..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫- بس کن! ‫- سر جای منی!
‫هی، هی هی!
‫شما تازه به اینجا رسیدید
‫اگه یاد بگیرید که با همدیگه کنار بیاید ‫این آخرهفته قراره خیلی
‫بهتون خوش بگذره
‫اوهوم
‫مغزتون رو خورد و خاکشیر میکنید
‫خب هیچ کاری نمیشه کرد و ‫حوصله‌ام سر رفته
‫نظرت درمورد کتاب خوندن چیه؟
‫نه مرسی
‫خیله‌خب، دیگه بسه
‫بدیدشون به من ‫زود، بدیدشون بهم
‫یه شب میتونید بدون گوشیتـون دووم بیارید
‫صبح بهتون برمیگردونمشون
‫خب تموم شب قراره چیکار بکنیم؟
‫چرا از کنار همدیگه بودن لذت نبریم؟
‫یادمه وقتیکه یه پسربچه بودم...
‫پدربزرگم همیشه شگفت‌انگیزترین
‫داستان‌ها رو برام تعریف میکرد...
‫و واقعا دلم برای اون روزها تنگ میشه
‫دیگه چیکار میکردی؟
‫
‫خب گمونم علاقه‌ای به داستانِ واقعیِ
‫عمارتی که راهروی مخفی داشت نداری
‫داستانش درمورد چیه؟
‫خب، قهرمان‌ها و شرورهایی داره،
‫و ماجراجویی، و... جادو...
‫اما احتمالا شما دوست ندارید ‫درمورد این چیزها بشنوید
‫«همه‌چیز در روزی آفتابی اتفاق افتاد
‫عمارت توی زمین خیلی بزرگی بود،
‫مثل یه قصر کوچیک وسط قلمروِ خودش»
‫روفس مخفی شو. داره میاد
‫این دفعه دیگه قسر در نمیری
‫- کتاب رو بده به من ‫- آره
‫نظرت چیه بگم نمیدم؟
‫من درست مثل خودت قدرتمند بزرگ شدم اَبِت
‫اهریمنی‌تر؟ صددرصد ‫درست مثل من قدرتمند؟ خواهیم دید
‫بیخیال این جنگیدن شو
‫نمیتونی ببینی دارم سعی میکنم ‫دنیای خودمون رو نجات بدم؟
‫دنیای ما ارزش نجات داده شدن نداره
‫هر دنیایی ارزش نجات داده شدن رو داره
‫فقط کتاب رو بده به من ابت!
‫این چیزیِ که میخوای؟ ‫پس برو و بگیرش!
‫نه!
‫- پروهیبولاموس! -
‫روفس...
‫از اینجا برو
‫- باز شو! -
‫- کنگیل ایمپریو! -
‫ابت!
‫سنگ طلسم کو؟
‫چطور جرئت میکنه قدرت‌هام رو محصور کنه؟
‫سلام؟
‫کسی اینجاست؟
‫یه لحظه صبر کن ‫داری به من میگی
‫که درهای مخفی توی عمارت یه نفر وجود دارن
‫و یه جنگِ جادوگری اتفاق افتاده؟
‫دقیقا همینی که گفتم
‫و یه راکون ازش رد شد
‫- راکون نبود! ‫- پس چی بود؟
‫- احتمالا فقط یه سگ بود ‫- نه راکون بوده و نه سگ
‫میخواید داستان رو براتون بخونم یا نه؟
‫ما متاسفیم ‫میخوام بدونم که چی بوده
‫به زودی متوجه میشی،
‫درست مثل اسکات و امیلی
‫اونا کی هستن؟
‫«میدونید، عمارت متعلق به مادربزرگ اسکات بوده
‫و در یک روز شوم،
‫اسکات و امیلی جزوی از داستان شدند»
‫- دو سال بعد -
‫امیلی چه لبخند خوشگلی داری
‫- ممنون! ‫- تو اینطوری فکر نمیکنی اسکات؟
‫- مامان... ‫- همینطوری گفتم
‫چرا بهم نگفتی اینجان؟
‫خیله‌خب مامان ‫ما واقعا تازه رسیدیم
‫نگاهش کن!
‫هم قدِ مامانتی
‫- سلام مامانبزرگ ‫- کلارا
‫سلام مامان
‫گوش بده، قبل از پروازت چای میخوری؟
‫خوبه، خوبه
‫یک ساعتی میشه که منتظر بوده...
‫برای تو
‫وسایلشون رو ببر بالا ادگار
‫خودم اونارو میبرم
‫اسکات! چقدر از دیدنت خوشحالم
‫- و... ‫- امیلی
‫ادگار، لیلیث، نورمن
‫از دیدنتون خوشحالم ‫زمان زیادی گذشته
‫الان دیگه «تیغه»‌ هستم
‫- چی؟ ‫- اسمم تیغهه
‫اسرارآمیز و قدرتمنده
‫اینطور فکر نمیکنی؟
‫نه
‫نورمن، ادگار و من در خدمتتون هستیم
‫هرچیزی خواستید بگید
‫این خونه محشره!
‫وقتی بچه بودم، این خونه خیلی ‫ترسناک و بزرگ بنظر میرسید
‫وای نه
‫هنوزم توی شب همونقدر ترسناکـه
‫مخصوصا از وقتیکه مادربزرگت چندتا ‫اتاق رو قفل کرده
‫و اجازه نمیده کسی بره داخلـشون
‫و هرشب از اون اتاق‌ صدا میشنوم
‫فکر میکنی چیه؟
‫- اسکات؟ ‫- نمیدونم
‫فکر میکنی یه جسمه
‫یه جسم مُرده
‫چطوری یه جنازه سر و صدا میکنه؟
‫بجنب بریم
‫داری چیکار میکنی ادگار؟
‫فقط دارم اذیتـشون میکنم
‫آره، خب نباید بذاریم جایی ‫سرک بکشن
‫که بهشون ربطی نداره
‫برگرد سر کارت وگرنه پدرت رو درمیارم
‫این یکی رو بذار اون طرف
‫- اسکات! ‫- چیشده؟
‫یه چیزی اونجا دیدم
‫اون داداش باید به یه تعطیلات بره
‫نه، ادگار نه ‫یه چیز دیگه دیدم
‫صدات رو نمیشنوم ‫صدای آهنگ خیلی زیاده
‫چیزی هست که ارزش فروختن داشته باشه؟
‫لعنتی، اصلا نمیتونم چیزی ببینم
‫بهتره قبل از اخطارهایی که جا موندیم برگردیم
‫کدومش؟
‫نمیدونم
‫هی! چه خبر؟
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫باید منتظر میموندم همه برن بخوابن
‫ما دیگه بچه کوچولو نیستیم امیلی
‫- منو توی دردسر میندازی ‫- آروم باش!
‫- نمیری نه؟ ‫- نه
‫به «رقص مدرسه» میری؟
‫داشتم به این فکر میکردم که ‫از مگان بخوام باهام بیاد
‫چرا مگان؟
‫نمیدونم، بنظر میاد خوب باشه
‫اصلا نمیشناسیش ‫اصلا نمیدونه تو وجود داری
‫تو با کی میری؟
‫نمیدونم، شاید... بمونم خونه
‫- باهات بازی میکنم ‫- قبوله!
‫- بازیکن دوم میبره! ‫- بیخیال!
‫اسکات
‫یه چیزی شنیدم اسکات
‫هنوز اینجایی؟ ساعت چنده؟
‫نمیدونم، یه سری سر و صداهای عجیب شنیدم
‫شاید دراکولا اومده یه چیزی بخوره
‫جدی‌ام
‫ببین، این خونه فقط قدیمیـه
‫- نذار اذیتت کنه ‫- بیا بریم یه نگاه بندازیم
‫خیله‌خب باشه!
‫اما بعدش باید بری خونه و منم میرم بخوابم
‫شنیدی الان؟
‫قفلـه
‫از اون طرف صداش میاد
‫بس کن! ترسوندی منو!
‫خواهرت رو نترسون پیتر
‫هرچند خوبه که بترسی
‫من خودم هر از گاهی میترسم
‫بدون ترس، هیچ شجاعتی نمیتونه وجود داشته باشه
‫حالا بذار ببینم، کجا بودم؟
‫آها آره
‫«امیلی و اسکات سراسیمه وارد اتاق شدند»
‫شما اینجا چیکار میکنید؟
‫نصفِ شبـه
‫خوابـمون نمیبُرد، بنابراین ‫فقط اومدیم اینجا تا...
‫مطالعه کنیم
‫الان دیگه باید برگردید به رختخوابتـون
‫از اینکه بیدارتون کردیم عذر میخوایم
‫نزدیک بودا
‫- ساکت باش نورمن ‫- گفتم اسمم تیغهه!
‫- ساکتـم کن! ‫- بس کن شما دو تا
‫واقعا دیگه وسیله برداشتن از این خونه ‫بدون اینکه کسی بفهمه
‫داره سخت میشه
‫نه، باید بفهمیم چی اونجاست
‫هیچ چیز ارزشمندی اونجا نیست
‫سال‌ها پیش بررسی کردمش
‫فقط یادتون باشه...
‫اگه جواهری پیدا کردید، ‫اول به خودم نشونـش بدید
‫اسکلا
‫- من بهشون اعتماد ندارم ‫- منم همینطور، مخصوصا لیلیث
‫یه جوری بهمون نگاه میکنه
‫چیزی نیست ‫فقط یه خونه قدیمیه، یادته؟
‫- احتمالا فقط یه موشه ‫- آره...
‫فقط یه موش
‫
‫صبرکن! چیزی نیست!
‫- اونجا چه خبره؟ ‫- نمیدونم! من که اونجا نیستم!
‫اونجاست
‫- اون چیه؟ ‫- نمیدونم
‫ما بهت آسیبی نمیزنیم
‫آره بیا بیرون
‫خیلی نازه
‫چی...
‫مراقب باش!
‫سلام
‫میخوام ببینم ‫میخوام نگاه کنم
‫یه موجود اونجاست
‫اما نمیتونم خوب ببینمش
‫من امیلی هستم
‫- اینم دوستم... ‫- اسکات
‫تو حرف میزنی؟!
‫معلومه که حرف میزنم!
‫یه راکون معمولی نیستم که ‫توی آشغالا دنبال غذا بگردم
‫اسم من روفسـه ‫از اینکه بالاخره باهاتون آشنا شدم خوشحالم
‫اسمم رو از کجا میدونی؟
‫پدربزرگت همیشه درموردت حرف میزد؟
‫چند وقته که اینجایی؟
‫چند سالی میشه
‫مامانبزرگـم میدونه
‫نه. بعد از اینکه پدربزرگت مُرد، من مخفی موندم
‫- میخوام ببینم! ‫- هیس نورمن!
‫بهت که گفتم اسمم تیغهه
‫از دیدنت خوشوقتم تیغه ‫من دستمال توالتـم
‫- از کجا اومدی؟ ‫- تو بیگانه‌ای؟
‫فکر نمیکنم
‫اهل سرزمینِ آلین هستم،
‫دنیایی جادویی در قلمرو موازیِ قلمرو شما
‫باحاله! دوست دارم ببینمش
‫وقتیـکه سبز و خرّم بود عاشقش میشدی
‫گل‌هایی داشت در تمام رنگ‌هایی که بتونی تصور کنی،
‫و زمین‌های شناوری پُر از چمن‌های بالدارِ جذاب
‫چمن‌های بالدار ‫خوشگل بنظر میاد
‫خوشگل بود
‫اما متاسفانه، دیگه از بین رفته
‫- چه اتفاقی افتاد؟ ‫- از دنیامون محافظت نکردیم
‫ظلمتـی دنیای ما رو پوشونده
‫خشک و خاکستری شده
‫دنیای من داره میمیره
‫میخوام ببینم! ‫بذار ببینم!
‫زود باش!
‫
‫برای فرار به اینجا اومدی؟
‫نه، نه، نه برای فرار
‫ملکه‌ـمون ما رو به کاوشی ‫برای نجات دنیامون به اینجا فرستاد
‫تا جلوی انقراضش رو بگیریم
‫اما البته، جادوگری اهریمنی ما رو تا اینجا
‫- تعقیب کرد... ‫- صبر کن. تو گفتی «ما»
‫ابت، رهبر جادوگران ملکه
‫وقتیـکه داشت با ساحره لیلیث مبارزه میکرد ‫از همدیگه جدا شدیم
‫نه بابا!
‫الان اون گفت لیلیث یه ساحره‌ی شیطانیـه؟
‫اگه لیلیث ساحره‌ست،
‫من واقعا دستمال توالتـم دیگه
‫من هنوزم میتونم تیغه باشم دیگه، درسته؟
‫میدونستم یه کاسه‌ای زیر نیم کاسه‌ست
‫خطری نداره. آخرین طلسم ‫ابت قدرت‌هاش رو محصور کرد
‫جادوگرها؟ راهروهای حادویی؟ ‫لیلیثِ ساحره؟
‫- مسخره‌ست! ‫- چشمات رو باز کن اسکات
‫این واقعیت داره
‫گفتی آلین داره میمیره،
‫و تو سال‌هاست که اینجایی
‫از کجا میدونی که دنیات هنوز وجود داره؟
‫وجود داره. سفر کردن بین دنیا‌ها
‫زمان رو یه جورایی تغییر میده ‫کاملا درکش نمیکنم من
‫این درِ مابینِ دنیاهاست
‫- هیچ چیزی اینجا نیست ‫- دیدی؟ بهت که گفتم. مسخره‌ست
‫یه چیزی اونجا سرجاش هست
‫فقط باید کلیدش رو داشته باشید
‫این سنگ طلسم ابتـه
‫با این، از طریق راهروهای مشخصی ‫میشه به هرجایی رفت
‫ابت یه جای پشت اون گیر افتاده
‫- فقط یه کمده ‫- باور کنید، بیشتر از یه کمده
‫ای کاش میدونستم چطوری ازش استفاده کنم
‫- نوشته‌ای داره که نمیتونم بخونم ‫- بده ببینمش
‫پدربزرگت میخواست بهم کمک کنه،
‫اما خیلی مریض بود
‫گفت اگه کسی بتونه کمکم کنه، ‫اون آدم تویی اسکات
‫گفت تو روح و قدرتـش رو برای ‫چنین کاوشی داری
‫خب نمیدونم داشت از کی حرف میزد
‫- اما من نیستم ‫- ممکنه خودت رو غافلگیر کنی اسکات
‫لطفا کمکم کن ابت رو پیدا کنم
‫نمیدونم...
‫تنهایی نمیتونه اینکار رو بکنه اسکات
‫وگرنه تا الان میرفت خونه‌اش
‫فقط... نمیدونم میتونم اینکار رو بکنم یا نه
‫نیازی نیست که تنها باشی ‫منم هستم کنارت
‫یه لحظه صبر کن
‫همش رو داری از خودت درمیاری
‫شاید سارا حرفات رو باور کنه اما من نمیکنم
‫من فکر نمیکنم بابابزرگ بهمون دروغ بگه
‫هیچوقت نگفتم و نخواهم گفت
‫«دنیای روفس شانسی برای نجات داده شدن داشت،
‫اما اسکات نمیدونست برای چنین کاوشی ‫شجاعتش رو داشت یا نه»
‫خب چیکار کرد؟
‫تو بودی چیکار میکردی؟
‫بی‌تردید اینکار رو میکردم
‫اگه پدربزرگت اینجا بود،
‫بهش میگفتی نه؟
‫اون میخواست به روفس کمک کنه و نتونست
‫تو میتونی
‫
‫باشه، ما پایه‌ایم
‫ممنونم! ممنونم!
‫آرومتـر!
‫- نمیخوای مامانبزرگ رو بیدار کنی! ‫- متاسفم
‫میخوان به اون چیز کمک کنن!
‫بهتره به لیلیث بگیم
‫ببین
‫میدونم این چیه، به زبون لاتینـه
‫
‫- میتونی ترجمه‌اش کنی؟ ‫- یه لحظه صبر کن
‫این یعنی «بگو باز شو»
‫و این یعنی «در درون مغز» یا «در درون ذهن»
‫یه جای کار میلنگه
‫در درون ذهن...
‫یه در! درش توی ذهنـه!
‫خیله‌خب... یعنی چی؟
‫روفس... ابت رفت توی مغز کسی؟
‫احمق نباش. جا نمیشه که
‫بچه‌ها! مغز چیکار میکنه؟
‫فکر میکنه!
‫فقط جاییکه میخوای بری رو تصور کن ‫و از در بخواه که باز بشه
‫به جاییکه ابت هست فکر کن
‫دارم به جنگل فکر میکنم،
‫جاییکه ابت گیر افتاده
‫باز شو!
‫کجاست؟
‫زیاد از در دور نشده
‫- ابت! ‫- ابت!
‫ما اومدیم تا نجاتت بدیم!
‫منم! دوفس!
‫- کجان؟ ‫- همینجا بودن
‫اون موش گنده یه چیزی درمورد ‫سنگ طلسم گفت
‫سنگ طلسم رو پیدا کردن؟
‫نمیدونم، نمیتونستم همه چیز رو ببینم
‫از پشت دیوار گوش دادن آسون نیست!
‫البته شنیدیم که گفتن تو ساحره‌ای
‫حقیقت داره؟
‫شاید داشته باشه
‫پس شاید بهتره برید پیداشون کنید...
‫قبل از اینکه هردوی شما رو تبدیل به موش نکردم!
‫
‫پایان. حالا میخواید چیکار کنید؟
‫چی؟! بهترین پایان داستانی بود که شنیدم!
‫خندیدیم بابابزرگ ‫ادامه بده
‫باشه، باشه مچم رو گرفتی
‫«اسکات و امیلی توی جنگل تنها بودن،
‫با این فکر که دوباره دوست جدیدشون ‫رو میبینن یا نه»
‫
‫هی هی هی نه! ‫نه، نه! نه!
‫نه! نه!
‫
‫شاید بهتره یه چیز دیگه‌ای رو امتحان کنی!
‫خیله‌خب، گل گفتی!
‫برو که رفتیم! و...
‫
‫باورم نمیشه جواب داد!
‫
‫حالت خوبه؟
‫آره!
‫من خوبم
‫میتونم رهبر جادوگران ملکه‌ی آلین،
‫سر ابت کبیر رو معرفی کنم؟
‫چقدر هیجان‌انگیز! ‫کجاست؟
‫وای پسر! حتما لیلیث مغزت رو داغون کرده
‫تو ابتی! جادوگر کبیر!
‫من؟ ابت؟
‫خب، اسمش که آشنا نیست
‫اینکه چرا میتونم اینکار رو بکنم رو توجیه میکنه
‫متاسفانه،
‫تنها جادوییِ که به خاطر میارم
‫بد شد
‫- چیشده؟ ‫- باید ابت رو دوباره
‫به حالت قبلـش برگردونیم
‫بانوی من؟
‫بجنبید برگردیم به عمارت
‫میدونید، یه زمانی توی عمارت بودم
‫تجربه‌ای افتضاح که به هیچکس ‫پیشنهاد نمیکنم
‫به طور نامعقولی چرند بود و همچنین یادم ‫میاد به شدت خاک گرفته بود
‫صبح شده؟
‫اینجا رو یادم میاد
‫کتاب طلسمت کو؟
‫آره! کتاب طلسمم!
‫به مدت هزاران سال از دست ‫به دست جادوگرها چرخیده!
‫طلسم‌هایی داره که عجایبی ‫فراتر از تصوراتتون رو تداعی میکنه
‫و اگه به دستان اشتباهی بیفته،
‫همونطوری که میدونیم میتونه ‫این جهان رو نابود کنه!
‫مهمترین چیز رو داری فراموش میکنی
‫توی کتاب طلسمی نوشته شده که ‫با ایجاد خاک جادویی
‫دنیامون رو التیام میبخشه!
‫- کجاست ابت؟ ‫- نمیتونستم بذارم به دست لیلیث بیفته،
‫پس به تنها مکانی فرستادم که ‫به ذهنم میرسید
‫بنا به دلایلی به کتابخونه‌ی ملی
‫بیا
‫- منتظر چی هستی؟ بریم ‫- احمق نباش!
‫از طریق این در نمیشه به کتابخونه ملی رفت! ‫باید درِ دیگه‌ای رو پیدا کنیم
‫اون در متصل به جنگلـه
‫اما بوی غذا به مشامم میرسه!
‫و تا وقتیکه یه غذای درست و درمون ‫نخورم هیچ جایی نمیرم!
‫نمیتونم یه سنجاب دیگه رو تحمل کنم
‫- بهت برنخوره روفس ‫- برنخورد
‫من میرم یه چیزی برای خوردن بیارم
‫مطمئن شو که همینجا بمونه امیلی
‫آره، نه ‫ما همینجا میمونیم
‫برامون غذا میاره
‫اینجا نمیشه کاری کرد ‫تموم این کتاب‌ها رو خوندم
‫میدونی...
‫فکر میکنم... کم کم داره برمیگرده
‫عالیه. اگه لیلیث ما رو نکشه،
‫خودش میکشه
‫صبح بخیر
‫من صبحونه‌ام رو خوردم ‫فکر کردم بذارم بخوابی بهتره
‫- ممنون ‫- خوب خوابیدی؟
‫آره خوب بود
‫خب برنامه‌ی تو و امیلی برای امروز چیه؟
‫فکر کنم بخوایم به کتابخونه بریم
‫میخواستم برم خونه‌ـشون
‫اگه اشکالی نداره، باباش مارو میبره
‫اشکالی نداره عزیزم
‫با کلاب گل‌ خانم‌های محلی جلسه دارم،
‫پس بیشتر روز رو خونه نیستم خودم
‫- پس خوش بگذره ‫- حتما، تو هم همینطور
‫پس آزمایش به طرز فجیعی اشتباه پیش میره،
‫مجبور میشیم همه‌ی خزهای روفس رو بزنیم،
‫و یه جورایی شبیه یه پیرمرد چروکیده میشه
‫یا یه هات داگِ چروکیده ‫خیلی خنده دار بود
‫وای غذا! و انگورم آوردی!
‫دلم برای انگور تنگ شده بود ‫عاشق انگورم من!
‫لیلیث رو دیدی؟
‫نه
‫- باید فورا بریم ‫- صبر کن
‫آدمای توی کتابخونه با دیدن تو وحشت میکنن
‫بیا این جواب میده حتما
‫نه. نه
‫امکان نداره، امکان نداره!
‫متاسفم روفس
‫باید اینجا مخفی بشی
‫باشه
‫چقدر حقارت‌آمیز
‫چه بچه‌ی پُرمویی!
‫عالیه
‫میدونی، تقریبا فراموش کرده بودم ‫که تو چقدر آزاردهنده‌ای
‫هیچوقت اینو فراموش نمیکنم
‫باز شو!
‫منو از اینجا بیار بیرون
‫به زور اینجا جا میشم
‫من میخوام از اینجا بیام بیرون ابت
‫باید ساکت باشی روفس
‫اون بیرون چه خبره؟ ‫هیچ چیزی نمیتونم ببینم
‫- هیس! ‫- ناموصن؟
‫الان بهم گفت هیس ابت
‫- زیادی زدی بیرون ‫- هی!
‫چه کالسکه‌ی قشنگی! ‫بذارید فرشته‌ رو ببینم
‫بزن به چاک خانم
‫حراست! حراست!
‫
‫انقدر محکم باید قدم بردارید؟
‫کسی بداخلاق شده؟ ‫شیشه‌ات رو میخوای؟
‫کاری نکن از اینجا بپرم بیرون
‫ساکت روفس ‫بچه‌ها حرف نمیزنن
‫تموم شد
‫حالا بذارید ببینیم
‫ج مثل جادو ‫کاف مثل کتاب طلسم
‫کاف مثل کتاب آشپزی؟
‫- کتاب آشپزی؟ ‫- آره
‫من دستورپختِ محرمانه‌ی خوشمزه‌ترین ‫کلوچه شکلاتی‌هایی که تا حالا خوردید
‫رو دارم
‫حتما کلوچه‌های واقعا خوبی‌ان
‫همینطوره و بذار اینطوری بگم
‫اگه این دستورپخت به دست آدم اشتباهی بیفته،
‫میتونه بشریت رو مارپیچ‌وار...
‫به سده‌های تیره برگردونه
‫یادم اومد!
‫توی اتاق مطالعه‌ی بزرگـه!
‫هیس!
‫- متاسفم! متاسفم ‫- هیس!
‫پس چیزی که دنبالشیـم قدیمی، ‫چرمی، جادویی و یه جورایی
‫کتاب ماننده
‫وقتی بچه بودم پدربزرگم همیشه اینو برام میخوند
‫ارباب توکین
‫یکی از بزرگترین دفترداران زمان ما
‫میدونی پدربزرگت واقعا توی نبرد ‫پنج سپاه حضور داشته؟
‫چی؟! چیزهایی که نوشته واقعیت دارن؟
‫آره آره آره، بعضی داستان‌ها واقعی‌ان
‫جیغ بلند، حالا بریم
‫صبر کن
‫میدونی این یعنی چی؟
‫اسب‌های تک‌شاخ و پری‌ها ‫هم ممکنه واقعی باشن!
‫و اژدهایان! غول‌ها و دیوها!
‫و تموم چیزهایی که میتونن بخورنت!
‫فکر میکنم نکته اصلی داره از دستتون درمیره
‫دوست دارید بدونید بعدش چی میشه یا نه؟
‫روفس و ابت قراره کتاب رو پیدا کنن! اینو میدونم
‫بیا بفهمیم
‫این چی؟ ‫نه، کتاب خوبیـه
‫حالا چی؟
‫فقط یه تاخیر کوتاهـه دوفس و هیس
‫دارم میبینمش بچه‌ها
‫کتاب رو میبینم
‫چطوری قراره اونو بگیریم؟
‫مارو میگیرن
‫اونا با من
‫شما کتاب رو بگیرید
‫خب دنبالم بیا
‫روفس رو بگیر
‫سلام؟
‫ببخشید، یکی داره توی کتاب‌ها ‫نقاشی میکنه
‫اسمش رو نمیدونم اما از اوناییه ‫که ویراستِ اول روش نوشته
‫- کجا؟ ‫- میز پشتی
‫اینو نگاه کن، نیازمندِ مهارتـه
‫گمونم اونقدری که فکر میکردم خوب نیستم ‫خیله‌خب
‫درها قفل شدن! ‫ما گیر افتادیم!
‫به سمت در فرار کنید!
‫- اسکات سنگ طلسم رو بگیر! ‫- ما قراره بیفتیم زندان
‫متاسفم، متاسفم ‫وای نه...
‫شوخیت گرفته دیگه!
‫اسکات!
‫بجنبید برگردیم به خونه!
‫ابت کو؟
‫گرفتمش!
‫خیله‌خب ‫محکم بشین روفس
‫- سرعت میگیریم! ‫- چی؟
‫
‫متاسفم پسرک‌ها
‫- لاکاریس! -
‫چقدر دلم برات تنگ شده بود دوست قدیمی
‫
‫احساس خیلی خوبی ندارم
‫- اون چیه؟ ‫- به چی دارید نگاه میکنید؟!
‫وقت اینکارها رو نداریم روفس، بجنبید!
‫- هی! ‫- باز شو!
‫باید کتاب‌هایی که به امانت گرفتید ‫رو ثبت کنید قبل رفتن!
‫درواقعا خیلی ممنونم که ازش محافظت کردید،
‫اما بهتره به آپدیت کردن ‫ امنیتِ کتابخونه‌ـتون فکر کنید
‫چی توی فکرت بود؟
‫چیه؟ کتاب رو گرفتیم دیگه مگه نه؟
‫پس گمونم بتونید برید خونه و دنیاتون رو نجات بدید
‫هنوز نه، کتاب تازه اول ماجراست
‫اکثر عناصری که برای طلسم ‫نیاز داریم توی دنیای شماست،
‫بخاطر همینم بود که همون ‫اول به اینجا اومدیم
‫چه عناصری؟
‫بخاطر همین به کتاب نیاز داریم ‫نمیتونم به خاطر بیارم
‫بذارید اینجارو ببینم، ما چی داریم...
‫تغییر شکل‌ها، طلسم‌ها،
‫احضار اژدهایان
‫اکسیرهای عشق؟
‫وای نه نه
‫ایناهاش
‫طلسمی برای نجات دنیای من!
‫چیه؟ مهمه و ساده‌ست
‫فقط چهارتا عنصر میخوایم...
‫استخونِ دایناسور،
‫پوست درخت زیتونِ هزارساله،
‫و چندتا سگ آتش‌فشانی ‫عالیه!
‫صبر کن، اما تو گفتی چهارتاست
‫اون که فقط سه تا بود
‫خب، ما... عنصر چهارم رو داریم
‫چی هست؟
‫خب، این... این...
‫خونِ یه هیولاست
‫- ببخشید، چی؟ ‫- گفتم که...
‫خون یه هیولاست
‫همچنان میفهمیم چی میگی
‫باشه! خون یه هیولا!
‫متوجهم، من هیولا هستم
‫قصد داشتی کِی بهم بگی؟
‫درست بعد از اینکه از پشت بهم خنجر زدی؟
‫روفس تو عزیزترین و قدیمیترین دوست منی
‫و هیولا نیستی...
‫اما بدنت پُر از خزـه ‫پس عملا هستی
‫بیخیال
‫فقط یه قطره‌ست، اصلا دردت نمیاد
‫اگه برای نجات دنیامونه، باشه
‫اما اگه طلسمی به خون جادوگر نیاز داشته باشه،
‫توی دردسر میفتی!
‫دیدی؟ احسنت دوست قدیمی
‫خیله‌خب کی آماده‌ست که دنیارو نجات بدیم؟
‫
‫قرار نیست یواشکی وارد موزه بشیم که؟
‫نمیخوام استخون یه دایناسور رو بدزدم
‫مجبور نیستیم. میتونیم مستقیما ‫به منبعش بریم
‫سایت حفاریِ تاریخیِ اکتشاف‌نشده
‫احتمالا باید یکمی حفاری کنیم
‫باز شو!
‫ابت! بدش به من!
‫هرگز!
‫- مالِ منـه! ‫- چرا نمیری کتابِ خودت رو بگیری؟
‫ابت کتابت!
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫وای نه!
‫نگران نباشید
‫طلسم التیام رو نگرفته
‫نه اوضاع بدیـه، واقعا بد
‫مشکل چیه؟
‫صفحات دیگه
‫یادم نمیاد چی توشونه
‫خب بجنبید پس
‫کتاب رو گرفتی
‫- کتاب رو گرفتی! ‫- فقط نصفشـه
‫به همش نیاز دارم
‫حالا این کتاب مسخره رو برای ‫چی نیاز داری؟
‫ارزش کلی پول رو داره؟
‫ارزشش بیشتر از تموم چیزهای ‫این خونه روی همـه
‫شاید اگه کاملا صحیح و سالم بودن
‫اما نصف اون کتاب هیچ ارزشی نداره
‫اگه کتاب رو داشته باشی، ‫میتونی جادو کنی درسته؟
‫- چی میگی تو؟ ‫- گوش بده بهم
‫اگه کل کتاب رو بگیری لیلیث،
‫میتونی همه‌چیز رو تبدیل به طلا کنی، درسته؟
‫عزیزم، مردِ ساده
‫اگه باقیِ این کتاب رو داشتم،
‫میتونستم هرچیزی رو تبدیل کنم به، خب...
‫هرچیزی
‫کمکم کنید پیداش کنم
‫و همه ما ثروتمندتر از رویاهای ‫وحشیانه‌ـمون میشیم
‫هی کجا داری میری؟
‫میرم که قدرت‌هام رو پس بگیرم
‫شما احمقا اینجا بمونید ‫مواظب در باشید
‫بزودی برمیگردن با نصفِ دیگه‌ی کتاب
‫- نمیتونیم این همه حفاری کنیم ‫- مجبور نیستیم
‫کاری میکنیم چیزی که میخوایم ‫به سمتمون بیاد
‫حالا عقب بایستید
‫فکر میکنی میدونه داره چیکار میکنه؟
‫بیخیال بابا! ‫یکم ایمان داشته باش
‫- استخوان‌های ما قبل تاریکی ‫که در اعماق دفن شده‌اید،
‫جلوی پاهای من خود را آشکار سازید -
‫
‫فکر نمیکنم جواب داده باشه
‫خب بذارید به کتاب طلسم یه نگاهی بندازم
‫دیدید؟ یکمی خسته‌ام
‫به جای اینکه بگم استخون، گفتم استخوان‌ها
‫- ابت... ‫- بنظر میاد گفته باشم
‫باهمدیگه و نه تکی ‫این کلمات خیلی شبیه به همدیگه‌ان
‫ابت! نگاه کن!
‫
‫شاید... خوب باشه؟
‫خوب نیست! خوب نیست! فرار کنید!
‫بیا! بیا منو بگیر!
‫روفس!
‫
‫فرار کنید! از اینجا برید!
‫باز شو!
‫- آسیب دیدی؟ ‫- ممنون که نجاتم دادی
‫چه شیرین
‫- وای نه ‫- میدونستم اینطوری میشه
‫قابل پیش‌بینی بود
‫اگه خیلی باهوشی، بعدش چی میشه؟
‫دوباره روفس خورده شد!
‫بابابزرگ بهمون میگه اگه هی نپری وسط
‫«برای نجات روفس به جادوی ‫قدرتمندی نیاز بود
‫متاسفانه، ابت جادوگر سابق نبود»
‫یه کم کمک بد نیست!
‫بجنب ابت!
‫داری چیکار میکنی؟!
‫دارم سعیم رو میکنم روفس!
‫
‫فرار کن! فرار کن روفس، فرار کن!
‫باز شو! فرار کن، فرار فرار فرار کن!
‫
‫کجا داری میری؟
‫منظورت چیه که کجا دارم میرم؟
‫باید پوست درخت زیتون رو بدست بیاریم
‫اسکات و امیلی چی؟
‫اونا چی؟
‫اینجا نیستن
‫راست میگی، اینجا نیستن
‫فقط اونجا واینسا
‫باید بریم پیداشون کنیم!
‫هی! یه چیزی رو فراموش نکردی؟
‫دوباره باز ازتون نمیخواما!
‫کتاب رو بدید بهم!
‫همین الان ما رو گشتید ‫معلومه که دستِ ما نیست
‫واسه من باهوش بازی درنیار دختر
‫احساس میکنم هرچیزی در ‫مقایسه با تو باهوشـه
‫بهتره...
‫ولش کن!
‫بسه، کتاب کجاست؟
‫چرا انقدر عاجزانه میخوایدش؟
‫تا لیلیث بتونه ازش استفاده کنه و ما رو ثروتمند کنه
‫هی ادگار
‫چرا باید بدیمش به اون؟
‫اگه کتاب رو نگه داریم
‫و خودمون چیزمیزا رو تبدیل به طلا کنیم چی؟
‫بهش نیازی نداریم
‫احتمالا این هوشمندانه‌ترین چیزیـه
‫که از زبون تو شنیدم
‫خیلی ممنونم
‫میتونیم کتاب رو بگیریم و قبل از
‫اینکه لیلیث خبردار بشه چیشده بریم
‫آره! هی ادگار
‫اولین چیزی که میخوای به طلا ‫تبدیل کنی چیه؟
‫میخوام یه چاقوی طلای خالص بسازم
‫که لبه‌هاش «تیغه» ‌کاری شده
‫نه، نه، خیلی سطح پایین داری فکر میکنی، خیلی سطح پایینـه
‫یه ماشین طلای خالص!
‫حالا داری فکر میکنی
‫یه ماشین طلای خالص؟
‫وزنـش لاستیکاش رو نمیترکونه؟
‫راست میگه
‫نه، خود لاستیک‌ها هم طلایی‌ان
‫لاستیک‌های طلای خالص!
‫متاسفم رفقا
‫برای اینا وقت نداریم
‫- سلام ‫- روفس!
‫- تو زنده‌ای! ‫- به زحمت. ازش تشکری هم ندارم
‫مطمئن نیستم تا حالا ‫توی زندگیم دو دفعه توی
‫یک روز خورده شده باشم
‫اولا که تمساحِ قورتـت نداده بود
‫دوما، تی‌رکس اصلا شکم نداشت
‫پس عملا امروز اصلا خورده نشدی
‫ممنون که ما رو نجات دادید
‫روفس میخواست شما رو ول کنه
‫صبر کن، چی؟ ‫من هیچوقت همچین چیزی نگفتم!
‫چرا گفتی، حالا بیاید از اینجا ‫بریم قبل از اینکه اینا بیدار بشن
‫درسته!
‫اسکات میتونی اینو برای من ‫بذاری توی کیفت؟
‫
‫خیله‌خب!
‫توقف بعدی، درخت زیتون
‫امیدوارم راحتتر از بدست آوردن استخون دایناسور باشه
‫خب هم هست و هم نیست
‫اما توی یه پارکـه
‫زیاد بد بنظر نمیرسه
‫خب کاملا درست نیست
‫درواقع توی یه جنگل اسرارآمیز و جادوییـه
‫بعلاوه خیلی خطرناک میشه چون ‫کلی شکارچی داره
‫اما ورودیـش توی یه پارکه
‫باز شو!
‫
‫تقریبا توی چنگمون بودن!
‫و بعدش فرار کردن
‫وای پسر چقدر کثیف کاری
‫این چیه؟
‫اکسیریِ برای پس گرفتن قدرت‌هام
‫جواب داده؟
‫خب بذارید ببینیم
‫آره، قطعا جواب داده
‫خیلی بهتر شد
‫وای نه! قدرت‌هاش رو پس گرفت
‫الان دیگه واقعا داره هیجان‌انگیز میشه!
‫خیله‌خب بشین پیتر
‫آره میخوام بشنوم چی میشه
‫«برای اجرای طلسم التیام، به دو ‫عنصر دیگه نیاز داشتند»
‫هی! بگیر اونو!
‫آشغالات رو ننداز روی زمین
‫و چرا باید به حرف تو گوش بدم؟
‫اون تخته‌ی چرخ‌دار رو بده به من
‫
‫هی رفیق! روانی بود!
‫اون هیچی نبود
‫کارش خوبه
‫فکر میکنید اون شگفت‌انگیزه ‫اینجارو ببینید
‫
‫هی پسر، این چیه؟
‫من «این» نیستم ‫بهتون میگم
‫که عضو محترمی از قلمرو آلین هستم
‫من دوست صمیمیِ رهبر جادوگران ‫ابتی که اونجاست هستم
‫این چاقو رو میبینید؟ ‫ملکه دادش بهم
‫برای سلاخی کردن یه دیو
‫پدربزرگم توی نبرد پنج سپاه جنگیده
‫داریم به جشنواره رنسانس میریم
‫ایول پسر، لباست رو دوست دارم
‫هی اگه مسابقه‌ی لباس خاصـه،
‫یعنی این رفیق کوچولوی ما بدستش میاره
‫آره میاره ‫آره میاره
‫من کجام؟
‫هی خب، موفق باشید
‫هی!
‫ایمن باشید
‫عجب لطفی کردی
‫درمورد اون طلسم دو به شک بودم
‫چرا؟
‫به راحتی نمیتونستم سرشون رو بترکونم
‫ورودیِ جنگل جادویی
‫باید یه جایی همینجاها باشه
‫
‫این منو یاد خونه میندازه ‫من جلو میرم
‫دقیقا چه اتفاقی برای دنیاتون افتاده ابت؟
‫اینجا هم میتونست اتفاق بیفته؟
‫بله، بله میتونه
‫دنیای من قبلا مثل دنیای شما بود
‫اما مردمم سهل‌انگار شدن...
‫حریص
‫و چیزی که یه زمان زیبا و سرسبز بود
‫تیره و متروک شد
‫قراره درستش کنی دیگه، درسته؟
‫قراره تلاش کنم
‫اما شما باید از دنیای خودتون محافظت کنید
‫اجازه ندید انقدر بد بشه که فقط ‫با جادو بشه درستش کرد،
‫چون ممکنه من در دسترس نباشم
‫با تو میتونه شروع بشه
‫ما نزدیکیـم!
‫هی! روفس درخت رو پیدا کرد
‫پاشو ببینم! ‫کثیفه! عجله کن
‫تقریبا همدیگه رو بوسیدن!
‫فکر کنیم میخوام بالا بیارم
‫اونقدری که تو فکر میکنی بد نیست پیتر
‫من فکر میکنم رمانتیکه
‫که جوون باشی و عاشق
‫هیچ چیزی غیرممکن بنظر نمیاد
‫یه روز خودت میفهمی
‫من اینطور فکر نمیکنم
‫عشق شگفت‌انگیزه،
‫و عشق ورزیدن به کسِ دیگه‌ای؟
‫هیچ چیزی شبیه بهش وجود نداره
‫همونطوریِ که من شما دو تا رو دوست دارم
‫«امیلی از قلبـش پیروی کرد،
‫و میدونست که اسکات در اعماق ‫قلبـش همین احساس رو داشت
‫اما در این هنگام،
‫نگرانی‌های دیگری داشتند»
‫و رسیدیم
‫بنظر من که یه درخت هزارساله میاد
‫به یه تیکه از پوستش نیاز داری درسته؟ ‫من میتونم بگیرمش
‫اونقدرام ساده نیست
‫چیزی که ما میخوایم پوست بوسیده شده ‫از طرف خورشیده که در بالای درخته
‫یه نفر باید ازش بالا بره
‫نوچ نوچ، منو بیخیال شید
‫میدونی که بالای ارتفاع نمیرم
‫
‫فکر میکردم اومدی که کمک کنی
‫کمک آره ‫مردن نه
‫خیله‌خب باش
‫اما وقتیکه این داستان رو برای ‫بچه‌هام تعریف کنم،
‫قراره بیشتر افسانه‌ای‌ باشه
‫روفسِ شجاع، نه!
‫روفس، محافظِ کبیر قلمرو!
‫باید نه گفتن رو یاد بگیرم
‫تو میتونی روفس!
‫گرفتمش
‫آره، بیا بریم روفس!
‫روفس!
‫یه کاری بکن!
‫باشه
‫صبر کن! ممکنه به اون بزنیش!
‫
‫منو بذار زمین، منو بذار زمین
‫بجنب، بجنب، بجنب
‫ابت!
‫کمکم کن!
‫
‫چی گفتی بهش؟
‫
‫اما هی!
‫یادم اومد چطوری جغدی حرف بزنم!
‫میدونید جغدها
‫جایگزینی برای کلمه‌ی جغد ندارن؟
‫من تقریبا مُردم و تو باید اینو بگی؟
‫باید خوشحال باشی، الان نجاتت دادم
‫خوشحال کلمه‌ای نیست که من استفاده میکردم
‫روفس تو عزیزترین و قدیمی‌ترین دوست منی
‫میدونی که دوستت دارم
‫خب، احساساتمون مشترکه
‫منم دوستت دارم روفس
‫و من عشقم رو به شما میدم بانوی من
‫آره و...
‫منم ازت خوشم میاد روفس
‫باشه
‫واقعا؟ گفتن اینکه کسی رو ‫دوست داری کار سختی نیست اسکات
‫- چی؟ ‫- بیخیال
‫جوون و ابله بودن
‫و اگه برای کسی اهمیت داره، من...
‫بیخیال
‫آره...
‫باز شو!
‫تنها چیزی که نیاز داریم یه ‫سنگ کوچولوی آتشفشانیـه
‫و به هدفمون میرسیم!
‫سنگ آتشفشانی؟ ‫چه باحال
‫- لیلیث! ‫- چطوری برنامه میریزی
‫به یه آتشفشان بری
‫انقدر سریع؟ ‫آها آره
‫اون...
‫سنگ طلسم
‫باید سریع اقدام کنیم
‫منو دست کم نگیر ابت
‫نمیتونی تا به ابد قدرت‌هام رو محصور کنی
‫- چش شده؟ ‫- بنظر میاد یه نفر
‫یکمی جوشونده‌ی بازگردانی قدرت‌های ‫جادویی خورده. کثیف کاری
‫البته هیچوقت نفهمیدم که چرا به ‫یه جوراب کثیف نیاز داره
‫فرار کنید!
‫برید توی یه اتاق
‫باز شو!
‫شگفت‌انگیزه
‫کجاییم ما؟
‫ما در آستانه‌ی دنیا هستیم
‫اگه از من بپرسید، خیلی نزدیکیم
‫«هیچکس حرفی نزد،
‫همانطور که بُهت‌زده ایستاده بودند
‫در آستانه‌ی متروک‌ترین مکان ‫روی زمین بودن
‫تنها کاری که باید میکردن این بود که ‫یه سنگ آتشفشانی بردارن و با آن،
‫یک قدم به التیام بخشیدنِ آلین ‫نزدیک میشدن»
‫خب خیلی سخت بنظر نمیاد
‫سختتـر از اون چیزیِ که فکرش رو بکنی ‫اما در کنار همدیگه بودن
‫روفس مورد علاقمه
‫اون قوی و وفادار و شجاعه
‫فکر نمیکنم بقیه جور دیگه‌ای باشن
‫امیلی فهمید چطوری از سنگ ‫طلسم استفاده کنن
‫ابت همه رو چندین بار نجات داد،
‫مخصوصا روفس
‫اسکات چی؟
‫امیلی رو از اون چیزِ استخونیِ دایناسوری نجات داد
‫مهم نیست ‫روفس بهترینه
‫در آخر، همه‌ـشون باید با ‫همدیگه کار کنن
‫تا دنیای روفس رو نجات بدن
‫داری چیکار میکنی؟
‫وقتمون داره تموم میشه
‫ما؟
‫ما دزدای معمولی هستیم
‫بعلاوه گفتی که ما رو قراره پولدار کنی
‫آره، خسته شدیم انقدر درهم کوبیدمون
‫خب چرا بهمون نمیگی که چطوریاست برات؟
‫چون ما دیگه خسته شدیم
‫خسته شدید باشه
‫ادگار، تیغه‌ی عزیزم
‫دیدی؟ اون میدونه که اسمم تیغه‌ست
‫طرف کی هستی تو؟
‫
‫خیلی آسون بود
‫هی، گرفتیمش
‫
‫عالیه، بریم خونه
‫لیلیث
‫جایی برای فرار نداری ابت
‫چیزی که من میخوام رو بهم بده ‫و اجازه میدم که زنده بمونی
‫اگه میشه نصف دیگه‌ی کتاب رو بده به من
‫بدش به من
‫وگرنه از توی دستای مُرده‌ات میگیرمش
‫میدونی چیه؟
‫مایلم که تلاش کردنت رو ببینم
‫واقعا؟
‫توی نبرد جادوگری چاقو میکشی؟
‫راست میگه
‫حمایتت میکنیم رفیق!
‫تو جادوگری که قبلا بودی نیستی ابت
‫فکر میکنم کارم خوبه
‫دوسال با زیرپوشت توی یه جنگل وقت بگذرون
‫و سنجاب بخور و ببین که چی از آب درمیای
‫- بهت برنخوره ‫- برنخورد
‫بذار ببینیم چقدر خوب جلوی جادوی خودت ‫تاب آوردی!
‫- از آتش مذاب و شدید زاده شو،
‫به اژدهای آتش وحشتناک و تیره
‫امر میکنم! -
‫الان آتیش رو با آتیش هم قافیه کردی؟
‫خودت نوشتیش
‫راست میگه. من نوشتم
‫از نزدیک خیلی ترسناکتـره!
‫چرا طلسمی برای یه اژدهای شیطانی داری؟
‫اونموقع ایده خوبی بنظر میومد!
‫و چه زمانی بود؟
‫داشتم تغییر میکردم!
‫وای که چقدر ترسناکی
‫بسوزونشون!
‫مخفی بشید!
‫نه... نه...
‫نه! سنگ طلسم!
‫بنظر میاد همه ما توی این قلمرو گیر افتادیم
‫شب بخیر
‫
‫باز شو!
‫فرار کنید
‫بالاخره میتونم از این آشغالدونی برم بیرون
‫یادم میاد کی هستم
‫همه‌چیز یادم میاد
‫من ابت هستم،
‫جادوگرِ کبیر آلین،
‫نگهدارِ کتاب طلسم‌ها،
‫مسافر عوالم!
‫و قراره قاتل اژدهایان بشم!
‫
‫به اندازه کافی وقتم رو هدر دادید
‫فورا بدیدش بهم!
‫وقتیکه مادربزرگم درمورد این چیزها ‫بشنوه رسما اخراجی!
‫نمیتونه اخراجم کنه ‫چون استعفا میدم!
‫روفس!
‫لیلیث!
‫چی؟ دیگه نمیخوام بشنوم
‫نمیخوای بدونی آخرش چی میشه؟
‫نوچ دیگه نمیخوام
‫آره این داستان افتضاحه
‫داستان هنوز تموم نشده
‫در صفحات کم، اتفاقات زیادی میتونه بیفته
‫گمونم، اما روفس نمیتونه بمیره
‫باز شو!
‫احمق!
‫تو نمیتونی نابودم کنی!
‫این بخاطر روفسـه
‫نه! نه!
‫روفس
‫روفس...
‫ناراحت نباش
‫خاک جادویی فقط قدرت التیام ‫دنیای ما رو نداره
‫اما به عناصری که توی کیفته نیاز دارم اسکات
‫و کتاب طلسمم، اگه اشکالی نداره
‫- خون هیولا و استخوان باستانی،
‫پوست زیتون و سنگ آتشفشان
‫از زمان گذشته و زندگی قدیمی،
‫قدرتی عطا کن که ‫زندگی جدیدی قوت گیرد -
‫فقط چندتا دونه لازمه
‫جواب نمیده
‫صبر کن
‫روفس!
‫چی رو از دست دادم؟
‫بُردیم؟
‫موفق شدیم، بُردیم
‫اسکات اینجا کمکم کن
‫ممنون
‫حالا باید بریم
‫از هردوی شما ممنونم
‫بدون شما نمیتونستیم کاوشمون ‫رو به اتمام برسونیم
‫و قلمرو ما تا به ابد مدیون شماست،
‫مثل خودِ ما
‫دوباره میبینمتون؟
‫یه روزی
‫هیچوقت نمیشه فهمید آینده ‫چه چیزی رو برامون تو چنته داره
‫از همدیگه مراقبت کنید
‫باشه
‫و سعی کنید کار بهتری برای محافظت ‫از دنیاتون بکنید
‫هی روفس
‫میدونم که بهت سخت میگیرم
‫و واقعا تحملم سخته
‫اما تو تنها دوست حقیقی هستی که من دارم
‫و خیلی برام اهمیت داری
‫حالا بجنب، محافظ کبیر قلمرو
‫و فراموشش نکن
‫باز شو!
‫واقعا؟ شما دو تا؟
‫هیچوقت انتظار چنین چیزی رو نداشتم؟
‫برای کتاب طلسمم برگشتم فقط
‫روفس! میدونستی این موضوع رو؟
‫شما دوتا لیلیث و ادگار و نورمن رو دیدید؟
‫نه
‫خودم تنهایی این میز رو چیدم
‫خب روزتون چطور بود؟
‫توی کتابخونه چیزی یاد گرفتید؟
‫آره زیاد، ما فقط یه سیاره داریم
‫و باید ازش محافظت کنیم
‫پدربزرگش همیشه میگفت دانش درهارو باز میکنه
‫ما توی اتاق قفل شده‌ی طبقه بالا رفتیم
‫بهت که گفتم توی اون اتاق نرو اسکات
‫متاسفم اما روفس و ابت
‫به کمکمون نیاز داشتن تا ‫دنیاشون رو نجات بدن
‫روفس و ابت؟
‫از طریق راهروی جادوییِ توی اتاق زیرشیروونی ‫از یه دنیای دیگه اومدن
‫ما کمکشون کردیم خاک جادویی رو درست کنن ‫تا دنیاشون رو از مُردن نجات بدن
‫بس کنید. دیگه نمیخوام درمورد ‫روفس چیزی بشنوم
‫پدربزرگت همیشه درموردش برام ‫داستان تعریف میکرد
‫نمیدونم شما چطوری درموردش فهمیدید
‫سال آخر، ‫با بیماریِ پدربزرگت،
‫خیلی سخت گذشت
‫فکر میکنم گاهی اوقات دیگه
‫تفاوت بین دنیای واقعی و ساختگی رو تشخیص نمیداد
‫- مامانبزرگ... ‫- اصلا بامزه نیست
‫ما داریم حقیقت رو میگیم
‫ببین! واقعیـه!
‫واقعیـه اسکات؟
‫همش واقعیت داره؟
‫توی این دنیا هم جادو وجود داره
‫چجور جادویی؟
‫عشق
‫همونطوریِ که الان اسکات داره بهت نگاه میکنه
‫پدربزرگش هرروز زندگیش اینطوری
‫بهم نگاه میکرد
‫هنوزم اولین دفعه رو به خاطر میارم
‫اونموقع بود که فهمیدم چقدر دوستم داشت
‫و من چقدر دوستش داشتم
‫هر روز عزیزتر میشد
‫بودن شما دوتا اینجا
‫فقط زنده بودن و دوست داشته شدن ‫رو به خاطرم میاره
‫عشق
‫قدرتمندترین حادوییِ که تابحال دیدم
‫پس... امیلی
‫برای مراسم رقص همراه داری؟
‫- روفس؟ ‫- با روفس میخوای به مراسم رقص بری؟
‫اسکات! امیلی!
‫چیزی رو فراموش کردی؟ ‫خاک جادویی جواب داده؟
‫آره آره آره ‫اون مال یه ماه پیش بود
‫قلمرو یکبار دیگه به کمکتون نیاز داره
‫چیکار باید بکنیم؟
‫- موفق شدن! ‫- واقعا دوست دارم جادوی واقعی رو ببینم
‫وقتِ خوابـه، داره دیروقت میشه
‫بیخیال بابابزرگ!
‫روفس چی؟ به کمکشون نیاز داره
‫و اون داستان واسه یه شبِ دیگه‌ست ‫بجنبید
‫- قول میدی؟ ‫- آره قول میدم
‫- شب بخیر ‫- شب بخیر بابابزرگ
‫شب بخیر
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.