..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫«لاکپشت‌های نینجای نوجوان جهش‌یافته»
‫چهار لاکپشت...
‫چهار برادر...
‫که در فاضلاب‌های نیویورک ‫با ژنتیکی متفاوت دوباره زاده شدند.
‫با اسم‌هایی برگرفته شده ‫از بزرگان عصر رنسانس...
‫و تعلیم دیده شده به‌عنوان نینجا.
‫آن‌ها پیش از شکست دشمن قسم‌خورده‌شان یعنی شردر ‫با دشمنان و موجودات بسیاری مبارزه کردند.
‫اما حالا نیروی شرور بزرگ‌تری ‫قصد جان این چهار برادر را کرده.
‫شروری با قدمت ۳ هزار ساله.
‫در همان زمان بود که ‫پادشاهی جنگجو به‌نام یاتل
‫یک انجمن برادری را تشکیل داد ‫که فقط برای یک هدف در کنار هم می‌جنگیدند...
‫فتح تمامی سلطنت‌های جهان.
‫هیچ چیز جلودار آن‌ها نبود.
‫به هر جا که حمله می‌کردند ‫تنها خرابی و مرگ از آن‌ها به‌جا می‌ماند.
‫در مسیر رسیدن به هدف‌اش، ‫یاتل از یک پدیده‌ی نجومی آگاه شد...
‫پدیده‌ای به‌نام ستارگان کیکان.
‫هر ۳ هزار سال یک بار ‫ستارگان در یک راستا قرار می‌گرفتند
‫و یک درگاه به جهانی از ‫قدرتی ناشناخته باز می‌کردند.
‫او جاودان شد...
‫اما بهای سنگینی را پرداخت.
‫انجمن برادری او تبدیل به سنگ شد.
‫و در زمان باز بودن درگاه
‫۱۳ هیولا به دنیای ما وارد شدند.
‫پادشاه جنگجو بر روی ‫زمین تا ابد تنها ماند...
‫نه می‌توانست بمیرد و نه می‌توانست ‫اشتباه بزرگ‌اش را فراموش کند.
‫هیولاهایی که آزاد شده بودند
‫به آزار دادن نسل بشر ‫تا به امروز ادامه دادند.
[آمریکای مرکزی] [زمان حال]
‫هیولاها...
‫نه!
‫ممنون که به‌خاطر حفاظت از روستاتون ‫دستمزد خیلی خوبی به ما می‌دید.
‫هر چی نباشه، جنگل جای خطرناکیه.
‫- مامان! ‫- آتیش کن بریم.
‫آره خیلی خطرناکه. ‫کلی هیولا توی جنگله.
‫کُره خر!
‫حواست به چاله چوله باشه!
‫آخه راه بسته‌ست قربان.
‫خب، اگه سرت شلوغ نیست ‫گمشو برو برش دار!
‫کورتز، یالا!
‫خدایا...
‫تو کی هستی؟ ‫بیا بیرون ببینم!
‫روح جنگل‌ـه...
‫کسایی رو که به ضعیف‌ها زور میگن ‫مجازات می‌کنه.
‫داره میاد سراغمون.
‫یا...یادم اومد گاز رو خاموش نکردم. ‫زنم بفهمه بدبختم.
‫- ای ترسو، برگرد ببینم! ‫- خودتی و خودت، رئیس!
‫بیا بیرون. ‫اصلاً می‌دونی من کی‌ام؟
‫صدای چـ...، چی؟!
‫من از خرافات نمی‌ترسم.
‫من از روح نمی‌ترسم!
‫تو دیگه چی هستی؟
‫معجزه شده!
‫روح جنگل!
‫اونجا. ‫همون‌جا دیدمش.
‫مرسی.
‫بهتره دیگه بری خونه.
‫شما روح رو می‌شناسی؟
‫از اول که روح نبوده.
‫آهای...
‫کسی اینجا نیست؟
‫آهای!
‫برای سر زدن به من خیلی از شهر دور شدی.
‫«لئوناردو»
‫لئو...
‫این همه راه اومدی که من رو پیدا کنی؟
‫راستش من که برای کار اومدم
‫اما بعد در مورد یه افسانه توی جنگل شنیدم ‫که برام آشنا اومد
‫برای همین تصمیم گرفتم ‫یه سر و گوشی آب بدم.
‫حالا برای چه کاری اومدی؟
‫یادگارهای باستانی.
‫یه کله‌گنده‌ی بیکار گلوش پیش یه مجموعه ‫از مجسمه‌های ۳ هزار ساله گیر کرده.
‫صحیح. همچین هم عجیب نیست. همیشه ‫با عجیب غریب‌ها می‌پریدی، اپریل.
‫آره، ولی گروه عجیب غریب ما از وقتی رفتی ‫دیگه مثل قبل نیست.
‫اوضاع خونه زیاد جالب نیست.
‫مگه چقدر بد می‌تونه باشه؟
‫دانی حواسش به همه چی هست.
‫جناب؟ جناب، جناب. ‫«داناتلو»
‫کامپیوتر رو روشن کردید؟ ‫به برق وصله؟
‫آره خب، تأثیر داره.
‫آخه برای چی باید کلاس بذارم.
‫فقط دارم بهتون میگم تلفن‌تون ‫پشتیبانی نمی‌کنه، جناب.
‫به‌خدا من دشمن‌تون نیستم. ‫من دانی‌ـم.
‫پشتیبان فنی شبانه روزی ‫و مهربون‌تون، جناب.
‫ببخشید، بخشید...خانم.
‫اما دانی که نابغه‌ست
‫چرا باید بره توی همچین کاری؟
‫حداقل سرش گرم یه‌چیزی هست.
‫اگه دانی سرگرم کارشه ‫پس کی حواسش به مایکی‌ـه؟
‫مایک وارد کار سور و سات و سرگرمی شده.
‫خودشه! ‫«مایکل‌آنجلو»
‫یه تبریک تولد مشتی از طرف کاوابانگا کارل!
‫وای نه!
‫آروم باشید بابا، من ظریفم زود کبود میشم!
‫بابا کبودی اصلاً به رنگ پوست من نمیاد. ‫بابا ولم کنیـد، آی!
‫کارش خوب گرفته.
‫خیلی‌خب، برسیم به آخریش. ‫راف سرش با چی گرمه؟
‫هیچکس نمی‌دونه. ‫کل روز رو خوابه.
‫شب‌ها چیکار می‌کنه؟
‫«رافائل»
‫کد ۲۸۰۲، ۲۸۰۲. یک مورد سرقت ‫در جریان در تقاطع خیابان ۵۵ـم و برادوی.
‫گفته شده مظنونین مسلح و خطرناک هستند.
‫بساط جور شد.
‫«پارک کردن ممنوع»
‫آفرین پسرها. از اونی که ‫فکرش رو می‌کردم آسون‌تر بود.
‫اینجا رو ببینید، توستر برداشتم.
‫دیوونه‌ی وجدان کاریتم، تامی. ‫ما همه ازت الگو می‌گیریم.
‫صدای چی بود؟!
‫قضیه چیه، بچه‌ها؟
‫این دیگه چـ...
‫انگار فقط من و تو موندیم، چلمنگ.
‫نترس بابا. ‫من آزاری ندارم...
‫شاید یه‌کم داشته باشم.
‫پِخ!
‫عاشق وقتی‌ام که ناز می‌کنن در میرن.
‫نگهبان شب.
‫- باز هم زحمت رو برامون کم کرده. ‫- تامی...
‫- دستت رو بردار، نکبت! ‫- کی داره من رو قلقلک میده؟
‫تمرینات تو پارسال تموم شد.
‫اسپلینتر هم میگه دیگه نامه نمی‌نویسی.
‫اسپلینتر من رو فرستاد اینجا ‫تا رهبر بهتری بشم.
‫نمی‌تونم برگردم و نااُمیدش کنم.
‫تازه‌‍ش هم، آدم‌های اینجا بیشتر از برادرهام ‫به کمک من نیاز دارن.
‫اگه استاد اسپلینتر اینجا بود ‫ازت می‌پرسید
‫خواسته‌ی قلبیت چیه؟
‫نمی‌دونم. ‫فقط می‌دونم یه‌چیزی کمه.
‫برادرهات به بودنت احتیاج دارن، لئو.
‫بدون تو راهشون رو گم کردن.
‫لئو؟!
‫[حاجی۰۱]
‫تا وقتی فاضلاب هست ‫کی میره پیست اسکیت!
‫فاضلاب رو دست نداره، داداش!
‫کاوابانگا!
‫همینه!
‫نزدیک بودا. ‫وقتشه بپریم.
‫ایول.
‫مایکی اومده!
‫بچه‌ها؟
‫کسی خونه نیست؟
‫سلام؟
‫بیخیال.
‫یادش بخیر اینجا چقدر باحال بود.
‫افزایش نرخ تقاضای املاک ‫خبر بدی برای صاحبان املاک
‫می‌باشد چرا که بازار مسکن ‫همچنان در حال سقوط است.
‫قهرمان خودسر یعنی نگهبان شب ‫دوباره برگشت.
‫زیاد مطمئن نیستم ‫ولی صد درصد فضایی بود.
‫از این قبیح‌تر نمیشه که به قانون ‫بی‌محلی کنی تا خودت عدالت رو اجرا کنی.
‫- اینجور کارها رو بسپر به پلیس بچه! ‫- در اخبار دیگر...
‫یادش بخیر، چه صفایی داشت...
‫داغون کردن گروه‌های خلافکاری ‫پشت سر هم.
‫آره خب تفنگ مفنگ داشتن
‫ولی به زور و بازوی ما که نمی‌رسید.
‫خودآزاری داری الکی ‫خودت رو ناراحت می‌کنی؟
‫اون روزها دیگه تموم شده.
‫فراموشش کن. ‫به زندگیت برس.
‫روی کارِت تمرکز کن.
‫بله. ‫دو کلمه از جهان پهلوان داناتلو.
‫به‌به، ببین کی بیدار شده.
‫گمونم شما به‌نظرت نگهبان شب ‫قهرمانه، نه؟
‫هرچی هست بهتر از اینه که وقتی اون ‫نکبت‌ها خلاف می‌کنن دست روی دست بذاره.
‫دوست دارم بدونم تو چیکار می‌کنی ‫که انقدر پر ادعا حرف می‌زنی.
‫حداقل ما داریم کمک می‌کنیم زندگی ‫رو بچرخونیم. تو که کل روز خوابی.
‫آره، من هیچ کاری نمی‌کنم. ‫راست میگی.
‫خوب فهمیدی ۲۴ ساعت زندگیم چطور می‌گذره.
‫هرچی رو ندونم، این رو می‌دونم که ‫سرکش بودنت همیشه توی تیم اختلاف انداخته.
‫فکر می‌کنی بهترین روش برای انجام ‫یه کار، ترسه. اما کاملاً در اشتباهی.
‫اولاً این تیمی که ازش دم می‌زنی ‫دیگه وجود نداره.
‫و دوماً...
‫رافائل...
‫کافیه.
‫فکر کنم که دیگه دوزاریت افتاد.
‫اما این چیزی رو ثابت نمی‌کنه.
‫چرا به‌جای لئو ‫این رو نفرستادی بره؟
‫داناتلو، این خونه چند وقتی هست ‫که گرمای خانواده رو حس نکرده.
‫هر کدوم از برادرهات نقاط ضعف و قدرتی دارن.
‫باید یاد بگیری که وقتی برادرهات ضعیفن ‫تو قوی باشی.
‫اگه این نکته رو یاد نگیری
‫دیگه امیدی به خانواده‌مون نیست.
‫بذارش زمین!
‫مواظب باش!
‫اونا که سوغاتی نیستن.
‫شرمنده خانم.
‫[محموله‌ی اونیل]
‫پس کجایی، کیسی؟
‫یالا دیگه، زود باش، بردار.
‫باز من رو غال گذاشت. ‫آخه الان؟!
‫کیسی الان نمی‌تونه جواب بده ‫چون...
‫دستش بند هیچ کاری نکردنه.
‫به نفعته کارِت مهم باشه.
‫کیسی، من وسط بندرگاه ‫وایسادم و کنارم یه مجسمه‌ی
‫خیلی قیمتیه که هیچ ‫کامیونی برای بردنش نیومده.
‫- سؤالم اینه که، کجایی؟ ‫- اپریل!
‫سلام عشقم. خیلی ببخشید ‫به‌خدا ساعت رو کوک کرده بودم ولی...
‫خرابه. ‫ساعت خـ...
‫همینجوریش که شب‌ها غیبت می‌زنه ‫میری قهرمان‌بازی اعصابم رو خرد کردی
‫اما الان دیگه موعد تحویل بار رسیده.
‫ببخشید.
‫وایسا عشقم، راستی...
‫پیام گذاشتی گفتی لئو رو پیدا کردی.
‫- یعنی الان پیشته؟ ‫- نه.
‫پیداش کردم ولی برنمی‌گرده.
‫اما آخه...
‫مگه بهش نگفتی چقدر ‫اوضاع خانواده‌‍ش ناجور شده؟
‫ببین کیسی، اگه الان نیای ‫بزرگ‌ترین مشتری‌مون می‌پره.
‫باشه، الان میام.
‫جون مادرت بگو که بر حسب ‫وزنش بهمون دستمزد میدن.
‫اینجا موزه‌ای چیزیه؟
‫یعنی اسم مؤسسه‌ی وینترز به گوشِت نخورده؟
‫نه خب، نخورده.
‫توی هر چیزی یه دستی دارن. ‫املاک...
‫تکنولوژی، دارو و درمان، ژلِ مو.
‫- من که ژل نمی‌زنم. ‫- خر خودتی.
‫من عین انسان‌های اولیه‌‍م. ‫کاملاً طبیعی و نچرال.
‫فقط حواست باشه به چیزی دست نزنی.
‫از من حواس جمع‌تر پیدا نمی‌کنی.
‫خدا کنه گرون نبوده باشه.
‫وای، وایسید...ببخشید...
‫- ای وای. ‫- لطفاً بگو که کار تو نبوده.
‫- آقای وینترز؟ ‫- خانم اونیل.
‫تمام قطعات پازل دارن کامل میشن.
‫وای خدا. ‫ایشون همکارمه. کیسی.
‫- خوشوقتم کِنی. ‫- دوست پسرشم، کیسی.
‫موفق شدی؟
‫بله. ‫چهارمین ژنرال.
‫فقط یه‌چیزی...
‫میشه قبل از رفتن یه‌بار دیگه ببینمش؟
‫اگه درست یادم باشه ‫این همونیه که اسمش ژنرال آکیلا بود.
‫البته درستش آگیلاـه ‫ولی خب درست گفتی.
‫این مجسمه‌ها شاید در ظاهر فقط سنگ باشن
‫اما برای من حکم خانواده رو دارن.
‫من اونا رو انتخاب نکردم.
‫دوست رو میشه انتخاب کرد ‫اما خانواده رو هرگز.
‫درسته.
‫مواظب خودتون باشید، آقای وینترز.
‫اگه اومدی من رو بکُشی ‫میشه سریع تمومش کنی؟
‫ساعت ۱۰ با سهامدارها جلسه دارم.
‫بدم نمیاد بهش نرسم.
‫اگه برای آسیب زدن بهت اومده بودیم ‫تا الان کارِت تموم شده بود.
‫من و خانواده‌ی «فوت» ‫اومدیم تا پیشنهادت رو بشنویم.
‫انگار امروز روز شانس منه.
‫فقط قبلش باید بهت بگم ‫که دستمزد ما ارزون نیست.
‫به قیافه‌ی من می‌خوره دستم تنگ باشه؟
‫فقط زمانه که مهمه، عزیزِ من.
‫حالا که انقدر قوی و ثروتمندی
‫از ما چی نیاز داری؟
‫ازتون می‌خوام چشم و گوش من باشید.
‫یه‌سری از دوست‌هام قراره به شهر بیان
‫که می‌خوام به خوبی ازشون استقبال شه.
‫صمیمانه ازشون پذیرایی کنید ‫و اونا رو پیش من بیارید.
‫چطوری بشناسیم‌شون؟
‫نگران نباش، شناختن‌شون راحته.
‫دست‌هات پایین نیاد، فهمیدی؟
‫بفهمم به پلیس زنگ زدی ‫سوراخ سوراخت می‌کنم.
‫چی؟! ‫باز نه!
‫مگه هفته‌ی پیش حسابت رو نرسیدم؟
‫نه، بیخیال، صبر کن...
‫نااُمیدم کردی، کله‌پوک.
‫انگار باید برات کلاس تقویتی بذارم.
‫امیدوارم مزاحم درس نشده باشم.
‫جناب نگهبان شب، برای کلاس ‫کمک نمی‌خوای؟
‫ای خدا، کیسی‌ـه.
‫این یکی رو از پسش بر میام رفیق، مرسی.
‫فکر کردی صاحب این پشت بوم‌هایی؟
‫با خودم گفتم شاید کمکم به‌دردت بخوره.
‫من هم از پادو داشتن بدم نمیاد.
‫شاید همه رو خر کرده باشی ‫اما من رو نه، راف.
‫آره، ولی خب حدس بزن قضیه چیه رفیق...
‫وایسا ببینم، از کجا فهمیدی منم؟
‫همچین کار سختی نبود داداش. می‌دونی، ‫آخه شبیه یه لاکپشت گنده‌ی آهنی هستی.
‫یعنی انقدر ضایع‌ست؟
‫باید همون رشته‌ی حقوق رو ادامه می‌دادم.
‫می‌بینی چه نازه؟ ‫می‌خواد فرار کنه.
‫از قرار معلوم پادو گیر آوردم.
‫به همین خیال باش. ‫تو پادوی منی.
‫الان این چیه؟ اثر هنریه؟ ‫نمی‌فهمم.
‫خب چیکار می‌کردم؟
‫لم می‌دادم یه گوشه و منتظر می‌موندم ‫تا لئو برگرده و ناجی همه بشه؟
‫از وقتی اسپلینتر فرستادش سفر ‫هیچ خبری ازش بهمون نرسیده.
‫فکر کردی این نکبت‌ها تا یه‌ذره ‫بهشون فشار بیاد بیخیال دزدی میشن؟
‫نه. خلافکارهای این شهر ‫شاید توی خیلی کارها وارد باشن
‫اما تسلیم شدن توی ذاتشون نیست.
‫اصلاً حتی لئو دیگه یه‌ذره هم برام مهم نیست.
‫بعضی وقت‌ها میگم کاش دیگه برنگرده.
‫بیخیال بابا. ‫به‌نظرت یه‌کم زیادی بهش سخت نمی‌گیری؟
‫نمی‌دونم والا، شاید.
‫شاید من هم اگه می‌تونستم جایی ‫غیر از این شهر زندگی کنم، می‌رفتم.
‫اما هیچوقت نمی‌تونم از اینجا برم.
‫حتی نمی‌تونم بدون صدای ‫متروی بالای سرم بخوابم.
‫گمونم این هم از مزایای ‫با ۳تا برادر بزرگ شدنه.
‫نمی‌خوام نصیحتت کنم و بگم چیکار کنی
‫فقط می‌خوام بگم اگه داداشِ من بود ‫یه راهی برای حل این مشکل پیدا می‌کردم.
‫اما خب منم دیگه.
‫من هم خودم مشکلات مخصوص خودم رو دارم. ‫می‌دونی؟ عین قضیه‌ی اپریل.
‫به تشکیل خانواده که فکر می‌کنم باعث میشه ‫دلم برای قدیم‌ها تنگ شه.
‫نمی‌دونم می‌تونم اون آدم ‫بالغی که می‌خواد باشم یا نه.
‫گپ خوبی بود، راف.
‫برخیزید برادران من. ‫برخیز، خواهر عزیزم.
‫ستارگان کیکان در یک راستا قرار گرفته‌اند.
‫از خواب سنگین‌تان برخیزید، ژنرال‌های من.
‫حاجی...
‫یالا...
‫وارد شو.
‫بنشین، پسرم.
‫از تمریناتم برگشتم، استاد.
‫انقدر درگیر دنیای خودم شده بودم ‫که بقیه رو از یاد برده بودم.
‫متأسفم که شکست خوردم.
‫اتفاقاً برعکس، پسرم...
‫حالا تو قدرت بیشتری کسب کردی.
‫اینجا حالا به قدرت تو نیاز داره.
‫از من نیازی نیست عذرخواهی کنی ‫اما شاید بهتر باشه با رافائل صحبت کنی.
‫شاید هیچوقت به روی خودش نیاره ‫اما نبودت برای اون سخت‌تر از بقیه بوده.
‫مطمئنم که خیلی زود اوضاع ‫مثل سابق میشه، استاد.
‫خوبه. چون تا وقتی ‫نتونستید متحد و یکپارچه بشید
‫حق مبارزه کردن ندارید.
‫چشم، استاد.
‫دلم برات تنگ شده بود، لئوناردو.
‫من هم همینطور، پدر.
‫رافائل...
‫برادرت برگشته.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خوش برگشتی.
‫مرسی.
‫خب، من دیگه برم بخوابم.
‫هوی، لئو برگشته. ‫بهتره تا باز غیبش نزده برید بهش سلام کنید.
‫- چی؟! لئو! ‫- سلام!
‫- سلام. ‫- ها؟! لئو؟
‫- واقعاً خودتی؟ ‫- آره.
‫- دارم خواب می‌بینم، نه؟ ‫- نه مایکی، خواب نیستی.
‫خوبه، چون شب‌ها کابوس جشن تولد می‌بینم.
‫خیلی‌خب لئو، راضیم کردی. ‫بگو برای چی اومدیم این بالا؟
‫به اسپلینتر گفتم تیم رو ‫دوباره روی فرم میارم.
‫از وقتی رفتی من تمرین رو ول نکردم. ‫امتیاز بازی‌هام دو برابر شده.
‫صحیح. همون موقعی که تو داشتی بازی می‌کردی
‫جناب نگهبان شب عین یه ‫قهرمان خودسر افتاده به جون
‫محله و داره جولان میده. ‫اما دیگه دوره‌‍ش سر اومده.
‫لئو خان، مثکه یادت رفته غیبت زده بوده.
‫فقط نگهبان شب این وسط ‫تونست حواسش به شهر باشه.
‫این جرم و جنایت نبود که رفت سفر، ‫تو رفتی.
‫من شنیدم موتورش تبدیل به هواپیما میشه. ‫عین یه جت‌پک.
‫دان، تو که انقدر باهوشی ‫بگو ببینم ما چرا جت‌پک نداریم؟
‫جت‌پک؟ من حتی گواهی‌نامه‌ای ‫که داری هم قبول ندارم.
‫شما ندیدید پشت فرمون چطوری...
‫انگار یکی بد اخلاق شده.
‫- خیلی‌خب تارازن خان، وقتشه راه بیوفتی. ‫- راف، صبر کن!
‫اسپلینتر گفته نباید درگیر شیم.
‫تارزان رو قشنگ گفت.
‫خیلی‌خب، فقط یادتون باشه برای تمرین اومدیم.
‫به قول خودم ‫هیچی مثل یه تمرین واقعی نیست، حاجی.
‫کِی اصلاً همچین چیزی گفتی مایکی؟
‫بو رو حس می‌کنید؟ ‫انگار اون بالا قفس میمون گذاشتن.
‫عجب، خب خبر خوب اینه که ‫یه مشت نینجای فوت داره دهن‌شون سرویس میشه.
‫خبر بد هم اینه که ‫وقتی اینا لت و پار شدن، بعدش نوبت ماست.
‫آره، ولی منظورت چیه؟ ‫به‌نظرت باید بهشون کمک کنیم؟
‫من که ترجیح میدم از منظره لذت ببرم. ‫تو نظرت چیه، ای رهبر بی‌باک؟
‫- ما نباید... ‫- من میگم وراجی بسه.
‫بیا اینجا ببینم پشمالو.
‫تویی!
‫گمونم اشتباه برداشت کردی.
‫- ما اومدیم کمکتون کنیم. ‫- سرم بره کمک شما رو نمی‌خوام.
‫نینجاها...
‫صبر کن! ‫شردر که مُرده.
‫شما برای کی کار می‌کنید؟!
‫یه دستی برسونی بد نیست ‫ای رهبر بی‌باک.
‫از آب خوردن هم آسون‌تر بود.
‫آخ آخ، باید می‌دونستم ‫اونقدرها هم آسون نیست.
‫ای بچه‌ی بی‌ادب.
‫اینجا رو باش، آسانسور رو پیدا کردم!
‫آخ، کتفم!
‫آی طحالم!
‫چه نورگیر خوبی برای ‫همه‌ی طبقه‌ها درست کردید.
‫به‌خاطر همین‌جاهاست ‫که میگم جت‌پک نیاز داریم.
‫- خیلی‌خب، نقشه‌ای چیزی ندارید؟ ‫- این نقشه چطوره؟
‫اگه زنده موندیم ‫پدر معمار اینجا رو در میارم.
‫وایسا ببینم، چطوری هیولا به اون بزرگی ‫یهو غیبش زد؟
‫آخه منطقـ...او‌ه‌اوه...
‫پلیس‌ها پیداشون شد.
‫راف...راف!
‫آره عشقم، لاکپشت‌ها برگشتن.
‫سبک مبارزه ۱۰ از ۱۰. ‫مهارت ۸ از ۱۰.
‫و مخفی‌کاری هم...۲ از ۱۰.
‫مشکل چیه؟
‫مشکل اینه که قرار ما فقط ‫گشت زدن توی شهر بود
‫تا هر چیز عجیبی دیدیم بهت گزارش بدیم.
‫اما چیزی در مورد هیولا به ما نگفتی.
‫متأسفم که گروه ممتازت تنزل رتبه ‫گرفتن و به یک مشت پادو تبدیل شدن
‫اما اگه درست یادم باشه، ما ‫با هم یه قراری داشتیم، کارای.
‫و ازت انتظار دارم با ‫شرافتت سر قرارمون بمونی.
‫تو که ارزش شرافت رو خوب می‌دونی، نمی‌دونی؟
‫خب، چی عایدمون شد؟
‫عجب، واقعاً عجب. ‫تو اسمت چیه؟
‫مشکلی هم پیش اومد، ژنرال؟
‫خیر، سرورم.
‫پس به این ابله‌ها نشون بده یه مبارز ‫واقعی چطور باید عمل کنه.
‫حواستون باشه ‫وظیفه‌شون رو انجام بدن.
‫ما نیازی به کمک نداریم.
‫در هر صورت من به خانواده‌‍م ‫بیشتر از شما اعتماد دارم، کارای.
‫شما شاید چشم و گوش من باشید ‫اما اونا زور و بازوی من هستن.
‫کمکتون می‌کنن تا ۱۲ ‫هیولای باقی مونده رو جمع کنید
‫تا بالأخره بتونیم شاهد به ‫عمل اومدن حق مسلم باشم.
‫قراره مهمونی زیبایی باشه.
‫کسی نفهمید اونی که داشت ‫دیشب کتکمون می‌زد چی بود؟
‫سرم داره می‌ترکه.
‫دیشب واقعاً عجیب بود. ‫اون از اون نینجاهای فوت
‫بعدش هم اون هیولای گنده.
‫آره حاجی، کُپِ مامانت بود.
‫مامانِ من مامان تو هم هست، خنگ خدا.
‫برو بابا.
‫هرچی می‌خوای بخند مایکی ‫ولی دیشب آبرو ریزی بود.
‫بذار بهت بگم چی آبرو ریزیه.
‫اینکه حتی نمی‌تونی یه ‫دستور ساده رو اجرا کنی.
‫آخی، چه بامزه. ‫کلاً دو روز نشده برگشتی
‫حالا می‌خوای بهمون درس ‫پیروی از نقشه یاد بدی؟
‫حالا شد تقصیر من، آره؟
‫من تنها کسی‌ام که مقصره؟!
‫شما تعلیم‌دیده‌ای، نه من.
‫بس کنید دیگه، اسپلینتر اومد.
‫به‌به...صبح بخیر پسران من.
‫- صبح بخیر استاد. ‫- صبح بخیر استاد.
‫سام علیک.
‫روز هر نینجایی باید با یک ‫صبحونه‌ی مقوی شروع بشه.
‫این که شما رو دوباره کنار هم می‌بینم ‫بهتون افتخار می‌کنم.
‫اگه کسی کارم داشت ‫من دارم سریالم رو می‌بینم.
‫- کله شق. ‫- چاپلوسِ اسپلینتر.
‫کودی قراره با دانا به‌هم بزنه. ‫مطمئنم.
‫به‌دلیل خبر ویژه سریال «دختران گیلمور» ‫با تأخیر پخش خواهد شد.
‫هیولاهای سرگردان در شهر؟
‫گزارشاتی درباره‌ی رخ دادن ‫اتفاقاتی عجیب دیشب در یک ساختمان
‫در حال ساخت به دست ما ‫رسیده که اصلاً قابل باور نیست.
‫پسرها!
‫لئوناردو، شدیداً ازت نااُمید شدم.
‫تو برادر ارشد هستی.
‫انتظار داشتم که به این ‫خانواده‌ی به‌هم ریخته نظم بدی.
‫برای همین شما رو از مبارزه منع کردم.
‫اگه هنوز با هم در جدال هستیم ‫نمی‌تونیم با دشمن‌های دیگه مبارزه کنیم.
‫اما آخه استاد اسپلینتر ‫من چطوری همچین کاری کنم وقتی...
‫وقتی که تو رهبر برادرهاتی ‫هیچ عذری موجه نیست، هنرجوی من.
‫باید بریم بیرون ببینیم ‫این داستان‌ها زیر سر کیه.
‫راه دیگه‌ای نداره.
‫این خودسر بازی‌ها رو بذار به ‫عهده‌ی اون یارو شب زنده‌دارـه.
‫- نگهبان شب. ‫- نگهبان بابا، نگهبان شب.
‫حالا هرچی.
‫من که میرم بیرون.
‫طبق گفته‌ی شاهدان، سوراخ‌هایی ‫در سقف طبقات ساختمان
‫به‌وجود آمده که بر اثر اصابت ‫چیزی یا کسی بر آن‌ها بوده.
‫بازرسان و اداره‌ی پلیس کاملاً ‫در بُهت و حیرت به سر می‌برند.
‫[نگهبان شب همچنان آزاد] ‫[نگهبان شب کیست؟]
‫حداقل یکی هست این روزها ‫حواسش به عدالت باشه.
‫هوی، کیسی.
‫- راف؟ ‫- بیا پشت بوم، باشه؟
‫چیه؟
‫پشت بوم دیگه. ‫مگه نمی‌دونی پشت بوم چیه؟
‫عجب دستیار پیله‌ایه.
‫فیلمبرداری غیرحرفه‌ای این ‫تصویر را برای ما فرستاده
‫که همانطور که گفتم تصویر ‫غیرحرفه‌ای ضبط شده است.
‫کیسی، این رو ببین.
‫مواظب خودت باش.
‫قضیه چیه، راف؟
‫الان دیگه مشکلمون فقط ‫خلافکارهای ساده نیستن.
‫پس چی‌ها هستن؟
‫یالا!
‫فکر کنم گمش کردیم.
‫باید همین اطراف باشه.
‫گمون نکنم.
‫اینجا چه‌خبره، راف؟
‫بهت گفتم دیشب خوردیم به پست یه هیولا؟
‫نه دوست عزیز، یادت رفت بگی!
‫متوجهی که فقط یه چوب بیسبال دستمه، نه؟
‫فوت؟ ‫اینا مگه کلکشون کنده نشد؟
‫بفرما، مجسمه‌های متحرک. ‫واسه‌ی اینا هم نقشه‌ای داری؟
‫آمم...آره. ببین رفیق، اینا ‫برای من هم تازگی دارن.
‫خدا رو چه دیدی، شاید رفیق شدیم.
‫آره، رفیق.
‫وایسا ببینم، اون مجسمه‌ها شبیه...آخ...
‫شاهدی نباید بماند.
‫مراقب باش!
‫حالم داره بد میشه.
‫فکر نکنم بخواد باهامون گپ بزنه.
‫خیلی بی‌شعوری.
‫وایسا بابا!
‫- راف؟ ‫- بیا اینجا بابا!
‫- مگه دفعه‌ی اولته نارنجک دودزا می‌بینی؟ ‫- دفعه‌ی بعد من هم در جریان بذار.
‫حساسیت دارم.
‫بابا بیخیال. ‫این هفته ماسک دوممه که نابود میشه.
‫عمراً اینجا پیدامون کنن.
‫به‌هوش بمون. ‫زود از اینجا میریم.
‫من رو بگو فکر می‌کردم دخترهای ‫پیشاهنگ که کلوچه می‌فروشن سمجن.
‫بابا خب نمی‌خوایم در رو باز کنیم ‫گمشو دیگه.
‫پلیس! ‫تویی که روی پشت بومی...
‫دست‌هات رو بذار پشت...
‫این دیگه چیه؟ ‫تامی، تو هم می‌بینی؟
‫آره، به نفعته فرار کنی.
‫قانعم کردی، راف.
‫خوب بلدی چیکار کنی ‫یه خانم بهش خوش بگذره.
‫راف؟
‫ای وای، باید ببرمت یه جای امن رفیق.
‫دست آشپز درد نکنه.
‫پایه‌ی دسر هستید؟
‫- نه! ‫- اتفاقاً چرا.
‫خدمات مهمانی کاوابانگا کارل، بفرمایید.
‫جونم حاجی.
‫راف آسیب دیده. ‫زود بیاید اینجا!
‫آروم بابا، آروم اپریل.
‫راف چی شده؟
‫نمی‌دونم، بیهوش شده.
‫الان میایم.
‫لئو!
‫برگشتی.
‫لئو!
‫شرمنده توی این وضعیت دور هم جمع شدیم.
‫عجب خونه‌ی حقی جمع کردید.
‫عه، سلام راف.
‫علائم حیاتیش که به‌نظر مشکلی ندارن.
‫گشادی مردمک هم که طبیعیه.
‫وای!
‫یه‌جور سنگه.
‫گمونم ابسیدین باشه.
‫خب حالا حالش خوب میشه؟
‫هنوز اینجایی؟ ‫برگرد جنگلت بابا.
‫حداقل هنوز بد عنقیش رو داره.
‫روش حکاکی داره. ‫انگار مال آمریکای جنوبیه.
‫تو اونجا زیاد رفت و آمد داری، اپریل.
‫اگه بگم اون مجسمه‌هایی ‫که برای وینترز جمع کردی
‫داشتن اینا رو به من و راف ‫شلیک می‌کردن، کمکی می‌کنه؟
‫افسانه‌ی یاتل...
‫امکان نداره.
‫فقط یه افسانه بود.
‫یه داستان ترسناک که اهالی اونجا ‫دور آتیش برای بچه‌ها تعریف می‌کردن.
‫منظورت چیه؟
‫میگن حدود ۳ هزار سال پیش
‫یه جنگجوی بزرگ ‫یه درگاه به یه بُعد دیگه پیدا کرد.
‫و وقتی درگاه باز شد ‫انرژیش به اون جنگجو عمر ابدی داد
‫اما همینطور ژنرال‌هاش ‫رو هم تبدیل به سنگ کرد.
‫اگه این جنجگو از اون ‫زمان زنده مونده باشه چی؟
‫اینطوری تمام این مدت ‫رو با پشیمونی سپری کرده
‫و تمام ثروت و قدرتش رو صرف پیدا کردن ‫راهی برای برگردوندن ژنرال‌های سنگیش کرده.
‫شاید، احتمال داره که...
‫یه امپراتوری جدید ساخته باشه.
‫اما خب همونطور که گفتم ‫یه افسانه‌ست.
‫اگه از من می‌پرسید ‫به‌نظرم ردپای وینترز رسماً روش حک شده.
‫از کجا فهمیدی، دانی؟
‫راست میگه.
‫چون که واقعاً اسمش رسماً روش حک شده.
‫خدا رو شکر فهمیدم باید از کی ‫به‌خاطر شلیک شدن بهم تشکر کنم.
‫حالا این یارو و دلقک ‫سنگی‌هاش رو از کجا پیدا کنیم؟
‫تا وقتی از اسپلینتر اجازه نگرفتیم ‫جایی نمیریم.
‫می‌خوای واسه من از اطاعت دستوری حرف بزنی ‫که یک سالِ تموم خودت پشت گوش انداختیش؟
‫ببین راف، اگه حرفی داری ‫بهتره همین حالا بزنی
‫اما این رو بدون که قرار نیست اینجا وایسم ‫سر دستور مستقیم اسپلینتر باهات بحث کنم.
‫باشه پس. ‫من دیگه نیستم.
‫راف، بیخیال رفیق.
‫بعضی وقت‌ها بهترین راه اینه ‫که آدم یه استراحتی به خودش بده.
‫ولمون کن بابا.
‫به سلامتی برگشتن به روال عادی.
‫چیه؟
‫دو موجود دیگر باقی مانده‌اند، سرورم.
‫خب، به هر قیمتی که شده ‫تمومش کنید.
‫به امید خلاص شدن‌تون از حصار سنگی‌تون.
‫اما اگر طلسم برداشته شود ‫ما دیگر جاودان نخواهیم بود.
‫برادر، روی حرف من حرف نزن.
‫آره، حالا وقتشه.
‫خب، دقیقاً دنبال چی هستیم؟
‫طبق این آمارهای ستاره‌شناسی
‫درگاه قراره ۲۴ ساعت دیگه، ‫درست بالای برج وینترز باز بشه.
‫پس افسانه حقیقت داشت. ‫۳ هزار سال.
‫و وقتی هم که درگاه باز بشه
‫در عرض چند ساعت ‫هیولاها شهر رو تصرف می‌کنن.
‫در عرض چند روز هم ‫کل کشور رو می‌گیرن.
‫بعد از چند هفته هم، کل دنیا رو.
‫پس مثل دنباله‌دار هالی‌ـه ‫منتها هیولا ازش میاد بیرون، آره؟
‫آمم...آره...به گمونم.
‫من خیلی باهوشم.
‫چیزیم نیست.
‫اصلاً راف رو می‌خوایم چیکار؟
‫همیشه به‌خاطر اخلاق تندش ‫کل مأموریت‌هامون خراب میشه.
‫باشه لئو، هرچی تو بگی. ‫ولی اصلاً بحث راف نبود.
‫لئوناردو، این تیمی که انقدر ‫مشتاق رهبریش هستی، هنوز ناقصه.
‫می‌دونی که باید چیکار کنی.
‫بله، استاد.
‫ژنرال‌ها...
‫به گمانم برادرمان قصد خیانت به ما را دارد.
‫هیولای ۱۳ـم نباید پیدا شود.
[غذاخوری شبانه روزی]
‫نظرتون چیه یه تماس دیگه هم در ‫مورد رؤیت هیولاها جواب بدیم؟
‫شنونده داریم از سافرن، نیوجرسی. ‫سلام.
‫رؤیت هیولا، مسخره‌ها.
‫هـیـولا!
‫از مرکز به تمام نیروهای در حال انجام وظیفه. ‫گزارش ایجاد مزاحمت در خیابان ۳۲ـم.
‫هیچ واحدی در دسترس نیست.
‫خوراک خودمه.
‫پـ...پس پلیس چرا نمیاد...
‫چرا پیداشون نشده...
‫روانکاوم...روانکاوم می‌گفت به ‫جایی که خوشحالم می‌کنه فکر کنم...آره.
‫رفتم توی بهشتم، حالم خوبه. ‫الان لاغرم...
‫زحمت نده...
‫خودم از خودم پذیرایی می‌کنم.
‫آخی، تو چقدر نازی.
‫می‌خوای دهنت رو سرویس کنم، کوچولو؟
‫آره گوگولی، آره.
‫بیا بندازمت بالا ‫با مخ بری توی زمین.
‫بیا دیگه کوچولو.
‫ولم کن توله سگ!
‫کلاهم رو خط انداختی بابا!
‫این دیگه نوبره.
‫نکن پدرسگ! ‫کلاهم زنگ می‌زنه!
‫بیا ببینم.
‫خوراکی دوست داری، کوچولو؟
‫بخور!
‫دیگه نبینم برگردی، توله خرچنگ نکبت!
‫اونی هم که خوردی مهمونِ من.
‫تو رو خدا کاریم نداشته باش.
‫چی؟ من که نیومدم دزدی کنم. ‫دارم بهت کمک می‌کنم.
‫باشه، هرچی شما بگی جناب. ‫تو رو خدا، من بچه‌ی دانشگاهی دارم.
‫کالج منطقه‌ای.
‫بیخیال، بیا رفیق.
‫- حواست باشه باز در نره. ‫- همه‌‍ش مال خودت.
‫اصلاً نگاه هم نمی‌کنم. ‫بردار.
‫چرا انقدر همه سختشونه ‫باور کنن من آدم خوبی‌ام؟!
‫من همین الان جونت رو نجات دادم.
‫امشب همینطور بهتر و بهتر میشه.
‫می‌خوام بدونی که می‌دونم نیّت خوبی داری
‫اما نمی‌تونی دنیا رو اینطوری عوض کنی.
‫- این مسیر ته‌‍ش بن بسته. ‫- شوخیش گرفته؟
‫- خودم قبلاً توش بودم. ‫- داره نصیحت می‌کنه.
‫برای همین بهت یه فرصت میدم
‫تا جمع کنی بری ‫و این خودسر بازی‌ها رو تمومش کنی.
‫خیلی‌خب لئو، حالا وقتشه تو درس عبرت بگیری.
‫ببین، بهم اعتماد کن، از ‫این کارِت پشیمون میشی.
‫به‌به... ‫متوجه شده بودم که اخلاقت تنده.
‫مطمئنی که بلدی با اینا بجنگی؟
‫بیخیال بابا! ‫به این هم میگن حمله؟
‫چه عجب، بالأخره یه‌کم هیجان.
‫خشم یه‌چیز خیلی جالب داره...
‫اگه خودت رو تسلیمش کنی ‫خیلی زود...
‫دیگه هیچی نمی‌بینی.
‫شبت خوش، شاهزاده‌ی تاریکی.
‫راف؟
‫چی؟!
‫خیلی مغروری، این رو می‌دونستی؟
‫فکر می‌کنی که دنیا دور تو می‌چرخه، مگه نه؟
‫فکر می‌کنی ما بدون راهنمایی لئوناردوـی قادر ‫و قدرتمند از پس مشکلاتمون بر نمیومدیم، آره؟
‫پس بذار یه‌چیزی بهت بگم...
‫- اتفاقاً بدون تو اوضاعمون خیلی هم خوب بود! ‫- به این میگی خوب؟!
‫لباس مبدل پوشیدن و به خطر انداختن ‫امنیت خانواده‌مون یعنی اوضاع خوب؟!
‫چی پیش خودت فکر کردی؟!
‫پررو نشو لئو.
‫انتظار نداشته باش که ول کنی بری ‫و وقتی برگشتی
‫باز عین سربازهای ‫کوچولوت برات به صف شیم.
‫من داشتم تمرین می‌کردم!
‫تمرین می‌کردم تا برای شما ‫رهبر بهتری باشم.
‫چرا به‌خاطر همچین چیزی ‫از من متنفری؟!
‫کی گفته من دنبال رهبرم؟
‫من خودم تنهایی اوضاعم بهتره.
‫بهتره بهش عادت کنی.
‫تو آماده نیستی!
‫عجولی، زود جوش میاری
‫و مهم‌تر از همه ‫من از تو بهترم.
‫یه‌چیزی رو می‌دونی داداش بزرگه؟
‫سر این یکی باهات مخالفم.
‫بیخیالش شو، راف.
‫دیگه از دستور شنیدم خسته شدم.
‫انسان نیست، اما مشخصاً هیولای ۱۳ـم هم نیست.
‫یاتل متوجه تفاوت‌شان نخواهد شد.
‫تا زمانی که برادرمان بفهمد این لاکپشت ‫هیولای ۱۳ـم نیست
‫دیگر دیر خواهد بود.
‫لئو!
‫دَووم بیار!
‫لئو!
‫نــه!
‫رافائل!
‫چی شده؟
‫بیرون بودم. بیرون بودم ‫و داشتم یه کاری می‌کردم.
‫بعد یه اتفاقی افتاد که...که...
‫رافائل، بشین.
‫من یه کاری کردم.
‫کار خیلی احمقانه‌ای کردم.
‫ادامه بده.
‫می‌دونم چرا اون رو به من ترجیح دادید.
‫می‌دونم دلیل اینکه ‫اون از من پسر بهتریه چیه.
‫رافائل.
‫تو همیشه بار مشکلات کل ‫دنیا رو به دوش می‌کشی.
‫وقتی که محافظ بقیه باشی ‫صفت خیلی پسندیده‌ایه.
‫باید این رو متوجه باشی که گاهی ‫اوقات ممکنه هنرجوی مورد علاقه‌‍م نباشی
‫اما دلیل نمیشه که تو رو از بقیه‌ی ‫برادرهات کمتر دوست داشته باشم.
‫قوی هستی، شور و اشتیاق داری ‫و شدیداً وفاداری.
‫اینا هم از صفات یک رهبر خوبه
‫اما فقط زمانی که با ‫همدردی و تواضع آمیخته بشن.
‫اما استاد اسپلینتر، امشب بد گند زدم.
‫خیلی بد.
‫اونا بردنش.
‫لئوناردو...
‫آره.
‫پس زمان قایم شدن به سر رسیده.
‫باید به روی شهر بریم ‫تا چیزی که برای ماست رو پس بگیریم.
‫هر طور مایلید، پدر.
‫خیلی وقته که در خفا به سر می‌بریم.
‫شاید حتی زیاد از حد.
‫خب، حالا نقشه چیه؟
‫بذار من بهت بگم.
‫میریم برادرمون رو نجات میدیم
‫و بعدش هم نوبت نجات نیویورک‌ـه.
‫وای...
‫وقتی رفتم ژاپن اونجا خریدمش.
‫- دوستش داری؟ ‫- چه‌جور هم.
‫بیخیال...
‫بدون ماسکت که نمی‌تونی بری قهرمان‌بازی.
‫وای عزیزم...مرسی.
‫همونطور که دستور گرفتیم ‫هیچکس نباید وارد برج بشه.
‫هیچکس نباید مزاحم بشه.
‫وجود هیچ شاهد عینی قابل قبول نیست.
‫حتماً شوخیت گرفته.
‫کاوابانگا، حاجی!
‫من برای تولد ۱۳ سالگی مکسی کوچولو اومدم.
‫همین حالا برید.
‫متوجه نشدید مثکه. ‫میگم...
‫بالأخره، پس از ۳ هزار سال...
‫زمان آن دوباره فرا رسیده.
‫چی؟
‫شما چیکار کردید؟
‫دوره‌ی تو برای دستور دادن ‫دیگر سر رسیده.
‫شما متوجه نیستید.
‫من می‌خوام این موجودات رو ‫بفرستم به جایی که ازش اومدن.
‫تا خسارتی که سالیان پیش ‫وارد شد رو جبران کنم.
‫زمان فقط و فقط تو را ضعیف کرده.
‫ما نقشه‌ی دیگری داریم.
‫جاودانگی بزرگ‌ترین عذابه، برادر.
‫بهم اعتماد کن. ‫انقدری زندگی کردم که این رو بدونم.
‫باید هیولای ۱۳ـم رو پیدا کنیم.
‫- دیگه وقتشه تمومش کنیم. ‫- نه!
‫دوره‌ی ما تازه آغاز شده است.
‫- قلاب بگیر، دان! ‫- بپر بالا!
‫اون پایین هوا چطوره؟
‫بچه‌ها، در ورودی بازه. ‫زود باشید!
‫دو دقیقه بیشتر وقت ندارید.
‫حاجی خیلی حال داد. ‫من میگم برگردیم بازم بزنیم‌شون.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫دارم فکر می‌کنم.
‫اگه شکوندیش ‫پس باید بخریش.
‫آره! ‫ایول!
‫دمت گرم!
‫- آفرین جونز. ‫- به‌هر حال من هم حرکات خاص خودم رو دارم.
‫وای، اینجا رو باش.
‫گمونم این همون گرداب به بُعد دیگه باشه.
‫چه خفن. ‫من هم یکی می‌خوام.
‫لئو؟ ‫خودتی؟
‫شرمنده. ‫قفس رو اشتباهی اومدم.
‫لئو... ‫پیداش کردم!
‫لاک مبارک رو ببر کنار.
‫سلام رفیق. ‫بیا ببینم. بریم.
‫همینه.
‫اگه قراره ما رو رهبری ‫کنی و ببری بیرون، اینا نیازت میشه.
‫تو هم نیازم میشی.
‫- وینترز؟ ‫- بیشتر بهش می‌خوره ویترین باشه، گرفتی؟
‫مایکی، در مورد خوشمزه‌بازی چی گفتیم؟
‫انگار یکی قبل از ما ‫حسابش رو رسیده.
‫مُرده؟
‫انگار همچین هم جاودان نیست، مگه نه؟
‫دیگه وقتت تمومه، وینترز.
‫خانم اونیل...
‫فکر کنم بد سرم ضربه خورده
‫آخه چهارتا لاکپشت بزرگ دارم می‌بینم.
‫ما می‌دونیم نقشه‌‍ت چیه وینترز.
‫قضیه‌ی درگاه رو می‌دونیم و باید ‫تمام این هیولاها رو بفرستی خونه‌شون.
‫موافقم.
‫وقتشه نفرینی که سر خودم و ‫این دنیا نازل کردم رو بردارم.
‫برای همین اینکارها رو کردم، خانم اونیل. ‫برای دادن کفاره.
‫من باید تمام ۱۳ هیولا رو برگردونم ‫وگرنه نفرین‌مون ادامه داره.
‫و این عذابیه که دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫پس باید از عذاب‌ات خلاص شوی.
‫فکر کنم وسط دعوای خانوادگی رسیدیم.
‫زمان آن رسیده تا دوباره درگاه را باز کنیم
‫و نابودی را بر زمین نازل کنیم.
‫وقتی چنان ارتش بزرگی تحت کنترل‌مان ‫داریم، هیچ چیز سد راهمان نخواهد شد.
‫- برادران من... ‫- ما برادران تو نیستیم!
‫وقتی همچنان یک هیولا آزاد باشد ‫نفرین پابرجا خواهد ماند.
‫ما باید کاری را که سال‌ها پیش آغاز کردیم ‫به سرانجام برسانیم
‫تا بالأخره به پیروزی برسیم.
‫به ما بپیوندید، خانواده‌ی فوت.
‫با ما بیعت کنید ‫تا از آسیب در امان باشید.
‫مکتب فوت ‫شرافت رو به جا میاره.
‫ما برای وینترز کار می‌کنیم، نه شما.
‫صحیح، حالا این یعنی چی؟
‫یعنی قراره کمکتون کنیم.
‫نینجاهای من آخرین هیولا رو پیدا می‌کنن
‫و شما اون رو میارید اینجا.
‫زود باشید، زیاد وقت نداریم.
‫من صندلی جلو می‌شینم!
‫آن‌ها را فراموش کنید.
‫تا زمانی که برگردند
‫درگاه بسته شده است...
‫و تو نیز دیگر نخواهی بود.
‫انقدر بدم میاد داداش‌ها ‫اینطوری دعوا می‌کنن.
‫اگه کنار هم دعوا کنن حلاله.
‫شرمنده مهمونیت رو خراب می‌کنیم رفیق
‫ولی گفتیم شاید بتونیم ‫نیروها رو برابر کنیم.
‫از نابودی‌تان لذت خواهیم برد.
‫اگه اجازه بدی...
‫اونا می‌تونن شکستشون بدن. ‫با هم متحدن.
‫امیدوارم...
‫چون اگه نتونن ‫آگیلا از این درگاه استفاده می‌کنه
‫تا ارتشی خبیث به این دنیا بیاره. ‫اون موقع‌ست که دنیا از دست میره.
‫باز هم دارن میان.
‫بیا به جایی که تعلق دارن ‫اونا رو برگردونیم.
‫عصبی شدی، نه؟
‫بیا بغل عمو.
‫نکته‌ی جالب شما جاودان‌های سنگی اینه که...
‫جاودانین و خب...از سنگ درست شدید.
‫تیکه‌هام داره میشه عین مایکی.
‫خوب مبارزه می‌کنی. ‫باید به ما ملحق شوی.
‫نه مرسی، جام خوبه.
‫اینا جدی جدی نمی‌میرن. ‫استاد، حالِت خوبه؟
‫هر چند وقت یه‌بار باید ‫از اینکارها بکنیم.
‫هنوز هم جونش رو دارم.
‫بهتره زودتر هیولای آخر رو پیدا کنن.
‫مطمئنم داداشم کیسی ‫حواسش به همه چی هست.
‫به‌خاطر همین می‌ترسم.
‫این قراضه تندتر نمیره؟
‫- می‌خوای خودت برونی؟ ‫- اتفاقاً آره.
‫مثلاً قرار بود دغدغه‌ی اصلی ‫هیولای ۱۳ـم باشه.
‫پسرها، باید همین حالا قال قضیه رو بکنیم!
‫برنده شدیم یا چی؟
‫موجودات ابله.
‫ما جاودانان سنگی هستیم.
‫بدون حضور آخرین هیولا برای شکستن نفرین‌مان
‫ما هیچوقت متوقف نخواهیم شد.
‫سفارشتون رسید!
‫مواظب باشید!
‫حالا چی، بردیم؟
‫آره، گمونم بردیم.
‫- آره! ‫- ایول!
‫این شد یه چیزی!
‫قشنگ دوبل پارک کردی.
‫دفعه‌ی بعد من می‌رونم.
‫مواظب موهام باش!
‫عین همیشه. ‫همه‌ی کارها رو ما می‌کنیم
‫تشکرش نصیب آقا میشه.
‫آخی.
‫شما همونطور که به اطلاعم رسونده بودن ‫مبارزهای ماهری هستید.
‫شما موفق شدید.
‫امشب از پیروزی‌تون لذت ببرید
‫چون که قراره به‌زودی ‫دوباره به گذر هم بخوریم.
‫قراره چهره‌های آشنایی رو دوباره ببینید.
‫منظورش که...
‫بابا این نینجاها چرا انقدر ‫عاشق نارنجک دودزا هستن؟!
‫انگار خوب موقعی رو برای برگشتن انتخاب کردی.
‫مرسی...که من رو برگردوندی.
‫وینترز؟
‫من معمولاً وقتی انقدر توی درد و رنج باشم ‫اینطوری خوشحال نمیشم.
‫خوشحاله چون دوباره فانی شده، مایکی.
‫اپریل، من خیلی وقته که چشمم به توئه.
‫می‌دونستم!
‫همیشه می‌دونستم تو کسی هستی ‫که کمکم می‌کنی راه خونه رو پیدا کنم.
‫و همینطور شما برادرها...ازتون ممنونم.
‫شما منِ پیرمرد رو خیلی خیلی خوشحال کردید.
‫خب، حالا چی میشه؟
‫صحیح، یه‌کم ترسناک بود.
‫اَه چندش! ‫فکر کنم رفت توی دما...
‫دمـ...دمـ...
‫گندش بزنن!
‫یکی یه دستمال بهم بده.
‫رفت توی دهنم!
‫مزه‌‍ش مزخرفه.
‫برای یکی دیگه هم جا دارید؟
‫میشه من هم از شّر این حلاص بشم؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫کنار هم زندگی می‌کنیم. کنار هم ‫تمرین می‌کنیم. کنار هم مبارزه می‌کنیم.
‫تا ابد کنار هم می‌مونیم.
‫ما نینجا هستیم.
‫سخت ضربه می‌زنیم...
‫دفاع می‌کنیم، محافظت می‌کنیم ‫و توی تاریکی شب محو می‌شیم.
‫هیچ آدم بدجنس یا هیولایی قرار ‫نیست هیچوقت این رو تغییر بده.
‫همینه که مهمه
‫و برای همینه که ما همیشه ‫برادر می‌مونیم.
‫عاشق لاکپشت بودنم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.