.:: www.bolboljan.net ::.
‫زنفوکو که چو فی در خیابان با او ملاقات کرد، ‫ استراتژی خود برای شکست‌دادن ارتش سائو سائو،
‫و تسخیر قلعه فان را آغاز کرد.
‫گنتوکو پس از اشتباه گرفتنش با «اژدهای خفته» افسانه‌ای، ‫ او را به عنوان مشاور نظامی منصوب کرد.
‫پس از اینکه سائو سائو متوجه شد ‫ که نام اصلیِ او، جوشو گنچوکو است،
‫از ته ایکو خواست تا جوشو را به طرف او بکشد.
‫«مادر جوشو»
‫به دلیل پیروزی چشمگیرش، گنتوکو با احترام ‫و سخاوتمندی با جوشو برخورد می‌کند...
‫«شهر شین‌یه»
‫او به سمت مشاور ارشد نظامی ترفیع یافت.
‫اما هنوز کسی هویت واقعی او را نمی‌داند...
‫ارباب جوان، آتو، خیلی بانمکن؛ ‫مطمئنم تبدیل به مرد خردمندی می‌شه.
‫«پسر گنتوکو ـ آتو»
‫بچه‌ایه که در دوران آشوب زاده شده؛ ‫امیدوارم بتونه به فرد قوی‌ای تبدیل بشه.
‫بله.
‫«همسر گنتوکو ـ کوران»
‫زنفوکو-دونو، از تنها زندگی‌کردن خسته نشدید؟ ‫علاقه‌ای به ازدواج و بچه‌دار شدن ندارید؟
‫نه... از نگرانی‌تون ممنونم...
‫مادرم توی روستا هم می‌خواد که یه همسر اختیار کنم... پس...
‫نمی‌تونید این‌کارو کنید! باید آرزوی مادرتون رو برآورده کنید.
‫دوست دارم که بیان اینجا زندگی کنن...
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫از وقتی برادر کوچیکم مُرد، تنها زندگی می‌کرده.
‫نمی‌دونم خبر ترفیعم خوشحالش می‌کنه یا نه.
‫پس به افرادم دستور می‌دم تا برن دنبالش.
‫این ایده خیلی خوبیه.
‫ببینید! حتی آتو هم خوشحاله!
‫«شهر یه»
‫با این حال، مادر جوشو در حال حاضر تحت نظارت سائو سائو است.
‫این دستور سائو سائو بود و هیچ‌کس جرئت اعتراض نداشت.
‫«مادر جوشو»
‫در حضور نخست‌وزیر هستی؛ بهشون احترام بذار.
‫من سائو سائو هستم؛ بیاید تشریفات رو کنار بذاریم.
‫نه... من بودم که خواستم بیاید اینجا.
‫در رابطه با پسرتون، جوشو هستش؛ مطلع هستید ‫که در خدمت گنتوکو در جینگ‌ژو هستش؟
‫بله؛ ازش شنیدم.
‫گنتوکو کسیه که به دربار خیانت کرده؛ ‫خوب نیست که پسرتون به همچین آدمی خدمت کنه.
‫چطوره پسرتون رو متقاعد کنید برای من کار کنه؟
‫سریع جواب بده، خانم پیر! اگه متقاعدش کنی، ‫با خدمت به نخست‌وزیر می‌تونه یه افسر درستکار تبدیل بشه.
‫نه فقط اون، تو و پسرت هردو جوایز ارزنده‌ای دریافت می‌کنید.
‫دیگه خیلی پیرم و از اخبار جدید خبر ندارم؛ ‫ولی معمولاً درباره این یارو، لیو بی گنتوکو می‌شنوم.
‫جدی؟
‫گنتوکو-ساما یه حاکم با فضیلت و ‫ موردعلاقه مردمه؛ یه قهرمان واقعی.
‫انقدر مشهوره، ها؟
‫خانم پیر... گنتوکو به دروغ‌هاش معروفه؛ ‫در واقع، یکی از بزرگ‌ترین خائنین پادشاهی‌ـه.
‫بهتره به پسرت نامه بنویسی و مطلعش کنی.
‫نه!
‫نمی‌خوای پسرت آخرت ‌به‌خیر بشه؟!
‫برای همینه که نمی‌نویسم!
‫شاید یه پیرزن نادون باشم، ولی مطمئنم ‫ کسی که خیانتکاره، نخست‌وزیره.
‫پس به‌عنوان یه مادر خوب، به پسرم آسیب نمی‌زنم!
‫چی؟!
‫صبر کنید؛ لطفاً خشم‌تون رو کنترل کنید، سرورم.
‫انگار قانع کردنش فایده نداره؛ ‫یه ایده دارم؛ بسپاریدش به من.
‫«اقامتگاه مادر جوشو»
‫بانوی پیر، ته ایکو-ساما براتون میوه تازه فرستاده.
‫اون هلوها از اونایی که خودم می‌کارم تازه‌ترن!
‫ته ایکو-ساما شما رو به‌عنوان مادر خودش می‌بینه؛ ‫بهتره بابت تشکر نامه‌ای براشون بنویسید.
‫فقط چند کلمه برای تشکر بگید و همین کافیه.
‫فکر کنم درست می‌گی؛ پس می‌شه ‫ اتاق مطالعه رو برام آماده کنی؟
‫البته، با افتخار!
‫بالأخره مجبورش کردم بنویسه؛ دست‌خطش افتضاحه!
‫پس سعی کن ازش تقلید کنی.
‫ها؟ مـ ـ من؟
‫از آخرین‌باری که نامه‌نوشتم خیلی می‌گذره...
‫ساکت شو و بنویس!
‫چشم!
‫دقیقاً جوری بنویس که اون می‌نویسه.
‫چیزی که می‌گم رو با دست‌خط مادر جوشو بنویس.
‫تقلید دست‌خطش یکم سخته؛ ‫می‌شه یه‌ذره آروم بگید؟
‫از زمان مرگ برادر کوچک‌ترت، ‫من تنها زندگی می‌کردم.
‫ناگهان، افراد سائو سائو منو پیشش بردن ‫ و به‌خاطر کارهات، منو گناهکار شناختن.
‫اگه به لطف ته ایکو-ساما نبود، شاید جونم بخشیده نمی‌شد.
‫من اینجا تحت نظارت سائو سائو هستم.
‫لطفاً سریع بیا اینجا و منو ببین.
‫می‌گن اگه تسلیم نشی، جون منو می‌گیرن.
‫پس ازت خواهش می‌کنم هرچه سریع‌تر بیای ‫ و منو از اینجا آزاد کنی.
‫مادر... تمام این دردسرها تقصیر منه... ازت معذرت می‌خوام...
‫زنفوکو، کجا داری می‌ری؟
‫اوه، شرمنده؛ باید مشاور ارشد صدات کنم، نه؟ ‫ چطوره بعد مدت‌ها نوشیدنی بزنیم؟
‫نه، امروز نمی‌تونم.
‫به‌نظر خوب نمیای؟ مریض شدی؟
‫نه، چیزی نیست...
‫دلم می‌خواد ارباب رو ببینم.
‫اگه می‌خوای، ارباب تو اتاق مطالعه‌ست...
‫پس با اجازه...
‫اولین‌باره اون قیافه رو ازش می‌بینم.
‫چرا دنبال من هستید؟
‫اومدم تا عذرخواهی کنم.
‫عذرخواهی؟
‫بله.
‫اسم واقعی من زنفوکو نیست، در اصل جوشو گنچوکو هستم.
‫«جوشو ـ گنچوکو»
‫جوشو گنچوکو؟ حدس می‌زدم چون زنفوکو یه اسم غیرمعموله.
‫که اینطور...
‫معذرت می‌خوام؛ سوی کیو-سنسه ‫پیشنهاد دادن تا بهتون ملحق بشم.
‫اوه... سوی کیو-سنسه؟
‫بله؛ تصمیم داشتم تا جونم رو وقف شما کنم، اما دیگه نمی‌تونم...
‫چرا؟
‫این نامه از طرف مادرمه؛ ‫تازه از سمت پایتخت اینجا رسیده.
‫تا الان گذاشتم مادرم تنها زندگی کنه...
‫الان که تنهایی براش دردسرسازه؛ ‫امیدوار بودم سریع‌تر برای همراهیش برگردم.
‫بخشندگی شما مورد لطف بنده بوده که هرگز فراموش نخواهم کرد، ‫با این‌حال، امیدوارم بذارید از حضورتون مرخص بشم.
‫مادرم بسیار سالخورده هستش؛ امیدوارم ‫ بتونم در آخرین سال‌های عمرش خوشحالش کنم.
‫زنفوکو... نه، جوشو... می‌تونی بری.
‫پس... منو ببخشید...
‫مادر نزدیک‌ترین اقوامه؛ نمی‌خواد برای اجازه از من ‫ معذب باشی؛ برو و در کنارش باش.
‫خیلی ازتون ممنونم! هرگز بخشندگی‌تون رو فراموش نمی‌کنم.
‫ارباب! حقیقت داره که جوشو-دونو رفته پیش سائو سائو؟
‫ارباب؛ فکر می‌کنم این یه تله از سمت سائو سائو باشه.
‫ممکنه بعد رسیدن جوشو-دونو، برای گرفتن ‫ اطلاعات مخفی ارتش‌مون، بازجویی‌ش کنه.
‫فکر نمی‌کنم جوشو همچین کاری کنه.
‫ولی، ارباب...
‫من با رفتنش مخالفم؛ ارباب، شما باید ‫ هرکاری کنید تا جوشو رو نگه دارید.
‫اگه اونجا بمونه، سائو سائو قطعاً مادرش رو می‌کشه.
‫آره، اون یزید دومی نداره!
‫وقتی بفهمه مادر مرده، برای ‫ انتقام مادرش به سائو سائو حمله می‌کنه.
‫کافیه!
‫چطور می‌تونید اینارو بگید؟!
‫چطور جرئت دارید کسی رو ‫به کشتن مادرِ یه‌نفر تحریک کنید؟!
‫من، گنتوکو، ترجیح می‌دم بمیرم ‫تا مانعِ وصلت یه مادر و پسر بشم.
‫خیلی عذر می‌خوام...
‫هرگز نباید همچین‌کاری می‌کردیم...
‫واقعاً... عذر می‌خوام.
‫اگه بتونیم درکش کنیم، همینم کافیه؛ ‫خیلی‌خب، بیاید شرابی بهش بدیم و یکم خوش بگذرونیم.
‫باشه!
‫ارباب! فکر می‌کنم تا همین‌جا کافی باشه.
‫پس گمونم زمان خداحافظی رسیده.
‫واقعاً‌ نمی‌تونم دوریِ مرد بااستعدادی مثل تو رو تحمل کنم.
‫باعث افتخارمه.
‫از اینجا به خونه‌ی مادرم می‌رم؛ ‫بهتون قول می‌دم به سائو سائو کمک نمی‌کنم.
‫جوشو... مراقب خودت باش!
‫بله؛ تا دیداری دوباره!
‫بدرود، جوشو-دونو!
‫خداحافظ، زنفوکو!
‫واقعاً‌ تحمل از دست‌دادنتو ندارم، جوشو... ‫امیدوارم مادرتو زود ببینی!
‫چقدر حیف!
‫برگشت؟!
‫نظرش عوض شد؟!
‫جوشو!
‫تقریباً‌ فراموش کردم یه‌چیز رو بهتون بگم...
‫بیست مایلی غرب شیانگ یانگ، در منطقه لانگ چونگ، ‫مردی با استعدادهای خارق‌العاده زندگی می‌کنه.
‫امیدوارم این اطلاعات هدیه‌ی ‫خداحافظی من باشه؛ فعلاً!
‫وایسا، جوشو!
‫این مردی که دربارش حرف زدی کیه؟
‫یکی از دوستان قدیمی‌مه؛ خیلی صمیمی هستیم.
‫چقدر مهارت داره؟ در مقایسه با شما چطوره؟
‫اگه من کرم شب‌تاب باشم، اون ماهه.
‫فردی نیست که راحت بهتون بپیونده؛ ‫ارباب، باید شخصاً برید و دعوتش کنید.
‫پس، اسمش رو می‌تونی بگی؟
‫چوکو لیانگ، ملقب به کنگ‌مینگ.
‫آدمای اطرافش بهش «استاد اژدهای خفته» می‌گن.
‫این کنگ‌مینگ همون «اژدهای خفته»ست که ‫ سوی کیو-سنسه دربارش حرف می‌زد؟
‫بله؛ اون بزرگ‌ترین نابغه‌ی این سرزمینه.
‫پس، شما باید اون فرد دیگه، «ققنوس نوظهور» باشید؟
‫جرئت نمی‌کنم خودم رو باهاش مقایسه کنم؛ «ققنوس نوظهور» نائو فوتو هست، ملقب به شیننتو.
‫حالا فهمیدم «اژدهای خفته» و «ققنوس نوظهور» چه کسانی هستن.
‫ارباب؛ باید شخصاً پیش کنگ‌مینگ برید ‫ و کمکش رو تقاضا کنید.
‫متوجه شدم.
‫خب... خدانگهدار!
‫«اژدهای خفته»... چوکو لیانگ... کنگ‌مینگ...
‫«لونگ ژونگ»
‫کنگ‌مینگ-دونو اینجا هستن؟
‫«خواهر کوچک‌تر کنگ‌مینگ»
‫اوه، جوشو-ساما!
‫می‌بینم حالا یه خانم زیبا شدی، ها؟
‫بفرمایید... برادر!
‫«چوکو لیانگ ـ کنگ منگ»
‫جوشو-دونو! واقعاً زمان زیادی گذشته!
‫تصمیم گرفتم شما رو تو راه به پایتخت ببینم.
‫پایتخت؟
‫براتون یکم چایی میارم.
‫راستش، از طرف لیو بی گنتوکو-ساما در ژین‌یین اومدم؛ ‫بعد فهمیدم مادرم در اسارته.
‫سائو سائو مادرم رو بازداشت کرده؛ ‫منم از گنتوکو-دونو اجازه گرفتم تا برم و ببینمش.
‫این برای اینه که نگران مادرتی...
‫خب، لطفی ازتون دارم، کنگ‌مینگ-دونو.
‫چی لازم دارید؟
‫بنده شما رو به گنتوکو-دونو پیشنهاد کردم؛ در مدت‌زمان کوتاهی ‫ به اینجا می‌رسه؛ امیدوارم دعوتشون رو قبول کنید.
‫اعتراضی به این دارید؟
‫می‌خوای منو قربانی اعمالت کنی؟
‫نه، اصلاً این منظورو نداشتم...
‫من،‌ کنگ‌مینگ، فکر کردی به همین راحتی خودم رو تحت فرمان اربابی قرار می‌دم؟
‫خیلی گستاخ بودم.
‫نه... این مربوط به کنگ‌مینگ-دونو نیست...
‫اون تا اتفاق غریب‌الوقوعی نیفته، ‫خودش رو فاش نمی‌کنه.
‫جوشو گنچوکو هستم.
‫خوشحالم سالم رسیدی، منتظرت بودم؛ ‫لطفاً‌ راحت باش، جوشو!
‫متشکرم!
‫ته ایکو به‌خوبی داره از مادرت نگهداری می‌کنه؛ ‫الان در آرامش درحال زندگیه.
‫ممنونم!
‫می‌دونی، جوشو...
‫اگه از همون اول میومدی اینجا، ‫حال مادرت خیلی بهتر می‌بود.
‫بله.
‫خیل‌خب! امشب برات یه ضیافت برپا می‌کنم!
‫پس، مادرم...
‫اوه، داشت یادم می‌رفت؛ می‌خوای الان ببینیش، درسته؟
‫بله.
‫بفرمایید! مادرتون الان در این ‫عمارت بزرگ و لاکچری زندگی می‌کنه.
‫واقعاً‌ خیلی راحته؛ در مقایسه با خونه‌های ما مثل بهشت می‌مونه!
‫غذای عالی و لذت‌بردن از منظره چیزیه که... ها؟
‫مادر!
‫واقعاً زمان درازی بوده!
‫گنچوکو، چرا به اینجا اومدی؟
‫تو قرار نبود زیر دست لیو بی گنتوکو-ساما توی ژین‌یه کار کنی؟
‫بله، درسته، اما...
‫شنیده بودم خدمت واقعاً خوبی بهش می‌کردی... ‫پس چرا پاشدی اومدی اینجا؟
‫چون فکر کردم از اینکه زندانی هستید احساس تنهایی کنید...
‫این همون نامه‌ست...
‫من همچین نامه‌ای ننوشتم!
‫چی؟! ‌شما ننوشتی؟!
‫واقعاً‌ که!
‫تو نمی‌دونی من اصلاً‌ نمی‌تونم نامه‌ای رو این‌شکلی بنویسم؟
‫مادر...
‫فکر می‌کردم تجربه کافی رو تو دنیای واقعی داری.
‫چون رؤیات این بود که محقق‌ بشی، ‫ تصمیم‌گرفتم تنهایی رو به جون بخرم.
‫اما بازم، تو تنها امید زندگی‌می...
‫وقتی درمورد خدماتت به گنتوکو-ساما شنیدم واقعاً‌ خوشحال شدم.
‫حتی اگه سائو سائو زندانی‌م می‌کردم، نمی‌ترسیدم...
‫حالا داری با ترک یه قهرمان نیکوکار، ‫به یه خائن خدمت می‌کنی...
‫مادرم، منو ببخشید... بی‌احتیاطی کردم...
‫دیگه خیلی دیره؛ به‌قدری خجالت‌زده‌م ‫که دیدن این دنیا برام زیادیه...
‫مادر... واقعاً متأسفم...
‫مادر! مادر!
‫مادر!
‫جوشو هرگز انتظار نداشت که ‫همه‌چیز به چنین تراژدی‌ای تبدیل شود.
‫وفاداری در این زمان‌های جنگ بسیار کمیاب است.
‫مرگ مادرش حس عمیق وفاداریِ او را نشان می‌دهد.
‫یه نامه‌ی دروغ فرستادین؟‌ چقدر نفرت‌انگیز!
‫چطور تونستید همچین کار پشتی رو برای تحریک جوشو انجام بدید!
‫بله، بسیار معذرت می‌خوام.
‫خب، به گمونم می‌تونیم بذاریم جوشو به‌پیش گنتوکو برگرده...
‫احمق! جوشو آدمی نیست که به‌سادگی اربابی رو رها کنه.
‫بله، درست می‌فرمایید.
‫ته ایکو، مراسم خاک‌سپاری خوبی براش ترتیب بده!
‫اطاعت!
‫ته ایکو-ساما، به‌نظر واقعاً‌ نخست‌وزیر عصبانی بود؛ ‫نگران این نیستید که سرمون رو به‌باد بدیم؟
‫اون همچین کاری نمی‌کنه.
‫چون اگه این‌کارو نمی‌کردیم، جوشو هیچ‌وقت ‫گنتوکو رو ترک نمی‌کرد؛ پس ما کار درستی انجام دادیم.
‫خیلی نمی‌فهمم...
‫پس گمونم زمان خداحافظی رسیده.
‫واقعاً‌ نمی‌تونم دوریِ مرد بااستعدادی مثل تو رو تحمل کنم.
‫منو ببخشید، ارباب...
‫من، جوشو گنچوکو، قسم می‌خورم تا دیگه ‫تاکتیکی رو به هیچ‌کس پیشنهاد ندم.
‫اگرچه او اکنون در کنار سائو سائو، ‫دشمن گنتوکو بود، اما وفاداری او تغییر نکرد.
‫مردی که زمانی با راهبردهای خود، فرماندهی ارتشی شرافتمند را ‫بر عهده داشت، اکنون در تاریخ فراموش شده است.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.