..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫گوش میدی چی می‌گم، پسر؟
‫بله آقا.
‫دوتا گزینه داری:
‫می‌تونی بری تهِ معدن ‫یا توی کارخونه کار کنی.
‫بجز اینا به هیچ آرزویی نمی‌رسی.
‫ولی آقا، دلم می‌خواد فوتبالیست بشم.
‫نشنیدی الان چی گفتم؟
‫اگه می‌تونستی فوتبالیست بشی
‫دو سال پیش تیم پسران مدرسه‌ایِ انگلستان ‫جذبت می‌کرد.
‫و اگه پدر و مادرت به حرفم گوش کرده بودن ‫و اومده بودن اینجا،
‫می‌تونستیم تکلیف این قضیه رو ‫با اونا مشخص کنیم.
‫برو. از اینجا برو.
‫آهای.
‫کراواتت رو سفت کن، پسر.
‫جیمی، چی گفت؟
‫اون روانی میگه ‫من نمی‌تونم فوتبالیست بشم.
‫- چرت میگه، مگه نه؟ ‫- آره بابا.
‫خدا رو شکر که دیگه تموم شد.
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- خودت چی فکر می‌کنی؟
‫- میشه منم در بیارم؟ ‫- آره در بیار.
‫نه این‌جوری.
‫کلاً هیچ‌وقت از این مزخرف خوشم نمی‌اومد.
‫همینجا منتظر بمون. باشه؟
‫عالی بود، جیمی.
‫- بیا بریم، راس. یه سر بریم کافه. ‫- کافه؟
‫ولی جیمی
‫سخت نگیر، راس. ‫این آخرین روز مدرسه‌مه. بیا دیگه.
‫- خیلی‌خب. ‫- بیا بریم.
‫به‌خاطر سنّ‌مون بهمون گیر نمی‌دن.
‫- مطمئنی پرت‌مون نمی‌کنن بیرون؟ ‫- نه بابا.
‫دوتا نوشیدنی لطفاً، عزیز.
‫به سن قانونی رسیدی، عزیز؟
‫۱۸ سالَمه. چطور؟
‫این رفیقت چی؟
‫سن و سال راس هم می‌رسه، مگه نه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫باشه پس.
‫ببین
‫- دیدی چقدر زنِ جذابی بود؟ ‫- آره.
‫میشه یه پوند و شصت سنت لطفاً.
‫هِی
‫اونایی که اونجا هستن پسرای تو نیستن، جو؟
‫مسخره‌بازی در نیار.
‫جیمی فقط شونزده سالشه.
‫راسل هم که می‌دونی چه‌جوریه.
‫- مزۀ خوبی داره، نه؟ ‫- آره.
‫می‌خوای مثل بابا توی معدن ‫یه کار گیر بیاری؟
‫هیچ‌وقت منو اونجا نمی‌بینی، راس.
‫من که بی‌صبرانه منتظرشم.
‫مزخرفاتی که توی هوای معدن هست ‫برای فوتبالیست‌ها خوب نیست. می‌دونی؟
‫می‌دونم.
‫مطمئنم اونا پسرای تو هستن.
‫حتماً زیادی نوشیدنی خوردی.
‫اونا می‌دونن اگه توی همچین جایی ‫مُچ‌شون رو بگیرم، چه بلایی سرشون میاد.
‫پس حتماً جفت‌شون اتفاقی ‫به بچه‌های تو شباهت دارن.
‫لعنت بهش! بابامون اونجاست.
‫کثافت عوضی!
‫همین الان برید بیرون.
‫یالا، برید بیرون.
‫یالا، برید بیرون. برید بیرون.
‫- این مسخره‌بازی‌ها چیه در آوردین؟ ‫- هیچی.
‫- فقط یه نوشیدنی می‌خواستم. ‫- نوشیدنی؟
‫اشکالی نداره، بابا. ‫این آخرین روز مدرسۀ جیمی‌ـه.
‫آره. همه‌ش هم به لطف اینه که ‫امروز نیومدی دفتر مدیر.
‫کجا بودی؟ داشتی شرط‌بندی می‌کردی؟
‫بچه ‌پُرروی احمق!
‫حالا راهتون رو بکشید برید خونه. یالا.
‫یالا!
‫- بیا بریم، راس. ‫- لازم نیست بیام دفتر مدیر
‫چون می‌دونم آخر و عاقبت تو چی می‌شه.
‫- صبح بخیر، جاد. ‫- صبح بخیر، جیمی.
‫دقیقاً سر وقت اومدی که.
‫نورمن سرپرست سخت‌گیریه، نه؟
‫صبح بخیر، نورمن.
‫صفحۀ سوم امروز چیزای خوبی نوشته.
‫اگه خواستید بهتون می‌دم بخونیدش.
‫خیلی هم هیجان‌زده نشو. ‫یه موقع تشنج می‌کنی.
‫راه‌های بدتری هم برای مرگ هست!
‫گوش کنید، یه جوک عالی دارم.
‫نه، گوش کنید.
‫یارو به رفیقش میگه: ‫«فکر کنم زنم مُرده».
‫جواب میده: «چی میگی تو؟»
‫یارو میگه: ‫«فکر کنم الان دو هفته‌ای باشه که مُرده».
‫جواب میده: «تو از کجا می‌دونی؟»
‫میگه: «خب، یه چند وقتیه که
‫صبح‌ها سرحال میای سرِ کار.»
‫خیلی‌خب، بچه‌ها.
‫- الان که وقت استراحت‌تون نیست. ‫- خب؟
‫خب وقت کار کردنه. مگه نه؟
‫نِگاش کنید! ‫شش ماه پیش یکی از ماها بود.
‫الان ببینیدش.
‫حواست باشه چی میگی ‫وگرنه شغلت می‌پره!
‫مشغول به کار شو، میور.
‫لعنتی.
‫اون کیه، بولنک؟
‫کارمند جدید پرداخت حقوق.
‫- حتی فکرش هم نکن که براش دلربایی کنی. ‫- اون‌وقت چرا؟
‫برای بچۀ احمقی مثل تو خیلی باهوشه.
‫جدی؟
‫- بفرمایید. خداحافظ. ‫- ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫جیمی میور.
‫ممنون.
‫حقوقم رو کم دادن، نورمن.
‫چی میگی؟
‫باید خیلی بیشتر از این می‌گرفتم.
‫ولمون کن، میور. ‫اشتباهی نشده.
‫معلومه که شده.
‫بذار یه نگاه بندازم.
‫آره. راست میگه. ‫۲۶ پوند کمه.
‫برگرد سرِ کارِت، میور. ‫یه چک برات میارم طبقۀ بالا.
‫ممنون.
‫- آنی دوهرتی. ‫- خوشوقتم.
‫ای خدا. یادم رفت ساعت خروجم رو ثبت کنم. ‫بعداً می‌بینمتون.
‫بعداً می‌بینمتون بچه‌ها. خداحافظ.
‫ فعلا.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫ممنون که امروز کمکم کردی.
‫اون یارو نورمن خیلی عوضی به نظر میاد.
‫آره، همین‌طوره.
‫♪ ای شهر دوبلین ♪ ‫♪ دخترهای زیبایی داری ♪
‫چند وقته اینجا کار می‌کنی؟
‫سه روزه. ‫ولی جداً حس می‌کنم سه ساله!
‫تو چی؟ چند وقته اینجا کار می‌کنی؟
‫- ماه بعد میشه ۱۰ سال. ‫- وای خدا. کِی آزاد میشی؟
‫فکر کنم تا ابد همینجا بمونم.
‫وای خدا. ‫حالا حقوقت رو درست کردی؟
‫آره. ولی تا دوشنبه بهم نمیدن.
‫می‌خوای پنج پوند بهت قرض بدم؟
‫آره. می‌تونم باهاش ببرمت بیرون.
‫برای یه بسته چیپس و یه نوشابه کفاف میده.
‫میای با هم بریم بیرون؟
‫فکر نکنم شوهرم خیلی از این قضیه خوشش بیاد.
‫- متأهلی؟ ‫- نه، نه، داشتم شوخی می‌کردم.
‫پس میای بریم بیرون؟
‫آره. باشه. حالا بهش فکر می‌کنم.
‫شب بخیر.
‫- سلام پسرا. ‫- سلام، جیمی.
‫بندازش.
‫یه حرکت نشون‌مون بده، جیم.
‫کِی بازی‌کردنت رو توی تلویزیون می‌بینیم؟
‫خیلی بعیده، پسرا.
‫توی کارخونه کار می‌کنم.
‫- خداحافظ. ‫- میشه بازم بازی کنی، جیمی؟
‫- شاید فردا بشه. ‫- خداحافظ.
‫- سلام مامان. ‫- سلام جیمی.
‫بوی خوبی میده.
‫دست به اون نزن. وایستا چایی بیارم.
‫نمی‌تونم. امروز عصر یه بازی دارم.
‫پس بخور. ‫کاسه بدم؟
‫نه.
‫اینا چیه؟ ‫یه کتاب جدید فوتبال برای راس؟
‫- آره، خوبه، مگه نه؟ ‫- یه کم خوشحالش می‌کنه.
‫- خوبی؟ ‫- چیزیم نیست.
‫برو دیگه.
‫به این زودی میری؟
‫امروز شنبه‌ست، احمق!
‫می‌خوام صبح زود برسم.
‫بیا اینجا.
‫اینو ببین.
‫انگلیس در برابر آلمان غربی. ‫فینال جام جهانی سال ۱۹۶۶.
‫وای عالیه!
‫- بدک نیست، نه؟ ‫- معرکه‌ست.
‫بابی مور رو ببین.
‫ببین، یه کلکسیون برای خودت جمع کردی، نه؟
‫خیلی هم زیاد نیستن.
‫بابا میگه برای خودشون کلی می‌ارزن.
‫هیچ‌وقت نفروش‌شون.
‫شوخیت گرفته؟ ‫هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنم.
‫خوبه.
‫خیلی‌خب، پسرا.
‫اوه، تیپ زدی، راس!
‫دارم میرم. خب؟
‫پسرا. یه خواهشی ازتون داشتم.
‫چقدر می‌خوای؟
‫- حدود ۲۰ پوند. ‫- ای خدا!
‫همین دیروز ازم پول گرفتی.
‫می‌دونم، ولی من و مادرتون ‫یه بدهی کوچیکی داریم که باید پرداختش کنیم.
‫عه، چه جالب. ‫مامان چیزی در موردش به من نگفته.
‫به تو گفته، راس؟
‫نه، هیچی نگفته.
‫خب، اخلاق مامان‌تون رو که می‌دونید.
‫توی معدن خیلی پول در نمیاریم. ‫مگه نه، راس؟
‫با مامان در موردش صحبت می‌کنم. خب؟
‫باشه. خیلی‌خب.
‫ممنون، راس. ‫دو هفته دیگه پسش میدم.
‫دیگه هیچ‌وقت رنگِ اون پول رو هم نمی‌بینی.
‫خب
‫می‌دونم، ‫شنیدم کلی پول توی شرط‌بندی باخته.
‫- کی اینو بهت گفته؟ ‫- چند تا از بچه‌های معدن خودشون دیده بودن.
‫لعنتی!
‫بی‌خود نیست نمی‌خواد مامان ‫چیزی از این قضیه بفهمه.
‫[زمین فوتبال اسپرینگ‌وود]
‫جیمی، جیمی، جیمی!
‫یالا، جیمی!
‫- پاس بده، جان، پاس بده. ‫- فوراً بنداز اون طرف.
‫پرس کن، تونی.
‫داری چرت می‌زنی؟
‫- چی بخوریم؟ ‫- شش لیوان نوشیدنی لطفاً.
‫- اون بازی داشت جونم رو می‌گرفت. ‫- جای تعجبی هم نداره، تپل‌خان!
‫- انگار خودش «جورج بست‌»ـه. ‫- باید بازی رو می‌بردیم.
‫اگه گری وسط بازی ‫موهاش رو شونه نمی‌کرد، برده بودیم.
‫خفه شو، راب.
‫- خیلی رقت‌انگیز بود، گری. ‫- آره واقعاً.
‫شبیه «الویس پرسلی» شده آقا.
‫خوشتون اومد؟ ‫خوشگله، نه؟
‫- می‌خوای بری ممفیس، آره خفن؟ ‫- چی میگی برای خودت؟
‫- من اون کاپشن رو براش خریدم. ‫- معرکه‌ست، راس.
‫- منظورت اینه که دزدیدیش دیگه؟ ‫- من که خوشم اومده.
‫- دوست دارم بدونم کدوم خوش‌شانسی همسرشه ‫- یه چیز جالب. من دو بار نامزد کردم.
‫- کم کم بخورید. ‫- بازی خونگیِ یونایتد. (شفیلد یونایتد)
‫- جیمی. ‫- ببینید، این گل شپرد ـه.
‫اون یکی از بهترین مهاجم‌های کشوره.
‫یونایتد!
‫گوش کن، راب، میشه کلیدهای خونه‌ات رو ‫بهم قرض بدی لطفاً؟
‫چی؟ اینا رو می‌خوای؟
‫- برو گمشو. ‫- چی شده؟
‫آخرین بار این عوضی ‫نامزدش رو آورده بود خونۀ من،
‫ساعت پنج و نیم صبح ‫از پنجره پرید بیرون تا از دستش فرار کنه،
‫و وقتی بیدار شد، ‫داشت زار زار اشک می‌ریخت.
‫- اون‌وقت تو چی‌کار کردی؟ ‫- چی‌کار باید می‌کردم؟
‫از خونه پرتش کردم بیرون.
‫- فکر کردم می‌خوای بگیریش. ‫- برو بابا.
‫تا یه هفته بوی گندش توی خونه می‌اومد.
‫حالم به هم خورد.
‫- اون کلیدها رو بده من. ‫- گور بابات.
‫آهای! آهای!
‫کلیدها رو بده بهش.
‫می‌خوای بعدش بریم آپارتمان من ‫یه قهوه بخوریم؟
‫فقط قهوه؟
‫آره.
‫یه آپارتمان دارم.
‫منظورت اینه که با مامان و بابات ‫زندگی نمی‌کنی؟
‫نه، آپارتمان خودمه.
‫منظورت اینه که رفقات دروغ گفتن؟
‫لعنت بهشون!
‫هفتۀ بعد میرم لندن.
‫برای چی؟
‫توی دانشگاهِ شهر، مصاحبۀ کاری دارم.
‫- دانشگاه؟ ‫- آره.
‫درسم رو ادامه میدم.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم. ‫فقط می‌خوام یه چیزی یاد بگیرم. می‌دونی؟
‫یه سری پسر هم توی لندن هست. می‌دونستی؟
‫تو چی؟ بولنک میگه یه فوتبالیست حرفه‌ای هستی.
‫حتماً!
‫کارمند کارخونۀ خوبی هستم. ‫فقط همینو می‌دونم.
‫شرط می‌بندم بازیت خوبه.
‫دوست دارم یه موقع بازیت رو ببینم.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫- حالا بازی بعدیت کِی‌ـه؟ ‫- هفتۀ بعد.
‫بازی‌های «لیگ یکشنبه». ‫(اسم لیگش اینه)
‫چرا توی یه تیم محلی بازی می‌کنی؟
‫نمی‌خوای بری توی یه لیگ بهتر؟
‫هیچ‌وقت فرصتش پیش نیومده.
‫خودمم قدیما یه سری بازی‌ها رو ‫از نزدیک می‌دیدم.
‫- جدی؟ ‫- آره، دایی‌ام منو می‌برد.
‫یادت نره من ایرلندی‌ام.
‫- الان چه ربطی داشت؟ ‫- مگه جام جهانی رو ندیدی؟
‫- قهرمان نشدین که. شدین؟ ‫- تقصیر ما نیست.
‫تا حالا توی صحرا آفریقا بازی‌ نکرده بودیم.
‫گرچه انگلستان خیلی خوب بازی کرد.
‫حالا چرا اومدی شفیلد؟
‫خب، بعد از اینکه بابام مُرد،
‫مامانم می‌خواست نزدیک برادرش باشه،
‫واسه همین حدود چهار سال پیش ‫اومدیم اینجا.
‫- یعنی بلدی ایرلندی حرف بزنی؟ ‫- یه کم. آره.
‫خب پس، یه کم حرف بزن.
‫(صحبت به زبان ایرلندی)
‫چه پسری!
‫۱۶ متر!
‫برو عقب! برو عقب!
‫بده من.
‫آفساید بود. آفساید بود.
‫لعنت بهش.
‫باید یه نفر رو بذاریم عقب.
‫برو رفیق. ‫برو رفیق.
‫خداحافظ بچه‌ها.
‫بازی عالی‌ای بود.
‫- ممنون رفیق. ‫- «کن جکسون» هستم.
‫- جیمی میور هستم. ‫- می‌دونم.
‫من مربی تیم شفیلد «هالم» هستم.
‫دنبال یه بازیکن گوش راستِ خوب می‌گردیم.
‫هر بازی ۱۲ پوند پول می‌دیم.
‫دو روز در هفته تمرین می‌کنیم. ‫سه‌شنبه و پنج‌شنبه شب.
‫اگه می‌خوای قبول کنی، سه‌شنبه ساعت شش شب ‫بیا به بقیۀ بچه‌ها معرفیت کنم.
‫- سه‌شنبه شب؟ ‫- سه‌شنبه شب.
‫- باشه. ‫- حله؟
‫خیلی‌خب.
‫حله رفیق.
‫آهای جیمی.
‫بیا بریم رفیق.
‫- خوب بازی کردی. ‫- بازی خوبی بود.
‫تو چی؟ ‫من هر جا بخوام میرم.
‫می‌شنوی؟
‫- دوباره سر چی بحث‌شون شده؟ ‫- همون همیشگی.
‫- چطور می‌خوای پول قبض‌ها رو بدی؟ ‫- خب پس، ده پوند بهم بده دیگه.
‫پول! ‫شرط بسته روی اسب‌ها و باخته. آره؟
‫پس فکر کردی چرا دارن طلاق می‌گیرم؟
‫- دیگه خسته شدم! ‫- حالا من چی‌کار کنم؟
‫برو گمشو!
‫ببین، اینو برای امشب می‌خوام. ‫میشه اتوش کنی، مری؟
‫خودت بکن.
‫باشه.
‫بده من.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم، عزیزم.
‫حرف نداره، جیمی.
‫خیلی قشنگه.
‫گفتم درش نیار.
‫هوی! نکن!
‫ببخشید رفیق.
‫گفتم نشونش نده. نگفتم؟ ‫چه مرگته؟
‫ولش کن. پسش بده. بده ببینم.
‫- چه قشنگه. ‫- می‌دونم قشنگه.
‫- برای آنی‌ـه؟ ‫- آره.
‫خوشحال میشه.
‫معلومه که خوشحال میشه.
‫الان که رفتی توی تیم هالم، ‫می‌تونی با هر دختری ازدواج کنی.
‫نه جیم، این کار اشتباهه.
‫هدیه دادن به دخترها اصلاً خوب نیست. ‫قسم می‌خورم.
‫- مگه نه، مک؟ ‫- جدی؟
‫حرفم اینه که تو که نمی‌خوای ‫زن‌ذلیل بشی؟ می‌خوای؟
‫- اون خیلی وراجی می‌کنه. ‫- مثل تو؟
‫صدامو می‌شنوید؟
‫- اون عقب صدامو می‌شنوید؟ ‫- نه!
‫من صداتون رو می‌شنوم. خفه شید.
‫می‌خواستم به همه‌تون خیر مقدم بگم ‫که منو سلطان خودتون دونستید.
‫- می‌خواستم ببینم می‌شنوید یا نه. ‫- تمومش کن!
‫- الان... ‫- زود باش، تپل!
‫بهتر شد.
‫حالا، قبل از این‌که خبری بهتون بدم،
‫می‌خواستم به پسرا برای این فصل خوبی ‫که تا الان داشتن تبریک بگم.
‫اگه همین‌جوری بازی کنیم،
‫خیلی راحت قهرمان لیگ دسته دو می‌شیم.
‫پس سال بعد می‌ریم لیگ دسته یک.
‫حالا همون‌طور که اکثرتون می‌دونید، ‫کاپیتان ما یعنی جیمی میور،
‫- اخیراً... جیمی؟ ‫- بله.
‫اخیراً
‫حواست اینجاست، جیمی؟
‫اون... اخیراً از طرف تیم فوتبال هالم ‫انتخاب شده.
‫- پس جیمی، دوست داریم بیای اینجا. ‫- یالا رفیق.
‫جیمی!
‫جیمی میور! جیمی میور!
‫خفه شید.
‫این یه یادبود کوچیک برای قدردانی از توئه
‫که نذاشتی مثل یه مشت احمق جلوه کنیم.
‫این چند سال اخیر رو میگم.
‫می‌خواستم بگم جیمی، دلمون برات تنگ میشه.
‫همه‌مون افتخار می‌کنیم ‫که داری میری هالم.
‫جیمی میور!
‫خیلی ممنون. تشکر می‌کنم.
‫موفق باشی، جیم.
‫- فقط ما رو فراموش نکن. خب؟ ‫- مغرور هم نشو!
‫- عالی بود، جیمی. ‫- آره واقعاً.
‫- اون لیوان رو بده. بذار پُرش کنم. ‫- برو تامی.
‫- تبریک میگم. ‫- آنی!
‫- نمی‌دونستم داری میای. ‫- چطور می‌تونستم نیام؟
‫- سلام پسرا. سلام. سلام. ‫- چطوری؟ خوبی؟
‫جیمی ما بهترین بازیکن شفیلد ـه.
‫- دایی‌ام رو دیدی؟ ‫- کی؟
‫کن جکسون.
‫- کن جکسون دایی توئه؟ ‫- آره
‫آنی، چرا بهم نگفتی؟
‫بفرما.
‫- با آرزوی بهترین‌ها. ‫- برو بالا.
‫آهای مربی، اون گوسفندها ‫برای پشم‌چینی هستن یا نه؟
‫برو گشمو طمع‌کارِ بدبخت. ‫اینا مال منن.
‫آروم باش.
‫آروم بگیرید.
‫تا حالا بازیکن جدید ندیدین؟
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫بچه‌ها، گوش کنید. گوش کنید.
‫بیاید امروز بریم توی زمین ‫و اون عوضی‌ها رو شکست بدیم.
‫فکر می‌کنن دیگه قهرمانی‌شون تضمین‌شده‌ست،
‫ولی ما خیلی باهاشون فاصله نداریم، ‫هنوز می‌تونیم بهشون برسیم.
‫پس یالا، بریم تو کارش.
‫برید بیرون. برید. یالا. یالا.
‫- خوبی میور؟ ‫- بله آقا.
‫موفق باشی.
‫- ممنون. ‫- با اون کفش‌ها بایدم برات آرزوی موفقیت کنه.
‫- مشکلت چیه، کرشاو؟ ‫- هیچی.
‫بفرما. برو بیرون. برو بیرون.
‫یک و دو.
‫ایول.
‫باورم نمیشه!
‫حرف نداشت!
‫باریکلا.
‫محشر بود.
‫با یه لیوان چایی. ‫یه چایی فرانسوی لطفاً، میبل.
‫- بفرما. ‫- ممنون.
‫روبراهی، آنی؟
‫باید یه لیوان چایی دیگه ‫برای اون احمق ببرم.
‫نورمن؟
‫بهش بگو خودش ‫چاییِ کوفتیش رو ببره.
‫آخرین خدمتکارش کِی مُرد؟
‫- ممنون، میبل. ‫- گوش کن.
‫- امشب قرارمون سر جاشه؟ ‫- نمی‌تونم بیام، جیمی.
‫- یه جلسه دارم. ‫- چی؟
‫- آنی، توی دفتر باهات کار دارن. ‫- نه شوخی کردم.
‫- ساعت هشت بیا دم خونه‌مون. باشه؟ ‫- باشه.
‫اون چایی منه؟
‫اون دختر خوبیه، جیمی. ‫به نفعته از دست ندیش.
‫می‌دونم.
‫ببین
‫از اون زنه میبل بدم نمیاد.
‫بهش پیشنهاد بده.
‫- به نظرت این کار رو بکنم؟ ‫- آره. چرا که نه؟
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫آفرین!
‫همینه!
‫امشب عملکرد فوق‌العاده‌ای داشتی، پسر.
‫ممنون، کِن.
‫الان فقط چهار امتیاز از فرنچویل عقبیم.
‫می‌دونم. اگه بهشون برسیم عالی میشه.
‫آره واقعاً.
‫- اون یارو امشب اینجا بود. ‫- کی؟
‫تونی کوری.
‫- تونی کوری؟ ‫- اوهوم.
‫می‌خوام ازت تست بگیره.
‫- من؟ ‫- آره.
‫- کِی؟ ‫- شنبه ساعت یازده.
‫- این شنبه؟ ‫- آره.
‫- وای خدا! ‫- خوبی؟
‫- آره. ‫- حتماً برو، پسر.
‫ممنون که تست رو برای من جور نکردی، کِن.
‫بیخیال، جک. ‫کوری جیم رو خواست.
‫من براش جور نکردم.
‫- روالش همین‌جوریه. ‫- آره، آره.
‫- آره! ‫- اجازه میدی؟
‫اون‌قدر خوب نیستی ‫که برای یونایتد بازی کنی.
‫- می‌ذاری رد بشم یا نه، جک؟ ‫- اگه می‌تونی به زور رد شو، کثافت عوضی.
‫- بیخیال جک. بذار رد بشم دیگه. ‫- یالا، به زور رد شو.
‫- به زور رد شو. ‫- احمق بازی در نیار.
‫برو گمشو!
‫ارزشش رو نداری، لامصب. می‌دونستی؟
‫جیمی، کتابم رو ندیدی؟
‫کدومش؟
‫می‌دونی، همون اصلیه.
‫نمی‌دونم کدومو میگی، راس.
‫چرا می‌دونی. شفیلد یونایتد ۱۹۰۴.
‫نمی‌دونم، راس. ‫باید یه جایی همونجاها باشه.
‫راس، راس.
‫- میشه یه چیزی رو بهت بگم. ‫- چی؟
‫قراره برای شفیلد یونایتد تست بدم.
‫چی؟
‫داری سر به سرم می‌ذاری؟
‫باورم نمیشه. کِی؟
‫نمی‌دونم.
‫- چی میگی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫هنوز مطمئن نیستم برم یا نه.
‫یه فکری دارم.
‫براش سکه بنداز.
‫نه، جدی میگم. ‫سکه بنداز.
‫خیلی‌خب.
‫یادت باشه، «خط» هیچ‌وقت ناامیدت نمی‌کنه.
‫کاری که تو میگی رو می‌کنیم، راس.
‫اگه خط بیفته میرم،
‫اگه شیر افتاد، ‫به خودم زحمتِ رفتن نمیدم.
‫- میری! ‫- صبر کن ببینم، رفیق.
‫- سه بار میندازم! ‫- ولی گفتی خط بیفته میرم.
‫خط بیفته میرم، ولی توی مجموع سه بار.
‫- حرفم این بود. ‫- چرند نگو.
‫لعنتی! اصلاً مسخره‌ست، راس.
‫کی به کیه، جیمی؟
‫قراره برای یونایتد تست بدی. ‫یونایتد!
‫هر وقت خواستی می‌تونی اینو بگی.
‫نمی‌دونم والا.
‫جیمی، میشه یه چیزی بهت بگم؟
‫چند سال پیش، توی معدن‌ها
‫یه سری اسب آوردن
‫و ازشون کار می‌کشیدن.
‫کل روز توی معدن، ‫ گاری‌های زغال رو می‌کشیدن.
‫سال به سال اون پایین زندگی می‌کردن ‫و هیچ‌وقت نور خورشید رو ندیدن.
‫بعد از یه مدت، کور شدن.
‫وقتی اسب‌های معدن ‫دیگه نمی‌تونستن کار کنن،
‫می‌بردنشون توی چراگاه،
‫ولی فقط برای چند روز.
‫بعدش توی کشتارگاه می‌فروختن‌شون.
‫چرا اینو داری بهم میگی؟
‫چون این فرصت طلایی توئه.
‫می‌تونی برای خودت کسی بشی، جیمی.
‫- باشه. ‫- نه.
‫نگهش دار تا برات شانس بیاره.
‫گوش کن، راس. ‫دربارۀ این تست
‫چیزی به کسی نمیگی. باشه؟
‫هیچ‌وقت به کسی نمیگم، جیمی.
‫یونایتد.
‫حالا کِی برای یونایتد تست میدی؟
‫تاریخش چه موقعست، قهرمان؟
‫همین شنبه.
‫خب، به همین خیال باش.
‫چی میگی؟
‫میگم هیچ شانس موفقیتی نداری.
‫اگه جای تو بودم، ‫توی کارخونه می‌موندم.
‫من نیستی دیگه.
‫بعد از پنج سال داری باهام حرف می‌زنی، ‫اون‌وقت ببین چی میگی.
‫خوب بلدی به آدما روحیه بدی، نه؟
‫تا حالا اصلاً ندیدی چطور بازی می‌کنم.
‫جیمی بازیکن خیلی خوبیه.
‫تو قاضی خیلی خوبی هستی، نه؟
‫نذار سر به سرت بذاره، جیمی.
‫فقط دارم حقیقت رو بهش میگم. همین!
‫میشه یه بار هم که شده ‫دهن گُنده‌ات رو ببندی؟
‫فکر کردی داری با کی صحبت می‌کنی؟
‫- بس کن، جو. ‫- چی؟
‫ولش کن، مامان. خب؟
‫- دیروز یه آپارتمان دیدم. ‫- آپارتمان؟
‫آره. گفتم شاید بخوای ‫باهام یه نگاه بندازی.
‫منظورت چیه؟
‫چی بگم... گفتم تا هنوز نرفتم لندن، ‫می‌تونیم یه جا زندگی کنیم.
‫- توی یه آپارتمان زندگی کنیم؟ ‫- نامزدیم دیگه، چرا که نه؟
‫- خداحافظ. ‫- فعلاً.
‫جیمی، فردا باید تست بدی.
‫امشب رو بدون دردسر بگذرون.
‫باشه. حله. می‌بینمت.
‫- می‌بینمت. خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫[باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد]
‫[ورودی بازیکنان]
‫[ورود افرادی که بازیکن نیستند اکیداً ممنوع]
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کمکی از دستم برمیاد، رفیق؟
‫- گفتن بیام تست بدم. ‫- تست؟
‫بیا این لباس تیم رو بپوش. ‫تنت کن.
‫پاس بده، پاس بده.
‫ای بابا!
‫پاس بده دیگه.
‫بدک نیست.
‫خیلی اهل بازیِ تیمی نیست، ولی سریعه.
‫متأسفانه
‫خیلی‌خب، مراقب خودت باش، تونی.
‫خب
‫نظرش چی بود؟
‫بدک نبود، ‫تو بازیکن باهوشی هستی، جیمی.
‫فکر می‌کنه توی زمین خودت تکی بازی می‌کنی.
‫می‌دونستم.
‫- چیو می‌دونستی؟ ‫- که فکر احمقانه‌ایه.
‫نه. تونی می‌خواد جذبت کنه.
‫فقط می‌خواد قبلش جورج مک‌کیب ‫یه نگاه بهت بندازه.
‫تقریباً عضو شدی، رفیق.
‫- یه تست دیگه داری. ‫- کِی؟
‫شنبۀ بعدی.
‫کِن، بریم یه نوشیدنی بخوریم؟
‫ببین، نمی‌خوام ضدحال باشم ‫ولی باید مراقب این چیزا باشی.
‫الان بحث لیگ دسته یک وسطه.
‫- بفرما، جیمی. ‫- ممنون، جاد.
‫- جیمی. ‫- سلام راس.
‫چی شده رفیق؟
‫مامان از صبح تا حالا داره گریه می‌کنه.
‫باز چی شده؟
‫بابا رفته ۲۵ پوند برداشته ‫که برای پول گاز بوده.
‫احمق!
‫بعدش مامان به مری گفته
‫که بابا سه ماه اخیر ‫هیچ‌کدوم از قبض‌ها رو نداده.
‫۳۰۰ پوند بدهی داره ‫بعلاوۀ پولایی که از دیگران قرض گرفته.
‫چی‌کارشون می‌کنه باز؟
‫نمی‌دونم، احتمالاً شرط‌بندی می‌کنه دیگه.
‫بیا بریم.
‫اگه بخواد این‌جوری رفتار کنه، ‫خلاصش می‌کنم.
‫- سگ خونگی نیست. ‫- نیست؟
‫نه نیست.
‫- چه خبرا، ارنست؟ ‫- سلام جیمی.
‫- چطوری فِرِد؟ ‫- سلام بچه‌ها. خوبید؟
‫خوبیم. بابامون رو ندیدی؟
‫نه، شرمنده.
‫امروز صبح سرِ کار دیدمش.
‫ازم خواست براش شرط ببندم.
‫- چقدر؟ ‫- ۲۵ پوند.
‫- پول رو تحویل باجه دادی؟ ‫- نه، فعلاً دارم مال خودمو ثبت می‌کنم.
‫خب پس، ما براش ثبت می‌کنیم. ‫توی خونه می‌بینیمش دیگه.
‫هر جور مایلید.
‫بیست پوند.
‫اینم پنج پوند.
‫می‌خواد روی چی ببنده؟
‫«توماروز فنسی»، اسب مورد علاقه‌شه.
‫خیلی‌خب، فِرِد.
‫می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫- یه ۱۰ پوند بهم قرض بده، راس. ‫- دیوونه شدی؟
‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- یالا، رد کن بیاد دیگه.
‫خودم پونزده پوند می‌ذارم.
‫در زمینِ «ودربی»، حالا «توماروز فنسی»
‫وارد جایگاه یک میشه و «فلایینگ کالرت»
‫شروع می‌کنن.
‫«فلایینگ کالرت» نزدیک ریل‌هاست، ‫بعدش «جوکر متل» رو می‌بینید.
‫پشت سرش «توماروز فنسی» ‫و «نو چنس» به ترتیب قرار دارن.
‫حالا «فلایینگ کالرت» و «جوکر متل» ‫از بقیه فاصله می‌گیرن.
‫اونجا «جوکر متل» یه اشتباه می‌کنه
‫و «فلایینگ کالرت» ‫فاصله‌اش رو بیشتر می‌کنه.
‫«نو چنس» و «توماروز فنسی» ‫فاصلۀ امنی رو حفظ کردن.
‫دارن برای خودشون رقابت رو ادامه میدن،
‫«توماروز فنسی» ریل‌ها رو بغل کرده.
‫یه اشتباه دیگه از «جوکر متل»
‫و نزدیک بود «فلایینگ کالرت» رو بندازه.
‫حالا «نو چنس» و «توماروز فنسی» ‫دوشادوش هم پیش میرن.
‫با همدیگه پیش میرن، ‫به دور بعدی می‌رسن،
‫فقط دو دور باقی مونده.
‫یالا! یالا! یالا دیگه.
‫یالا! یالا تو می‌تونی. یالا. یالا!
‫سایه به سایه با «نو چنس».
‫هیچی بین اونا قرار نمی‌گیره.
‫رسیدن به دور آخر. ‫دوشادوش همدیگه هستن.
‫و حالا
‫حالا «نو چنس» یه پرش عالی انجام میده ‫و «توماروز فنسی» یه اشتباه کوچیک می‌کنه.
‫«نو چنس» اختلافش رو بیشتر می‌کنه.
‫فلایینگ کالرت نفر آخره
‫ولی «توماروز فنسی» هنوز توی رقابته.
‫«نو چنس» خسته‌ست. ‫«توماروز فنسی» شتاب می‌گیره.
‫به خط پایان می‌رسن و برنده معلوم نیست.
‫از خط پایان رد می‌شن ‫و فقط با دوربین باید برنده رو تشخیص داد.
‫پس «توماروز فنسی» که محبوب تماشاگرهاست
‫با «نو چنس» که آمارش بیست به یک‌ـه ‫رقابت رو تموم می‌کنن.
‫حالا برنده در «ودربی»، ‫کسی نیست جز «نو چنس»
‫که با اختلاف کمی برنده شد. ‫نفر دوم «توماروز فنسی»
‫لعنت به «توماروز فنسی».
‫ول کن، روانیِ عوضی. ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫فکر کردی من دیوونه‌ام؟ ‫روی «نو چنس» شرط بستم.
‫۲۵ پوند روی اسبی که اسمش «نو چنس»ـه ‫شرط بستی؟ (نو چنس: بدون شانس موفقیت)
‫نه، ۵۰ تا روش بستم.
‫۵۰ تا؟ ۵۰ پوند! احمق روانی.
‫- مامان دیگه لازم نیست نگران چیزی باشه. ‫- پولدار شدیم.
‫- بیا بریم. ‫- پولدار شدیم.
‫- برنده شدین؟ ‫- آره.
‫وای نه. دوباره نه.
‫خب، نزدیک بود. ‫با دوربین تشخیص دادن.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫فِرِد، میشه تا روزی که حقوقم رو بگیرم ‫۱۰ پوند بهم قرض بدی؟
‫نه، معلومه که نمیشه.
‫از پسرات بخواه.
‫- «نو چنس». ‫- پدر سوخته‌های خوش‌شانس.
‫ببین چه کردن.
‫اینا دیگه چیه؟
‫«نو چنس».
‫جیمی ما الان روش شرط بست ‫و ۱۰۰۰ پوند برنده شد.
‫اینم از ۲۵ پوندت.
‫روت رو زیاد نکن، پسر.
‫بیا بریم، راس.
‫ببینم، میشه ۱۰ پوند ‫تا روزی که حقوقم رو بگیرم قرض بدی؟
‫مگه خوابش رو ببینی.
‫خفه شو. بشین.
‫امروز گمانه‌زنی‌هایی صورت گرفت ‫مبنی بر این‌که پرنس چارلز و پرنسس دایانا
‫به زودی طلاق خواهند گرفت.
‫دایانای طفلی. ‫دلم شکست.
‫- خدا حفظش کنه. ‫- من و اون خیلی به هم شباهت داریم.
‫آره. مردها همین‌طوری‌ان دیگه.
‫تلویزیون رو خاموش کن، مامان. ‫یه چیزی هست که باید بهت بگیم.
‫- خفه شو، احمق. ‫- ساکت! داریم اینو می‌بینیم.
‫آره بابا. لعنتی‌ها.
‫آهای، میشه جلوی مامان فحش ندی؟
‫- زِر نزن. ‫- گوش کنید. نمی‌خواید گوش کنید؟
‫این ۲۵ پوندی که بابامون ‫از کیفت برداشته.
‫اینا رو از کجا آوردی؟
‫جیمی با شرط روی اسب‌ها برنده شد.
‫- چقدر؟ ‫- ۱۰۰۰ پوند.
‫حالا حدس بزنید اسم اسبه چی بود. ‫«نو چنس». (به معنی "بدون شانس موفقیت")
‫اینم ۳۰۰ پوند برای پول قبض‌ها.
‫فکر می‌کردم تا وقتی همچین پولی ببینم، ‫موهام مثل دندون‌هام سفید میشه.
‫- بیا، راس. بریم نوشیدنی بخوریم. ‫- بریم چند تا بخوریم.
‫جیمی، فقط مواظب باش مثل بابات نشی.
‫ای بابا، مامان.
‫- فعلاً. ‫- فعلاً.
‫ببین، مامان. ‫اون مثل بابا نیست.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که توی دنیای بعدی ‫دلم می‌خواد مرد بشم.
‫مرد واقعی کم پیدا میشه.
‫هفت تا نوشیدنی بزرگ بده لطفاً.
‫- حالت خوبه؟ ‫- چرا مگه چی شده؟
‫- نوبت راس‌ـه که حساب کنه. ‫- عه، من دور اول رو حساب می‌کنم
‫ولی بقیه‌اش رو باید خودتون بدید.
‫دارم شوخی می‌کنم.
‫حتماً پول خوبی دارن بهت میدن.
‫شوخیت گرفته؟ ‫تا وقتی نورمن سرپرستمه که نه.
‫اونجا هیچ کاری انجام نمیشه.
‫بیا با ما توی معدن کار کن. ‫اونجا پول در بیار.
‫قیافۀ جیمی به معدن‌چی‌ها می‌خوره؟
‫اونجا نوشیدنی نمیدن، رفیق.
‫گرچه بابام بازم میاد.
‫خوبی راس؟ خوبید پسرا؟
‫سلام جیمی.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم. آره.
‫شنیدم تستی که دادی عالی پیش رفته.
‫- آره، بدک نبود. ‫- معرکه‌ست.
‫- چه تستی؟ ‫- هیچی.
‫یه مسئله کاریه.
‫گوش کن
‫بیاید این نوشیدنی‌ها رو بگیریم ‫و بریم یه کافه دیگه.
‫آره، بریم از یه جای دیگه بگیریم.
‫- از کجا می‌دونستی من اینجام؟ ‫- چرا؟
‫جیمی، ما می‌ریم کافۀ «نوآز آرک».
‫اونجا می‌بینمتون رفیق. ‫یه نوشیدنی هم برای من بگیرید.
‫چه خبره؟
‫باید یه خبری رو بهت بدم، جیمی.
‫چیز خاصی نیست واقعاً.
‫فقط می‌خواستم بدونم می‌خوای ‫باهام یه نگاه به واحدمون بندازی؟
‫- همین؟ ‫- منظورت چیه که «همین»؟
‫- یعنی نمی‌خوای بری لندن؟ ‫- هنوز مطمئن نیستم.
‫- ما منتظرتیم، جیمی. ‫- ببین، میشه فردا در موردش صحبت کنیم؟
‫می‌خوای حداقل باهام ‫یه نگاه به واحد بندازی؟
‫هوم... آره، خیلی‌خب.
‫چیه؟ می‌خوای برگردی پیش رفقات؟
‫منتظرم وایستادن دیگه.
‫باشه جیمی.
‫پس سرِ کار می‌بینمت.
‫- حالا چی گفت؟ ‫- نتونستم بهش بگم، تریسی. نتونستم.
‫- آنی! ‫- بیا، بریم نوشیدنی بخوریم.
‫باید تا الان میاوردیش. ‫آخرین جمعه‌ست.
‫همۀ فرم‌ها رو می‌فرستم.
‫گوش کن، باید برم. ‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫تو! بیا اینجا ببینم.
‫میور، نشنیدی چی گفتم؟
‫فکر کردی ساعت چنده؟
‫چیه؟ کلاً ۹ دقیقه دیر کردم.
‫- تا ۱۰ دقیقه اشکالی نداره. ‫- گستاخ مغرور!
‫فکر کردی چون قراره توی یونایتد تست بدی ‫خیلی خفنی.
‫ولی بذار همین الان ‫یه چیزی رو بهت بگم.
‫قرار نیست جایی بری.
‫تا آخر عمرت همینجا می‌مونی.
‫پس بهش عادت کن، پسر. ‫و یه کم هم احترام بذار.
‫بذار یه چیزی رو بهت بگم.
‫دقیقاً حرفای بابام رو می‌زنی.
‫عوضی!
‫اخراجی!
‫از خدام هم هست.
‫فعلاً، بچه‌ها.
‫برگردید سرِ کار.
‫برید!
‫ممنون مری.
‫امشب برنامه‌ات چیه، جیمی؟
‫فردا تست میدم. ‫امشب با آنی قرار دارم.
‫زود برمی‌گردم.
‫خیلی‌خب، برای تستِ بزرگت ‫باید سر حال و قبراق باشی.
‫من جواب میدم.
‫الو؟
‫آخه اون که تونی کوری نیست. ‫(بازیکن و مربی بزرگ انگلیسی)
‫شاید اگه بهش فرصت بدی، ‫بتونه باشه!
‫- کی بود، گل‌پسر؟ ‫- مک بود.
‫یادم رفته بود امشب تولدشه.
‫چی؟ تولد مک‌ـه؟
‫اون‌وقت نمی‌ری؟
‫- تو میری، راس؟ ‫- آره.
‫- بهش میگم نمی‌تونستی بیای. ‫- باشه حله.
‫باورم نمیشه جشن تولد ‫دوست صمیمی‌ات رو نمی‌ری.
‫چه دوست صمیمی‌ای هستی! ‫خیلی مسخره‌ست.
‫می‌دونستم. می‌دونستم یه شب هم ‫نمی‌تونه جلوی خودشو بگیره.
‫حالا به کاخ باکینگهام که نمی‌رسه ولی
‫یه رنگی بهش زده بشه، خوب میشه.
‫می‌تونیم درستش کنیم.
‫جیمی، الان دو هفته‌ای میشه ‫که می‌خوام یه موضوعی رو بهت بگم.
‫ولی نتونستم بیانش کنم.
‫می‌دونی می‌خوام چی بگم، نه؟
‫جیمی، خودمم نمی‌خواستم. قسم می‌خورم.
‫تقصیر تو نیست.
‫هیچ‌جوره نمی‌تونیم بچه داشته باشیم.
‫می‌دونی دیگه؟ نه؟
‫آره، می‌دونستم اینو میگی.
‫آنی، یه نگاه به خودمون بنداز. ‫یه نگاه به من بنداز.
‫- حتی شاغل هم نیستم. ‫- ولی شاید عضو یونایتد بشی.
‫- آره حتماً! ‫- من برات مهم نیستم، جیمی؟
‫- معلومه که برام مهمی، ولی... ‫- ولی چی؟
‫نمی‌دونم. برای این چیزا آماده نیستم.
‫هیچ‌وقت کسی آماده نیست، جیمی.
‫نمی‌فهمی چی میگم؟
‫نمی‌خوامش، آنی.
‫یه بچۀ کوفتی نمی‌خوام.
‫جیمی، چه عجب!
‫به موقع اومدی. ‫نوبت توئه که بخری، رفیق.
‫استوارت تا الان هفت تا لیوان خورده.
‫گری، یه نوشابه بهم بده.
‫چی گفتی؟
‫گفتم یه نوشابه می‌خوام. خب؟
‫شوخیت گرفته؟
‫معلومه که شوخی می‌کنه. ‫تولد مک‌ـه، روانی!
‫- تا حالا دیدی جیمی نوشابه بخوره؟ ‫- گری، از همون زهرماری‌ها بده.
‫نه، راب. گفتم یه نوشابه ساده می‌خوام.
‫ولش کن، راب. ‫نوشابه می‌خواد.
‫- تو این وسط چی‌کاره‌ای؟ ‫- خب، به تو ربطی نداره که چی می‌خواد.
‫- پس چی به من ربط داره؟ ‫- نوشابه می‌خواد دیگه. ولش کن.
‫پس چی به من ربط داره؟ هان؟ ‫چی به من ربط داره؟
‫- آهای! آهای! ‫- بیا
‫توی کافۀ من از این غلط‌ها نمی‌کنید.
‫باشه؟ باشه؟
‫آره، ببخشید.
‫چقدر زود جوش میاری.
‫ای بابا، چقدر جو سنگین شد.
‫خیلی‌خب. حواستون باشه نخورید به اینا.
‫نوش.
‫می‌خوریم به افتخار مک!
‫نوش، پسرا.
‫جیمی، تست فردات!
‫اشکالی نداره، راس.
‫می‌دونم دارم چی‌کار می‌کنم.
‫خیلی‌خب، بیاید یه دونه دیگه بخوریم.
‫- ایول! ‫- چه عجب، جیمی.
‫- بیار بخوریم، تام. ‫- الان.
‫[ورودی بازیکن‌ها]
‫خانم میور، کِن جکسون هستم از باشگاه هالم.
‫جیمی شما اونجاست؟
‫صحیح.
‫نه، اشکالی نداره. زنگ می‌زنم آنی.
‫موفق باشی، دنی.
‫کدوم گوری بودی؟
‫- شرمنده، کِن. ‫- دوباره رفتی بیرون زهرماری خوردی؟
‫- هوشیارم. ‫- هوشیاری؟
‫برو اونجا و لباس ورزشی‌ات رو بپوش.
‫در ضمن نذار جورج مک‌کیب ببینتت.
‫زود باش.
‫یالا جیم! یالا جیم.
‫بریم. بریم.
‫- این دیگه چه‌جورش بود؟ ‫- نمی‌دونم.
‫جیمی!
‫جیمی، بیا اینجا.
‫- چه خبره؟ ‫- شرمنده، جورج.
‫بوی گندِ نوشیدنی میدی.
‫برو بیرون، پسر.
‫- دقیقاً مثل باباش. ‫- منظورت چیه؟
‫بیل لارسون به باباش کلی فرصت داد ‫ولی اون همه‌شون رو خراب کرد.
‫عالی بود. واقعاً عالی بود، کودن.
‫اگه سعی می‌کردی ‫می‌تونستی بهتر عمل کنی.
‫سر و وضعت شبیه این احمق‌ها شده. ‫منم احمق جلوه دادی.
‫دمت گرم.
‫جورج مک‌کیب راست میگه.
‫تو مثل بابای کوفتی‌ات هستی.
‫بهتره سر عقل بیای. تو جیمی میور هستی.
‫بهتره زودتر به خودت بیای.
‫وگرنه به زودی روزی می‌رسه ‫که دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینمت.
‫لعنتی!
‫داره میاد. داره میاد. داره میاد.
‫- خوبی رفیق؟ ‫- خوبی جیمی؟
‫دیشب شب خوبی داشتی؟
‫صبح سرحال بودی یا نه؟
‫یه نوشیدنی لطفاً.
‫خیلی داغون بودی، نه؟
‫به نظرم یه کم زیاده‌روی کردی، رفیق.
‫بسه دیگه. نمی‌تونی دو دقیقه دهنت رو ببندی؟
‫بیخیال، مک. حتی خودت هم گفتی که
‫دردسر اومد.
‫- جیمی، میشه باهات صحبت کنم؟ ‫- آره.
‫کِن بهم زنگ زد. ‫چرا این کار رو کردی؟
‫ناراحت نیستم، آنی. ‫در کل به اندازۀ کافی خوب نبودم.
‫اصلاً منظورم این نبود.
‫دیشب نرفتی خونه، نه؟
‫- چی میگی؟ ‫- هم بی‌کار شدی، هم هوشیار نیستی.
‫دیگه تمومه، جیمی.
‫همینو می‌خوای؟
‫نوشیدنی‌های زهرماری و رفقایی ‫که اصلاً بهت اهمیت نمیدن؟
‫چون بذار یه چیزی رو همین الان بهت بگم. ‫الان همچین چیزی داری.
‫و بذار یه چیز دیگه هم بگم. ‫خرابش کردی، جیمی.
‫چون دوستت داشتم. ‫خیلی دوستت داشتم.
‫ای بابا، جیمی.
‫چیزیش نمیشه.
‫دوباره برمی‌گرده. ‫فقط بدبیاری آوردی.
‫ربطی به بدبیاری نداره. حماقت کردم.
‫این قضیه رو فراموش کن، رفیق.
‫اگه بخوای می‌تونم یه شغل ‫توی معدن برات جور کنم.
‫دوشنبه بعد از شیفتم ‫یه سر بیا معدن.
‫بیا رئیس رو ببین.
‫باشه.
‫یه نوشیدنی برات بخرم، رفیق؟
‫آره.
‫چطور تونستی این کار رو ‫با پسر خودت بکنی، هان؟
‫خفه شو بابا.
‫- دیگه چی داره توی این دنیا؟ ‫- خفه‌خون بگیر وگرنه
‫چی‌کار کرده؟
‫باز چی‌کار کرده، مامان؟
‫کتاب‌های فوتبالِ راسل رو فروخته.
‫کدوم گوری هستن؟
‫- نمی‌دونم در مورد چی حرف می‌زنی. ‫- می‌دونی در مورد چی حرف می‌زنم.
‫چقدر براشون گرفتی؟
‫من اون کتاب‌های کوفتی رو نفروختم.
‫- فروختی‌شون. ‫- به نفعته پسشون بگیری.
‫فکر کردی داری با کی صحبت می‌کنی؟
‫دارم با تو صحبت می‌کنم، عوضی!
‫و اگه کتاب‌های راس رو پس نگیری، ‫می‌زنم می‌کُشمت.
‫جدی؟ ‫راستی شنیدم بازی خیلی خوبی داشتی.
‫شرط می‌بندم خوشحال شدی، نه؟
‫می‌دونستم موفق نمیشی.
‫آخه فکر کردی کی هستی؟
‫فکر کردی مرد بزرگی هستی، آره؟ ‫فکر کردی ابرستاره‌ای؟
‫نه! بس کنید. جفت‌تون بس کنید.
‫یادت نره از کجا اومدی، پسر.
‫من بچۀ پدری هستم که ‫عیاشه و شرط‌بندی می‌کنه.
‫نمی‌خوای موفقیت منو ببینی ‫چون خودت هیچ‌وقت به جایی نرسیدی، مگه نه؟
‫بذار یه چیزی رو بهت بگم، ‫اگه دوباره دست روی مامانم بلند کنی،
‫مثل سگ می‌کُشمت.
‫از خونۀ من برو بیرون.
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوام ریختت رو ببینم.
‫بیخیال، جو. چیزی نیست.
‫ولم کن، زن.
‫ای خدا. ‫تو چقدر خودخواهی.
‫بچه‌هات رو این‌طوری تربیت کردی. ‫منو از زندگی ناراضی کردی.
‫این همه سال ناراضی بودم.
‫الان چطور می‌تونی با وجدان خودت کنار بیای؟
‫یا کتاب‌های راس رو برگردون، ‫یا از این خونه برو بیرون.
‫- نامزد کرده بودین؟ ‫- آره، دوستش داشتم.
‫دیگه نداری؟
‫مطمئن نیستم.
‫اون دوستت داره؟
‫فکر نکنم.
‫در موردش صحبت کردین؟
‫بله.
‫قصد داری چی‌کار کنی؟
‫نمی‌دونم، پدر. (پدر روحانی) ‫نمی‌دونم چی‌کار کنم.
‫یه موجود زیبا به وجود اومده ‫و نباید از بین بره.
‫ولی پدر
‫کلیسا منابعی برای تأمین نیازهای تو ‫و نیازهای بچه‌ات داره.
‫نمی‌خوام بذارم این بچه، ‫زندگیم رو خراب کنه.
‫خب، اگه بچه رو نمی‌خوای
‫می‌خوامش، پدر. ‫نمی‌دونم چی‌کار کنم.
‫روح‌القدس، سرور ماست و بهمون حیات میده.
‫بذار ایمانت به عیسی مسیح راه رو نشونت بده.
‫می‌ترسم.
‫هر وقت خواستی می‌تونی بیای پیشم.
‫پدر
‫دعای توبه رو بخون.
‫خدایا، به دلیل اینکه خیلی خوب هستی،
‫بسیار شرمسارم که در محضرت گناه کرده‌ام.
‫و با کمک تو، ‫دوباره گناه نخواهم کرد.
‫اینجا پیاده می‌شی؟
‫آره.
‫دارم میرم بابابزرگم رو ببینم.
‫چه خوب.
‫برام شیرینی خریده.
‫خداحافظ.
‫گری، چی شده؟
‫- یه حادثه پیش اومده. ‫- کسی آسیب دیده؟
‫یه چند نفر گیر افتاده بودن.
‫الان دارن درشون میارن.
‫خیلی‌خب.
‫مک، مک، چه خبره؟
‫سقف ریخت. وحشتناک بود.
‫- راس کجاست؟ ‫- نمی‌دونم. ندیدمش.
‫بابا، بابا، راس کجاست؟
‫الان میارنش.
‫برانکارد رو آماده کنید. مشکل چیه؟
‫از این طرف، دوستان. ‫کی زخمی شده؟ قضیه چیه؟
‫علائم حیاتی نداره.
‫علائم حیاتی نداره؟ خیلی‌خب. ‫بذاریدش روی برانکارد.
‫زود باشید لطفاً.
‫راس!
‫اون برادر منه.
‫برو عقب.
‫راس! راس!
‫وای نه! پسرم!
‫یه فکری دارم.
‫براش سکه بنداز.
‫یادت باشه، «خط» هیچ‌وقت ناامیدت نمی‌کنه.
‫ما این برادر عزیزمان
‫راسل گراهام میور را ‫به درگاه امن خداوند فرستادیم،
‫و حالا جسد او را در زمین دفن می‌کنیم.
‫از زمین آمده و به زمین می‌رویم، ‫از خاک آمده و خاکستر می‌شویم،
‫و خاک بوده و خاک می‌شویم.
‫با اطمینان می‌دانیم که روز رستاخیز ‫به سمت روشناییِ ابدی می‌رود.
‫آن هم از طریق سرورمان عیسی مسیح. ‫آمین!
‫آمین.
‫میشه یه کم خاک بریزید؟
‫گندت بزنن، راس.
‫سعی کردی بهم شهامت بدی،
‫ولی هیچ‌وقت مایۀ افتخارت نشدم.
‫خوبی، کِن؟
‫سلام جیمی.
‫میشه بیام تو؟
‫آره. اگه می‌خوای بیا.
‫می‌دونی برای چی اومدم. مگه نه؟
‫بیخیال جیمی.
‫یه فرصت دیگه می‌خوام، کِن.
‫بعد از اون عملکرد آخری که داشتی؟
‫حتماً شوخیت گرفته. ‫بزرگ شو، پسر.
‫همین دیگه؟ تموم شد؟
‫شانس مجدد و بخشش مال داستان‌هاست؟
‫زندگی من همیشه همین بوده.
‫شانس مجدد داشتی ‫ولی گند زدی بهش.
‫خودت رو احمق جلوه دادی.
‫- تو رو هم احمق جلوه دادم، نه؟ ‫- چی میگی؟
‫تو رو جلوی اون یونایتدی‌ها بد جلوه دادم.
‫فکر می‌کردی یه بازیکن برنده داری، نه؟
‫ولی من کاری کردم فکر کنن احمقی. ‫شرمنده، کِن.
‫شرمنده‌ای؟ شرمنده‌ای؟ خودخواهی!
‫نه برای خودت ‫و نه برای هیچ‌کس دیگه‌ای احترام قائل نمیشی.
‫لُب کلام اینه که جرئتش رو نداشتی.
‫وقتی جرئت نداشته باشی کاری رو بکنی،
‫هر چقدر هم که پتانسیل داشته باشی ‫فایده نداره.
‫شب قبل از تست، رفتی زهرماری خوردی. ‫دقیقاً مثل بابای لعنتی‌ات.
‫- باشه، کِن. باشه. ‫- صبر کن. صبر کن.
‫جیمی
‫بابت راسل تسلیت می‌گم.
‫- می‌دونم... ‫- نه، نمی‌دونی کِن.
‫نمی‌دونی.
‫راسل شانس مجدد نداشت، مگه نه؟
‫ولی من می‌تونم داشته باشم.
‫اگه فکر می‌کنی می‌تونی، ‫بهم بگو چرا اون‌جوری کردی.
‫چی؟
‫چرا اون‌قدر حالت بد بود؟ ‫چرا نوشیدنی خوردی؟
‫دلیلش رو می‌دونی، پسر. ‫می‌دونی.
‫ترسیده بودی، نه؟
‫آره درسته.
‫ولی دیگه نمی‌ترسم.
‫بولنک!
‫آنی رو ندیدی؟
‫خبر نداری، جیمی؟
‫دیروز استعفاش رو داد.
‫گفت داره از شفیلد میره.
‫می‌دونی داره کجا میره؟
‫فکر کنم لندن.
‫خیلی‌خب.
‫ببخشید، خانم دوهرتی، آنی اینجاست؟
‫فکر نمی‌کنی همین‌جوریش ‫به اندازۀ کافی دردسر درست کردی؟
‫خانم دوهرتی، خواهش می‌کنم!
‫روز خوبی برای تمرینه.
‫خیلی‌خب، کِن.
‫خیلی‌خب.
‫بذار ببینم چند مَرده حلاجی.
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫میور، ماشین دزدیدی؟
‫یه ماشین کوفتیه، پرنده که نیست.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫خوبم.
‫پس گفتی خوبی. آره؟
‫- آره. ‫- پس بیا شرط ببندیم.
‫اون‌قدرها هم خوب نیستم که! ‫ای بابا.
‫احمق!
‫- شوخی کردم. ‫- امیدوار بودم همین‌طور باشه.
‫بریم.
‫خانم دوهرتی.
‫تو دست‌بردار نیستی، نه؟
‫نه. دیگه نه.
‫برات فایده‌ای نداره. می‌دونی؟
‫گوش کنید، حتی اگه نامه‌ها رو بهش نمی‌دین،
‫هر وقت دیدینش یا باهاش صحبت کردین،
‫بهش بگید دوستش دارم.
‫جیمی! جیمی، صبر کن.
‫چی شده؟
‫آنی.
‫- نامه‌هات به دستم رسید. ‫- خیلی‌خب.
‫خوبی؟
‫آره.
‫الان توی دانشگاهم.
‫- اینجا؟ ‫- آره.
‫- عالیه! ‫- آنی، تلفن!
‫گندش بزنن.
‫- بهتره برم، جیمی. ‫- آنی!
‫جیمی، کِن میگه خیلی عالی داری پیش میری.
‫- خیلی‌خب. ‫- بعداً می‌بینمت.
‫می‌بینمت.
‫با انگشت‌هات بپر بالا.
‫خوبه.
‫بپر. خوبه.
‫بدک نیست.
‫خوبی؟
‫آره.
‫دیروز آنی رو دیدم.
‫می‌خواد بچه رو نگه داره. می‌دونی؟
‫می‌دونم.
‫- دلم می‌خواد برگردم، کِن. ‫- می‌دونم می‌خوای، پسر.
‫یالا.
‫- کِن، قبلاً بهش فرصت دادیم. ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫فرصتش رو به باد فنا داد. ‫می‌خوام یه فرصت دیگه بهش بدی. همین.
‫خواستۀ بزرگیه، کِن.
‫می‌دونم، ولی ارزشش رو داره.
‫اخلاقش عوض شده. ‫داره سخت تمرین می‌کنه.
‫توی وقت استراحتش تمرین می‌کنه.
‫- نوشیدنی رو گذاشته کنار؟ ‫- آره گذاشته کنار. چیز خلاف مصرف نمی‌کنه.
‫خودشو جمع و جور کرده.
‫به‌خاطر من این کار رو بکن. ‫در این حد به گردنت حق دارم.
‫پاس بده.
‫- به نفعشه گند نزنه. ‫- نه، نمی‌زنه.
‫[نیمکت‌نشین‌های شفیلد؛ جیمی میور]
‫برو جلو، پسر. برو!
‫توپ رو نگه دار. نگه دار.
‫بیخیال! بیخیال، یه کم دقت کن.
‫خودش که از این قضیه با خبر نشد، نه؟
‫از این‌که اینا رو فروختم.
‫نه.
‫شرمنده‌ام، جیمی.
‫اشکالی نداره، بابا.
‫اشکالی نداره.
‫[نیمکت‌نشین‌های شفیلد؛ جیمی میور]
‫گل دوم برای لیدز یونایتد.
‫در دقیقۀ ۸۷، با ضربۀ شماره هفت، ‫جورج جکسون.
‫فردا شب طبیعتاً توی ورزشگاه «برامال لین» ‫جدال حساسی در پیش داریم.
‫همۀ چشم‌ها به «دِیو شپرد» ‫مهاجم اصلی شمشیرهاست. (لقب شفیلد)
‫جورج مک‌کیب، سرمربی تیم شفیلد یونایتد،
‫می‌خواد در حالی در برابر منچستر یونایتد ‫بازی کنه
‫که جیمی میور همچنان روی نیمکته
‫و هنوز منتظر اولین فرصتش ‫برای بازی توی تیم اوله.
‫چه گل قشنگی!
‫چطور اومدی داخل؟
‫یارو نگهبانه فکر می‌کنه تو دیوونه‌ای.
‫فردا بازی داریم.
‫به نظرت بهت بازی میده؟
‫بعید می‌دونم.
‫[باشگاه شفیلد یونایتد]
‫یالا شمشیرها! (لقب شفیلد) ‫یالا شمشیرها!
‫به خودت بیا، استیو!
‫استیو داره بد بازی می‌کنه.
‫منچستر یونایتد روند بازی رو ‫به دست گرفته.
‫مکاپری میده به میلز
‫- مراحل اولیۀ پاس‌کاری‌ـه. ‫- بیخیال!
‫خوبید بچه‌ها؟
‫زود باشید، بزنید دیگه.
‫سلام، کِن. ‫ کسی گل زده؟
‫شفیلد یونایتد دوباره به حالت دفاعی در اومده.
‫میلز میندازه برای وود
‫یه سانتر از مک‌دونالد،
‫مک‌دونالد سانتر خوبی می‌کنه
‫- و گل! ‫- لعنتی‌ها!
‫گل برای منچستر یونایتد.
‫- گل زدن، مامان. ‫- عه، چه خوب.
‫[شفیلد ۰ - ۱ منچستر]
‫توپ رو ببرید جلو. ‫آره، آفرین.
‫انگار وضعش خوب نیست.
‫برید کنار! آهای! برید کنار.
‫یه تکل خیلی خشن روی دِیو شپرد
‫و ظاهراً بدجوری آسیب دیده.
‫فرانک، برو گرم کن.
‫به نظرت الان میارنش تو؟
‫- جیمی چطور؟ ‫- نمی‌دونم والا.
‫بین دو نیمه بهش فکر می‌کنم.
‫مطمئن نیستم. می‌تونیم «مل» رو ببریم جلو، ‫فرانک رو بیاریم تو.
‫یالا، بچه‌ها!
‫کارش برای امروز تمومه، رئیس.
‫رباط قوزک پاش آسیب دیده.
‫خفه شید.
‫دِیو میره بیرون.
‫حالا میشه بهم بگید توی زمین ‫چه غلطی می‌کنید؟
‫به این می‌گید فوتبال؟
‫مل، توی گل اول کجا بودی؟
‫بهت گفتم بهش بچسب. ‫نباید انقدر بهش فضا بدی.
‫یادتون رفته این بازی ‫چه اهمیتی داره، بچه‌ها؟
‫تا اینجا پیش اومدیم، ‫اون‌وقت این‌جوری بازی می‌کنید.
‫به خودتون بیاید، بچه‌ها. ‫هنوز توی نیمۀ دوم می‌تونیم ببریم‌شون.
‫خیلی‌خب. می‌خوام یه تغییراتی انجام بدم.
‫فرانک، تو میری جای استیو.
‫جیمی،
‫تو میری جای دِیو. باشه؟
‫- باشه. ‫- خب، بچه‌ها
‫برید توی زمین ‫و نشونم بدید که هنوزم می‌تونید.
‫یالا! یالا! ‫برید ببینم.
‫یالا! برید نشون‌شون بدید.
‫برید بچه‌ها.
‫- جیمی رو آوردن. ‫- کِن، ببین، اوناهاشش.
‫آهای، اونجا یه نفر براتون آشنا نیست، پسرا؟
‫راب، جو!
‫مامان، اون جیمی‌ـه.
‫داره میاد توی بازی.
‫- پیشرفت بزرگی برای اونه. ‫- وای خدا.
‫ای بابا! این چه وضع تکل بود؟
‫باید توپ کوفتی رو بزنی، نه بازیکن رو.
‫جیمی، فقط قدم بزن. ‫تو اصلاً نباید می‌اومدی توی زمین.
‫از زمین بیارش بیرون.
‫تو که سرمربی نیستی. برگرد توی زمین.
‫باورت میشه؟
‫یه کارت زرد برای میور ‫توی اولین بازی فصلش.
‫یه ضربۀ آزاد برای منچستر یونایتد. ‫واکر شوت می‌کنه.
‫آره!
‫[شفیلد ۰ - ۲ منچستر]
‫- عزیزم... ‫- یالا، جیمی. یالا.
‫بنداز جیمی.
‫بده، بده، بده. ‫برگرد سر جات.
‫من پرتاب می‌کنم.
‫همینه مل، همینه!
‫- گل! ‫- گلی به لطف جیمی میور!
‫یالا بچه‌ها. برگشتیم به بازی. یالا.
‫هنوز امیدها برای این بازی زنده‌ست.
‫منچستر یونایتد خیالش راحت بود
‫ولی الان دیگه خیالش راحت نیست.
‫- یالا، جیمی! ‫- یالا جیمی، پاس بده.
‫برو جیمی.
‫برو جیمی!
‫- معرکه بود. ‫- جیمی میور!
‫یه گل واقعاً فوق‌العاده. ‫نتیجه دو بر دو میشه.
‫آره! آره!
‫[شفیلد ۲ - ۲ منچستر]
‫بین دو نیمه فکرش هم نمی‌کردیم!
‫شفیلد یونایتد عقب بود ‫و داشت از جام حذف می‌شد،
‫ولی الان برگشتن به بازی ‫و به طرز خارق‌العاده‌ای دنبال پیروزی‌ان.
‫بگیرش! بگیرش!
‫پاس! پاس! پاس!
‫- میور داخل محوطۀ جریمه ضربه می‌خوره. ‫- وای خدا.
‫خیلی ناراحت کننده بود ‫ولی یه ضربۀ پنالتی برای شفیلد یونایتده.
‫چشم‌هات رو باز کن. ‫چشم‌هات رو تکون بده.
‫منو ببین، جیمی.
‫پاشو، جیمی. چیزیت نشده.
‫- کی پنالتی رو می‌زنه، کاپیتان؟ ‫- جیمی.
‫یالا، جیمی. ‫چیزی نشده، پسر. بیا.
‫جیمی میور که خطای پنالتی ‫روی خودش صورت گرفته بود،
‫می‌خواد ضربۀ پنالتی رو بزنه.
‫مطمئناً آخرین فرصت بازی ‫برای پیروزی در نیمه نهایی‌ـه.
‫نفس‌ها در ورزشگاه «برامال لین» حبس شده.
‫موفق شد!
‫جیمی میور یه گل فوق‌العاده زد. ‫جیمی میور!
‫شفیلد یونایتد پیروزِ این بازی شد.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.