..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نان و لاله‌ها
‫در سال 273 قبل از میلاد، ‫وقتی رومی‌ها به اینجا اومدن و
‫برای بار اول با یونانی‌ها روبرو شدند،
‫تاریخ یک جهش بزرگ رو به جلو کرد. ‫میدونید منظورم حرفم یعنی چی؟
‫یعنی ایده آلیسم یونانی، تمدنی از موسیقی و فلسفه
‫و عمل گرایی رومی،
‫تمدن قانون و عقلانیت،
‫با هم مخلوط شدند و فرهنگ جدیدی ساختند،
‫که اساس تمدن غرب رو تشکیل داد.
‫و نشون میده که ما ایتالیایی‌ها، ‫بزرگترین مردم روی زمین،
‫باید به وارثان خود افتخار کنیم. ‫خون ما حاوی ژن،
‫یونانی‌ها و رومی‌ها هست که ‫بزرگ‌ترین تمدن همه‌ی زمان‌ها می‌باشد.
‫این ژن همون چیزی که شما رو ترغیب میکنه،
‫که از قطار عقلانیت در یکی از
‫ایستگاه‌های اصلیه شهرتون پیاده بشید: ‫ورونا، تورین، میلان...
‫پسکارا. - ‫چرا که نه؟ پسکارا هم همینطور... -
‫و وارد کشتی فانتزی مردمان باستان بشید و
‫به افتخار اونا بنوشید.
‫الان تو معبد سرس هستیم.
‫هر چند که محقق‌ها ادعا می‌کنند که اینجا ‫برای آتناست.
‫آتنا برای یونان و مینروا برای لاتین.
‫کسی میتونه بگه مینروا کی بود، ‫البته جدا از اینکه مارک یه کبریت هم هست؟
‫لوازم حمام مینروا، ساخته شده توسط چین و ‫با لوله‌های مقاوم.
‫یکی بیاد منو تیر بارون کنه.
‫بیخیال، بابات از این شوخی‌ها خوشش میاد، ‫خودت که میدونی؟
‫منم بدبختیم همینه.
‫میشه اینو بزاری تو کیفت؟ - ‫کسی از شماها میدونه آفُردیاتی کی بود؟ -
‫اله‌ی زیبایی. - ‫و همینطورم عشق. -
‫چون عشق مهمتر از زیبایی هستش.
‫سلام مامان بزرگ... - ‫چی میخوای؟ -
‫مامان بزرگ، میشه بهم ده هزار لیر قرض بدی؟
‫سَمی، مگه قبلاً پول تو جیبیتو نگرفتی؟ - ‫دختر عموهاش بیشتر گرفتن. پس خفه شو... -
‫مامان... - ‫سالوو، بیا ازمون فیلم بگیر. -
‫بیا بریم اینجا آلبا. ‫صاف کنار این ستون.
‫قشنگ معبد هم پشت سرمون باشه.
‫قابلمه استیل و نچسب.
‫یه نگاه به اون قابلمه‌ها بنداز. ‫خیلی عالین.
‫شرمندم. من مال خودمو 40 ساله دارم و ‫هیچ کدومشون آخ هم نگفتن.
‫به روز بودن اصلاً بد نیست. ‫تازه من داشتم با روزا حرف میزدم.
‫سمی فیلم نگیر. - ‫برو پی کارت عزیزم... -
‫برو از بابا بپرس ماهتابه با آبکش میخوایم.
‫حال و حوصله ندارم داستان دفعه‌ی قبل تکرار بشه.
‫جنسش از لیتیومه. ‫نود و شش ساعت یه بند کار میکنه.
‫میگن هیچ وقت خراب نمیشن. ‫تا آخر عمر باهاتن.
‫دیشب شارژش کردم و هنوزم باطری داره.
‫اون یکی باتری گوشیمم به دردنخور شده.
‫هنوزم همون شماره‌ی قبلی رو داری؟ - ‫نه بابا -
‫بابا، میشه به سینزیا زنگ بزنم؟ - ‫پس فقط یه دقیقه. بیشترم نشه. -
‫نیک؟ به دوستات تو رُم زنگ بزن. ‫همونایی که یه خونه تو فرانکاویلا دارن.
‫نیک.
‫میگم حالا که داریم میریم سنت پیتر، ‫میتونی دوستاتو تو رم ببینی.
‫چه دوستایی؟ - ‫همونایی که یه خونه تو فرانکاویلا دارن. -
‫مراقب باش.
‫از این چیز بدم میاد.
‫لِلو، دستشویی کجاست؟
‫ببخشید؟ یه ساندویچ و یه قهوه لطفاً.
‫یا خدا... ‫چجوری برش‌دارم؟
‫موچینم...
‫حال بهم زنه.
‫بگیر.
‫یا خدا، عجب احمقی هستم.
‫شاید با این بشه...
‫اوناهاشون.
‫چیکار دارن میکنن؟
‫همینجوری رفتن.
‫ولی...
‫0 -3 -3 -6 -7...
‫شمارشو عوض کرده که.
‫الان چه خاکی تو سرم بریزم...
‫حتی حالیشون نشده من تو اتوبوس نیستم.
‫توجه لطفاً. خانم روزالبا بارلتا، ‫لطفاً به باجه تلفن بیایند...
‫منو میگه.
‫باز ما رو تو هَچَل انداختی.
‫همتون بدون من رفتید. ‫من تو دستشویی بودم، ممو.
‫وسط کاسه توالت خوابت برد؟ - ‫معلومه که نه. -
‫حالا الان میگی بیایم دنبالت؟ - ‫چه میدونم... -
‫اینجوری دو ساعت از برنامه عقب میفتیم. - ‫می‌خواستید قبل رفتن ببینید همه هستن یا نه. -
‫الان تقصیر ما شد؟ ‫تو بودی که یه دفعه غیبت زد.
‫باشه بابا. - ‫جون هر کی دوست داری، اونجا بمون و جُم نخور. -
‫حله؟ - ‫آره، باشه. -
‫شرمنده، خیلی دست و پا چلفتیم.
‫منم تو غمت شریک بدون. - ‫ولی عمراً به پای من برسی. -
‫الان کارش سکه شده. ‫ده هزار تا نون مختلف درست میکنه:
‫با جلبک، با ذرت... ‫داره پول پارو میکنه.
‫من که اصلاً نفهمیدم کِی کار و کاسبیش اینجوری شد.
‫آخه همش تو تخت مشغول کردن بودیم.
‫وقتی برگشتم، ‫به کُل فراموشش کرده بودم.
‫چون برای بارم مشکل پیش اومده بود و ‫بالاخره یه روز سر کله‌ـش پیدا شد.
‫بعد مردک احمق اومد تو بار ‫و بی خبر از همه جا گفت:
‫سلام بچه گربه. هیچ کی منو قبلاً ‫بچه گربه صدا نکرده بود.
‫الان وقتی سوت میزنه، ‫من بدو بدو میرم سمتش.
‫با وراجی‌هام تا حد مرگ خسته‌ت کردم، مگه نه؟
‫پس یادشون رفته تو رو ببرن و ‫تو هم دیگه نمیخوای بری پیششون؟
‫نه دقیقاً. فقط میخوام برگردم پسکارا.
‫آخه قبلاً هیچ وقت خونه تنها نبودم.
‫همیشه‌ی خدا یه عالمه کار رو سرم ریخته.
‫تا همین اواخر فکر میکردم، ‫لقب "خانه دار" یه جور توهینه.
‫ولی این روزا بهت حسودیم میشه. ‫یا خدا، حرف بدی زدم، آره؟
‫نه...منم قبلاً کار میکردم. - ‫کارت چی بود؟ -
‫یه مدت تو فروشگاه ابزارآلات داییم کار میکردم، ‫بعد تو حساب و کتاب‌ها،
‫به شوهرم کمک میکردم. ‫اون با برادرش تو کار لوازم حمومن.
‫بعدش بچه‌ها به دنیا اومدن. - ‫چند سالشونه؟ -
‫یکیشون تقریباً 18 سالشه و اون یکی 16.
‫پس کوچولو بودی ازدواج کردی. - ‫بیست و یک سالم بود. -
‫والا من تو 21 سالگی، ‫برای سقط جنین دومم، تو کپنهاگ بودم.
‫زندگیم میتونست به کُل فرق داشته باشه. ‫شرط میبندم یه مامان داغون میشدم.
‫چرا این حرفو میزنی؟
‫اهل اودین هستی؟ - ‫نه. -
‫فکر کردم اونجا زندگی میکنی.
‫داری به خاطر کار میری اونجا؟ - ‫بگی نگی. -
‫قبل اینکه برادرم بره آلمان، ‫دو سال تو اودین زندگی میکرد.
‫همش منو دعوت میکرد بیام ونیز. ‫هیچ وقت اونجا نرفتم.
‫تا حالا ونیز رو دیدی؟ - ‫نه. -
‫اگه بخوای می تونم برسونمت اونجا.
‫رانندگی بلدی؟
‫"بابا و مامان جدید میخوام"
‫ممنون و شب بخیر.
‫پانسیون میراندولینا.
‫مراقب سرتون باشید.
‫خواهشاً بفرمایید.
‫جای تمیزیه، ‫البته یکم به حال خودش گذاشتیمش،
‫آخه داریم در اینجا رو میبندیم و ‫شما شاید آخرین مهمون ما باشید.
‫عالیه. ممنون. - ‫دستشویی پایین راهرو هستش. -
‫از کجا میشه یه چیزی برای خورن پیدا کرد؟
‫یه رستوران چینی این دور و بر هستش یا...
‫و رستوران مارکو پولو هم سمت چپه.
‫پس سمت چپه...
‫باید کلید رو بدم بهتون. ‫معذرت میخوام.
‫متل الما
‫سلام. میشه با آقای بارلتا حرف بزنم؟
‫بارلتا؟ - ‫آره. -
‫گوشی دستتون. - ‫ممنون. -
‫الو؟
‫میمو، منم.
‫آلبا، کجایی؟ ‫چی شده؟
‫من خوبم. نگران نباش.
‫نگران نباشم؟ ‫کدوم جهنم دره‌ای هستی؟
‫آروم باش. فردا تو خونه می‌بینمت. - ‫یعنی چی؟ چِل شدی؟ -
‫جمعش کن بابا. ‫دو ساعت اونجا علافت بودم.
‫حتی به پلیس هم زنگ زدم. ‫اونوقت میگی آروم باشم؟ کلاً عقل تو سرت...
‫الو؟
‫شب بخیر.
‫باید بهتون بگم که آشپزمون تازه آپاندیسشو، ‫درآورده.
‫طفلکی. - ‫پس متاستفانه، -
‫فعلا فقط غذاهای سرد سِرو میکنیم.
‫اشکالی نداره. غذای سرد هم خوبه.
‫لطفاً بشینید. - ‫ممنون. -
‫امیدوارم مورد پسندتون واقع بشه.
‫باز بهتر از رفتن تو رستوران چینیه.
‫ببخشید، ولی چینی‌ها بهترین رستوران‌ها رو، ‫تو دنیا دارن.
‫میتونم درستش کنم.
‫این چیز چطوری کار میکنه؟
‫نانسی، اینجا چیکار میکنی؟
‫بالکن من پر از اینا شده. ‫دیگه نمیدونم کجا بزارمشون.
‫یکیشو امتحان کن. خوشمزن.
‫بیا،سه سوته پخته میشن.
‫نانسی، به نیک بگو موهاشو رنگ نکنه. ‫واسه من میخواد بلوند بشه.
‫والا به من که گفت میخواد مو قرمز بشه.
‫راستشو بخوای، منم باهاش موافقم. - ‫بله؟ -
‫این کاغذ دیواری چقدر افسرده کنندست. ‫چرا عوضش نمیکنی؟
‫مگه اینجا مال منه؟ - ‫پس مال عمه‌ـمه؟ -
‫حدس بزن،
‫کجام؟
‫یا پیغمبر.
‫سلام. منم. ‫زنگ زدم بگم که،
‫از قطار جا موندم و ‫الانم...تو ونیزم.
‫یه مقدار لازانیا تو فِر...یعنی تو یخچال هستش.
‫ده دقیقه بزارش تو مایکروویو تا حاضر بشه.
‫واقعاً شرمندم. ‫فردا ساعت 3:30 برمی‌گردم.
‫نه، وایسا، دقیق بخوام بگم...
‫قطار ساعت 3:28 دقیقه میرسه. ‫خیلی دوست دارم.
‫میشه ازتون یه درخواستی کنم؟
‫از قطارم جا موندم و باید یه شب دیگه هم اینجا بمونم.
‫ولی پانسیونی که توش میخوابیدم، ‫دیشب درشو بست.
‫و پولی هم تو بساطم نمونده.
‫نمیخوام فضولی کنم، ‫ولی الان چقدر پول دارید؟
‫حدود 38.700 لیر.
‫متاستفانه این مبلغ برای موندن تو هر جای در خور شانی، ‫کافی نیست.
‫اینجاست.
‫من اینجا یه چند باری خوابیدم،
‫و فقط ظاهرش غلط اندازه.
‫میرم براتون بالش و چند تا ملافه بیارم.
‫زحمت نکشید.
‫نمیدونم چجوری ازتون تشکر کنم.
‫دستشویی چند قدمیه در ورودی هستش.
‫شما ایتالیایی نیستید؟
‫نه. از ایسلند میام.
‫از ریکیاویک میاید؟
‫تقریباً.
‫قبلا وقتی دختر بچه بودم، ‫همه‌ی پایتخت‌های اروپا رو میگفتم و
‫مامان بزرگم بهم صد لیر میداد. - ‫باریکلا. -
‫اگه میخواید تو شب احساس آرامش،
‫بیشتری کنید، ‫می‌تونید در رو قفل کنید.
‫"امیدوارم شب خوشی را سپری کرده باشید.
‫لطف کنید قبل رفتن، ‫در رو قفل کنید و
‫و کلید رو بندازید تو صندوق نامه.
‫بهترین‌ها رو براتون آرزومندم. ‫فرناندو ژیراسول."
‫کلمه‌ی "ت" رو مثل خمینی مینویسه.
‫"هیچ وقت
‫محبت شما و
‫صبحونه‌ی محشرتون رو...
‫فراموش
‫نمیکنم."
‫به سمت ایستگاه
‫"کمک لازم دارم."
‫صبح بخیر. - ‫بعداً برای اون تاج گل برگردید، -
‫یه سانحه برام پیش اومده. - ‫چی شده؟ -
‫افتادم. بعداً بیاید. - ‫راستیتش، بخاطر اون اعلامیه اومدم. -
‫کدوم اعلامیه؟ - ‫همونی که به پنجره چسبیده. -
‫شما؟ نه بابا نمیشه. ‫من یه مرد قوی هیکل میخوام.
‫فکر کنم در اشتباهید. ‫چیزی که لازمش دارید یه زن هستش.
‫تا حالا کسی بهتون گفته شبیه ورا زاسولیچ هستید؟
‫نه، کی هست؟ - ‫یه آزادیخواه. -
‫یه روز اسلحه‌ـشو بیرون کشید و ‫به ترپوف شلیک کرد.
‫یعنی به فرماندار سن پترزبورگ!
‫کِی این اتفاق افتاد؟ - ‫بیست و چهارم ژانویه 1878. -
‫چرا باید استخدامتون کنم؟
‫چون تو این کار اوستام. ‫بابام یه باغبون بود.
‫یه باغبون... - ‫آره، تو کاخ کازرتا. -
‫هنوز اینجان.
‫یالا.
‫این دیگه کیه؟
‫فرناندو اینجا نیست؟ - ‫نه. -
‫کجاست؟ - ‫نمیدونم. -
‫کمکم کنید، دستشوییمو آب گرفته. ‫جون مادرتون بیاید.
‫یا خدا. ‫برو فلکه‌ی اصلی رو ببند.
‫کجاست؟ - ‫نمیدونی کجاست؟ -
‫عجب وضعی.
‫حتی خودمو معرفی نکردم. ‫گراتسا رجینلا، آرایشگر و
‫ماساژور. - ‫روزالبا مارسانتو، خونه دار. -
‫نمیدونم بدون شما چه خاکی تو سرم میریختم. ‫فداتون بشم.
‫این حرفا چیه.
‫یکی از دوستای فرناندو هستی؟ - ‫نه، مهمونشم. -
‫برای تعطیلات اومدی اینجا؟ - ‫تعطیلات؟ آره... -
‫خدایا، خیس خالی شدی. ‫شرمندم. چیکار میتونم بکنم؟
‫نوشابه میخوای؟
‫وای، ترسیدم. ‫رفتم رستوران، ولی
‫بسته بود. میخواستم بپرسم میشه ‫یه شب دیگه هم اینجا بمونم؟
‫فردا یه اتاق برای اجاره پیدا میکنم.
‫حالا چرا امروز نرفتید؟ - ‫آخه یه شغل پیدا کردم. -
‫ولی خواهشاً، دیگه زحمت تمیز کردن اتاق منو نکشید.
‫قبلاً انجامش دادم.
‫آخه تو چقدر بیشعوری.
‫"به خاطر رفتار نامعقول دیشبم
‫ازتون معذرت میخوام.
‫اگه پیدا کردن جایی در خور شان براتون...
‫سخته..." ‫چقدر لفظ قلم نوشته.
‫"می‌تونید تو اتاقی که آخر راهرو هستش،
‫فعلاً حضور داشته باشید."
‫فکر کنم تمیز کاری میخواد...
‫چرا این چیز اینجاست؟ - ‫سلام بابا. -
‫این نامه دیگه چیه؟ - ‫از طرف مامانه. -
‫اونوقت کِی میخواستی بهم بگی؟ - ‫همین پیش پات. -
‫چی نوشته؟ - ‫نوشته حالش خوبه. -
‫چون میخواست دعوا راه نیفته، زنگ نزد. ‫هنوز تو ونیز مونده.
‫"...پس فکر کردم یه تعطیلات کوتاه مدت لازم دارم
‫چون همه تعطیلاتشون رو کردن. ‫راستی شغل هم پیدا کردم."
‫نمی‌فهمم رفته تعطیلات یا سرکار؟ ‫ما که هر سال تعطیلات میریم.
‫پِی نوشت، ‫.قربون دستت، از گیاه‌های تو بالکن آشپزخونه هم، مراقبت کن
‫اونم هر 2 روز. مخصوصا نعناع که ‫خیلی سریع خشک میشه."
‫نعناع کدومشونه؟ ‫سالوو.
‫اینه؟ - ‫آره. -
‫بگیرش.
‫بابا، چیکار میکنی... - ‫اینجوری دیگه صد سال خشک نمیشه. -
‫بس کن بابا.
‫سلام عزیزم. یه لحظه وایسا.
‫کجا میری؟ - ‫میرم پیش سینزیا. -
‫همونجا شام میخوری؟ - ‫آره، خداحافظ. -
‫کِی برمیگردی؟ - ‫نمیدونم. تا بعد. -
‫تو غذا نمیخوری؟ - ‫گشنم نیست. -
‫نامه‌ی مامانتو خوندی؟ - ‫آره. -
‫فکر میکنی این وضع عادیه؟ - ‫من از کجا بدونم؟ -
‫سلام مامان. الان رسیدم. ‫آلبا نامه نوشته.
‫از کدوم دهان شور استفاده میکنی؟ - ‫اصلاً استفاده نمیکنم. -
‫چی نوشته؟ - ‫رفته تعطیلات. -
‫پس زود برمیگرده. ‫گفت خشک کن سفریشو بهم قرض میده.
‫تو دستشویی هستش دیگه؟ - ‫کجا به سلامتی؟ -
‫مگه یادت رفته؟ ‫میخوام با کشتی برم آبدره.
‫ایناهاشش. چه نازه.
‫کِی میری؟ - ‫دو روزه دیگه. -
‫عزیزم، اگه میشه یه سری به خونه‌ـم بزن. ‫درب ماشین لباسشویی گیر کرده.
‫غذا خوردی؟ - ‫نه، رژیم دارم. خداحافظ نیک. -
‫میمو...
‫میشه پنج شنبه یه کم دیرتر همو ببینیم؟
‫باید سمی رو ببرم دندون پزشک. - ‫کِیتی، الان دِپرسم. -
‫دستگاه قهوه ساز دیروز ترکید.
‫و به همسایه‌ها چی بگم؟ - ‫بگو رفته تعطیلات. -
‫میشه چند تا لباسامو برام اتو کنی؟
‫آقا جون، دیوونه‌ای؟ ‫من معشوقه‌ـتم، نه زنت.
‫باشه بابا، ولی بعد پنج سال رابطه... - ‫امیدوارم روزی زود برگرده. -
‫یالا هیکلتو تکون بده.
‫واقعاً فکر میکنی عادیه ‫یکی همینجوری بزاره بره؟
‫نمیشه از دیدگاه حقوقی یه کاری دربارش کنیم؟
‫آخرین چیزی که لازم دارم یه کارآگاه خصوصی هستش که ‫خونه‌ـمو بمکه.
‫باریکلا به فکرت. ‫داشتن یه میلیون مشاور مثل تو، بازم کمه.
‫قربونت لطفت. خداحافظ بابا.
‫میمو؟ میخوام برم اون مهد کودک تو سیویتلا.
‫لوله کشی که دی ماتئو برامون فرستاده اینجاست.
‫میشه یه جوری باهاش کنار بیای؟
‫راستی خبری از زنت شده؟
‫ببین وقتی خبری گرفتم، ‫صاف میام اول به تو میگم، راضی شدی؟
‫تسلیمم.
‫"کوستانتینو کاپونانژلی..." ‫چه اسم خوبی.
‫"لوله کش و کرکره ساز.
‫کارآموز گ‌ش‌ف..." ‫این چی هست؟
‫شرکت گاز شهری فاجیا.
‫می‌بینم ورزشکار هم هستی... ‫"رتبه‌ی سوم در
‫مسابقات دارت منطقه‌ای" ‫سرگرمی‌هاتم اینجا نوشتی.
‫"خواندن داستان‌های کارآگاهی".
‫که چی؟
‫خب...دوستشون دارم. - ‫چند تا کتاب خوندی؟ -
‫باید بررسی کنم... - ‫حالا یه عدد کِلی بگو. -
‫حول و حوش 285 تا.
‫بر قبر خمینی صلوات.
‫متاهلی؟ - ‫نه. -
‫نامزد داری؟ - ‫نه. -
‫دوست داری نقل مکان کنی؟ - ‫آره. کجا؟ -
‫ونیز. تا حالا اونجا بودی؟
‫این زنمه.
‫بین چیا برات درست کردم:
‫املت، پنیر، جوجه کباب. ‫اگر میخوای بری میلان...
‫یه چند تا سیخ کباب هم توش بزارم. - ‫مامان، من دارم میرم ونیز. -
‫اردوی مدرسه که نمیخوام برم. - ‫چقدر قراره اونجا بمونی؟ -
‫قبلاً که بهت گفتم، ده روز یا بیشتر. ‫یه موبایل هم گرفتم.
‫فقط میتونم به آقای بارلتا زنگ بزنم. ‫ولی تو میتونی هر موقع خواستی بهم زنگ بزنی.
‫این یه کار ثابته. ‫حقوقش یک میلیون و هفتصد هزار لیر، به علاوه‌ی مزایا هستش.
‫ولی چرا ونیز؟
‫چون شهرش یه عالمه مشکلات داره. ‫حتی یه مهندس هلندی رو خبر کردن.
‫دیگه از قطارم جا میمونم... - ‫اسپری آسمتو برداشتی؟ -
‫آره. - ‫پولت تو جوراب‌هاته؟ -
‫کلاً می‌خوای به قطار نرسم؟
‫حداقل از سیلویا خداحافظی کن.
‫مگه نامزدشم؟ - ‫بکن دیگه تینو. -
‫خداحافظ مامان. - ‫خدا پشت و پناهت، پسرم. -
‫مراقب خودت باش.
‫الو؟ عصر بخیر آقای بارلتا.
‫نه، هنوز اتاق کرایه نکردم. ‫تازه رسیدم. آره.
‫تو قطار، یه برنامه‌ی عملیاتی کشیدم. ‫خیلی طول نمیکشه.
‫آره. خداحافظ. ‫خداحافظ آقای بارلتا.
‫ببخشید، اگه من جای شما بودم، ‫اینقدر مطمئن حرف نمیزدم.
‫چی گفتید؟ - ‫اولین باره میاید ونیز؟ -
‫آره، چرا؟ - ‫اینجا تا سپتامبر اتاق خالی پیدا نمیشه. -
‫از کجا می‌دونید؟ - ‫چون سال‌هاست دارم اینجا تجارت میکنم. -
‫نگاه کن.
‫خب؟ - ‫خب چی؟ -
‫فکر میکنی چرا ملت اینجوری به صف شدن؟
‫اونا هم اتاق میخوان.
‫یعنی اینقدر پیدا کردن اتاق سخته؟ - ‫حرفمو باور نمی‌کنی؟ -
‫بیا، یه زنگی بزن. ‫چقدر می‌تونی پول بدی؟
‫پنجاه هزارتا برای هر روز.
‫پنجاه هزار لیر اونم تو ونیز؟ - ‫این همه پولیه که میتونم بدم. -
‫شاید چیزی که لازم داری رو داشته باشم.
‫خوش اومدید قربان.
‫عمراً اجازه بدم خودتون چمدونتونو ببرید.
‫اینجا رو به راحتی پیدا کردید؟ ‫رییس کاملاً در جریان قرارتون داد؟
‫نقشه‌ی شهر،
‫کلید اتاق با بار و
‫تلویزیون!
‫اگه مشکلی هم براتون پیش اومد...
‫این شماره تلفن منه.
‫با خودت هر کی رو دوست داری اینجا بیار، هر کی.
‫هزینه یه هفته موندن اینجا،
‫میشه 350 هزار لیر نقد. - ‫ولی اینکه هتل نیست. -
‫نظرتون عوض شد؟ ‫اصلاً مشکلی نیست. برید دنبال یه هتل دیگه بگردید.
‫وایسا.
‫خدمات صبحونه هم توش شامل میشه؟
‫همه چیز دارم. حتی زنجبیل. - ‫زنجبیل؟ -
‫دوست نداری؟ - ‫نه. -
‫مشتری داری؟ - ‫یه حسابدار مالیاتی. -
‫از اون مشتری‌های ویژست و ‫مثل نی نی کوچولو خوابیده.
‫اون تو چی داری؟ - ‫با پول پیش پرداختم خریدم. -
‫کارت تموم شد، در خونه رو بزن. - ‫باشه، خداحافظ. -
‫الو؟ پانسیون کانالتو؟ ‫میخوام با خانم روزالبا بارلتا حرف بزنم.
‫پیش شما نیست؟ ‫عجیبه، آخه این شماره رو بهم داده.
‫شاید با فامیلی ماریسانتو اتاق گرفته. ‫باشه، ممنون...
‫وایستید، اتاق خالی دارید؟
‫تا قبل سپتامبر ندارید... ‫ممنون. خداحافظ.
‫الو؟
‫سلام مامان. آره.
‫الان برگشتم هتل.
‫شب بخیر. - ‫شب شما هم بخیر. -
‫روزالبا باید کمکم کنی. - ‫من؟ -
‫میخوام یه بچه به فرزند خوندگی قبول کنم. ‫چند تا درس سریع مادرانه بهم یاد بده.
‫درسای مادرانه؟
‫من از مادر بودن هیچی بارم نیست.
‫خواهشاً کمکم کن...
‫این بچه چند سالشه؟ - ‫میخوای ببینیش؟ -
‫بیا بیرون.
‫نیک.
‫سلام مامان. ‫دوربین منو ندیدی؟
‫گذاشتمش تو کشو. - ‫ازش خوشت میاد؟ -
‫یه دادگاه سه روزه داره. ‫امیدوارم کارش راه بیفته.
‫مگه بچه‌های دیگه‌ای نبودن؟
‫بچه‌های زیادی رو امتحان کرد. ‫حتی ورا زاسولیچ، ولی طرف بدرد نخور بود.
‫ورا...
‫ورا.
‫آب داره جوش میاد.
‫نمی‌تونم بیام. ‫باید اینو تا ساعت 6 تموم کنم.
‫اونا میتونن یه وقت دیگه برگردن. - ‫نه، قول دادم که سر وقت برسه. -
‫چیزای قشنگ زمان میبرن..
‫حالا بیا چاییتو بخور.
‫فرمو، شرمندم. ‫ولی بدم میاد مردم رو علاف کنم..
‫اشتباه میکنی. ‫مردم باید منتظر موندن رو یاد بگیرن.
‫در مورد گل‌های لاله چی میگفتی؟
‫میگفتم بر خلاف اون چی که مردم فکر میکنن،
‫این گل‌ها مبداشون هلند نیست، بلکه ایرانه.
‫حتی تو کتاب "شب‌های عربی" هم پر از اسم گل‌های لاله اومده.
‫حتی گروه آهنگ "خواهران لسکانو" هم اینو میدونستن. ‫آهنگشون چی بود...
‫"لاله، لاله، لاله باز شو..."
‫دیدی، تو هم می‌دونیش.
‫نه، من میرم. ‫تو بشین چاییتو بخور.
‫صبح بخیر.
‫انتخابتون رو کردید؟ - ‫آره، چند تا گل زنبق میخوام. -
‫میگم شما آدم سلطنت طلبی نیستید؟ ‫آخه این گل‌ها نشون لویی هفتم بودن.
‫برای هدیه هستن؟ - ‫آره، بخاطر سالگرد ازدواجه. -
‫پس گل نرگس یا سوسن انتخاب کنید.
‫آره، ولی گل زنبق که دارید.
‫فکر میکنی من فقط یه فروشنده‌ی دندون گردم؟
‫آخه گل زنبق چه ربطی به سالگرد ازدواج داره؟
‫تازه محض اطلاعات، اسم اصلیشون گل "ایریداسه" هستش.
‫میتونی تلفظش کنی؟ - ‫باشه بابا، تو راست میگی. -
‫ملت کلاً رد دادن.
‫یا خدا، دیگه یکم فروتنی تو دنیا نمونده.
‫بابا بزرگمم سیر می‌خورد.
‫اونم یه آنارشیست بود؟ - ‫فکر نکنم. -
‫تو خانواده‌ی من همه‌شون آنارشیستن و ‫همه هم مشکل قلبی دارن.
‫چایی‌ـمون رو بخوریم؟ - ‫باشه. -
‫یه بار دیدم جلوی پا دری، ولا شده بود.
‫چه اتفاقی براش افتاده بود؟ - ‫هیچی، یه حمله سیاتیک بهش دست داده بود. -
‫روبراش کردم.
‫خبر داری هر روز صبح، ‫ساعت 7:30 کجا میره؟
‫نمیدونم. فرناندو همیشه برام ‫مثل یه کتاب بسته هستش.
‫کلمه‌های "پ" و "ت" رو خیلی دراز مینویسه.
‫قطعاً مرد خیلی پُر شوریه.
‫اون زنی که پله‌ها رو تمیز میکنه، ‫میگه یه پسر داره.
‫یه پسر؟ - ‫نمی‌دونم. دری وری زیاد میگه. -
‫الان ریلکس باش...
‫تردیدها و عقایدمو فراموش کرده بودم. ‫فقط اون برام مهم بود.
‫یادم میاد که قد بلندتر و لطیف‌تر بودی.
‫دلت برام تنگ شده بود؟ - ‫مثل آدم کوری که دلتنگ چشماش میشه... -
‫یا خدا...واقعاً به نظرت
‫اون زمان اینجوری حرف میزدن؟ - ‫والا چی بگم. -
‫حالا الان حرفای ملت شده ‫یه مشت چیزایه،
‫سنار دو شاهی.
‫بشین. - ‫نه، راجر... -
‫مواظب گوشواره‌هام باش. - ‫میخوای خشک بشی یا نه؟ -
‫عصر بخیر.
‫احتمالاً شب بخیر، کلمه‌ی مناسب‌تری هستش.
‫پیش گراتیا بودم. ‫رو کاناپه خوابمون برد.
‫دروغه که اگه بگم متوجه‌ی نبودت نشدم.
‫حالت خوب نیست؟
‫بدون آپاندیسش، از این میترسم که آشپزمون دیگه اون ‫زن سابق نباشه.
‫باز خوبه من هیچ وقت مشکلات شکمی نداشتم.
‫خدا رو شکر.
‫شما نوازنده هستید؟
‫نه.
‫یه ساز دستی تو کمدتون پیدا کردم.
‫داشتم دنبال آینه میگشتم، شرمندم.
‫تو یه بازی قمار بُردمش. ‫هیچ وقت نفروختمش.
‫الان باید نتیجه گیری کنم که شما بلدید بزنید؟
‫وقتی 12 سالم بود، بابا بزرگ پدریم، ‫یکم بهم یاد داد، ولی بعدش،
‫از روی یه پُل ناتموم پرت شد.
‫بابا بزرگت تو کار ساخت پل بود؟
‫نه، یه شب داشت تا خونه دوچرخه سواری میکرد و فکر ‫کرده بود پل کامل شده.
‫گاهی وقتا، حواس پرتی میتونه کُشنده باشه.
‫آره والا...
‫"بین همه‌ی خرت و پرتام، ‫این آهنگای قدیمی رو پیدا کردم.
‫فکر کنم میتونه بهتون کمک کنه که،
‫دوباره اون حس آشنایی با ساز دستی یادتون بیاد."
‫شرمندم. نمی‌شناسمش.
‫الو؟ شب بخیر آقای بارلتا. ‫نه امروز هم خبر خوبی به دست نیاوردم.
‫هفتا فروشگاه ابزارآلات، ‫سه تا آرایشگاه و هشتا سوپر مارکت رفتم...
‫دیگه اعصاب این لیست‌هاتو ندارم، ‫کاپونانجلی.
‫حقایقو ازت میخوام. ‫میدونی که منظورم چیه؟
‫پس دلیل این همه مِنُ مِن کردن چیه؟ - ‫یه سر به ا‌خ‌ش‌و زدم.
‫انجمن خط شناسیه ونیز. - ‫برای چی؟ -
‫خودتون بهم گفتید تو کلاس‌های خط شناسی هم بوده.
‫و یه متصدی تو لباس فروشی هم گفته که،
‫که مادرش، دیروز همسرتون رو تو یه آرایشگاه در ‫چیوگیا دیده.
‫که این باعث میشه نتیجه بگیریم، ‫همسرتون دیگه تو ونیز نیستن.
‫همینم توضیح میده چرا تا حالا پیداش نکردم.
‫اتفاقاً این توضیح میده که ‫یه نفهم به تمام معنا هستی.
‫سه روز پیش از ونیز برام کارت پستال فرستاده.
‫آره. مدرکش پست ایتالیا هستش. ‫نه این خُزعبلاتی که تو میگی.
‫آدرس پستیش چیه؟
‫نوشته...
‫نوشته: خیابون پنجم ونیز، کامپو سان تئودورو. - ‫دقیقاً مثل همن. -
‫دقیقاً مقل همن. ‫پس اگه مواقق باشید نقشه‌ی بی رو اجرا کنم.
‫ولی کار زیادی میطلبه.
‫آخه فقط برای یه هفته پولم بس میشد ‫ولی برای زمان بیشتر، یکم،
‫کمک میخوام. یه پول کوچولو.
‫پنجاه هزار لیر ضربدر 12 و ضربدر یه هفته میشه...
‫ - 4.200.000. ‫ - 4.200.000.
‫یه کلام ختم کلام:
‫اگه تا سه روز دیگه خبری گیر نیاری، ‫دیگه کارت با شرکت من،
‫و هر شرکت تجهیزات دستشویی تو کُل اروپا تموم میشه.
‫مرتیکه.
‫حالا ما بهت تخفیف میدیم و میکنیمش سی هزار تا ‫و اینجوری میشه...
‫2.520.000.
‫از هتل حسابی خوشت اومد؟
‫راستی هفته تموم شد. ‫قربونت، سیصد و پنجاه هزارتا رو بیا بالا.
‫"سگ گم شده"
‫حرف نداشت.
‫یه آهنگ دیگه هم بزن. - ‫من فقط یه آهنگ کوتاه رو بلدم. -
‫همینم خوبه.
‫خودم پولشو میدم. - ‫اون لیوان آقای فرناندو هستش. -
‫آقای فرناندو کیه؟
‫این چیه گذاشتی وسط پیشونیت؟
‫راستی مامان من گردنبند مرجانتو دادم به سینزیا.
‫اشکالی نداره.
‫من بُردم.
‫سه نفری که نمیشه این بازی رو انجام داد.
‫منم همینو گفتم، ‫ولی مجبورم کردن بازی کنم.
‫این دیگه کجا رفت؟
‫رفت سراغ ماساژ تایلندی. ‫این کارو هر شب انجام میده.
‫بیا اگه خواستی با خودت بازی کن.
‫گل‌ها رو بزارم اینجا؟
‫دیروز من رشته برنج خوردم...
‫اون یه پسر داره. - ‫کی؟ -
‫فرناندو. - ‫کی بهت گفته؟ -
‫تعقیبش کردم. بردش مدرسه و ‫یه قایق هم داره.
‫پسرش قایق داره؟ - ‫نه بابا، آقای فرناندو. -
‫ببین من الان مشتری دارم.
‫وقتی کارم تموم شد، جلدی میام. - ‫فقط بجنب. -
‫بالاخره اومد.
‫فرناندو هستش؟
‫نه، سرکاره.
‫امروز که روز تعطیلیشه. - ‫چی؟ -
‫میگم امروز سر کار نمیره. ‫تو کی هستی؟
‫من مهمونشم. ‫روزالبا مارسانتو
‫کلیدهای خونه‌ـمو گم کردم. ‫میدونی لوازم یدکی کجاست؟
‫نه.
‫می‌تونیم یه نگاهی بندازیم. - ‫آره، بیا بگردیم. -
‫منتظرش می‌مونیم.
‫اسمت چیه؟ - ‫الیسئو سونبلوم. -
‫چی؟ - ‫الیسئو سونبلوم. -
‫معنیش میشه، ‫"آفتاب گردون".
‫قیافش به شما رفته.
‫خوشبختانه قیافه‌ی بابای حرومزادشو نگرفته.
‫در میزنن.
‫بیا اینجا.
‫هیس، اونا اینجان. ‫مامانه و پسرش.
‫کلیدهاشونو گم کردن و منتظر آقای فرناندو هستن.
‫اون یکی از دوستای بابا بزرگه.
‫کِی برمیگرده؟
‫من همسایه بغلی هستم...
‫گراتسا رجینلا،
‫آرایشگر و ماساژور.
‫اَدله، کارگر خِبره.
‫اینم الیسئو هستش. - ‫هی. -
‫مامان، گشنمه.
‫بعدش بابام فوت کرد. ‫تو یه پالایشگاه کار میکرد.
‫بخاطر سرطان مُرد. - ‫چند سالت بود؟ -
‫پونزده سال. - ‫چجوری به تنهایی از پس اوضاع براومدی؟ -
‫منو سپردن به عمه‌ـم تو پوردنون. ‫عن ترین زمان زندگیم بود.
‫نفسش بوی اسید کربولیک میداد. ‫شش بار فرار کردم.
‫وقتی هم اون یارو رو دیدم، ‫فکر کردم بدبختی‌هام تموم شده.
‫همش میگفت عاشقمه...
‫...میخوادم...
‫منم دیوونش بودم.
‫بعد حامله شدم.
‫اون چیکار کرد؟
‫گوش کن، قبل اینکه بچه به دنیا بیاد، ‫با یه زن دیگه ریخت رو هم.
‫باورم نمیشه. - ‫دیگه هیچ چیزی منو شوکه نمیکنه. -
‫بعد زایمانت، قطعاً تغییر کرد دیگه؟
‫دلت خوشه! حتی پول کالسکه‌ی بچه رو هم ‫تو قمار به باد داد.
‫وحشتناکه.
‫فرناندو؟
‫خانم روزالبا، میشه توضیح بدید؟ - ‫چیکار میکردم، می‌نداختمشون بیرون؟ -
‫کلیدهاشونو گم کرده بودن و پسرشم خسته بود
‫و منم اجازه دادم تو جای تو بخوابن.
‫من دلیل این کارآگاه بازی‌هات و ‫اینکه منو تعقیب کردی رو نمی‌فهمم.
‫تازه بدتر از همه، ‫یه چیز دیگه هم منو سورپرایز کرد و هم ناراحت...
‫این اکتشاف خاک بر سری.
‫منو تو یه غذاخوری جا گذاشتن.
‫اگه بتونی توضیح دقیق‌تری بدی، ‫دست بوست میشم.
‫من متاهلم و دو تا پسر دارم. ‫و تو سفر به پاستوم بودیم.
‫وقتی دیدن تو اتوبوس نیستم، ‫بهم زنگ زدن و گفتن منتظر باشم.
‫ولی من نموندم، میخواستم برگردم خونه،
‫پس پریدم تو یه ماشین و اومدم ونیز.
‫قبلاً هیچ وقت اینجا نبودم.
‫حالا چرا برنمی‌گردی پیش هسته‌ی خانوادت؟
‫هسته‌ی خانوادم؟ ‫دیگه خواهشاً شما درباره‌ی این چیزا حرف نزنید.
‫وضعیت خانواده‌ی خودتو دیدی؟
‫فکر نکن سنگینیه این کارهای ناشایستمو رو دوشم حس نمیکنم.
‫خصوصاً در مورد پسرم.
‫متاستفانه آلن داره اشتباهاتی رو سر الیسئو میاره که
‫من سرش آوردم. - ‫آلن؟ -
‫آره. اون روزها آلن سورنتی بیشتر توجه‌اش رو همسرم که ‫میشه مامانش بود.
‫حالا اجازه‌ی رفتن میخوام...
‫یا خدا، باز بی شعور بازی درآوردم.
‫فرناندو، خواهشاً منو ببخش. ‫بعضی وقتا بدون فکر کردن حرف میزنم.
‫بدبختانه باید بگم، ‫اعتمادم بهت کم شده.
‫چون در مورد اون یکی گذشته‌ـمم فهمیدی.
‫کدوم؟
‫بالاخره سال‌ها افتادن تو حلفدونی، ‫تاثیرات خودشم داره.
‫حلفدونی؟
‫پس اَدله اینو بهت نگفته؟
‫آره، این قسمتشو حذف کرده. ‫جرمت چی بود؟
‫چاقو زدم به شکم یه بابایی.
‫دوست خوبی بود. ‫ولی مچشو موقع خوابیدن با زنم تو تخت گرفتم.
‫می‌فهمم مضطربی، ‫ولی اون زمان،
‫من خام و جوون بودم و نمی‌تونستم ‫احساساتمو کنترل کنم. باشه.
‫اگه میخوای بری یه سرپناه دیگه برای ‫خودت پیدا کنی،
‫سرزنشت نمیکنم.
‫والا باید اعتراف کنم که... - ‫کلیدها کدوم قبرستونین؟ -
‫تو جعبه کنتور. - ‫بدشون بهم، تا بتونیم بریم. -
‫این فکر خوبی نیست.
‫آره؟ پس فکر جنابعالی چیه؟
‫برگرد بخواب. فردا صبح، سر وقت بیدارت میکنم.
‫ظاهرش غلط اندازه. ‫دختر خیلی حساسیه.
‫آلن الان کجاست؟ - ‫تو اوسلو. -
‫الو؟ شما کی هستید؟
‫خانم بارلتا! آره. ‫شب بخیر...صبح بخیر.
‫چرا دنبال من می‌گردید؟ ‫تو خونه مشکلی پیش اومده؟
‫بله و نه. - ‫منظورت چیه؟ -
‫باید نگران بشم؟ - ‫وقتشه همو ببینیم. -
‫فقط مکان و زمانشو بهم بگید. - ‫چرا باید همو ببینیم؟ -
‫یه اطلاعاتی دارم که به شما مربوط میشه.
‫باشه. فردا ساعت 8 صبح تو ‫کَمپو دِ پوزی، همو می‌بینیم.
‫کَمپو دِ پوزی. عالیه. ‫شب بِ...یعنی صبح بخیر.
‫بخیر بابا...
‫پیداش کردم.
‫خودتی؟ - ‫حالتون چطوره؟ -
‫آنجلو کوستانتین، کارآگاه خصوصی.
‫چی شده؟ - ‫اتفاقاً من باید این سوالو ازتون بپرسم. -
‫منظورت چیه؟ - ‫یهو بی خبر غیبتون زد. -
‫شوهرتون هم حسابی کُفرش دراومده. - ‫اون تو رو فرستاده؟ -
‫معلومه. - ‫پس هیچ اتفاق بدی نیفتاده. -
‫نیفتاده؟ خانم شما متوجه نیستید: ‫شوهرتون نه میتونه غذا بخوره و نه بخوابه.
‫اصلاً ناراحت نمیشید؟ - ‫تو چرا حرص میخوری؟ -
‫چون اهمیت میدم. ‫روحتونم خبر نداره. باهام برگردید.
‫وگرنه شوهرتون حسابی ملخی میشه.
‫الو؟ شرمنده، عذر میخوام. - ‫تینو، حدس بزن سیلویا داره چیکار میکنه؟ -
‫داره برای عروسیه سانتینا... - ‫مامان الان که وقت بیست سوالی نیست.
‫از تو نون، فرشته‌های کوچولو درمیاره. - ‫مامان، میشه بعداً حرف بزنیم؟ -
‫مامان، تو رو خدا. ‫الان نمیتونم حرف بزنم.
‫اگه میخوای منو سکته بدی، ‫همینجوری با قدرت ادامه بده.
‫میشه ببینی یه مرد با پالتو و کلاه بیرونه؟
‫ورا، یادت باشه که آزادی، ‫یه حق طبیعی هستش.
‫هیچ کی نمیتونه تو رو مجبور کنه برخلاف میلت بری.
‫الان باید تاج گل آقای باتیستین رو درست کنم.
‫وایسا، یه چیزی باید بهت بگم. ‫کُل شب داشتم در موردش فکر میکردم.
‫اون آهنگی که زدی، ‫والس بود یا ملودیه روسی؟
‫میخوای دوباره بزنمش؟
‫آقای بارلتا، پیداش کردم.
‫داره تو یه گل فروشی تو کامپییو دیه میراکولی، ‫ساز دستی میزنه.
‫آره، شک ندارم. ‫گوش کنید.
‫یکی از کفشاشم دارم، ‫سایزش 81/2 هستش؟
‫فردا می‌بینمت.
‫میتونم کمکتون کنم؟ - ‫بله...نه. اونجا کار دارم... -
‫آهان، درسته. شما...دوست دیه گو هستید.
‫پس دنبال من می‌گردید. ‫از دیدنتون خوشحالم. گراتسا رجینلا.
‫و شما هم...ویتوریو هستید، درسته؟
‫بله.
‫آره، ویتوریو آلفیری، از ملاقاتتون خوشبختم.
‫جا نخورید. من اسم‌ها خوب تو یادم میمونه.
‫لباساتو دربیار. الان میام پیشت.
‫شلوارمم دربیارم؟ - ‫معلومه. -
‫عینک و ساعتتم دربیار.
‫دیه گو گفتش که کمرت درد میکنه، درسته؟
‫آره. درسته.
‫دراز بکش.
‫چند وقته اینجا زندگی میکنی؟ - ‫دو سال، چرا؟ -
‫همینجوری...
‫چند نفر اینجا زندگی میکنن؟
‫والا اگه بدونم.
‫خیلی حساسی.
‫شغلت چیه؟ - ‫لوله کش هستم. -
‫آهان. فوق العادست.
‫میدونی چند نفر تو این ساختمون هستن؟
‫قضیه چیه، تو اداره‌ی آمار هم کار میکنی؟ ‫آروم باش.
‫راستی...
‫این اواخر کسی به این ساختمون اومده؟
‫صدای چیه؟ - ‫تلفنم. -
‫الو؟ آقای بارلتا.
‫بعداً بهتون زنگ میزم. ‫اوضاع الان یکم...ظریف میزنه.
‫خداحافظ.
‫ظریف؟
‫چرا؟
‫طرف پسرش نیست، نوشه. ‫پسرش تو اولسو هستش.
‫و یه کارآگاه هم افتاده دنبال من...
‫چی شده؟
‫هیچی...یه مشتری جدید دارم. ‫کارم تموم شد میام. شرمندم.
‫یا خدا.
‫فرناندو.
‫خانم روزالبا، قبل حمله کردن یه ندایی هم بدید بد نیست.
‫صورتم رو همه‌ی دیوارها هستش.
‫یه کارآگاه خصوصی افتاده دنبالم. ‫شوهرم فرستادش.
‫من پیچوندمش. ولی میترسم که ملت منو بشناسن.
‫انگاری خیلی با شوهرت،
‫آبت تو یه جوب نمیره.
‫اینجا چیزی برای ترسیدن وجود نداره.
‫نظر من اینه که به عنوان آشپز جدید ما، ‫مشغول به کار بشی.
‫جیگر به سبک ونیزی ‫یک لذت واقعی هستش.
‫که یه شراب قرمز هم راحت میشوره میبرش.
‫نمیخوام امشب برم خونه.
‫من یه سالن رقص این نزدیکی میشناسم. ‫البته اگه منظور حرفت این باشه.
‫دقیقاً همین بود.
‫لطفاً از این طرف.
‫"در جنگلی پر پیچ و خم قدم برمیداشت
‫احساس ناخوشایندی درون خود داشت،
‫و بی هدف به راهش ادامه میداد.
‫با دیدن اشتباهاتش که بر رو کوهی حک شده بود، ‫خشمش ملتهب شد.
‫و یه به یک باره تمام احساساتش به، ‫نفرت، دیوانگی، خشم و کینه تبدیل شد.
‫چشم‌هایش دروازه‌ی آتشین شده بودند،
‫و از شدت خشم آسمان را شکافت.
‫وای بر هر صخره نهال و تراشیده شده که در آن مدور و گلپر خوانده شده است.
‫در آنجا بود که او..."
‫بدبختانه، زبار حافظه‌ـم در رفته.
‫اینا رو از ته قلبت نوشتی؟ - ‫تقریباً همینطوره. -
‫وقتی از زندان آزاد شدم، ‫میخواستم کتابمو تموم کنم،
‫ولی سرنوشت برام تصمیم دیگه‌ای گرفت... ‫الان پیشخدمت هستم.
‫ولی قبلاً خواننده هم بودم. - ‫خواننده؟ -
‫تو کشتی‌های تفریحی میخوندم و ‫اون مرد الگوی من بود.
‫چرا ادامش ندادی؟ - ‫بازی روزگار بود دیگه. -
‫"آن‌ها با هم میرقصن... -" ‫"آن‌ها با هم رقصیدن. -"
‫"آن‌ها با هم رقصیدن و خوشحال بودن." ‫بعدش؟
‫"و انحرافاتشون رو از بین بردن،
‫گاهی وقت‌‌ها پیچیده‌ترین دلیل‌ها میتونه،
‫تبدیل به ساده‌ ترین‌ها بشه و
‫و این جاده ناهموار رو کمتر ناخوشایندتر کنه."
‫برای تویه.
‫"کجا رفتی؟ ‫باید باهات حرف بزنم.
‫هر زمان شد بیا." ‫میرم ببینم چی شده.
‫کجا بودی؟ ‫دارم می‌میرم که بهت بگم.
‫چیو بگی؟
‫حتی لوله‌هامم تعمیر کرد. ‫به شانس و تصادف اعتقاد داری؟
‫طرف لوله کشه. از این بهتر نمیشه...
‫اسمشو میدونی؟ - ‫ویتوریو، واقعاً فوق العاده نیست؟ -
‫دستاش جادویی هستش. ‫وقتی بهم دست میزنه، گُر میگیرم.
‫الان کجاست؟
‫تو تختمه.
‫نگاه، چه بامزست.
‫مثل بچه کوچولو خوابیده.
‫قیافش آشنا میزنه. ‫میدونم منظورت چیه. -
‫منم همین فکرو داشتم. ‫چه فرشته‌‌ای...
‫یا قمر بنی هاشم. این که خودشه. - ‫هیس، بیدارش میکنی. -
‫خودشه. - ‫داد نزن، کیه؟ -
‫همون کارآگاهی که شوهرم فرستاده.
‫دیوونه‌ای؟ اون دوست دیه گو هستش. ‫ویتوریوی لوله کش.
‫امروز دیدمش. تعقیبم کرده. کنستانتین. ‫اسمش اینه.
‫لباساش کجاست؟ - ‫چیکار میکنی؟ -
‫نگاه، اینو امروز صبح به چشماش زده بود.
‫دیگه چیکار میکنی؟ - ‫دنبال مدارکش میگردم. -
‫اگه بیدار بشه چی؟ - ‫نمیشه. غرق خوابه. -
‫کاپونانجلی ، کوستانتینو ماریا. - ‫به من گفت اسمش کنستانتین هستش. -
‫آدرس پسکارا، خیابان گل‌ها، کوچه‌ی بنفشه‌ی 6.
‫الان حرفمو باور کردی؟ - ‫شغل: لوله کش. -
‫طرف عجب مارموزیه.
‫خانم روزالبا. بخاطر ساز دستی زدنتون، ‫میتونم یه بار دیگه آواز بخونم.
‫طرف یه شیاده. - ‫کی؟ -
‫تو تخت گراتزیا، یه کارآگاه هستش که شوهرم استخدام کرده.
‫ولی طرف لوله کشه. - ‫یا پیغمبر... -
‫این برای بابا بزرگ زنم بوده که آخرین بار به ‫کاپورتو شلیک کرد،
‫ولی مثل روز اولش کار میکنه،
‫و نه زنگ زده، نه فرسوده شده.
‫اگه جای تو بودم، ‫دو دره بازی درنمیاوردم که
‫ببینیم کارایی این اسلحه تا چه حده.
‫چی گفتی؟ - ‫همیشه‌ی خدا شانسم نکبته. -
‫اولین بوسی که به یه نفر دادم، ‫تو قبرستون بود.
‫پونزده سالم بود و برای سیگار کشیدن، ‫میرفتیم بیرون.
‫اسمش پریمو بود. ‫اولی بود. خاک عالم بر سرم.
‫اولی همیشه تو یاد میمونه.
‫بعد آخر شب منو بخاطر یه دختر دیگه که
‫گزارشگر آب و هوا تو تلویزیون بود، دَک کرد. - ‫مناسب تو نبود. -
‫بعد نوبت اتوره شد. خیلی انگاری منو میخواست. ‫با هم رفتیم یونان.
‫همون شب اول روی یه کشتی ‫دیدم زبونش رفته تو حلق یه دختر دیگه.
‫بعدش دیگه روابط جدی نمیخواستم.
‫ولی بعدش با کورادو آشنا شدم. ‫اینو خواهشاً برام روشن کن.
‫عشق در نگاه اول.
‫تا آلاسکا باهاش رفتم. ‫ولی طرف اهل چیوگیا بود.
‫پس در عوض رفتم چیوگیا. ‫بعد یه سال فهمیدم که آقا
‫دو تا زن با چهار تا بچه داشته. که یکیش مال اولیش بود و سه تای دیگه ‫مال اون یکی...
‫حتی مسلمون هم نبود. - ‫همون بهتر که باهاش نموندی. -
‫گراتزیا، من بهت دروغ گفتم. ‫من یه لوله کش از
‫پسکارا هستم. شوهرِ خانم بارلتا، ‫منو به عنوان کارآگاه استخدام کرده.
‫اون یه شرکت حموم سازی داره و ‫منم کار لازم داشتم.
‫شانس در خونه‌ـمو زده بود. ‫گراتزیا، به من نگاه کن.
‫بهترین لحظات زندگیم رو با تو سپری کردم.
‫میدونستم یه جایی اون بیرون هستی،
‫و حالا که پیدات کردم، ‫میدونم خوشبختی چیه.
‫باور کن، به پات میفتم.
‫چجوری میتونم؟ ‫اونم بعد این اتفاقات؟
‫خواهشاً موبایلمو بهم بده. ‫اونجاست.
‫ممنون.
‫الو، آقای بارلتا؟ ‫نه، نمیدونم ساعت چنده.
‫اشتباه کردم. طرف زن شما نبود و ‫نه تو گل فروشی کار میکنه و نه
‫ساز دستی میزنه. ‫آره، من دیوونه‌ـم.
‫برو یکی دیگه رو استخدام کن. ‫اینو بندازید بره.
‫باید قبول کنیم که این چند ساعت گذشته، ‫پر از احساسات بوده.
‫میشه قبل خواب یه مشروب بزنیم؟ - ‫نه، همینجوریم سرم گیج میره. -
‫فرناندو.
‫آخرین باری که رقصیدم، 9 سال پیش بود.
‫تو شب عروسیه برادرم. - ‫پس باعث افتخار من شده. -
‫احساس پرواز کردن داشتم.
‫منم همینطور. احساس میکردم ققنوسی هستم که ‫از خاکستر خودم بلند شدم.
‫شب بخیر.
‫خانم روزالبا؟
‫یکشنبه تولد الیسئو هستش. ‫خوشحالم میشم شما هم بیای.
‫به روی چشم...
‫باریکلا.
‫ورا، چکمه‌های منو ندیدی؟ - ‫گذاشتمشون کنار اجاق. -
‫اونجا نیستن.
‫میخوای بیام نگاه کنم؟ - ‫نه، پیداشون کردم. -
‫روزی، چیکار میکنی؟ ‫عقل از سرت پریده؟
‫برای چی؟
‫اینجا چیکار میکنی؟ - ‫خلق و خومو عوض میکنم. -
‫داری گند میزنی به خانوادت.
‫بس کن... - ‫واقعی هستی؟ -
‫پس فکر کردی چیَم؟ آخوند پلاستیکیم؟ - ‫خانم هنوز انتخابشون رو نکردن؟ -
‫برای یه مناسبت خاص میخواید یا همینجوری؟
‫رسماً وارد دیوونه خونه شدم.
‫شما به زنی که خانوادشو بدون هیچ دلیلی، ‫ول میکنه میره، چی میگی؟
‫حرفت غلطه. - ‫اگه گل برای عشقت میخوای، -
‫شمعدونی مناسبه. ‫اونجان.
‫اگه کافی نبودن، ‫اون پشت دوباره دارم.
‫پسرت نیک، عملی شده.
‫لعنت.
‫"من یه مادر بی لیاقت هستم.
‫برمیگردم پیش خانوادم و تعهداتم.
‫برای هر کاری که برایم کردید، ‫واقعاً قدردانتون هستم.
‫خداحافظ.، روزالبا."
‫سلام؟
‫مامان.
‫نیک، سلام.
‫چرا همه چی اینقدر مرتبه؟
‫بخاطر باباست. - ‫خودش تنهایی کرده؟ -
‫نه، چند تا مستخدم خبر کرد. ‫دو روز طول کشید.
‫تعطیلاتت تموم شد؟
‫آره.
‫راسته که موادی شدی؟
‫کی بهت گفته؟ - ‫خاله کِیتی. -
‫مامان، ماری جوانا که مواد نیست.
‫پس چی هستش؟ - ‫همون ماری جوانا هستش. -
‫آب میخوام.
‫الان همه باید فریون رو بزارن کنار. ‫(آمیزه ی گاز مانندی از فلورین و کربن و معمولا کلرین که در ساختن یخچال و سرد کن و غیره کاربرد دارد)
‫در مورد فلوئورکربن هم صدق میکنه.
‫باید تهویه هوا بخرن، ‫با اون گاز جدید...
‫همون اچ آر سی. - ‫درسته. -
‫نرم کننده مطبوع اکولوژیکی.
‫خدا رو شکر گرما اذیتم نمیکنه. - ‫برو بابا. -
‫پارسال که کنار ساحل بودیم، ‫همش یه پنکه تو دستت بود.
‫وای نمکدون...
‫به مامانت نشون دادی معلم ایتالیاییت چی نوشته؟
‫نشون بده دیگه. - ‫چی شده؟ -
‫من دیگه امسال خرج کلاس‌های خصوصیه ایشون رو نمیدم.
‫بابا، ماشینتو امشب لازم داری؟
‫کجا میخوای بری؟ - ‫یه کلوپ جدید باز شده. -
‫پسر عموی سینزیا یه بار رو میگردونه. ‫می‌تونیم مفتکی مشروب بخوریم.
‫پسر عمویی سراغ داری که تو پمپ بنزین کار کنه؟ ‫چون همیشه باک رو خالی میکنی.
‫خودشون بنزین رو با شیلنگ، کِش میرن.
‫دوستای تو از این کارها بلدن.
‫این قضیه شیلنگ چیه؟
‫هیچی بابا. بیخیالش.
‫میمو، میخواستم بهت بگم که... - ‫آلبا، گوش کن. -
‫تا جایی که به من مربوطه، ‫هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫گراتزیا میگه میخواید با ما غذا بخورید؟ ‫غذای چینی سفارش دادیم.
‫فرناندو، خودتو جمع و جور کن. ‫نمیشه که همش دل و دماغ نداشته باشی.
‫امروز، روز تعطیلیمه.
‫آره، ولی روز هیچی نخوردن نیست.
‫شرمنده، ولی اصلاً گشنم نیست.
‫پس چطوره یه دست دارت بزنیم، فرناندو؟
‫بابا بزرگ، چی اذیتت میکنه؟ - ‫هیچی، الیسئو. -
‫"کلماتت مبهم به نظر میاد، ‫ولی یه روز دلیلشو می‌فهمم."
‫خودت همیشه همینو میگی. - ‫حماقت خودم، اذیتم میکنه. -
‫یه بار دیگه، ‫خوشبختی، بیخودی در خونه‌ی منو زد.
‫در رو باز نکردی؟
‫اون موقع کَر بودم و الانم بی رمقم.
‫این اشتباهه آندره. ‫تو رو خدا بهم اجازه بده اونو ببینم.
‫سعی کن فراموشش کنی. - ‫نمی‌تونم و نمی‌خوام. -
‫خوان شوهر من هستش. - ‫اگه نبود چی؟ -
‫منظورت چیه؟ ‫اون شوهرمه.
‫آندره، خواهش میکنم... - ‫ازم نخواه کمکش کنم. -
‫چون میخواستم بُکُشمش...
‫...ولی اگه خدا یا سرنوشت میخواد، ‫پس...
‫الو؟
‫روزالبا! کلاً ما رو فراموش کردی؟
‫نه. - ‫کِی برمیگردی؟ -
‫زندگیم اینجاست.
‫فرناندو، روزالبا منتظر یه حرکت از سمت تویه.
‫چی باعث شده با این اطمینان، ‫چنین حرفی بزنی؟
‫بصیرت زنونه‌ـم.
‫شما فرمو هستید؟
‫و شما آقای نارکیسیوس هستید.
‫فرناندو ژیراسول، ‫مثل گل آفتابگردون.
‫من صاحب اون ساز دستی هستم که ‫خانم روزالبا میزدش.
‫حدس زده بودم. ‫برام خبرایی آوردی؟
‫ساز رو به عنوان وثیقه آوردم و در عوض
‫ونتون رو میخوام. ‫میدونم که یکی،
‫برای تحویل دادن گُل‌ها دارید.
‫برو سر اصل مطلب.
‫میخوام برم خانم روزالبا رو به اینجا برگردونم.
‫دو نفر هم تو این ماموریت، ‫قراره باهام بیان.
‫بیست سالی میشه لاستیکاشو تو بزرگراه نزاشته ‫روغنشو عوض کن و لاستیک‌هاشو هم بررسی کن...
‫و به سنش هم احترام بزار.
‫چرا اینقدر زود اومدی؟ - ‫میخوام ترک تحصیل کنم. -
‫این دیگه چه فکریه؟
‫فکر نیست که. ‫چون همه چی مزخرفه.
‫پس همه چی مزخرفه؟ - ‫نکن... -
‫میدونی که ترک تحصیل کردم و ‫برای کار کردن رفتم پیش عموت؟
‫و؟ - ‫الان پشیمونم. -
‫معلومه اینو میگی.
‫بیا بریم سوپر مارکت.
‫نه. - ‫آره. -
‫این "اورلاندو فوریوزو" رو میشناسی؟
‫همونی که بالا خونه رو داد اجاره و ‫آخرش سر به بیابون گذاشت؟
‫دیگه اونجوریم نبود.
‫الان میخوای چیکار کنی؟ - ‫نمیدونم. -
‫چی؟ حتماً باید یه چیزی باشه که خوشت بیاد.
‫چند تا آدم کارایی که دوست دارن رو انجم میدن؟ - ‫یکیش بابات. -
‫یعنی قراره منم برای 40 سال بعدی، ‫توالت و پنجره بفروشم؟
‫خانم روزالبا. ‫از وقتی رفتی، زندگی یه درد شده.
‫شب‌هام افتضاحه و ‫روزهام بدتر.
‫این سفر رو فقط به یه دلیل انجام دادم.
‫که شما آلونک من رو دوباره روشن کنید.
‫فرناندو.
‫چه سورپرایزی. ‫غافلگیرم کردی.
‫تو گرفتار خرید کردن و مسیولیت‌هات هستی.
‫چی گفت؟ - ‫صداشونو نمی‌شنوم، شرمنده. -
‫این پسرم نیکولا هستش و ‫ایشونم...آقای فرناندو هستن.
‫می‌فهمم که این شرایط ممکنه براتون عجیب به نظر بیاد.
‫ولی اومدم مامانتو برای خودم کنم.
‫و چرا؟
‫چون...
‫دوستش دارم.
‫ روح زندگی غم انگیز من
‫ زیر این آسمان بی رنگ.
‫ بگذار در آرامش زندگی کنم
‫ بدون تلخی و درد.
‫ دور از احساساتم
‫ آرزو می کنم فقط بخوابم.
‫ لانه سکوت مسالمت آمیز،
‫ پناهگاه طبیعی من است.
‫ نگاه چشمانت منو میلرزونه,
‫ صدای گمشده قلب تو,
‫ شکست تمام توهمات منه.
‫ شبنم تازه روی یاس هستش.
‫ لبهایت مانند عسل شیرینه.
‫ صورتت مثل گل رز هستش.
‫ با تو من به رویاهایم برمی‌گردم،
‫ دیگه پنهون نمیشم.
‫میشه باهاتون برقصم خانم؟
‫نمی‌خوام سریع خودمونی بشم...
‫ولی فکر کنم دیگه میتونی منو خانم صدا نکنی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.