ♪
‫Furone waratte Furone