..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
توجه زیرنویس در بخش هایی از فیلم هماهنگ نبوده و بایستی به صورت دستی در لحظه هماهنگ شود برای تنظیم و هماهنگی دستی زیرنویس روی فیلم به آموزش موجود درسایت بلبل جان مراجع کنید ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
من چیزهایی رو که می بینم نقاشی می کنم
احساسم رو نقاشی می کنم
من آدمی ام که نقاشی می کنم. نه بیشتر نه کمتر
تمام نقاشی هام به یه شکل شروع می شه
با یه رنگ شروع می شه
زیر هر نقاشی رنگ سفیده
سفید فلیک
دانلود رايگان جديدترين فيلم ها و سريال ها ‏.:: www.bolboljan.net ::.
نه
گرفتمتون! دیدمتون دیدمتون!
نه امروز نه امروز خبری از شیرینی نیست
نه همه شون رو به بچه های خوب دادم
نه نه امروز نه
فردا اگه خوش شانس باشین اگه شیطنت نکنین
من امروز می خوام!
صورتتون رو بشورید فردا چند تا بهتون می دم
دو دقیقه
سلام
خیلی ممنون
بگین فردا همین ساعت باهاشون تماس می گیرم
ممنون
عذر می خوام
دوباره اون زنه است
خیلی آراسته با موها و لباس های تمیز و مرتب
تاییدش می کنم. از طبقه متوسطه
خواب دیدم پیانیست کنسرت شدم
هر روز تمرین می کردم و تمرین می کردم
وقتی در ویکتوریا پارک زندگی می کردیم...
یه دنیای متفاوت بود
لوری تویی؟
بله مادر منم کی قرار بود باشه؟
نمی دونم می تونست دزد باشه
دزدها کلید در ورودی رو ندارن
هر چیزی توی «پندلبری» ممکنه
به محض اینکه روت رو برمی گردونی...
مردم همه جور خلافی می کنن
چی کار می کنی؟
بارونی م رو آویزون می کنم
نذاری آبش بچکه
نه مادر
پاتو خشک کن اون چترو بتکون
می شنوی لوری؟
بله می شنوم مادر
پس چرا جوابم رو نمی دی؟
اینقدر لجبازی نکن
خیلی زودرنجی
بیا داخل
عصر به خیر مادر
عصربه خیر لوری
درست شد
در ورودی رو قفل کردی؟
- همیشه می کنم - خوبه
نباید غفلت کنی
نه مادر
یه زنه هفته پیش در خونه ش رو کامل نبسته بود
کمتر از یه ساعت فرش هاش رو دزدیدن
دزدها همه شون رو جمع کردن
با یه قالیچه امان از دست این دزدها!
کی اینو برات تعریف کرد؟
«روزنامه «انگلیکان تایمز اون ها دروغ نمی گن
همچین آدم هایی تو این محله زندگی می کنن
همسایه هامون...
طبقه کارگر
کجا بودی؟ خیلی دیر کردی
می دونی کجا بودم مادر کل روز مشغول کار
امروز کجا رفتی؟
اولدترافورد
امیدوارم یادت نرفته باشه دست هات رو بشوری
دست هام تمیزن مادر
من قضاوت می کنم بذار ببینم
راضی شدی؟
آره فکر کنم
اومدم
روزت چطور بود مادر؟
مثل همیشه
اینجا دراز می کشم و منتظر مرگ ناگزیرم
نه اینو نگو
چرا نه؟ حقیقت داره چه فایده خودمون رو گول بزنیم
هر دومون می دونیم سرنوشت من چیه
نه هنوز چند سال وقت داری
از کجا می دونی؟
معلومه
امیدوارم
- اوه ببخشید - اون زیره
خب درست شد
ممنون
- ولی شیرینش نکردی - معذرت می خوام
امروز روی رادیو اختلالی نبود؟
- نه - کنسرت بعدازظهر؟
نه مشکلی نبود
امروز روز خیلی بدی برام بود دردهام...
فکر کردم تختم داره به تابوت تبدیل می شه
نباید تسلیم بشی مادر
چرا؟
کدوم زنی آرزو داره توی یه خونه ی کوچک دوخوابه در پندلبری زندگی کنه؟
- بیا چاییت - ممنون
فردا حالت بهتر می شه نه؟
و یادت باشه دکتر میلز برای ویزیت میاد
آره
دکتر میلز یکی از اون دستورهای هفتگیش رو درست می کنه
برای همه ی داروهاش ممنونم
بله مادر دکتر میلز همیشه شادت می کنه
نه من هیچوقت شاد نیستم
از سال 1868 شاد نبودم سالی که مراسم بلوغم برگزار شد
خیلی وقت پیش بوده مادر
یه عمر
الان سال 1934 هستیم
اطلاع دارم
من برای همه چیز پدرت رو سرزنش می کنم
چه جور نابود شدیم
کسی هست؟ مأمور اجاره هستم
منم
به تو و پدرت خیلی امید داشتم
فکر می کردم هر دوتون تاجرهای موفقی می شید
مردان حساب و کتاب
ولی اون تواناییش رو نداشت تو هم نداشتی
ناامید شدم
دارم میام
شام چی داریم لوری؟
- سوسیس - خوک یا گاو؟
- خوک - امیدوارم درست پخته بشه
کباب بشه غذای چرب رو نمی تونم هضم کنم
می دونم مادر
لندن
چند تا سوسیس می خوای مادر؟
من نمی تونم هیچ غذایی رو هضم کنم امشب نه
یکی یا دو تا؟ - سه تا
چشم
با یه تیکه نون و کره تا بهتر هضم کنم
با نون بهتر هضم می کنم
چشم
از کجا خریدی؟
- چی رو؟ - سوسیس ها رو
- از یه قصابی - کدوم قصابی؟
مک کریدی یا هریسون؟
مک کریدی
آرتور مک کریدی کارش رو بلده
چندین ساله قصابی می کنه
از آرتور مک کریدی خریدی یا اون پسره؟
پسره
اون پسره همیشه سرتو کلاه می ذاره
- نه - چرا
سوسیس های کهنه رو بهت می فروشه
..:: کانال تلگرام بلبل جان ::.. ‏ .:: @bollbolljan ::.
متولد محله ی چارلتون کام هاردیه
همون جایی که تو متولد شدی
- مگه چشه؟ - فارغ از دنیا
فارغ از دنیا بودن هیچ چیز بدی نداره
خیلی اوقات زندگی منو شگفت زده می کنه
و غمگینم می کنه
- هنوز داره بارون میاد - هنوز بارون میاد؟
شر شر
اشک های خدا
آرزو می کنم یه روز بالاخره خوشحال باشی مادر
- واقعاً؟ - آره
بیا احساساتی نباشیم لوری
دوباره اون زنه
- کدوم زنه؟ - همسایه جدیدمون
اوه واقعاً؟
خیلی اجتماعیه مگه نه؟ می تونی ببینی چی پوشیده؟
لباس
- اینقدر احمق نباش - شوخی کردم مادر
کجاش خنده داشت؟
همیشه لباس مرتبی داره نه؟
یه زن با سلیقه
من تاییدش می کنم
بیا بیا پیش مامانی!
عزیزم بیا
تعجب می کنم که چرا اینجا زندگی می کنه
دقیقاً من هم به همین فکر می کنم از آدم های اینجا خیلی سرتره
شاید دوران سختی رو می گذرونه
با اون یقه ی خزدارش قطعاً نه
و با اون شوهرش که کت وشلوارهای گرون قیمت می پوشه
اون کلاه شاپوی قشنگش رو ندیدی؟
- نه - باید بیشتر حواست به اطرافت باشه
آدم باید به تاجرها اهمیت بده...
اگه بخواد پیشرفت کنه همیشه اینو بهت می گم
پسر خوب
برای پیشرفت خودت باید با آدم های مهم ارتباط برقرار کنی
ولی هیچوقت گوش نکردی
ترجیح دادی توی زیرشیروانی بشینی و به سرگرمیت مشغول بشی
اون سرگرمی نیست مادر
- نیست؟ - نه نیست
بهش چی می گی؟
این سرگرمی تو رو به کجا رسونده؟
هیچ جا. نمی تونیم هزینه های زندگی رو بدیم
هر شب اون بالا می شینی گاز چراغ رو می سوزونی
به صورتحساب های پرداخت نشده فکر می کنی
قرض های پدر رو دارم پسشون می دم مادر
نمی خواد نگران باشی
با دستمزد یه کارمند دون پایه چطور می خوای پسشون بدی؟
تو دیگه وارد میان سالی شدی بیست و پنج ساله هیچ ترفیعی نگرفتی
پرداختش می کنم مادر قول می دم
مصمم هستم که قرض های پدر رو پس بدم ذره به ذره
آه همیشه امیدواری
امیده که باعث می شه خیلی از مردم زندگی رو تحمل کنن
همیشه امیدوار
اکثر آدم های پندلبری بیش از اندازه تنبل هستن مشکلشون اینه
دست خودشون نیست که فقیرن هیچ خجالتی نداره که دستشون خالیه نه؟
معلومه که خجالت داره ما از طبقه متوسط هستیم لوری
ما بیشتر از وسعمون زندگی کردیم مادر
پدر می دونست سعی می کرد که تو رو خوشحال نگه داره
خوشحال؟ روزی که ازدواج کردیم بارون اومد از اون موقع بدبختی روی سرمون ریخت
کاری کرد که من توی فامیل مضحکه بشم
سال ها از بستگان من پول قرض می کرد
من اصلاً نمی دونستم
من از خاله ها و دایی هات با شیرینی فرانسوی پذیرایی می کردم
در حالی که یه پنی هم نداشتیم
حتماً فکر می کردن دستمال سفره هام چقدر مسخره ان
- کسِ دیگه ای چای می خواد؟ - بله
هیچوقت هیچ کدوم از نقاشی های منو دوست نداشتی نه؟
نه
فقط هم من نیستم نه؟
روزنامه عصر رو خوندی؟
روزنامه ی عصر مادر؟
آره همیشه عصرها یه روزنامه می یاری خونه نه؟
- امروز عصر ... فراموش کردم - اوه فراموش کردی
خب پس می خوای برات بخونم؟
نمی خوام برام روزنامه بخونی مادر
چرا که نه؟ باید روشن بشی
«یک نقاشی زشت»
«نقاشی ای از آقای ال.اس لوری به نام «بازگشت از کارخانه
درهم و برهم است و به نظر می رسد یک کودک آن را نقاشی کرده است
پیکرها اگر بتوانیم به آن ها پیکر انسان بگوییم چیزی به جز لکه های رنگ نیستند
عروسک های خیمه شب بازی که در یک موقعیت صنعتی کثیف معلق اند
اگر این تصویر آقای لوری از منظره لکنشایر و مردمانش است...
خیلی برای او متاسفم
این تصویری به غایت آزاردهنده و توهینی به مردم لنکشایر است
آقای دنبی خوشش نیومده لوری
اون چی می دونه؟
چی می دونه؟
از تو بیشتر می دونه همه چی رو می دونه. منتقد هنریه
من علاقه ای به چیزی که آقای دنبی می دونه ندارم
منو نمی شناسه من هم اونو نمی شناسم
اون یه چیزی درباره تابلوت می دونه «بازگشت از کارخانه»
اون تاییدش نمی کنه یه توهین خطابش می کنه
چرا این کارو می کنی لوری؟
منظره های صنعتی کثیف رو نقاشی می کنی...
که هیچ کسی نمی خواد بخره!
من چیزی رو که می بینم نقاشی می کنم مادر
نه بیشتر نه کمتر
احساسم رو نقاشی می کنم
احساست چیه؟ نظرت درباره احساس من چیه؟
من نمی خوام حس کنم انگار همه دارن بهم می خندن
کسی به تو نمی خنده مادر
خندیدن به نقاشی های من یعنی خندیدن به من
بله! همه نقاشی ها رو انگار یه بچه کشیده
ولی بچه ای اون ها رو نکشیده من کشیدم مادر
بله دقیقاً
رهاش کن لوری
به خاطر من
سعی کن یه سرگرمی دیگه پیدا کنی
این سرگرمی نیست مادر من مدرسه هنر رفتم
مدرسه شبانه برای 15 سال
عاقبت به کجا رسوندت؟ هیچ جا
من توانایی های هنری رو می شناسم لوری
و تو هیچ کدومش رو نداری تو هنرمند نیستی و هرگز نخواهی شد
پس چی ام مادر؟
از وقتی به دنیا اومدی همین سؤال رو از خودم می پرسم
هدف لوری چیه؟
چرا به دنیا اومد؟
و جوابش رو نمی دونم
نمی دونم چی هستی یا کی هستی!
من آدمی ام که نقاشی می کنه
نه بیشتر نه کمتر
نقاشی می کنم تا زمان رو بگذرونم
نقاشی می کنم که کاری کرده باشم
به درد کار دیگه ای نمی خورم
هر شب و هر شب اینجا می شینم توی زیرشیروانی
هیچ چیز توی خونه حرکت نمی کنه
بوی روغن تربنتاین
صدای شلعه ی گاز
بیرون یه ستاره ی تنها مراقب منه
این دنیای منه
اینجا احساس امنیت می کنم
تنها
نقاشی می کنم و نقاشی می کنم
یه لکه رنگ با انگشتم اینجا یه ضربه قلم اونجا
نور و فضا رو می بینم
در غم آلودترین فضاها
طاق های منحنی، پل سنگی
در همه چیز زیبایی می بینم
آدم فقط باید چشم هاش رو باز کنه و نگاه کنه
همه چیز رو مشاهده کنه
- سلام - سلام
زندگی!
این منو به چی تبدیل می کنه؟
من یه هنرمندم؟
به خودت چی می گی لوری؟
سلام! مأمور جمع آوری اجاره ام
مأمور اجاره اومده!
منم
آقای ال.اس لوری
دسر خوشمزه ایه لوری
امشب خیلی سنگ تموم گذاشتی
یه مداوای عالی برای هضم من
خوشحالم که خوشت اومده مادر
- ممنون - آره عالیه
آلو و فرنی هیچ وقت بد نمی شه
ساعت چنده؟
- هشت - از کجا می دونی؟
چون ساعت راهرو همین الان زنگ زد
چرا ساعت های منو درست تنظیم نمی کنی لوری؟
نمی دونم کجام
اعلام ساعت توی این خونه فوت و فن داره مادر
روش داره
دیوانگی تو هم یه راه و روش داره اینو مطئنم
- من با روش خودم انجام می دم - آره تو گیجی
تو یه دونه ای. اینو راست می گم
همه که مثل هم نمی توینم باشیم
نه. درسته
امروز عصر دوباره دیر اومدی خونه
مگه نه لوری؟
- دیر اومدم؟ - آره حداقل ده دقیقه
داشتم نگران می شدم چی کار می کردی؟
هیچی
خب
خب؟
باید یه خبری رو بهت بدم مادر
خبر؟ چه جوری خبری؟
- یه نامه گرفتم - احضاریه؟ برای بدهی های پدرت؟
نه نه
چند روز پیش این نامه بهم رسید
از لندنه
- لندن؟ - بله
لندن؟ کی رو توی لندن می شناسی؟
فردی به نام آقای برنستین مادر
آقای برنستین گالری داره
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
می خواد چند تا از نقاشی هام رو ببینه و اگه خوشش بیاد
احتمال داره بتونم نمایشگاه بذارم
فوق العاده نیست؟ بالاخره...
یه کی داره توی نقاشی هام یه چیزی می بینه
لندن!
آره لندن نظرت چیه؟
هر چیزی که توی نامه نوشته رو نباید باور کنی
مخصوصاً نامه ای که از لندنه
آدم های پرادعا کلی قول می دن
هیچ قصدی هم برای عمل به اون قول ها ندارن
آقای برنستین به نظرم فرد معتبریه
وقتی باهاش تلفنی صحبت کردم
تلفنی؟ به آقای برنستین تلفن زدی؟
امروز عصر بالاخره بهش تلفن زدم
برای همین دیر کردم...
چی گفت؟
- تحسینم کرد - تحسینت کرد؟
دلیلی نمی بینم بهش شک کنم مادر
ولی خب بستگی داره نه؟
به چی؟ - به این که بهش بشه اعتماد کرد
با این حال مثل همه ی نامه ها نامه ی خوبیه
بذارش روی طاقچه
بذارش برای یه وقت مناسب
همه یه ذره تشویق نیاز دارن
بعضی وقت ها
آقای لوری عزیز...
آقای لوری عزیز یک سادگی در کارهای شما هست
هیچ چیز از لحاظ شباهت یا تجسم، تصنعی نیست
همه چیز با بروز نابی از احساسات منتقل می شوند
احساسات
اعصابشو ندارم
- گفتم دندونت رو بذار - ولی دندونم درد می کنه
برام مهم نیست بدون دندون نمی بوسمت
غیربهداشتیه
به چی زل دی لوری؟
شعله های آتش
تکون می خورن مثل بال های شب پره
چیزهایی که می بینی...
نمی دونم از کجا اومده مطمئنم از من به ارث نبردی
تخیل
منو هیچوقت ترک نمی کنی؟ مگه نه لوری؟
- نه مادر - قول می دی؟
قول می دم
خوبه
بالاخره کی حاضر می شه تو رو داشته باشه؟
تو و من برای همیشه و همیشه
اینجا دراز می کشیم
در امان
شناوریم
مثل یه قایق
آره
مثل یه قایق روی دریا شناوریم
در امان
اوه اون سگ ها
همیشه همه چیزو خراب می کنن نه؟
می شه موهام رو شونه کنی؟
از روزت بهم بگو
چی رو می خوای بدونی مادر؟
همه چیز روز تو روز منه
من کسی رو جز نظافتچی نمی بینم
چه حسی داره؟
دوست داشتنیه
اوه خیلی زیبا شونه می کنی
مادر امروز یه مردی رو دیدم...
مأمور اجاره!
- آقای لوری شمایید - ظاهراً گیرتون انداختم
ورا آقای لوری اومدن!
یه مرد؟
- آره - چطور مردی؟
یه مردی رو دیدم که حموم می کرد
- حموم؟ - آره
- اون پایین چطوره؟ - تیره و تار
ورا آقای لوری اومدن!
یه معدنچی بود از معدن ایج کرافت
زنش نمی داشت بدون حموم وارد خونه بشه
پنج شیلینگ خانوم
آقای لوری این هفته یه شیلینگ کم داریم
واقعاً؟ امسال برای دومین باره
ببخشید. نتونست حقوقش رو بگیره. تونستی؟
- ما رو دق می دن تا پول بدن - چی کار می کنی؟
حوله ی کوفتیم کجاست؟
چقدر زشت
اینم از چیرهاییه که توی سالفورد می بینی
مادرم داره داخل خونه چایی می خوره
وقتی دارم باهات صحبت می کنم جایی نرو کجا داری می ری؟
دنیا داره به کجا می ره؟
وقتی پیش این آدم های فقیر می ری با چه خدانشناس های باید روبرو بشی
- برام مهم نیست - باید مهم باشه
دیدن زندگی دیگران آموزنده ست مادر زندگی شونه
- زندگی نکبت بار - نه زندگی واقعی همینه
همه شون بخشی از تصویره مادر
اغلب مردم مثل میمون ها می مونن
حدس بزن دیگه چی دیدم
نمی خوام حدس بزنم
- بذار بهت بگم - نه
امروز...
یه زنی رو دیدم
- یه زن؟ - آره
چه جور زنی؟
یه زن که سوار اتوبوس بود
خب چیش عجیبه؟
ریش داشت
یه زن با ریش دیدی؟
آره
ریش
ریش؟
چرا ریش گذاشته بود؟
نمی دونم. ازش نپرسیدم
چرا؟
مؤدبانه نیست مادر
- جداشدنی بود؟ - جداشدنی؟
آره جداشدنی، چسب دار بالماسکه کرده بود؟
نه
پس برای چی ریش گداشته بود؟
داشت بلندش می کرد
قانونیه؟
فکر می کنم
واقعی بود؟
آره
- ریشش واقعی بود - تمیز بود؟
با دقت شونه شده بود
یه متانتی داشت
یه جور بزرگ منشی
ماهیت خودش رو پذیرفته بود
به نظرم یه جورایی زیبا بود
چقدر تهوع آور
منو متعجب می کنی
حرف هایی که می زنی چیزهایی که می بینی
تعجبی نداره که هیچوقت کسی رو نداشتی
این ربطی به چیزهای دیگه نداره
چرا داره
از نظر تو چیزهایی زیبان که برای بقیه نیست
یه طرح ازش پشت پاکت نامه کشیدم می خوای ببینی؟
ایناهاش
نه نمی خوام
علاقه ای به زندگی آدم های معیوب ندارم
مادر فکر کردم شاید یه روزی هم نقاشیش کنم
تصویرش رو ثبت کنم تا دیگران هم ببینن
این زن به درد یه سیرک عجیب وغریب می خوره نه قاب تصویر
چقدر شرم آور
چرا یه چیز دیدنی رو نقاشی نمی کنی؟
یه چیز قشنگ
دقیقاً چی رو پیشنهاد می کنی مادر؟
یه کاسه میوه پیشرفت بزرگی می شه
مردم می خوان چیزهای قشنگ ببینن
گل برای همه جذابه
طبیعت بی جان
سیب، پرتقال، خوشه های انگور
چند تا گلابی
موزهایی که روی هم گذاشته شده
نه مسخره نشو
نقاشی های من...
فقط تصویر کارخونه ها و آسیاب ها و خیابون ها نیست
هر پنجره ای، هر آجری، هر ضربه ای از قلم و رنگ
از درون من میاد
من باید نقاشی کنم مادر
ناگزیرم که نقاشی کنم
باید دکتر میلز رو ببینی
مغرت مشکل داره
خودت رو کنترل کن
وقتی...
ببین وقتی...
وقتی توی خیابون های سالفورد راه می رم...
و اجاره های مردم رو جمع می کنم
احساس می کنم باید یه نوع سبک زندگی رو ثبت کنم
می دونی یعنی دنیای خودمون
حقیقت رو
چطور جرئت می کنی این حرفو بزنی؟
حقیقت هیچ نسبتی با زندگی توی پندلبری نداره
دنیای ما مال یه جای دیگه است مال ویکتوریا پارکیه که مجبور شدیم ترکش کنیم
اومدیم اینجا
پدرت از پس مخارج زندگی جای دیگه برنمی اومد ناامیدمون کرد
لوری اون منو ناامید کرد
این ماجرا برای خیلی وقت پیشه مادر
من به ویکتوریا پارک تعلق داشتم
جایی با یقه های سفید اتوزده
با بوی صابون معطر روی پوستشون
دنیای متفاوتیه
من زشتی رو نمی تونم تحمل کنم
طاقتش رو ندارم
هیچ وقت از کنار یه کارخونه هم رد نشدم
حتی فکرش هم منزجرکننده است
یه کارخونه اون طرف خیابون هست. سر نبش
صداش رو می شنویم
مردم هر روز اونجا کار می کنن
ما صدای ضربه هاش رو می شنویم
ما بخشی از اون کارخونه هستیم مادر
این انسانیته
بقا برای زندگی
یه نبرده برای زندگی
زیباییش کجاست؟
اونجا
مثل موش می مونن
مشکی سوخته، قرمز روشن آبی پروسی، زرد اکر
جمعیت آدم ها می تونه در عین حال تنهاترین مکان هم باشه
روح های تنها منو تسخیر می کنن
ارواح...
تویی لوری؟
بله مادر
کی قرار بود باشه؟
نمی دونم هر کسی ممکن بود باشه
بیا داخل
عصر به خیر
خب به به
قشنگه. جریان چیه؟
بگو چرا...
امروز یه مهمون داشتم
مهمون؟
ما مهمونی نداریم
- چرا من دارم - نه نداری
ده ساله که کسی نیومده
تنها کسایی که میان به دیدنت دکتر میلز و اون دختره برای نظافته
که یواشکی هم برات روزنامه میاره
امروز یه مهمون داشتم
کی؟
- نمی تونی حدس بزنی؟ - نه
چرا می تونی - نه نمی تونم
مأمور دادگاه بود؟
نه همیشه چیزهای منفی می گی
امروز...
یه خانومی باهام تماس گرفت
کی؟
همسایه ی جدیدمون
خانوم استن هوپ
خانوم استن هوپ؟
می خواست منو ببینه
داره برای کلیسای سنت بونیفیس یه کلکسیون جمع می کنه
برای هزینه ی بازسازی
منم گفتم حتماً دعوتش کردم به خونه
تو؟ یه غریبه رو راه دادی به خونه؟
خانوم استن هوپ غریبه نیست
لوری!
دورین دوست جدید منه!
دورین؟
آره
خیلی چیزهای مشترک داریم
شوهرش داره زندگیش رو خراب می کنه
فکر کردی من روی گنج نشستم؟
ولی وقتی داشتی ازم خواستگاری می کردی می گفتی پول دارم
اون یه عضو شورا از حزب کارگره
با تو نمی تونم برنده باشم؛ نه؟
بنابراین مجبوره توی پندلبری زندگی کنه
در کثافت
تو هر کاری دلت می خواد بکن
اون از زندگیش راضی نیست
تو هم می تونی توی خونه مزخرفت توی پندلبری زندگی کنی
از مغازه ی مارشال و اسنلگروو خرید می کنه
اوه
زیاد موند؟
اونقدری موند که یه گفت وگوی مؤدبانه داشته باشیم و با هم آشنا بشیم
لوری تازه تموم نشده
یکی از نقاشی هات رو تحسین کرد
کدوم یکی؟
کشتی ها شناور، 1930
خانوم استن هوپ درباره نقاشی می دونه به نمایشگاه ها سر می زنه
البته درباره تو نمی دونست ولی نقاشیت رو تحسین کرد
امکان نداره...
«این یه تصویر فوق العاده گیرا و قشنگه»
- خیلی خوبه نه؟ - آره
راستش شگفت زده شدم
راستش خیلی شگفت زده شدم
منم همینطور. بیارش بالا خودم هم ببینمش
می خوام خودم اون «تصویر فوق العاده گیرا» رو حس کنم
- واقعاً؟ - آره
برو عجله کن
مراقب باش!
چه هیجانی
مراقب چینی هام باش
اون مجسمه ی سگ
فکر کنم عتیقه است
آوردمش مادر
این هم از نقاشی
آره
منم چیزی رو که خانوم استن هوپ دید، می بینم
- دوستش داری مادر؟ - آره. ارزش هنریش مشخصه
برای تو کشیدمش
- واقعاً؟ - آره
- یادم نیست کی بود - تولدت بود
یادت نیست؟
از حافظه م کشیدم یه هدیه از گذشته است
- قایق های بادبانی - یه هدیه از گذشته
این یه نقاشی مناسبه
چرا باز هم مثل این نمی تونی نقاشی کنی؟
دریا، آسمون
تو گفته بودی که دوستش نداری
- نه نگفته بودم - چرا
وقتی دفعه اول بهت دادم روتو برگردوندی
و چشمات رو بستی
حتماً اون روز سرگیجه داشتم
نه من این تابلو رو خیلی دوست دارم
با هم در ساحل رقصیدیم
ساحل لیسام سنت انز
- من هفت سالم بود - آره
ویتسون
چقدر قشنگ بودی
چقدر من خوشبخت بودم
زندگی اولش کلی امید و آرزو برامون داشت
یه سفیدی...
قایق های بادبانی
- واقعاً تابلو رو دوست داری مادر؟ - آره
«یه تصویر فوق العاده گیرا»
می خوای روی دیوار اتاقت آویزونش کنم؟
اینجا؟
آره که هر روز ببینیش
فایده ش چیه؟
- فکر کردم دوستش داری - آره
- ولی باید دو شیلینگ برای حق ورودش رو بدم - برای چی؟
برای نمایشگاه تابستانه آکادمی منچستر
خانوم استن هوپ می گه هنرمندان آماتور هم می تونن شرکت کنن
می خوام «قایق های بادبانی» رو شرکت بدی
و وقتی آقای دنبی ببینش یه نقد خوب در شأن استعدادت برات می نویسه
و همه در منچستر می خوننش
و مادرت رو سربلند می کنی
مگه نه؟
نظرت چیه؟
- نمی دونم مادر - یعنی چی نمی دونی؟
خب من برای تو کشیدمش
این که معلومه
ولی می خوام همه ستایشش کنن
این کارو برای من بکن
..:: کانال تلگرام بلبل جان ::.. ‏ .:: @bollbolljan ::.
منو خیلی خوشحال می کنه
- خوشحال می شی؟ - آره
باشه به خاطر تو توی مسابقه شرکتش می دم مادر
معلومه که این کارو می کنم
بازی های کودکی دوستان کودکی
چیزی که هیچ وقت نشناختمش...
کی اینجاست؟
بازی کردن رو
کسی اینجا نیست خب خب!...
خیلی عجیبه
فکر کنم داره عطسه م میاد
وای پول هام کجا رفت؟ امیدوارم کسی برش نداشته باشه
همیشه من و مادر بودیم
پوشیده شده، در فضای بسته
پشت پرده های توری مخفی بودیم
تیک تاک
تو باید جایی که بقیه ی بچه ها نگرانن هشیار باشی
متوجه نمی شم
منتقد هنری آقای دنبی...
هیچ اشاره ای به نقاشی تو در نمایشگاه تابستانه نکرده
نکرده؟
نه. دورین استن هوپ به همه ی دوستان اهل فرهنگش گفته
ما نیازی به منتقد هنری نداریم که بگه چی رو دوست داشته باشیم مادر
معلومه که نیاز داریم مردم باید آگاه بشن. ضروریه
نقاشی سر جاشه وجود داره و همیشه هم هست
مردم می تونن ببینن یا نبینن
می خوام به سردبیرش نامه بنویسم و شکایت کنم
اون ادعا می کنه متخصصه متخصص چیه؟
مشخصه که هیچی درباره هنر نمی دونه
کاملاً
خدا رو شکر که نمایشگاه لندن رو رد کردی
چایت رو بخور مادر داره سرد می شه
من دو شیلینگ دادم که نقاشیت رو توی نمایشگاه تابستانه شرکت بدی
چرا مردم نمی تونن چیزی که ما می بینم رو ببینن؟
«یه تصویر فوق العاده گیرا»
امروز عصر چی کار می کنی؟
طبق معمول
شاید به پنجره هات برسم
داری سخت کار می کنی عزیزم
خوبه یه کم هم بری بیرون
برای سلامتیت خوب نیست همیشه پیش من باشی
هیچ وقت اینو نگفته بودی مادر. چرا؟
امروز عصر دورین استن هوپ می خواد به دیدنم بیاد
می خوایم کیک وانیلی گرین هاشز بخوریم
چرا ناراحت شدی؟
ناراحت نشدم مادر
شک دارم
چرا چند تا ساندویچ درست نمی کنی و نمی ری فارن ورث قدم بزنی؟
عالی می شه
نمی خوام برم فارن ورث قدم بزنم
خب نباید اینجا بمونی
لوری!
من می خوام با دورین دردودل کنم یه ذره حریم شخصی می خوام
ببخشید اگه من باعث شرمندگیتم مادر
نه فقط می خوام بیشتر بیرون بری
همین. خواهش می کنم
باشه اگه می خوای مزاحمت نباشم...
می رم بولتون
نه فقط می خوام یه کم بیشتر بیرون بری
حالا چیِ بولتون اینقدر جذابه؟
یه دودکش توی لنکشایر بلندترینه
خودت حتماً بهتر می دونی چطور زندگی کنی
شاید تو راه هم چند تا طراحی کشیدم
- دیر نکن - نه مادر
از کیک وانیلیت لذت ببر
همین کارو می کنم
خوبه
حسادت
سال هاست که این بالا میام
سال هاست که از این دشت عبور کردم
تنها. به کسی احتیاجی ندارم
همه چیزو از این بالا می شه دید
مثل یه پرنده نظاره می کنم
عظمت همه چیز
منظره ها، شهرها، دود و بخار و آتش
قدرت صنعت
مثل یه کوره سوزان
آقای لوری عزیز
یک سادگی در کارهای شما هست
هیچ چیز از لحاظ شباهت یا تجسم، تصنعی نیست
همه چیز با بروز نابی از احساسات منتقل می شوند
در هر چیزی یه راز وجود داره یه شعر
مردم فکر می کنن هر کاری بخوان می کنن نمی تونن
هیچ کس آزاد نیست
همه مون در یه تصویر ثبت شدیم
و همه با همدیگه غریبه ان
سلام مادر منم!
مادر؟
عصر خوبی داشتی؟
درباره چیزهای جالب صحبت کردین؟
خانوم استن هوپ چقدر موند؟
ملاقات کوتاهی بود
آره کیک وانیلی تون رو هم نخوردین
نه خانوم استن هوپ حوصله داشت، نه من
بذارمش روی گنجه؟
می خوای بذارش روی اون دودکش هات برام مهم نیست
چه خبره؟ چی شده مادر؟
می دونی چی شده
می دونم؟
آره!
- نمی دونم - نمی دونی؟
اینو بخون و همه چی معلوم می شه
این یه چکه مادر. به مبلغ بیست پوند
بیست پوند!
آره خونه رو خراب کن تو خل شدی
مثل مادرتی
چطور جرئت می کنی درباره مادرم صحبت کنی؟
هنوز غذام تموم نشده بود!
وقتی تمومش می کنی که کار من باهات تموم بشه
از خونه م برو بیرون
همه چی رو نابود کردی زندگیم رو نابود کردی
آقای استن هوپ می خواد نقاشیم رو بخره
واقعاً؟
سیریل استن هوپ می خواد نقاشیم رو بخره
اوه سیریل می خواد یکی از نقاشی هات رو بخره
- بله - کدوم نقاشیه؟
همون نقاشی که در نمایشگاه تابستانه نصب شده
و اسمش چیه؟
- بازگشت از کارخانه - نمی شنوم
«بازگشت از کارخانه»
چطور از نمایشگاه سر درآورد؟
- من شرکتش دادم - تو؟
من هر دو نقاشی رو شرکت دادم مادر
بازگشت از کارخانه و قایق های بادبانی
و به من نگفتی؟
منو در جریان نذاشتی
نمی خواستم ناراحتت کنم مادر
فکر کردم بهتره ندونی
خب الان می دونم نه؟ خانوم استن هوپ هم می دونه
خانوم استن هوپ خوشحال نیست اصلاً خوشحال نیست
اون فکر می کنه تابلوی بازگشت از کارخانه یه تصویر زشت و نکبت باره
منم همین طور!
اون کیفیت زندگیش رو ارتقا داده نمی خواد به اون همه کارگر کارخونه نگاه کنه...
که روی دیوار پذیرایی نصب شده
نمی خواد یادش بیاد که توی محله ی کاتن باتم به دنیا اومده
اون خشمگینه!
ازم قول گرفت که نذارم اون تابلو رو بفروشی و منم قبول کردم
تو لجبازی و خودخواه
از دید خودت زندگی منو ازم گرفتی
من همه چیزم رو فدای تو کردم تو برای من چی کار کردی؟
- من نقاشی می کنم مادر - منظره های صنعتی که هیچ کس نمی خوادشون
خب آقای استن هوپ می خواد
آقای استن هوپ، اون چی از هنر می دونه؟
اون یه سوسیالیسته
اون با کثافت و پلیدی به اینجا رسیده
من فقط به خانوم استن هوپ اهمیت می دم
و دوستان فرهنگیش منم می خوام به اون جمع تعلق داشته باشم
یه ذره هم خوشحال نشدی؟
فقط یه ذره که یکی می خواد نقاشیم رو بخره؟
اینکه کسی یه چیزی می بینه...
کسی چیزی نمی بینه!
خب آقای برنستین از لندن که یه چیزی توی نقاشی های من می بینه
خودش توی نامه گفت. ایناهاش
بذار ببینم
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
نه نه!
خدا رو شکر تموم شد
تموم نشده مادر
تا وقتی تابلوی های بیشتری برای آقای برنستین بفرستم
آقای برنستین هنوز تصمیمش رو نگرفته
خب براش بفرست ببین چی گیرت میاد
زندگی منو به اینجا کشونده
تو، من
مأمور اجاره
زمین گیر
من تمام تلاشم رو می کنم مادر
- واقعاً؟ - بله
چرا وقتی به تو نگاه می کنم...
همیشه می خوام چشم هام رو ببندم
من هیچوقت بچه نمی خواستم، هیچوقت
هیچوقت بچه نمی خواستم، هیچوقت
این منم مادر
مردی که روبروت ایستاده منم
نه بیشتر نه کمتر
خب چیه؟
یه مرد مادر
یه مرد که نقاشی می کنه
تو هیچوقت نقاشی هام رو دوست نداشتی مگه نه؟
نه نه! حقیقت همینه
لوری!
چی کار می کنی؟
لوری از تخت افتادم
لوری
بیا منو بلند کن
لوری! چی کار می کنی؟
لوری
می خوام بسوزونمشون مادر
می خوام همه ی تابلوها رو بسوزونم
کاش سال ها پیش این کارو می کردی
- همین رو می خوای؟ - آره بسوزون
- این خوشحالت می کنه؟ - بسوزون
- همین حالا - من هر چی نقاشی کشیدم برای تو بود
می سوزونمشون مادر. به خاطر تو
هر چی نقاشی کشیدم برای اون بود
هر چی نقاشی کشیدم...
برای اون بود
هر کاری می کنم برای اونه
هر کاری می کنم برای اونه. برای عشق
دیگه کسی به ملاقاتم نمیاد
نه کسی تماس می گیره
نه خانوم استن هوپ
دورین
خانوم استن هوپ گفت می ریم یه جای با فرهنگ
و با آدم های هم فکر خودمون نشست و برخاست می کنیم
یه دنیای متفاوت
شر شر بارون
شر شر
سوپ خوشمزه ایه
نه خیلی گرمه نه خیلی سرد
دقیقاً به اندازه
امیدوارم حیاط پشتی رو تمیز کرده باشی
همسایه ها از کثیفی خوششون نمیاد
امروز خیلی ساکتی
داری مریض می شی؟
سوزوندیشون؟
- چی رو سوزوندم مادر؟ - نقاشی ها رو
نه مادر تصمیم گرفتم نسوزونم
نمی خواستم رخت های خانوم استن هوپ رو خراب کنم
خیلی هوشمندانه است خوشحالم می شنوم
هرگز نباید همسایه هامون رو ناراحت کنیم شاید یه روزی به کمکشون احتیاج داشتیم
نقاشی ها رو برمی گردونم به جایی که تعلق دارن، زیرشیروانی
از جلوی چشم دورشون می کنم
با نقاشی من چی کار می خوای بکنی؟
- نقاشی تو؟ - قایق های بادبانی
فکر کنم از نمایشگاه برش می گردونم
توی راهرو آویزونش می کنم
می شه اینجا نصبش کنی؟
روی دیوار اتاق خوابم
وقتی هم دراز کشیدم شاید بهش نگاه کنم، نه؟
بیا مادر این هم نقاشی خودت
نقاشی من
یه هدیه از گذشته
با هم توی ساحل رقصیدیم
- توی ساحل لیسام سنت انز - آره
همه چیز ثبت شده
چقدر زیبا بودی و چقدر من خوشبخت بودم
زندگی اولش کلی امید و آرزو برامون داشت
یه سفیدی
مادر و پسر
یه روز این خونه رو خراب می کنن
و هیچ کس نمی فهمه که ما اینجا زندگی می کردیم
تمام وجودمون برای هیچه
می بینی مادر؟
همه چیز توی این نقاشی ثبت شده
برای همیشه
مگه نه؟
قایق های بادبانی
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
الیزابت لوری در سال 1939 از دنیا رفت
بعدتر در همان سال ال.اس لوری اولین نمایشگاه بزرگ خود را در لندن برگزار کرد
ال.اس لوری به یکی از مشهورترین و محبوب ترین هنرمندان بریتانیایی تبدیل شد
امروزه تابلوهای او با قیمت های میلیون پوندی به فروش می رسد
در سال 1968 نشان امپراتوری بریتانیا و شوالیه به او پیشنهاد شد
اما هیچ کدام را نپذیرفت
«وقتی مادر فوت کرده بود ... دیگر معنای چندانی نداشت»
در اکتبر 2000 برای گرامی داشت ال.اس لوری و کارهایش موسسه ای هنری به نام لوری در سالفورد افتتاح شد
من آدمی ام که نقاشی می کنم نه کمتر نه بیشتر