پس از زنـــدگـــی
،" این پیرمرد ،" یامادا
دوشنبه " این پیرمرد ،" یامادا
دوشنبه
همش درباره-ی سکس حرف میزنه
دوشنبه
خیلی عالیه
. خیلی عالیه
. عالیه ، اون خوشحال بنظر میرسه
، من سعی میکنم شادیها رو گوش کنم ، ولی سه روز
، ولی سه روز بهم مهلت بده
. ولی اون تعطیلات با زنش رو انتخاب کرده
. آره ، ظاهرا" همینو میخواست
. تجدید نظر در آخرین دقیقه
. حکایت بدی نیست
. اون از انتخاب زمانش مطمئنه
. کار سختیه
. صبح بخیر - . صبح بخیر -
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
. کاواشیما "، بیا "
، هوا سرده . باید یه آب بذاریم بجوشه
. صبح همگی بخیر - . صبح بخیر -
، هفته-ی پیش تونستیم طبق برنامه
، تمام 18 نفر رو بفرستیم
. همش بخاطر تلاش شما بود
. این هفته بارِ سنگینتری داریم
. 22نفر
، هشت تاش برای تو ، کاواشیما
، سوگی "، 7 تا "
، موشیزوکی "، 7 تا "
. این از طرفِ من
. خُب ، ما یه هفته دیگه پیش رو داریم
. من " تاکاشاشی " هستم
. لطفا" توی سالن بشنید
.من " کوری " هستم
کوری یون ، درسته ؟
. لطفا" توی سالن بشینید
. من " تاتارا کیمیکو " هستم
، دریافت ماهانه-ی من 95 ین بود
، حدودا" از زمان حادثه-ی ، 6.2.2
، در جولای1937 ،" در حادثه-ی پل " روکو
، ببخشید شما رو منتظر نگه داشتیم . ما آماده ایم شروع کنیم
. کارت شماره-ی 1 ، تاتارا کیمیکو
." لطفا" برید به اتاق کنفرانس ،" آ
، کارت شماره-ی 2، کوری یون
." لطفا" برید به اتاق کنفرانس ،" ب
، کارت شماره-ی 3
موشیزوکی شیوری
. بله . لطفا" بفرمائین تو
، صبح بخیر . میتونید اونجا آویزون کنید
شما تاتارا کیمیکو ، هستید ، درسته ؟
، اول از همه ، تاریخ تولد
، اپریل 1920
، این یعنی اینکه شما
. هفتادوهشت ساله
، فکر کنم تا حالا متوجه موقعیت شدید
. ولی باید رسما" به اطلاعتون برسونم
، تاتارا کیمیکو
، شما دیروز از دنیا رفتید
. از بابت از دست دادن شما خیلی متأسفم - . خیلی متأسفم -
. شما یه هفته با ما می مونید
، هر کس یه اتاق خصوصی داره . فقط استراحت کنید و لذت ببرین
، ولی تا زمانیکه اینجایین
، یه کار رو باید انجام بدین
، از کل 85 سال زندگیتون
، لازمه که شما ، یکی از خاطراتتون رو انتخاب کنین
، خاطره ای که برای شما . پر معناترین و باارزشترین بود
. زمان محدوده
. شما 3 روز برای تصمیم گیری وقت دارین
، وقتی خاطره-ی شما انتخاب شد
، تشکیلات ما ، به بهترین وضع ممکن . اونارو توی یه فیلم ، بازآفرینی میکنه
. روز شنبه ، براتون به نمایش درمیاریم
. بزودی شما مجددا" با خاطره-تون زندگی میکنین
، شما در ادامه-ی راه ، فقط اون خاطره رو با خودتون خواهید داشت
، آقای یاماموتو
، زندگی 50 سالتون رو مرور کنید
. من واقعا" نمیخوام به کارهایی که کردم فکر کنم
. من فقط خاطرات بد داشتم
، و حتی اگه داشتم
، مال خیلی وقت پیشه
. شک دارم چیزهایی بهبود پیدا کرده باشن
حتی یکی ؟ - . حتی یکی -
میتونم صندلیم رو حرکت بدم ؟
. حتما" ، البته ، راحت باشید
، ادامه بدین
، هرچی که گفتنش برای شما راحتتره
، بیست و نه سالگی ، بیشترین تجربه رو کسب کردم
، هرچی دیگه ای بهت میگن
. اون زمانیه که داری انجام میدی
. اون بهترینه
. ازهرکسی که میبینی بپرس
، وقتی به بدی باهات رفتار بشه
، تو سوگند میخوری که دیگه با هیچ مردی نباشی
. قسم خوردم که نباشم
، ولی بعد یکی باهات خوشرفتاری میکنه
، میدونی زنها چطوری هستن
، ولی مردها همونجوری نیستن تو چی فکر میکنی ؟
، یعنی اینکه من
یه چیزی مضحک بود یا منو شاد میکرد ؟
، البته که خیلی داشتم
، زندگی شخصی من ، اونجوری که میخواستم . پیش نرفت
، ولی من پرانرژی بودم ، و به روش خودم زندگی کردم
اینجا کسی تموم میکنه ؟
کسی هست ؟ - . خوبه -
، منظورت اینه که تو خوب یا بد یا ، هرچی دیگه بودی
، تمام این تشکیلات برای اینه که اگه بد بودی بری جهنم
این درست نیست ؟ کسی اینجا هست ؟
. خوبه
، گوش کن ، ایسیا ، تو 21 سالگیت
، من کل توضیحاتت رو شنیدم ، ولی چیزی هست که
، من توجهی به انتخاب ندارم . هیچ
. این فهرست مأموریته
. ممنون
توی این هفته چی میخونی ؟ - ." R" یه رازی بنام -
. جالبه که تو هرهفته میتونی یه کتاب بخونی
چطوره ؟
. وقتی تمومش کردم میتونی بخونیش - . بزودی مال خودم رو تموم میکنم -
کدومشه ؟ - . دائرة المعارف جهانی -
. خیلی وقت برده
. خیلی سختی کشیدم
، ایسیای 21 ساله . بدون شغل
، ولی یه جور عجیبی مطمئن
، واقعا" مثل من نبود
تو چی ، آقای موشیزوکی ؟
من دوتا گرفتم ؟ - دوتا ؟ -
، آقای " واتانابه "، مردی 70 ساله
. و آقای " یاماوتو "، 50 ساله
. دوتا ، سخته
اونا چی دوست دارن ؟ - . فقط تعادل -
، در پایان اونا بدترین بودن نبودن ؟
. چای - چای ؟ -
خوشت میاد ؟ - . بد نیست -
. یه فنجون برات میریزم
. یه روز سخت دیگه
. صدات رو بیار پائینتر، آقای ناکامورا
، گفتم صدات رو بیار پائینتر . شبه
. یه دقیقه صبر کن
یه بازی شطرنج چطوره ؟
. ازدوست نگهبان امنیتیِ خودت بخواه
چی ؟ نمیخوای مبارزه کنی ؟
سه شنبه
. هیچ عاشقانه ای در زندگی من وجود نداره
. خیلی عادی بود اگه مجبور به انتخاب باشم
، دوران بچگیم رو میگم
. بهترین دوران زندگیم بود
از چه سنی ؟
، بذار ببینم ، مطمئن نیستم
. ولی حدودا" سال دوم دبیرستان
. روزهای پیش از تعطیلات تابستون بود
، من توی یه محله-ی کارگری بزرگ شدم
، و تا مدرسه سوار تراموا میشدم
، همیشه خیلی جلو می نشستم
، کنار صندلی راننده ها ، جاییکه سوز سرما از درز پنجره میومد داخل
، مسیر کوتاهی بود ، ولی حسّ سوز سرما
، توی کل بدنم رسوخ میکرد ، اون سرما
، مکانِ پل . برحسب اتفاق ، بعد از جنگ
، دوباره نامزدیش رو تجدید کرد
، ما بهم قول دادیم که با هم ازدواج کنیم
، ولی اون به من گفت که روش حساب نکنم . اواخر جنگ بود
، پس وقتی از روی پل میگذشتی
، تمام امیدت رو برای دیدن دوباره-ی اون از دست داده بودی ؟
، نه ، من میدونستم که اون برگشته . من منتظرش بودم
، آدمهای زیادی از روی پل
میومدن و میرفتن ؟ - . بله -
، ولی من هیچکدوم از اونا رو نمیدیدم
فقط شما دوتا بودین ؟
. آره ، گمون کنم همینجوری بود
. ما خیلی جوون بودیم
. اون یه زنگ کوچیک روی کیفش داشت
، و هرجا میرفت ، صدای زنگش میومد . دینگ ، دینگ
، وقتی توی باشگاه بودم
، و اون صدای دینگ ، دینگ رو میشنیدم
. میدونستم که اون اومده
. من صدای اون زنگ رو دوست داشتم
، تعجب میکنم وقتی اونموقع ، فکر کنم زمستون بود
، توی سالن بود
، بند کفشم رو میبستم ، کفش میپوشیدم که برم خونه
، شب بود و خیلی تاریک
، و من کفش مناسب خیابون نپوشیده بودم
، ولی بجاش کفش کتونی پوشیده بودم . و بندش رو بسته بودم
، از زمان جنگ ، نمک نداشتیم . شب دومِ مارس
. ما کلا" نمک نداشتیم و خیلی ضعیف شده بودیم
، حتی عَرَقمون . کلا" طعم نمک نمیداد
، وقتی نارگیل یا موز پیدا میکردیم
، نمیتونستیم از درخت بالا بریم
، بنابرین درخت رو قطع میکردیم
، با شمشیرهامون
، نارگیل ها رو توی پرچمهای ژاپنی می پیچیدیم
. مینداختیم روی دوشمون و به هرجایی میدوئیدیم
، بعدش ، من توسط 40 یا 50 تا از اونا محاصره شدم
. اونا تفنگ و همه چی داشتن
، فکر کردم که شاید به هرصورت باید فریاد بزنم
، میخوام سیگار بکشم
، و اولش یه کم برنج بخورم
، خُب من گفتم
، بهم سیگار بدین
، و اونا ، تصور کردن که دیگه نمیتونم بلند بشم
، یکی از اونا یه سیگار از جیبش درآورد
، و من فکر کردم ممکنه با این آدما برم جایی
، من گـُشنمه
، برنج پخته بهم بدین
، من اینجوری حرف زدم
، بعد گذاشتنم روی دوش یه سرباز امریکایی
، و بردنم به یه کلبه ای که 200 یا 300 متر . اونطرفتر بود
. مث یه کلبه-ی نگهبانی بود
، اونجا ، اونها کمی برنج پختن
، برگهای موز رو روی میز پهن کردن
، برنجها رو با قاشق روی برگها میریختن . و نمکدارشون میکردن
، حسابی هیجانزده شده بودم ، مشت مشت میخوردم
، واقعا" فکر میکردم قراره با این آدما برم جایی
، بعد من یه جوجه دیدم ، و فکر کردم که جوجه هم بد نیست
، همه-ی ما گرسنه بودیم
، و تصمیم گرفتم چندتا کلوچه بردارم
، کلوچه های " دیزنی لند " خیلی عالی هستن
، ما هم رفتیم یه کمی خوردیم
، ولی من بقدر کافی پول نداشتم
، خُب من تنها کسی بودم که نمیتونست اونارو بخوره
، دوستم یکی از مال خودش رو به من داد
، خیلی خوب بود
، بعد از اون ، هممون سیر شدیم و تصمیم گرفتیم که بریم
، دور بود
، برای سواری
. تا کوه ، اسپلش
، همه-ی ما تصمیم گرفتیم که تا اونجا برونیم ، و رفتیم
، بفرما ، من دنبالت میگشتم
. مراقب باش ، داغه
. ممنون
. شروع میکنیم
. یامی
، وقتی گفتی
، اون کوه اسپلشِ خیلی خوشحال شدی ؟
. من اینجا کار میکردم
. حدود یکسال
، مربوط به همون دوره ها میشد
. و خُب ، تو نفر سی ام هستی
جدی ؟ - ."بله دقیقا -
، میفهمم
، سی نفر ، همه دیزنی لند رو انتخاب کردن
، آره خیلی از بچه ها اونو انتخاب میکنن ، مخصوصا" دختر بچه ها
. درسته
، بذار ببینم ، گمون کنم که موقع زمین لرزه-ی بزرگ
. من 9 سالم بود
، من بچه بودم . ولی هیچوقت فراموشش نمیکنم
. خونه-ی ما توی جاده-ی " کوشو " بود
. و مردم دوطرف جاده ، به زمین چسبیده بودن
، همه به زمین چسبیده بودن . منم فکر کردم که باید همین کار رو بکنم
، و منم به اونا ملحق شدم ، بالاخره زمین لرزه تموم شد
. و به هممون گفته شد که به نیزارهای بامبو بریم
، من بچه بود ، بنابرین دوئیدم وسط درختهای بامبو
با چی بازی میکردی ؟
، ما بین دو درخت بامبو ، طناب می بستیم
. وتاب میخوردیم
، مادرها درفضای باز برنج می پختن
. و برامون گلوله های برنج درست میکردن
، خوردن اون گلوله های برنج توی نیزار بامبو
. هنوز یادم هست
، جالبه که چطور فراموش میکنی
. قسم بخور دیگه اینکار رو نمیکنی
، یه کار پرزحمت شروع میشه
، گمون کنم برای هرکسی متفاوته
، ولی یه دوست به من گفت ، اون داره به بچه-ی بعدی فکر میکنه
، بزودی بچه-ش بدنیا میاد
، پس من باید بگم
، شاید نتونی فراموش کنی ، شاید این درد برای همیشه با تو بمونه
، توی دنیا برادر و خواهر خیلی کمه
، سخره ای که اون اقدام به خودکشی کرد
، در سن 20 سالگی
، همونجور که من داشتم میپریدم
، مهتاب خاموش شد
، ریل آهن ، شکاف خورد
، نور آبی و وهم انگیز شد ، من بنوعی فراخونده شدم
، آبی رنگ رفته ای ، مثل درخشش
، مستقیم توی چشمام تابید
، پیش از اینکه بفهمم چیه
، قطار رفته بود
، اونجا ایستاده بودم ، خیره به تصویری که بطرفم میومد
، چهره-ی دوست دخترم بود
، و چهره-ی مادرم
، درحال انتخاب یه خاطره-ی تک بودم
، هیچوقت واقعا" اونجوری به زندگیم ، برنگشته بودم
، اگه من آلبوم عکس یا دفترچه-ی خاطرات روزانه ، توی دستم بود
، احتمالا" خاطرات بسمت من برمیگشت
بچه داری ، آقای واتانابه ؟
. من بچه نداشتم
، بدون سرگرمی
. بدون چیز خاصی
، بدون سفر با همسرت
من باید این اینجور چیزا رو انتخاب کنم ؟
، من از 16 سالگی شروع کردم
. که اون برای حساب کردن روی زنها ، مناسب بود
همه در اون بخش ؟ - . بله -
، اگه برای مرتب کردن ذهنت ، خیلی وقت تلف کنی
، اونا درِ فروشگاه رو تا 7 می بندن
. بعد از اون ، هیچکدومشون قابل دسترسی نیستن
، صبح زود ، آدمهای خوشکل داد میزنن
، هی خوشتیپ ، لباسای مرتبی داری . بیا اینطرف
، منم میرفتم سراغش
، اونا خیلی گرون هستن ، وقتی آخرهای شب
، درست پیش از ساعت 11 . اونا تخفیف رو شروع میکنن
. هزار ین ، میاد پائین تا 500 ین
، این همون معامله ایه که تو منتظرشی
. ولی هروز این شانس رو نداری
، با این همه ، زنی ، بدون چهره ای زیبا
. شاید 5 یا 6 ماه ، بعد از من بدنیا اومد
پنج یا 6 ماه ؟
، آره ، من توی بهار بدنیا اومدم ، اون توی پائیز
اکتبر ، یا نوامبر ؟
. نمیتونم دقیقا" مطمئن باشم
، ولی اون حدودها . من خیلی زنده نبودم
، فکر کنم پائیز بود - ، پائیز -
، صبح نبود ، عصر بود
. مطمئن نیستم ولی عصر بود
، من لخت ، روی تشک دراز کشیده بودم
، بعد از اینکه توی اون نور خورشید ، حمام کرده بودم
. نور پائیز ، خیلی داغ نیست
چه ساعتی از روز ؟
. گرگ و میش بود ، آره ، 3 بعد از ظهر بود
، چیزی دیگه اونجا نبود
، خانم نیشیمورا ، دیگه خاطره-ی شادی نداری
ازدواج کردی ؟
ازدواج نکردی ؟
بدون فرزند ؟
درمورد فرزند بزرگ چی ؟
اینجا گل داری ؟
. بله ، فصل بهار ، شکوفه میکنن
. اونا خیلی قشنگن
. باید خیلی قشنگ باشن
، خانم نیشیمورا
الآن چند سالتونه ؟
، مثل اینکه خانم نیشیمورا ، خاطراتش رو متوقف کرده
، تا زمانیکه زنده بود
، اولش نفهمیدم
، ولی اون توی خاطراتش تا 9 سالگی زندست
، نُـه ، سالگی
، تعجب میکنم چطوری ببینیم
، چطور دنیا ، یکی مث اونو می بینه
، تو باید خیلی تعجب کنی
، وقتی توی آینه نگاه میکنه ، چی فکر میکنه
. بعدی
. نه ، این یکی - چرا ؟ -
، تا امروز داره مقاومت میکنه
، نه اینکه نمیتونه انتخاب کنه ، بلکه نمیخواد
انگیزه ای برای انتخاب نداره ؟
چند سالشه ؟ - . 21 -
. بعد از 21 سال ، یه چیزی باید باشه
چرا نمیاریش ؟
. فراموش کن
. با این تیپ آدما ، موافق نیستم
. خیلی خوب ، گمون کنم باید مجبورش کنم
. داری مقاومت میکنی
، واتانابه ایشیرو ، 70 ساله
، بعد از دانشکده
، تا زمان بازنشستگی ، برای یه شرکت فولاد کار کرد
، همسرش تنها کسی بود که داشت ، اون هم 5 سال پیش رفت
، اون میخواد چندتا گواهی . برای زندگیش انتخاب کنه
گواهی برای زندگی ؟
. خوبه
، ولی بیشتر مردم . این چیزها رو پشت سرشون جا نمیذارن
. تأخیر کوتاهی برای پیدا کردنش
. فقط توی اینمورد ، من دستور نوار ویدئویی میدم
. ین آقای " بوندو " هست
پس آقای بوندو اینه ؟
، یکبار اتفاقی با این برخورد کردی
ولی کمتر از یکسال پیش ، درسته ؟ کی اون همه وقت رو یادش می مونه ؟
آدما چقدر باید گذشته-ی خودشون بیاد داشته باشن ؟
. بطور عادی ، 4 سال قبل رو
، چهار سال
نزدیکترین خاطرتون مربوط به کِی میشه ؟
من ؟
، من از مهد کودک شروع کرده بودم
، با اتوبوس میرفتیم اونجا
. کورسوی از اتوبوس ، توی نور چشمک میزنه
، من هرجایی میتونستم برم . من سرشار از امید و شادی بودم
، سوار شدن جلوی اتوبوس ، عبور متناوب جریانات
. اولین خاطره-ی من هم از مهد کودکه
. اونا به همه-ی ما چای داغ میدادن
چای ؟ - . طعم چای " هوجی " میداد - نوعی چای سبز در چین
، داره یادم میاد که غذا و چایی میخورم
، زبونم یادش میاد ، این خاطره ای بود
. از طعم واقعی
و شما ، آقای موشیزوکی ؟
. منم سه یا چهار سال داشتم
. من این خاطره-ی پررنگ رو از برف دارم
، خونه-ی مادربزرگم ، شمال " یاماگاتا " بود
، فکر میکنم همین حالاست
. بازی در برف اولین خاطره-ی منه
. من عاشق برف بودم
، برف - چقدر سرد بود ؟ -
، مثل این می موند که در سکوت محاصره شده
یه صدایی به یادت میاد ؟ - ، یه صدا -
، بیشتر ما
سه یا 4 سالگی رو یادمون میاد ؟
پس خاطرات پیش از اون چی شده ؟
. بیشتر اتفاقات افتاده
، ظاهرا" بعضی ها میتونن . توی رحِم مادرشون هم بیاد داشته باشن
. تحقیقات پزشکی ثابت کرده
توی رحِم ؟
، اگه چشمات رو ببندی
، و خودت رو توی آب فرو ببری
، خاطره-ی حس امنیت در درون مادرت
. میتونه با دلواپسی و حالتهای دیگه ، کمک کنه
. نه ، من جدی هستم
حمام مشغول
. آره ، اسمش ، واتانابه ایشیروئه.
، فقط مطمئن شو میتونی تمام 71 نوار رو کپی کنی ؟
. همین هفته
. من مال اون و نوار آقای یاماوتو رو میخوام
کِی میتونی تحویلشون بدی ؟
فردا عصر ؟
. آره ، خوبه
. ممنون
چهارشنبه
، همگی سلام
. امروز صبح چهارشنبه-ست
، امروز روز پایان انتخاب خاطرات شماست
، شما دقیقا" باید
. تا غروب خورشید ، انتخابتون رو کرده باشین
نظرت عوض شده ؟
میفهمم ، ولی چرا ؟
، من فقط مرتب کردم . شاید ایده-ی خوبی نباشه
، می فهمم
. خُب ، بیاین امروز رو صرف فکر کردن به اون بکنیم
میتونم یه خواب انتخاب کنم ؟
یه خواب ؟ - . بله -
چه نوع خوابی ؟
، از اونا که شما توی شب میبینی
، برای نمونه خیلی هست ، خیلی ها خواب ترسناک می بینن
یعنی رؤیاهایی که توی خواب می بینی ؟
."دقیقا
، یعنی
. یعنی مث موردِ من
، یه ساحل رنگارنگ و جالب ، با یه کشتیِ شناور در آب
، یکی بشدت در تعقیب من داره میدوئه
، و منم بسرعت دارم میدوئم ، میدونی که توی رؤیا همه چی
. کاملا" فضاییه
حرکت آهسته ؟ - . بله ، حرکت آهسته -
، ولی مگه اینطور نیست که اگه نتونی اون حس رو بازآفرینی کنی ، جذابیتی نداره ؟
خارج از پرسش ؟ - این خواب ، خیلی مهم بود ؟ -
، برای انتخاب کافی نیست
، وقتی سرما خوردم
، اون برای من فِرِنی برنج با سوپ . درست کرد که توش ترشی آلو هم مخلوط کرده بود
: اون همونجوری که فوتش میکرد تا خنک بشه میگفت
. تا داغه ، بخورش
. تو یه همچین زنی رو بخاطر داری
، تو نمیتونی یه فرنی با ترکیب برنج درست کنی . که قبلا" پخته شده
. تو نهایتا" سوپ درست میکنی
، تو باید فرنی رو از خورده های ، برنج شسته درست کنی
. خیلی کار داره
اون کجا فرنی درست کرد ؟
. اون توی شمال بود
،" شاید ،" آوموری
توی خونه-ی خودش بود ؟ - . بله -
یه آپارتمان ؟ - . بله -
چقدر بزرگ بود ؟
. حدود 4 تا 6 تا حصیر
، وقتی اون اتفاق افتاد
، من فراموش کردم با توکیو ارتباط برقرار کنم
. من فقط میخواستم ، 5 روز با اون زن بمونم
، وقتی حالم خوب شد ، چیزی مانعم نبود
باید بهش بازپرداخت میکردم ، درسته ؟
. فقط با دست راستت وانمود کن
. با دستت ضربه نزن
. درسته ، موفق شدی
، و بعد
. بسیار خُب ، بذار امتحان کنیم
. خوبه ، خوبه ، عالیه
. حالا تونستی
، این نوارهای ویدیویی ، از زندگی شما ضبط شده
. هرکدومش برای یکسال ، کلا" 71
، اینا دقیقا" با خاطرات شما هماهنگ نیستن
، پس لطفا" ازشون بعنوان مرجع استفاده کنین
، بعنوان راهی به گذشته ، ازشون مراقبت کنین
. میفهمم ، من تمام سعیم رو میکنم
. ببخشید که انقدر کنجکاوی میکنم - . اوه ، نه -
. امشب یه سری میزنم
، ویدیوها
، توی آویاما . نمیدونستم هنوز اونجاست
، بعنوان " سالن جوانی " ازش استفاده میشد
،" وهمچنین ،" سالن جوانی ژاپن
،" و سالن موسیقی در " هایبیا
. توی همشون رقصیدم
. یادمه بهترین سالن موسیقی ، توی هایبیا بود
. یادمه بیشترین لذت رو اونجا بردم
آهنگی که باهاش رقصیدی رو یادت میاد ؟
،" من یه فیل بزرگ میخوام " ،" رقص گنجشگ "
، و همچنین
،" رقص کینتارو "
." و " کفش قرمز
ترانه ای هم بخاطر داری ؟
، خیلی شفاف نه بجزء کفش قرمز
، دختری کوچک ، با کفش قرمز ، او اینچنین رفت
، یک خارجی او را برد
، بازوهات رو میچسبونی به شریکت
، بعد با دور شدن اون ، دستمالت را تکان میدی
، همش همین بود
، ولی به گذشته فکر کن ، حتما" جالب بوده
،" اونموقع " نوتوری ناگایو
، که ترانه رو ساخته بود ، هنوز زنده بود
. که سه تا دختر داشت
، دوتا از دخترای جوونترش ، لباس های قرمز رو میپوشیدن
. برادرم فکر میکنم که اونا خیلی بامزه بودن
، اون همه جای توکیو رو برای پیدا کردن ، یکی از اون لباسها برای من ، زیر پا گذاشت
. منم نوشتم که حالا هرموقع خواستم برقصم
. اون همیشه میخواست منو به همه نشون بده
، اون به من قول داد که . منو به مهمونی " برنج سرخ " ببره
، حالا که فکر میکنم . برنج و جوجه بود
. اونروزها ، کافه وجود داشت
، که 2 یا 3 تا خدمتکار داشت
، تاریک هم بود ، البته نه اونقدر که نشه چهره ها رو دید
. اون منو برد اونجا
، وبهم گفت . نشونم بده چطوری میرقصی
، خیلی بد بود . من میخواستم اون برنج و جوجه رو بخورم
، اونجا من برای اون رقصیدم ، بعدش دوستاش منو صدا کردن
، بیا و بستنی بخور . منم رفتم سمتشون
. واقعا" لرزیدم
. من هنوز توی لباس رقصم بودم
. و براشون رقصیدم
، دوست داشتم اون غذاها رو بخورم
مسخرست ، نه ؟
، به اون برادرت که لباس برات خرید نزدیک بودی ؟
. خیلی نزدیک
. تا روز آخر
، قبلا" اون
، آره ، سه سال پیش
. من تا آخر عمرش ازش پرستاری کردم
، بعدش یه نفر رو دیدم
، اونروز ، وقتی به توکیو برگشتم
. با هم به هتل امپریال رفتیم
، اونروز شبیه ، چی بگم
. اون اولین روز جشن خصوصی بزرگسالیمون بود
یادت هست اونروز هوا چطوری بود ؟
. آره ، داشت برف میومد
، پس تو هرموقع از پنجره به بیرون نگاه میکردی داشت برف میبارید ؟
، اون از اون مردهایی نبود که
. فقط به نیازهای خودش توجه کنه
. همیشه توجهش به احساسات خانمها بود
، وقتی عشق بازی میکردیم ، من واقعا" حس میکردم
، گرچه من اون کار رو برای زندگیم میکردم ، که من قهرمان فیلم بودم
، اون خیلی مهربون بود ، چیزیکه من درموردش فکر میکردم
، فکر میکردم که ، چقدر خوب بود که من با اون بودم
، ولی بعدا" فهمیدم که
، اون زن داشت
، من باهاش مبارزه کردم ، واقعا" کردم
یادت هست چی درموردش گفتی ؟
درموردش گفتم ؟
. اون هیچوقت نگفت ، دوستت دارم
، یه زمانی
، من تصمیم داشتم خلبان بشم ، و داشتم آموزش میدیدم
، فقط یکبار پیش اومد
، من میون ابرها بودم
، چیزی که من در پرواز میون ابرها میدیدم
. عمیقا" منو تحت تأثیر خودش قرار داده بود
توی چه هواپیمایی بودی ؟
،" عموما" بهش میگن " سِسنا . یه چهار نفره-ی کوچیک
. دیدبانی از سسنا
شکل ابرها رو یادت میاد ؟
. تقریبا" سفید یکدست بودن
، شکلشون شبیه
، پشمک های شیرینی که توی فروشگاهها میفروشن
، که توی آسمون پهن شدن
، "ولی اونها واقعا
. نه خیلی بزرگ بودن و نه کوچیک
. اندازه ای که وهم انگیز نبود
. یادمه که ابرها خیلی لطیف بنظر میرسیدن
، ما تغییر میدیم
. راهی که ژاپن امروز درش هست
، ساختن یه فردایی تازه رو پیش رو داریم
، حتی اگر یک چیز باشه
، میخوام بعضی از گوا های زندگی خودم رو پشت سر بذارم
، جایی که تو میری ، همراه همون شهوده کدوم شهود ؟
، محکم باش ، و تمام زندگیت رو همونجوری باش
، که همه چیز در موقع مرگ جا می مونه
، من اینجوری نمیخوام ، نه نمیخوام
، هیچکدوم از اینا شبیه هواپیمایی هست که تو باهاش پرواز کردی ؟
. نه ، این اندازه-ی جوجه کبوتره
، سسنا ، بالهای بزرگی داشت . بالهاش بالا بود
بالا ؟
. این بالها پائین هستن
، وقتی صحبت از سسنا میشه
. از بالهایی حرف میزنیم که بلند هستند
. عین اینکه بدنه ، آویزون بال شده باشه
. اینجوری باید درموردش فکر کنی
، جایگاه بالها
، تمام اختلاف در هواپیما ها رو نشون میده
، این مبنای یادآوریی منه
، شکل بدنه مهم نیست ، بال مهمه
. من فقط همینجوری حس میکنم
تو مشغولیتی داری ؟
، سینما
، احمق
، منم عاشق سینما هستم
، اینگرید برگمن ، جان فونتین
رویداد سپتامبر "، رو دیدی ؟ " فیلمی درام و عاشقانه محصول 1950
ربکا " چی ؟ " یکی از ساخته های آلفرد هیچکاک در 1940
چه نوع فیلمی دوست داری ؟
چه نوع ؟
، فیلمهای آمریکایی ، فیلمهای فرانسوی
، من از اکشن ها سامورایی خوشم میاد
. پدرم طرفدار " بانسوما "ست فیلمی ژاپنی ، محصول 1988 از زندگی سوباسا بروباندو ، بازیگر ژاپنی
، خیلی فیلم ازش دیدم
، خاطره ای که انتخاب میکنم
. مربوط به وقتیِ که من 8 یا 10 ساله بودم
. بنابرین من فقط حسی که نسبت بهش دارم رو یادمه
. درسته
میتونم چیزای دیگه رو فراموش کنم ؟
جدی ؟
تو میتونی فراموش کنی ؟
. پس واقعا" معرکه-ست
، اون خاطره ای رو انتخاب کرده که مربوط به ، پنج سالگیش میشه
. از پناهگاه سِرّیش که پرشده از ضایعات
. اون دوست داشت تاریکی رو انتخاب کنه
، تاریکی
، تو میتونستی باصدایی تنها ، اونو بازآفرینی کنی
. میتونه جالب باشه
، اون باید گذشته ای رو بدوش بکشه
. که نمیتونه با کسی درموردش حرف بزنه
، گوش کن ، مرد
، تو نمیتونی اونارو از هم تشخیص بدی
. این فقط یه شغلِ ، میفهمی ، یه کار
، اگه بذاری بهت نفوذ کنه ، آخریش نیست
، یه روز دیگه
نمیدونم آقای واتانابه ، چکار میکنه ؟
، فکر کنم
. اون این کار رو میکنه
مزاحم هستیم ؟
. نه ، خواهش میکنم ، بیاین تو
. مارو ببخشید
تازه داماد ؟
. بله ، یه چیزی شبیه به این
، من هیچوقت شانس ازدواج نداشتم . حسودیم میشه
، این همسرمه
. اسمش هست ، کیوکو
. مراسم ازدواجمون پارسال بود
خوشبختی ؟
. بله
، می فهمم
. خُب، خیلی خیلی عادی بود
میخوای آقای واتانابه شروع کنه ؟
. خیلی غیرعادیه ، اون شبیه تو نیست
. هیچوقت قبلا" نخواسته بودی
سه شنبه
، تا پیش از اینکه بیام اینجا
. به زندگی خودم اطمینان قاطع داشتم
، که به روش خودم ، من خوشبختم
، ولی اینچنین نگاهی به گذشته
، حس میکنم چیزهایی گم شده
، تحصیلات دست و پا شکسته
، شغل پراکنده
، ازدواج نه آنچنانی ، و بازنشستگیِ نامعلوم
، همه چی دست و پا شکسته ، فقط دست و پا شکسته
، ولی دیروز گفتی که ازدواج خوبی بود
، بله ، فکر میکردم که ازدواج خوبی بود
، شاید برای من خیلی خوب بود
، شاید عجیب باشه
، ولی اینجوری نیست که ما برای از بین بردن . اشتیاقمون ، همت کنیم
. توی این موضوع ، تو تنها نیستی
، در حقیقت ، این از نوع خوبی نیست
. دست کم برای نسل ما
تو گفتی ، نسل ما ؟
. بله
، حقیقت اینه که من در سال 1923 بدنیا اومدم
، و در 22 سالگی مُردم
، هرچند من پیرتر از چیزی که هستم
، نشون میدم . ولی من 75 سالمه
، میفهمم
توی جنگ ؟ - . بله -
، من توی فیلیپین زخمی شدم
. و در بیمارستانی در توکیو ، مُردم
کِی ؟
. 28می 1945
. این خاطرات رو برمیگردونه
. این ، خودشه
، بذار ببینم
. ورودی اصلی دریاچه-ی گلهای سوسن ، زیبا بود
تو مطمئنی ؟
. اون فقط یه چیز کوچیک بود
تو گفتی ، روز بزرگسالی ، اینجا بودی ، درسته ؟
. درسته
تو 47 سالته ؟
، درحقیقت ، کارخرابی دراین هتل
. از اول دسامبر 1967 شروع شد
. سالها ، با هم جور در نمیان
، تو دست کم ... 4 سال اشتباه میکنی
،خُب ، من ، میدونی که
، وقتی من با همسر فعلی روبرو شدم
. دو سال از ، 30 گذشته بود
، پس تو بهش گفتی ، 28
، خُب، میدونی
، میخواستم خوب بنظر برسم ، میخواستم براش جوون بمونم ، خُب من
، راستش
، منم پنج سال از سنم زدم
، و نه فقط از سن
، من اینجا از اسم " سوگی " استفاده میکنم ، که این اسم واقعیم نیست
، شراکت من بهم خورد . و من خیلی بدهی بالا آوردم
. من مجبور به فرار شدم
، موراکامی ، کاشیواگی
، یاماوتو ، نایتو
، من حتی از اسم چینیِ " وونگ " هم استفاده کردم
جدی ؟
. "نه واقعا
. حالا مساوی هستیم
، حقیقت اینه که
. حقیقت اینه که اون هیچوقت خودشو نشون نداد
، من منتظر موندم ، ولی
، رؤیای من درباره-ی آینده
، درباره-ی اون خواب ، دلیل اینکه من نمیتونم انتخاب کنم
. آینده خارج شده
، ولی - ، به یه چیزی بچسب -
، که قبلا" اتفاق افتاده
. ولی اینا فقط خاطره هستن
، و نهایتا" ما از بروز خاطرات . در تصورات خودمون جلوگیری میکنیم
، البته که واقعا" پیش اومده
، بنابرین خیلی واقعی حس میشه
، فرض کن من آینده رو می سازم
، همونجوری که یه فیلم ساخته میشه
، همونجوری که تمام موقعیتها رو تصور میکنم
، من به چیزی که ساختم فکر میکنم ، که خیلی میتونه واقعی باشه
، از هر خاطره ای دیگه . من اینجوری فکر میکنم
، واین خیلی پرمعنا تر از . نگاه به گذشته-ست
، پس این ، نگاه به گذشته
، با لحظه ای از گذشته-ی من زندگی میکنه
، که میتونه برای من خیلی دردناک باشه
خوب نیست ؟
. فکر کنم بهتره تجدید نظر کنی
، آره این تمام تنظیمات ذهنیه . که باید بازخونی بشه
، با این یکی چکار کنم
، فکر میکردم به این شیاهت داره
. فکر کنم این شبیه اون لباس بود
تو لباسهای غربی خوشت میومد ؟
لباس ؟
. یادم نمیاد پیش از مهد کودک ، یکیش رو هم پوشیده باشم
، ولی برای مهد کودک
. اون یه لباس صورتی برام خرید
. من عاشق اون لباس بودم
صورتی بود ؟
، اینجاش گلدوزی داشت
. با پوششی دور سینه
. دوستم " یوشی " از همون لباس داشت
. یادمه که باهاش ورجه وورجه میکردم
تا حالا با اون لباس رقصیدی ؟
، بذار ببینم ، شاید آره
، ولی واضح یادم نمیاد
، اون واقعا" لباس یه دختربچه بود ، اون صورتیه
، آستینهاش بالا بودن . آستین کوتاه
، فصل بهار
. باید خیلی زیبا باشه
. بهار زیباست
درختهای گیلاس شکوفه دادن ؟
. بله
شکوفه های گیلاس رو دوست داری ؟
. منم همینطور ، شکوفه های گیلاس رو دوست دارم
، ببین ، این دخترمه
، اسمش " ساکوراکو "ئه . چون توی بهار بدنیا اومد
، توی عکس ، سه سالشه . آخرین کسی که با هم بودیم
گوشهاش شبیه به من نیست ؟
، من تا حالا سه ساله اینجام . اون قبلا" شش سال بود
، مادربزرگش برد . من نمیتونم کمک کنم ولی متأسفم
. من فقط روز مرگ میبینمش
، دست کم تا جشن بزرگسالیش . اون 20 سالشه
. چهارده سال بیشتر
. من بعنوان پدر ، وظائفم رو انجام دادم
. برای همینه که اینجام
، وقتی من مُردم ، اون سه سالش بود
. گمون کنم حدود 3 سال
، تابستون بود و سفیدکاری داشت توی باد خشک میشد
، سر من روی دامن مادرم بود ، و داشت گوشهام رو تمیز میکرد
، یادمه دامن مادرم چه بویی میداد
. گونه هام دامنش رو حس میکرد
، اون خیلی نرم و گرم بود
. حس آشنایی بود
چیه ؟
. خیلی ممنون
از دیزنی لند بهتره ، نه ؟
، تو میتونی بیاد بیاری که دامن مادرت . چه حسی داشت و چه بویی میداد
، فقط ابهام
تو یادت نیست ؟
،" یادمه ، مثلا
، پدرم برمیگشت و منو بغل میکرد
. اون خیلی پهن و محکم بود
، و بوی عرق خودش رو میداد
. و موهاش چه بوی بدی میداد
. ببخشید
کجا میری ؟ - . موقعیت دیده بانی -
. صبر کن شیوری
، تو رفتی توی نیزارهای بامبو دیده بانی
. و لی این بیفایده-ست
. اونا خیلی زیبا بودن
. معلومه که زیبا بودن
، ولی ما نمیتونیم از اونا . برای بازآفرینی چیزی استفاده کنیم
نمیتونی جدّیتر باشی ؟ . فردا نتیجه گیری میکنیم
بامبوها به چی شباهت داشتن ؟
، خیلی عادی
. عادی ، بیشتر مشخَصِش کن
، خُب ، بامبو از زمین رشد میکنه میاد بالا
. خُب رشد بامبو که از بالا به پائین نیست اون ریشه نداره ؟
. گفتم که عادیه
. کاملا" بیفایده
همیشه باید اینقدر حالت دفاعی داشته باشی ؟
پدر و مادرت چجوری تورو بزرگ کردن ؟
، دقیقا" مث دخترت ، ساکوراکو
. وقتی تو پدرت رو نمیشناسی ، این اتفاق میُفته
، ببرو بیرون . احمق
. مطمئنن دچار تضعیف روحیه میشه
. نذار بیاد سراغ تو
. همه-ی 18 ساله ها اینطوری نیستن
، به این ترتیب
، من مناسب این کار نیستم . ولی به هرحال انجامش میدم
. تو نمیتونی کمکی بکنی ، ولی گاهی تعجب میکنم
کل هدف ما چیه ؟
. بازآفرینی خاطرات مردگان
این کار رو برای چی میکنیم ؟
، اون میگه ابرها شبیه رشته های پشمک شیرینی هستن
. که توی فروشگاهها میفروشن . سبک و لطیف
، یادش میاد که بال ها ابرها رو میشکافتن
. و آسمون رو از پنجره-ی کابین خلبان دیده
. من میخوام بهشون اهمیت بدم
. همین الآن ما فقط این نوار رو از هواپیما داریم
با نگاه کردن به اطراف ، چیزی که میبینی ، بالِ ، نه ؟
، ما بالها رو برمیداریم . جدا شدنیه
، بال رو جدا کن . توی فیلم تنظیمش کن
، از زاویه-ی دید اون . بال در قسمت بالا قرار داره
. بله ، از بالهای قلابی استفاده کن
، ما باید نوعی از داغی شدید تابستون رو ، درون تراموا ، بازآفرینی کنیم
، همینطور با یه بازدم خنک ، نه باد سرد
. از میون پنجره پنکه چطوره ؟
، برای ایجاد حس سرما در اون
، از یه دونه قدیمی که توی پارک هست . استفاده میکنیم
. اون احساس سرما رو ایجاد میکنه
. انتقال گرما با تصور مجازی ، مشکله
، بجای اون ، بیاین روی پیشونیش تمرکز کنیم
. تا یه لذتی رو ایجاد کنیم
. تنها رنگ ، قرمزه
، اگه پشت زمینه یکنواخت بود . ممکن بود تأثیرش رو بیشتر کنه
. اینا کفشها و لباسی هستن که باید قرمز باشن
. برنج و جوجه هم مهمه
. اون احساسش رو با برادرش ، نماپردازی میکنه
داری چکار میکنی ؟
. در حال تماشای ماه زیبا هستم
. ماه زیبا
. چقدر عاشقانه
. عادی مث همیشه
چیه ؟
کیوکو ، کیه ؟
کی ؟
. فیلم بازی نکن
. من چیزی رو از گذشته پنهان نمیکنم
یه عاشق ؟
. اونجوری نبود
. گرچه اگه نخوای درموردش حرف بزنی ، مجبور نیستی
. به من هیچ ربطی نداره
. شب خوش
. شیوری
. فردا باید از آقای کاواشیما عذر خواهی کنی
. تویی
وقت داری ؟
، کوتاهش کن . میخوام بخوابم
. باشه ، میدونم
. امشب چقدر ماه زیباست
ماه فریبنده-ست ، درسته ؟
، شکلش هیچوقت تغییر نمیکنه
، هنوز متفاوته . به زاویه-ی نور بستگی داره
اومدی تو اتاقم که از ماه حرف بزنی ؟
، تعجب میکنم اگه اون منظور منو فهمیده باشه
پنجشنبه
، مدارهای الکتریکی . دارای بار اضافی هستن
. لطفا" از سشوار استفاده نکنین
. صبح بخیر
. ما آماده ایم
، اونجا بشین
، این تخت اینجا و
، بله ، اون شکل سینی رو داشت
تو کِی انتخاب کردی ؟
. نکردم
. پس تو آقای واتانابه هستی
. من ایسیا هستم
. ظاهرا" ما تنها کسی هستیم که نتونستیم انتخاب کنیم
چرا نتونستی ؟
. ببین کی داره میپرسه
خودت چرا نمیتونی ؟
، در مورد من
. اینطور نیست که نتونم
. خودم نمیخوام
. نمیخوام انتخاب کنم ، متوجه ای
، این روشیه که من برای پذیرش مسئولیت زندگیم . پیش گرفتم
، امروز روز موعوده . پس هرکسی سعی میکنه بهترین رو ارائه بده
، یه شونه-ی ناقابل رو برای آرایش فراموش کردن
.که باعث شد فیوز بپره
. درحقیقت یه نوع شیرینیِ
. هرکسی بشدت تلاش میکنه خوب بنظر بیاد
، گمون کنم این چگونگی آدما رو نشون میده
. ولی اینجوری نباید باشه
، اینطوری باید باشه که همونجور که . تو پیر میشی ، کمرنگـتر بشی
، اونا تلاش میکنن ، اون اطمینان و اعتمادی رو . که ندارن ، جبران کنن
. سخت تلاش میکنن اونو وانمود کنن
، اینجاست که نسل جوونتری مثل من . از دست انداختن اونها لذت میبره
جدا" ؟
گفتم ؟
، تو گفتی که عرقت رو با دستمال پاک میکردی
، گفتی که به سینما علاقمندی
، نه نبودم
. بله بودی
. تو اینجوری گفتی
جدی میگی ؟
. باشه
، یه بار دوتامون با هم میریم سینما
. آره ، آره
. چه واکنشی داره
، خُب تو
، چطوری سواری میکردی ، اینجاست که من تلاش میکنم
. باشه عزیزم ، این کاریه که ما میکنیم
. ما خیلی فرصت داریم
. این یه یعدازظهر بیهوده توی پارکه
. بابت تو خوشحالم
، از پارک " چو " بسمت ." سینما تئاتر " جینزا
، یه موقعی بود
، در حقیقت
، توی 40 سالی که با هم ازدواج کردیم . هیچوقت با هم نرفتیم سینما
، نتیجه میگیریم که اون آخرین باری بود که
. با هم رفتیم سینما
. میفهمم
، من سه روز پایانی رو نساختم
. من خیلی باعث دردسر تو شدم
. نه ، نه ، خواهش میکنم فراموشش کن
، به بقیه نگو
. ولی هرکسی هم که اینجا کار میکنه نمیتونه انتخاب کنه
، پس این باعث شرمندگیه که اینجوری از من . عذر خواهی میکنی
تو هم ؟
. آره ، من هم
. که اینطور
، برای همینه که من درموقعیتی نیستم که . تورو قضاوت کنم
. میفهمم
از زمان مرگ اینجا بودی ؟
. نه ، سه سال پیش اومدم اینجا
. قبلا" همینکار رو با شرایط متفاوتی میکردم
. پس اینطوری بود
، خواهش میکنم بهم بگو
، تو نمیتونستی یا عمدا" نکردی ؟
، دلیل پرسشم اینه که
، برای من پیش اومده که انتخاب نکردن . ممکنه راهی برای قبول مسئولیت باشه
مسئولیت ؟
. خُب ، تمرین کن
. آماده ای . حرکت
پس بال چی ؟ - . ما اونو از بالا آویزون کردیم -
.لطفا" ابر
، ببرش بالا - . پائینتر -
ابرها چطورن ؟
. این دقیقا" مث بودن توی ابرِ
توی ابر ؟
. وقتی تو با ابر محاصره شدی
، هرچند محوطه-ی دید تو روشنه
، این یه پشته ابرِ . که تو شیرجه میری توش
، دراصل داری توی یه آسمون صاف پرواز میکنی
، و یه کُپه ابر ، پیش روی توئه
، تو توی ابرها شیرجه میزنی . عین اینکه داری با ابر مسابقه میدی
، درحالیکه اونا دنبال تو نمیان . اونا جاری میشن
. درسته
، خُب ، حالا تابستونه ، توی فصل تابستون . پنجره بازه
، اینطرف دریاچه-ی " شینوبازو "ئه ، با درختهاش
اینطرف میتونه روشنتر باشه ، درسته ؟
، درطول روز ، وسطش نور نیست . پس تاریکه
صدای روی صحنه چی ؟ - . من یه کاست آماده کردم -
. این خاطرات رو برمیگردونه
. عالیه ، خیلی عالی
. عالیه
. پس راننده اینطرف میشینه
، من دارم تماشا میکنم . براش مهم نیست که ایستادم
. من نمیتونستم اینجا بِایستم - ، پس در حقیقت -
. تو از پنجره به بیرون خیره شدی
. البته اینور هم همینطور
. راستش اینور بهتره
. کمی بیشتر این سمت
اینجوری ؟
، بیا نسیم رو امتحان کنیم
، با کلاه بر سر
باید کلاهش رو برداره ؟
، واقعا" نه
، شاید بهتر باشه سر کنه
، در واقعیت ، کلاه پرواز میکنه
، گمون کنم ممکنه
. پس بهتره برداشته بشه
چی بهتره ؟
توی ست بگیره ؟
. از اینجا آویزون میشه
، این احساس . شبیه وقتی که ما با هم پرواز میکنیم
خیلی بزرگه ؟
باید بزرگ باشن ، درسته ؟ - . حتی بزرگتر -
. بذار بزرگترش کنیم
. میتونی یکی بسازی ، شیوری
. فقط ببین مادربزرگ چکار میکنه
، اینروزا مردم میرن پیاده روی
. ولی نه اونموقع که جوون بودیم
، غذا خوردن توی نیزار بامبو ، بهمراه پدر و مادر
. یه مهمونیه واقعی بود
پشه زیاد نداشت ؟
، پائیز بود ، پس اونا رفته بودن
، ولی وقتی شبها اونجا میخوابیدیم ، در اصل زیر لونه-ی پشه ها بودیم
لونه-ی پشه ؟
، بله ، ما زیر لونه-ی پشه ها میخوابیدیم
، اونشب ، شب زمین لرزه-ی بزرگ اول سپتامبر
. شب شورش کره ای ها بود
. مردم دیوونه شده بودن
، اونا میگفتن که چاه آب مسموم شده . شورش خیلی بزرگی بود
، من خیلی بیشتر ترسیده بودم
، معلوم بود که کره ای ها ، جمع شده بودند که فرار کنن
، ولی مردم فکر میکردن که میخوان حمله کنن
. درسته ، پس شایعات دروغین پخش شده بود
، بعضی شایعات دروغ بودن . اونا شایعات قلابی بودن
میخوای برای ابرها چکار کنی ؟
داری از پنبه استفاده میکنی ؟
. مطمئن نیستم که چجوری از آب درمیاد
. برای شماره های 5 و 6 آماده باش
، میشه اینجا کنار دوربین وایسی و یه نگاهی بندازی ؟
. ما حاضریم
. آماده ، حرکت
، درست شبیه اینه که واقعا" دارم پرواز میکنم
، همون حس
، این احساس طی مسافته
، خیلی واقعی و جالبه
. از اینجا خیلی عالی دیده میشه
. خوبه ، میگه خوبه
. من میشم برادرت
. اوه ، میفهمم . ممنون
. من کمی بزرگتر از کوچکترین خواهرت هستم
. اون داره با تو بازی میکنه
میشه رقص " کفش قرمز " رو یادش بدی ؟
، خیلی یادم نمیاد
میشه ؟
. باشه ، بریم
، دختری کوچک
، با کفش قرمز
، یک خارجی او را برد
، و تو دستت رو اینجوری میذاری
، و یه بار میچرخی
، بعدش دستمالت رو تکون میدی
. و کارت تمومه
. دستمال رو اینجوری تکون بده
میشه امتحان کنیم ؟
. اون خیلی نازه
، دختری کوچک
، من چطور
چطوری دستمال رو نگه دارم ؟
. من در شروع نگهش نمیدارم
، دختری کوچک ، با کفش قرمز
، یک خارجی او را برد . و او رفت
من با دستمال چکار میکردم ؟ . اوه عزیزم
خُب فقط اینو نگهدار ، باشه ؟
، و دختر کوچک
. اون شبیه عروسکهای پلاستیکی امریکاییه
، دخترکی با کفشهای قرمز
، یک خارجی او را برد
، و او رفت
، برادرم هیجانزده شد
. وقتی امروز صبح توی محرابش نیایش کردم
. بهش گفتم که امروز اینجا فیلمبرداری داریم
، واقعا" شبیه به همونموقع-ست . من اونجوری بودم
بازم برگ میخوایم ؟
، همونجایی که داری میندازی
."یه کم برگهای رنگی بیشتر ، لطفا
، همونجا . آره ، اون قسمت
شنبه
، از همگی ممنون . هفته به پایان رسید
. این آخرین باری خواهد بود که ما دور هم هستیم
، شما حالا میرین به اتاق تصویر
، و خاطراتی رو تماشا میکنین
، که ما برای شما بازآفرینی کردیم
. لحظه ای شما دوباره با خاطراتتون زندگی میکنین
، شما به جایی منتقل میشین
، که میتونین این اطمینان رو داشته باشین
. که تا ابد ، با اون خاطره باشین
، تا اونموقع که این نامه را بخوانید
، شما از خاطر من پاک خواهید شد
. زمان زیادی نمانده
، پس من میتوانم احساسم را سریع بیان کنم
، تو نامزدِ همسرم ، کیوکو بودی
، وقتی من نام تو و زمان مرگ تو را شنیدم
. تصاویر زیادی فضا را پر کرد
، که همسرم یکبار نامزد کرده
، با کسی که در جنگ کشته شد
، او به من گفت که تمام اینها ، اولین دیدار ما بود
. که بعد از آن ما ازدواج کردیم
. او بتنهایی سالی یکبار ، بر سر مزار تو میرود
، که تو بحثی نداشتی باشی از اینکه کیوکو با من بود
، که رفتاری از روی مهربانی بود
. برای همین ، من سپاسگزارم
، دروغ گفته ام ، اگر بگویم
. که نسبت به قدرشناسی که کیوکو . به خاطره-ی تو دارد ، حسادت نمیکنم
، ولی سالها ما مثل یک زوج در کنار هم بودیم
. به آن برتری دارد
، من فقط فهمیدم که آمدنم به اینجا
، به من این اجازه را داد که خاطره ای را ، با او انتخاب کنم
، من 70 سال از زندگیم را اثبات کرده ام
. که واقعا" میخواستم تو بدانی
، من حقیقت رو بهش نگفتم
، نه بخاطر اینکه من مهربون باشم
، و نه برای اینکه نخوام به اون آسیبی برسه
. میترسیدم گفتنش برای من خیلی دردناک باشه
، روشی که کیوکو خودش رو برای اون آشکار کرد
، روشی که اون ، همونجور که بود، پذیرفتش
، من هیچوقت به خودم اجازه ندادم که . به کسی نزدیک بشم
. چطور میتونی اینو بگی
، شاید شدیدا" طوری با روش کیوکو درگیر شدی که . حتی نمیتونستی ببینی
. فهمیدم
، واتانابه کیوکو
، آقای ناکامورا پروندش رو بعهده گرفت
. این شبیه به همون پارکیِ که واتانابه انتخاب کرد
. ولی گذشته
. سوم اگوست 1943
. همینه
، اون این لحظه رو انتخاب کرد
تو میری ، درسته ؟
، میری که انتخاب کنی
، میتونم بگم
، تو میخوای یه خاطره ای رو با اون انتخاب کنی درسته ؟
چرا باید کمکت کنم ؟
. من خیلی احمقم
، حالا
. من دنبال ناامیدی گشتم
، درون خودم ، برای هر خاطره ای از شادی
، حالا 50 سال بعد
، من یاد گرفتم
، من بخشی از خوشبختی یکی دیگه بودم
، چه کشف فوق العاده ای
، تو هم
، یه روز میفهمی
. من انتخاب نمیکنم
، اگه من انتخاب کنم
. من باید همه چی رو درباره-ی این مکان فراموش کنم
، پس
. من انتخاب نمیکنم
، من میخوام تورو بذارم توی خودم
. برای همیشه
، نمیتونم فراموشی دیگران رو درمورد خودم . تحمل کنم
، شیوری
، من فقط به این ادراک رسیدم
، در زمانی که در اینجا سپری کردم
، درون تمام انسانهایی من دیدار کردم ، و خداحافظی کردم
، پس قول میدم
. هیچوقت وقایع اینجا رو فراموش نمیکنم
یکشنبه
دیروز تنظیم شد ؟
. دیروز خیلی شاد بودم
، تنها نشستن روی نیمکت ، برای اولین بار بود
. من تونستم با شادی . به 22 سال زندگی شخصیم برگردم
. بله ، میفهمم
. ما یه استثنایی تو پرونده-ی تو میسازیم . تبریک
. از همه بابت کمکتون ممنون
، اون رمان رازآلود . فقط یه بخشی از اونو یادمه
ممکنه برام بخونیش ؟
بعد از دائرة المعارف ؟
، موندم که اون چطوری
، تعجب میکنم
. امیدوارم موفق بشه
. ببخشید ، دستشویی دارم
. نه ، نه اون حقه-ی قدیمی
. عمدا" نبود
. باور کن
دوشنبه
، شودای پیر ، بعد از اونهمه حرف ، درباره-ی اون زنها
. عروسی این دختر رو انتخاب کرد
. عروسیِ دخترش رو انتخاب کرد
، جاییکه دسته گلش رو به پدر و مادرش میده
. چقدرشیرین - . چه شیرین -
. بعد از همه-ی اونا ، من باهاش بودم
، صحبت از همه-ی اون زنها . پوششی بود روی شرمساریش
، وقتی پیرمردهایی مث اون ، زنی رو نشون میکنن . انقدر ادامه میدن تا به سکس برسه
. حقه هیچوقت شرمندگی نمیاره
. من خوب میفهمم
. صبح بخیر
. شیوری ، وقت نظافته
. صبح بخیر
، هفته-ی پیش
، ما 22 نفر رو راهی کردیم
، از جمله آقای موشیزوکی . همش بخاطر تلاش شما بود
. متأسفانه
، ایسیا ، که به کاواشیما اشاره کرده بود
. به دلیل مشخصی ، به شما ملحق میشه
. اون مدتی بعنوان دستیار کاواشیما ، کار میکنه
. لطفا" همه کمکش کنین
. خُب ، چند کلمه ای از ایسیا بشنویم
. ایسیا
ایسیا ؟
کجا رفته ؟ - ، داره میره سراغ کسی که ازش ناراحته -
. کاواشیما
. ببخشید ، میرم دنبالش
. ایسیا
شیوری ، میشه پاک کنیم ؟
. صبح بخیر
. آقای کوکی . کوکی ماسایوشی
. شما شماره 1 هستین
. آرایا ساداکو هستم
. خانم آرایا ساداکو
، آرا ، تلفظ کنید - . باشه ، میتونید برید -
ساتوناکا شیوری
. "بشینید لطفا
، آقای میاهارا ، آقای میاهارا ، از میونِ
، سی و پنج سال زندگیتون ، ازتون میخوام که
. یکی از مهمترین خاطراتتون رو انتخاب کنید
، ولی امروز دوشنبه-ست
، پس شما تا فردا ، مهلت دارین
، امروز دوشنبه-ست . و چهارشنبه ، روز پایانیِ
، تشکیلات اینجا ، بهترین بازآفرینی رو برای . خاطرات شما انجام میدن
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.