..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫جلسۀ شورای شهر
‫بونتون واقع در ایالت پنسیلوانیا را ‫آغاز می‌کنـم.
‫لطفاً قیام کنید.
‫تعهد می‌کنم که وفادار باشم ‫به پرچم ایالات متحدهٔ آمریکا
‫ و به جمهوری‌ای که نمایندهٔ آن است.
‫در دستور کار امروز
‫آخرین تحولات ساخت و ساز ‫زمین بیس بال خیابان جونیپر رو مرور می‌کنیم.
‫پیمانکار ارشد، استیو گوهام ‫در این جلسه به ما هستند.
‫طبق قول‌ها، نیاز به تمدید ‫زمان ساخت و ساز نخواهیم داشت.
‫ساخت و ساز در تاریخ 1 نوامبر به پایان می‌رسه
‫یعنی زمانی که قبلاً تعیین کرده‌ایم.
‫ما برق کشی و لوله کشی رو ‫در پیش داریم، که البته
‫سرویس‌های بیرونی نیازی به...
‫...اونجا با ازدحام رو به رو می‌شیم...
‫به چهار بخش فرعی تقسیم ‫خواهند شد.
‫حالا به مرحله بعدی جلسه می‌ریم، ‫یعنی نظرات مردمی.
‫شورا به نظرات گوش خواهد کرد، ‫اما به تمامی آنها جواب داده نمیشه.
‫لطفاً در یک دقیقه و نیم ‫نظرتون رو اعلام کنید.
‫ما باید شعار شهرمون رو تغییر بدهیم.
‫"مکانی فوق‌العاده برای ارتباط با خانه" ‫شعاری گیج کننده‌ست
‫زیرا زمانی که شخصی آن را می‌شنود
‫ممکن است برداشت اون این باشد ‫که این مکان یک جای عالی است
‫تا در آن با خانه‌شان تماس تلفنی بگیرد.
‫من شعاری واضح‌تر را پیشنهاد می‌کنـم،
‫برای مثال ‫"جایی که به خوبیـه خانۀ شماست."
‫البته لزومی ندارد که همین باشد.
‫در گذر ترنت، بین فراست و الگنی
‫نیاز به خط عابر پیاده داریم.
‫وقتی که در میانۀ آن خیابان باشی ‫مسیر بسیار طولانی است پس باید
‫از خیابان عبور کرد و به فراست ‫و الگنی دسترسی پیدا کرد.
‫درحال حاضر مردم وسوسه به عبور غیر قانونی می‌شوند و جریمه این کار زیاد است
‫این مسئله را می‌دانیم، چون سه بار ‫به این دلیل جریمه شده‌ام.
‫نیازی نیست بگویم که خطر مرگ نیز دارد.
‫تشکر.
‫دومین فروریختگی عظیم ‫یخچال‌های طبیعی در هفته...
‫خیلی خب پدر، ‫آماده هستم.
‫باید انتظار وقوع آن در نقاط دیگر ‫جهان را نیز داشت؟
‫خیلی خب.
‫اینجا.
‫قبض گاز، قبض تلفن ‫و بیمه بهداشت سالمندان
‫هم هست اگه بخوای.
‫همم؟
خبری از تیم شد؟
‫نه.
‫تلفن از راه دور خیلی هزینه‌اش میشه
‫واسه همین درک می‌کنم.
‫خیلی خب، قبل رفتن باید برم دستشویی.
‫بابا؟
‫این رو توی کابینت دستشویی پیدا کردم.
‫اوه.
‫میشه بگی چرا گذاشتیش اونجا؟
‫حتماً قاطی کردم.
‫شایدم کابینت‌های آشپزخونه پر بودن.
‫کلی جا دارن.
‫حتماً حواسم نبوده.
‫- حالت خوبه، بابا؟ ‫- آره.
‫فکر نمی‌کنی خوب باشه یه ‫چکاپ بری
‫- که ببینی چطوری؟ ‫- نیاز به چکاپ ندارم.
‫- ضرر که نداره، نه؟ ‫- نیازی بهش ندارم.
‫داره کارم دیر میشه. ولی اگه چیزی ‫لازم داشتی خبرم کن.
‫خیلی هم خب.
‫خیلی خب. حالا یه تلفن جواب می‌دیم.
‫برای بررسی دی‌ان‌ای از اطراف ‫گردنـش نمونه برداری کردیم.
‫میشه یه نمونه برای آزمایش ‫بهمون بدید؟
‫یا خدا.
‫911، مورد اورژانسی‌تون چیـه؟
‫یه سفینه فضایی توی حیاط پشتیـم ‫سقوط کرده.
‫گل‌هام رو هم داغون کرده.
‫- یه سفینه فضایی؟ ‫- بله.
‫جناب، سرکار گذاشتن سرویس اورژانسی 911 ‫جرم محسوب میشه.
‫سرکارتون نگذاشتم. یه سفینه تو حیاطـم ‫سقوط کرده، گل هام رو هم داغون کرده.
‫جناب، لطفاً دراز بکشید ‫و بخوابید.
‫من کاملاً بیدارم.
‫الو؟
‫الو؟ الو؟
‫دنیس در دسترس نمی‌باشد.
‫صندوق پیام پر است...
‫من چهار سالـه که دارم درمورد بازی پیکل‌بال
‫بهتون میگم، و شما هیچ کاری نکردید.
‫پیکل‌بال یه بازی فوق العاده
‫برای ماهایی هست که زانوهامون ‫چابکی کافی
‫برای بازی تنیس نداره، هست.
‫کی داره تصمیم گیری برای این بازی رو ‫به تاخیر می‌اندازه؟
‫کار توئه، وو؟
‫ساختمان سردخانۀ نزدیک به بزرگ راه
‫به ما امکان فوق العاده‌ای برای انبار کردن
‫محصولات فاسد شدنیمون میده.
‫اما خب یک چیز دیگه‌ام بهمون میده
‫یه دیوار غول پیکر.
‫از شورا می‌خوام پروژه‌ای رو آغاز بکنـه
‫و در طی آن نقاشی رو استخدام کنـه
‫تا به دیوار این ساختمان ارزشمند ‫گیرایی اضافه بکنـه.
‫من فکر می‌کنم ‫ما باید شعار شهرمون رو تغییر بدهیم.
‫"مکانی فوق‌العاده برای ارتباط با خانه" ‫شعاری گیج کننده‌ست
‫زیرا زمانی که شخصی آن را می‌شنود
‫ممکن است برداشت اون این باشد که...
‫این مکان یک جای عالی است ‫تا در آن با خانه‌شان تماس تلفنی بگیرد.
‫من شعاری واضح‌تر را پیشنهاد می‌کنـم،
‫برای مثال ‫"جایی که به خوبیـه خانۀ شماست."
‫البته لزومی ندارد که همین باشد.
‫در گذر ترنت، بین فراست و الگنی
‫نیاز به خط عابر پیاده داریم.
‫دنیس در دسترس نمی‌باشد.
‫صندوق پیام‌ها پر است.
‫آره؟ ‫سلام دنیس...
‫من چند شب پیش بهت زنگ زدم
‫چون یه سفینه فضایی توی حیاط پشتیم ‫سقوط کرد.
‫خب، حالا...
‫یه آدم فضایی از سفینه اومده بیرون،
‫و توی ایوانـم خوابیده.
‫من ترسیدم.
‫نمی‌دونم چیکار بکنـم.
‫بهرحال... زنگ بزن.
‫احوالت چطوره میلتن؟
‫خب، بزار بگم بهت.
‫یه چیز جدی پیش اومده.
‫جلسۀ شورای شهر بونتون را ‫آغاز می‌کنـم.
‫اعضای محترم شورا...
‫بسیار شوق دارم تا راجع به ارتباط‌های ‫جوانان و سالمندان با شما صحبت کنم.
‫امیدوارم که سر انجام بتوانم با شورا ‫در این پروژه همکاری داشته باشم
‫اما در همین اثنا، ما درحال راه اندازی ‫یک پروژۀ آزمایشی هستم.
‫من این پوسترها را در اطراف شهر ‫پخش خواهم کرد
‫تا به این واسطه با جوانان ارتباط بگیرم
‫یعنی کسانی که ممکنه دوست داشته باشن .از من و من از آن ها یاد بگیرم
‫شما رو در جریان این پروژۀ ‫هیجان انگیز خواهم گذاشت.
‫تشکر.
‫ما باید شعار شهر رو به چیزی ‫واضح‌تر تغییر بدیم
‫چون "مکانی فوق‌العاده برای ارتباط با خانه"
‫می‌تواند به معنی زنگ زدن به خانه باشد.
‫حس می‌کنم در گذر ترنت
‫در حد فاصل فراست و الگنی ‫نیاز به خط عابر پیاده داریم.
‫فاصلۀ زیادی بین این دو
‫خیابان وجود دارد
‫و مردم رو تحریک به رد شدن غیرقانونی ‫از خیابان می‌کند
‫و اینطوری ممکنـه بمیرن.
‫در ضمن یک یوفو در حیاط پشتی من ‫سقوط کرده
‫و گل‌ها و حمام پرندگانـم رو داغون کرده.
‫- گفتید یوفو؟ ‫- بله.
‫توی حیاط پشتیم سقوط کرده
‫و گل‌ها و حمام پرندگانـم رو نابود کرده.
‫نباید اینطوری حرف بزنی.
‫وقتی اینطوری حرف می‌زنی باعث میشه ‫ما رو بیشتر جدی نگیرن.
‫اما حقیقت داره. یه سفینه توی حیاط من ‫سقوط کرده و گل‌هام رو خراب کرده.
‫خیلی جدی هستم! ‫نباید اینطوری حرف بزنی.
‫کار درستی نیست.
‫پس چیکار کنـم؟ ‫به کسی نگم؟
‫شب بخیر جویس. ‫هفتۀ آینده می‌بینمت.
‫میلتن؟
‫- می‌خوای برسونمت؟ ‫- خودم پا دارم.
‫می‌تونم برسونمت. ‫مشکلی نیست.
‫- همه‌چی روبراهه، میلت؟ ‫- اره.
‫حالت خوبـه؟
‫بجز اون قضیه سفینـه همه‌چی خوبـه.
‫اگه کمکـم رو خواستی، خبرم کن.
‫حتماً.
‫مراقب خودت باش، میلت.
‫وای خدای من.
‫داخل گرم‌تره. ‫می‌خوای بیای داخل؟
‫آخه اینجا گرمتره.
‫نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫قبلاً این اتفاق واسم پیش نیومده.
‫لعنت!
‫کتریـم بود. ‫شرمنده.
‫دیدم آبت رو کامل خوردی. ‫پس شاید بیشتر بخوای.
‫انگار جدی جدی تشنه‌ات بود.
‫چیزای مختلفی برات آوردم
‫چون مطمئن نیستم چی می‌خوری.
‫از سیب خوشت اومده.
‫اون آخریـش بود.
‫- سلام کلارنس. ‫- من میلتـم.
‫باشه پس.
‫کلی سیب برداشتی!
‫واسه اون بیگانه توی خونمـه.
‫منظورت از ایناست که فرار می‌کنن به کشور...
‫نه، یه آدم فضایی.
‫چند شب پیش یه سفینه ‫توی حیاطـم سقوط کرد
‫و یه آدم فضایی ازش خزید بیرون.
‫تاحالا فقط سیب رو خورده.
‫میشه 11 دلار و 32 سنت.
‫دولت درحال جستجو برای بقایای ‫یک ماهواره هواشناسی است
‫که گفتۀ اونا در بخش پنسیلوانیای غربی ‫متلاشی شده.
‫از افرادی که این بقایا را پیدا می‌کنند ‫خواسته شده که آنها را لمس نکنند.
‫زمانی که حبس بودی، زمین گیر هم ‫شده بودی.
‫بله.
‫اینجا در مک‌کنلی...
‫شرمنده.
‫من فقط...
‫به تنها زندگی کردن عادت کردم.
‫داری راه میری.
‫نشونۀ خوبیـه.
‫بریم اطراف رو نشونـت بدم.
‫اینجا دستشوییـه.
‫آب سرد و گرم داریـم.
‫اگه آب درجا داغ نشد،
‫یخورده‌ای صبر کن.
.کارت رو هم که اینجا می‌کنی
‫در صورتی هم که طول کشید ‫یه چیزایی برای خوندن اینجاست.
‫این اتاق مهمانـه.
‫اگه لازم باشه کسی شب بمونـه، ‫اینجا می‌خوابـه.
‫یه هدیه‌ست.
‫حیاط پشتی رو هم که بلدی. ‫همونجاست که سقوط کردی توی گل‌هام.
‫بعداً باید درموردش صحبت بکنیم.
‫آشپزخونه.
‫اینجا چندتا کاغذ یادآوری زدم.
‫و اینـم اتاق نشیمنـه.
‫بیشتر برای تلوزیون دیدن ازش استفاده می‌کنم.
‫و با این هم همه‌چی رو کنترل می‌کنی.
‫و از این هم فقط برای تغییر ولوم ‫استفاده می‌کنـیم.
‫اگه چیز دیگه‌ای عوض کنی، باید زنگ بزنم ‫به دنیس و اونـم از دستم عصبانی میشه.
‫این شبکه اخبار نشون میده.
‫این شبکه هم همینطور، فقط آدم‌های توش ‫یکم عصبانی‌تر هستن.
‫این شبکه هم سه بار در روز ‫سریال سی‌اس‌آی رو نشون میده.
‫از سی‌اس‌آی خوشـم میاد چون همیشه ‫غافلگیرم می‌کنـه.
‫فکر می‌کنی همه‌چی داره این وری میره ‫بعدی یهویی اینوری میشه.
‫اوه.
‫این خانواده‌ام هست.
‫اون متاسفانه فوت کرده
‫دخترم توی شهر زندگی می‌کنـه. ‫پسرم هم رفته کالیفرنیا.
‫ده سال پیش برای کار رفت اونجا.
‫زیاد احوالی نمی‌گیره.
‫اما اشکالی نداره.
‫جوون‌ها سرشون شلوغـه.
‫منم توی این سن سرم شلوغ بود.
‫اوه! ساعت هفت هست.
‫یادم رفت بهت بگم...
‫یه برنامۀ رقص هم هست.
‫- سلام دنیس! ‫- سلام دیو!
‫اوضاع کلینیک چطوره؟
‫تا اینجا دوتا نر و سه‌تا ماده عقیم کردم
‫و تازه نصف روز گذشته، پس...
‫آه... یکم پیش بابات اینجا بود.
‫یه چیزایی گفت که به نظرم ‫عجیب بودن.
‫آره، نمی‌خوام قضیه رو گنده بکنم
‫اما گفت که داره برای یه بیگانـه که
‫توی خونه‌اش هست سیب می‌خره.
‫از این فراری‌ها؟
‫نه، یه آدم فضایی.
‫داشت شوخی می‌کرد؟
‫به نظر نمیموند شوخی داشته باشه.
‫- اوه سلام دنیس. ‫- ببین...
‫بابا، نمی‌خوام بحث بکنم.
‫تو 78 سالـته و سه سال هست ‫که نرفتی دکتر.
‫لطفاً بزار برات نوبت چکاپ بگیرم.
‫خودم می‌برمت، آزمایش می‌گیرن، ‫تموم میشه میره.
‫اما من حالـم خوبه دنیس. ‫دکتر لازم ندارم.
‫خب اگه خوب باشی بهت میگن که خوبی
‫به همین سادگی!
‫و منم جواب نه حالیـم نیست.
‫ترجیح میدم بگم نه، اما حالا که ‫اینطوری شد، فکر نکنم بتونم.
‫ممنون.
‫پیامم رو گرفتی؟
‫نه. صندوق پیام‌هام پر بود؟
‫یادت باشه وقتی صندوقـم پر باشه ‫پیغام جدید ظبط نمیشه.
‫آم...
‫خیلی خب، باید جواب بدی. ‫منم دیرم شده.
‫بعداً باهات حرف می‌زنم، خب؟
‫اوه، باشه.
‫- الو؟ ‫- سلام میلت. سندی هستم.
‫اوه.
‫از داخل دفترچه شماره‌ات رو پیدا کردم.
‫ببخشید که مزاحم شدم.
‫- اشکال نداره. ‫- میلتن، پرینتر داری؟
‫پرینتر؟
‫بزار ببینم.
‫دنیس وقتی دیگه چیزی رو ‫کار نداشته باشه
‫میارتـش برای من.
‫آره، پرینتر دارم.
‫اوه! مال من خیلی وقتـه خراب شده.
‫کامپیوتر نمی‌شناستـش.
‫فکر می‌کنی بتونم از مال تو ‫استفاده بکنم؟
‫برای پوسترهای برنامه‌ست.
‫توی کتابخونه ندارن؟
‫فکر نکنم هنوز داشته باشن.
‫اگه اشکالی داره...
‫فکر نمی‌کنم مشکلی باشه.
‫- سلام میلت. ‫- سلام سندی.
‫کاش این ماشین ها قبل این که خراب بشن
‫کار آدم رو راه می‌نداختن.
‫احتمالاً 22تا چاپ بکنم. ‫از شهر که داشتم میومدم
‫به چندتا جای دیگه‌ام فکر کردم که...
‫یا مسیح. ‫این دیگه چه کوفتیـه؟
‫اون سفینه که توی حیاطـم ‫سقوط کرد رو یادتـه؟
‫این مرد کوچولو ازش اومد بیرون.
‫این سندی هست.
‫یکی از آشناهام هست.
‫میلتن، این چیـه؟
‫فکر کنم یه بیگانه از فضا باشه.
‫چند وقتـه اینجاست؟
‫چند روزی هست.
‫اما فکر کنم چند روز اول رو ‫داخل سفینه بود.
‫بعد همینطوری راحت نشسته روی مبلـت؟
‫آره. رفتارش خیلی دوستانه ست.
‫هرچی من نگاه می‌کنم رو می‌بینـه.
‫دردسری نداره.
‫یا خدا، فکر کنم باید بشینـم.
‫وای خدا، میلتن.
‫خیلی گنده‌ست ها.
‫آره، فکر کنم باشه.
‫این یه موجوده
‫از یه کهکشان دیگه.
‫هیچوقت قبلاً اتفاق نیوفتاده.
‫فکر کنم همینطوره.
‫گفتی سفینه هم داره؟
‫- وای خدای بزرگ. ‫- بلی.
‫فکر کنم چند فصلی طول بکشه ‫تا دوباره رشد بکنن.
‫اولی که اومد زیاد روبراه نبود.
‫واقعاً سقوط بدی داشته.
‫اما بعدش دیگه شروع کرد به سیب خوردن، ‫فکر می‌کنم حالـش رو بهتر کردن.
‫- سیب؟ ‫- آره.
‫و می‌خوای اینجا نگهش داری؟
‫تا وقتی که خودش بخواد.
‫من چه بدونم.
‫ممکنـه یه تهدید باشه. ‫کسی چه می‌دونـه.
‫شک دارم باشه.
‫ببین میلتن، اگه می‌خوای اینجا نگهش داری ‫دیگه نباید به مردم درموردش بگی.
‫نزار مردم همینطوری مثل من ‫پاشن بیان اینجا.
‫دیدم مردم با اینطور موجودا چیکار می‌کنن.
‫قبلاً واسه تو پیش اومده؟
‫نه!
‫توی فیلم ها دیدم. فیلم‌ها رو هم ‫که الکی نمی‌سازن.
‫باید یه راز باشه.
‫دیگه به مردم نمی‌گیم.
‫فقط من و تو می‌دونیم و...
‫من به کسی نمیگم.
‫همم. ‫سندی؟
‫مطمئنی امنـه؟
‫تا جایی که من می‌دونم،
‫خیلی از خونه دوره.
‫فکر کنم اونه که باید بترسه، نه ما.
‫زودی می‌بینمت، میلت.
‫و یادت باشه،
‫به هیچکس نگو.
‫نمیگم.
‫چشاش مثل مال توی فیلم‌ها بود.
‫درسته بالا خونه‌ام توی آسمون بود. [مرکز امنیت ملی]
‫مثه یه سیلندر بود. [مرکز امنیت ملی]
‫دور تا دورش چراغ بود [مرکز امنیت ملی]
‫و بالاش هم یه طاق بود ‫که ازش نور میومد.
‫دولت اذعان کرده است که ماهواره ذکر شده ‫یک ماهواره امنیتی است، نه هواشناسی.
‫این ماهواره در جایی واقع در ‫پنسیلوانیای غربی سقوط کرده است.
‫اون سندی بود. ‫فکر کنم ازش خوشـت بیاد.
‫...با شمارۀ زیر تماس بگیرید.
‫اما اون انجام داد.
‫هرچی که درمورد کالبد شکافی ‫می‌دونست رو بهت گفتـه.
‫- اون می‌خواسته کمک کنـه. ‫- مطمئنی که می‌خواسته کمک کنـه
‫یا هرکار که از دستـش بر میومده ‫رو انجام داده، رابرت؟
‫درسته جان. ‫هرکار می‌تونسته کرده.
‫هیچ کاری اون کارش رو توجیح نمی‌کنـه.
‫پس حالا چرا کمک می‌کنـه؟ ‫چون نیتـش خیر بوده.
‫رابرت شرمنده، اما من تو کتم نمیره. ‫می‌دونم که دخترتـه.
‫- درسته، اون دخترمه. ‫- اما شدنی نیست.
‫صبح بخیر.
‫تعمیرش رو شروع کردی. ‫خوبـه.
‫امیدوارم بتونی تعمیرش کنـی.
‫مطمئنـم گیر افتادن تو یه سیاره دیگه ‫چیز آسونی نیست.
‫ممنون بابت نقاشی.
‫خیلی قشنگـه.
‫میرم یکم قهوه درست کنـم.
[کلینیک عصب شناختی شمالی]
‫ما دنبال تفاوت‌ها هستیم.
‫میشه اونی که با بقیه ‫فرق داره رو مشخص کنید لطفاً؟
‫من چهارتا شی بهتون نشون میدم.
‫میلتن، لطف کن اینا رو به خاطر بسپر.
‫حالا یه کاغذ جدید با اشای جدید ‫بهت نشون میدم.
‫میشه بگی کدومـش تو این نیست؟
‫طناب بازی. .به خاطر بسپارش
‫متوجه شدی؟
‫آره.
‫حالا برات یه داستان کوتاه تعریف می‌کنم.
‫یه دختر جوان میره به فروشگاه ‫تا انگور بخره.
‫وقتی به اونجا می‌رسه، ‫می‌بینـه پولـش کافی نیست
‫پس بجاش شیر میخره.
‫مامانـش توی خونه دلیلش رو می‌پرسه.
‫میلتن، اون کلمه که خواستم ‫یادت بمونه چی بود؟
‫حتماً برات عجیبـه،
‫این که من اینجام ‫و میلتن رفته.
‫زودی برمی‌گرده. ‫اون...
‫وقت دکتر داشت و باید می‌رفت.
‫متوجه میشی چی میگم؟
‫چشات که میگه متوجه میشی.
‫از اونجایی که نمی‌تونی حرف بزنی، ‫من شروع می‌کنم.
‫آم...
‫من یه دختر دارم.
‫آه...
‫خیلی خوب با هم کنار میایم
‫اما زیاد نمی‌بینمـش
‫توی ساحل غربی زندگی می‌کنـه.
‫عکس‌هاش رو دارم.
‫آه...
‫مونیکا. ‫اونـم همسرش لیزاس.
‫اینـم نوه‌ام فیلیپـه.
‫اون دوتا با هم هستن.
‫می‌دونی؟ با هم، با هم؟
‫نمی‌دونم توی سیاره شمام اینطوری ‫هست یا نه
‫این که دوتا همجنس عاشق هم بشن
‫اما اینجا چند سالی هست که
‫زیاد اتفاق می‌افته.
‫از همون اولـش بهش گفتم که ‫هیچ مشکلی با این قضیه ندارم.
‫از قضا به جای این که بیان اینجا دیدن من
‫همیشه دارن چاپلوسی مادر اون دختره رو می‌کنن.
‫سه سال هست که...
‫از نزدیک ندیدمشون.
‫به خدا معمولاً انقد زیاد ‫حرف نمی‌زنم!
‫میلتن، تاحالا شده سعی کنی چیزایی ‫درمورد زندگیـت رو به خاطر بیاری
‫که قبلاً همیشه می‌دونستیشون؟
‫تولدت؟ ‫اسم میانه‌ات؟
‫پیش میاد وسایل رو جایی بزاری ‫که معمولاً نمیزاری
‫و بعدش یادت نیاد کجان؟
‫نه.
‫- بابا. ‫- خب نه.
‫یه قوطی لوبیا سبز رو ‫گذاشته بود توی کابینت دستشویی.
‫فقط یک دفعه شد. ‫احتمالاً فقط گیج شدم.
‫یه روزنامه توی فریزر پیدا کردم.
‫اونـم فقط یه بار شد.
‫اما بابا، قضیه این نیست. وقتی کنار هم بزاری ‫دائم داره اتفاق میوفتـه.
‫اون...
‫اون به فروشنده گفته که یه بیگانه ‫توی خونه‌اش زندگی می‌کنـه.
‫میلتن، یادت میاد این رو گفته باشی؟
‫آره.
‫یادت میاد چرا گفتیـش؟
‫شوخی بود.
‫فکر نمی‌کنم شوخی بوده باشه. ‫فکر می‌کنم جدی گفتی.
‫فکر می‌کنم فکر می‌کرده که واقعاً ‫یه بیگانه توی خونه‌اش زندگی می‌کرده.
‫میلتن، شاید یکم به این حرف حساس بشی
‫اما با توجه به سن و فراموشکاری‌هایی ‫که برات پیش میاد
‫شاید زمانش رسیده که به یک زندگی ‫به همراه کمک فکر کنی
‫مثلاً یک پرستار توی خونه داشته باشی
‫یا به مرکز مراقبت از افراد سالمند بری.
‫- نخیر. ‫- بابا، بیا به چیزایی که میگه گوش بده.
‫نه، شرمنده. ‫من باید برم.
‫برنامه اندرسون کوپر شروع شده.
‫بابا. وایسا.
‫تو برام پاپوش دوختی! ‫لعنتی، برام پاپوش دوختی!
‫چون نگرانـت بودم انجامش دادم
‫من رو آوردی اینجا که اون ‫ازم یه امتحان بگیره
‫بدون این که حتی فرصت ‫مطالعه بهم بدی!
‫- دارم سعی می‌کنم کمک کنم. ‫- به کمکـت احتیاج ندارم!
‫هی، میلت.
‫دارم براش کتاب می‌خونم، ‫توی وسایل بچۀ مونیکا پیداش کردم.
‫میلتی؟
‫- همه چی مرتبـه؟ ‫- من خوبـم!
‫مطمئنی که خوبی؟
‫خیلی خب. ‫بعداً باهات صحبت می‌کنم.
‫ناهارش رو خورده.
‫دنیس فکر می‌کنـه دارم فراموشی می‌گیرم. ‫می‌خواد بزارتـم یه جای مخصوص.
‫فکر کنم زیادی بابت درست کردن تلویزیون ‫بهش زنگ زدم.
‫من با پسرم صحبت نمی‌کنم.
‫زیاد ازم خوشـش نمیاد.
‫درک می‌کنم. ‫من زیاد...
‫پدر خوبی نبودم.
‫واسه همین بیخیال شدم.
‫ادامه دادن به کاری که توش ‫خوب نیستی منطقی نیست.
‫سلام، من تیم هستم. ‫درحال حاضر در دسترس نیستم.
‫لطفاً پیغام بگذارید.
‫هی، تیم.
‫بابات هستم.
‫امیدوارم اوضاع خوب باشه.
‫اینجا داره کم کم پاییز میشه.
‫جای کلینیک دنیس عوض شده،
‫رفته کنار اون کارواش جدیده ‫توی خیابان لینکلن.
‫وقتی اینجا بودی اونجا ‫ساخته شده بود؟
‫نمی‌دونم.
‫باید ببینیم چطوری با اون ‫صداها کنار میاد.
‫شاید سگ‌ها عصبانی بشن.
‫می‌دونم اون طوری که باید ‫برات پدری نکردم.
‫لیاقتـت بهتر از اینا بود.
‫اما دیگه بسه، مگه نه؟
‫انگار فقط داشتم با پیغامگیر صحبت می‌کردم.
‫خیلی خب. ‫دستا بالا.
‫اجازه هست؟
‫حالا می‌تونی دستات رو بگیری پایین.
[من لزبین نیستم، اما دوست دخترم چرا]
‫این تیشرت مال اون دوران هست
‫که هرجا می‌رسید می‌گفت لزبینـه.
‫فکر می‌کردم لزبینـه.
‫هست خب.
‫یه جور جوکـه.
‫اوه.
‫خب...
‫حداقل دیگه لخت نیست.
‫والا فکر نکنم
‫قبلش هم لخت بوده.
‫اوه.
‫تازه فکر کردم خوب میشه که
‫یه اسم براش بزاریم.
‫فکر می‌کنی لازمـه؟ ‫همش خودت هست دیگه.
‫لازم نیست چیزی صداش کنیم.
‫خب وقتی خودمون داریم درموردش ‫حرف می‌زنیم چی بهش بگیم؟
‫- پیشنهادت چیـه؟ ‫- خب، به یکی فکر کردم.
‫و به نظرم خوب میاد.
‫فکر می‌کنی می‌تونیم صداش کنیم جولز؟
‫هرچی باشه خوبـه.
‫اما من خودم چیزی صداش نمی‌کنـم.
‫وقتی خودش اینجاست
‫لازم نمی‌بینم که صداش کنم.
‫دولت همچنان از عموم مردم برای پیدا کردن
‫بازمنده‌های یک ماهواره
‫که جایی در نزدیکی مرز پلنسیلوانیا و اوهایو
‫سقوط کرده است درخواست کمک دارد.
‫آن‌ها جایزه‌ای 10 هزار دلاری
‫برای شخص یابنده قطعات ‫در نظر گرفته اند.
‫کیـه؟
‫- جویسـه! ‫- چیکار کنیم؟
‫جولز رو ببر بالا!
‫جویس! چطوری؟
‫من و میلت داشتیم شام می‌خوردیم.
‫- می‌خوای توی بیای پیشمون؟ ‫- آدم فضایی رو دیدم.
‫خدای من، یه موجود فرازمینی هست.
‫حسـم بهم گفته بود که دروغ نمیگی.
می‌دونستم دیگه تا این حد .عقلت رو از دست ندادی
‫چرا داشتی جاسوسی ما رو می‌کردی؟
‫فکر کردم عجیبِ که شما دوتا ‫داشتید با هم می‌چرخیدید.
‫نباید جاسوسی ما رو می‌کردی.
‫چشاش یجوری هست که انگار متوجه میشه.
‫- میشه بهش دست بزنم؟ ‫- هی!
‫اون نباید بدونـه! ‫این یه رازه.
‫- نباید بدونـه! ‫- بچه‌ها، آروم.
‫همه آروم باشید. ‫دارید جولز رو می‌ترسونید.
‫جولز؟ اون جولز نیست!
‫گری یا نئومی بیشتر بهش میاد.
‫اسمـش جولـز هست،
‫و گوش بده میلتن، ‫الان دیگه اون هم هست، خب؟
‫پس باید بهش اعتماد کنیم. ‫کار دیگه‌ای نمی‌تونیم بکنیم.
‫- می‌تونیم بکشمیـش. ‫- منو بکشید؟
‫نمی‌تونید من رو بکشید. ‫من می‌کشمـت.
‫- همین کار رو می‌کنم! ‫- بچه‌ها، کافیـه!
‫از کجا معلوم خطرناک نباشه؟
‫- نیست! ‫- مطمئنـیم!
‫باشه، من به کسی نمیگم.
‫اما دیگه رازی رو از من نگه ندارید.
‫همونطور که سندی گفت ‫الان دیگه منم هستم.
‫- باید بکشیمـش. ‫- میلتن، هیس.
‫- اون چیـه؟ ‫- فقط یه نقاشیـه.
‫همیشه میدتشون بهم.
‫شاید داره سعی می‌کنـه چیزی بهتون بگه.
‫نمی‌خواد چیزی بگه.
‫با اون خوش نمی‌گذره.
‫جویس، جولز خیلی برای ما...
‫با ازرشـه.
‫اون باید یه راز بمونه. ‫توام اون فیلم‌ها رو دیدی.
‫می‌دونی که چه بلایی سر اینا
‫که میوفتن تو زمین میارن.
‫سعی کردم برش گردونم توی خونه
‫اما اون تمام روز، توی حیاط پشتی ‫نگاهش به سفینـه بود.
‫هر روز که بیدار میشه
‫پا میشه میره به اون سفینه نگاه می‌کنـه.
‫بله؟
‫ما از وزارت امنیت ملی هستیم.
‫اشکال نداره یه نگاه به منزل بندازیم؟
‫- هی جویس. ‫- گری اینجاست؟
‫مظورت همون آدم فضایی هست؟ ‫آره. دیگه کجا می‌تونه باشه؟
‫اومدم یکم باهاش وقت بگذرونم.
‫سلام گری.
‫جویس هستم. ‫دیشب دیدمـت.
‫یه لباس جدید برات آوردم.
‫چیزی که الان پوشیدی ‫زیاد مناسب نیست.
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫من پوستر برنامۀ مشورت سالمندی
‫رو توی کتابخونـه دیدم.
‫بله؟
‫خب، من اونقدرا جوون نیستم
‫اما از همچین گفتگویی بدم هم نمیاد.
‫اوه، چه عالی!
‫و من دارم با کی صحبت می‌کنم؟
‫شهر بونتون خوبـه.
‫اما مثل شهرهای بزرگ نیست.
‫شاید الان که نگاهم بکنی متوجه نشی
‫اما قبلاً اونجاها زندگی کردم.
‫توی شهرهای بزرگ هرچقد که بخوای
‫لذت و خطر وجود داره.
‫اونجا باید احاطه بر نفس داشته باشی.
‫وگرنه خورده میشی.
‫من خوش شانس بودم.
‫خب منم مشکلات خودم رو داشتم.
‫اما...
‫اما حداقل سالـم موندم.
‫دیگه شهر پیترزبورگ به درد من نمی‌خوره.
‫- دنی؟ ‫- بله.
‫- بیا تو. ‫- ممنون.
‫یکم چای می‌خوای؟
‫- البته. ‫- خوبـه.
‫خب چند سالتـه، دنی؟
‫- 27 ‫- من 72 سال دارم.
‫آه.
‫بعضی‌ها خیلی روی سنشون حساس میشن.
‫هرکاری که بتونن می‌کنن ‫که جوونتر به نظر برسن.
‫اما باید یه چیزی بهت بگم، دنی.
‫بالا رفتن سن طبیعیـه.
‫زیبایی فیزیکی چند صباحی هست
‫بعد از بین میره.
‫من واقعاً توی اون شهر بزرگ ‫شکوفا شدم.
‫به خودم اومدم.
‫جویس، فک کنم می‌خواد بره ‫سفینه‌اش رو درست بکنـه.
‫کلی عاشق پیشه داشتم.
‫اما هیچ وقت با هیچکدوم ‫نرفتم سر خونه زندگی.
‫برای یه مدتی، من...
‫آواز خوندم.
‫باورت میشه؟ ‫یه خواننده بودم.
‫قشنگ می‌خوندم.
‫و هنوز هم می‌تونم.
‫این دستگاهه بلوتوث داره؟
‫میشه از دستشویی استفاده بکنم؟
‫البته.
‫طبقه بالا سمت چپـه.
‫- بالا؟ ‫- آره.
‫خیلی خب.
‫♪ اگه فردا از اینجا برم ♪
‫♪ باز هم من رو یادت می‌مونـه؟ ♪
‫♪ الان باید بار سفر ببندم ♪
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫♪ جاهایی هست که باید ببینم ♪
‫چندتا از جواهر هات رو برمی‌دارم.
‫لازم نیست این کار رو بکنی.
‫چرا نمیای طبقه پایین
‫که بیشتر درمورد زندگی حرف بزنیم.
‫فکر کنم بهتر باشه فقط ‫چندتا از جواهرهات رو بردارم.
‫الان زنگ می‌زنم به پلیس.
‫♪ اما اگه اینجا با تو بمونم پسر ♪
‫♪ هیچی دیگه مثل قبل نمیشه ♪
‫♪ چون حالا به آزادی یک پرنده‌ام ♪
‫♪ و تو نمی‌تونی این پرنده رو تغییر بدی ♪
‫♪ واو ♪
‫♪ و تو نمی‌تونی این پرنده رو تغییر بدی ♪
‫♪ خدایا، کمکم کن، من نمی‌تونم تغییر بکنم ♪
‫داری میگی سرش خود به خود منفجر شده؟
‫درسته.
‫همینطوری یهویی؟
‫همینطوری یهویی.
‫سرها معمولاً همینطوری...
‫اینطوری منفجر نمیشن.
‫یعنی دارید میگید که من سر یک مرد رو
‫از گردن به بالا ترکوندم؟
‫و دقیقاً چطوری این کار رو کردم؟
‫خب بهمون بگو.
‫چطور همچین چیز غیر عادی‌ای
‫توی خونه‌ات اتفاق افتاده؟
‫اوه، سندیـه.
‫کجاست؟
‫اون پشت، داره روی سفینه کار می‌کنـه.
‫می‌دونستم قدرت‌هایی داره.
‫این جور موجودات معمولاً قدرت‌هایی دارن.
‫این یعنی اون خطرناکـه؟
‫فقط وقتی یکی برامون خطر ایجاد بکنه ‫خطرناک میشه.
‫درسته.
‫فقط وقتی یکی برامون خطر ایجاد بکنه ‫خطرناک میشه.
‫- درسته. ‫- آخه اون نجاتـم داد.
‫می‌تونید تصور کنید اگه دخالت نمی‌کرد
‫چه اتفاقی میوفتاد؟
‫دیگه اینجا نمی‌بودم.
‫خب، ممکنـه
‫در مقابل کسی که بد نیست هم ‫همچین کاری بکنـه؟
‫چی؟ هنوز همچین کاری نکرده.
‫متوجه نمیشم چرا باید بخاطر ترسمون
‫یک طرفه به قاضی بریم.
‫خیلی خب. ‫فقط پرسیدم.
‫تا جایی که من متوجه شدم
‫جولز طرف ماست، ما هم باید ‫طرف اون باشیم.
‫- موافقـم. ‫- منم موافقـم.
‫هیچ سلاحی توی صحنه ‫پیدا نشده؟
‫- هیچ مواد منفجره‌ای؟ ‫- هیچی.
‫کله آدمیزاد همینطوری الکی ‫منفجر نمیشه.
‫نه، نمیشه.
‫- پزشکی قانونی هیچ ایده‌ای نداره؟ ‫- نه هیچی.
‫شاید سندی داره یکی رو ‫از ما پنهون نگه میداره.
‫قلب مهربونی داره.
‫خب بیوفتید دنبالـش.
‫ببینید ما رو به جایی می‌رسونه یا نه.
‫بله قربان.
‫بابا. بابا.
‫اوه بابا، بیا..
‫بیخیال، یه لحظه وایسا.
‫از کی تاحالا با سندی می‌چرخی؟
‫- خیلی خب. ‫- خیلی خب، وایسا.
‫ببخشید که اون روز غافلگیرت کردم.
‫من نگرانـم، خب؟
‫چیزی که گفتی نرمال نبود.
‫و می‌دونم که تو برای استقلالـت ‫ارزش قائلی.
‫اما بلاخره زمانـش می‌رسه.
‫دنیس به جونت خودت ‫من خوبم.
‫وقتی داری برای یه آدم فضایی
‫سیب می‌خری، چطوری می‌تونی ‫همچین چیزی بگی؟
‫سیب‌ها برای یه آدم فضایی نیستن. ‫برای خودم هستن.
‫- بیست‌تا آخه؟ ‫- الان نمی‌تونم صحبت کنم.
‫خوشحال شدم که دیدمت. ‫سعی کن نگران نباشی.
‫خب، غیرممکنـه.
‫بابا!
‫واسه همین به دکتر گفتم
‫فکر می‌کنم این دارو داره ‫میل جنسیم رو زیاد می‌کنـه.
‫خب چی گفت؟
‫رفت و تحقیق کرد
‫گفت که کاملاً حق با منـه
‫این یکی از عوارضـش هست.
‫کمیاب هست، اما هست.
‫یه داروی دیگه بهم داد.
‫از اون دارو قبلیِ چیزی مونده؟
‫میلتن!
‫شمام بو رو می‌فهمید؟
‫بوی چی؟
‫انگار یه چیزی داره فاسد میشه.
‫نمی‌خواستم به روی خودم بیارم
‫چون فکر می‌کردم خونه‌ات همیشه ‫همین بو رو میده.
‫وای خدا.
‫یه گربه‌ست.
‫یه گربه رو گشته ‫و آوردتـش اینجا؟
‫اون یه رد لاستیکـه.
‫مگر اینکه یه ماشین دزدیده باشه، ‫و باهاش این رو کشته باشه.
‫پیداش کرده.
‫به گربه‌ها نیاز داره.
‫گفتم که داره بهمون یه پیام میده.
‫باید بیشتر بهم گوش کنید.
‫بزار ببینمـش.
‫این سفینه‌اش هست.
‫فکر می‌کنم شیش‌تا گربه دیگه می‌خواد
‫تا سفینه‌ رو راه بندازه!
‫قبلاً هفت‌تا نیاز داشته.
‫اما با حساب اون یکی، ‫الان شش‌تا می‌خواد.
‫من متوجه‌اش میشم.
‫بیشتر از شما.
‫فکر می‌کنم ممکنـه حق با اون باشه.
‫هفت‌تا گربه؟
‫چیزی که سفینه‌اش رو راه می‌ندازه ‫هفت‌تا گربه‌ست؟
‫خب، تنها چیزی هم که می‌خوره ‫سیبـه.
‫باید همینطوری که هست ‫قبولـش بکنیم، خب؟
‫خب حالا چیکار بکنیم؟
‫شش‌تا گربه بکشیم؟
‫کلنیک دامپزشکی لاکپشت سبز. ‫چطور می‌تونم کمکتون بکنم؟
‫دکتر رابینسن هست؟ ‫من پدرش هستم.
‫یه لحظه.
‫- سلام پدر، چخبر؟ ‫- خبری نیست.
‫احوالت چطوره؟
‫من خوبم.
‫گربه‌هایی که اونجا می‌میرن ‫کجا میرن؟
‫چی؟
‫گربه‌هایی که اونجا می‌میرن ‫کجا میرن؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫فقط دارم سعی می‌کنم ‫باهات حرف بزنم.
‫بابا، چخبره؟
‫هیچی.
‫چرا همچین چیزی می‌پرسی؟
‫سوخته میشن
‫یا همینطوری می‌ندازنشون ‫توی آشغالی؟
‫تا نگی چرا می‌پرسی
‫هیچی نمیگم.
‫اصلاً خودت می‌دونی چرا داری می‌پرسی؟
‫- بعد میگی چرا نگرانـی. ‫- می‌دونی چیـه؟
‫- بیخیالـش. ‫- بیخیالـش؟
‫چطوری باید بیخیالـش بشم؟
‫فقط کنجکاو بودم، همین.
‫تو حتی گربه هم نداری.
‫باید برم. ‫دوستت دارم.
‫جواب درستی بهم نداد.
‫آروم.
‫راکنـه.
‫صاریغـه.
‫ماشین داره توی مسیر 22 ‫به شدت آروم میره.
‫اینطوری نمیشه ناشناس تعقیبـش کرد.
‫ایده‌ای داری دارن چیکار می‌کنن؟
‫به نظر میاد دارن دنبال چیزی میگردن.
‫سندی.
‫- چطوری شروع شد؟ ‫- چی؟
‫با ارل.
‫چطوری شروع شد؟
‫اولـش واقعاً فراموشکار شده بود.
‫به اون تیز هوشی
‫که قبلاً بود، نبود.
‫بعد شروع کرد به گذاشتن وسیله‌ها
‫توی جاهای عجیب.
‫ظروف نقره رو توی اتاق خواب پیدا کردم.
‫یبار توی سینک دستشویی کرد.
‫خیلی بابتـش خجالت کشید.
‫چرا؟
‫دکتر چیزی گفته که ‫نگران شدی؟
‫فراموشکاری گرفتی؟
‫میلتن؟
‫همچین منظوری نداشتم.
‫نمی‌خوام نگرانـت کنم.
‫میلتن، چند سال طول کشید
‫تا اوضاعش خیلی بد بشه.
‫خودت رو به دردسر ننداز.
‫باید از زندگی لذت ببری، ‫نه این که نگرانـش باشی.
‫- وایسا. ‫- خیلی خب.
‫دیگه چیزی نمیگم.
‫نه، نه، نه، میگم وایسا.
‫یعنی چی؟
‫- چندتا پیدا کردید؟ ‫- دوتا.
‫خب، یکی و نصفی.
‫آسون نیست، حیوون‌های دیگه بیشترن..
‫چهارتا دیگه می‌خوایم.
‫خب، سه و...
‫چهار و...
‫هیچ وقت توی اعداد کسری خوب نبودم.
‫خودم پیدا می‌کنم.
‫از کجا می‌خوای پیدا بکنی؟
‫اگه قرار باشه کل خیابون‌های
‫این شهر رو هم بگردم مهم نیست.
‫پیدا می‌کنم.
‫- چطوری؟ ‫- خوبـم.
‫- چخبر؟ ‫- قضیه پدره.
‫زیاد حالـش خوب نیست. ‫اخیراً داره عجیب رفتار می‌کنـه.
‫سال‌هاست که عجیب رفتار می‌کنـه.
‫به فروشنده فروشگاه گفته بوده
‫که داره برای بیگانه‌ای که
‫توی خونه‌اش زندگی می‌کنـه ‫سیب می‌خره.
‫خب، یه بیگانه فراری بوده؟
‫نه، یه آدم فضایی.
‫خیلی صریح گفته.
‫سه تا پیدا کردم.
‫یعنی سه تا و یک سوم.
‫خب اینطوری اون گربه قبلی
‫که نصفه بود کامل میشه.
‫من همیشه کارم توی اعداد اعشاری ‫خیلی خوب بوده.
‫هنوزم یکی دیگه می‌خوایم.
‫به نظر مامورا هستن.
‫مامورین دولت؟
‫مثل اونا توی فیلم‌ها هستن.
‫من جولز رو می‌برم بالا.
‫کجاست؟
‫واحد 4، برگردید به مقر.
‫زودباش. بریم.
‫خیلی خب.
‫باید سریع انجامـش بدیم.
‫چون هر لحظه که هدر بدیم
‫ممکنـه اونا پیداش کنن.
‫- می‌تونیم جفتمون بریم بگردیم. ‫- این خیلی طول میکشه.
‫گذشته از این، همه جا رو گشتم.
‫به جز کشتن یه گربه
‫دیگه نمی‌دونم چطوری باید ‫انجامـش بدیم.
‫خب، گربه خودت چطوره؟
‫هنری؟
‫چی داری میگی؟
‫خودت گفتی که نه میشنوه، نه می‌بینه ‫نه می‌تونه راه بره.
‫تقریباً مُرده‌ست.
‫خب، نمرده.
‫اون مثل بچمه.
‫برید در خودتون بزارید.
‫بابت چیزی که میلتن گفت متاسفم.
‫نسنجیده حرف زد.
‫هروقت که رفتن خونه، هنری اونجا بوده.
‫کس دیگه‌ای نبوده.
‫البته.
‫حیوون‌ها شاید فقط حیوون باشن
‫اما جزئی از اعضای خانواده میشن.
‫من شاهد بدتر شدنـش بودم
‫و هیچ کاری بابتـش نکردم.
‫از فکر زندگی بدون اون
‫می‌ترسیدم.
‫اون تنها چیزی هست که دارم.
‫می‌دونی الان یک سال هست
‫که با پای خودش نمی‌تونه بیاد کنارم؟
‫میلتن راست میگه.
‫اون تنها چیزی نیست که دارم.
‫اون تنها چیزی بوده که داشتم.
‫خیلی خب، شروع کنیم.
‫بیایید اینجامش بدیم.
‫سرش رو بترکون.
‫وایسا.
‫بیا یکاری کنیم زیاد کثیف کاری نشه.
‫خداحافظ عسلـم.
‫برگردید به آدرس 870 المور.
‫- برگردید. ‫- بله.
‫تبریک میگم.
‫جولز، من...
‫خیلی برات خوشحالـم.
‫یه چیزی برات آوردم.
‫گوی برفی شهره.
‫معمولاً وقتی میری جاهای جدید ‫از این طور چیزا بهت میدن.
‫خیلی برام با معنی هست.
‫من رو یاد زمانی می‌ندازه که توی شهر بودم.
‫می‌خوام دست تو باشه.
‫منم برات یه چیزی آوردم.
‫نمی‌دونی اونجایی که هستی ‫سرد میشه یا نه
‫اما شاید به یه دردت بخوره.
‫اوه، الان نه.
‫بعدا.
‫نمی‌دونستم باید کادو بدیم.
‫پس یادت نره من چه شکلی هستم.
‫اون دیگه چی بود؟
‫یکاری کرد؟
‫فکر کنم داره دعوتمون می‌کنـه.
‫من میرم.
‫من دوست دارم باهات بیام.
‫میلتن، نمی‌تونی. ‫تو دنیس رو داری.
‫من آمادۀ رفتنـم.
‫جولز اینجا یه مهمون خوب برای من بوده،
‫ترجیح میدم دنیس رو مجبور نکنم
‫که روز به روز بدتر شدنـم رو ببینـه.
‫الو؟
‫پدر، بابت اون آدم فضایی زنگ نمی‌زنم.
‫نمی‌خوام در این موردها حرفی بزنم.
‫وقت کوتاه کردن موهاتـه.
‫پس می‌تونم شنبه بیام
‫و می‌تونیم با هم ناهار بخوریم، ‫همونجا انجامش میدم.
‫این مدت همش داشتیم بحث می‌کردیم، ‫فقط می‌خوام باهات وقت بگذرونم.
‫شنبه هستی؟
‫شنبه سرکار نمیری؟
‫میگم دوستم به جام بره.
‫تو هستی؟
‫بابا؟
‫دیدم قبلاً تظاهر کردی که نیستی.
‫نمی‌خوام دوباره اتفاق بیوفته.
‫باید تقویم رو چک کنم.
‫همه چی مرتبه؟
‫آره، هست.
‫خیلی خب.
‫منتظر خبرت هستم.
‫دوستت دارم، پدر.
‫منم همینطور.
‫خداحافظ.
‫امنیت ملی! ‫در رو باز کنید!
‫دارن میان دنبال جولز!
‫دارن میان!
‫ببریدش توی سفینه.
‫واو. واو.
‫معرکه بود.
‫رسیدیم به سیاره‌اش؟
‫به نظرم زیاد طول نکشید.
‫کلاً به نظر چند ثانیه بود.
‫سه‌تا تماس و یه پیام دارم.
‫فکر کنم هنوزم روی زمین هستیم.
‫فکر می‌کنم فقط وایساد...
‫تا ما رو پیاده بکنـه.
‫فکر می‌کنم هنوز روی زمین هستیم.
‫خب، جولز.
‫فکر می‌کنم وقتش رسیده که ‫به سفر بین کهکشانی بری.
‫اگه به من برای سرپا نگه داشتن ‫شهر نیاز نداشتن
‫باهات میومدم.
‫و میلتن؟
‫خیلی ممنون هستم بابت دعوتت.
‫مطمئنـم اگه میومدم سفر بین آسمون‌ها
‫باهات و دیدن خونه‌ات
‫کلی خوش می‌گذشت.
‫اما من همه عمر روی این سیاره زندگی کردم.
‫اینجا خونۀ منـه.
‫این که قراره ترکش کنم
‫باعث نمیشه دیگه اهل اینجا نباشم.
‫اتفاقی که داره میوفته احتمالاً ‫زیاد جالب نیست.
‫اما باید اینجا انجامـش بدم.
‫مشکلی برام پیش نمیاد.
‫فکر می‌کنید ما رو یادش می‌مونه؟
‫کی؟
‫گری.
‫معموله که یادش میمونه.
‫فکر می‌کنید توی سیاره‌های دیگه‌ام بوده؟
‫فکر می‌کنید فرم‌های دیگۀ ‫زندگی رو هم دیده؟
‫اون ما رو یادش می‌مونـه.
‫مطمئنـم.
‫به نظرت گری ما رو یادش می‌مونه، میلتن؟
‫گری؟ ‫گری کیـه؟
‫جولز.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.