..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫یه مشکلی پیش اومده
‫چی شده؟
‫موتور درست کار نمی‌کنه
‫صداش نمیاد
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫آنتن هست؟
‫نه
‫چقدر فاصله داره؟
‫خیلی دوره
‫چقدر مثلاً؟ - ‫...ده کیلومتر تا روستا -
‫ دو کیلومتر هم...
‫تا خونه
‫کمِ کمش
‫من یه میون‌بر بلدم
‫از کدوم طرف؟ - ‫از وسط جنگل -
‫فوقش دو سه کیلومتر راهه
‫مطمئنی؟ - ‫آره -
‫راه رو گم کردیم؟
‫به نظرم درست میریم
‫تقریباً مطمئنم
‫فلیکس، هوا داره تاریک می‌شه
‫اگه اشتباه بریم، باید شب رو ‫همین بیرون بخوابیم
‫ببین، تو این‌جا بمون پیش وسایل
‫من برم یه نگاهی بکنم - ‫فلیکس -
‫نباید خیلی راه مونده باشه
‫لعنتی
‫فلیکس؟
‫سلام
‫یه ربع بیشتر راه نمونده
‫خوبه
‫سلام؟
‫به مامانم زنگ می‌زنم
‫بگو ببینم
‫!باورم نمی‌شه مامان ‫همیشه همین بساطه
‫تقصیر منه؟ جدی؟
‫رو اعصابم نرو
‫دو تا خبر بد دارم
‫اون لازانیاست؟ ‫ من عاشق لازانیام
‫خب دیگه بگو - ‫ تنها نیستیم -
‫کل زمان رو؟ - ‫این‌طور به نظر میاد -
‫مادر معمولی: "ببخشید، بهت نگفتم؟ ‫"اما فضای زیادی وجود داره
‫آره
‫سلام رسوند
‫گفت بغلت کنم
‫و مورد دوم؟
‫باید توی یه اتاق بمونیم
‫چی؟ - ‫اون توی اون یکی اتاق می‌مونه -
‫نه! لعنتی، فلیکس
‫من به آرامش و سکوت نیاز دارم
‫ یه جایی می‌خوام که توی تنهایی کار کنم
‫تو هم باید نمونه‌کارت رو تموم کنی
‫می‌تونی بری توی آلاچیق
‫چه آلاچیقی؟ - ‫اونی که بیرونه. تنها میشی اونجا -
‫آشپز خوبیه
‫می‌شناسیش؟
‫اون خواهرزاده‌ی همکار مامانمه
‫اسمش چیه؟
‫نادیا - ‫روسه؟ -
‫نمی‌دونم
‫سلام نادیا
‫لئون و من، فلیکس رسیدیم
‫ما توی اتاق کوچیکه می‌خوابیم
‫اتاق کوچیکه؟ - ‫آره -
‫!آخه ما دو نفریم - ‫خیلی هم کوچیکتر نیست -
‫کم‌کم دارم از این زنیکه متنفر می‌شم
‫من می‌رم اونجا ‫این عوضیا چشونه؟
‫ولشون کن
‫ احتمالاً یادداشت رو ندیده
‫سقف نشتی داره ‫اون بالا رو نگاه کن
‫ای بابا
‫دیوار رو خراب می‌کنه
‫بعدش شوره می‌زنه
‫باید بخوابم. فردا باید کار کنم ‫تو هم همین‌طور
‫داشتی می‌پاییدش؟
‫احمق نباش
‫این طور به نظر می‌اومد
‫باهاش حرف زدی؟
‫نه
‫قیافه‌ش چه شکلی بود؟
‫ندیدم، خیلی دور بود
‫خوبی؟
‫موهات رو کاسه‌ای بزن
‫کثیف‌کاری اون رو تمیز می‌کنی؟
‫میای بریم شنا؟ - ‫نه -
‫من کار دارم ‫تو چی؟
‫منظورت چیه؟
‫کارت
‫اول باید مستقر بشم
‫سلام
‫بعدا می‌بینمت
‫لعنتی
‫هی، بس کن
‫دریا فوق العاده‌اس
‫لئون؟
‫بیا اینجا
‫یه لحظه بیا اینجا
‫کمک لازم دارم
‫بیا دیگه
‫این رو ببین
‫اون
‫این‌جا نشتی داره
‫پدرم این سقف رو نصب کرده
‫فکر کنم کار گرماست ‫ببین
‫باید تعمیر بشه
‫الان؟ - ‫وگرنه دیوارها شوره می‌زنه -
‫خیلی ناجور می‌شه - ‫من وقتم برای تحویل کار محدوده. تو هم همین‌طور -
‫بیا اول کارهای مهم رو انجام بدیم
‫نمونه‌کار تو و دست‌نویس من - ‫یه ساعت وقت می‌بره، فوقش دو ساعت -
‫باحاله - ‫قیر می‌ریزی؟ -
‫...آره، بوش
‫خیلی دوسش دارم
‫ساعت چنده؟ - ‫حدود چهار -
‫مغازه‌ها کِی تعطیل می‌‌شن؟ - ‫تو این فصل ساعت 8 -
‫چقدر راهه تا اون‌جا؟ - ‫ده دقیقه -
‫البته با ماشین ‫ولی ما که ماشین نداریم، غذا هم هیچی نداریم
‫پس بریم غذا بخریم
‫تو هم یه تعمیرگاه پیدا کن
‫بده ماشین رو درست کنن
‫مواظب باش
‫بندازش
‫بیا دیگه
‫ببخشید
‫اون چیه؟ - ‫برای نادیاست -
‫مال اونو خوردیم
‫92/88
‫کارت یا پول نقد؟
‫کارت - ‫باید این همه رو بار کنیم -
‫ازش بپرس تعمیرگاهی یدک‌کشی چیزی ‫این دور و بر هست؟
‫باشه
‫ببخشید این اطراف یدک‌کش یا تعمیرگاه هست؟
‫ماشین‌مون تو راه خراب شده
‫بزنین AA یه سر به ‫ولی بعیده بیان به خاطر آتش‌سوزی
‫گاراژ کنار دوربرگردان چطور؟
‫اونا دیگه کار تعمیرات انجام نمی‌دن
‫اطلاعیه‌ی مهم
‫با توجه به آتش‌سوزی جنگل ‫ فوراً به اطلاع می‌رساند
‫که روشن کردن آتش، باربکیو
‫و همچنین استعمال دخانیات در جنگل ‫ یا نزدیک آن اکیداً ممنوع است
‫آتش‌سوزی در جنگل والدهات...
‫جنگل والدهات کجا می‌شه؟ - ‫سمت غربه -
‫چقدر راهه؟ - ‫سی کیلومتر -
‫حداقل
‫ L673 و A2 ‫بسته هستند
‫مسافران به سمت مقاصد غرب
‫بریم شنا کنیم؟
‫هوا داره تاریک می‌شه
‫خب که چی؟
‫موضوعش چیه؟
‫برای هنرستانه؟
‫آب
‫آب؟ ‫این که موضوع نیست
‫معلومه که هست
‫آب یه عنصره
‫تو این رو انتخاب کردی؟
‫نه، بهمون اینو دادن
‫بهش فکر کردی؟ - ‫دریا -
‫دریا؟ - ‫می‌خوام از دریا عکس بگیرم -
‫به اون روسه جایی میدی؟
‫فلیکس
‫میای یا نه؟
‫کار دارم
‫چرا همه‌ش می‌گی "کار"؟
‫تعمیر سقف هم کاره دیگه
‫یا تعمیر ماشین ‫پخت‌و‌پز، لباس شستن
‫همه‌شون کارن - ‫می‌خوای بگی نوشتن کار نیست؟ -
‫به نظرت کار افراد معلوله یا مزخرفه؟
‫شنا میای؟ - ‫نه -
‫بسه دیگه
‫خوشت میاد؟ - ‫با این صدای بلند، نه -
‫ممکنه یه جورایی خوشت بیاد؟ - ‫شاید -
‫می‌خوای با هدفون من گوش کنی؟ - ‫نه، من با هدفون نمی‌خوابم -
‫اسپری حشرات داری؟ - ‫بیرون می‌خوابی؟ -
‫این‌جا می‌مونی؟
‫صبح بخیر
‫تازه بیدار شدی؟
‫قهوه می‌خوری؟
‫من هم چندشب پیش بیرون خوابیدم
‫خیلی باحال بود
‫پشه ها مزاحمن ‫ولی تو اسپری داری
‫بوش میاد؟ - ‫نه -
‫من نادیام
‫ممنون ‫منم لئونم
‫می‌دونم - ‫من به خواست خودم اون بیرون نخوابیدم -
‫این دو شب داخل سروصدا زیاد بود
‫...می‌خواستم - ‫درباره‌ش حرف زدیم -
‫درباره‌ی چی؟
‫فلیکس شکایت تو رو گفت
‫آها
‫خوبه پس - ‫معذرت می‌خوام -
‫ضخامت این دیوارها خیلی کمه
‫دیگه تکرار نمی‌شه
‫می‌خوام فردا برای دوتاتون ‫شام درست کنم
‫اگر ایرادی نداره
‫فردا عصر؟
‫بله، امروز فلیکس آشپزی می‌کنه - ‫امروز من آشپزی می‌کنم -
‫آها، باشه - ‫خوبه -
‫من بايد برم سراغ كارم
‫می‌بینمت - ‫خداحافظ -
‫شیر داری؟ - ‫شیر؟ -
‫امشب می‌بینمت
‫اون کارش چیه؟ - ‫نمی‌دونم -
‫دختر خوبیه
‫میای بریم شنا؟
‫عالیه
‫میای تو؟
‫زید نادیا نجات‌غریقه
‫اون پسره که اون بالاست؟ ‫جدی؟
‫لاقل دیشب زیدش بود
‫باهاش حرف زدی؟ - ‫نه، در مورد چی؟ -
‫پس از کجا می‌دونی؟ - ‫دیشب پسره رو دیدم -
‫خوبه؟
‫عالیه
‫می‌خوای بیشتر بمونی؟
‫تو می‌خوای بری؟ - ‫آره، به زودی -
‫تو اینجا مسئولی؟
‫مسئول این قسمت از ساحل؟ - ‫بله -
‫تو نجات‌غریقی. درسته؟ - ‫شناگر امداد -
‫می‌تونم بیام بالا؟
‫ترسوندمت
‫اگه زیاد زیر آفتاب می‌مونی ‫باید کِرِم بزنی
‫ساعت چنده؟ - ‫حدود چهار -
‫ای وای - ‫باید آشپزی کنم -
‫منتظرم باش. منم میام
‫تو که شنا هم نکردی ‫نمی‌خوای شنا کنی؟
‫نه - ‫منتظرت می‌مونم -
‫نه، نمی‌خواد
‫من دیوید رو دعوت کردم
‫اون نجات‌غریقه؟ - ‫اسمش دیویده -
‫ دارهe آخرش ‫ نوشتار قدیم آلمان شرقیه
‫مثل مایک که با ‫ نوشته می‌شه ai
‫لعنتی، چرا بیدارم نکردی؟
‫تو خواب عمیقی بودی ‫نمی‌خواستم بیدارت کنم
‫تمام شب بیرون بودم ‫یه ذره هم نخوابیدم
‫ یه ایده برای نمونه‌کارهام دارم
‫بگم؟ - ‫آره، بگو -
‫بهت گفتم می‌خوام از دریا عکس بگیرم
‫ولی تصمیم گرفتم از مردمی‌ ‫که به دریا نگاه می‌کنن عکس بگیرم
‫مجموعه‌ای از پرتره‌های ‫کسایی که به دریا نگاه می‌کنن
‫پرتره؟
‫اگر از آدمایی که به دریا ‫نگاه می‌کنن پرتره بگیری
‫اون‌وقت به تو نگاه می‌کنن - ‫نه لزوماً -
‫چرا دیگه! تو دوربین رو می‌گیری جلوشون
‫اونا می‌بینن دوربین دستته ‫و دیگه به دریا نگاه نمی‌کنن
‫برای عکس تو ژست می‌گیرن - ‫در مورد این با دیوید حرف زدم -
‫دیوید می‌گفت هر روز صبح تو ساحل قدم می‌‌زنه
‫تو راه که میره سمت جایگاه نجات‌غریق
‫آدمایی رو می‌بینه که با یه حال خوش ‫به دریا زل زدن
‫بعد هم از جایگاه نجات‌غریق همون ‫آدما رو از پشت می‌بینه
‫خب که چی؟
‫چندتا عکس آزمایشی گرفتم
‫یه لحظه
‫بیا ببین
‫این رو بزن بره بعدی
‫اینا رو تازه گرفتی؟ - ‫آره، تو خواب بودی -
‫این رو دوست دارم
‫اول دریا توی پس زمینه
‫بعد پرتره از جلو
‫هنوز نفهمیدم ‫اونا به دریا نگاه نمی‌کنن که
‫دارن به تو نگاه می‌کنن - ‫ولی عکس اول از پشته -
‫بعدش وقتی گرفتم که دارن دریا رو نگاه می‌کنن ‫بعد ازشون اجازه گرفتم از جلو هم بگیرم
‫آره
‫اون با نادیا رابطه داره؟
‫نمی‌دونم
‫ازش نپرسیدی؟ - ‫چرا باید بپرسم؟ -
‫آره
‫اوکی
‫آره، می‌تونم این کار رو بکنم
‫هتل‌ها زیاد پر نیستن
‫به خاطر این آتش‌سوزی‌ها ‫ساحل هم کاملاً خالیه
‫حتماً یه چیزی پیدا می‌کنم - ‫باشه -
‫آخرش رو خوندی تا حالا؟
‫آره، خیلی خوشم اومد
‫لارس چی؟ اون کاراکتر جدیده ‫...یه حس
‫آره، می‌تونیم اینجا توی آلاچیق انجامش بدیم
‫و عنوانش چیه؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫آره، می‌دونم
‫ چیزی پیدا کنم بهت زنگ می‌زنم
‫برو بیارش، شام حاضره - ‫باشه -
‫خداحافظ
‫لئون؟
‫سلام من دیوید هستم
‫سلام
‫امروز تو رو توی ساحل دیدم - ‫آره منم دیدمت -
‫خواب بودی
‫فلیکس کرم زد برات
‫باید مراقب باشی ‫آفتاب ماه ژوئن واقعاً پوست رو می‌سوزونه
‫فلیکس می‌گفت تو نویسنده‌ای
‫از من خواستن به شما بگم شام​آماده‌اس
‫باشه میام، ممنون
‫می‌تونی شراب رو باز کنی؟ - ‫آره -
‫با این... اوه ‫بازش کن... من نمی‌تونم
‫خب
‫شب آخر بود و ما ‫هوس پارتی کردیم
‫آخرش فقط من و سونیا
‫توی بار مونده بودیم
‫سونیا اهل کیمزی بود ‫اون‌جا شناگر امداد بود
‫و به طور عجیبی زیبا بود
‫ببین واقعاً خوشگل بود ‫...یه مقدار مشروب خوردیم و
‫یه جورایی داشتیم لاس می‌‌زدیم
‫با خودم گفتم
‫نباید این کار رو بکنی
‫من زن دارم با یه بچه‌ی پنج ماهه
‫اون‌وقت داریم با این زیبای باواریایی ‫وقت تلف می‌کنم
‫بعدش سونیا خندید
‫من که کامل از خود بی‌خود شده بودم
‫پیشخدمت اومد گفت: داریم تعطیل می‌کنیم
‫بار داشت تعطیل می‌شد
‫درست خاطرم نیست ولی ‫از سونیا پرسیدم
‫که می‌خواد کمکم کنه مینی‌بار توی اتاقم رو ‫خالی کنیم؟
‫رفتیم بالا
‫وقتی رسیدیم، رفتم سراغ مینی‌بار یه میکس ‫آماده کنم
‫از گوشه چشم دیدم سونیا داره کفشاش ‫رو درمیاره
‫بعد روی تخت دراز کشید ‫و به من نگاه کرد. با پاهای برهنه
‫چه پاهای زیبایی بود
‫با خودم گفتم اگه برم پیشش و ‫باهاش عشق‌بازی کنم
‫همه‌چی خراب می‌شه
‫هم زندگی متاهلیم، هم خانواده‌م ‫همه‌چیز خراب می‌شه
‫داشتم می‌گفتم
‫...بیا سونیا یه پیک دیگه بزنیم و
‫تو برگرد اتاق خودت
‫برام مهم نبود که با خودش فکر کنه ‫من آدم ترسویی‌ام
‫اصلاً برام مهم نبود
‫بعد یهو یکی در زد
‫با یه ضربه‌ی محکم به در کوبید
‫مطمئن بودم زنمه که با بچه‌ی توی بغلش ‫پشت دره
‫به نوعی خودم رو تسلیم سرنوشتم کردم ‫ و در رو باز کردم
‫...و دیدم
‫...جلوی روم
‫یه مرد سیبیلوی قدکوتاه عرب ایستاده
‫یه چیز لول‌شده رو تو دستش گرفته بود
‫"قالیچه‌تون!"
‫بهش گفتم ببخشید، اشتباه گرفتین
‫دوباره گفت این قالیچه‌ی توئه
‫یه قالیچه‌ی لول شده تو دستش بود
‫باز گفتم اشتباه گرفتین
‫در رو بستم و برگشتم
‫سونیا هنوز همون‌جا دراز کشیده بود
‫ولی دیگه همه‌ش پرید
‫همه‌ی اون جادو و هوس
‫اومدم به سونیا بگم که
‫بهتره بره که یهو دوباره در زدن
‫در رو باز کردم ‫و اون یارو با قالیچه باز اومده بود
‫این بار سرم داد می‌زد ‫این قالیچه‌ی شماست
‫قالیچه‌ی تو ‫می‌فهمی؟
‫دیگه از دست اون عربه و قالیچه‌ی تخمیش ‫قاطی کرده بودم
‫در عین حال از دست خودم هم شاکی بودم
‫که توی اولین فرصتی که گیرم اومده ‫دارم به زنم خیانت می‌کنم
‫برای همین سرش داد زدم که گورش رو گم کنه ‫با اون قالیچه‌ی تخمیش
‫خب؟ یارو گفت
‫اگه همین الان قالیچه رو ازش نگیرم
‫روم می‌نویسه کونی
‫من مونده بودم ‫ها؟ چی شد؟
‫گفت آره، می‌نویسم کونی ‫می‌نویسم تو کونی‌ای
‫با خودم گفتم خب باشه ‫و در رو کوبیدم
‫به سونیا گفتم برو ‫جدی میگم، برو
‫و باز صدای در اومد
‫من دنبال شر نمی‌گردم ‫ولی رفتم در رو باز کردم
‫و دلم می‌خواست با مشت بکوبم تو صورتش
‫جلوی در وایساده بود
‫یه قوطی هم توی دستش بود
‫از سر تا پام رو اسپری زد
‫خب بعدش؟ - ‫یه چیز عجیبی بود -
‫ بوی خیلی عجیبی داشت
‫نه که بد باشه ها نه ‫درست برعکس
‫جالبه، دقیقاً همین لباس رو پوشیده بودم
‫ده بار شستمش ولی اون بو هنوز هست
‫بو کن
‫همین بو
‫عالیه
‫با همین جزئیاتش - ‫آره -
‫ واقعاً کنگره نجات‌غریق هم برگزار می‌شه؟ - ‫نه بابا -
‫در ضمن من متاهل نیستم
‫تا حالا هم هامبورگ نرفتم - ‫می‌دونم -
‫کارآموزی نجات غریقی هم داریم؟ - ‫"شناگر امداد" -
‫مگه یکی نیستن اینا؟
‫نه
‫خب کار تو چیه؟
‫ببین یه جایزه‌ی شناگری هست ‫امتحان داره
‫یه دوره‌ی کمک‌های اولیه هم داره
‫...بهتون یاد میدن داد بزنین
‫از لبه شیرجه نزن؟
‫دریا که لبه نداره
‫چقدر حقوق می‌دن؟ - ‫می‌خوای استخدام بشی؟ -
‫نه بابا، کنجکاوم فقط
‫چرا خب؟
‫فصل‌های دیگه چه کار می‌کنی؟ ‫استخر سرپوشیده میری؟
‫نه - ‫چرا؟ -
‫توی استخرهای سرپوشیده ترس از محیط بسته ‫می‌گیرم
‫ها؟ - ‫یه بیماری روانشناسیه -
‫امتحان تو فضای سربسته راحت نبود برام - ‫حتماً کلی دختر... -
‫بس کن
‫چیه مگه؟ - ‫سوال خوبی پرسیدی، چته؟ -
‫من دوست دارم شنا کنم
‫فکر خوبیه
‫بیا بریم، بعداً هم می‌تونی تمیزکاری کنی
‫نمیای؟
‫نه، نمی‌تونم
‫بیا دیگه
‫نه، کارم اجازه نمی‌ده
‫باشه، حیف شد
‫"کارم اجازه نمی‌ده"
‫!عجب خری ‫!عجب خری‌ام من
‫بیا بالا
‫دیوید؟
‫لئون، بیا اینجا ‫بیا این رو ببین
‫چی هست؟ - ‫بیا بالا -
‫ترسناکه، نه؟
‫آره
‫آتیش از کنترل خارج شده
‫شانس آوردیم باد از سمت دریا میاد
‫اوضاع مارلو ناجور به نظر میاد
‫ممکنه منطقه رو تخلیه کنن
‫این بهترین اتاق ماست ‫معمولاً تا سپتامبر رزرو شده
‫شما خوش شانسین ‫یه کنسلی داریم
‫کنسلی زیاد پیش میاد؟
‫به خاطر آتش‌سوزیه ‫ولی الان اوضاع تحت‌کنترله
‫بفرمایید
‫اسم این سوئیت رو گذاشتیم اتاق نویسنده- ‫ چرا؟ -
‫اووه جانسون اغلب اینجا می‌موند
‫ببخشید
‫بله، خب من اون پایینم
‫من دیگه باید برم پایین ‫با حوصله اطراف رو نگاه کنین
‫کتاب سوم در مورد آخیم
‫AHRENSHOOPکلونی هنرمندان
‫سلام
‫اینجا باحاله
‫ظاهرا اووه جانسون قبلاً اینجا می‌مونده
‫همون اوو جانسون به قول اینجاییا
‫آره
‫اووه جانسون
‫...آره، من
‫بله، باید اون بزرگراه رو از روستوک ادامه بدین
‫آره
‫آره. خوبه
‫پس من رزرو می‌کنم
‫شما دوتا چی میل دارید؟ - ‫من یک اسکوپ با طعم اسمورف می‌خوام -
‫طعم اسمورف برای شما؟ ‫قیفی یا لیوانی؟
‫قیفی - ‫قیفی؟ -
‫بفرمایین، این برای شما
‫من از همینایی که اون گفت می‌خوام
‫اوکی، الان میارم ‫دفعه بعد می‌تونین یه چیز دیگه رو امتحان کنین
‫این استراسیاتلاست
‫سلام - ‫سلام -
‫طعم بادام زمینی واقعا خوشمزه‌اس ‫اینجا بهش می‌گن اسنیکرز
‫اگه بخواین
‫دو تا اسکوپ میذارم ‫رئیس اینجا نیست
‫من زیاد اهل بستنی نیستم
‫می‌تونم برات یه اسپرسو بگیرم ‫اسپرسوهای اینجا خیلی خوبن
‫...نه، ممنون، باید برم. کارم - ‫چیه؟ اجازه نمیده؟ -
‫یه کم صبر کنی منم میام ‫می‌تونیم باهم بریم
‫من باید برم
‫باشه برای یه وقت دیگه
‫باشه، حیف شد
‫بعداً می‌بینمت
‫لعنتی
‫لعنتی - ‫سلام -
‫کارت تموم شده؟
‫این اواخر همیشه اتفاق می‌افته - ‫چی؟ -
‫خوابم می‌یره - ‫سخت کار می‌کنی؟ -
‫کارت خیلی زیاده
‫قضیه‌ی دیروز چی بود؟
‫منظورت چیه؟ - ‫دیشب رو میگم -
‫بی‌خیال، خیلی عصبی بودی
‫من؟ - ‫آره -
‫چرا به دیوید حمله کردی؟
‫من حمله نکردم - ‫چرا، حمله کردی -
‫فکر نمی‌کردم این کار حمله کردن باشه
‫اینا رو باید بذاری توی یخچال
‫لعنتی - ‫خوبی؟ -
‫آره
‫اوه، این چیه؟
‫سوپ گویاش
‫میشه برش داشت؟
‫جدی؟ - ‫آره، خیلی خوشمزه‌اس -
‫کیفش پاره شده
‫کیف پاره‌هه رو بذار توی کیف آبی
‫آها
‫لعنتی
‫چیزیت شد؟ - ‫نه، خوبم -
‫یه کم گویاش بخور
‫اون طرف
‫اونجا رو هم
‫خیلی خوش‌طعمه - ‫بهت گفتم که -
‫اینجا هم - ‫ممنون -
‫نادیا؟
‫حق با تو بود - ‫در مورد چی؟ -
‫در مورد دیوید ‫باعث شدم حالش گرفته بشه
‫چرا؟
‫اوه
‫واقعاً ربطی هم به اون نداره
‫پس چی؟
‫من یه کتاب نوشتم
‫دومین کتابمه ‫یه دست‌نویسه
‫ناشر میگه کتاب مزخرفیه
‫فردا قراره بیاد حالم رو بگیره
‫فقط برای همین کار میاد اینجا؟
‫بیشتر این‌طوری به نظر میاد که ‫ازش خوشش اومده
‫همه‌ش میگه
‫«هیجان‌انگیزه»، «امیدبخشه»، ‫«پتانسیل داره» و از این کسشرا
‫شاید من کمی‌ حساس باشم اما
‫من رو عصبانی می‌کنه
‫شاید برای همین بود که نسبت به دیوید ‫کمی‌ بد رفتار کردم
‫اسم کتابت چیه؟
‫"ساندویچ کلاب" - ‫"ساندویچ کلاب"؟ -
‫!لعنتی، می‌دونستم ‫ نباید بهت می‌گفتم
‫نه، عنوان خوبیه
‫اینطوری به نظر نیومد آخه
‫ساندویچ باشگاه"؟ -" ‫من اینطوری نگفتم -
‫بی‌خیال
‫من می‌تونم بخونمش؟ - ‫چی رو؟ -
‫من می‌تونم بخونمش؟ - ‫معلومه که نه -
‫برداشت بد نکن، ولی یه اظهارنظر ‫نابجا، یه نظر احمقانه
‫...توی همچنین شرایطی - ‫باشه -
‫نمی‌دونم چطور توضیح بدم
‫مادر فلیکس یک خانم نظافتچی ‫داشت و من در مورد داستانی که
‫نوشته بودم براش گفتم و در آخر ‫تنها چیزی که گفت این بود:
‫"یه خرده سوسول‌بازیه"
‫من هفته‌ها گرفتار شک ‫شدم تا وقتی ناشر اومد
‫اشکالی نداره، می‌فهمم
‫اینو باید بذارم تو یخچال
‫ببخشید
‫لعنتی
‫بزرگتره رو بردار
‫بزرگتره - ‫هم‌اندازه‌ان -
‫صاف بذارش
‫داغه - ‫آره -
‫نادیا؟
‫می‌‌خواستم بپرسم دوست داری
‫با این حال
‫یه نگاهی به این بندازی؟
‫کتاب سوسولی تو رو؟
‫احمق شدم، ببخشید
‫قصدم این نبود که تو و خانم ‫نظافتچی رو با هم جمع کنم
‫این اواخر خیلی احمق شدم
‫باشه
‫بده بیاد - ‫همین الان؟ -
‫همینه دیگه، نه؟ - ‫آره -
‫خودت می‌خواستی بهم بدیش - ‫آره -
‫می‌خوای همین الان بخونیش؟ - ‫صد در صد -
‫خیلی هم زیاد نیست. 134 صفحه‌اس
‫می‌تونی بذاریش توی یخچال؟ ‫من شروع می‌کنم
‫آره، حتماً - ‫ایول -
‫اینو بگیر
‫می‌خوای برگردی داخل؟ - ‫نه بابا -
‫وای خیلی گرمه
‫برای من زیادی گرمه
‫لئون ‫من و فلیکس میریم شنا
‫اگه می‌خوای
‫باشه، شاید اومدم بعداً
‫منتظر نادیام - ‫اینجاست مگه؟ -
‫آره تو اتاقشه ‫داره کتاب می‌خونه
‫گفتم نمیاد
‫لئون هم شاید بیاد ‫منتظر نادیاس
‫نادیا کجاست؟ - ‫تو اتاقش داره کتاب می‌خونه -
‫کتاب تو رو؟
‫جدی؟
‫بهش اجازه دادی؟ - ‫آره -
‫چه اشکالی داره؟ - ‫هیچی -
‫هیچی، بیا بریم
‫تا هوا تاریک نشده - ‫دوربینت -
‫توی کوله‌مه
‫خب؟
‫خوشت نیومد؟
‫نه
‫می‌شه دقیق‌تر بگی؟
‫خودت می‌دونی که چرت و پرته
‫میرم گویاش درست کنم. بعد حرف می‌زنیم - ‫من میرم شنا -
‫لعنتی
‫اون که حالیش نیست ‫بستنی‌فروش کسخل
‫لعنتی
‫لئون، یه کم گوباش گرم کنم؟ - ‫نه ممنون، گرسنه نیستم -
‫دیوارهای اینجا واقعاً نازکن
‫اینجا چه کار می‌کنی؟ - ‫انگار اتاق من اشغال شده -
‫فلیکس تختش رو داد بهم - ‫کاناپه چی شد؟ -
‫ می‌خواستم اونجا ‫بخوابم، اما پر از پشه‌اس
‫پس کی اون‌جاست؟
‫به نظر خودت کی؟
‫اوه، لئون
‫...فلیکس با
‫فکر کردم دوست پسرته؟
‫فلیکس می‌گفت دریا امشب می‌درخشه ‫تا حالا دیدی؟
‫به من هم گفت
‫دیوید می‌گه بهش بیولومینسانس می‌گن
‫توسط جلبک ایجاد می‌شه
‫می‌خوام برم ببینم ‫میای؟
‫من خسته‌ام ‫یه روز سخت در پیش دارم
‫باهام بیا
‫شبا دریا برام ترسناکه
‫رفتارم کمی‌ خشن بود، نه؟
‫چی خشن بود؟ - ‫نقدم -
‫نقد من
‫من اسمش رو نقد نمی‌‌ذارم
‫باید بخوابم
‫ماشین مسخره‌ایه - ‫همین یه دونه مونده بود -
‫سلام، لئون
‫آره
‫جای باحالیه
‫سوئیت اووه جانسون چطوره؟
‫اوه، بله خیلی خوبه ‫اما من نمی‌تونم ازش لذت زیادی ببرم
‫چرا؟ - ‫فردا باید برلین باشم -
‫فکر کردم کل آخر هفته رو وقت داریم - ‫نه یه چیزی پیش اومده -
‫خب، بیا شروع کنیم ‫خیلی وقت نداریم
‫عالیه
‫اینجا کتابت رو نوشتی؟
‫فقط آخرهاش رو ‫بیشترش رو توی برلین نوشتم
‫جای عالی‌ایه
‫اینجا رو اجاره کردی؟
‫نه، پدرِ دوستم فلیکس اینجا رو خریده
‫ حدود شیش سال پیش فوت کرده
‫بعد فلیکس اومده اینجا تعطیلات ‫...و تو
‫نه خب ‫راستش اون هم داره نمونه‌کارش رو تموم می‌کنه
‫نمونه کار؟ - ‫برای ورودی دانشگاه هنر -
‫بخونیم؟
‫آره، شروع کنیم
‫لازم نیست بخونی لئون
‫ به من گوش کن ‫من می‌خونم، تو گوش کن، باشه؟
‫فکر کردم من قراره بخونمش برات
‫دفعه قبل این کار رو نکردیم؟
‫این بار بذار اینجوری باشه
‫فقط گوش کن - ‫باشه -
‫خب، شروع می‌کنم
‫باشه، گوش کن
‫سوف بچه را در آغوش گرفته بود
‫بچه داشت گردنبند ‫کهربایش را می‌مکید
‫او گفت: "او در حال دندان ‫درآوردن است" بزاق نوزاد ‫شروع به بیرون زدن کرد
‫روی کتفش جاری شد، رشته ‫های بلند بزاق در نسیم می‌ لرزید
‫دو سال بود که سوف را ندیده ‫بودم و به ندرت به او فکر کرده بودم
‫در چند ماه گذشته، وقتی مشخص ‫شد که به برلین بازخواهم گشت،
‫ بیشتر به او فکر می‌ کردم
‫حالا دلم می‌خواست بغلش کنم
‫بدنمان رو خم کردیم تا ‫به بچه فشار وارد نکنیم
‫البته اصلا اذیت نشد و به ‫بزاق ریختن و صدا درآوردن ادامه داد
‫مثل یک کبوتر برلینی
‫:گفت ‫میرم عوضش کنم
‫در آشپزخانه منتظر نشستم ‫:سعی کردم به یاد بیاورم
‫آیا او در یکی از ایمیل ها به ‫باردار بودنش اشاره کرده بود؟
‫ من آن را نادیده گرفته بودم؟ ‫حتماً این‌طور بوده
‫من تصور می‌ کردم که چگونه او را می‌برم،
‫به گریل و بعد به یک کلاب
‫وقتی در هواپیما چرت می‌زدم، ‫ بیشتر رویاهایم درمورد سوف بود
‫ سوف را در کنار رودخانه ‫اسپیری در آغوشم گرفته ام، خورشید تازه طلوع می‌ کند،
‫بوی سیگار و رقص
‫و عرق شب در رخش می‌درخشد
‫ در رویاها بو هم وجود دارد؟ ‫یا فقط تصاویر و صدا هست؟
‫در حال حاضر، در یک آشپزخانه ‫مجهز در خانه وحشتناکی در برلین،
‫بوی گند کثافت بچه می‌داد
‫فكر كردم حتماً از ‫كودكي نام برده است
‫با کی زندگی می‌کرد"
‫ببخشید باید اینو ‫جواب بدم. خیلی مهمه
‫حتماً
‫بله، ورنر هستم
‫بله، شما این را گفتید
‫بله
‫باید مستقیم برای جراحی بیام؟
‫باشه
‫لعنتی - ‫ممنون -
‫آره
‫سلام - ‫هلموت ورنر -
‫سلام نادیا ‫خوشحالم می‌بینمت
‫من ناشرم - ‫لئون گفته بود میاین -
‫راحت رسیدین اینجا؟ - ‫آره آره -
‫اینجا زیباست - ‫بزرگراه باز بود؟ -
‫...منظورم به خاطر آتش‌سوزی
‫بعداً گوباش درست می‌کنم ‫اگه سرتون شلوغ نباشه
‫خوشحال میشم تشریف بیارین
‫اگر هم دوست ندارین که هیچی - ‫نه، دوست دارم -
‫عالی - ‫ممنونم -
‫خوش بگذره
‫یعنی... موفق باشین
‫ببخشید - ‫ایرادی نداره -
‫واقعا مهم بود
‫نادیا دخترخوبیه
‫باهاش گپ زدی؟ - ‫نگرانه -
‫چرا نگرانه؟ - ‫به خاطر آتش‌سوزی جنگل -
‫می‌گن اینجا باد عمدتاً از سمت دریا ‫به خشکی می‌وزه
‫برای همین ما تو خطر نیستیم
‫ما رو به شام دعوت کردن - ‫جان؟ -
‫نادیا آشپزی می‌کنه - ‫فکر کردم میریم شهر -
‫من کمی‌ تحقیق کردم ‫یک رستوران ماهی واقعا خوب داره
‫اینجا خیلی قشنگتره
‫بیا برگردیم سر کارمون
‫آره
‫باشه یه لحظه صبر کن
‫تا "هواپیما" خوندم - ‫آره -
‫«سوف، رویاها» آه، «هواپیما»
‫یه کم برمی‌گردم عقب ‫چون یه تیکه‌اش رو
‫درست نفهمیدم
‫فقط گوش کن، باشه؟
‫آیا حتی در رویاها بو وجود دارد؟ ‫یا فقط تصاویر و صدا هست؟
‫در حال حاضر، یک آشپزخانه ‫مجهز در خانه‌ای وحشتناک در برلین،
‫بوی گند کثافت بچه می‌داد
‫احتمالا به بچه‌ای اشاره کرده بود. ‫کی بود که باهاش اونجا زندگی می‌کرد؟
‫صدای آواز خوندنش رو می‌شنیدم، ‫لابد می‌خواست پسربچه رو بخوابونه.
‫اصلا پسربچه بود؟ ‫لباس آبی تنش بود.
‫پس احتمالا پسربچه‌ای بود.
‫تصمیم گرفتی چطوری مرتبشون کنی؟ ‫اول پرتره‌ها، بعد نمای عقبی؟
‫کدوم ترتیب رو پیش می‌گیری؟
‫نظر خودت چیه؟
‫- پرتره‌ها اول باشن؟ ‫- آره، موافقم.
‫قشنگه. خیلی قشنگه.
‫- پیشنهاد دیگه‌ای هم بهت بدم؟ ‫- آره.
‫سطح سومی اضافه کن.
‫دریا.
‫آره، دریای خالی.
‫کاملا آروم و خالی.
‫دیوید هم چنین پیشنهادی داده بود.
‫- دیوید استادته؟ ‫- نه، دوست‌پسرمه.
‫این رو هم بگم که کپی‌ها ‫همه سیاه و سفید در اومدن.
‫اینجا چاپگر رنگی نداریم.
‫- کارتریج‌های لیزری... ‫- نه، همین‌جوری قشنگه.
‫به تصاویر وزن یکسانی می‌ده، ‫انگار... چطور بگم؟
‫هم‌سطح می‌شن. خیلی...
‫- پورتفولیوی قشنگی می‌شه. ‫- مرسی.
‫مثل کاتالوگ نمایشگاه ‫باید متنی هم براش بنویسی؟
‫- آره، متأسفانه. ‫- چرا متأسفانه؟
‫چون کلا با متن نوشتن... ‫چندان رابطه خوبی ندارم.
‫اگه مشکلی برات پیش اومد، ‫همین که رسیدی برلین بهمون بگو.
‫- خودمون حلش می‌کنیم. ‫- شام حاضره!
‫لئون، کمک می‌کنی غذا رو ببریم؟ ‫دو نفری می‌بریم.
‫شما ادامه بدین. نمیای؟
‫می‌فهمم این کارهات از عمده!
‫ناسلامتی ناشرم اون بیرون نشسته. ‫واسه مسائل کاری اومده. این چه کاریه؟
‫الان که داره عکس‌ها رو بررسی می‌کنه، ‫من باید پیش‌خدمتشون باشم؟
‫- شرمنده، ولی هنوز چند روز وقت دارین. ‫- نه، نداریم.
‫قراره فردا بره. صبح زود می‌ره.
‫خوب پیش نرفت؟
‫دیوید؟ ها؟
‫- این چیه؟ ‫- ها؟
‫تراکتوره. مدل ام‌تی‌اس پنجاه. ‫شراب آوردم.
‫لطف کردی. ایشون هلموته،
‫- ایشون هم دیوید، ناشر لئونه. ‫- سلام.
‫- تراکتور از کجا آوردی؟ ‫- مال خانواده یکی از دوست‌هامه.
‫- می‌تونیم ماشین رو باهاش بکسل کنیم. ‫- آره، شدنیه.
‫- زورش می‌رسه. ‫- احسنت. واقعا احسنت.
‫لئون، شراب رو توی یخ می‌ذاری؟
‫بعد شام ماشین رو بکسل می‌کنیم.
‫دیوید، اصلا سیم بکسل داری؟
‫- گمونم توی ماشینت باشه. ‫- نه، ندارم.
‫- توی سوله نداریم؟ ‫- چرا.
‫- ولی بذار بعد شام بیاریم. ‫- آره، بعد شام.
‫نادیا، واقعا دست‌پختت حرف نداره.
‫لطف داری. ولی دست‌پخت من نیست.
‫باقی‌مونده غذاهای هتله.
‫باقی‌مونده غذاها رو می‌دن؟
‫- چه کار خوبی؟ ‫- آره، به کارکنان می‌دن.
‫- خودت توی رستوران کار می‌کنی؟ ‫- من نیروی کار موقتی‌ام.
‫نتونست بورسیه تحصیلی بگیره.
‫کدوم بورسیه رو می‌خواستی؟
‫هانس بوکلر بود؟
‫آره، شنیدم جدیدا روندش سخت شده.
‫می‌خواستی چه مدرکی بگیری؟
‫- واسه دکتراش بود. ‫- جدی؟
‫کدوم دانشگاه؟
‫دانشگاه ادبیات ماربورگ.
‫واقعا؟
‫اون‌وقت...
‫موضوع پایان‌نامه‌ات چیه؟
‫معذرت می‌خوام.
‫انگار دارم...
‫نمی‌خواستم بازجویی کنم. ‫صرفا برام جالب بود.
‫درمورد رومانزروی هاینریش هاینه است.
‫آها. اون‌وقت هدفش دقیقا چیه؟
‫از روی علاقه می‌پرسم. ‫چون عاشق هاینه‌ام.
‫زلزله‌ی عشق رومانزروی هاینه.
‫درمورد تصویرگریه.
‫نوعی ارتعاش تجسمه.
‫اون مقاله ورنر هاماخر رو خوندی،
‫که درمورد ارتعاش بازنمایی ‫توی «زلزله در شیلی» کلیست نوشته؟
‫- آره، با همون موضوع می‌نویسم. ‫- واقعا؟
‫کدوم شعر هاینه رو دوست داری؟
‫منظورم شعریه که... واقعا دوستش داری.
‫«اسرا».
‫اسرا؟
‫آها، یادمه. «روزی...»
‫نه، «در شامگاه هر شبانه‌روز،»
‫«دختر پاکدل سلطان،»
‫- «در کنار...» ‫- «چشمه پرسه می‌زد.»
‫«...چشمه پرسه می‌زد.»
‫- «آنجا که...» ‫- «آنجا که آب سپید جاریست.»
‫- «در شامگاه...» ‫- «در شامگاه هر شبانه‌روز،»
‫«غلام جوان کنار چشمه‌ای که درش ‫آب سپید جاریست، می‌ایستاد.»
‫«و هر روز چهره‌اش رنگ‌پریده‌تر می‌شد.»
‫«تا اینکه شاهدخت شبی ‫نزد غلام جوان رفت و ناگهان گفت:»
‫«مایلم اسم و رسم و قبیله‌ای ‫که ازش آمده‌ای را بدانم.»
‫«غلام جوان گفت: نام من محمد است، ‫و اهل یمن هستم.»
‫«و از قبیله اسرا هستم، ‫که عشقشان منجر به هلاکتشان شد.»
‫چه قشنگ بود.
‫- دوباره. ‫- آره.
‫- دوباره بخون. ‫- جدی؟
‫آره، لطفا.
‫«در شامگاه هر شبانه‌روز، ‫دختر پاکدل سلطان،»
‫«در کنار چشمه پرسه می‌زد. ‫آنجا که آب سپید جاریست.»
‫«و در شامگاه هر شبانه‌روز، ‫غلام جوانی کنار چشمه می‌ایستاد،»
‫«که درش آب سپید جاریست، ‫و هر روز چهره‌اش رنگ‌پریده‌تر می‌شد.»
‫«تا اینکه شاهدخت شبی ‫نزد غلام جوان رفت و ناگهان گفت:»
‫«مایلم اسم و رسم و قبیله‌ای ‫که ازش آمده‌ای را بدانم.»
‫«غلام جوان گفت: نام من محمد است، ‫و اهل یمن هستم.»
‫«و از قبیله اسرا هستم، ‫که عشقشان منجر به هلاکتشان شد.»
‫می‌ریم ماشین رو بیاریم.
‫- ما بریم ماشین رو بیاریم. ‫- کمک نمی‌خواین؟
‫نه، ردیفش می‌کنیم. ‫چقدر طول می‌کشه؟
‫یک ساعت. فوقش یک ساعت و نیم.
‫- باشه، پس بریم. ‫- سیم بکسل کجاست؟
‫توی سوله است.
‫نوشیدنی بخوریم؟
‫- آره، حتما. ‫- بعد گویاش... شراب سفید بخوریم؟
‫تو نمیای؟
‫واسه خودت لیوان میاری؟
‫کثافت، این که خاکستره.
‫خاکستره! خاکستره!
‫بیا، بیا بریم.
‫بیا!
‫سیم رو بگیر.
‫نادیا.
‫پس بستنی‌فروشی؟
‫چی؟
‫اگه محقق ادبی هستی، ‫پس چرا بهم نگفته بودی؟
‫چون هیچ‌وقت ازم نپرسیدی.
‫من دست‌نوشته‌ام رو نشونت دادم. ‫می‌تونستیم...
‫هلموت!
‫هلموت! چی شده؟
‫نفست بالا نمیاد؟ ‫لئون، آمبولانس خبر کن.
‫- باشه. ‫- می‌تونی وایستی؟
‫- چیکار می‌کنی؟ لئون! ‫- آنتن ندارم!
‫کمکم کن.
‫تا ماشین بیارش. ‫خودمون می‌بریمش بیمارستان.
‫می‌تونی وایستی؟
‫آفرین.
‫مواظب باش.
‫- راحتی؟ ‫- گواهینامه ندارم.
‫- مگه مهمه؟ فقط رانندگی کن. ‫- نه، نمی‌تونم.
‫- نمی‌تونم! ‫- لئون!
‫- می‌دونی بیمارستان کجا می‌شه؟ ‫- نه.
‫سمت هتل به چپ بپیچ، ‫بعد تابلوها رو بخون. بریم.
‫نادیا؟
‫[تصادف و اورژانس]
‫آقای ورنر بخش چهار بستری شدن. ‫طبقه بالا، دست چپ.
‫بیا بریم.
‫- گزارهای وحشی آتیش‌گرفته دیدم. ‫- توی خوابت؟
‫توی جنگل رو می‌گم. ‫خوکچه گراز بود.
‫جلوی چشمم جون داد.
‫عه، معذرت می‌خوام. ‫الان برمی‌گردم، خب؟
‫چی بود؟
‫باید چند روزی مایعات بخورم و بدوم ‫تا از بدنم خارج بشه.
‫سنگ کلیه دارم.
‫شنیدم قهوه‌های اینجا بهتره. ‫راست و دروغش رو نمی‌دونم.
‫دوست داشتم با هم یه فنجون ‫یا یه لیوان قهوه بخوریم،
‫ولی باید به برلین برم.
‫متأسفانه دیگه نمی‌تونم به دیدنتون بیام.
‫خب... ازتون ممنونم.
‫شام خوشمزه‌ای درست کرده بودین.
‫تا وقتی اینجا هستین بهتون خوش بگذره، ‫از طرفم به دیوید،
‫و فلیکس هم سلام برسون، خب؟
‫برگردم...
‫پیش دکترم.
‫شما دو نفر هم برین بخوابین. ‫انگار خسته‌این.
‫بگذریم، مواظب خودتون باشین.
‫خب؟
‫شرمنده شما هم شدم.
‫- نادیا، سوئیچ ماشین دستته؟ ‫- آره.
‫اینجا قهوه‌ساز نداره، نه؟
‫- انقدر بده؟ ‫- آره. واقعا.
‫- لئون چی؟ ‫- حالش خیلی خرابه.
‫لئون؟
‫لئون، گوش کن. قراره...
‫کتاب فوق‌العاده‌ای بنویسی.
‫خب؟
‫بیا یه دقیقه بشینیم.
‫ولی این «ساندویچ کلاب»...
‫اون کتاب فوق‌العاده نیست.
‫کنار بذارش. کاملا.
‫روی کتاب جدیدی کار کن.
‫بعدش درست می‌شه.
‫شک ندارم.
‫تا جایی که بتونم ازت حمایت می‌کنم.
‫مشتاقانه منتظرم بخونمش. ‫بعد با کاترینا کانکل کار می‌کنی.
‫توی فرانکفورت شما رو آشنا کرده بودم. ‫خیلی ویراستار خوبیه.
‫شما دو نفر من رو خر فرض کردین، نه؟
‫- خودم دیدمتون. ‫- لئون...
‫خودم دیدمتون... چی گفتین؟
‫ازت پرسید کتابم رو خوندی، نه؟ ‫تو بهش چی گفتی؟
‫شک ندارم پرسیده، خودم می‌شناسمش.
‫- کثافت! ‫- لئون، خواهشا بس کن.
‫من بس کنم؟ خودت بس کن!
‫قراره با هم درمورد هاینه تحقیق کنین؟ ‫ارتعاش عشق؟ آره؟
‫شک ندارم خوشش میاد!
‫لئون هم باید با یه کارآموز احمق ‫روی موضوع مسخره کار کنه!
‫این حرف‌هات حتی از کتابت هم مسخره‌تره.
‫اصلا متوجه مسائل می‌شی؟
‫حتی به اطرافت نگاه نمی‌ندازی؟
‫واقعا نشنیدی هلموت چی گفت؟ ‫اصلا می‌دونی بخش چهار چیه؟
‫هیچی نمی‌فهمی!
‫- منظورت چیه؟ ‫- همه‌چی که حول محور تو نمی‌چرخه!
‫- کدوم بخشه؟ ‫- بخش انکلوژیه احمق!
‫نادیا؟
‫باید از اینجا بریم. ‫آتیش داره نزدیک اینجا می‌شه.
‫خواهشا من رو ببخش.
‫ولی...
‫باید از همون لحظه اول بهت می‌گفتم،
‫که دوستت دارم.
‫تمام فکر و ذکرم شدی.
‫الان که لب دریا بودیم...
‫- خانم شوبرت هستین؟ ‫- بله.
‫متأسفانه خبر بدی براتون داریم.
‫دو تا جنازه پیدا کردیم. ‫با اسم‌های دیوید میکود و فلیکس واگنر.
‫«گمونم آتش مثل غلتک بخاری ‫این بیچاره‌ها رو مغلوب کرده.»
‫«احتمالا یکی از آقایون ‫از تراکتور پیاده شد،»
‫«تا به دیگری هشدار بده.»
‫«توسط آتش محاصره شده بودن.»
‫«اگه از مسیر دیگه‌ای می‌رفتن، ‫ممکن بود شانسی داشته باشن.»
‫«در پشت سنگسویز، ‫دشتی وجود داشت.»
‫«ولی از جاده قدیم پستی رد شدن.»
‫«که در نهایت منجر به مرگشون شد.»
‫«وقتی متوجه اشتباهشون شدن، ‫دیگه زیادی دیر شده بود.»
‫«آتش از هر جهت زبانه کشیده بود.»
‫«مأمور پلیس با شفقت خبر رو رسوند، ‫برخلاف باقی مأموران...»
‫«که آدم توی فیلم‌ها می‌بینه.»
‫«نادیا اصرار کرد تا برای آخرین بار ‫جنازه‌هاشون رو ببینن،»
‫«علی‌رغم اینکه مأمور پلیس ‫و مسئول آسیب‌شناسی ممانعت می‌کردن.»
‫«به پشت میزی رسیدن که از باقی ‫میزهای اتاق بزرگتر بود،»
‫«متوجه شدن که دو میز ‫کالبدشکافی رو کنار هم گذاشت هبودن.»
‫«مأمور پلیس فاصله گرفت، ‫پزشک ملحقه رو برداشت.»
‫«روی میز دراز کشیده بودن، ‫در آغوش هم دیگه.»
‫«بعد پزشک توضیح داد که مرگشون ‫ناشی از خفگی نبوده،»
‫«و بر اثر سوختگی مردن.»
‫«به نادیا نگاه کرد که داشت ‫به دو جنازه نگاه می‌کرد.»
‫«دو جنازه‌ای که چنان جوش خورده بودن، ‫که نمی‌شد از هم جداشون کرد.»
‫«بعد دید که نادیا گریه‌اش گرفته.»
‫«به پایین نگاه کرد و متوجه نگاهش شد. ‫بعد خودش خواست گریه کنه.»
‫«ولی به جای گریه کردن، ‫به یاد تصاویر دو معشوق پمپئی افتاد.»
‫«کمی سرش رو تکون داد، انگار می‌خواست ‫این تصاویر و افکار رو از سر بیرون کنه،»
‫«تا بتونه اینجا و در این لحظه، ‫کنار نادیا به سوگ عزیزانش گریه کنه.»
‫«بعد دوباره به نادیا نگاه کرد، ‫نادیا با چشمان خیس متقابلا نگاهش کرد.»
‫«نادیا خیلی وقت بود ‫که بهش نگاه می‌کرد.»
‫«و بعد رفت.»
‫«ولی اون باید می‌موند.»
‫«باید به مادر دوستش اطلاع می‌داد.»
‫«با مأمور پلیس به کلانتری رفت.»
‫«کمی طول کشید، ‫احتمالا چند ساعتی شد.»
‫«بعدازظهر که به خونه برگشت، ‫نادیا رفته بود.»
‫«اتاقش خالی بود.»
‫«تمام خانه سوت و کور رو گشت، ‫به امید اینکه نادیا چیزی براش گذاشته باشه.»
‫«هوا داشت تاریک می‌شد.»
‫«از شنزار تا ساحل رو پیاده طی کرد.»
‫«روی شن‌ها نشست.»
‫«و منتظر موند.»
‫«بخش ترسناکش اینه که درست می‌گن،»
‫«درست می‌گن که یه روزی ‫می‌تونه همه‌چی رو فراموش کنه.»
‫«خونه رو فراموش کنه، ‫دریا رو فراموش کنه،»
‫«و نادیا رو فراموش کنه.»
‫«بعضی مواقع که از فرط تنهایی ‫احساس شکنجه شدن،»
‫«و ناراحتی داشت،» ‫خاطره‌ای مبهم بهش حمله می‌کرد.»
‫«گویی کسی که همچنان ‫این پسر رو به خاطر داره،»
‫«الان به انتظارش نشسته، ‫و قراره روزی دیدار مجددی داشته باشن.»
‫«از خودش پرسید کجایی؟ ‫آسمون رو که دید، شب شده بود.»
‫«نوبت درخشش دریا رسیده بود.»
‫با مادر فلیکس صحبت کردم.
‫خوشحال شد که قراره ‫کتاب رو به فلیکس تقدیم کنی.
‫البته احتمالا نشه گفت...
‫که «خوشحال» شد.
‫ولی تحت تأثیر قرار گرفت.
‫- کل کتاب رو براش خونده بودی. ‫- آره، خودش خواست.
‫- باهات تماس گرفت؟ ‫- نه، من بهش زنگ زدم.
‫چرا؟
‫من اسم‌ها رو عوض کردم، پس قانونا...
‫- حتی مکان‌ها رو هم عوض کردم. ‫- مسئله اون نیست.
‫من اجازه‌اش رو برای این کار می‌خواستم.
‫- واسه جلدشه؟ ‫- نه، اصلا جلد خوبی نمی‌شه.
‫به نظرم برای پایانش خوب باشه.
‫«وقتی به آسمون نگاه کرد، شب شده بود.»
‫«نوبت درخشش دریا بود.»
‫نادیاست؟
‫نظر خودت چیه؟
‫تنها عکس غیرپرتره‌ایه که داریم.
‫باید بیست دقیقه‌ای تنها باشم.
‫- کمکت کنم؟ ‫- نه، یکی که تخصصش رو داره...
‫قراره کمکم کنه.
‫همیشه میاد و می‌گه: ‫«خب آقای ورنر،»
‫«حالتون چطوره؟»
‫چیزی واسه خوندن داری؟
‫نه.
‫این رو یه ایسلندی جوان نوشته.
‫نمی‌دونم قشنگه یا نه. ‫می‌شه بخونیش؟
‫دوست دارم نظرت رو بدونم.
‫بله؟
‫- آقای ورنر؟ ‫- آره، بیا تو.
‫حالتون چطوره؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.