..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
دبیرستان ژاک برل
قصه‌های چهار فصل
یک قصه بهاری
شرمندم! الان برمی‌گردم.
اسمن من گیلداس هستش. دوست پسر گاله.
فکر کردم، اون اومده.
نه، شرمندم. تقصیر من بود.
فکر کردم نیستش. باید در میزدم.
اینجا موند تا منو ببینه.
فکر کردم خبر داشتید.
خبر داشتم، فقط می‌خواستم یه چند تا چیزو اینجا بزارم.
دیگه میخوام برم.
خواهش میکنم. فکر کنید خونه خودتونه.
راستی گاله اون آموزششو تموم کرد؟
آره، یکشنبه میره.
منم اومدم ببینمش. آخه محل خدمت سربازیم، همین نزدیکیاست.
متوجه‌ـم.
ژان!- گاله!-
چه خوبه که می‌بینمت، چطوری؟
خوبم.
بهت زنگ هم زدم.
می‌خواستم بپرسم میشه دو روز دیگه، یعنی تا شب یکشنبه هم بمونم؟
یا نهایتاً تا صبح دوشنبه، آخه...
اشکالی نداره. آموزشت چطور پیش رفت؟
خوب، ممنون.
همین انتظارم داشتم.
انتظار داشتی بد پیش بره؟
از انتظاراتمم فراتر بود.
اشکالی نداره، حتی اگه انتخاب هم نشم.
مگه انتخابی هستش؟
فقط ده تای اول رو میبرن تو سطح دو.
هیچ وقتم روش حساب باز نکرده بودم، بگذریم...
راستی، کِی می‌تونم بیام ببینمت؟
ببینیم؟ خب الان داری می‌بینیم دیگه.
این دفعه برای تشکر ازت. فردا یا یکشنبه، خونه هستی؟
فکر نکنم. زیاد نگرانش نباش.
به اندازه کافی لطفت بهم رسیده.
نا سلامتی دختر عموییم، طبیعیه.
فقط اومدم یه چند تا چیزو بزارم اینجا.
دیگه فصل بهاره.
آره، کاشکی همیشه بهار بود.
الو؟
بله.
آره. ژان؟ با تو کار دارن.
واقعاً؟
الو؟
کورین؟
از کجا فهمیدی اینجام؟
خرکی حدس زدی؟
پس بنازم به حدست، چون همین الان اومدم اینجا.
یه پنج دقیقه‌ای هست اومدم، و الان میخوام برم.
تبریک میگم.
شرمندم. امشب نمی‌تونم، آخه برنامه ریزی کرده بودم...
آره، میدونم.
نگاه، راستیش برنامه خاصی نداشتم.
باشه، میام.
تو مونتمورنسی؟
آره، میدونم کجاست.
خیابون کلمانسو، طبقه‌ی چهارم.
نه، یادم میمونه. رو در خونه شماره هست؟
باشه. به سلامت.
بعداً می‌بینمت.
یه نوشیدنی دیگه میخوای؟
نه، ممنون.
اسم من، ناتاشا هستش.
منم ژانم. دوست کورینم.
کورین؟ کی هست؟
فکر کنم اینجا خونه‌ـشه.
شرمنده، آخه اینجا رو کسی نمی‌شناسم.
منم همینطور. فقط کورین رو می‌شناسم.
اینجا نیست رفته یه چند نفرو بیاره اینجا.
تنها اومدید؟- آره.-
از پاریس؟- آره.-
کِی برمی‌گردید؟
هر چی دیرتر بهتر. میخوای بری؟
آره، اونی که باهاش اومدم، یهویی مجبور شده بره.
مطمئنم، تاکسی گیرم میاد.
میخوای الان بری؟
یکم دیگه میمونم.
اگه بخوای، میتونم برسونمت.
آخه گفتی هر چی دیرتر بری، بهتره.
همیشه می‌تونم برسونمت خونه و بعداً برگردم.
وقتی کورین برگرده؟
نه لزوماً. خیلی واجب نیست ببینمش.
امشب اینجا یه تریلی دوست داره، به دل نمیگیره.
یه دوست قدیمیم از دانشگاه بود. بعدش هر کی رفت، پی سرنوشت خودش.
بخاطر احترام، منو دعوت کرده.
والا خودمم موندم برای چی اومدم.
نه، خیلی هم خوب میدونم.
نه، بیخیال. میدونی که منظورم چیه؟
کاملاً.
و حتی...- چی؟-
شاید یه عالمه دلیل دیگه برای اومدن داشتید.
شاید می‌خواستی یکی دیگه رو، به غیر از کورین ببینی...
...که البته اونم اینجا نیست. ولی شاید یه مدت دیگه بیاد.
احتمالش هست. ولی دلیلش این نیست.
اوضاع اینجا، خیلی شبیه رمان‌های فانتزی نیست.
بخوام رو راست باشم، کلاً مسخرست.
اگه یکی انگشتر گیگس تو دستش بود...
چی؟
انگشتر گیگس. افلاطون دربارش نوشته.
انگشتریه که باعث میشه نامریی بشی.
به هر حال...
به هر حال اگه کسی می‌تونست به صورت نامریی..
...شاهد کارهای امروزم و چیزایی که انجام دادم و گفتم باشه...
...بازم نمی‌تونست شرایطی که توش هستم رو، درک کنه.
البته با این فرض که، یه نفر میتونه ببینم.
تنها موردی که می‌بینم، یه چیز کاملاً بچه‌گونه هستش.
چی هست؟- خیلی مهم نیست.-
حالا بگوش.- خداییش، چیز خاصی نیست.-
دلیلش این نیست که حوصله‌ـم سر رفته.
اگه اگه مثل مجسمه وایستم، فکرام منو سرگرم میکنه.
ولی امشب، یه حال و هوای بچه‌گونه و بی حوصلگی دارم...
...حس انجام دادن هیچ کاری رو ندارم.
منتظر کسی هستی؟
منتظر کسی یا اتفاقی نیستم.
حتی همون طور که گفتم، منتظر کورین هم نیستم.
الان منتظرم زمان بگذره، شب تموم بشه و آفتاب دربیاد.
مگه مشکل بی‌خوابی داری؟
نه بابا! اتفاقاً برعکس. قبل صحبت کردن باهات...
...داشتم زور میزدم، خوابم نبره.
پس بخواب.
کجا؟ اینجا؟
نه، تو خونه، پاریس.
جایی رو برای خوابیدن نداری؟
زدی تو خال.
بامزه‌ترش اینجاست که کلید دو آپارتمان رو هم دارم.
یه جایی بود که به دوستم قرضش داده بودم و میخواستم برم اونجا...
...ولی قراره بیشتر بمونه. منم نمی‌تونم بندازمش بیرون...
...مخصوصاً وقتی با دوست پسرشم اومده.
اون یکی خونه چی؟- خالیه.-
ولی دقیقاً به خاطر خالی بودنش، نمی‌خوام برم توش.
ولی دیگه فکر کنم چاره‌ای برام نمونده.
از تنها بودن می‌ترسی؟
موضوع این نیست.
اونی که معمولاً باهاش زندگی میکنم..
...الان تو یه سفر هستش.
وقتی هم تنهام، ترجیح میدم تو خونه‌ی خودم باشم، تا اون.
خُل و چِلم دیگه.
حالا اگه بری جایی که مال تو یا اون نباشه، چی؟
دقیقاً هم برای همین اینجام.
ولی به درد خوابیدن نمیخوره. من یه جا رو میشناسم.
کجا؟
خونه‌ی خودم، تو پاریس.
بابام هیچ وقت خونه نیست، می‌تونی از اتاقش استفاده کنی.
نه، نمی‌خوام مایه زحمت بشم.
نمی‌دونم چرا اینو بهت گفتم، مغز تو سرم نیست.
نه بابا، زحمت کجا بود.
به هر حال، چون بابام، آپارتمان رو بهم قرض داده...
...میتونم هر کاری عشقمه توش بکنم. هر کسی رو هم دعوت کنم.
دیگه حتی نمی‌خوام یه ثانیه هم اینجا بمونم.
خودتم نمی‌خوای، چون بهم گفتی.
بیا دیگه. خوشم نمیاد التماس کنم.
بخاطر اینکه مامانم شش سال پیش، ول کرد رفت...
...بابام از این خونه خوشش نمیاد.
فقط بخاطر من نفروختش.
مامانم خارج از پاریس، با برادرم زندگی میکنه.
به خاطر یه عالمه دلیل، معمولاً زیاد نمی‌بینمش.
از اون بهتر: می‌خوام بخاطر آموزشگاه، تو پاریس بمونم.
دارم تو هنرستان، پیانو یاد می‌گیرم.
واقعاً؟
وقتی بابام سفر نمیره، پیش دوست دخترش میمونه.
چهل سالشه، ولی مثل 20 ساله‌ها رفتار میکنه.
حالا می‌بینش، غول تک شاخ نیست.
امشب با بابات اومده بودی؟
بابام؟
اشکال نداره برم آشپزخونه؟ آخه تشنمه.
نه.- با یه دوست اومده بودم.-
دوستم، یعنی دوست پسرم.
تقریباً همسن پدرمه و دوست دختر بابامم...
...خیلی از من بزرگتر نیست. هنگ کردی؟
نه. دیگه هر کی یه سلیقه‌ای داره.
دوست پسر تو، همسنته؟- فاصله‌ی سنیمون، چند ماهه.-
بخوای حساب کنی، من ازش بزرگترم.
برای چی دوست پسرت رفته؟
ویلیام رو میگی؟
باید کار می‌کرد.
آخه روزنامه نگاره.
تو هم میخوای؟- آره، ممنون.-
قرار بود فردا بره، ولی از روزنامه بهش زنگ زدن و...
...گفتن باید همین امشب، با یه پرواز ویژه چارتر، بیاد.
دیگه حتی وقت نکرد منو خونه ببره.
کارت چیه؟
معلم دبیرستان هستم.
چی درس میدی؟- فلسفه.-
فلسفه!
باید حدس میزدم.
ولی بقیه، برعکس فکر میکنن.
آخه بهت میاد.
دیگه آیه نیومده، همه‌ی معلما، باید حتما زشت باشن.
البته بیشتر از طرز حرف زدنت فهمیدم.
فکر میکنی خیلی موشکافانه حرف میزنم؟- اصلاً.-
پس چجوری حرف میزنم؟
خیلی ساده...
...ولی کاملاً پر معنی.
به خصوص در مورد افکار نگران کننده.
مثلاً وقتی درباره‌ی افکار خودت حرف میزنی.
به نظرم این چیزیه که، بهش علاقه داری.
هم این و هم بقیه چیزا.
راست میگی. خیلی به افکارم فکر می‌کنم.
شایدم بیش از حد.
ربطی به تدریس فلسفه نداره، دلیلشو نمی‌دونم.
ابام هم اینجوریه. ولی فیلسوف نیست.
شغلش یه بخشش خلاقانه‌ـست و یه بخشش اداریه...
...تو وزارت هنر کار میکنه.
اون دوست داره به همه چی تعمیم ببخشه، ولی تو اینجوری نیستی.
اگه باشمم، سعی میکنم پنهونش کنم. تو چی؟
افکار من بیشتر شبیه خواب و خیاله.
از ایده‌های کُلی خوشم نمیاد.
ولی تو فلسفه کارم خوبه، با نمره‌ی بیست قبول شدم.
بیست؟ باریکلا.
قشنگه.
شانس آوردیم تو این چاردیواری، دو تا تخت داریم.
مشکل خونه‌ی دوست پسرم اینه که، اتاقش رو به خیابونه.
خیلی توش سر و صدا میاد.
شیشه‌های خونه‌ـت دو جداره هستش؟- نه.-
کیفتو بده بهم.
نوشیدنی می‌خوای؟- آره، قربونت.-
اینا دیگه چیَن؟
چیَن؟
همین اسم از سرشونم زیادیه.
اگه بدونی چقدر لَعن و نفرینشون میکنم....
دلیل شروع دعوای بابا و مامانم، همینا بودن.
گاهی وقتا اغراق میکنم، ولی این بار نه.
یه معمار جوونه که مامان تحسیش می‌کرد...
...ولی فکر کنم، قضیه خیلی بیشتر از تحسین کردنش بود...
...ولی به من ربطی نداشت...
...مامانم می‌خواست آشپزخونه رو از نو تزیین کنه...
...ولی اون زمان عملی نبود و آپارتمان رو سرمون خراب میشد.
اون یارو هم یه ایده فوق العاده احمقانه داشت...
...گاهی وقتا معمارها چنین ایده‌هایی دارن...
...از اون ایده‌های احمقانه‌ای که، ملت رو مجبور می‌کنن برای رسیدن به آشپزخونه...
...از هفت خان رستم رد بشن.
متوجه‌ای؟
بابام هر جوری بود راضی شد. ولی نکته بامزش اینجاست که...
...وقتی کار تموم شد، مامانم بود که بیشتر خوشش نیومده بود.
با معمار بحثش شد و ما رو هم ول کرد.
حداقل از دید من اینجوری بود.
اون موقع، 12 سالم بود.
راستیتش، خیلی سال بود که اوضاع بین بابام و مامانم، پرتنش بود.
این چیزا هم زدن بدترش کردن.
با این همه مشکلاتی که درست کردن، خب، برشون دار.
آخه نکته‌ی ترسناک داستان همینجاست!
با میله‌های فولادی به کف سیمان وصل شدن.
باید از بیل مکانیکی استفاده کنیم...
...و اینجوری خطر آوار کردن، سقف طبقه‌ی پایین، وجودداره
دیگه بهشون عادت کردم.
اونقدرا هم علیه‌ـشون نیستم.
یه کم عجیب میزنن.
و به محدود کردن فضای خونه هم، اعتقادی ندارم.
ولی به درد چیزای دیگه میخورن.
مثلاً، موقع حرف زدن، بهشون تکیه بدی.
مثلاً.
بیا، بهت اتاقتو نشون میدم.
باز خوبه درهای اصلی رو نگه داشتن.
خوشگل نیستن؟
بفرما.
اینجا اتاق باباته. شاید ناراحت بشه.
بهت که گفتم، هزار سال یه بار هم، اینجا نمیاد.
میرم برات چند تا ملافه بیارم.
بعداً میزاریمشون رو تخت.
میخوای اتاقمو ببینی؟ آره.-
می‌تونی وسایلتو بزاری اینجا.
یه کم جا براشون باز میکنم.
اینجا همیشه اتاق من بوده.
هنوز اسباب بازی‌هامو دارم.
اتاق برادرم، بیرون اتاق هال هستش...
...ولی به درد استفاده نمیخوره. کردیمش انبار.
همون اتاق بابام، برات بهتره.
اینجا رو دوست دارم. دلم نمی‌خواد ولش کنم.
میدونم یه روز مجبورم، بیخیالش بشم.
ولی یه چیزایی هستن که، هیچ وقت نمی‌تونم از شرشون خلاص بشم.
اینو نگاه کن. الان خالیه...
...ولی یکی از اولین کادوهایی بود که، گرفتم.
این تویی؟- نه.-
عتیقه هستش. مامانته؟
نه
مامان بزرگته؟
نه.
بابا بزرگمه.
اونم بابا بزرگمه، وقتی بزرگتر شد.
این مامان بزرگمه.
بابات دقیقاً کارش چیه؟
دقیقاً؟
والا پیچیدست: ساده بخوام بگم...
...گزارشگر کمیسیونی هستش که، به هنرمندای جوون، کمک هزینه میده.
جالبه؟
آره و نه.
تازه از نظر خودش، خیلی کار اداری هستش.
البته فکر نکنم نقش یه آدم دیوان سالار بهش بیاد.
خودش رویاش این بود که، منتقد هنری بشه.
ولی این دوتا، خیلی هم با هم فرقی ندارن، مگه نه؟
آره.
میگه داره یه کتاب مینویسه...
...ولی چپ و راست موضوعشو عوض میکنه و فعلاً که به یه داستان ثابت نرسیده.
نظر منو بخوای، زنا روش تاثیر بدی گذاشتن.
زنا؟
اولیشون، زنش بود
یعنی مامانم.
از هنر خوشش نمیومد؟
برعکس.
ولی با دید خودش.
دوست داشت، بابام یه هنرمند...
...یه خالق باشه، که نبود.
بیش از حد به خودش گیر میداد و بقیه رو تحسین می‌کرد.
نقاشی بلده؟
نه بابا.
مامانم خیلی دوست داشت، بابام یه نقاش، معمار...
...یا حتی یه نوازنده یا نویسنده بشه. چون بابام استعدادشو داره.
خداییش گاهی وقتا واقعاً، خوب می‌نویسه.
ولی خیلی به خودش سخت میگیره.
مامانم هم ناراحت میشد که صد بار یه صفحه رو مینویسه و اینجوری بابام دلسردتر میشد.
و بقیه چی؟
بقیه زنا؟
الان بخاطر ایو، یعنی دوست دخترش، هستش.
اون فرق داره.
یکم خون آشام میزنه.
ایده‌های بابامو میدزده. تو یه مجله کوچیک، مقاله می‌نویسه.
نسبتاً با استعداده. در هر صورت، نوشتن براش آسونه.
دست خودش نیست، دیگه ژورنالیست بودن همین دردسرا رو داره.
مگه نباید این چیزا، بیشتر به نفع بابات باشه؟
آخه بابامو نمی‌شناسی. ایده‌هاش خیلی سریع دخلشون میاد.
این اواخر هم که، دیگه بیخیال شده.
دیگه حتی به دست نوشته‌هاش، نگاه هم نمیکنه.
خیلی ناراحت کنندست.
به هر حال، اون دختر از هر نظری، روش تاثیر بدی میزاره.
تنها امیدم اینه که، رابطه‌شون دووم نیاره.
بابام فکر میکنه عاشق شده، ولی داره خودشو گول میزنه.
به نظرت دختره، دوستش داره؟
اون؟
نه.
من که میگم نداره.
فقط ازش خوشش میاد. بابام چهل سالشه و تو اوج زندگیه.
اتفاقاً به نفشم بوده که با بابام هست.
چون خودش هیچ نفعی برای بابام نداشته.
بدتر اینکه، رو شخصیت بابام هم تاثیر گذاشته.
کلاً شخصیت مزخرفی داره.
خدا میدونه خیلی سعی کردم باهاش دوست باشم،
...ولی هیچ وقت آبمون با هم تو یه جوب نرفته.
به نظرم، طرف حسوده.
به من حسودی میکنه، به بابام و من حسودیش میشه.
مسخرست.
بلدی پیانو بزنی؟- نه بابا.-
تو دستام، مهارتی پیدا نمیشه.
آهنگ‌های طلوع، فوق‌العاده هستن.
میدونی؟
آره.
قشنگ‌ترین آهنگ شومان هستش.
می‌خوای بشنویش؟
فکر کنم دیگه دیر وقته....
برخلاف اسمش، خیلی به درد گوش دادن تو شب میخوره.
اگر نگرانیت بابت همسایه‌هاست، نباش.
یه پیانیست تو طبقه بالاست، درک میکنه. پایین هم اداره هستش.
فردا کلاس داری؟- نه، شنبه.-
من معمولاً دارم.
ساعت 8 بیدار میشم.
سعی میکنم موقع پا شدن، سر و صدا نکنم.
هر چقدر دوست داری بخواب. من ظهر برمی‌گردم.
البته، دیگه اونقدرا هم نمی‌خوابم.
فقط بگم، تازه کارمو رو این قطعه شروع کردم.
ناشا؟ منم.
اینجا نیست. من دوستشم.
شرمنده! میشه برم دستشویی؟
خواهش میکنم، فقط یه لحظه.
برم لباسامو بیارم.
از خجالت آب شدم.
معذرت میخوام.- من اونیم که باید معذرت بخوام.-
میتونید برید تو.- خواهشاً عجله نکنید.-
بیاید، اشکالی نداره.
چون کارم تموم شد.
آخه دارم یه سفر کاری...
...و اومدم یه چند تا از وسایلمو بردارم.
من پدر ناتاشا هستم.
آره.
بهتون نگفت، من قراره بیام؟
حتماً یادش رفته بوده.
خیلی خجالت زدم.- نه، من خجالت میکشم.-
هیچ کدوممون نباید عذرخواهی کنه.
مقصر ناتاشا هستش، که البته می‌بخشمش.
من این آپارتمان رو بهش دادم.
فکر کنم، الان سر کلاسشه، آره؟
حدودای ظهر برمیگرده.
شما اینجا می‌مونید؟- آره.-
میشه یه پیغام از طرف من، بهش برسونید؟- آره.-
بهش بگید، من دارم میرم رُم، و چهارشنبه برمی‌گردم.
و پنج شنبه ساعت 7 غروب میام اینجا، تا چمدونمو بزارم.
ممنون، خداحافظ.
خداحافظ.
پا نشو.
گل! چقدر قشنگن.
خیلی خوشگلن.
گُل‌ها تو این وقت سال، خیلی قشنگ هستن.
ممنون! ممنون که گذاشتیشون تو اتاقم.
خیلی احساساتی شدم.
آخه خیلی وقته، کسی برام گل نیاورده.
امروز صبح، بیدارت کردم؟
نه، تا ساعت 9 خوابیدم.- فقط همین؟-
بعدشم، بابات اومد.
تا کت و شلواراشو برداره.
باید بهت میگفتم، ولی به کُل، یادم رفته بود.
بیدار بودی؟
آره، زیر دوش بودم.
ندیدی بیاد تو؟
دیدم، بعد مثل نفهم‌ها...
...دوییدم تو اتاق تا برم لباسامو بردارم.
لخت؟
بگی نگی! فقط یه حوله بهم بود.
خدا میدونه اون موقع داشته،....
چه فکری می‌کرده، آخه نگاش نکردم.
فکر نکنم بهم نگاه کرده باشه.
پس کلاً همدیگه رو درست و حسابی ندیدیت؟
وقتی میخواست بره، دیدمش.
دیگه لباس تنم بود.
یادم افتاد که، گفت یه پیغامی بهت برسونم.
میخواد بره رم، پنج شنبه ساعت 7 غروب هم میاد اینجا...
...تا چمدونشو بزاره.
شک ندارم خیلی مراعات به ادب بوده، آره؟
بیشتر از اونی که فکرشو بکنی.
همش عذرخواهی میکرد، من هی بیشتر شرمنده میشدم.
احساس خیلی بدی داشتم.
حس کردم مزاحمشم.
ولی من دعوتت کردم.
خودشم همینو گفت. ولی بازم حس میکردم دارم از اتاق خودش، میندازمش بیرون.
اون که اینجا زندگی نمیکنه.
ولی هنوزم اتاقشه.
به نظر نمیاد به حال خودش رها شده باشه. همه چی جوری مرتبه که انگار توش زندگی میکنه.
البته میدونم، آدما دوست دارن چیزاشون مرتب باشه...
...چون خودمم، گیر چنین چیزی رو دارم.
مثلاً، تازه که اینجا نشسته بودم...
...تا به امتحانای بچه‌ها نمره بدم، حتی نمی‌خواستم یه...
...اینچ هم کتاب‌ها و مقالاتشو جا به جا کنم.
همون بهتره به کارهاش دست نزنی.
ولی درباره بقیه چیزا، به خودت سختی نده.
بازم میگم: هر چقدر دوست داری، می‌تونی بمونی.
ممنون.
فقط نهایتاً تا امشب یا فردا میمونم. دوشنبه، آپارتمانم خالی میشه.
باشه.
نه تنها اصلاً مایه دردسر نیستی...
...بلکه خوشحال هم میشم، بمونی.
خودمم واقعاً حس میکنم، انگار اینجا خونه‌ـه.
فهمیدنش آسون نیست، ولی توضیح میدم.
امروز بعد از ظهر، چی کاره‌ای؟
معمولاً میرم خرید میکنم.
کار اورژانسی هم نیست.
اگه اشکالی نداره، ترجیح میدم اینجا بمونم و مطالعه کنم.
یه سفر گردشی به حومه‌ی شهر چطوره؟
می‌تونم برسونمت.
ما یه خونه تو فونتنبلو داریم...
...که به زور میریم اونجا...
...اونم بخاطر دلایل زیاد، که یکی از اون یکی، احمقانه‌تره.
دوست دارم قبل فروشش، توش خوش بگذرونم.
درختای گیلاسش تا الان رسیدن.
قشنگه، بیا بریم.
تو رود سن، بپیچ سمت چپ.
وایسا منم بیام.
پس عجله کن.
خیلی قشنگه.
جای متروکه‌ای به نظر نمیاد.
بابام پارسال، خوب ازش مراقبت کرد.
می‌ترسم امسال وقت نداشته باشه، بکنه.
احمقانه‌ـست، می‌ترسم بزنم گل‌ها رو له کنم.
پاهات خیس میشه. وایسا، الان یه چکمه بهت میدم.
میدونم این کاغذ دیواری‌ها، سوژه خندن. مامانم گذاشتشون، ولی من خوشم نمیاد...
...ولی وقتی هم برای عوض کردنشون، نداشتیم.
نه خوبه، از رنگشون خوشم میاد.
اینجا اتاقته.
چه این دیوارای سنگی، قشنگن.
آره، برای حریم خصوصی هم خوبن.
بیا اتاق منو ببین.
فکر می‌کردم گل‌های پامچال، الان شکوفا نمیشن.
نه الان فصلشونه، تازه بنفشه‌ها هم دراومده بودن.
واقعاً؟- آره.-
الان خیلی جای قشنگیه، چون چمنا کوتاهن...
...ولی اگه به اینجا نرسیم، تا یه مدت دیگه، میشه جنگل.
این میله‌ها هم باید رنگ بشن، وگرنه شروع میکنن به زنگ زدن.
این قسمت باغو خیلی دوست دارم.
مامانم خوشش نمیومد. می‌خواست درختا رو قطع کنه.
چرا میخندی؟
والا هیچ وقت درباره مامانت حرف نمیزنی.
وقتی هم میزنی، صاف بهش یه گیری میدی.
من همون جوری که اون بهم گیر میداد، بهش گیر میدم.
چیز خوشایندی دربارش در کار نیست.
حالا دیگه اون روزا تموم شده. دور از هم زندگی می‌کنیم...
...و اونم خودش دلش میخواد، منو به حال خودم بزاره.
به نظرت بدجنس بازی درمیارم؟
نه.
بهش احترام هم میزارم. میدونم وقتی ازم انتقاد می‌کرد...
...بخاطر این بود که امید زیادی برای اوج گرفتنم،...
...داشت و منم میخواستم زندگی خودمو کنم.
به نظر میرسه، اوضاع و احوالت روبراهه.
آره، اونم از وقتی فارغ التحصیل شدم ...
...و کارمو تو هنرستان شروع کردم. کلاً این جدایی بهم کمک کرد.
ولی هنوزم بهش گیر میدی.
دیگه از روی عادته.
ولی نباید بکنم.
هر وقت خواستم ازش انتقاد کنم، بزن تو بُرجکم.
چه جور برجکی باشه؟
تصمیم خودته.- واقعاً؟-
هنوزم بعضی وقتا همو می‌بینید؟
خیلی کم. ولی به طور منظم می‌بینمش. همیشه موقع تعطیلات تابستونی...
...دو هفته رو تو خونه‌ـش، تو ساحل اقیانوس اطلس می‌گذرونم.
عاشق اقیانوسم. و باید حداقل سالی یه بار، اقیانوس رو ببینم.
دو تپه پیلات رو تا حالا دیدی؟- هیچ وقت اونجا نبودم.-
یکی از قشنگترین مناظر رو داره...
...اقیانوس یه طرفته، جنگل هم یه طرفه دیگت.
نزدیکی اینجا هم، یه منظره از جنگل هست، که فوق العادست.
می‌تونیم فردا بریم اونجا، حتی اگه مثل امروز بارون بیاد.
جد و آبادم اومده جلوش چشمم.
دیگه رسیدیم.
شانسو باش! مه همه جا رو گرفته. هیچیو نمی‌تونی ببینی.
اینقدر گل‌ها رو تکون نده، دل و رودشون میاد تو حلقشون.
بیا اینجا، نمی‌خوام بهت حشره کش بزنم.
فکر کنم برای امروز، دیگه بس باشه.
دفعه بعد، میله‌ها رو رنگ میکنیم.
یکشنبه دیگه، وقتت آزاده؟- آره، ماتیو تا اون موقع هم برنمیگرده.-
اگه برگشت، اونم می‌تونه بیاد.- نه، نمی‌تونه.-
می‌تونه یه وقت دیگه بیاد. از اون آدمای معقول و کاربلد هستش.
این به بابا ثابت میکنه که،
بدون اون هم، می‌تونیم از پس اوضاع بربیایم.
مطمئنی خودش نمیاد اینجا؟
وقتی از سفر برمیگرده...
...تمام کاری که میخواد انجام بده، برگشتن پیش قند عسلشه.
ولی شاید اونم برداره بیاره.- نه.-
خودش دوست نداره بیاد.
دختر خانم، اینجا خوصله‌ش سرمیره.
بیشتر، خودم دلم نمیخواد بیاد اینجا.
خب مجبور نیستی، اینجا بمونی.
اصلاً این فکر که، با یا بدون من، اینجا باشه، حالمو بهم میزنه.
مثل هتک حرمت میمونه.- دیگه بیش از حد فیلم هندیش نکردی؟-
اصلاً فکر کردن به اینکه، قراره جایی راه بره که من بچگی توش راه میرفتم...
...از گل‌هایی که بو کردم، بو کنه بشینه رو صندلی که...
...مامانم، آره، مامانم منو تو دامن خودش میزاشت، مور مورم میکنه.....
امیدوارم حرفات شوخی باشه.
غیر منطقی میزنه، ولی گاهی وقتا، خیلی دلم برای مامانم تنگ میشه.
تو باباتو بخاطر زندگی...
...با یه زن، تحریم کردی و میگی دوستشم داری؟
نه هر زنی.
مثلاً اگه تو باهاش بودی، اصلاً بدم نمی‌اومد.
خوشحالم میشدم.
چه حیف که این اتفاق نمیفته.
بهم نگفتی، نظرت دربارش چیه.
نه، اتفاقاً خیلی مودبانه گفتم.
تا جایی که دیگه عرق شرمم دراومده بود.
از نظر فیزیکی چی؟
انگاری نسبت به جذابیت‌هاش، کوری.
شایدم اشتباه میکنی.
یعنی، می‌فهمم چرا دخترای جوون، ازش خوششون میاد.
دیگه 20 سالش نیست، ولی یه چیز جوونانه تو خودش داره.
و چشمای دلبری هم داره.
حیف که بهش نبردم، چشمام شده شبیه مامانم.
برجکت!- آره، اون قضیه برجک.-
الان بگو باید چی کار کنم.
هیچی، فقط شوخی کردم.
ولی من بی شوخی گفتم.
تصمیمش با تویه.
باشه.
برات یه داستان تعریف میکنم.
قصه خاله خرسه هستش؟- نه.-
البته، اگه یکی حلقه‌ی گیس رو...
داشته باشه.- ...گیگس...-
...شاید تونسته، این معما رو حل کنه.
مگه معما هستش؟
میتونی اینجوری بهش نگاه کنی.
بیا اسمشو بزاریم، "معمای گردبند"
یه داستان واقعی هستش.
اگه بهت بگم، برای اینه که میخوام همه تو جریان باشن.
پای قتل و پلیس در کار نیست. ولی یه دزدی اتفاق افتاده.
اون گردبند دزدیده شده رو میگی؟ مال کی بود؟
مال من بود.
به کی مشکوکی؟
خب...- ایو؟-
آره.
نظر بابات چیه؟
فکر نکنم بابام، خیلی بهش مشکوک باشه.
ولی موضوع جدیه.
این ثابت میکنه، علی رغم هر چیزی، ازش دفاع میکنه.
مدرکی هم داری؟
الان برات یه داستان تعریف میکنم. بگو دیوونم یا نه.
تو جواهراتی که بابام از مامانش به ارث برده، یه گردنبد هم بود...
...که میخواست تو تولد 18 سالگیم که 22 مارس بود، بهم بدش.
ولی بهم نگفته بود. چون میخواست سورپرایزم کنه.
ولی ایو در جریان قضیه بود.
یه روز قبل تولدم، گردبند گم و گور شد.
یکم قبلترشم، بابام با ایو رفته بود، مهمونی...
...و گردنبدو بهش قرض داده بود. تابلویه که بدون اطلاع من.
اونم فوراً برش نگردوند.
یه مدت نگهش داشت، و بدتر اینکه، به گردنشم انداخت.
یه روز، حالا نمیدونم حواسش نبود یا میخواست حرصمو دربیاره...
...ولی وقتی خونه بودم، با گردنبدی که تو گردنش بود، اومد..
فکر کردم بابام کلاً گردنبندو داده بهش و قاطی کردم.
نه بخاطر اینکه می‌خواستمش...
...اصلاً خبر نداشتم، بابام میخواست بهم بدش...
...فقط بخاطر این بود که، جواهر خانوادگیمون بود...
...و به نظر خودم، ایو عضوی از خانواده ما، نیست.
بعد روز قبل تولدم...
...بابا بهم گفت گردنبندو ندیدم؟ ناراحت هم بود.
"آخرین بار تو گردن ایو دیدمش.
"فکر کردم، دادیش به اون."
اونم گفت: "اصلاً.
"فقط بهش قرض داده بودم. و میخواستم بدمش به تو.
"ایو، یه روز صبح، بهم پسش داد.
"منم گذاشتمش تو جیبم، تا بیارمش خونه.
"میدونم وقتی اومدم خونه، تو جیبم بود. ولی بعدشو یادم نمیاد."
بابام میگفت، توی جیب شلوارش بود...
...جایی که کلیدهاشو میزاره.
وقتی میخواست کلیداشو از جیبش بیاره بیرون، دستش به گردنبند خورد...
...و فکر جَلدی بره...
...گردنبند رو بزاره، تو جعبه‌ی جواهرات.
ولی یه دفعه تلفن زنگ زد، و اونم رفت جواب بده...
...دیگه کلاً گردنبد از یادش رفت و کت و شلوار جدید تنش کرد.
اگه گردنبند تو جیبش بود، احتمالاً افتاده بوده.
اینکه تابلویه..
مشکل اینجاست که، کف کمد نبود.
یا هر جای دیگه‌ای.
نه تو کمد بود، نه تو اتاق خواب و نه هر جای دیگه‌ای.
حالا مطمئنی بابات راستشو میگه؟
آدم نمی‌تونه درباره‌ی همه چی مطمئن باشه.
ولی برای چی باید چنین داستان، پلیسی جنایی رو درست میکرد...
...و اصلاً بگه میخواسته بدش به من، وقتی میخواسته بدش به اون؟
یه توضیح بهتری هم هست.
وقتی چند روز قبلترش، اومدم خونه...
...ایو رو دیدم که داشت کت و شلوارهای قدیمی بابام رو، مرتب میکرد.
آخه بابام شلخته هستش و ایو هم براش لباساشو جمع میکنه.
از معدود خصوصیات خوبشه.
پس کاملاً امکانش هست که، وقتی داشته از کنار کمد رد میشده...
...گردنبندو رو زمین یا جیب بابام، پیدا کرده...
...و دزدیدش.
وقتی برگشتیم، بهت ثابت میکنم.
شلوارش شبیه این بود.
با جیبایی صاف، که هر چیزی راحت از توش میفته بیرون.
می‌تونیم با گردنبند خودم امتحان کنیم.
بیا ببینیم.
پس، شلوارشو جمع میکنه، تا آویزونش کنه....
دیدی؟- ولی صدای افتادنش، تابلویه.-
یادم رفت بگم، منم اونجا بودم.
اونجا؟ کجا؟ کِی؟
تو هال بودم، وقتی بابا اومد.
داشتم پیانو میزدم و حتماً باعث شده صدای افتادنش نیاد.
جواب تلفن رو هم، من دادم.
ایو بود. میخواست یه چیزی رو به بابام، یاد آوری کنه.
دیگه شروع کردن به حرف زدن، منم رفتم پیانومو بزنم.
واقعاً می‌خوای فردا بری؟
دلیلی برای موندن ندارم. دختر عموم داره میره.
یه دلیل هست، من دوست دارم بمونی.
دو روز محشر رو داشتیم.
اگه دوست داری، می‌تونیم شنبه‌ی دیگه هم، بازم از این کارا کنیم.
و تا اون موقع چی؟
تا اون موقع، هر کی تو خونه‌ـش، خانم خودشه.
دوشنبه، میبرمت شام.
ترجیح میدم تو خونه‌ی تو، غذا بخورم.
باشه یه وقت دیگه. وقتی خونه رو حسابی تمیز کردم.
باشه.
پس شب بخیر.- شب بخیر.-
خوابای خوش ببینی.- تو هم همینطور.-
ژان، تویی؟
آره.- وایسا، اومدم.-
منتظرم.
دو روزه دارم دنبالت می‌گردم.
خارج از شهر بودی؟
رفته بودم، حومه‌ی شهر.
الان اینجایی، این مهمه.
حدس بزن چی شده؟- والا اگه بدونم.-
بالاخره انتخاب شدم.
تبریک میگم.
صاف بعد اینکه رفتی، فهمیدم.
نتونستم منتظر نتایج بمونم.
یه دوست بهم زنگ زد و گفت اسم منم، تو لیسته.
باید یه هفته دیگه بمونم. اشکالی نداره؟
نه بابا.- می‌تونم برم هتل.-
دیوونه‌ای؟ من مشکلی ندارم.
گفتم که، گهگاهی اینجا زندگی میکنم.
فقط اومده بودم چند تا کتاب بردارم.
خودم خیلی حس بدی دارم. واقعاً گُلیتو میرسونه.
گیلداس، شنبه میاد دنبالم. بعدش یکشنبه میریم.
دوست داری شنبه شب، باهامون بیای شام؟
آخه نمی‌دونم وقتم آزاد باشه یا نه.
بگو آره دیگه، خیلی دلمون میخواد بیای.
بهت زنگ میزنم. اینجایی دیگه؟
هر شب بین ساعت شش و نیم تا هفت و نیم، اینجام.
عالیه.
زحمت نکش بهم زنگ بزنی، آخه زیاد تو هتل نیستم.
کیه؟
حدس بزن چی شده؟
دختر عموت هنوز نرفته؟
دقیقاً.- دروغ میگی!-
منو این همه خوشبختی محاله!
حالا دیگه نمی‌تونی، در بری.
کلاساش تمدید شده...
...پس فکر کردم، اینجوری هم تو خوشحال میشی، هم اون....
خودت چی؟- منم خوشحالم.-
فقط مشکل اینجاست که...
...روم نشد بهش بگم، پیش متیو نبودم.
چون اونوقت دیگه وظیفه‌ـش میدونست که، بره هتل.
نمی‌خوام همه‌ی رازهامو بدونه.
شاید اشتباه میکنم، ولی دختر روشن فکریه...
...و یکم فضول هم هست کم و بیش، شک ندارم که...
...مشکوک شده، دارم با دوست پسرم، فرار می‌کنم.
اشتباه هم نکرده. دارم فرار میکنم.
واقعاً؟
تو چی فکر میکنی؟
به نظرت عجیب نیست که نمی‌خوام پیش دوست پسرم، بمونم؟
والا تا حالا بهش فکر نکردم.
حالا واقعاً الان تو سفره؟
آره، دروغ نگفتم.
گفتی نمی‌خوای تو جایی که خونه‌ی تو نیست...
...تنها بمونی.
از چیزایی که ازت فهمیدم، به نظرم کارت طبیعیه.
مشکل این نیست که اونجا فقط خونه‌ـم نیست...
...از اونجا بدم هم میاد.
بعضی وقتا، بیشترین جایی که تو دنیا ازش متنفرم، اونجاست.
دلم میخواد نابودش کنم، منفجرش کنم.
حس میکنم یه آتش افروزم.
به نظر آدمی آرومیم، ولی...
...گاهی وقتا فکرای خشنی میاد تو سرم که منو می‌ترسونه.
وقتی با متیو تو خونه‌ـش هستم...
...حتی از آخوندا هم، بیشتر ازش متنفر میشم.
داغون میزنم، مگه نه؟
نه، به نظرم موضوع جدی هستش.
مخصوصاً برای تو، که اینقدر نسبت به فضا داشتن، حساسی.
همیشه اینجوری نیستم. ولی وقتی کسی رو دوست داری...
...باید بهشون اجازه بدی، برای خودشون فضای خصوصی داشته باشن.
مشکل محل کار کردمونه.
برای بیشتر زوج‌ها، کار یه موضوع کاملاً چداگونست.
ولی ما هر دوتامون، اغلب تو خونه کار می‌کنیم....
البته یه راه حل ساده داره: یه آپارتمان بزرگتر بگیریم.
می‌گیریم، ولی نه بلافاصله.
پارسال، مدرک تدریسمو گرفتم.
امسال هم، قبل اینکه استخدام دائمی بشم، دارم اینجا کار میکنم.
درخواست کردم که منو بندازن تو همون شهری که اون کار میکنه... ...یا حداقل نزدیکی‌ـهاش
متیو یه محقق علوم هستش...
...و سال دیگه، قراره عنوان به دستیار تحقیق، تو گرنوبل کار کنه.
فقط یه راه میمونه، که اونم ازدواجه.
واقعاً؟- واقعاً.-
حرفمو باور نمیکنی؟
نه، قبولت دارم.
ولی انگاری خیلی بخاطرش خوشحال نیستی.
برعکس.
مشکل اینجاست که دلم میخواد بدون ازدواج، ازدواج کنیم.
قبلاً اسمشو گذاشته بودن "زندگی گناه کارانه"
که یه اصطلاح عالی برای این وضعه.
من برای فردا و چهارشنبه برنامه‌هایی داریم، پس قسر در میری.
ولی پنج شنبه، باید باهامون شام بخوری.
بابام هم میاد. تو هم باید بیای.
سلام بابا.- سلام.-
چطوری؟- خوبم.-
ژان، ایشون بابام هستن.
یه کَمَکی همو دیدیم، ولی اسمتون رو نمی‌دونستم.
اینجاست، چون خونه‌ـشو قرض داده به نفر...
...و اونم رسماً لنگر انداخته.
تو هم با متلک‌هات.
نگران نباشید، تا آخر هفته، میرم.
می‌تونید بمونید. من هیچ وقت اینجا نیستم.
به جز وقتی که تو اینجایی!- اومدم کیفمو بزارم اینجا.-
نمی‌خواد بهونه جور کنی، باهامون غذا میخوری؟
امشب نمی‌تونم، شاید یه وقت دیگه.
نه، الان تو چنگمی و نمیزارم بری.
پس بابا حداقل بزار یه تلفن بزنم.
چه بد که خانم انگار خونه نیست! رسماً اینجا میمونی.
میرم خرید.
نه، من میرم.
من میرم!- من میرم!-
فقط میخوام برم نون بخرم!
زودی برمی‌گردم.
چاقو.- ممنون.-
گوجه یا سوسیس؟- هر کدوم که باشه.-
خیلی وقته همو میشناسید؟
نه، از جمعه شب هستش.
تو یه مهمونی که منم اونجا بودم، همو دیدیم.
ناشا خیلی رفتارش خوب بود. نمی‌دونستم کجا بخوابم.
واقعاً فردینی هستید که آپارتمانتون رو قرض دادید!
اونم وقتی که خودتون....
رفته بودید سفر؟- نه دقیقاً.-
من بیشتر پیش دوست پسرم زندگی میکنم، ولی...
منم تقریباً، ور دل دوست دخترمم.
دلیلی ندارم که تَکِش نمونم.
منم همینطور.
ولی الان رفته یه سفر کاری.
توضیح دادنش یکم سخته. ولی کلاً کلافه شدم.
کلافه؟ منظورتون چیه؟
خیلی دست و پا چُلُفتیم.- منم همینطور.-
ایو؟
ده دقیقه‌ی پیش.
برای شام میمونم.
بهت زنگ زدم، جواب ندادی.
گفتی شاید برای امشب، یه برنامه‌هایی داشته باشی.
پس بیا!
میتونه هر چی بخواد بگه.
امیدوارم بیخیال رفتار آخوندیت شده باشی.
تازه یکی از دوستای خیلی خوبشم اینجاست. نمی‌شناسیش.
گوشی دستت.
ناتاشا؟
ایو پشت خطه؟
بهش بگو بیاد.
بیا، خودشم تو رو دعوت کرد.
میخوای باهاش حرف بزنی؟
تو آشپزخونه‌ـست.
بیا.
یه فرصتی میشه با هم سنگاتونو وا بکنید.
اولین قدمو اون برداشت، نمی‌تونی قبول نکنی.
باید حتماً تدریس کنید؟
نه، زوری در کار نیست.
ولی از این کار خوشم میاد.
ترجیح نمی‌دید...
...کارتون مثل من باشه؟ زندگی فعال‌تری داشته باشید؟
کنفرانس‌ها رو سازماندهی کنید...
...برای مطبوعات، تلویزیون یا مجله‌ها کار کنید؟
این چیزا با سلیقه‌ـم جور درنمیاد.
شاید به سلیقه‌ی شما..
...بخوره. ولی قطعاً من اینجوری نیستم.
تو وضعیت ما، همیشه باید...
...به یه نفر تکیه کنیم، حتی اگه بهترین معلم جهان باشیم.
موقع درس، من حرف اول و آخرو میزنم.
البته وقتی که دانش آموزا اجازه بدن!
کارمم همینه.
بهتون گوش میدن؟ باریکلا.
اگه گوش ندن، تقصیر منه.
منظورم این نبود.
میدونم به حرفاتون گوش میدن، ولی چجوری؟
آخه حرفاتنو می‌فهمم. منم دارم تو رشته فلسفه، کارشناسی ارشد میگیرم.
ولی ترجیح میدم، فلسفه‌ـم فقط برای خودم بمونه.
دوست ندارم اونو با آدمایی که به من، افلاطون یا اسپینوزا،...
...اهمیت نمیدن، تقسیمش کنم.
اشتباهتون همینجاست.
منم همینجوری فکر می‌کردم، ولی غلط بود.
دانش آموزای من، پس زمینه فکری خاصی ندارن.
تو یه حومه طبقه کارگر، تدریس میکنم...
...ولی می‌تونم ادعا کنم که از فلسفه خوششون میاد، حتی شیفته‌ـش هستن.
همشون؟
بیشترشون.
مطمئنم از فلسفه، بیشتر از ادبیات یا تاریخ خوششون میاد.
شاید عجیب به نظر بیاد، ولی غرورشون لکه دار میشه،
اگه یه زمانی تو فلسفه نمره بد بگیرن.
واقعاً؟- آره.-
انگار نمره بد که میگیرن، فکر میکنن بی عقلن.
اینکه تو ریاضی بد باشی، چیز عجیبی نیست. ولی فلسفه نه.
هر کی فکر میکنه فلسفه‌ی خودش، بهتر از بقیه هستش.
معلم باید بهشون یاد بده چنین اشتیاقی داشته باشن.
باید بهشون نشون بدی، فلسفه‌ای که میتونی یاد بدی...
...میتونه گسترش پیدا کنه و قابل جایگزین شدن نیست.
کار سخت و جذابیه.
البته اینجوری نیست که فکر کنید...
...فلسفه، علوم اجتماعی، روانکاوی و...
...همه‌ی این چیزا، خاله بازی هستش..
من اونا رو وارد فلسفه‌ی جون دار میکنم.
و چون باهاش آشنا نیستن، بیشتر کنجکاو میشن.
منظورت از فلسفه‌ی جون دار، همون متافیزیک هستش؟
نه دقیقاً.
چون معمولاً برای...
...سوالای بزرگی مثل:
...خدا، جهان، آزادی...
...یه جوابی تو آستین دارن.
جواباشون ساده لوجانه هستش. ولی بازم جوابه.
اسم اینو گذاشتم، فلسفه استعلایی.
استعلایی؟
آهان، فلسفه کانت رو میگی. مجبورشون میکنی کانت بخونن؟
من حداقل همون اول بسم الله، بهشون نمیگم برن سراغ چه نویسنده‌ای.
من سعی میکنم اونا رو وادار کنم که درباره اعمالشون...
...قدرت تفکر داشته باشه.
اصطلاح استعلایی رو هم به طور کُلی فقط میگم.
این شامل نظریه هورسل هم میشه؟ (فیلسوفی معروف)
معلومه.
و برای تو چی؟
برای من چی؟ برات "استعلایی" چه معنی میده؟-
همین که این گفت، یه فلسفه‌ای هستش که تو بالاترین قله قرار داره...
...که از همه‌ی دیدگاه‌ها جلو میزنه و ازشون فراتر میره.
فقط اینطور فکر میکنی.
تو هم مثل 99 درصد مردم، "استعلایی" و "متعالی" رو، با هم اشتباه میگیری.
حالا مگه چه چیز خجالت آوریه؟ با همین اشتباهم بازم تو...
فلسفه نمره بیست گرفتی، میدونم.
من خودم، پونزده گرفتم.
عصبانی نشو فقط می‌خواستم به ژان نشون بدم که...
...که این جور چیزا رو، آدم تو کلاس فلسفه یاد نمیگیره.
عصبانی نیستم، میخوام برم ظرفا رو بشورم.
شرمنده از اصطلاخات قُلُمبه سُلُمبه استفاه کردم.
می‌تونستم یه جور دیگه بگمشون.
کلمات مهم نیستن.
دانش آموزاتون هم، دنباله رویه این تفکراتتون هستن؟
دنبال که میکنن هیچ، حتی رهبری هم میکنن.
بابا، میشه بیای کمکم؟
رهبری؟
مثلا...
...یه میز گرد کوچیکی رو، با پنج شش تا دانش آموز...
...در مورد ته‌تتوس شروع کردم (یکی از مکالمات افلاطون با موضوع شناخت است.)
آیا ادراک یه جور علمه؟ میشه با چشم عادی دید یا دید بصیرت میخواد؟
با اینکه نمی‌خواستم خیلی درگیر بحث بشم...
...ولی یه دفعه به خودمون اومدیم و دیدیم که...
...داریم احتمال قضاوتهای پیشینی ترکیبی رو، زیر سوال می‌بریم....
...مثل کتاب نقد عقل محض. (نخستین کتاب از سه‌گانهٔ فلسفه انتقادی از ایمانوئل کانت است)
داشتید میگفتید که دانش آموزاتون....
قضاوتهای پیشینی ترکیبی رو، زیر سوال می‌برن.
آره، به هر حال....
میدونی قضاوت پیشینی ترکیبی چیه؟
اگه میدونستمم، یادم رفته. تو چی؟
آره. یک قضاوت پیشینی ترکیبی...
...یه جور پیش بینیه که، تحلیلی نیستش.
برای اینکه بخوام یه جوری بگم که مغزتون نترکه...
...یه جور قضاوتی هستش که، تحلیلی رو زیر سوال میبره
مثلاً چی؟
بیاید از مثال‌های کانت استفاده کنیم.
"همه‌ی اجسام، تو فضا معلق میشن." این یه مثال تحلیلیه.
ولی "همه‌ی احسام به خودی خود سنگینن" یه قضاوت ترکیبی هستش...
...یعنی این استدلال وزن...
...در عین واحد میتونه، دو تا معنی متفاوت داشته باشه.
و "پیش بینی ترکیبی" چیه؟
"همه‌ی اجسام..." کانت از چه مثالی استفاده میکرد؟
مثال کانت اینه: "هر اتفاقی که می‌افته، یه دلیلی هم داره."
می‌تونیم از ریاضیات هم برای گزاره‌ها استفاده کنیم. مثلاً وقتی میگم:
"مثلث از سه ضلع تشکیل شده‌است"...
...نمیشه گفت مثلث از سه ضلع تشکیل نشده، چون این جوری دچار تناقص میشیم.
آره، چون ادراک چیزیه که یه عالمه پیچیدگی با خودش داره.
آفرین!
پس خیلی هم یادت نرفته.
اینا رو که دیگه بلدی؟- گفتم که نه.-
شاید معلممون دربارش حرف زده باشه، ولی یا غایب بودم یا گوش نمی‌دادم.
ولی بازم باعث نشده، بیست نگیرم.
چد روز پیش با ژان رفتیم، حومه‌ی شهر.
یه جای محشره.- آخه تو منطقه خوبی هم هست.-
به وضعیت باغ هم رسیدیم.
نتونستیم میله‌ها رو رنگ کنیم، چون داشت بارون میومد...
...ولی به همه‌ی گیاه‌ها، حشره کش زدم.
همه چی خیس بود، پس نمی‌دونم جواب داد یا نه.
دفعه بعد، بازم این کارو میکنیم.
البته تو بیشتر رو من اسپری پاشیدی تا رو گل‌ها.
کِی قراره بری؟
میخوام بدونم، چون شاید به دوستام هم بگم، بیان کمک.
در اسرع وقت.
لازم نیست مزاحم دوستات بشی، مگه اینکه خودشونم بخوان.
شنبه بعد خوبه؟- چرا که نه. تو هم موافقی؟-
نمی‌تونم، باید مقاله‌ـمو تموم کنم.
می‌تونی اونجا تمومش کنی.- اینجوری کارم سخت میشه. بدون من برید.-
تو هم میای، ناتاشا؟
دوست دارم بیام، ولی برای شنبه بعد، یه برنامه‌های دیگه دارم.
فکر نکنم باعث بشن، نتونم بیام.
خوبه، البته منم یه برنامه‌هایی دارم.
راستیتش، بیشتر یه وظیفه‌ای هستش که، نمیشه زیرش زد.
دخترم عموم خواسته باهاش شام بخورم.
پس ظاهراً هیچ کَس پایه اومدن نیست.
خودم میرم.
تنها میرم. اولین بارم که نیست.
من هیچ وقت جلوی رفتنتو نگرفتم.- منم همینطور.-
میخوام یه چیزی بهت نشون بدم. ببخشید، ایو.
پایان نامت چی بود؟
یعنی موضوعش چی بود؟
...در رابطه با جانسونیسم. از موضوعش خوشم میومد.... (یک جنبش خداشناسی کاتولیک بود.)
به گیاهای تو بالکن، حسابی آب دادم.
خودم میکردم.- آخه تو عجله داری.-
آخه وضع خودتم همینه.
نمیدونستم فیلسوف‌ها اینقدر دقیق و...
گیر بده هستن!
...اونم درباره هر چیزی.
چرا نباشن؟
البته، من یه فیلسوف نیستم، معلمم.
تو ارزشت از یکی مثل ایو، بیشتره.
فکر میکنه تو هر کاری، باید یه دستی بر آتش داشته باشه...
...تو شام درست کردن کمک کنه، اون صندلی رو جا به جا کنه....
باز خدا رو شکر اینجا زندگی نمیکنه، ولی بازم....
تو هم فهمیدی از اون آدماست، که با هر فرصتی، عقده نشون دادن دانششو داره؟
البته من اون بحث دیشبو شروع کردم.
برای تو که عادی بود. فقط داشتی درباره کارت حرف میزدی و جواب سوالاشو میدادی...
...ولی خانم فکر میکرد عقل کُل تشریف داره.
حتی بابا هم فهمیده بود.
راستی، تو اتاقم، با پدرم داشتیم عکسای برادرمو میدیم...
...درباره تو هم حرف زدیم گفت خیلی شبیه معلما نیستی.
میدونم، همون کلیشه‌ای که معلما باید زشت باشن....
به هر حال، خیلی ازت خوشش اومد و از نظر اونم، خوشگلی.
می‌دونی، خیلی روش تاثیر گذاشتی؟
خودش اینو گفت؟
نه، ولی تابلو بود.
اصلاً زل زده بود بهت. چون به زنای زشت نگاه نمیکنه.
عادتای خودشو داره دیگه.
شرین عسلشم، شاخکاش جنبیده بود.
معلومه زیاد ازت خوشش نمیاد.
فکر کنم دیگه خیلی باهاش بی انصافی میکنی.
دختر خیلی خوشگل و باهوشی هستش.
آزه، یکم بهت گیر میده، ولی با روش خوب.
به اون کاراش میگی خوب؟
میدونم داری فردین بازی درمیاری، اشکالی نداره.
به نظرم بابام، زنی مثل تو رو لازم داره.
آدمایی رو میخواد که آروم باشن.
اون کُس خلایی که مثل سیریش بهش چسبیدن رو، لازم نداره.
از همه مهمتر، فکر کنم ازت خوشش اومده.
من خیلی براش سن بالا میزنم.- ولی انگار هم سن من میزنی.-
کلاً، از نظر من هم، سنش زیاده.- یعنی بابام اینقدر پیر میزنه؟-
و مهم‌تر از همه، بابای تویه.
اگه نبود، یا اگه بدون آشنایی با من، میدیدیش چی؟
این یه بحث دیگست.
دوست ندارم بچسبم به اما و اگر.
به هر حال، هم اون با یکی دیگست و هم من.
البته خیلی هم دلباخته اون زنه نیست.
شرط میبندم زیاد باهاش نمی‌مونه.
در مورد تو هم، حدسم همینه.
درباره چی حرف میزنی؟
چی حدس زدی؟
مگه بهت چی گفتم؟
آخه خیلی با آب و تاب، درباره دوست پسرت حرف نمیزنی.
شرمنده، ولی ترجیح میدم، اون آب و تابو، پیش خودم نگه دارم.
شاید اشتباه میکنم، ولی بحث اما و اگر شد...
...ولی داری تلحویاً اعتراف میکنی که، تیرهای عاشقونه رو قلبت اثر نمیزارن؟
منم مثل بقیه‌ـم.
نمیدونم....
اگه میخواست این جور فیلم هندی‌ها روم اتفاق بیفته، الان چپ و راست عاشق میشدم.
اینقدرم بحث اما و اگر رو نکش وسط. کلاً نمی‌دونم می‌خوای به چی برسی.
هیچی.
رویاپردازی رو دوست دارم.
من ندارم.
راستی فردا وقتم آزاده، میای بریم باغ؟
زود راه میفتیم، این شنبه، کلاس ندارم.
آخه این دفعه، وقت من آزاد نیست.
دختر عموم منو به شام دعوت کرده.
گفتی نمیشه از زیرش قسر در رفت.- آره.-
بابات میتونه برسونت.
اون نمیاد.
خودش اینو گفت؟- نه.-
ولی شک ندارم نمیاد.
قند عسلشو ول نمیکنه تا بره گل‌ و گیاها آب بده.
دیروز که گفت میاد.
به نظر میرسه اون باغ براش مایه افتخاره.
شک دارم.
اونجا جایی نیست که افتخارش توش پیدا بشه.
ولی من گوشام خوب شنید که گفت میاد.
بشین تا بیاد.
جوابش خیلی جون دار بود. معلومه میاد.
حالا می‌بینیم کی راست میگه.
یه جوری میتونم شامو بپیچونم.
دختر عمومو می‌شناسم، فکر نکنم به دل بگیره.
ولی مشکل، باباته...
می‌ترسونت؟- اصلاً.-
دوست ندارم رابطه بقیه رو خراب کنم.
چه رابطه‌ای؟ هیچ اتفاقی نمیفته...
...چون اگه ایو جون نیاد،
بابام هم نمیاد...
ای بابا! من واقعاً میخوام برم.
اصلاً نمی‌دونم برای چی منتظر تصمیم بابام یا حتی تو موندم.
خودت قسم خوردی، هفته بعد دوباره بریم.
میرم لباس بپوشم.
اون ماشین باباست.
حق با تو بود، اینجاست.
تف به این شانس! اونم باهاشه!
سلام ایو.- سلام.-
اینقدر گیج به نظر میایم؟
آخه هممون گفتیم نمیایم، ولی حالا همه اینجاییم.
نه، من گفتم میام.
خودم به این میله‌ها میرسم.
چرا نمیری تو آشپزخونه، یه کمکی کنی؟
عمداً باهاشون نرفتم.
می‌خواستم پیش تو باشم. آخه یه مدتی میشه که با هم باغ نبودیم.
...خیلی باد تو وجودم رفته بودم، فکر کردم فقط خودم تکالیفمو روی مونالیزا انجام دادم.
وقتی مقالاتمون رو دادیم به معلم، گفتش:
"همه تکالیفشون رو، روی مونالیزا انجام دادن."
کارد میزدی، خونم درنمیومد.
میخوای من انجام بدم؟- نه، عاشق پوست کندن سیب زمینی هستم.-
اگه میخوای سیگار بکشی، بهتره بری تو باغ.
خیلی معتاد سیگار نیستم...
...ولی موقعی که دارم یه کار دستی انجام میدم، دلم میخواد سیگار بکشم.
نه موقع آشپزی کردن.
آره.
ولی اگه دود سیگار اذیتت میکنه، بهم بگو تا خاموشش کنم.
خودت خوب میدونی اذیتم میکنه، ولی زیاد اینجا نمی‌مونم.
مگه اینکه ژان بخواد یکم استراحت کنه؟
نه، روبراهم.
تا حالا ندیدم کسی موقع آشپزی، سیگار بکشه.
میدونم کار در شانی نیست، ولی حواسم جمعه.
جوش نزن، خاکستر سیگار رو، تو غذا نمیریزم.
میدونستم!
کافیه در مورد یه چیزی ادعا بریزم، تا بعدش خیط بشم.
شرمندم. خدا کنه یه دونه سیب زمینی کمتر، برات تفاوتی ایجاد نکنه.
یه سیگار هم کمتر بکشی، آسمون به زمین نمیاد.
زحمت نکش، خودم یه پاکت سیگار دارم.
بس کن.
جلز ولز نزن، میرم اونور سیگار بکشم.
دیگه داشت حالم از سیب زمینی پوست کندن، بهم میخورد.
رو اون بشفاب نه.
ولش کن، میزنی می‌شکونیش.
ولم کن.
اصلاً حالیته یه بشقاب عتیقه هستش؟
احتمالاً قدیمی‌ترین چیزیه که داریم.
که چی؟ اگه هم میشکست، تقصیر تو بود.
رفتار خوب بلد نیستی؟ می‌تونستی مثل آدم بخوای، توش سیگار نریزم.
مگه لایقشی؟ می‌تونستی بزنی بشکونیش.
تو کُل زندگیم، از تو چیزای کم‌تری شکوندم.
بشقاب زیر سیگاری نیست.
تقصیر من نیست اینجا زیر سیگاری ندارید.
چون سیگار نمی‌کشیم که زیر سیگاری بخوایم.
رسماً از آخوندا، دیکتاتورتر هستی.
موندم مهمونات چجوری پیشت زنده می‌مونن.
شاید بخاطر اینه که اصلاً، مهمونی در کار نیست.
باید این آلونکو بفروشید.
اونم باغی که این همه هزینه نگهداری میخواد...
...چهار تا میله رو رنگ کنیم...
...تا فقط جنابعالی خوشحال بشی.
از اونجا که تو اینجایی، دیگه بودن ما لازم نیست.
همون برمی‌گردیم پاریس.
این آدمیزادترین حرفی بود که تا حالا تو عمرش گفته.
خوشحالم دارن میرن. مگه آویزون اوناییم؟
چیه؟ تو موافق نیستی؟
فکر کنم دیگه یکم شورشو درآوردی.
اونا اول اینجا بودن.
تازه اونا گفتن میان و ما نمیایم.
اونم گفت نمیاد.
بازم دلیل این رفتارت نمیشه.
امروز این کارو نکن.
اگه می‌خوای طرف اونا رو بگیری...- من طرف کسی نیستم.-
اصلاً به من چه ربطی داره.
اگه می‌خوای رابطه‌ـت با پدرت خوب بمونه...
...بهتره به حال خودشون بزاریشون و...
...یمموندم چی بگم. بریم تو جنگل قدمی بزن.
یه رستوران کوچیک خوب می‌شناسم.
دلیلی برای تسلیم شدن ندارم.
میدونم گفتم نمیام، ولی اونم همینو گفت.
و این رابطه‌ی خوبی که میگی با بابام دارم...
...خدا رو شکر، هیچ ربطی به اون خانم نداره.
از نظر بابام، طبیعیه که باهاش نمی‌سازم.
ناراحتش میکنه، ولی به نظرش تقصیر خودشه، نه من.
چیکار دارن میکنن؟
درو ببند.
خب دیگه، خداحافظ.
یه دقیقه وایسا، ایو.- باید برسم به قطار.-
بابا جونت می‌مونه.
ایو، وایسا.
بزاره بره بابا.
به منم ربط داره.
چیزیو یادم رفته ببرم؟
فقط می‌خواستم بگم که، من و ناتاشا داریم میریم.
تو می‌تونی بمونی.
گُلیتو میرسونه، ولی دلیلی نداره که برید.
من بودم که گفتم نمیام.
منم همینو گفتم، ولی اگه میخوای بهم لطف کنی، تا ایستگاه قطار برسونم.
باز اومدش.
بابا دیوونه‌ای! آخه این ساعت، قطار کجا بود؟
مطمئنم یکی برای ساعت یک و نیم هست.
اگه هی پاپیچم بشی، ازش جا میمونم.
بزار حداقل کارمو تموم کنم، بعدش با هم میریم.
که دو ساعت هم طول میکشه.- به نیم ساعت هم نمیرسه.-
نه، من و ناتاشا میریم.
من این اجازه رو نمیدم.
ما سر و کلمه‌ـمون پیدا شد، شما اول اینجا بودید.
شوخی میکنی؟
ژان، ما هیچ جا نمیریم. نمی‌تونی برام امر و نهی کنی.
ولی من هر کاری عشقمه میکنم. کیفمو برمیدارم و میرم.
ژان، عصبانی نشو. اگه تو هم بخوای دعوا راه بندازی...
یکی باید تو این خونه آروم باشه.
این وضع پیچیدگیش از مغز من فراتره.
خداحافظ.
بیاید قال قضیه رو بکنیم. ما برمی‌گردیم پاریس.
شما می‌تونید کاری که داشتیم انجام می‌دادیم رو، تموم کنید. ممنون.
این یاس‌های بنفش خوشگل نیستن؟
چه بد که نمی‌تونیم بچینیمشون، حتی با نردبون.
درخت سیب هنوز شکوفه نزده.
شاید هفته دیگه بزنه....
تو پاییز، سیب درمیاره؟
یه عالمه سیب میزنه، ولی بیشترشو موشا میخورن.
بابا اومده!
خدا رو شکر تنهاست.
بالاخره یه قطار گیرش اومد.
نگران نباش. تو پاریس واقعاً کار داشت...
...و خیلی هم دوست نداشت بیاد
باید حتماً در موردش حرف بزنیم، ولی امروز نه.
غذا خوردید؟
آره، نمی‌دونستیم میای.
البته بازم خیلی غذا باقی مونده.
ساعت چنده؟
باید یه زنگ بزنم! ببخشید.
بگیرش، طنابو بردار.
ویلیام اینجاست.
چطوری؟- خوبم، تو چی؟-
خوبم.- ژان، ویلیام، دوستمه.-
داریم باغبونی می‌کنیم. میخوای کمک کنی؟
خیلی تو باغبونی خوب نیستم.
به هر حال، کار کثیفیه و دیگه داره تموم میشه.
می‌خوای برای پیاده روی، بریم جنگل؟
اون نمای مورد علاقمو، بهت نشون ندادم.
ما داریم میریم. برای شام برمی‌گردیم.
باشه.
اگه می‌خوای یه چُرتی بزنی، از اتاق من استفاده کن.
ترجیح میدم تو باغ بخونم. می‌خوام مطالعه کنم.
قهوه میل داری؟- نه، ممنون.-
ناتاشا؟
خبرش میکنم.
ژان؟
الو، ناتاشا؟
برنمی‌گردی؟
فردا میاید خونه؟
دوست دارم قبل رفتنم، ببینمت، باشه؟
در پناه خدا.
خداحافظ.
امشب نمیان؟- نه.-
همین فکرم میکردم.
آخه، خیلی هم دیگه رو زیاد نمی‌بینن.
نمی‌دونم چرا، البته میدونم. دور و بر من، خجالت میکشن با هم باشن.
پس من دیگه برم.- چی؟-
آخه فقط بخاطر ناتاشا، منتظر بودم.
اونم که قرار نیست بیاد و منم دیگه میرم.- نمیشه منو تنها بزاری.-
سه تا زن این بعد از ظهری، منو شوت کردن رفت.
فقط یکیشون برات مهمه و خودت گذاشتی بره.
چون دلیل خوبی برای رفتن داشت، ولی تو نداری.
من با ناتاشا اومدم و اگه اون اینجا نباشه...
واقعاً دلیلی نداره که بمونم.
قرار شامم برای امشب کنسل کردم. شاید بهتر بود....
به نظرم خیلی دیر وقته. برای شام بمون.
این ساعت، جاده‌ها افتضاحن. بعد ساعت 9 صبح، بهتر میشن.
اینو بگیر.
نمی‌دونم چرا اینقدر به هم میپَرن.
آخرش دخل همو میارن، تازه اینی که دیدی، قسمت خوبش بود.
وقتی از هم جدان، خیلی دوست داشتنین.
بدترین قسمتش که البته شک ندارم بهت گفته، اینجاست که...
...ناشا اتهامای خیلی بدی به ایو میزنه.
آره، میدونم. قضیه گردنبند.
واقعاً باورنکردنیه.
والا موندم اصلاً برای چی باید بدزدش؟
نه میتونه بندازه گردنش و نه لازم نیست بفروشش. چون پول لازم نیست.
اون هر چیزی هست، اِلا دزد.
نه می‌تونم بگم ناتاشا قایمش کرده...
...و نه ایو دزدیدش. خیلی دوست داشت بندازه گردنش.
آدم فریب کاری نیستش. بیشتر، میل به دزدی داره.
من گذاشتمش تو جیبم، یا حداقل فکر کنم گذاشتم.
شاید افتاده تو خیابون؟
بهتره به عنوان یکی از رمز و رازهای حل نشده تاریخ، یا حداقل از دید خانواده خودمون...
...مهر و مومش کنیم.
آخه اولین بارمون نیست!
تو جر و بحث امروز صبح...
...چیزی که بیشتر منو ناراحت کرد..
...این بود که، یه نفرت عادی بینشون ندیدم...
...یه نفرت خاص بود....
...از همون نفرتایی که بین یه دختر و معشوقه باباش، هستش.
بعد طلاقم، یه مدتی تنها بودم..
...و کلاً بیخیال هر چی زن شده بودم.
ولی بعدش، با یه عالمه دوست دختر بودم...
...ناتاشا هم هیچ مخالفتی باهاش نداشت.
ولی با ایو، بیش‌تر از هر کَس دیگه‌ای...
...موندم.
ناشا هم فکر میکنه که من دیگه انتخابمو کردم. ولی اشتباه میکنه.
ما خیلی عاشقونه همدیگه رو دوست داریم...
...شاید بخاطر اینه که، فکر نمی‌کنیم این رابطه دووم بیاره.
خودم انتظار دارم، هر لحظه ولم کنه.
این دعوای صبح هم، قشنگ یه بهونه‌ی خوب براش میشه.
میدونم یه مرد دیگه هم تو زندگیشه، ولی ناتاشا نمیدونه...
...برای همین تهدیدی که ایو داره، خیلی کمتر از اونیه که ناتاشا فکر میکنه.
شاید بخاطر اخلاف سنی هستش.
حتماً ناراحت میشه با یه دختری همسن خودش، می‌پَرَی.
ولی خودش با یه پسریه که تقریباً همسن منه.
آره، بازیه روزگاره.
کلاً با اینکه از اختلاف سنی زیاد خوشم نمیاد...
...ولی بودن تو یا ایو، منو شوکه نمیکنه.
خودم سه ماه از متیو بزرگترم.
خنده داره، ولی من می‌تونم تو را با یکی، مسن‌تر از خودت تصور کنم...
...چون از نظرم خیلی جوونی و کلاً چیزای مخالف همو دوست دارم.
برخلاف نظر خودت، به نظرم سنت زیاد نیست.
بر خلاف نظر خودت، به نظر منم، سن تو زیاد نیست.
مشکل اینجاست که، تو بابای ناتاشا هستی.
به هر حال، اینجوری بهتره.
اینطوری می‌تونیم بدون اغوا کردن همدیگه، با هم حرف بزنیم. آرامش بخش هم هست.
به نظرم منم خیلی آدم آرومی هستی.
به تور من، فقط زنایی با مشکلات عاطفی خورده...
...از جمله ناتاشا.
اگه اون اینجوریه، منم وضعم همینه.
هنوز عصبانی شدنمو ندیدی.- مگه عصبی هم میشی؟-
تقریباً امروز صبح شدم.- خودتو کنترل کردی؟-
البته اگه ناتاشا به گیر دادنش ادامه میداد...
...منم مثل ایو، وسایلمو برمیداشتم و میرفتم.
متنفرم خودمو جایی تحمیل کنم.
من که گیج شدم.
چرا تو ناراحت شدی؟ آخه دعواشون که به تو ارتباطی نداشت.
دیگه دیگه.
وقتی چیزی برام مهم باشه، خودمو کنترل میکنم.
ولی تحمل بعضی چیزا رو ندارم.
به خاطر یه وسواس خاصی که دارم، امروز صبح، عصبانی شدم.
وسواس دارم که ملت آزاد باشن و کسی براشون امر و نهی نکنه.
گاهی تا سر حد استبداد.
برای بدتر کردن اوضاع، دارم با یه مرد شلخته زندگی میکنم.
اتفاقی بینتون افتاده؟
یه بگو مگو داشتیم، چیز جدی نبود.
اگه این هفته تو خونه متیو نموندم...
...برای این نیست که بدون اون، احساس تنهایی میکنم..
...چون تحمل شلخته بودنشو ندارم.
فقط وقتی خودشم باشه، خونه‌ـشو تحمل میکنم.
بخاطر اینه که دوستش داری.
آره، حتماً خیلی دوستش دارم.
مطمئنی؟
اگه دیوونه وار دوستش داشتی...
...چشمتو رو این وسواست می‌بستی و قبولش می‌کردی.
من صد سال سیاه، دیوونه وار عاشق نمیشم.
چون دیوونه نیستم.
به قول خودت، مشکلات عاطفی ندارم.
و بدبختانه، عشق دیوونه وار، به امثال منم نمیاد.
همیشه می‌خواستم با کسی مثل تو آشنا بشم...
...کسی که دوستم داشته باشه.
میدونی دارم به چی فکر میکنم؟
احتمالاً نباید بگمش.
ولی به غیر از تفاوت سنی...
...به اون صورت، فرقی با متیو نداری.
چون منم کارام مثل اونه؟
نه، یه جور دیگه هستش.
برخلاف شلخته بودن اون، تو خیلی شسته و رفته هستی...
...مثل این آدمایی که خوره ریاضی هستن. خیلی کلیشه‌ای هستش.
متیو هم مثل دانشمندای دیوونه به نظر میاد.
بهش لقب زفرین دادم. یارو اینقدر شلخته بود که... (مجسمه ساز و حکاکی فرانسوی بو)
...اتاقش به اندازه یه ارزن فضای خالی داشت...
...و فقط اونجا رو نظافتچی، اجازه داشت تمیز کنه.
وجه مشترک هر دو تاتون، مُد شاعرانه‌ای هستش که...
...دارید باهاش زندگی میکنید.
البته این فقط یه نظریه هستش که من ازت دارم.
چون نحوه فکرام راجع به تو رو، ناتاشا تو سرم انداخته.
ولی در مورد متیو مطمئنم. حتی اگه یه دانشمند هم باشه...
...تو هر کاری، تب شاعری داره.
شاید برای همینه که، شلخته بودنشو می‌بخشم...
...با وجود اینکه، یه وقتایی، دلم میخواد خفش کنم.
تو فرق داری.
تب شاعر بودنت...
...بازم باعث نشده یه آدم خیلی دقیق نباشی.
مثلا، شک نداشتم امروز صبح میای...
...چون گفته بودی میای، حتی با اینکه ناتاشا گفت نمیای.
ولی من بهش گفتم میام.
حتی بعد از ظهر جمعه هم، پشت تلفن بهش گفتم میام.
ولی هنوز مطمئن نبودم، ایو هم میاد یا نه.
وقتی به چیزی بله میگم، تا تهش میرم.
منم همینطور.
من همیشه وقتی ملت بله میگن، باورشون میکنم.
ولی این اصرار ناتاشا رو نمی‌فهمم.
چه اصراری؟ مگه چی گفته؟
هیچی. شاید اشتباه برداشت کردم.
میشه کنارت بشینم؟
باشه.
میشه دستتو بگیرم؟
باشه.
میشه ببوسمت؟- باشه.-
ژان، همینجا بمون.
نه.
گفتم آره. مگه همین کافی نیست؟
اتفاقاً بیشترشم میکنه.
چیزی که میخواستی گیرت اومد، دیگه تموم شد.
نمیشه چیز بیشتری ازت بخوام؟
نه.
بهت سه تا چیز دادم. که همینم خیلی هم زیاد بود.
اون قصه سه تا آرزو رو میدونی؟
به یه زوج میگن، سه تا آرزو دارید.
شوهره آرزوی یه سوسیس رو میکنه.
زنشم عصبانی میشه و آرزو میکنه شوهرش از دماغ آویزون بشه.
این یه درس خوبی بهمون میده.
که آرزوهاتو، با درایت انتخاب کنی.
می‌تونستم بیشتر بخوام.
آره، ولی دیگه خیلی دیره.
پس میخواستی آرزوهام فرق داشته باشه؟ آره.-
مشکل اینجا بود که، نحوه درخواست‌هات، منو غافلگیر کرد.
شوکه شدی؟- نه، تعجب کردم.-
من اغلب زیاد هاج و واج میمونم.
تو هم تو این کار مهارت داری.
معمولاً از این کارا نمیکنم.
من همیشه قبل از اقدام کاری، غریزمو دنبال میکنم.
حتی وقتی اوضاع جدی باشه؟
اگه واقعاً جدی عاشقم بودی...
...ریسک خراب شدن همه چی رو، به جون می‌خریدی؟
قطعاً.
چی باعث شده فکر کنی، من به طور جدی، عاشقت نیستم؟
بخاطر کاری که الان کردی.
اینکه دلیل نمیشه.- میشه.-
من عاشقت نیستم، ولی می‌تونستم باشم.
یه جورایی، می‌خوام باشم.
اگه یه هو، هول برم داشت...
...برای این بود که نمی‌خواستم تو دام، استراتژیت بیفتم.
استراتژیم؟ چه استراتژی؟
از همون استراتژی که جلوی کارای شهوانی رو بگیری.
بالاخره من پدر دوستتم، دورم خط قرمز کشیده شده.
به قول خودت، اغوا گری به درد نمیخوره.
خودمم خوشم نمیاد.
چون به جای اینکه حس خوبی بهم دست بده، بدتر اوضاع و احوالمو ناخوش میکنه.
خواستنی بودن رو دوست دارم و دوست دارم خواستنی هم باشم...
...مخصوصاً وقتی حرفی نزنم، حتی اگه هیچ نتیجه‌ای هم نداشته باشه.
عشق کور کورانه‌ای که به ایو داشتم، این حسو ازم گرفته بود.
ولی وقتی تو رو دیدم، برگشت البته نه همون دفعه اول...
...یعنی وقتی حموم بودی. بلکه موقع شام.
گوش نمی‌کنی؟
میدونم به چه فکر میکنی.- به چی؟-
یه حرفی شبیه اینکه: "همه‌ی این حرفا رو، قبلاً هم شنیدم."
فکرم اینی که میگی، نبود.
پس به چی فکر می‌کردی؟- به کلاسم، که دوشنبه بعد از ظهره.-
پس کلاً از وضعیت الان خوشت نمیاد.
وضعیت الان، همون چیزیه که منو به فکر انداخته.
داشتم زور میزدم، اون موقع که بهت گفتم بله، به چی فکر می‌کردم.
به یه اندیشه ماورایی؟- بیشتر شبیه روانشناسی بود.-
خب؟
تو اون لحظه بوس دادن، با این که وقت زیادی نداشتم...
...ولی فکر کنم، به هیچی فکر نمی‌کردم.
یعنی...
...به چیزایی که تو فکر ملت میاد، مثل:
جاذبه، دوری، عشق، نفرت...
...سلطه و تسلیم فکر نمی‌کردم....
نه به تو فکر می‌کردم، نه به متیو و نه به خودم.
پس میگی همینجوری هَردَمبیلی عمل کردی؟
نه دقیقاً. اتفاقاً منطقی رفتار کردم.
طبق منطق اعداد، یعنی سه تا عدد.
همیشه اوضاع به سه گانه ختم میشه.
آره، این یه بازیه.
تازه، یه سنتایی هم تو این سه تا شماره وجود داره:
مثلث، تشریفات...
...سه گانه‌ی مقدس، دیالکتیک هگل و غیره....
همه چیزایی که دنیای بسته و ماندگاری رو...
...تنظیم میکنن و شاید کلید باز کردن، رمز و راز هستن.
ولی حس نکردم، این نیروها منو وادار به این کار کردن.
بیشتر اراده خودم بود.
از نظر منطقی، این تنها جواب صادقانه‌ای هستش که، میشه داد.
می‌تونستم بگن نه، ولی اون موقع حس می‌‌کردم، دارم خودمو گول میزنم.
از بچگی چنین عادتی داشتم.
به نوعی، دلیل این کارمون با همدیگه، همین بود.
به نوعی؟
این تنها دلیلت نیست.
یه نفر هست که این کارو بخاطر اون کردم...
...یا بهتره بگم، علیه‌ـش این کارو کردم. کسی که برام تعیین تکلیف کرده.
میدونی کیه؟
نه منم و نه تو.
دوست پسرتم که میگی نیست.
ایو بوده؟- نه! بخاطر ناتاشا.-
آخه امروز ازش یه کم عصبی بودم.
امیدوارم منو ببخشه.
ولی بخاطر حرص اون، این کارو نکردم.
اتفاقاً خودشم میخواست منو بندازه تو آغوش تو.
خودش بهت گفت؟- نه، ولی می‌شناسمش.-
به خاطر کینه‌ای که از ایو داره، این کارو میکنه.
هدف من فقط این بود که نشون بدم...
...این کارمون چقدر احمقانه‌ـست و نقشه‌ی کوچیکتو خراب کنم.
نقشه!
اگه کسی هم نقشه‌ای هم داشته، اون ناتاشا بوده.
کار من از رو نقشه نبود، امیدوارم باور میکنی.
میکنم.
میشه دیگه درباره‌ی این چیزا حرف نزنیم؟
یه آهنگ میزاری؟
چی میخوای بشنوی؟- خودت انتخاب کن.-
این.
می‌دونی آهنگ کیه؟
شومان هستش.
و آهنگ دن کرایسلریانا.
نه، این اتودهای سمفونیک هستش.
مال ناتاشایه؟
خیلی خوب بلده بزنش.
این برای چهار سال پیش بود.
هنوز معلوم نبود، تکنیک اصلیش چیه.
دوست داری روی کاناپه بشینی؟
رو همین صندلی راحتم.
اگه بخوای، پا میشم.
نه، بشین.
بزار گوش کنم.
آره، هنوز اینجام.
قراره فردا صبح برم.
حال ندارم امشب برگردم.
امروز بعد از ظهر، رفتن.
نه، دیگه دیره.
وقتی خسته باشم، رانندگی نمی‌کنم.
پدرم دراومده، میرم بخوابم.
فکر کنم برای یه روز، منو حسابی سوژه خنده‌ی ملت کردی.
شروع نکن ایو.
عصبانی نشو.
تو که نمی‌خوای بری؟- دیگه دیر شده.-
دیگه بدتر.
تو اتاق ناتاشا بمون. می‌تونی فردا صبح بری.
فردا صبح، یه عالمه کار رو سرم ریخته:
برم آپارتمانم، تمیزش کنم...
...برای کلاسم آماده بشم.
اگه زود پا بشی، زمان انجام این کارها رو داری.
ببخشید، ولی...- ولی؟-
نمی‌خوام بهت دروغ بگم.
دروغ؟
شرمنده به حرفاتون گوش دادم، ولی دست خودم نبود.
گفتی من اینجا نیستم. پس الان نیستم و باید برم.
آخه توضیح دادنش خیلی پیچیده بود.
باید بهش داستان تو و ناتاشا رو توضیح میدادم...
...و بعدشم بهش میگفتم، دوست پسرش اومد دنبالش.
اون همین جوریشم، خیلی بهت حسودی میکنه.
میگفتم اینجایی، نگران میشد و کُل شبو نمی‌خوابید.
والا نمی‌دونم بعد این حرفایی که بهش زدی هم، بتونه بخوابه یا نه.
اگه مردی که دوستش دارم، باهام اینجوری بزنه، کُل شبو نمی‌خوابم.
ژان، چرا اینقدر عصبانی هستی؟
اگه هم هستم، از خودم عصبانیم.
که به حرف ناتاشا گوش دادم و امروز صبح...
...پا نشدم برم خونه‌ی خودم یا حتی بعد از ظهر که زنگ زد.
اگه من اینجا نبودم، تو هم خونه‌ـت بودی.- شاید، ولی الان دیگه خیلی دیره.-
نه، چون ایو میخواد برگردی.- من نه بهش زنگ میزم و نه برمی‌گردم.-
باشه، مختاری میتونی هر کاری که بخوای بکنی..
...ولی آوانسی برات در کار نیست.
بودن من اینجا، یعنی یه آوانس. خداحافظ.
اگه بری، دلم میشکنه.
خواهشاً ولم کن.
ژان، گوش کن.
نکنه فکر میکنی من و ناتاشا، از قبل این بازی رو راه انداخته بودیم؟
هوس‌های بچه گونه دخترم، مختص خودشه.
من هیچ ربطی بهش ندارم.
اگه پای کسی هم به زور به قضیه کشیده شد، اون من بودم.
امیدوارم حرفمو باور کنی.
باورت میکنم.
ولی اگه همش این حرفاتو تکرار کنی...
...دیگه هر چی که میگی رو، باور نمی‌کنم.
واقعاً؟
دیگه بیشتر شبیه سخنرانی میشه.
ناراحت نشو، شوخی کردم.
خداحافظ.
داری میری؟
باید آپارتمانمو تمیز کنم.
مگه دختر عموت رفته؟
آره، الان زنگ زدم. داشت میرفت سوار قطار بشه.
باید فردا همو ببینیم.
متیو فردا برمی‌گرده. یه روز دیگه، همو می‌بینیم.
واقعاً ضد حاله تو چنین شرایط بدی، از هم جدا میشیم.
تا اونجایی که به من مربوطه، با شرایط بدی از اینجا نمیرم.
فقط به نظرم، دیروز یکم اوضاع قاراش میریش بود.
کِی رفتی؟- دیشب. با پدرت شام خوردم.-
چیزای خیلی خوبی دربارت گفت.
اصلاً سرزنشت نمیکنه.
به اون آهنگی هم که از رو شومان زدی، گوش دادیم.
قشنگه.
اون موقع 14 سالت بود؟
اتودهای سمفونیکی داشتم... خدا کنه پیشرفت کرده باشم.
می‌تونستی دیشب بمونی.
نه، خیلی کار داشتم. این جوری کُلی عقب میفتادم.
خواهشاً از دستم عصبانی نباش که اونجوری ولت کردم.
وقتی پای عشق میاد وسط، می‌تونی حتی، بهترین دوستتم ول کنی به حال خودش.
ویلیام تقریباً همسن بابامه...
...پس دوست ندارم اونا رو همزمان پیش هم ببینم.
تازه، هر دوتاشونم خیلی از هم خجالت میکشن.
اصلاً یهویی اومد...
...منتظر اومدنش نبودم.
واقعاً؟
آره.
اگه میدونستم قراره بیاد، بهت میگفتم.
پس چرا نگفتی بابات حتماً میاد؟
بابام؟
اون فرق میکرد.
اگه بخاطر این از دستم عصبانی هستی، اشتباه برداشت کردی.
من بهت گفتم، تنهایی عمراً بیاد.
که دیدی که با ایو اومد.
باور کن، هیچ وقت تنهایی نمیره باغ.
من که اینجور فکر نمیکنم.
اگه فکرت اینه، برای خودت نگهش دار. چون من بی تقصیرم.
میخواستم با تو تنها باشم.
برای چی باید میرفتم اونجا، اگه میدونستم بقیه هم قراره بیان؟
نمی‌دونم چرا این مسئله، اینقدر برات مهم شده.
یه اشتباه کردم. اتفاقه دیگه.
آرزوهامو با واقعیت اشتباه گرفتم.
میخوام حرفاتو باور کنم.
می‌خوای که باور کنی؟
اصلاً برای چی نباید باور کنی؟
باورت میکنم.
فهمیدم. شاید بابام بهت گفته که...
...به من زنگ زده بوده و گفته قراره بیاد؟
لازم نیست حرفای اونو باور کنی.
مجبور نیستم حرفای تو رو هم باور کنم، ولی می‌کنم.
می‌خوای به چی برسی؟ واقعاً مشتاقم بدونم.
فکر میکنی نقشه ریخته بودم تا تو رو با بابام تنها بزارم؟
لابد فکر کردی من عقل کُل تشریف دارم، ولی واقعاً بی‌گناهم.
من بی گناه نیستم؟- نخیر!-
اینکه داری منو متهم میکنی، نشون میده نیستی.
خودتم ایو رو بخاطر گردنبند متهم کردی.
این چه ربطی به حرف من داشت؟
نکنه می‌خوای بگی، همه‌ی اون حرفام ساختگی بوده؟
و خودم قایمش کردم؟
واقعاً دیوونه‌ای، ناتاشا.
چرا یه دفعه فاز و نولت با هم قاطی میشه؟
میگی دوستمی، ولی منو مثل دشمنت می‌بینی.
حتی نمی‌خوای به حرفام گوش کنی، که هیچ ربطی هم به این قضایا نداره.
من مشکلات خودمو دارم، تو همینطور.
من دیشب حتی به تو و بابام فکر نمی‌کردم.
آدم با منطقی هستی، باید درک کنی که، منم هستم.
نمی‌خوام قضیه رو کِش بدم، ولی واقعاً هستم.
اگه ویلیام اومد، میخواست سورپرایزم کنه.
نه اینکه اونم یه بخشی از این داستان معمایی باشه.
من و اون، یه عالمه با هم مشکل داریم.
فکر میکنی همه چی بر وفق مُراد منه؟
بابام به اندازه کافی، توهم توطیه داره. لازم نیست تو هم بهش اضافه بشی.
من حرف دلمو میزنم.
ولی شاید نباید بگم، چون کسی باورم نمیکنه.
بابا که باور نمیکنه، تو هم که مطمئنم نمیکنی.
شک ندارم واقعاً قبول کردی، من گردنبد رو قایم کردم.
ناتاشا، بیا اینقدر درباره گردنبند حرف نزنیم.
حتی اگه میخواستی من و باباتو یه جوری با هم تنها بزاری...
...بازم عصبانی نیستم. خیلی هم به نظرم شیرین میزنه.
من هیچ کاری نکردم. تو قضیه رو پلیسی، جنایی کردی.
ناتاشا، چرا اینجوری رفتار میکنی؟
خیلی زود بهت برمیخوره.
ناتاشا، گردنبدو پیدا کردم.
پیداش کردم.
درباره چی حرف میزنی؟
بیا، نگاه.
خودشه؟
آره.
کجا بود؟- تو یه کفش.-
یه کفش؟
بیا، بزار بهت نشون بدم.
وقتی خواستم کفشو بردارم...
...سر و تهش کردم و ازش افتاد بیرون.
جعبه‌ش کجا بود؟
اون بالا بود.
وقتی میخواستم شلوارمو بردارم، جعبه رو انداختم و....
می‌بینی، دست و پا چلفتی بودن هم، گاهی وقتا مفیده.
کی آخه گذاشتش تو جعبه؟
منم نمیزارم. حتی اگه فکرت اینه.
من فکرم این نیست.
می‌تونسته کار ایو باشه تا حرصتو دربیاره، یا به هر دلیل دیگه‌ای.
یا می‌تونسته کار بابات باشه.
احتمالاً گذاشته توش و یادش رفته برشداره.
اونقدرا هم فراموشی نداره.
شاید تقصیر هیچ کدوممون نبوده.
پس تقصیر کی بوده؟
هیچ کَس.
با پای خودش که نرفته اون تو.- اتفاقاً میشه.-
جواب این معما، خیلی سادست:
نظریه اولیه بابا...
...این بود که وقتی میخواسته شلوارشو، آویزون کنه، گردنبند از توش افتاده.
پس رو زمین دنبالش گشته...
...ولی نفهمیده شاید افتاده بوده تو جعبه‌ی کفش. فهمیدی؟
پس فکر میکنی زمانی که کفش‌هاشو گذاشته بود تو جعبه...
...و میخواسته شلوارشو آویزون کنه...
...اون موقع گردنبند افتاده تو کفش؟
آره.
اینا کفشای کهنه‌ای هستن. به زور پاشون میکرد.
باید دلیلش همین باشه.
چه خوب.
برخلاف نظرت راجع به من، دوست ندارم ملتو متهم کنم.
خوشحالم گردنبند پیدا شد.
قشنگه، مگه نه؟
چی شده؟
هیچی.- گریه میکنی؟-
چیزی نیست.
بخاطر قبل شرمندم. احمق بازی درآوردم.
بعضی وقتا تخیلم منو گول میزنه...
...و کلاً میزنم جاده خاکی.
منم همینطور.
به هر حال، خیلی هم بودنم اینجا بیهوده نبود.
آخه احساس یه آدم مزاحمو داشتم.- نه!-
حداقل یه کار مفید کردم.
فکر میکنی حرفمون رو باور میکنن؟
والا درباره ایو که نمی‌دونم...
...ولی شک ندارم، بابات باور میکنه.
البته اگه هنوز با هم باشن، که شک دارم.
چون رابطه‌شون بزودی تموم میشه....
دیدی دیروز بابام چجوری برگشت باغ؟
زندگی قشنگه.
این گل‌ها بخاطر لطف و مهمون نوازیته.
من بازشون نکردم، چون شاید بخوای با خودت ببریشون یه جای دیگه
مراقب خودت باش، گاله.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.