‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لظفا از پلیرهای پیشنهادی استفاده کنید: ‫Windows: VLC Media Player ‫Android: MPV Player
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هام حس می‌کنم. ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی به عقب می‌نگرم... ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید به‌نظر میایند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پاهای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫♪ بیا! این رو بنوش! ♪
‫Hora nonde goran
‫♪ آبی خنک برای تو ♪
‫Tsumetai mizu o agemashou
‫♪ ببین! آسمان رو نگاه ‌کن ♪
‫Hora sora o goran
‫♪ مرغ‌های دریایی پرواز می‌کنند ♪
‫Kamome mo tobu wa yoroshiku ne
‫♪ سلامم رو بهشون برسون ♪
‫♪ هرچقدر هم که گاهی حس تنهایی کنم ♪
‫Donna samishii toki demo
‫♪ من نخواهم باخت! ♪
‫Watashi wa makenai wa
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هایم حس می‌کنم ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی که می‌نگرم، ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید هستند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫قسمت آخر: ‫به امید دیداری دوباره!
‫کشتی ما در ساحلی که شمال ‫سیدنی بود، به گل نشست.
‫از اونجایی که بزودی در استرالیا ‫زمستان فرا می‌رسید
‫ما همه چیز رو به مسئولین فرمانداری و سفارت ‫سپردیم و اونها همه چیز رو ردیف کردن.
‫سپس به جایی که دوست پدرم ‫زندگی می‌کرد رفتیم، یعنی ملبورن.
‫فرانز، چی‌شده؟
‫از آخرین باری که کراوات ‫زدم خیلی می گذره و
‫احساس خفگی می‌کنم.
‫کفش‌های منم سنگینه.
‫شما به تازگی اون لباس‌های قدیمی که ‫همش پوشیده بودید رو عوض کردید،
‫منطقیه که در اونها ‫احساس راحتی نکنید.
‫تغییر روند زندگی از انسان‌های تمدن نخستین ‫به تمدن‌های امروزی سریع بود، پس‌قابل حدسه.
‫آقای مورتون، تنباکوی ‫واقعی خوشمزست؟
‫خیلی سبک و عادیه، ‫حس عجیبی‌ داره.
‫دلم برای اون بوی قدرتمند ‫جایگزین جزیره‌ تنگ شده.
‫هوم...
‫اما این یکی عالیه!
‫از الکل پزشکی دکتر، ‫خیلی خوشمزه‌تره!
‫جیگرم خنک شد! واقعا که ‫هیچ‌چیز مثل اصل نمیشه!
‫امان از دست شما!
‫ما در ماه May بودیم.
‫در سوئیس، الان اواخر ‫فصل بهار بود و بزودی
‫تابستون فرا می‌رسید.
‫اما تو استرالیا، ‫کاملا برعکسه.
‫پاییز به اتمام رسیده ‫و زمستان در راه بود.
‫یه چیزی اونجاست!
‫کانگرو!
‫همینطوره!
‫دارن پرش می‌کنن!
‫حالا واقعا حس می‌کنم ‫که رسیدیم استرالیا!
‫ارنست!
‫آرنست!
‫ارنست!
‫آرنست!
‫شکی درش نیست! ‫تو ارنستی!
‫خیلی خوشحالم که تو ‫بالاخره اومدی، ارنست!
‫همینطوره، ما از ‫مرگ فرار کردیم!
‫ایشون آقای الیوته؟
‫آره، حالا بیاید ماهم بریم.
‫خانم... ازتون پوزش می‌طلبم.
‫این درخواست من بود که باعث شد ‫چنین عذاب غیرقابل‌تحملی بکشید...
‫نخیر!
‫همونطور که مشاهده می‌کنید، ‫ما در صحت و سلامت کاملیم
‫و تجربه‌ی زندگی در جزیره‌ای عاری از سکنه، ‫یک تجربه‌ی بسیار ارزشمند و شیرین بود.
‫از اینکه این رو می‌شنومم، ‫خیلی خوشحالم.
‫بیا با بچه‌هام آشنات کنم.
‫اول از همه، پسر بزرگم، فرانز. ‫فرانز، ایشون آقای الیوته.
‫- سلام فرانز. ‫- از آشنایی با شما خوشوقتم جناب الیوت.
‫بعدش هم دخترم، فلون.
‫- سلام فلون. ‫- خوشوقتم جناب الیوت.
‫- ته‌تغاری هم جکه! ‫- وقت بخیر!
‫خیلی خوشحالم که ‫شماها به اینجا اومدید!
‫- اینم مرکورو! ‫- اوه! یه کوسکوس؟ دوستته؟
‫خوشوقتم مرکورو.
‫دونفر دیگه هم با ما اومدن.
‫خانم محترم، من باید برم.
‫وای وای....
‫چقدر آدم! سرم گیج میره!
‫یجورایی باعث میشه که ‫از زندگی در اینجا بترسم.
‫من این شهر رو به خوبی می‌شناسم، ‫اما این دفعه حس کاملا متفاوتی داره.
‫فکر کردم که ممکنه شما از ‫هیاهوی شهر خوشتون نیاد
‫بخاطر همین در جای ساکتی، ‫خونه‌ای برای شما فراهم کردم.
‫- خیلی ازتون ممنونیم. ‫- شاید قدیمی باشه اما بسیار بزرگه.
‫خیلی هم عالی.
‫آقای مورتون، امیدوارم که شما و ‫تم‌تم هم بیاید و با ما زندگی کنید.
‫لطفاً "نه" نیارید.
‫این‌دفعه دیگه واقعا براتون ‫خوراک سوئیسی می‌پزم!
‫هوم؟ ایستادیم. ‫یعنی رسیدیم؟
‫- به تقاطع رسیدیم. ‫- که اینطور.
‫توی جزیره، خبری از تقاطع نبود!
‫ویلی!
‫ای‌وای، خبر بد.
‫تو زنده‌ای ویلی مورتون!
‫درسته، بنده ویلیام مورتون هستم؛ ‫اما ممکنه بپرسم شما کی هستید؟
‫مسخره‌بازیا چیه! ‫معلومه! شرلی‌ام!
‫تا جایی که یادمه، رابطه‌ی ما جوری نبود ‫که خیلی زود بخوای فراموشش کنی، نه؟
‫خب! حالا بیا پیشم تا باهم بریم!
‫عجله کن!
‫خانم، معذرت می‌خوام؛
‫اما ممکنه تا وقتی که مشخص بشه قراره با ‫کدوم کشتی سفر کنم، مراقب تامی باشید؟
‫من دیگه باید مرخص بشم.
‫ای‌بابا! دوباره تنهام گذاشت!
‫مثل اینکه آقای مورتون ‫خیلی دلربا و فریبنده‌است!
‫چون قلب مهربونی داره.
‫شایدم از خوراک سوئیسی شما ‫ترسید و سعی کرد تا فرار کنه؟
‫اینجا واقعا دوست‌داشتنیه.
‫خب، رسیدیم.
‫وای! اینجا خونه‌ی جدید ماست؟!
‫چه بزرگه!
‫ده‌برابر خونه‌ی درختی ماست! ‫می‌تونیم داخل بریم؟!
‫- البته! ‫- هورا!
‫دو طبقه‌ است!
‫آره!
‫وای! یه تخت واقعی!
‫آخیش! چقدر نرمه.
‫اینکه کاملا تجهیزه، ‫واقعا کمک بزرگیه.
‫همینطوره! تنها چیزی ‫که همراه ماست، لباسه.
‫تنها کیفی هم که همراه ماست، ‫فقط این کیف ابزار پزشکی پاره‌‌است.
‫ازت انتظار دیگه‌ای هم نداشتم!
‫حتی با وجود اینکه کشتی غرق شده، ‫ابزار کار خودت رو از دست ندادی.
‫خب...
‫اغلب اوقات به جای پزشک بودن‌...
‫مهارت نجاری‌م رو تقویت کردم.
‫خب پس چرا بجای پزشکی، ‫تو ساختمان‌سازی کار نمی‌کنی؟
‫امان از دست شما!
‫فلون!
‫تم‌تم، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫تمام اینها باغ شماست، نه؟
‫عجب باغ بزرگی!
‫حتما وقتی که مامان این رو ببینه، ‫خیلی خیلی خوشحال میشه!
‫مامان! مامان!
‫چی‌شده فلون؟ ‫چرا فریاد میزنی؟
‫ببین!
‫راستشو بخوای، براتون ‫یه غافلگیری ویژه دارم.
‫چی‌شده؟ بعید می‌دونم که دیگه ‫چیزی باشه که بتونه غافلگیرم کنه.
‫خب مطمئنم که غافلگیر خواهید شد.
‫به‌هرحال، می‌تونی باهام ‫به بیمارستان سری بزنی؟
‫اوهوم...
‫با باغی به این بزرگی، می‌تونیم ‫دوباره صاحب یه زمین بشیم!
‫این‌دفعه میوه‌ی‌ نون هم می‌کارم!
‫- هوم؟ بذر میوه‌ی نون آوردی؟ ‫- آره، بذر پاپایا هم آوردم.
‫هوم؟! بازهم قراره که ‫غذای جزیره رو بخوریم؟
‫چندسال طول میکشه ‫تا بخواد محصول بده‌.
‫چه خوب! دوست دارم که فعلا ‫برای مدتی غذای عادی بخورم.
‫- منم! ‫- چشم.‌‌..
‫خب، قراره ‫بیرون بریم.
‫بیرون بریم؟ کجا؟
‫- بیمارستان. ‫- بیمارستان؟
‫بیمارستانی که قراره کار کنم.
‫دوست دارم که ‫شما هم ببینیدش.
‫درسته، دوست داریم ‫که اون رو ببینیم اما...
‫ما همین الان رسیدیم و...
‫اگه ممکن باشه، علاقه دارم که ‫همگی حضور داشته باشید...
‫ظاهرا وقتی که برسیم، ‫علت اصرار رو می‌فهمیم.
‫خب، همگی بیاید تا ‫به کالسکه برگردیم.
‫من همینجا میمونم.
‫آخه بزودی حیوانات قراره از راه برسن و ‫اگه کسی خونه نباشه، مشکل‌ساز میشه.
‫درسته! یادم نبود! پس تم‌تم، ‫خونه رو به خودت می‌سپرم.
‫- باشه. ‫- مراقب باش.
‫باشه، چشم.
‫وای! چه بیمارستان بزرگی!
‫توی ملبورن... نه! تو تمام استرالیا، ‫هیچ بیمارستانی به این بزرگی نیست.
‫آقای الیوت، این چیزی بود ‫که عجله داشتید ما ببینیم؟
‫خب، یکی از دلایل بود. ‫بفرمایید به داخل بریم.
‫لطفا یه لحظه صبر کنید.
‫- یه لحظه باهات کار دارم. ‫- بفرمایید دکتر الیوت؟
‫معذرت می‌خوام اما ممکنه به افراد ‫تو راهرو، بیمارستان رو نشون بدی؟
‫چشم، فهمیدم.
‫حواست باشه که اونها ‫میهمانان ویژه‌ هستند.
‫چشم دکتر الیوت.
‫لطفا دنبالم بیاید، بنده قراره ‫راهنمای شما در بیمارستان باشم.
‫خیلی ممنون.
‫- آه! ‫- وای!
‫تو!
‫ما با فردی غیرمنتظره مواجه شدیم!
‫لطفا دنبالم بیاید، بنده قراره ‫راهنمای شما در بیمارستان باشم.
‫خیلی ممنون.
‫- آه! ‫- وای!
‫تو!
‫امیلی!
‫فرانز! تو فرانزی، مگه‌نه؟!
‫دکتر رابینسون! خانم! فلون! جک!
‫غافلگیر شدم!
‫ما هم همینطور! اصلا انتظار ‫نداشتیم که باز تورو ببینیم!
‫نکنه که.... تو شبحی؟!
‫امان از دست تو!
‫لباس سفید پوشیدن که ‫برابر با شبح بودن نیست!
‫که اینطور.
‫خودت چی؟
‫توی قایق نجات ما، ‫دریانورد ماهری بود؛
‫به لطف اون بود که تونستیم از ‫طوفان جون سالم بدر ببریم.
‫اما قایق خیلی تکون می‌خورد ‫و پدربزرگ و مادربزرگم....
‫متوجه نشدم کِی ‫اما بیهوش شدم...
‫وقتی هم که بهوش اومدم، نزدیک یه ‫کشتی بودیم که از کنار قایق رد می‌شد.
‫من تنها شخص خانواده ‫بودم که نجات پیدا کرد...
‫و حالا کاملا تنها بودم.
‫با وجود اینکه اونها من ‫رو به استرالیا آوردن...
‫نمی‌دونستم که باید پیش ‫کی یا اینکه کجا برم....
‫تا اینکه یادم اومد دکتر رابینسون، از ‫فردی به‌نام دکتر الیوت حرف می‌زد.
‫که اینطور...
‫وقتی که امیلی بهم گفت شما روی کشتی ‫درحال غرق بلک‌بورن، جا مونده بودید...
‫فکر نمی‌کردم که ‫شما زنده بمونید...
‫از اینکه تقاضا کردم تا به استرالیا بیاید، ‫عذاب وجدان داشتم و پشیمون بودم.
‫بخاطر همین تصمیم گرفتم بعنوان ‫جبران گناه، از امیلی نگهداری کنم.
‫اینکه امیلی اسم تو رو یادش موند، ‫واقعا معجزه‌ی دست پنهانه.
‫الان هم بعنوان پرستار ‫درحال آموزش دیدنه،
‫اما من نمی‌تونم که تا ابد ‫اینطوری ازش کار بکشم.
‫خیلی ممنون.
‫- چه منظره‌ی زیبایی! ‫- می‌خوام برم پیش مامان.
‫باشه.
‫عه! داداشه!
‫داداش!
‫امیلی!
‫فلون! جک! ‫بیاید بالا!
‫بهتره تنها باشید!
‫دکتر الیوت خیلی بدجنسه! ‫اصلا نگفت که قراره بیاید!
‫اما خوشحالم که ‫جفتمون زنده‌ایم.
‫آره، امیدوارم که از حالا ‫بیشتر همدیگه رو ببینیم.
‫اوهوم. از حالا دیگه قراره تا ابد ‫باهمدیگه در ملبورن زندگی‌ کنیم.
‫- راستی! الان خونه‌ات کجاست؟ ‫- خونه‌ی دکتر الیوت.
‫پس بیا و تو خونه‌ی ما زندگی کن!
‫خونه‌ی خیلی بزرگیه و ‫کلی اتاق خالی داریم!
‫- فلون و جک هم خوشحال میشن! ‫- خیلی ممنونم، اما....
‫اما؟ چی شده؟
‫هیچی.
‫- خب، بیا بریم! ‫- باشه.
‫- خیلی ممنون! ‫- همین؟! یه‌ لیوان دیگه شیر نمی‌خوای؟
‫نه! ممنون! دیر به مدرسه می‌رسم!
‫عجب اشتیاقی! فلون، ‫تو چی؟ باز می‌خوای؟
‫من بازم می‌خوام!
‫فلون! هنوز داری میچپونی؟! ‫خیلی دیر می‌رسیما!
‫صبر کن! الان میام!
‫من رفتم!
‫امان از دست این دختر. ‫چیزی رو فراموش نکنی!
‫چشم!
‫از امروز، جک هم ‫به مدرسه میره.
‫جک...
‫بله خواهر؟
‫جک، مرکورو رو خونه بذار. ‫مدرسه که جای بازی نیست.
‫- اما.... ‫- اما بی اما.
‫- خب، برو بذارش خونه. ‫- چشم.
‫هنوز فکر می‌کنه ‫که تو جزیره‌ایم.
‫هوم؟
‫چی‌شده برادر؟
‫خودتم فکر می‌کنی ‫ما تو جزیره‌ایم که!
‫گند زدم!
‫به جفتشون امیدی نیست...
‫ای‌وای! کراوات یادم رفت!
‫هی! صبر کنید!
‫هی! فسقلی اهل سوئیس! ‫اگه بلدی از روی دیوار بیا!
‫هوم؟ بلد نیستم.
‫جک هنوز بچه‌است، وقتی ‫که هم‌سن شما بشه، می‌تونه.
‫- ترسو! ‫- بزدل!
‫منظورتون چیه؟! ‫اینکه چیز خاصی نیست!
‫- عه؟ پس یعنی تو بلدی؟ ‫- چرا بهمون نشون نمیدی؟
‫چرا که نه! اصلا روی ‫دستهام هم راه میرم!
‫- فلون، بیخیال! ‫- نمی‌تونم کم بیارم!
‫فلون!
‫خوب دقت کنید!
‫وای! فوق‌العادست!
‫اینکه چیزی نیست.
‫- فلون! ‫- آخ....
‫- فلون! ‫- حالت خوبه خواهر؟!
‫شاید یکم پیر شدم!
‫صبح بخیر آقای دکتر.
‫امیلی... نمی‌دونستم ‫که قراره با تو کار کنم.
‫منم همینطور.
‫امروز بیماران زیادی هم داریم.
‫بله، هر روز همینطوره.
‫- خب، شروع کنیم؟ ‫- چشم، بیمار اول، بفرمایید داخل.
‫بفرمایید.
‫من رو صدا کردید جناب دکتر؟
‫می‌خواستم بپرسم که آیا دوست داری ‫یکسال اون جریان رو به تعویق بندازی؟
‫- بله؟! ‫- حالا که فرانز پیدا شده...
‫نخیر! من می‌خوام خیلی ‫سریع رسما پرستار بشم.
‫اما تو هنوز خیلی جوونی.
‫دکتر، بخاطر همین هم هست که ‫نمی‌خوام جوونیم رو هدر بدم.
‫که اینطور. پس طبق ‫برنامه از اینجا میری.
‫همینطوره.
‫گمونم خونه‌ی اونها ‫همین اطراف باشه...
‫- ببخشید خانم. ‫- بفرمایید؟
‫خونه‌ی دکتر ارنست رابینسون ‫باید احتمالا همین اطراف باشه،
‫می‌دونی کجاست؟
‫- خونه‌ی آقای رابینسون؟ ‫- بله، درسته.
‫خانم زیبایی داره؛ یه دختر ‫تام‌بوی هم به اسم فلون داره.
‫- اگه فلون بشنوه، از کوره در میره! ‫- چی؟ نکنه اونهارو می‌شناسی؟
‫البته که می‌شناسم!
‫چی؟! به همین زودی ‫اینقدر مشهور شدن؟!
‫اون زیرک حتما ‫یه کاری کرده.
‫حتما همینطوره...
‫آقای مورتون فکرشم نمی‌کردم ‫که همراه امیلی بهمون سر بزنید.
‫تصادفا باهمدیگه آشنا شدیم.
‫ای فرانز زرنگ! می‌بینم که خیلی زود ‫دوست‌دختر به این خوشگلی پیدا کردی!
‫- چقدر هم که سرعت‌عمل داری! ‫- لطفا اشتباه برداشت نکنید.
‫امیلی رو از خیلی قبل می‌شناسم.
‫همینطوره! برادرم نسبت ‫به شما خیلی متفاوته!
‫مچم رو گرفتی!
‫راستی، باید بابت نگهداری ‫از تامی ازتون تشکر کنم
‫- امروز اومدم تا اونو با خودم ببرم. ‫- پس کشتی خودتون رو پیدا کردید؟
‫آره، کاری هم برای تامی جور کردم.
‫سه روز دیگه، ما سوار کشتی ‫به‌نام "آتلانتیک" خواهیم شد.
‫وای! یعنی شما سوار همون کشتی ‫پرعظمت "آتلانتیک" خواهید شد؟
‫آره، قراره به انگلستان بریم.
‫- منم سوار همون کشتی می‌شم! ‫- محاله!
‫زنان هرگز دریانورد و ‫ملوان نخواهند شد!
‫اشتباه نکنید.
‫بعنوان مسافر سوار می‌شم. ‫قراره به لندن برم.
‫امیلی! منظورت چیه؟!
‫راستشو بخواید آقای دکتر.و البته ‫همه‌ی شما، من باید چیزی رو بگم.
‫من‌...
‫امروز اومدم تا بهتون خبر رفتنم ‫رو بدم و ازتون خداحافظی کنم...
‫خداحافظی کنی؟!
‫امیلی! آخه چرا؟!
‫ما که بالاخره هم رو پیدا کردیم! ‫چطور می‌تونی خداحافظی کنی؟!
‫خب آخه سه سال دیگه ‫دوباره به اینجا برمی‌گردم.
‫منظورت چیه؟
‫به لطف آموزش‌های دکتر الیوت، من ‫موفق شدم تا در آزمون قبول بشم
‫و در مدرسه‌ای در لندن ‫قراره پرستاری بخونم.
‫سه سال دیگه، وقتی که مدرک ‫بگیرم، بعنوان پرستار برمی‌گردم.
‫که اینطور.
‫پس قرار نیست که ما‌ برای ‫سه سال همدیگه رو ببینیم؟
‫معذرت فرانز.
‫همین که همدیگه رو پیدا کردیم....
‫مشکلی نیست. ‫بخاطر آینده‌ی خودته.
‫لطفا مراقب باش و ‫تمام تلاشت رو بکن.
‫چشم، تو هم همینطور.
‫تو هم قراره بری؟
‫من هر شش ماه ‫قراره برگردم.
‫ازطرفی، دوست دارم ‫که زودتر ملوان بشم.
‫نمی‌تونم همینطوری ‫دست روی دست بذارم.
‫همینطوره! تو هم باید ‫تمام تلاشت رو بکنی!
.:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫امیلی!
‫تم‌تم!
‫آقای مورتون!
‫فرانز! فلون! همگی! ‫خداحافظ!
‫فلون! جک!
‫امیلی! تم‌تم! آقای مورتون! ‫همگی موفق باشید!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خداحافظ همگی! در پناه خدا! ‫به امید دیداری دوباره!
‫♪ فلون؟ بخند فلون ♪
‫Furone waratte Furone
‫♪ صدفی بردار و بهش گوش بده ♪
‫kaigara oshi ate kiite miru
‫♪ وقتی حس تنهایی می‌کنی ♪ ‫♪ به اون صدف گوش بده ♪
‫samishii toki kiite miru
‫♪ دوستانی که از آنها جدا شدی ♪ ‫♪ نام تو را صدا می‌زنند ♪
‫wakareta tomodachi ga yonde iru yo na
‫♪ این احساس توست ♪
‫sonna ki ga suru
‫♪ فلون، دختری قوی باش ♪
‫Furone watashi wa tsuyoi ko
‫♪ ای دخترک نا‌منظم ♪
‫itazurana onnanoko
‫♪ درسته، گلبرگ‌های سرخ ♪
‫so yo makkana hanabira
‫♪ موهای تو را تزئین کردند ♪
‫nagai kami ni kazatte
‫♪ پس فلون، لبخندی بزن فلون ♪
‫dakara Furone waratte Furone
‫♪ فلون، لبخندی بزن فلون. ♪
‫Furone waratte Furone