..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫"افسانه های شگفت انگیز" ‫بر اساس داستانهای ادگار آلن پو
‫به به!
‫دوست خوب من، پو
‫بگم که از اینکه اینجا پیدات میکنم ‫تعجبی نکردم
‫امروز سر قبر کی میری؟
‫کی اونجاست؟
‫دوباره سر همان قبر گریه می کنی؟
‫چرا بقیه را انتخاب نمی کنید؟
‫لیگیا، آنابل...
‫..یا شاید هم برنیس
‫البته که قراره ویرجینیا ‫انتخاب سفر دردناک امروزت باشد
‫نمی توان منکر ‫محبت شما نسبت به او شد
‫آن شعرت چه بود؟
‫#خیلی، خیلی سال پیش#
‫#دوشیزه ای در آنجا زندگی می کرد ‫که شاید بشناسید#
‫#... و این دختر بی هیچ فکری #
‫#برای عاشق شدن و عشق ورزیدن من ‫زندگی میکرد#
‫دارم چیکار میکنم؟
‫آیا برای مجسمه ایی شعر میگم؟
‫باید مست یا دیوانه باشم
‫یا هر دو
‫دارم توهم میزنم
‫باید اینو با بیت دیگری از خودت پاسخ دهم؟
‫#هر چیزی که می بینید یا فکر می کنید#
‫#فقط رویایی درون رویاست#
‫هنوز هیچ سرنخی از اینکه من کی ام نداری
‫من سایه تو، روح تو هستم
‫موضوعی که دائما فکرت را مشغول میکند
‫دیوانه ای؟ مشغولیت ذهنی من؟
‫حالا منو شناختی، پو؟
‫احساس تنهایی می کنی؟
‫دوباره دلتنگ رفتگانی؟
‫ساکت
‫اومدم اینجا با خودم خلوت کنم ‫نه اینکه تنهایم
‫همیشه درگیر مرگ هستی
‫یک موضوع عالی ‫برای نوشته هات
‫مرگ وسواس فکریم نیست، بلکه ‫الهام بخش داستان هامه
‫من اینطور نمی بینم. ‫رودریک آشر را به یاد داری؟
‫وسواس بیمارگونه او نسبت ‫به خواهر مرحومش مادلین...
‫باعث چنان آشفتگی عصبی شد ‫که منجر به مرگ زودرس او گشت
‫عشق برادرانه بود ‫نه وسواس
‫وسواس
‫موهومات
‫عشق یکطرفه
‫می خوای کی را متقاعد کنی؟
‫*سقوط خاندان آشر* ‫راوی: سر کریستوفر لی
‫مکانی جادویی بود که با مناظر محرک تخیلات، ‫دوران کودکیم را آکنده کرده بود
‫و اینک، سالها بعد، در یک روز دلگیر ‫تاریک و ساکت پاییزی...
‫من تنهایی از آنجا می گذشتم
‫از یک گذرگاه وحشتناک ییلاقی...
‫که ناگاه خودم را در مقابل خانه محنت زده ‫آشر دیدم
‫نمیدونم چطور شد...
‫اما با اولین نگاه اجمالی ‫به خانه پس از مدتها
‫احساس ناگهانی یک ‫غم غیر قابل تحملی روحم را تسخیر کرد
‫آن چه بود؟...
‫که تنها با یک نظر به خانه آشر ‫اینقدر مرا مرعوب کرد؟
‫مالک، رودریک آشر، یکی ‫از بهترین دوستان دوران کودکی من بود.
‫اما سالها ‫از آخرین ملاقات ما گذشته بود
‫اگرچه نامه اش اخیرا در مکانی دورافتاده ‫از کشور بدستم رسیده بود
‫از نزدیکتر که ظاهر واقعی ساختمان بررسی کردم
‫تنها ویژگی مهمی که بنظر میامد ‫ظاهر بیش از حد قدیمی آن بود
‫نویسنده می گفت که دچار ‫بیماری جسمانی حاد...
‫نوعی اختلال مغزی که باعث پریشانی ذهنش گشته
‫و اینکه میل شدیدی برای دیدن دوباره من
‫بعنوان بهترین و تنها دوست واقعیش دارد.
‫در تلاش برای تسکین بخشی از آلام او...
‫دعوتش را بیدرنگ قبول کردم
‫دعوتی که هنوز آنرا ‫منحصر به فرد و دلخراش میدانم.
‫با حسی مخلوط بین ترحم و ترس ‫به او نگاه کردم.
‫فردریک! دوست عزیز من!
‫تمام این مدت منتظر آمدنت بودم!
‫ابتدا فکر کردم ‫صمیمیت او اغراق آمیز است
‫برایم سخت بود که ‫باور کنم این مرد...
‫همان همدم کودکی که می شناختم، است
‫او ماهیت بیماری خود را ‫با جزئیات قابل توجهی بازگو کرد.
‫اینکه فقط بی مزه ترین غذاها ‫برایش قابل تحمل بود
‫بوی گل ها او را ناراحت می کرد
‫و چشمانش حتی به...
‫یک نور ضعیف حساس شده بودند
‫و کوچکترین سر و صدایی ‫وحشت او را برانگیخت
‫شروع به سوال کردم که آیا ‫حضور من برای دوستم ضرورتی داره؟
‫چون حالا او در دنیایی بود ‫که من به آن راه نداشتم
‫"من باید بمیرم...
‫من از اتفاقات آینده میترسم
‫احساس می کنم دیر یا زود وقت آن میرسد...
‫که باید هم زندگی و هم سلامت عقل خود را
‫در کشاکشی بیهوده...
‫در برابر تخیلات شوم و... ‫ترس رها کنم!"
‫اما رودریک از چه می ترسی؟
‫باید بدانم چه چیزی ‫هر لحظه عذابت می دهد
‫اعتراف می کنم که بسیاری از دلتنگی هایی که ‫مرا آزار می دهند می تواند پیامد...
‫یک بیماری طولانی و طاقت فرسا باشد
‫من در مورد خواهر عزیز دلسوزم، ‫مادلین صحبت می کنم
‫تنها همدم من...
‫در این سالها...
‫و آخرین و تنها خویشاوندم روی زمین
‫رودریک با چنان تلخی صحبت ‫می کرد که مرا لرزاند.
‫با این حال میتوانم بگم که ‫ارادت کاملی به خواهرش داشت
‫مادلین!
‫با مرگش...
‫مرا بعنوان آخرین ‫نواده خاندان کهن آشر ترک خواهدکرد
‫با صدای لرزانش تعریف کرد ‫که چقدر در جوانی هم...
‫مادلین از دنیای بیرون می ترسید
‫رودریک خواهرش را ‫به خاطر پاکیش دوست داشت
‫اما سرنوشت شوم همیشه وجود دارد
‫دوران تنها آشر باقیمانده بسر آمده
‫چونکه هیچ وارثی وجود نداشت
‫و کمی بعد از ورود من به خانه
‫او(خواهرش) خاضعانه تسلیم ‫قدرت ویرانگر شد
‫خواهرم مرد!
‫مادلین...
‫او مرده...
‫او مرا ترک کرد!
‫به درخواست رودریک آشر...
‫ماندم تا در مقدمات ‫دفن موقت بهش کمک کنم
‫و حالا بعد از گذشت چند روزغمناک
‫متوجه تغییری مشهود در اختلال روانی ‫دوستم شدم
‫در مواقعی، باز مجبور شدم همه تغییرات را...
‫به تخیلات غیرقابل توضیح جنون نسبت دهم.
‫زیرا او را میدیدم که ‫ساعات طولانی به مکانی خالی زل میزند
‫و با حالتی متمرکز، گویی ‫بصدایی خیالی گوش میدهد
‫رودریک
‫تعجبی نداشت که حالت ‫وحشتناک او بدرون منم خزیده بود
‫آن نفوذ دیوانه وار تخیلات او ‫هنوزم خرافات تاثیرگذاری اند
‫ندیدیش؟
‫باید...
‫تو باید ببینیش
‫شما باید این را ببینید!
‫می شنوم... قبلا هم شنیدم
‫ما او را زنده در تابوت گذاشتیم!
‫بذار بهت بگم که اولین ‫حرکات ضعیفش رو...
‫در تابوت خالی شنیدم...
‫چند روز پیش شنیدم
‫اما جرات نکردم... چیزی بگم!
‫صدای کندن تابوت
‫و سابش لولاهای فولادی زندانش
‫مبارزه او با دروازه ‫مسی سردابه...همه را شنیدم
‫او برگشته!
‫این طوفان ـه که زوزه میکشد ‫و هردو ما را فریب میدهد
‫آیا به خاطر عجله سرزنشم نمیکند؟
‫یعنی صدای قدم هایش را روی پله ها نشنیدم؟
‫یعنی ضربان سنگین و وحشتناک ‫قلب او را تشخیص ندادم؟
‫احمق! ‫ای احمق!
‫رودریکـــــــــــ!
‫دارم بهت میگم که او پشت در است!
‫منظره اییکه من شاهدش بودم ‫در روح من حک شده
‫و تا پایان عمر آزارم خواهد داد.
‫داشتم به جایی که خانه ‫قرار داشت خیره مینگریستم
‫که یهو دیدم دیوارهای سر به فلک کشیده ‫فرو رفتند...
‫در ادامه غرشی از اصوات آشفته مثل ‫صدای ریزش هزاران آبشار برخاست
‫و دریاچه عمیق وتاریک زیر پایم ‫آرام و عبوس...
‫خرابه های خانه اشر را در بر گرفت.
‫آفرین!
‫به قول خودتان، او قربانی ‫همان وحشتی شد که پیش بینی میکرد
‫درست مثل تو
‫آرزو نمیکنی ای کاش مرده بودی؟
‫آخه چرا؟ من می خوام زندگی کنم! ‫من داستان های زیادی برای گفتن دارم
‫مهلت تو در دنیا تمام شده
‫تو چیزی برای از دست دادن ‫نداری، عشقی نداری
‫از احساس گناه در مورد ‫مرگ دیگران دست بردار
‫ویرجینیا علیرغم عشق و توجه ‫تو مرد.(همسر آلن پو)
‫مادرت تسلیم قدرت من شد ‫و ترا ناگزیر تنها گذاشت
‫من خیلی جوان بودم که او فوت کرد
‫حتی از بیاد آوردن چهره اش امتناع میکردم
‫احساس گناه هرگز منجر به خیر نمی شود
‫اگر چیزی شما را غمگین میکند
‫جنایتی نکردید، جز اینکه ‫در توقف من ناتوانی.
‫احتمالا، منم مقصرم که به خوانندگانم ‫آنچه می خواهند می دهم
‫نگاهی گذرا به رستگاری، داستان هایی که ‫در آن عدالت همیشه پیروز میشه.
‫منظورت همیناست؟
‫"قلب افشاگر" ‫راوی: بلا لوگوشی
‫گفتن اینکه چگونه این ایده برای ‫اولین بار به ذهنم خطور کرد،برایم غیرممکنه
‫اما وقتی تصورش کردم، ‫شب و روز آزارم می داد
‫هدفم؟ هدفی وجود نداشت. ‫من پیرمرد رو دوست داشتم.
‫هرگز بهم بدی یا توهین نکرده بود، ‫من علاقه ای به ثروتش نداشتم
‫فکر کنم چشمش بود... ‫آره همین بود.
‫یکی از چشمانش شبیه ‫کرکس بود
‫تصمیم گرفتم که پیرمرد را بکشم
‫تا برای همیشه از شر آن چشم خلاص شوم
‫باید می دیدی که ‫چقدر معقولانه پیش رفتم
‫با چه احتیاط و دوراندیشی ‫شروع به کار کردم
‫و هر شب، حوالی نیمه شب
‫دستگیره در را چرخانده ‫و در را باز میکردم
‫و وقتی در به اندازه سرم باز شد، ‫با احتیاط فانوس را بالا میبردم
‫خیلی با احتیاط
‫آنقدر که ‫یک پرتو نازک به چشم کرکس بیوفته.
‫اما میدیدم که ‫چشمش بسته است
‫و خب کار برایم غیر ممکن میشد
‫زیرا پیرمرد نبود که مرا آزار می داد ‫بلکه چشم شیطانی او بود
‫هرگز اینقدر با پیرمرد مهربان نبودم ‫مگر هفته قبل از کشتنش.
‫این کار را به مدت هفت شب انجام دادم.
‫اما همش چشمش را بسته می دیدم
‫اما در شب هشتم...
‫موقع باز کردن در ‫بیشتر از همیشه مراقب بودم
‫حتی عقربه دقیقه شمار ‫سریعتر از من حرکت می کرد
‫و وقتی میخواستم ‫چراغ رو روشن کنم...
‫انگشت شستم روی ‫دستگیره فلزی لغزید
‫و پیرمرد با فریاد بلند شد. ‫فریاد زد: کی اونجاست؟
‫سعی کرد بیهوده خود را قانع کند ‫پس با خودش گفت...
‫"فقط باده که در دودکش پیچیده...
‫یا یک موش ـه که کف اتاق میدود" ‫اما فایده ایی نداشت
‫بعد صدای آهسته و یکنواختی مانند ساعت ‫که در پارچه پیچیده شده به گوشم رسید.
‫صدا را به خوبی می شناختم ‫تپش قلب پیرمرد بود
‫در این اثنا ضربان لعنتی قلب ‫بیشتر شد
‫هر لحظه سریع تر و قوی تر میزد
‫ساعت پیرمرد سررسیده بود!
‫پیرمرد ‫فقط یک بار فریاد زد
‫پیرمرد مرده بود ‫دیگر چشمش اذیتم نمی کرد
‫اگر هنوز فکر می کنید ‫من دیوانه ام...
‫وقتی برایتان از ‫اقدامات احتیاطی زیرکانه ای که...
‫برای پنهان کردن جسدش کردم، بگم ‫دیگر اینطور فکر نخواهید کرد.
‫اول از همه ‫جسد را تکه تکه کردم
‫سپس 3 تخته از ‫کف اتاق درآوردم...
‫و بقایای پیرمرد را داخل آن گذاشتم
‫بعد تخته ها رو ‫خیلی ماهرانه سرجاش گذاشتم
‫بطوریکه هیچ چشمی ‫نمی توانست فرقی را تشخیص دهد
‫سه مرد آمدند و خود را ‫افسر پلیس معرفی کردند
‫دیشب یکی از همسایه ها صدای فریاد را ‫شنیده شده بود و اونا برای تحقیق آمدند
‫به آنها خوشامد گفتم و توضیح دادم که ‫بخاطر یک کابوس در خواب فریاد زدم
‫و اشاره کردم که پیرمرد ‫از شهر خارج شده
‫افسران راضی بودند... ‫رفتارم قانعشان کرده بود
‫اما بعد از مدتی...
‫اضطرابم آشکار شد... ‫رنگم پرید و آرزو کردم آنها بروند
‫سرم درد گرفت و...
‫صدای طنینی در گوشم شنیدم
‫متوجه شدم آن صدای طنین ‫داخل گوشم نیست
‫نفسم بند اومد...
‫اما با این وجود افسران ‫متوجه آن نشدند
‫چرا آنها نمیرند؟
‫خدایا...
‫چه کار می توانستم بکنم؟
‫یعنی ممکنه صدا را نشنیده باشند؟
‫نه... نه!
‫...آنها شنیدند...
‫و مشکوک شدند!
‫اونا میدانند!
‫و به وحشتزدگی من میخندیدند!
‫بدذات ها!
‫با فریاد گفتم: به جرمم اعتراف میکنم!
‫"تخته ها را بردارید!
‫اینجاست!
‫اینجاست. این...
‫صدای قلب شنیع اوست ...که می زند."
‫تقدیم به آلبرتو برچیا1993-1919 ‫کاریکاتوریست کتابهای مصور
‫ و بلا لوگشی1956-1887 ‫بازیگر مجاری فیلم های ترسناک
‫پس مدعی هستید که همه ما ‫مرتکب چندین جنایت ناشناخته میشیم؟
‫جنایتی که مستحق مجازات نیست؟
‫احساس چاپلوسی میکنم! وسواست به مرگ مثل ‫یه آهنگ زیبای عاشقانه در گوشم زمزمه میکنه
‫منظورت از وسواس چیه؟
‫با من بیا! ‫یه لحظه هم تعلل نکن!
‫زنده بودن در این دنیا برایت ‫درد و رنج غیرقابل تحمل تری نسبت به...
‫کسانی که آرزو دارند برای همیشه بخوابند، ‫به همراه دارد،...
‫حتی زمانی که سعی می کنی زندگی را بدور ‫از آغوش شیرین من طولانی کنی.
‫به طور مبهم یاد یکی از نوشته هام ‫درباره دکتری افتادم...
‫...که تو را به چالش کشید.
‫*حقیقت ماجرای آقای والدمار*
‫راوی: جولیان سندز ‫"هنرپیشه انگلیسی"
‫در 3 سال اخیر توجه من ‫بارها و بارها جلب...
‫مطالعه هیپنوتیزم شده است
‫در بوستون، یک پسر 13 ساله ‫تحت هیپنوتیزم...
‫توانسته بیماری ‫خود را تشخیص دهد
‫بیماری که هیچ پزشکی ‫قادر به تشخیصش نبود
‫و در هند، یک پسر فلج...
‫تحت حالت هیپنوتیزمی مشابه ‫موفق شد چند قدم بردارد
‫آقای والدمار تصور کنید، هیپنوتیزم میتواند ‫چه پیشرفتی برای علم به ارمغان بیاورد
‫دوست من، ‫من به اشتیاق شما احترام می گذارم
‫اما به سهم خودم هنوز ‫در مورد آینده هیپنوتیزم شک دارم
‫میز ما در رستوران"قوی سیاه" منتظر است
‫علاوه بر این، هیچ فردی تا به حال ‫در لحظه مرگ هیپنوتیزم نشده
‫چه نتیجه بزرگی خواهد بود اگر میشد...
‫شاهد گذار بین زندگی و مرگ باشیم
‫عزیزم اگه قول بدی بحث رو عوض کنی...
‫وقتی زمان مرگم نزدیک شد ‫حاضرم داوطلب شوم
‫واقعا؟
‫اما خیالت راحت، زیرا ‫قصد ندارم به این زودی بمیرم.
‫بیش از 7 ماه از ‫صحبت من با آقای والدمار می گذشت
‫بیماری سل به ریه های من حمله کرد
‫و من حداکثر چند ماه فرصت دارم
‫آقای والدمار ‫قولتان را به خاطر دارید؟
‫ببخشید؟
‫بله، این کمی نامعقول به نظر می رسد،اما ‫فکرشو بکن. چه نتایجی که بدست نمیاریم
‫نه!
‫نمی دانم!
‫بگذار در موردش فکر کنم
‫والدمار! شما محکوم به فنا هستید
‫نه خانواده دارید، نه خانه ‫چی برای از دست دادن دارید؟
‫قول بده بهش فکر کنی
‫بسیار خوب!
‫من در دستان تو هستم
‫بالاخره به توافق رسیدیم
‫قرار شد 24 ساعت قبل از زمان مرگی که ‫پزشکانش تعیین کردند با من تماس بگیرد.
‫نامه ای دریافت کردم که ‫نیم ساعت پیش نوشته شده بود...
‫ظرف 15 دقیقه خودمو به ‫اتاق بیمار در حال مرگ رساندم
‫5دقیقه به 8 بود که...
‫دست بیمار را گرفتم، ‫و در حضور دکتر "ال"...
‫به او التماس کردم که تا ‫جایی که می تواند واضح بیان کند
‫که به میل خودش مایله هیپنوتیزم شود
‫آره!
‫من می خواهم هیپنوتیزم شوم
‫می ترسم دیر شده باشد
‫5دقیقه به 11 من نشانه های ‫غیر قابل انکار هیپنوتیزم را دریافت کردم
‫وقتی کارم به انجام رسید ‫نیمه شب بود
‫از حاضران خواستم ‫وضعیت فعلی آقای والدمار را بررسی کنند
‫اندام های بیمار سرد بود
‫با این اوصاف...
‫ظاهر کلی بیمار حاکی از مرگ نبود.
‫آقای والدمار
‫آیا شما خواب هستید؟
‫بله...
‫من الان خوابم...
‫بیدارم نکن!
‫بذار اینجوری بمیرم!
‫و حالا این فکر یا بهتره بگویم ‫آرزوی پزشکانش...
‫این بود که آرامش ظاهری ‫آقای والدمار را بر هم نزنند
‫تا اینکه مرگ به سراغش آید
‫آنها تخمین میزدند که فقط ‫چند دقیقه طول می کشد.
‫با این حال تصمیم گرفتم ‫یک بار دیگر با او صحبت کنم.
‫آقای والدمار...
‫هنوز هم درخوابی؟
‫آره!
‫نه!
‫خواب بودم ‫اما الان...
‫...من مردم!
‫بدیهی بود که مرگ ‫یا آنچه ما چنین می نامیم...
‫توسط فرآیند هیپنوتیزم متوقف شده بود
‫آزمایش به پایان رسید
‫اما .. ‫آیا مطمئنیم که او مرده؟
‫تو مثل من شنیدی، نه؟
‫آیا ذهن علمی شما فقط به چیزایی که می بیند ‫یا می شنود محدوده؟
‫از اون زمان تا آخر ‫هفته گذشته...
‫یا بهتره بگویم در ‫یک دوره 7 ماهه...
‫با همراهی پزشکان و سایر دوستان...
‫به بازدیدهای روزانه ‫به خانه آقای والدمار ادامه دادیم
‫من همکارانم را متقاعد کردم که او را ‫در این وضعیت رها کرده و فقط نظاره گر باشند
‫در ابتدا خود را به ‫مشاهدات ساده روزانه محدود کردیم
‫اما خیلی زود مجبور شدیم ‫واقعیت را بپذیریم
‫آقایان!
‫ما پیشرفتی نمی کنیم...
‫این مشاهدات سطحی ‫و بسیار ساده هستند
‫آیا الان پیشنهاد می کنید که او را ‫مانند یک حیوان آزمایشگاهی تشریح کنیم؟
‫بدون اینکه زیاد پیش روی کنیم...
‫می توانیم با تست های کوچک شروع کنیم
‫اشتباه میکنی...من
‫دکتر «ال» چه پیشنهادی دارید؟
‫خب میتونیم همینطوری ادامه بدیم
‫هیچ کاری نمیشه کرد. همه عملکردهای ‫حیاتی بیمار غیر فعال هستند
‫هیچ تنفسی وجود ندارد ‫قلبش از تپش ایستاده، درعین حال...
‫...پس از گذشت 7 ماه تجزیه بدن رخ نداده ‫و بیماریش هم درمان نشده
‫از نظر پزشکی، آقای والدمار ‫رسما مرده است.
‫بیدارش کنیم!
‫داری مزخرف میگی!
‫این افکار ‫بی حرمتیه، دیوانگیه!
‫شما که قبول نداشتید ‫او را در این وضعیت قرار دهیم
‫- و حالا از بیرون بردنش امتناع می کنی؟ ‫- من...
‫بذارید او برود دکتر "ب"، حق با اونه ‫آقای والدمار رسما مرده.
‫تنها کاریکه می توانیم برایش بکنیم ‫یک دفن شایسته است
‫جمعه گذشته بود که ‫بالاخره تصمیم گرفتیم...
‫آزمایش بیداری او ‫یا تلاش برای بیداریش انجام دهیم.
‫برای رهایی او از خلسه هیپنوتیزمی...
‫من روال معمول رو انجام دادم... ‫برای لحظه ایی موفق نبود
‫آقای والدمار
‫می توانید برای ما توضیح دهید که ‫اکنون چه احساس یا آرزویی دارید؟
‫به خاطر خدا! ‫زودباش...زود باش!
‫مرا هیپنوتیزم کن! ‫یا بیدارم کن! سریع!
‫گفتم که مردم! مرده!
‫مرده!
‫آنچه واقعا رخ داد آنقدر غیرممکن بود...
‫که هیچ انسان زنده ایی ‫آمادگی دیدن آن را ندارد.
‫و همانطور که می بینید، او باخت، ‫به من باخت
‫خیلی نزدیک بود!
‫خیلی نزدیک بود آقای والدمار ‫را از آغوش کشنده تو نجات یابد
‫آیا این جرم ـه؟
‫جنایت علیه سرنوشت!
‫و مجازات تو این بود که ‫یک عمر رنج بی پایان ببری.
‫دست از این بازی شکنجه ذهنی ات بردار!
‫هیچ چیز بدتر از...
‫تصور مرگ خودت نیست، درسته؟
‫هیچ چیز بدتر از ‫ترس از جاودانگی نیست!
‫یک بار داستانی نوشتم
‫داستان کسی که جهنم و مردن ‫با هزاران مرگ را تجربه کرد
‫شاید چیزی که دیدی بازتاب ‫تصویر خودت در آینه بوده
‫هر تصویر،یه مرگ متفاوت.
‫*سیاهچال و آونگ*
‫راوی: گی‫یرمو دل تورو
‫رنجور بودم...
‫رنجور تا سر حد مرگ ‫از عذابی طولانی
‫و وقتی مرا از بند رها کردند ‫احساس کرخی و ناتوانی کردم
‫حکم، حکم وحشتناک مرگ
‫این آخرین حکمی بود که به وضوح ‫به گوشم رسید
‫بعدش،...
‫به نظر می رسید که صدای مفتش ها...
‫بصورت یک زمزمه نامشخص رویایی ‫در هم آمیخته شدند
‫دیگر چیزی نشنیدم. با این حال، ‫برای لحظه ایی از لبان راهبان سیاه پوش...
‫هجاهای اسمم را دیدم که تلفظ میشد...
‫و من لرزیدم چونکه...
‫...صدایی نشنیدم.
‫شمع های بلند در خلاء فرو میرفت...
‫و مشعل هایشان خاموش شد
‫تاریکی غالب گشت
‫همه احساسات پدیدار گشته گویی با ‫سرعتی دیوانه وار همچون...
‫روحی که به عالم اموات فرو میرود، ‫غرق و ناپدید گشتند
‫سپس سکوت بود...
‫و سکون...
‫کائنات در خاموشی بود.
‫بعد به ذهن رخوتی و کسالت زده ام نهیب زدم
‫که خود را مشغول هرخاطره جنون آمیز ‫یا هر چیز ممنوعه کند
‫تا آن لحظه چشمانم را باز نکرده بودم
‫از اولین نگاه ‫به چیزهای اطرافم میترسیدم
‫پس بدترین فکر من به حقیقت پیوست
‫سیاهی شبی بی پایان ‫مرا احاطه کرده بود
‫برای نفس کشیدن تقلا کردم
‫هوا به طرز غیر قابل تحملی...
‫...سنگین و خفه بود
‫کجا بودم و چه وضعیتی داشتم؟
‫می دانستم که محکومان به اعدام...
‫را معمولا با مراسم سوزاندن مجازات میکنند
‫و یکی از آنها در ‫شب محاکمه من اتفاق افتاده بود
‫آیا مرا به سیاهچال محبوس کردند...
‫تا منتظر مراسم بعدی که...
‫چندین ماه دیگه برگزار میشود، بمانم؟
‫ناگهان...
‫هزاران شایعه مبهم در مورد وحشت تولیدو ‫به حافظه من سرازیر شد
‫چیزهای عجیب و غریبی ‫از آن سیاهچال نقل شده بود
‫آنقدر عجیب که ‫به سختی قابل تکرار بودند
‫آیا مرا رها کردند تا در این ‫دنیای زیرین تاریک از گرسنگی بمیرم
‫یا سرنوشتی ترسناک تر ‫در انتظارم بود؟
‫بالاخره دست های دراز شده ام ‫با مانعی محکم برخورد
‫یک دیوار بود
‫دنبالش رو گرفتم
‫با این حال، این رویه...
‫کمک چندانی برای تعیین ابعاد ‫سیاهچال به من نکرد
‫یک قدم دیگر کافی بود...
‫...سقوط کنم و دنیا ‫دیگر مرا نبیند
‫و مرگی که از آن جستم، همان ‫چیزی بود که در داستان های...
‫مربوط به تفتیش عقاید، ازش ‫بعنوان افسانه و یاوه یاد میکردم.
‫برای قربانیان ظلم استبداد...
‫چاره ای جز انتخاب مرگ با ‫سخت ترین رنج های جسمی و یا...
‫انتخاب مرگ با مخوف ترین ‫وحشت های روحی نبود
‫مرا برای دومی نگهداشته بودند
‫تشنگی غیرقابل تحملی مرا فرا گرفت
‫پنداری این تشنگی ‫برنامه دژخیم های من باشد
‫زیرا غذای گوشتی من ‫بسیار پر ادویه بود
‫احتمالا دارویی به آن زده بودند، ‫زیرا من که به ندرت خمار میشدم....
‫میل مقاومت ناپذیری به خواب پیدا کردم
‫دیگر نمی توانستم به عذابی که با نبوغ راهبان ‫در شکنجه، برایم تعبیه شده بود، شک کنم.
‫تفتیش عقاید پیش بینی کرده بود ‫که من سیاهچال را کشف میکنم
‫چون در سیاهچال نیفتادم،پس ‫نقشه شیطانی آنها این بوده که در آن نیوفتم
‫پس مرگ و تخریب متفاوت و آهسته تری ‫در انتظار من بود
‫نوسانات آونگ فولادی را شمردم
‫سانت به سانت... رج به رج...
‫با نزولی تدریجی که فقط در فاصله زمانی ‫معینی که بسان قرن بود، قابل مشاهده بود
‫پایین آمد و....پیوسته به پایین میخزید
‫پایین میومد، بی قفه رو به پایین میامد
‫در8 سانتیمتری از سینه ام حسش کردم
‫دعا کردم که سریعتر فرود بیاد
‫به حد جنون رسیدم و سعی کردم...
‫تا به زور خود را برای استقبال ازین ‫ساطور موحش متحرک بالا بکشم...
‫حداقل فعلا...
‫آزاد بودم!
‫آزاد!
‫اما همچنان در چنگال ‫تفتیش عقاید
‫آزاد!
‫من فقط از مرگ با نوعی عذاب فرار کردم تا...
‫به شکل بدتری از مرگ تحویل داده شوم.
‫در لحظه ای طولانی...
‫روح من از درک ‫معنای آنچه می دید سر باز زد
‫هر وحشتی غیراز این! ‫هر مرگی...
‫به جز مرگ سیاهچال!
‫ایکاش نمی فهمیدم که درون سیاهچال ‫آهن مذابی هست که تشنه من است؟
‫آیا می توانم مقاومت کنم...
‫در برابر حرارتش؟
‫صدای همهمه بی وقفه آدم ها شنیده شد
‫و یک انفجار مهیب
‫نیروهای فرانسوی ‫وارد تولیدو شده بودند
‫تفتیش عقاید در دست ‫دشمنانش بود.
‫تو صفحات زیادی را ‫به نام من اختصاص دادی
‫با شعرهایت صورتم ‫را نوازش کردی!
‫با نثرت لب هایم را بوسیدی!
‫همه آن نامه های عاشقانه ‫پنهانی خطاب به من است
‫تو ازم میترسی...
‫و با این حال بطور سیری ناپذیری مجذوب منی
‫با من بیا!
‫وقتشه!
‫نه!
‫به هیچ وجه! ‫من نمی خواهم فراموش شوم!
‫که در یک گور دست جمعی دفن بشم! ‫و نوشته هایم سال ها فراموش بشه!
‫تو قبلا مرده ای!
‫چگونه میتونی مرگت را بدون ‫تسلیم شدن در آغوش به یاد بیاوری؟
‫زندگی شما ارزش زیستن ندارد
‫وقت آن است که ارواح خود را ملاقات کنید
‫ارواح افرادی که زمانی ‫دوستشان داشتید و از دست دادید
‫حالا بیا پو
‫تو دوستم داری!
‫تو جسدی بودی که مدتها ‫در میان زندگان راه می رفت، ادگار
‫باید خیلی سخت بوده باشد
‫شاید حق با توئه
‫گاهی فکر می کنم تنها ‫چیزی که مرا از تو دور می کرد...
‫این قلب تپنده من بود
‫به آخرین کار خود بنگر
‫همه آنها تسلیم قدرت من می شوند.
‫فقیر... ضعیف
‫ثروتمند... قدرتمند
‫همه در مقابل من زانو می زنند
‫آخرین فرصت را بهت پیشنهاد می کنم
‫"بالماسکه مرگ سرخ"
‫اعلیحضرت!
‫چه کسی جرات ‫دارد با این تمسخر کفرآمیز به ما اهانت کند؟
‫ای!
‫نمی خواهم کارم ‫برای همیشه ازبین برود!
‫آثار من جاودانه است!
‫من آن جاودانگی را می خواهم!
‫می خواهم مطمئن شوم که آثارم ‫ماندگار خواهد شد!
‫وبا گذشت زمان از بین نخواهند رفت
‫خوب، دوست من ‫"دگرهرگز!"
‫ادگار آلن پو ‫19ژانویه 1809 تا 7 اکتبر 1849 ‫و کلاغ گفت ‫"دگر هرگز"
‫امیدوارم از این فیلم عالی لذت برده باشید
‫داستانهای شگفت انگیز
‫نویسنده و کارگردان ‫رائول گارسیا
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.