..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
.موزه تاریخ طبیعی
.یکی از مشهور ترین جاذبه های لندن
بعضی وقتی ها اونقدر شلوغ میشه که
از نزدیک دیدن اون چیزی که براش اومدین
.خیلی سخت میشه
آقایون و خانم ها
.موزه تا 5 دقیقه دیگه تعطیل میشه
.پس خواهش میکنیم که به سمت درب خروجی حرکت کنید
این واقعا کار خوبیه که
وقتی همه بازدید کننده ها رفتند
.یه دور اطرافش بزنی
بعضی از موجودات اینجا رو
.اگه خوش شانس باشی میتونی در طبیعت ببینی
ولی گونه های خاصی از حیوانات هستند که ماها
.هیچ وقت با چشم خودمون نخواهیم دید
.چون منقرض شدن....
و در بینشون یکی یا دوتا اسرار آمیز موندن
بدون بد گمانی بگم،میخوام اونها رو
.مثل زمانی که زنده بودن آزمایش کنم
موزه تاریخ طبیعی دیوید آتنبرو زنده
.جای بزرگیه
.بهم گفتن که بیشتر از 70 میلیون نمونه اینجا وجود داره "
و چیزی که اول از همه میخوام یه نگاهی بهش بندازم
.دقیقا طبقه آخره
بعضی ها ممکنه بگن که از نظر علمی این مهمترین
.و با ارزش ترین نمونه در تمام این موزه است
یه فسیلی که بهش میگن آرکئوپتریکس، یا کهن‌بال (دایناسوری گوشتخوار از دورهٔ ژوراسیک می‌باشد. این دایناسور از نیاکان پرندگان به شمار می‌رود)
و بوسیله اولین رئیس این موزه
.پروفسور ریچارد اوون در 1862 محافظت شده
.گرفتنش آسون نبود
کلی رقابت بین المللی سرش بود
و کلی هم تقلب توش بوده
.و شانسش هم خیلی کم بود
اما وقتی این کهن بال زنده بوده چه جور موجودی بوده؟
دوتا استخوان بلند پا داشته .باید اینقدری بوده باشه
.یه دمِ دراز و یه گردن کشیده
یه آرواره استخوانی با دندون هایی شبیه به خزندگان
و دستش هم 3 تا انگشت کشیده داشته که .انتهاشون هم پنچه داشته
خب شاید فکر کنید که یه جورایی عجیب باشه
دستای دراز و پوستی، شکل به سوسمار ایستاده
.....بجز یه واقعیت
.مدارک بیشتری از یه مشت استخوان در این تکه سنگ هستش
.پر ها
.کهن بال حدود 150 میلیون سال قبل زندگی میکرده
.خیلی قبل تر از ظهور پرندگان واقعی
.اون پر های روی دست ها یقینا وسیله ایی برای خودنمایی بوده
.اما این همه اش نیست
.اون قدرت پرواز داشته
علامت های روی استخوان ها نشون میده که به اندازه کافی ماهیچه بهش وصل بوده تا
.بهش قابلیت پرواز بده
،فقط این هم نیست آخرین اسکن جمجمه
نشون داده که مغزش بهش حواس و عکس العملی میداده که
.برای کنترلش در هوا بهش نیاز داشته
.این موجود نیمه خزنده ،نیمه پرنده بوده
این نهایتا ثابت میکنه که در دوره ماقبل تاریخ
یک وجه میانی بوده که
متصل به گروه بزرگی از حیوانات بسیار متفاوتی
.هستش که ما امروزه میشناسیم
.اما در این میان کهن بال ها میتونستن پرواز کنن
.در ضمن میتونستن از درختان و شاخه و برگها شون بالا برن
.به لطف اون پنجه ها مثل یه خزنده درختزی زندگی میکردن
.در اون زمان حشرات پرنده هم وجود داشتن
.و دندان کهن بالها نشون میده که اونها شکارچی بودن
،و ایشون هم پروفسور ریچارد اوون هستن
.مردی که اون فسیل رو کشف کرد و این موزه رو هم ساخته
درضمن با نظریه تکامل داروین هم مخالف بود
اون در زمان خودش دانشمند بزرگی بوده
. و استعداد زیادی در تفسیر کردن فسیل ها داشته
.در 1839 یه استخوان ران خیلی بزرگ از نیوزیلند به موزه فرستاده شد
اوون از ساختار داخلیش به این نتیجه رسید که این
.این باید متعلق به یه پرنده باشه
.اگه اینطوره ،باید غول پیکر بوده باشه
قبایل مائوریِ نیوزلند داستانهایی در مورد پرندگان غول پیکر بی پروازی دارن
.که زمانی اطراف جزایرشون پرسه میزدن
.اما اروپایی ها اون رو افسانه میدونن
اما سر انجام،پروفسور اوون به اون اندازه استخوان از
اون پرنده ای تنومند جمع کرد و کنار هم قرار داد .تا اسکلت کامل یکی از اونها رو تهیه کنه
.هیچ افسانه ایی در کار نبود
"مائوری ها در افسانه اشون بهم میگفتن "موا
.و پروفسور اوون در خلال تحقیقاتش ثابت کرد که اونها وجود دارن
اما آیا این بزرگترین پرنده ایی بوده که تا حالا وجود داشته؟
چندین گونه مختلف از موا وجود داشته
.اما این بزرگترینش بوده
.قدش 3 متر بوده
اما آیا این همون ظاهری هستش که در دوره حیاتشون داشتن؟
الان میشه گفت که یه حیوون چطوری سرش رو
.از پیوندگاه بین جمجمه تا گردنش رو نگه میداره
اگه در زیر جمجمه باشه
پس گردنش باید عمودی باشه
.اما گردن این موا از پشت جمجمه بهش وصل شده
پس بایستی گردنش رو اینطوری عمودی نگه میداشته
پس موا بزرگترین پرنده ایی بوده
که تا حالا وجود داشته؟
خب،اگه گردنش رو صاف میکرده .حتما بلند ترین پرنده بوده
شاید فکر کنید همچین پرنده غول پیکری
در دور دست ترین
.جنگل های دورافتاده نیوزلند دشمنی نداشته
خب،یه افسانه مائوری دیگه در مورد .یه پرنده بزرگ شکارچی وجود داره،یه عقاب
.که در همون زمان وجود داشته
و چی بیشتر از این که .کلی استخوان برای ثابت کردنش وجود داره
این پرنده عظیم الجثه حدودا دوبرابر سنگین تر
.از عقاب های پر قدرت امروزی بوده
.شکار یه موا باید کار خیلی بزرگی بوده باشه
.اونها هم خیلی قوی بودن هم خیلی سنگین وزن
.اما عقاب ها دید بسیار قوی داشتن
....نوکی به بزرگی ساطور یه قصاب
.چنگال هایی به قدرت و تیزی پنچه های ببر
."یونایی کلمه چنگک میشه "هارپکس
.و این کلمه منشا اسم این پرنده است
.این هارپاگورنیس ِ
.اون یه شکارچی کشنده بوده
.پزرگترین عقابی بوده که وجود داشته
.و در همون جنگلی زندگی میکرده که موا ها بودن
ما میدونیم که هاپوگینس ها موا ها رو شکار میکردن
چون اسکلت موا هایی پیدا شده که
که روی استخوان های لگن خاصره هاشون سوراخ هایی وجود داشته
.که دقیقا با پنجه های عقاب ها همسان بوده
احتمالا اونقدر قدرت داشته که
یه پایی بتونه پشت یه موا رو بگیره
و در همین حین با یه پای دیگه اش .گلوی قربانیش رو پاره کنه
.اما به نظر میرسه این موا این دفعه رو نجات پیدا کرده
بعلاوه میلیون ها گونه ی حیوانی و گیاهانی که اینجا هست
.این موزه یک آرشیو مجذوب کننده خیلی بزرگ داره
مقالات علمی از همه جای جهان نامه های مکتشفین
حتی پوستر ها و دست نوشته هایی که یه ربطی به
.تاریخ طبیعی داشته باشن
،در قرن 19 میلادی
،وقتی پروفسور اوون رئیس این موزه بود
چیزهای جدید و خارق العاده از همه جای جهان پدیدار شدند
و پروفسور اوون هم شدیدا مشتاق بود که بهترین ها رو .در موزه داشته باشه
.اون کهن بال رو از آلمان با امنیت به اینجا رسوند
.موا ها رو از نیوزلند
.اما بعضی وقت ها،واقعا چیزهای عجیبی سر راهش سبز میشده
و چیزهای واقعا عجیبی از موجودات واقعا قدیمی
.در زمان ملکه ویکتوریا در لندن به نمایش در اومده بود
این صفحه چاپی یه هیولای شگفت آور رو نمایش میده
.که در پیکادلی لندن نمایش داده شده بوده ( نام خیابان معروفی در منطقهٔ اعیانی وست اند در غرب لندن)
یه مجری نمایش آمریکایی یه نام آلبرت کوچ
.مسئولش بود که یه شیلینگ بگیره تا اجازه بده مردم برن تماشاش کنن
.پروفسور اوون تصمیم گرفت تحقیقاتی انجام بده
.اون این حس اطمینان رو داشت که یه جای کار داره میلنگه
اوا با این حال اون فریفته اش شد
.و اون رو خرید
،وقتی اون رو به موزه برگردوند
.تونست جزئیاتش رو مورد مطالعه قرار بده
اون عظیم الجثه
و بزرگترین از همه اون چیزهایی بود که .در اون زمان توی موزه وجود داشته
کوچ ، مجری نمایش
استخوان ها رو از یه زمین زراعی در میسوری پیدا کرده بود
.و به شکل زنده نگهش داشته بود
.اون حیوان 9 متر درازا و و 5 متر هم بلندی داشت
ادعاهایی هم وجود داشته که اون یه .شکارچی ترسناکی بوده
.و با اون دندان های نیش به قربانی ها ضربه میزده
.احتمالا با حرکت دادن سرش به اطراف
خب،مطمئنم که پروفسور اوون
.یه حرفایی داشت که راجع بهش بگه
اون متوجه شده بود که این دندان های بزرگ آسیاب ِ گرد و برآمده
و بایستی خیلی در کندن و
جویدن سرشاخه های سفت و سخت صنوبر و زندگی سخت گیاهی موثر باشه
اما اونها فاقد دندون های تیزی هستن که برای
.تکه کردن گوشت لازمه
.این آرواره یه گوشتخوار نیست
اما زود مشخص شد که
کوچ اندازه اسکلت این هیولا رو افزایش داده
.اونم با اضافه کردن مهره ها،دنده ها و حتی چند تا تیکه چوبی
.جانور غول پیکر میسوری یه تقلب بود
.پس اوون تمام بخش های اضافه رو حذف کرد
بعدش تمام استخوان های واقعی رو در شکل واقعی .سر هم چینش کرد
سرانجام،اون دوتا دوندان متحیرکننده رو هم برداشت
.و در مسیر درست قراد داد
الان مشخص شد .اما در موجودیت خودش
اونها در در مسیری قرار گرفتند که
.عاج فیلهای امروزی هستند
و خب،امروز هیولای کووچ نیست که اینجا ایستاده
بلکه پستانک‌دندان (ماستودون) اوون هستش (.نام یک گروه منقرض‌شده از راسته فیل‌سانان است)
یک خویشاوند گیاه خوار از فیلها
.که 12،000 سال قبل در شمال و مرکز آمریکا زندگی میکرده
شاید یه کم اندازه اش کم شده باشه
.اما هنوزم حیوان متحیر کننده ایه
.دانسته های ما از ماستودون امروز یه مقدار دقیقتر شده
.اونم به لطف پروفسور اوون
اما فقط این موجود نبوده که دراین موزه
.قربانی جعل واقعیت شده
.این پرنده پیر بیجاره یه "دودو " هستش
زمانی در جزائر کشور موریس در اقیانوس هند زندگی میکرده
و اولین گونه ای از حیوانات هستش که
.واقعا بوسیله انسانها منقرض شده
.البته به روایت تاریخ
.و الان داریم در مورد یه دودوی مرده حرف میزنیم
اما با وجود شهرتش .این یکی قلابیه
.پرهاش پر غازه پاهاش رو از روی پاهاش بوقلمون ساختن
.و به منقارش هم مشکوکم که پلاستیکی باشه
میشه موزه رو بخشید
.چون هیچ پوست یا پری از دودو باقی نمونده
شکلش بواسطه عکسی مثل این تحت تاثیره قرار گرفته
نقاشی شده توسط یه نقاش آلمانی به نام .رینالد ساوری در قرن 17 میلادی
اما اون هیچ وقت یه دودوی زنده رو ندیده بوده
.و اساس تصویرش بر نقل قول های دریانوردان بوده
من اغلب متعجب میشم که واقعا دودو ها این شکلی بودن
اما متاسفانه، همه شون ناپدید شدن
.اونم قبل از اینکه کسی بتونه یه نگاه دقیق بهشون بندازه
.البته تا الان...
این مخلوق خپل و بامزه
.چیزیه که امروز بهش میگن پرنده
من در این سالها پرندگان بی پرواز زیادی دیدم
.و این یکی از اونهاش نیست
آزمایش بر روی نوع اتصال ران و لگن خاصره اش
نشون داده که در دوران حیاتش .بیشتر راست می ایستاده
امروز میدونیم که پرهای داشتن که نرم تر
.از اونی بوده که در نقاشی مشخصه
الان میدونیم که به رده کبوتر ها مرتبطه
و بعضی متخصصین اشاره کردن که صدای تولید شده اونها شبیه کبوتر ها بوده
."دو-دو،دو-دو"
که اسمش رو هم از همین گرفتن
احتمالا دودوها از میوه هایی تغذیه می کردند .که در جزیره فراوان بوده
.الان یه ذره بهش میدم امتحان میکنم بیا
ازش چی درست میکنی؟
.اوخ! نوک خیلی قدرتمندیه
درحقیقت،ممکنه برای شکافتن پوسته ها
پوسته ی سخت پوستان و برای دست آوردن کلسیم .طراحی شده باشه
".و یه ماده اونجاست"
شاید اینم یه دلیل دیگه که یه نوک بلند داره
.این باشه که در حین عشق بازی ازش استفاده کنه
.اینم نر رقیب که از راه رسید
اینم یه دلیل دیگه که نوک دازی داشته
.برای جنگیدن با مخاصمانی که جلوی لانه اش سبز میشن
.تا الان، هیچ کسی یه تخم دودو رو ندیده
.خب کسی هم نمیدونه که چقدری بودن
اما بعد از امشب،کی میدونه؟
علم واقعیت پنهان شده در پشت خیلی از افسانه ها رو آشکار کرده
و موجودات خیلی عجیبی رو کشف کرده
.که به ندرت قابل باوره
..اما یه داستان وجود داره که هنوزم کشف نشده مونده
در سال 1951
کوهنورد و کاوشگر مشهور هیمالیا ،اریک شیپتون
به رد پایی در منطقه برف گیری برخورد کرد
که ظاهرا به نظر میرسید بوسیله یک نوع میمون غول پیکر .ایجاد شده باشه
کارگران بومی همراه شیپمتون شک نداشتن که این بوسیله .چی ساخته شده
یک ییتی یه آدم برفی زشت
خب،یه نمونه کوچیک و ناچیز وجود داره
اونم اینجا در گنجه انبار
.که یقینا اون ردپاها رو توضیح میده
این در کشتی در هنگ کنگ کشف شده که
.داروهای سنتی چینی میفروخته
این دندان آسیاب یه حیوانی شبیه به میمون هستش
.فقط اینکه خیلی بزرگه
موزه فقط یه تکه اش رو داره .ایناهاش
اما این یه جزئی از یه تکه کامل ِ
.و 6 برابر دندان های ماست
.بهش اسم "گیگانتیتیکوس"دادن
."میمون غول پیکر"
.بعد از این کشف، دو یا سه تا دندان دیگه هم کشف شد
اما بیشتر پیدا نشد،تا زمانی که .یه تکه از فک پایینی کشف شد
،که ریشه اش در آمریکا بوده این شکلش هستش
.اما بهرحال یه فک پایینیه
اگه این حیوان جمجمه داشته
.نسبت به اندازه گوریل بوده
.جمجمه کاملش به این بزرگی بوده
.یه هیولای واقعی بوده
ما میدونیم که یه میمون تنومندی وجود داشته "گیگانتیتیکوس"
در مورد این یکی .قدش به 3 متر میرسیده
.من میتونسته 8 برابر وزن من رو داشته باشه
و اگه هم وزن اون باشید
زیاد وقتون رو روی درخت نمیگذروندید
.چون اصلا تحمل وزنتون رو نداره
این احتمال هم وجود داره که دستاش خیلی کوچیک بوده باشه
.و عمودی راه میرفته
.اون دوپا بوده
.من از سر راه برم کنار
یه حیوانی که حالت عمودی داره سرش بالای .ستون فقراتش قرار داره،مثل سر من
اگه اون سر خوب موزون باشه
.بهتره که پوزه درازی نداشته باشه
.و یه صورت صافی داشته باشه
اگر قرار باشه یه گیگانتیتیکوس رو زیر نظر داشته باشم
و بهم خیره بشه
.میترسم بهش نگاه کنم و به نظرم آشنا بیاد
به نظر میرسه گیگانتیتیکوس حدودا
.چندین هزار سال پیش از بین رفتند
.اما دیدن یتی ها همچنان گزارش میشه
.خب احتمال داره یه جور میمون غول پیکر باشه
.شاید هم خود گیگانتیتیکوس باشه
که یه جایی دو راز دسترس کوهنوردان هیمالیایی زنده مونده باشه؟
دندان گیگانتیتیکوس تنها سند وسوسه کننده
.در این انبار نیست
.این یه تکه از مدفوع ِ
وقتی نگاهش میکنی انگار که همین دیروز
.دفع شده
.اینم در غاری در منطقه ی پاتاگونيا کشف شده ( ناحيه‌ای‌ درجنوب‌ ارژانتين‌ وشيلی‌)
.و به همراه یه تکه پوستی شبیه به این بوده
که پوشیده از موهای زبر و خشنی بوده
.و و بیرونش،غده های سفید اسرار آمیزی وجود داشته
.که به نظر میاد یه جور زره بوده
.هیچ موجود شناخته شده امروزی همچین زره ای نداره
اگر هنوز زنده باشه میتونه یه کشف واقعا .فوق العاده باشه
در اواخر قرن 19 میلادی
.کاشفین و دانشمندان شروع به جستجو در موردش کردند
در حقیقت،مدفوع و پوست کشف شده جدید هستند
فقط به این خاطر که تحت تاثیر سرما و انجماد
.درون یه غار باستانی بوده
.خود اون موجودات حدود 100،000 سال پیش ار بین رفتند
.اما کاشفین اسکلتشون رو پیدا کردن
اونها تنبل های غول پیکری بودند که مثل تنبل های امروزی
روی درخت ها زندگی نمیکردن .بلکه روی زمین بودن
.این یکی پنجه های خیلی خوبی داشته
مورد استفاده اینها چی بوده؟
این تبل های غول پیکر احتمالا بیشتر عمرشون رو روی چهار دست و پا بودن
اما با این وجود اونها اونها به راحتی قادر بودند
.که روی دوتا پای عقبی شون باستند
.و وقتی اینکارو میکردن،احتمالا حدو 3 متر می ایستادند
.که به بزرگی یه خرس گریزلی بوده البته اگه بزرگتر نبوده
اما فکر نمیکنم این یکی بخواد از پنچه هاش .علیه من استفاده کنه
.مدفوعش مشخص کرده که این حیوان گیاه خوار بوده
و بی تردید از اون پنجه ها برای تکه کردن .گیاهان استفاده میکرده
اما اخیرا کشف شده که
.برای کار دیگه ایی هم ازش استفاده می کردند
چیزی که خیلی برای حیوانی به این
.جثه و عظمت غافلگیر کننده بوده
.اونها لانه ی زیر زمینی حفر میکردن
همچین حفاری هایی در همه جای پانتیگونیا کشف شده
و میدونیم که اونها بوسیله تنبل های غول پیکری حفر شده
چون خراشهای روی دیواره های تونل ها
.دقیقا با پنجه هاشون همخوانی داره
همچین نقب بزرگی بایستی جای خیلی خوبی برای .پناه گرفتن بوده باشه
و تنبل غول پیکر باید به اونها نیاز داشته
.چون شکارچیان بسیار وحشی در کنارشون زندگی میکردن
.یک گربه بزرگ با دندان های بلند و تیز
. چاقودندان (اسمایلودون : گربه دندان شمشیری بومی آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی)
.برای من ، هیچ حیوانی ترسناکتراز این موجود در این موزه نیست
.این اسکلت کاملا سالم حفظ شده
چون حدود 10،000 سال قبل
در یه حوزچه قیر طبیعی افتاده بوده
.که از یک زمینی در کالیفرنیا پیدا شده
در شکل عمومی یه جورایی شبیه به شیر بوده
اما عضلانی تر و سنگین تر بوده
.و اون دندان چاقویش واقعا تیز بوده
هیچ جای تعجبی نداشته که اون تنبل غول پیکر به اون جان پناه نیاز داشته
.که بهش پناه ببره
شاید فکر کنید که این اسمایلودون طعمه هاش رو به روش
.شیر ها شکار میکرده
با تعقیب کردنش و با سرعت پریدن روی طعمه
.و فشاردادن گلوش
.و خفه کردنش با گاز گرفتن گردنش
اما اسمایلودون شکارش رو تعقیب میکرده
کنار بوته ها میخزیده تا زمانی که حسابی به .طعمه اش نزدیک بشه
.و بعدش،بهش حمله میکرده
اسمایلودون نمیتونسته با اون دندان های بزرگش گلوی شکارش رو بگیره
.و اونها نسبت به ضربه شکننده بودن
.اگه به استخوان برخورد میکرده خرد میشده
بجاش،حیووان بایستی اول از وزنش برای
.زمینگیر کردن قربانی استفاده میکرده
بعدش از چاقوش مثل شمشیر استفاده میکرده
.تا گوشت نرم گلوی قربانی رو بدره
اما اون شکارچیان وحشتناک
.یه بخش خیلی لذت بخش هم در شخصیتشون دارند
ببر های امروزی شکارچیان تنهایی هستند
.و وقتی یکیشون اونقدر پیر میشه که نتونه شکار کنه میمیره
.ولی اسکلت چاقودندان هایی پیدا شده که خیلی مسن بودن
که نه تنها چاقودندان ها تنهایی شکار نمیکردن
بلکه وقتی عضوی از خانواده خیلی مسن میشده .برای اونهم شکار میکردن
.و بهش اجازه میدادن از شکار سهم ببره
.موزه پر از موجوداتیه که ترسناک هستن
ولی شکی نیست که اگه اونها رو بهتر بشناسید
.وجه ی دلفریب شخصیتشون رو درک میکنید
.اما یه چیزی اینجا هست که خون رو در رگ های هر کسی خشک میکنه
.این یه مهره از ستون فقرات یه مار امروزیه
این متعلق به یه مار پیتون هستش که ما دقیقا میدونیم چقدر درازا داره
.چون وقتی زنده بوده اندازه اش رو گرفتن
.حدودا 21 فوت بوده،7 متر
هرچند این استخوانی شبیه به اونه
اما از فسیل یه مار بدست آمده
و اگر این 20 فوت درازا داشته این چقدری بوده؟
. یقینا 30 فوت ،10 یا 11 متر .یه هیولا
اما چطور در اون زمان زنده میمونده؟
شاید اگه دنبالش کنم .بتونم بفهمم چی میخورده
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
.دانشمندان بهش میگن مار گیگانتوفیس واقعا بزرگ بوده
.اونقدر که منو یهو قورت میداده
اما آیا انسان هم میخورده؟
اگه هر دو در یک زمان زندگی میکردن امکان داشت
اما این 40 میلیون سال قبل زندگی میکرده
و قبل از اینکه انسان روی زمین بوجود بیاد .از روی زمین منقرض شده
.خب،شاید از دایناسور ها تغذیه میکرده
خب ،نه
دایناسور ها هم از گیگانتوفیس قدمت بیشتری داشتن
.و و حدود 25 میلیون سال قبل از اونها منقرض شدند
در این مورد،نظرتون راجع به پستاندار هایی مثل گوسفند و گوزن چیه؟
نه .حداقل پستاندارانی مثل اینها نبوده
پستانداران اولیه از پستانداران امروزی
.که ما میشناسیم متفاوت بودن
.این یه مدل از فیل های ما قبل تاریخه
که با بدشانسی اون زمانی در این سیاره بوده
.که دقیقا گیگانتوفیس زندگی میکرده
.حدود 40 میلیون سال قبل
اما گیگانتوفیس چطوری اینهارو شکار میکرده؟
.خب، اون از سم برای کشتن استفاده نمیکرد
با توجه به اندازه خیلی بزرگش
میدونیم که بایستی یه مار بوا بوده باشه
مارهای بوا، با آرواره هاشون به حیوان می چسبند
دور طعمه هاشون می پیچند و به سختی بهشون فشار وارد میکنند
.که باعث ایست قلبی و مرگ اونها در عرض چند دقیقه میشه
میترسم بفهمه که
.شام امشبش یه نمونه فایبرگلاسیه
.میزامش به حال خودش
از تمام گوشه و کنار کره زمین .اینجا نمونه های حیوانات وجود داره
"اما در زندیکی اینجا در جنوب سواحل "دورست
گروهی تازه کار از جستجوگران فسیل در دوره ملکه ویکتوریا
.این فسیل موجوداد فوق العاده فسیل شده رو کشف کردند
اما اینجا چه جور حیوانی بودند؟
مشخصه که در دریا زندگی میکردند
.چون لای صخره های کنارشون گوش ماهی هم پیدا شده
اونها باله های استخوانی داشته اند مثل ماهی ها باله ایی وجود نداشته
و چشم های بزرگ .که با صفحاتی پشتیبانی می شده
اون دانشمندان پیشگام دوره ویکتوریا .بوسیله پروفسور ریچارد اوون رهبری می شدند
با تلاش های زیاد مشخص شده که اونها اونقدر قدمت دارند که نمیتونستند پستاندار باشند
.و یقینا ماهی هم نبوده اند
.اونها خزنده بوده اند
اوون و دوستانش اسمشون رو گذاشتند ."ایکتیوسوریا - "ماهی‌خزنده‌
.حالا پوست و گوشت داره
میتونید ببینید که چقدر بطور قابل ملاحظه ای .به دلفین های امروزی شبیه هستند
همون نیمرخ و همان کشیدگی آرواره رو دارند
.اونها هوازی بودند .و بچه زاه هم بوده اند
ولی مطمئنا یک ایکتیوسوریای باستانی نمی تونسته به
.پیشرفتگی دلفین های امروزه بوده باشه
یا بوده؟
.دلفین ها پستاندار هستند .ایکتیوسوریاها،خزنده
.گروه های خیلی خیلی متفاوت
به هیچ وجه هم بهم نزدیک نیستند
و با این حال هر دو حالت بدنی خیلی .شبیه به هم دارند
اونها نمونه تحسن برانگیزی از چیزی هستند که -بهش میگن تکامل همگرا
دو گروه غیرمرتبط از حیوانات که جسم شبیه به هم دارند
.که برای یک محیط مشابه مناسبه
.اما یه سری تفاوت هایی وجود داره
دلفین ها دمشون رو به بالا و پایین حرکت میدن
.مثل پسر عموهاشون ،نهنگ ها
ایکتیوسوریا ها از فسیل هاشون مشخصه که
دمی مثل ماهی داشته و از پهلو به پهلو حرکت میداده
و دلفین ها فقط دوتا باله دارند .ولی در حقیقت ایکتیوسوریاها 4 تا دارند
خب این احتمال وجود داره که ایکتیوسوریاها در آب سریع تر
،و چابک تر از دلفین ها بودن باشن شایدم بودن؟
.دوست دارم بدونم کی توی مسابقه برنده میشه
- یک نوع از دلفین ها - چرخنده
میتونه از سطح آب
.بپره و در هوا چرخ بخوره
.شاید ایکتیوسوریاها هم میتونستن همچین کاری انجام بدن
ما میدونیم که ایکتیوسوریاها روی این سیاره زندگی و رشد و نمو داشتن
اونم میلیون ها سال قبل از اینکه دلفین ها بوجود بیان
.خب شاید ایکتیوسوریاها برنده مسابقه باشن
کی میدونه؟
زمانی که ایکتیوسوریاها و بقیه خزندگان دریایی
به دریاها حکومت میکردند در 150 میلیون سال قبل
.یک گروه دیگه از خزندگان روی زمین حکومت داشتند
،اونها خیلی قبل تر از پستانداران بزرگ زندگی میکردند .که انسانها رو به حال خودشون گذاشتن
صدها و یقینا هزاران نوع متفاوت وجود داشته
که در اندازه ها شکل های متفاوتی بودن
و شاید مشهورترین
.و مهیج ترین موجودات ما قبل تاریخ بودن
و برای اولین بار شناسایی و نامگذاریشون .اینجا در بریتانیا انجام شده
.اونها دایناسور ها بودن
روزانه صدها نفر به اینجا میان
تا از اسکلت های متحیر کنندشون بازدید کنن
و برا ی تصویر اینکه چه شکلی بودن
.و وقتی زنده بودن چه صدایی داشتن
تصور کردن زمانی رو که
.دنیا در مورد دایناسور ها اطلاعاتی نداشته سخته
واما تا همین اواخر کسی نمیدونست که هیچ وقت اونها .وجود داشتن
.خودشون به تنهایی به دنیا حکومت میکردن
داستان اکتشافات از 1820 شروع شد
" زمانی که دکتری به نام "گیدئون منتل
در سواحل شرقی انگلستان در ساکسکس زندگی میکرده
.چیزی عجیب در منطقه سنگ ماسه ایی پیدا کرد
.و این چیزیه که اون پیدا کرده
.این یقینا دندان یه چیزیه
.این فضای بیرونیه و شکل داره
،خیلی شبیه به دندان یه مارمولک زنده است .مثل سوسمار درختی
به همین خاطره که این حیوان به گونه ایی
تعلق داره که بهش میگن ایگوآنودون - دندان سوسمار درختی -
.و به همراه اون چند تا استخوان دیگه هم بود
.استخوان مفصل ران و پای پشتی یه جور خزنده هم پیدا شده
بیشترشون کشف شدن
و خیلی زود،اونقدری پیدا شده که
.که بشه فهمید که این حیوون چه شکلی بوده
و یه تیکه استخوان کوچولو مونده بود .که ظاهرا جایی رو نداشته بره
.و بازسازی کننده ها در انتهای بینی قرارش دادن
.و حیوون رو شبیه به یه نوع خزنده کرگدنی کرد
.اصلا شبیه چیزی که بقیه دیدن نبود
.خب یه شکار فسیل بزرگ در منطقه ساکسکس شروع شد
و سرانجام ،استخوان های چندین گونه مختلف
.از حیواناتی بزرگ کشف شد
.و به این موزه آورده شد
پروفسور اوون آزمایششون کرد
و به این نتیجه رسید که اونها باید متعلق به
.یه گونه کاملا جدیدی از حیوانات باشه
-یه حیوونی که صداش میزدن دایناسور "سوسمار وحشتناک"
به وقتش
اسکلت های کامل ایگوآنودون های بیشتری پیدا شد
و این امر بازسازی اونها رو ممکن کرد
.و اطمینانش رو افزایش داد
.ایگوآنودون میتونسته سر پا بایسته
.اون دستای کوتاه داشته و بیشتر از 25 فوت یا 7 متر بوده
.و اون شاخ روی دماغش در واقع میخچه ای روی شصتش بوده
خیلی زود گونه های جدید و حتی بزرگتر
از سراسر جهان از زیر خاک بیرون کشیده شدند
از تریسراتوپس (سه‌شاخ‌چهره) قابل شناسایی گرفته تا (.دایناسوری شاخ‌دار و گیاه‌خوار از دورهٔ کرتاسه می‌باشد)
.تا تیرانوسورهای هیجان انگیز (تی‌رکس یا دایناسور ستمگر دایناسوری گوشتخوار از دورهٔ کرتاسه)
این حیوانات مبهوت کننده
فقط دانشمندان رو شیفته و درگیر خودشون نکردند
نویسنده ها،بازیگران و فیلم سازان برای بیشتر از 2 قرنِ .که درگیرش هستند
اما کسی که برای اولین بار در اینجا موزه تاریخ طبیعی
.اونها رو شناسایی کرد،پروفسور مایکی اوون بود
.و کارش در اینجا همچنان ادامه داره
اینجا آزمایشگاه ِ
جایی که موزه فسیل هاش رو
.برای مطالعه و نمایش دادن آماده میکنه
اینجاست که اونها با مشقت زیاد سنگ های اضافی رو بر میدارند
.تا فسیل ها با تمام جزئیات شگفت اورشون مشخص بشن
.این یه تخم فسیل شده از یه دایناسوره
.یکی از اولین تخم های کشف شده
.این در نزدیکی استخوان های یه دایناسور ِ ساروپودا پیدا شده
ساروپودا - این مدل ِ یکیشونه-دایناسورهای غول پیکر گیاهخواری بودند
.که روی چار تا پاهاشون راه میرفتن
.گونه ای بسیار زیادی از اونها وجود داره
.در همه جای دنیا هم پیدا شدن
.و بزرگترین حیوانی روی خشکی بودند که تا حالا وجود داشته
البته ،نمیتونید ثابت کنید
.که یه ساروپودا بوده که روی یان تخم خوابیده بوده
.اما من دوست دارم که اینطوری فکر کنم
وزن ماسه ایی که روش نشسته بوده نهایتا لهش کرده
اما اکه میتونستیم قبل از اینکه له بشه ....یه نگاهی بهش بندازیم
میتونستیم ببینیم که چقدر از تخم مرغ ...
.گرد تر بوده
.بیشتر شبیه به تخم لاکپشت یا کروکدیله
.و البته خیلی بزرگتر
.انگار یه چیزی اون داخله
اما اون چطوری راه خروجش رو پیدا میکنه؟
.بیشتر تخم دایناسور ها با پوششی سنگی پوشیده شده
اما چند وقت پیش
یک نفر در آمریکای جنوبی یه تخم ساروپودا پیدا کرد
.که داخلش یه بچه ساروپودا وجود داشت
.روی دماغش یه دندون کوچولو بوده
.پرنده ها و کروکدیل ها یه همچین چیزی داره
.اونها بهش نیاز دارن، همونطوری که ساروپودا ها نیاز داشتند
.برای اینکه بتونن پوسته رو بشکافند و ازش بیرون بیان
اوه
ما میدونیم که بچه ساروپودا ها خیلی کوچیک بودند
و خیلی زود آشیانه رو ترک میکردن
شاید به این خاطر که بوسیله مادر غول پیکرشون .لگد مال نشن
احتمالا درون جنگل مخفی میشدن
.تا زمانی که اونقدر رشد کنن تا به رمه بزرگسالانشون ملحق بشن
سلام
.خب،این فقط استخوان پای به ساروپودای بالغ ِ
خب میتونید ببینید که این دوست کوچولومون باید تا کجا رشد میکرده
.اونم در طی چند سال
البته موزه
اسکلت یه ساروپودای بالغ رو داره
.که از همون نوع هستش
.این داستان همون پادشاه و میلیونرهِ
در 1902 شاه ادوارد هفتم،پرنس ِ منطقه ولز
عکسی از یک ساروپودای دیگه دید
.بزرگترینی که تا بحال کشف شده بود
در حین ملاقات با یک مرد اسکاتلندی مشخص شد که یه میلیونر آمریکایی به نام آندرو کارنجی
.این رو در قلعه اش در اسکاتلند نگهداری میکنه
:شاهزاده هم بلافاصله گفت .منم یکی از اینها میخوام
و در اون زمان هر چیزی که یه شاهزاده میخواست .براش فراهم میشده
و خب در این زمان
یک نمونه دیگه درست در اینجا .در موزه تاریخ طبیعی وجود داره
.و اینهاش. اینجاست
.دو راه برای تلفظ اسم علمیش وجود داره
."دیپ-لو-دو-کاس" یا "دیپ-لود-اوکاس"
.هردو راه یه کم دهن پر کن هستش
پس میخوام از یه اسم مستعاری که این .اطراف استفاده میشه براش استفاده کنم
این دیپی هستش،و اینکه
.با این حال هیچ راهی وجود نداره که مطمئن بشیم این ماده است یا نره
.من فرض میکنم که دپی ماده است
ولی وقتی دیپی زنده بوده چه شکلی بوده؟
این شکل کاملا ناشناس متعلق به دایناسوری بوده به نام ادمونتوسور
.که قبل از فسیل شدن مومیایی شده
نه تنها استخوان هاش بلکه پوستش هم کاملا .سالم مونده
.کاملا با فلس پوشیده شده
.مثل پوست سوسمارها روی هم و اصطکاکی نیست
.اما به صورت به هم پیوسته هستش
.شاید دیپی هم همین شکلی بوده
اما رنگش چطور؟
من فکر میکنم که دیپی هم مثل خیلی از پستانداران .امروزی بوده
مثل فیل ها و کرگدن ها
یه رنگ یه دست و کاملا بی رنگ
.خب اگه یه ذره پوست و گوشت بهش اضافه کنیم
.میتونیم تصور کنیم که اون واقعا چه شکلی بوده
خب حالا بعد از 150 میلیون سال
.یه تصویر خیلی خوب از اینکه دیپی چه شکلی بوده داریم
اما رفتارش چطور بوده؟
خب،جانوری با قد و وزن اون
.بایستی خیلی متین و آروم حرکت میکرده
از اونجایی که بر اساس دندون هاش میدونیم
که یه موجود گیاه خوار بوده
.اون برای بدست آوردن غذاش نیازی به سرعت نداشته
اما یه استخوان در گوش میانی دیپی وجود داشته
.که یه سر نخی ا اینکه صداش چطوری بوده بهمون میده
اون استخوان کوچیک اساسا همون شکلی ِ که
،نزدیک ترین فامیل دایناسور ها دارند .پرندگان
محدوده صداهایی که پرندگان می شنوند .به اندازه شون ربط داره
.پرندگان کوچیک صداهای فرکانس بالا رو تولید میکنن و میشنون
.در حالی که پرندگان بزرگ با صداهایی با فرکانس پایین ارتباط برقرار میکن
خب دیپی غول پیکر،با اون استخوان درونی گوشش که شکل پرنده هاست
.شاید صداهایی با فرکانس خیلی پایین رو میشنیده
.و اون حتما همچین صدایی رو هم تولید میکرده
میدونیم که فیلهای امروزی با استفاده از صداهایی با فرکانس بسیار پایین برای برقراری ارتباط استفاده میکنند
صدایی با با فرکانس خیلی پایین تر از شنوایی انسان ها
و اون صدا ها از سطح زمین حرکت میکنند
و بعضی وقتی ها چند مایل رو طی میکنند و بوسیله پاهای بزرگ ،صاف
.و حساس فیل ها تشخیص داده میشن
.دیپی هم پاهای بزرگ و صافی داشت
خب شاید دایناسور های غول پیکر هم از همین روش برای برقراری
.ارتباط باهم استفاده میکردند . بوسیله نعره زده
و شاید اینها تنها صداهایی نبودن که
.دیپی میتونسته ایجاد کنه
بعضی دانشمندان اینطوری فکر میکنن .اونم به خاطر درازی دمشون
و همینطور عملکرد محل اتصالشون
.احتمالا میتونسته مثل شلاق حرکتش بده
قدرت عضلانی که
بهش این توانایی رو میداده که بتونه اون رو از سطح زمین بالاتر نگه داره
یه این منظور که اگه نیازش میشده میتونسته .یه عنوان یه سلاح ازش استفاده کنه
.دمش کمکی برای نگهدارش گردن دراز و سنگینش بوده
اما چرا اینقدر دراز بوده؟
در گذشته این بزداشت وجود داشته که اونها در داخل رودخانه زندگی میکردند
و و به این گردن نیاز داشتند تا سرشون رو از آب خارج کنند تا بتونن تنفس داشته باشند
.اما این نمی تونسته درست باشه چون اگه بدنش در آب غوطه بوده باشه
.فشار آب ریه هاش رو نابود میکرده
به نظر میاد باورکردنی ترین توضیح این باشه که
گردنش درازش بهش در رسیدن به منابع سرشار .شاخه و برگ ها درختان کمک میکرده
از این طرف به اون طرف تابش میداده
.و می تونسته منطقه وسیعی رو بچره
در ضمن یمتونسته سرش رو در بین درختان جنگل به جلو هل بده
.تا به سرخس و بقیه گیاهان روی زمین برسه
تا به آبدارترین شاخه و برگهای جنگل که در .مرتفع ترین ارتفاع قرار داره برسه
این باور کردنی تره که دیپی میتونسته روی دو تا پای . عقبیش هم بلند بشه
.یالا دیپی
.بیا صبحونه
.اوه سلام
.موزه تاریخ طبیعی لندن پر از عجایبه
در اینجا می تونیم تصاویر روشنی از
گونه های متنوعی از حیات که روی این سیاره .زندگی میکردن ببینیم
. هم امروز و هم گذشته
.مخصوصا بعد از یه همچین شبی
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.