..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫ریکی.
‫ریکی! ریکی! ریکی!
‫ریکی!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫این خونه به نظرتون چه شکلیه؟
‫یه خونه قدیمی معمولی، نه؟
‫یه خونه معمولی توی یه مناسبت شاد.
‫یه خونه شبیه خونه خودتون.
‫ولی اگه می‌گفتم یکی تو خونه‌تون زندگی می‌کنه
‫و شما خبر ندارین چی؟
‫و منظورم همستری که تابستون پارسال ‫گم شد نیست،
‫نه، نه، نه.
‫منظورم یه نفره که تا به حال ندیدین.
‫شاید شنیده باشین به اسامی
‫مثل لارها، جن‌ها یا الف‌های خونگی ‫صداشون بزنن.
‫در هر صورت، ارواح نامرئی خونه هستن
‫و تو داستان ما، اسمشون فینه.
‫هیچ موجودی مثل فین نداریم.
‫می‌دونم تصورش سخته، ولی این ‫هم‌خونه‌های نامرئی
‫تو تموم خونه‌های دنیا زندگی می‌کنن.
‫نه، نه، جدی میگم! حتی خونه شما.
‫اه، عزیزم، عینکم رو دیدی؟
‫- عینکت؟ ‫- اوه! رو سرمه.
‫فین‌ها همه چی رو مرتب نگه می‌دارن.
‫و در نهایت، فین‌ها هستن که یه کاری می‌کنن
‫حس کنین، هیچ جا... خونه آدم... نمیشه.
‫فین‌ها مسئولن مراقب همه چیز و همه کس
‫توی خونه‌شون باشن.
‫اه!
‫البته، فین‌ها خوب مراقب حیوون‌های ‫خونگی هستن...
‫ها؟
‫...چه کوچولو باشن چه تپل،
‫چه گربه باشن چه قرمز رنگ.
‫وای!
‫این ویدئو تو چشم بهم زدن دست به دست میشه!
‫حتی وقتی تا دیر وقت بیدار می‌مونن
‫و صدای آلارم گوشیتون رو نمی‌شنوین، ‫مراقبتون هستن.
‫ها؟
‫اه! ای وای، دوباره؟!
‫خودتون تصور کنین دیگه.
‫هدف غایی یه فین
‫اینه که آرامش و توازن رو بیاره به خونه.
‫روش زندگی و هدفشون همینه.
‫هیچ فینی فکرش رو هم نمی‌کنه
‫که این رسوم باشکوه رو زیر پا بذاره.
‫و دوستان، این پایان داستان ماست.
‫یا می‌تونست باشه،
‫اگه به خاطر تک فین عجیب ما نبود.
‫اوه، من دیگه تحمل ندارم یه دقیقه ‫دیگه هم توی این خونه بمونم!
‫خب، ایده خودت بود اجاره‌ش کنیم، یادته؟
‫نه بابا؟! خب، چرا پشیمونم نکردی؟!
‫من خبر نداشتم.
‫شاید اگه همونطور که ازت خواسته بودم
‫درباره‌ش تحقیق می‌کردی، می‌فهمیدی یه ‫انرژی شومی تو این خونه‌ست!
‫ولی نکردی چون هیچوقت به حرف آدم ‫گوش نمیدی!
‫چی فرمودی؟ اوه، بیخیال.
‫عیبی نداره، میریم با مادرت زندگی می‌کنیم.
‫چی؟ ‫کار به اینجا رسیده؟
‫- بدتر از این نمیشد! ‫- اوه، حیف شد!
‫ولی باید می‌رفتن!
‫اه!
‫هوم! هوم.
‫اوه! خونه کیه؟ خونه خودم!
‫یوهو! ‫بلرزون، بلرزون!
‫یوهو!
‫ببینم اینجا چی داریم!
‫آخی، چه زوجی!
‫امتیاز! هوم!
‫هاهاها!
‫آدمیزاد که نباشه، دردسر هم نیست!
‫اینجا خونه منه!
‫داریم میرسیم، رفقا!
‫هی اسم شهره یادم میره.
‫- برگ، عزیزم، برگ. ‫- هوم!
‫امیدوارم کریستین بتونه تو شهر دوست پیدا کنه.
‫هر دفعه دوست جدید پیدا می‌کنم، ‫باز مجبور میشیم جابجا بشیم.
‫دوست پیدا کردن به چه درد می‌خوره.
‫بهرحال کارآگاه‌ها به دوست و رفیق ‫نیاز ندارن.
‫باید تمرکزمون رو بذاریم روی تحقیقاتمون.
‫جدی فکر کردی تو این شهر کوچولوی ناز
‫چیزی واسه تحقیق پیدا می‌کنی؟
‫مامان، یه شهر کوچولوی ناز درست شبیه همینجا
‫توی کتابم هست.
‫«مسیر ذهن متفکر
‫مستقیم میرسید به یه شهر کوهستانی ساکت،
‫و امکان نداشت آدم بفهمه
‫که تموم شهروندها، از پلیس گرفته تا نونوا،
‫اعضای یه گروه خلافکار بودن.
‫آخرین چیزی که آماندا انتظار داشت ‫پیدا کنه...»
‫- پارک تفریحی خودمون! ‫- اوه، اینجا رو، کریستین!
‫حتی چرخ و فلک هم دارن!
‫کسی پایه سوار شدن نیست؟
‫- من هستم! ‫- آره!
‫هاها! ‫بابا، دور برگردون رو از دست دادی.
‫ها! ‫ممنون که حواست هست، شرلوک.
‫هیچی از زیر دست ایشون در نمیره.
‫تموم شد؟ چقدر سریع گفتی.
‫فایده نداره.
‫فهمیدم کار کی بوده.
‫اوپس، مانع! ‫نزدیک بودها!
‫کارآگاه وارد صحنه میشه
‫و با دقت دنبال سرنخ می‌گرده.
‫نگفتم با دقت؟!
‫آها! ‫یه چیز مشکوک می‌بینه!
‫یعنی همون مدرکیه که دنبالشه؟
‫خودشه، ادامه بده!
‫جی‌بی، سطل آشغال خودش خالی نمیشه که.
‫آره، میشه بعداً خالیش کنم؟
‫باید برم تو شخصیت و واسه صحنه بزرگم ‫آماده بشم.
‫تیک تاک!
‫بیاید واسه صحنه بعدی آماده بشیم! ‫سیاهی لشکر، بیاید!
‫چه شرایط عجیبی.
‫ولی حتی این جرم هم باید یه آدم بده داشته باشه،
‫یه آدم بده‌ی بنفشه.
‫اه! اوه! باه باه!
‫چی... چی؟
‫چشه این؟ کات!
‫چیکار می‌کنی؟!
‫فقط باید از کنارش رد بشی، تمام!
‫گوش کن به حرفم.
‫یه فکری دارم که صحنه رو خیلی بهتر می‌کنه!
‫منم یه فکری دارم. ‫از ست من بزن به چاک!
‫یه برداشت دیگه بگیریم؟
‫اه...
‫نه، همین خوبه. ‫ادامه میدیم، ملت!
‫چرا اینقدر طولش میدین؟!
‫سرعت یه لاک‌پشت از شماها بیشتره. ‫باید لاک‌پشته رو استخدام می‌کردم!
‫شما باید تازه واردها باشین!
‫- آها! ‫- آره!
‫و خیلی خوشحالیم که اومدیم اینجا!
‫و البته جفتمون به صورت کلاسیک ‫آموزش دیدیم.
‫دمتون گرم.
‫به کابوس کم بودجه ما خوش اومدین...
‫منظورم به سریال کارآگاهی مشهورمون،
‫«آدم بده بنفشه‌ای» خوش اومدین.
‫اینم از دیالوگ‌هاتون.
‫اوه! بقیه‌ش رو بعداً میدین؟
‫کارگردان ما هیچوقت کل دیالوگ رو نمیده
‫که این ذوق و شوق حتی بین بازیگرها ‫هم بمونه.
‫مردشور این ذوق و شوق.
‫کار مستخدم بوده.
‫چرا اینطور فکر می‌کنی؟
‫شاید به خاطر اینکه اون آقایی که لباس مستخدم ‫تنشه یه چاقو هم دستشه.
‫- سخت نبود. ‫- خیلی خب!
‫خب، این کلید خونه جدیدتون که الان ‫قراره توش اقامت داشته باشید.
‫اوه، ممنون.
‫اه، چیزی نیست که بخوام بهش بگم، واو!
‫بیاید قبول کنیم، شماها هم زیاد ‫تعریف دار نیستید!
‫هی! وایسا! ‫کجا می‌بریش؟!
‫واسه صحنه بعدی بهش نیاز دارم...
‫تو این صحنه دیالوگ داریم!
‫خیلی به خودمون افتخار می‌کنم!
‫خیلی خب، بیاید صحنه جدیده رو امتحان کنیم.
‫تو ست شلوغ نکنید، و اکشن!
‫کات!
‫به این میگی خنده شیطانی؟
‫دست بردار!
‫برداشت دهم!
‫هوم.
‫می‌دونم چه حسی دارید.
‫حتماً خیلی سخته که یه آدم بااستعداد
‫و نابغه‌ای مثل
‫خود شما دور و برش
‫پر همچین بازیگرهای درجه دوی بدون ‫غریزه باشه.
‫مثلاً این بازیگر که قراره ستاره سریال ‫باشه رو ببین...
‫- خیلی یخه! ‫- ها؟
‫ذوق و شوقش کو؟
‫چطور جرئت می‌کنی همچین حرفی بزنی؟!
‫من سر تا پام رو ذوق و شوق گرفته!
‫یه فرصت بده! ‫نشونت میدم بازیگری یعنی چی!
‫برای بازیگری واسه کارگردانی به شهرت شما،
‫آدم باید با جون و دل بازی کنه!
‫اگه نقش این آدم بده رو بهم بدین،
‫با جون و دل بازی می‌کنم!
‫ها؟
‫اه، منظورتون چیه؟
‫آره. فکر می‌کردم بدتر از این نمیشه.
‫گمونم روت زیاد حساب نکرده بودم!
‫یکی واسه همیشه این احمق رو از ‫ست من ببره!
‫وای!
‫اوه! وای!
‫چی؟
‫تو بازیگر نیستی! ‫آدم بده نیستی!
‫سرایداری!
‫از امروز دیگه سرایدار هم نیستی
‫چون... تو... اخراجی!
‫نه! من این کار رو از همه بیشتر ‫دوست دارم...
‫گفتم اخراجی!
‫صنعت فیلم و سریاله دیگه، نه؟
‫- اوهوم. ‫- همین رو بگو.
‫یکی این آب لعنتی رو هم ببنده!
‫عزیزم، مطمئنی اومدیم به خونه درست؟
‫چی؟ دوباره؟
‫آره.
‫مطمئنم اگه قفل در خراب نشده بود،
‫کلید توش جا میفتاد.
‫- خب... ‫- وای، وای، وای!
‫اینجا رو از خونه قبلی بیشتر دوست دارم!
‫اینجا خونه منه! ‫کجا دارین می‌ذارین آت و آشغال‌هاتون رو؟
‫اه! شبیه صحنه جرم می‌مونه.
‫نگران نباش، عزیزم. ‫تبدیلش می‌کنیم به یه خونه.
‫- اه. عالی شد. ‫- به این میگی عالی؟
‫عالی یعنی بزنین به چاک!
‫اینم یه جای عالی واسه کلکسیون ‫موسیقی‌های من.
‫اینجا یه جای عالی واسه کلکسیون ‫شوخی خرکی‌های منه!
‫تو چشم بهم زدن قشنگ و راحت میشه!
‫تو چشم بهم زدن از این خونه میرین!
‫هیچ خبر ندارین کجا پا گذاشتین!
‫پام رو گذاشتم روی یه چیز چسبناک.
‫یه چندتا بالشت، موسیقی یواش
‫و توستر کوچولوی عالیمون
‫واسه تبدیل کردن اینجا به خونه عالیه.
‫پایه‌تم، عزیزم!
‫هی!
‫عزیزم، توستر رو دیدی؟
‫اینم از این...
‫شش‌تا دونات خوشمزه.
‫ای کاش می‌دیدی.
‫همه وایساده بودیم و بعد تعجب کردیم.
‫- میشه سه دلار و نیم، لطفاً. ‫- همه شروع کردن به خندیدن.
‫اصلاً انتظارش رو نداشتن.
‫من برام مهم نبود تو دردسر بیفتم.
‫ممنون. لطفاً باز هم تشریف بیارید.
‫سلام!
‫من این طرف‌ها ندیده بودمت. ‫اسم من...
‫مارکه.
‫به کوله پشتیت دوخته شده.
‫البته.
‫- اوه! ‫- این همونه؟
‫شما تازه نیومدین به چندش‌ترین ‫خونه شهر؟
‫باید بدونی که هیچکس زیاد تو اون ‫خونه نمی‌مونه.
‫ما کلاً زیاد جایی نمی‌مونیم.
‫ولی باید مراقب باشی.
‫از اون خونه داستان‌های
‫ترسناکی دراومده.
‫دست بردارید، هر چیزی یه توضیح منطقی داره.
‫آخی!
‫شنیدم شبونه صدای شکستن استخون
‫میاد و حتی بدترش... چیپس!
‫دیگه توسترهای شناور رو که نگم!
‫اون خونه جن زده‌ست!
‫یعنی به یه دوست شجاع...
‫خیلی شجاع نیازت میشه.
‫اه، ممنون، ولی خودم از پسش برمیام.
‫تا آخرین نفس این شهر رو به خاک سیاه ‫می‌نشونم!
‫و هیچوقت نمی‌تونین من رو بگیرین! ‫هرگز!
‫جامون امنه.
‫ها؟
‫شرمنده، مارک، ولی از اولش هم ‫فرصتش رو نداشتی!
‫من دیگه خسته شدم.
‫سعی کردم بگم چه خبره،
‫ولی هیچوقت گوش نمیدی!
‫شاید اگه مثل بانشی‌ها سرم داد نزنی گوش بدم!
‫کِی اینقدر سنگدل شدی؟
‫من ترجیح میدم با یه مار زندگی کنم ‫تا با تو!
‫حداقل گرم میشم!
‫اینا دیوونه شدن!
‫اوه، خیلی آسونه!
‫پس چرا نمیری با یه مار زندگی کنی؟
‫اینقدر سرم هیس نکش!
‫یه لحظه وایسا، فکر کنم جا موندی ازش.
‫- ها؟ ‫- جدی؟
‫آره، یادت رفت بگی، «پس از خونه برو!»
‫اوه، راست میگی.
‫شوخیت گرفته دیگه.
‫دارن دیالوگ‌های فیلمشون رو تمرین می‌کنن!
‫سعی کن عصبی‌تر بگیش.
‫غیرقابل قبوله!
‫آره، نکته خوبیه. ‫بیا دوباره بگیم!
‫شماها نباید الان رفته باشین؟
‫- ساعت چنده؟ ‫- وقت رفتنه.
‫- باورم نمیشه. ‫- زمان از دستمون رفت!
‫حس کردم واقعیه!
‫- بدیمنه!
‫من که فقط تمرین نمی‌کنم. ‫شب اوله!
‫معلوم هست کجا داری میری؟
‫چه خبره؟
‫هوم.
‫فکر کردی می‌تونی قسر در بری،
‫ولی انگشت سرنوشت با شماره‌ت تماس گرفت.
‫هیچوقت نمی‌تونی تو خاموشی آدم بده‌ی ‫بنفشه رو بگیری!
‫آروم باش، کریستین.
‫همه چی یه توضیح منطقی داره.
‫خونه جن زده وجود نداره.
‫بر!
‫بگیرش!
‫اه!
‫یعنی...
‫هی، وایسا!
‫نمی‌خوای خودت رو معرفی کنی؟ ‫اوه، نکن!
‫میشه یه لحظه وایسی که...
‫آخ، آخ، آخ! اوه!
‫معلوم هست چیکار داشت می‌کرد؟
‫جدی گازم گرفت؟! ‫آخ!
‫یا خدا. تو چی هستی؟
‫ها؟ چی؟! ‫جدی می‌تونی من رو ببینی؟
‫- خب، گمونم آره. ‫- ای وای!
‫اوه!
‫به خاطر اینکه یه مقدار از موهام ‫رو کندی و...
‫اوه! یه دسته مو
‫ها؟
‫و بهش نیاز دارم! ‫پشمام رو پس بده!
‫یه لحظه وایسا.
‫اول می‌خوام بدونم چی هستی.
‫اوه! من یه فینم. اینجا خونه منه ‫و اونم پشممه!
‫- بدش من! ‫- فین‌ها وجود ندارن.
‫اوه، راست میگی!
‫سر همون فکرت بمون و پشمم رو پس بده!
‫به نظرم می‌خوای بگی من می‌تونم ببینمت
‫چون یه کوچولو از پشمت دستمه.
‫کجای دنیا به اون میگن یه کوچولو؟
‫- یالا، پسش بده وگرنه... ‫- وگرنه چیکار می‌کنی؟
‫وگرنه داد میزنم و می‌کوبم به دیوارها.
‫میزنه به سرم!
‫دیوونگیه.
‫- ولی جالب هم هست. ‫- تو نمی‌فهمی!
‫اگه بقیه فین‌ها بفهمن می‌تونی من ‫رو ببینی،
‫من... یعنی، ماها حسابی تو دردسر میفتیم!
‫پس بازم ازتون هست؟
‫اه... نه.
‫فینیک، هستی؟
‫منتظر مهمون بودی؟
‫تکون نخور!
‫دیدین، گفتم که هنوز خونه‌ست، رفقا!
‫- ها؟ ‫- ها؟
‫هوم. این یکی از جدیدهاست؟
‫عجیبه! چرا وسط اتاق ماتش برده؟
‫چون یه کم عقلش کمه! آره.
‫خونه تو همیشه گیر عجیب غریب‌ها میفته. ‫یا تنبل‌ها.
‫یا عجیب‌های تنبل!
‫- آره. ‫- اوه!
‫چیه؟
‫اوه، هیچی، یه دوناته فقط.
‫روانی شدی؟
‫چیه خب؟ تمیزه بابا!
‫یه فین گرسنه باید...
‫اون چیه دستش؟
‫اوه، اون؟ هیچی!
‫امان از دست بچه‌ها و کار دستی‌هاشون.
‫بریم. ‫واسه جلسه دیرمون میشه.
‫آره.
‫اوه، ببین ساعت چنده.
‫وقتشه برم یه کار عجیب و غریب انجام بدم!
‫حتی فکرش رو هم نکن بیفتی دنبالمون!
‫شرمنده، ولی متاسفانه نه شما رو می‌بینم ‫نه صداتون رو می‌شنوم.
‫- اوه! ‫- فینیک!
‫زود باش وگرنه واسه جلسه هفتگی فین‌ها ‫دیر می‌کنیم!
‫حله!
‫خب، من که هیچ ردی نذاشتم!
‫چون نظافت لقبمه.
‫و وقتی دارن نگاه می‌کنن هیچوقت چیزی ‫برنمی‌دارم.
‫اینا حتی تحمل بشقاب پرنده رو هم ندارن، ‫چه برسه یه فین مثل تو!
‫باید اول از همه امنیت رو رعایت کنید، فین‌ها!
‫هوم.
‫باید بگم... به طور غافلگیرکننده‌ای
‫به این پرونده علاقمند شدم.
‫ساکت! یالا، فین‌ها، ساکت باشید.
‫گمونم جلسه هفتگیمون رو به صورت رسمی ‫شروع می‌کنم.
‫هی، شنیدم واسه فینیک مستاجر جدید اومده!
‫فینیک، بگو ببینم با مهمون‌های جدیدت ‫چطور پیش میره.
‫امیدوارم مثل قبلی‌ها داغون نباشن!
‫نه... نه نیستن!
‫کاملاً عادی هستن!
‫مثل مهمون‌های عادیت نیستن پس!
‫اینقدر مسخره بازی درنیارین.
‫ما فین‌ها باید با هم متحد بمونیم!
‫مثل این آدامسی که چسبیده به پهلوی ‫پشمالوی من!
‫فینیک، داری چیزی رو قایم می‌کنی؟
‫اه، شنیدم آدمیزاد مافین
‫نزدیک بوده یه استودیوی فیلمبرداری رو ‫آتیش بزنه!
‫باریکلا، فینیک!
‫و نزدیک بود توی یه سریال هم بازی کنه.
‫حرفه‌ش به آتیش کشیده شده!
‫می‌دونی که پسره بازیگر نیست.
‫سرایداره!
‫نه، بازیگره! ‫شماها اصلاً آدمیزاد من رو نمی‌شناسین!
‫خیلی با استعداده!
‫آره، استعداد بازنده بودن داره!
‫- یا آتیش راه انداز بودن! ‫- آره، مافین!
‫شاید بهتر باشه براش خاموش کننده آتیش ‫سفارش بدی!
‫و قبل اینکه کل شهر رو به آتیش بکشه ‫ترکش کنی!
‫شماها نمی‌فهمین!
‫شماها چیزی از هنر حالیتون نمیشه! ‫ولی... حالا می‌بینین.
‫بیاید دست بجنبونیم.
‫من ده‌تا دونات روی یه بازی فوتبال ‫شرط بستم!
‫اوهوم!
‫آره، یه چیز آخر مونده.
‫وقتش نیست شرلوک بره بخوابه؟
‫یه دقیقه دیگه. ‫دارم روی یه تحقیقات کار می‌کنم.
‫اه، اسمش رو چی گذاشتی؟ ‫پرونده‌ی شب بیداری؟
‫بامزه بود، مامان.
‫ولی یه مظنون دارم، پس حل کردنش ‫زیاد طول نمی‌کشه. هوم!
‫هوم، خیلی باهوشی!
‫هوم.
‫آره، مامان، اگه یه سر رفتی مغازه،
‫میشه برام...
‫بذار ببینم.
‫خب، هر چیزی جز پنیر با کپک سیاه بخری.
‫اون رو داریم.
‫آره، خونه‌م. ‫باشه، خداحافظ.
‫ها؟
‫سلام.
‫اه، سلام؟
‫- مارک. ‫- آره، یادمه.
‫و اسم تو...
‫اسمت کریستینه!
‫ممنون، نزدیک بود یادم بره.
‫کتابت رو خوندم، و الان دارم
‫از اون... چیز...
‫چیز... روش ناقص استفاده می‌کنم!
‫- روش قیاسی منظورته. ‫- منظورم همین بود.
‫اه، خونه قشنگیه‌ها.
‫چندشه، ولی قشنگش.
‫فقط تویی که چندشی!
‫اوه، چقدر دیگه انتظار داری تحمل کنم؟
‫گفتم یه سر بیام بهت بزنم.
‫چیزی دیدم؟
‫احتمالاً موش بوده.
‫یه موش خپل سبز پشمالو.
‫آره، خب، تو فکرش بودم
‫شاید بتونیم بریم یه فیلم ببینیم یا، می‌دونی، ‫وقت بگذرونیم؟
‫فیلم هیجانی چطوره؟!
‫اه... وایسا، گفتی موش؟
‫آره.
‫و راستش، بهتره با کسی وقت بگذرونی
‫که چند هفته دیگه همینجا می‌مونه.
‫اینجا! تشنته، بچه جون؟
‫عیبی نداره. ‫فدای سرت.
‫ولی متاسفانه دیگه باید برم.
‫به سلامت، ناقص!
‫یه کم آبمیوه‌ست دیگه!
‫عیبی نداره. بعداً می‌بینمت!
‫پوف!
‫آره، اصلاً هم ضایع نبود.
‫حداقل این دفعه بیشتر از چند ثانیه ‫صحبت کردیم.
‫ما باید یه سری قانون وضع کنیم.
‫حق نداری آدم بیاری اینجا!
‫آدم‌ها چشونه مگه؟
‫چشونه؟ هر چی من دوست دارم ‫رو نابود می‌کنین.
‫پر سر و صدا و شلوغین و از خونه‌م ‫نمیرین بیرون!
‫اوه، و اینقدر پررویین که میگین خونه‌م ‫خیلی چندشه!
‫من یکی از بهترین فین‌ها بودم
‫تا خونه‌م رو اجاره دادن به غریبه‌ها!
‫شماها اینجا رو تبدیل کردین به یه ‫سیرک به تمام معنا!
‫و همه این بچه‌ها، سرتق‌ها،
‫پیرزن‌های کوچیک و چنگ نوازها!
‫دارن خونه‌م رو به گند می‌کشن!
‫نمی‌فهمی که وقتی خونه نابود بشه،
‫فین هم از بین میره!
‫ولی آدم‌ها براشون مهم نیست، نه؟!
‫حالا از خونه‌م برو بیرون!
‫اوه!
‫پس طی این سال‌ها،
‫من یه شعار پیدا کردم.
‫انسان که نباشه، دردسر هم نیست!
‫اه!
‫چرا آدم‌ها همیشه اینقدر به درد نخور
‫و پر سر و صدا هستن؟
‫ها؟ ببین! آخه اینجا رو ببین!
‫این اختراغ مزخرف!
‫هر هفته مثل قبله!
‫تو رو خدا بگو علف کاشتن چه فایده داره
‫وقتی قراره بچینیمشون؟!
‫اوه! وای!
‫فرار کن! ‫فینه علیه دستگاه!
‫نذار پشمم رو ببُره!
‫- ولم کن! ‫- وای!
‫هی!
‫می‌دونی اگه پشمم رو می‌برید
‫چی میشد؟
‫خب، گمونم میشدی شبیه یه مرغ
‫بی‌پر و سبز.
‫شبیه احمق‌ها میشدم!
‫ولی بلایی سر پشمت نیومده.
‫اوه! میشه بهم نگاه کنی؟
‫اه، دلم نمی‌خواد!
‫خوبی؟ ‫خیلی ساکتی.
‫فکر کنم از همیشه عصبانی‌تری.
‫مراقب باش!
‫چرا آدم‌ها اینجوری ماشین می‌رونن؟
‫هی تکون تکون می‌خورن.
‫خوشم نمیاد اینور اونور پرت بشم!
‫تقصیر من نیست.
‫اگه به خاطر تو نبود،
‫من اصلاً کارم به اینجا نمی‌کشید!
‫گوش کن، باید یاد بگیری اعصابت رو کنترل کنی.
‫من اصلاً عصبانی نیستم. ‫آرومم. کاملاً آروم!
‫کاملاً!
‫معلومه.
‫هوم، وقتش بود زغال برسه.
‫می‌بینی من رو به چه ذلتی انداختی؟
‫هی!
‫- آخ! ‫-اوه! باهات چیکار کنم؟
‫چون شماره هفت، نُه رو خورد. هی!
‫از این طرف!
‫چقدر طول کشید تا زغال رو بهمون برسونن!
‫چی... این که زغال نیست!
‫چی...
‫می‌خوای چیکار کنی؟!
‫ها! راننده نداره!
‫شبیه... پاپکورن می‌مونه؟
‫فکرش رو نمی‌کردم یه روز این حرف ‫رو بزنم، ولی فرار کنین!
‫پاپکورنه!
‫برو نهارت رو بخور، بابا.
‫بعداً بهت زنگ میزنم.
‫اه!
‫وایسا! به نام عدالت!
‫فرار کردن همه چی رو بدتر می‌کنه.
‫ها؟
‫فرار کنین! حمله خوراکیه!
‫پاپکورن! پاپکورن خوشمزه!
‫پاپکورن! پاپکورن بگیرین! ‫پاپکورن خوشمزه!
‫ها؟ هوم!
‫پاپکورن! پاپکورن خوشمزه!
‫پاپکورن خوشمزه!
‫تاکسی! ها؟
‫بعد این اتفاق انتظار نظر مثبت نداشته باشین!
‫وای!
‫خواهش می‌کنم کمکم کنین.
‫ای وای!
‫جوان سانچز در
‫فیلم شادی بخش در قطار...
‫حالا حتماً باید یادت میرفت پاپکورن بگیری؟!
‫چه خبره. ‫گفتم متوسط بگیر!
‫چه خبره؟ ‫نماهنگ خیابونی راه انداختن؟
‫ببین مردم چی رو سرگرمی در نظر می‌گیرن!
‫آماده، با شمارش سه...
‫برای اولین بار در بیست سال،
‫اخبار جالب شدن.
‫من در حال گزارش یه جرم بزرگ هستم.
‫مرتکبین انفجاری از
‫پاپکورن راه انداختن...
‫پاپکورن...
‫یه آتشفشان پاپکورن
‫که شهر رو به وحشت انداخته.
‫سرویس پستی. پست دارید.
‫ها؟
‫- بفرمایید. ‫- خیلی ممنون.
‫این چیه؟
‫«به تمام ساکنین برگ،
‫من تازه شروع کردم، ‫پس بگیرین که اومد.
‫با عشق، وحشت نامرئی.
‫هاهاهاهاهاها،
‫هاهاهاهاهاها...»
‫اخبار تلویزیونی!
‫اینجوری می‌تونم به مردم هشدار... اه!
‫- ها؟ ‫- این رو ببینین!
‫صورت مرتکب رو به کل مردم برگ نشون بدین!
‫ببین بچه جون، وایسا تا نوبتت بشه.
‫نمی‌بینی برنامه زنده‌ست؟
‫- خواهش می‌کنم یه نگاه بندازین! ‫- بس کن!
‫مهم‌ترین خبر ساله.
‫- الان نه! ‫- یالا، نگاه کن!
‫هوم!
‫- سلام! ‫- هوم، من که هیچی نمی‌بینم.
‫تلاش خوبی بود، دخترخانم،
‫ولی دیگه برو پِی کارت.
‫ها! ما برگشتیم و آخرین اخبار در دستمونه!
‫ولی با چشم خودم دیدمش.
‫پرونده رو افراد باهوش حل می‌کنن،
‫و آدم‌های جذاب آخرین اخبار رو به شما میدن!
‫و تمام.
‫خب بگو ببینم، چطور به نظر اومدم؟
‫از طرف خوبم گرفتی دیگه؟
‫همیشه نمیشه رو اخبار حساب کرد.
‫خودم حلش می‌کنم!
‫هوم!
‫اول میای تو خونه‌م، ‫پشمم رو برمی‌داری،
‫الان میای و میگی،
‫«خواهش می‌کنم فینیک، به کمکت نیاز دارم.»
‫ولی نه محترمانه خواهش می‌کنی
‫نه در عوضش چیزی بهم میدی.
‫می‌تونم بهت پیشنهاد ماجراجویی واقعی بدم!
‫ها؟ ماجراجویی؟ چه ماجراجویی؟
‫من یه فینم، ما اهل ماجراجویی نیستیم!
‫واسه همین کمکم کن مظنون اصلی رو بگیرم.
‫چون مطمئنم یه فینه!
‫هوم؟ ها؟
‫باورم نمیشه.
‫یه دلیل بده کمک کنم.
‫- هی... ‫- ها؟
‫هی، هی!
‫چون فقط قرار نیست به من کمک کنی،
‫قراره به کل شهر کمک کنی.
‫نظرت چیه تو بری شهر رو نجات بدی
‫منم اینجا توی این... ‫چمدون بشینم!
‫بهش فکر کن.
‫پلیس در برابر یه خلافکار نامرئی چه کاری ‫از دستش برمیاد؟
‫فقط یه دختر شجاع و اولین کارآگاه فین دنیا
‫امید دارن برگ رو نجات بدن!
‫خب، شاید کمک کنم، ‫ولی به سه شرط.
‫اولاً، زانو بزن...
‫و بگو متاسفی.
‫دوماً، می‌خوام اتاق زیر شیروونیم رو ‫تمیز کنی.
‫همونجوری رو زانو.
‫و سوماً، همین الان پشمم رو پسم بده!
‫رو زانوت دیگه.
‫اول مجرم رو می‌گیریم، بعدش پشمت ‫رو پست میدم.
‫- اول پشم. ‫- نه. اینجوری نمیشه.
‫باشه!
‫من زیاد تو چونه زدن وارد نیستم.
‫ولی اگه گولم بزنی، کل کتاب‌هات رو ‫قایم می‌کنم
‫و همه شکلات‌هات رو می‌خورم،
‫و قول میدم تا آخر عمرت قبل نوشیدن
‫مجبور بشی کل لیوان‌ها رو چک کنی!
‫- فهمیدی؟ ‫- دست بدیم؟
‫بزن به پنجه‌م.
‫کامیون همینجا بود
‫که دیدم فین پرید توش و بدو بدو رفت.
‫نمی‌تونی هیچی پیدا کنی، و داری ‫وقتم رو تلف می‌کنی.
‫آها. درسته.
‫نظرت درباره این لکه بنزین چیه؟
‫یه پیرزن کثیف
‫تو خونه من زندگی می‌کرد چند سال پیش.
‫و یه بار رو زمین بنزین ریختم...
‫از موتورش ریخته!
‫نمی‌بینی، رد گذاشته!
‫یالا، بریم دنبالش!
‫این آخرشه.
‫قدم بعدی یه کارآگاه چیه؟
‫فکر کن!
‫فکر نکنم با بو کردنش
‫بتونی بگی کیه که؟
‫بو کنم؟ ‫مثل یه سگ؟!
‫- نه، گفتم شاید... ‫- ها!
‫خودت بو کن!
‫فکر کردی من کی هستم؟
‫بوی چیزی رو حس نمی‌کنی؟
‫بوی شرمم رو. ‫و آلرژی‌ها.
‫فینیک!
‫اه. ها؟
‫اه.
‫عوق، چیکار می‌کنی؟ اه.
‫اوه، خب، نمیشه گفت سعیم رو نکردم،
‫ولی شدنی نیست.
‫پشمم رو بده.
‫خب...
‫- هوم... ‫- بجنب.
‫اینقدر عجله نکن.
‫ما هیچوقت اون کامیون رو پیدا نمی‌کنیم!
‫به این میگن سوزن تو انبار کاه.
‫قبولش کن. باختی، جستجو تموم شد، ‫تیتراژ داره پخش میشه.
‫بازی تمومه، ‫الویس از ساختمون رفته بیرون،
‫هویج‌ها پخته شدن، ‫کشتی راه افتاد.
‫دیگه چی می‌تونم بگم؟
‫برگرد.
‫آره، قبلاً هم این تیکه رو شنیدم!
‫دیدی، هیچی نیست!
‫- وای! ‫- اوه!
‫- کامیون! ‫- همونه؟
‫بریم بگیریمش!
‫جدی؟
‫باورم نمیشه حاضر به انجام این کار شدم.
‫برو دنبال ردش! بو بکش!
‫بریم سمت چپ!
‫هاه. اوه!
‫هوم. ها!
‫ها! هی، ببین!
‫همون گربه باحاله‌ست که با پاهای ‫جلوییش راه میره!
‫همین که دیدمش فهمیدم قراره ‫وایرال بشه!
‫به نظرت می‌تونیم گربه رو بیاریم کارت رو ‫انجام بده؟
‫ها؟
‫یالا، عقب نمون!
‫سریع‌تر از این نمی‌تونم!
‫دفعه بعدی به فکر یه دوچرخه باش!
‫- به... ‫- یه فکر بهتر دارم.
‫- یالا! زود باش! ‫- امن‌ترین قطار دنیا خوش اومدید!
‫راهنمای حرفه‌ای قطار شما...
‫یالا! بجنب، فینیک!
‫به مقصد در امنیت کامل!
‫باید رودخونه رو ببینیم.
‫کامیون اوناها!
‫بریم بیرون قطار رو فشار بدیم؟
‫- چی؟! ‫- خودت گفتی پا به پاش بریم!
‫خیلی خندیدم!
‫هر وقت بفهمیم این راننده مرموز کیه،
‫من...
‫اوه، آخ!
‫- یالا! از این طرف! ‫- چی؟ دوباره؟
‫تموم دنبال رفتن‌ها پر دنبال کردنه؟
‫شرلوک هولمز حتماً رو فرم‌تر از من بوده.
‫- با اجازه! ‫- برید کنار!
‫چیه، معذرت خواهی نمی‌کنی؟
‫ها؟ من معذرت خواهی کنم، وقتی تو ‫هولم دادی؟!
‫ما می‌تونیم!
‫- دیگه دیره! ‫- تف توش!
‫- پلاکش! ‫- منم دیدمش!
‫چیه؟
‫یه ورقه فلزی مستطیلی با عدد و حروف،
‫ولی وقت نشد بخونمشون.
‫نه، داره فرار می‌کنه!
‫همه چی از دست رفت.
‫باورم نمیشه یه فین پشت این قضیه‌ست.
‫تجربه من میگه آدم‌ها خرابکاری می‌کنن.
‫ولی تو چی می‌دونی؟
‫راستش خیلی حالیمه.
‫من توی پنج‌تا شهر زندگی کردم.
‫و توی هر کدومشون دوست و رفیق داشتم.
‫بازی و وقت گذرونی می‌کردیم، ‫و درباره همه چی صحبت می‌کردیم.
‫و وقتی جابجا می‌شدم،
‫هیچکدومشون به فکر این افتادن بهم ‫زنگ بزنن؟
‫هوم؟
‫عمراً، من اونجوری نیستم.
‫بالاخره که از خونه‌م بری،
‫قول میدم یادم نره بهت زنگ بزنم.
‫عجبا...
‫آخ!
‫دفعه بعدی با فرست کلاس میریم!
‫از اینجا به بعد تازه بهتر میشه!
‫اوه!
‫ولی... مگه میشه؟
‫از نظر فیزیکی غیرممکنه.
‫می‌دونم، ولی واقعی به نظر میاد!
‫باورم نمیشه.
‫چطوری دوتا قطاره؟
‫میشه به صفحه نگاه کنی، ابله؟!
‫ها؟
‫نه، غیرممکنه!
‫ایست‌باند هفتاد و چهار، ‫باید سریعاً توقف کنی.
‫تکرار می‌کنم، همین الان توقف کن!
‫باید جلوشون رو بگیریم!
‫یه قطار دیگه داره میاد سمتتون!
‫نیاز نیست وحشت کنین. ‫تو کلاس... درسش رو خوندیم.
‫اوه! من اون کلاسه رو نرفتم!
‫توجه کنید! ‫وقتشه محکم بشینید!
‫اه!
‫ها؟ خیلی خب، دوستان.
‫وحشت کنید!
‫ها؟ چه خبره؟!
‫باید از قطار پیاده شیم!
‫با شماره سه. سه!
‫من تا حالا قطار سوار نشده بودم. این اتفاق عادیه؟
‫نه دقیقاً!
‫ای خدا، حتی شیفت منم نیست!
‫خب، من درباره خدمات مشتری قطارتون
‫خیلی حرف دارم!
‫هاه! این که دیگه قطار نیست!
‫ها؟ اوه!
‫پوف!
‫اوه، اوه، اوه!
‫رفقا، به کمکتون نیاز دارم!
‫چه خبر شده؟ این کیه؟
‫اه!
‫من برنامه دارم! ‫نمی‌تونی...
‫چه خبر شده؟
‫اوه!
‫مراقب باش!
‫بیا داخل! بجنب!
‫من هنوز خیلی آرزو دارم!
‫یالا، یالا!
‫تو می‌تونی! گاز بده! ‫تندتر!
‫منظورم اینقدر تند نبود! ‫یا خدا!
‫اوه اوه اوه!
‫آب و هوا با یک نگاه.
‫در صحنه ‌ای بزرگ، ‫در توفانی بزرگ
‫گرد و خاک و پر می‌چرخن!
‫این یه الگوی آب و هوایی عادی برای ‫برگ نیست.
‫جای اینکه روز قیامت گرد و خاکی رو ‫تجربه کنیم،
‫داریم آخر الزمان پردار رو تجربه می‌کنیم!
‫اوه!
‫چه خبر شده؟!
‫من خیلی شوخی‌ خرکی‌ها نکردم!
‫هیچی نمیشه. ‫آروم باش.
‫- نمی‌تونم. ‫- چیکار می‌کنی؟!
‫کارت عالیه، ولی مطمئنم این داخل ‫جامون امن‌‌تره.
‫بگو ببینم، من نبودم هات‌داگ ‫سفارش دادی؟
‫هات‌داگ؟ اه!
‫صد در صد اون رو نه!
‫حتی فرصت نمی‌کنم بخورمش!
‫آروم باش. ‫همه چی تحت کنترله!
‫اه!
‫آماده باش!
‫سالمیم.
‫پوف! ها؟
‫اه!
‫اوه!
‫- شرمنده! ‫- دیگه تمومه!
‫من دیگه اضافه کار واینمیسم!
‫بگیرش!
‫اگه بیمه امور فراطبیعی نگیریم، من استعفا میدم!
‫من ترجیح میدم تو خیابون هات‌داگ بفروشم!
‫- بچه‌ها؟ ‫- بله، مامان.
‫یه پدیده نادر طبیعی.
‫برگ پوشیده از
‫یه توفان پری نادره.
‫الو، مامان؟ ‫خوبین؟
‫آره، عالی هستیم!
‫باورت نمیشه...
‫یه عالمه پر بیرونه، باورم نمیشه! اوه!
‫میشه آروم‌تر راه بری؟
‫هم نازه، هم عجیب.
‫- شبیه زمستون شده. ‫- آره عجیبه.
‫داریم قسمت پونزدهم،
‫یعنی «شهر گرم در اسنواستورم» رو ‫فیلمبرداری می‌کنیم، چون...
‫اوه!
‫اینجا رو هم همه چی رو پر گرفته.
‫همون تصادفیه که ما می‌خواستیم!
‫آره، تصادف.
‫الان فهمیدم چرا میگن فست‌فود... ‫خیلی سنگینه.
‫تکون بخورین!
‫شما هم باید مثل طبیعت
‫آماده کار باشین!
‫عجله نکنین‌ها!
‫من باید برم! ‫بعداً صحبت می‌کنیم.
‫آتشفشان، توفان برفی... ‫اتفاق بعدی چیه؟
‫سونامی؟
‫آتشفشان پاپکورنی، ‫توفان برفی اما با پر.
‫درست مثل سریال!
‫خب؟
‫یعنی یه فین هست...
‫یا یه کسی هست...
‫که داره از داستان سریال برای
‫نابود کردن شهر استفاده می‌کنه!
‫آره، البته، منم همین فکر رو می‌کردم!
‫- یعنی یکی... ‫- یکی...
‫هست که جلوجلو به فیلمنامه دسترسی داره
‫و یه کامیون بنفش می‌رونه!
‫الان می‌تونیم بفهمیم جرم بعدی قراره ‫چی باشه!
‫- و می‌تونیم جلوش رو بگیریم! ‫- هی، هی!
‫به این میگن روش قیاسی!
‫پرونده رو رمزگشایی کردیم! ‫هاها!
‫یالا، واتسون!
‫ها؟
‫فینیک، باید از اون سمت بریم.
‫کجا؟
‫جایی که بشه آخرین نسخه فیلمنامه سریال ‫رو پیدا کرد.
‫گفته بودم که!
‫- اوه، من استاد این کارهام! ‫- هاه.
‫قبل ما اومده.
‫- کی؟ ‫- همون فینه دیگه! اوه.
‫همینه. آره.
‫- آها. ‫- چی توش نوشته؟
‫خب، تا الان،
‫آدم بده بنفشه داره حرف میزنه.
‫و می‌خونه و شعبده بازی می‌کنه.
‫اینجا داره طبل میزنه.
‫ایناهاش! اوهوم.
‫خب؟ چی نوشته؟ خیلی وحشتناکه؟
‫نوشته قراره چرخی چیزی باشه
‫که می‌چرخه...
‫این که چیزی نیست!
‫از پسش برمیایم. اوه!
‫یعنی برمیای.
‫و امکان نداره بتونه کل شهر رو تهدید کنه.
‫یه چرخ کوچولو چقدر بد می‌تونه باشه؟
‫چرخ و فلک.
‫این تولید یه کابوسه!
‫هر روز یه بدبختی داریم!
‫- بریم! ‫- اینجا چه خبر شده؟
‫هی، ببین!
‫خبری نیست.
‫فینیک، کمکم کن!
‫- چقدر اینجا تاریکه. ‫- یالا!
‫باید یه مدرک اینجا باشه!
‫اوه، ولی من هیچی نمی‌بینم.
‫فینیک؟
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫اوه. اوه، لعنت بهش
‫اوه!
‫ها؟
‫دارم میرسم.
‫- فینیک؟ ‫- کی اونجاست؟
‫چطوری اومدی تو کامیون من؟
‫شانس آوردی صدات رو شنیدم،
‫وگرنه یه مدتی اینجا گیر می‌کردی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اوه، بیا کمکت کنم.
‫چیه؟ کسی رو دیدی؟
‫اوه. آره، باید یه دستی به خونه بکشم. می‌دونم.
‫گوش کن، باید یه چیزی بهت بگم.
‫ممکنه عجیب باشه، ولی...
‫من تو صنعت فیلم سازی کار کردم. ‫دیگه هیچی برام عجیب نیست.
‫الان چیکار کنم؟ ‫کریستین رو نجات بدم؟
‫یا شهر رو؟ یا خودم رو؟
‫اوه!
‫باشه، ولی به خدا آخرین باره!
‫یعنی میگی توی هر خونه
‫یکی از این هیولاهای نامرئی هست؟
‫نه! فین‌ها هیولا نیستن.
‫خب، فین تو هست. ‫به نظرم اسمش مافینه.
‫پس اونه که
‫داشته جرایم رو مرتکب می‌شده،
‫و کل شهر تو خطره؟
‫آره.
‫و لقبش وحشت نامرئیه؟
‫آره. یه جورهایی اسم مزخرفیه.
‫ها! هیچکس باورش نمیشه.
‫آره، می‌دونم.
‫چون تا وقتی پشمشون رو نداشته باشن
‫نمی‌تونن ببیننشون.
‫ها؟
‫اوه! اوه.
‫اینجوری منظورته؟
‫وحشت نامرئی!
‫اسم مزخرفی نیست. ‫چند ساعت برای انتخابش کارگاه گذاشتیم!
‫پس شما دوتا وحشت نامرئی هستید؟
‫آره!
‫ام، من باید برم دستشویی.
‫متاسفانه دستشویی نداریم.
‫و متاسفانه راه فراری هم نداری.
‫ولی چرا دارین این جرایم رو مرتکب میشین؟
‫چقدر فضولی.
‫چقدر نابغه هستین. ‫چطوری این کار رو می‌کنین؟
‫اوه، از این سوال خوشم اومد!
‫مثل یه مصاحبه واقعی می‌مونه!
‫یه هنرمند واقعی باید بتونه پروسه کاریش ‫رو با بقیه به اشتراک بذاره.
‫هیچکس به من و استعدادم باور نداشت.
‫آره، من قبلاً خیلی تنها بودم،
‫و رویا داشتم یه دوست واقعی داشته باشم!
‫نه تنها اون، بلکه مسخره هم می‌کردن!
‫و فینیک مسخره‌م کرد
‫و بقیه رو هم تشویق کرد به آدمیزادم بخندن!
‫خیلی وحشتناکه!
‫تا شبی که زد به سرم!
‫شبی که رویام به حقیقت پیوست!
‫تو بلد نیستی نقش آدم بده رو بازی کنی!
‫این هنرپیشگی رو هیچوقت به دست نمیاری!
‫من از بچگیم آدم بدهای قلابی رو توی
‫فیلم و سریال‌ها می‌دیدم.
‫و هیچوقت حرفاشون باورم نمیشد.
‫حالم رو بهم میزدن.
‫همه‌شون قلابی بودن.
‫ولی کسایی که نمی‌ذاشتن استعداد واقعی شکوفا بشه
‫آدم بدهای واقعی بودن.
‫ها؟
‫ها.
‫هوم!
‫هوم.
‫ها!
‫هوم. ها!
‫سلام.
‫اه!
‫برر! خواب بود بابا.
‫- اه! ‫- یه پنجه چطوره؟
‫اهریمن!
‫چجور اهریمنی هستی؟!
‫چیزی نیست. من دوستتم.
‫بابت... لباست متاسفم.
‫به نظرت میشه درستش کرد؟
‫- آره، نه زیاد. ‫- اوه.
‫آدمیزاد من لایق
‫پوشیدن بهترین‌هاست!
‫اونموقع می‌دونستم
‫دیگه تنها نیستم!
‫برر!
‫اونموقع بود که فهمیدم.
‫اگه مردم فکر می‌کردن من بازیگر خوبی نیستم
‫و هیچوقت نمی‌تونم نقش یه آدم بده ‫قانع کننده رو بازی کنم...
‫پس نشونشون میدم
‫چجور ابرشروری در وجودم بود!
‫- این شهر برای منه! ‫- اوه!
‫- نفس گیر! نابغه! ‫- خیلی ممنون.
‫ها؟ کجا؟
‫ام، ولی چرا این شهر؟
‫اوه!
‫اوه، متاسفانه وقتت تموم شد. من باید برم.
‫می‌خوای بدونی اتفاق بعدی چیه؟
‫اسپویل نمی‌کنم! ها!
‫فقط تو فیلم‌هاست که آدم بده
‫توی حرکت سوم کل نقشه‌ش رو لو میده.
‫می‌دونم خودم.
‫- می‌خوای از چرخ استفاده کنی. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫بازی کردن از روی فیلمنامه سریال ضایع‌ست.
‫ولی فیلمنامه بازنویسی شده.
‫عاشق صحنه جدید چرخ و فلک میشی.
‫میشه بهترین اتفاق زندگیت!
‫بو!
‫اون شبیه...
‫آره، لباسیه که از پشم فین واقعی ‫ساخته شده.
‫البته مجبور شدیم برای ساختنش موهای ‫چندتا فین رو بزنیم.
‫آره، مجبور شدیم.
‫نزدیک بود نشناسمشون!
‫اسلیم‌فین.
‫فراگ‌فین.
‫وقتی موهاشون رو زدیم،
‫دیوونه شدن.
‫همونطور که جی‌بی همیشه میگه، ‫برای هنر واقعی باید قربانی داد!
‫هر روز بیشتر شبیه فین‌ها میشه.
‫آره، و با این لباس نامرئی میشم!
‫پشم‌ها خیلی باعث خارش میشن،
‫ولی همونطور که همیشه میگم، ‫باید قربانی داد.
‫هنوز دارین درباره پشمتون غر میزنین؟
‫می‌دونستی فین‌ها کشته مرده بستنی هستن؟
‫هوم!
‫چی؟
‫اوه!
‫- هی، بذار آدمیزادم بره! ‫-فینیک!
‫وگرنه میزنه به سرم!
‫اوه.
‫آره، ولش کن بره وگرنه...
‫خل میشم!
‫به پای من نمیرسی! ‫من خیلی قوی هستم!
‫تسلیم شو!
‫گمونم همیشه می‌تونم از یه مقدار پشم ‫دیگه استفاده کنم.
‫فینیک!
‫نگفته بودم
‫قبلاً عضو باشگاه شکار بودم؟
‫آره، کیف کل شکارچی‌ها دست من می‌موند.
‫بذار بره. ‫دختره روانیه!
‫هیچکس داستانش رو باور نمی‌کنه.
‫به فینیک نیازی ندارین!
‫پشمش لباست رو خراب می‌کنه!
‫پشم من بی‌نظیره!
‫این روانی رو از اینجا ببرین!
‫آره، بی‌نظیر مثل کک!
‫افسوس، وقت نداریم،
‫پس گمونم باید این خپل رو تو راه بتراشم.
‫من خپل نیستم، نرمالو هستم.
‫گوش کن، ولش کن بره!
‫فقط منم که می‌تونم فین‌ها رو ببینم.
‫شرمنده، قصه پریانت باید تموم میشد.
‫برای همیشه.
‫جدی که نبودی؟
‫معلومه که جدی بودم.
‫ولی خونه‌ها، بلایی سرشون نمیاری که؟
‫نمیای چرخ و فلک رو بندازی روی شهر که؟
‫معلومه که نه، دیوونه!
‫می‌خوام رو شهر غلتش بدم!
‫- چی؟ ‫- فراموش نشدنی میشه!
‫منتظرم اسمم رو توی نور ببینم!
‫همه هنرها نیازمند قربانی هستن.
‫کِی قرار بود بهم بگی؟
‫ام، الان چطوره؟
‫ولی اگه کل خونه‌ها رو نابود کنی،
‫یعنی کل فین‌ها رو هم نابود می‌کنی.
‫یادته؟
‫همه داستان‌ها پایان خوش ندارن
‫و کسی هم قرار نیست رنج بکشه، ‫قول میدم.
‫ما آدم بده هستیم، نه حیوون!
‫آزادم کنید، حیوون‌ها!
‫من... باید فینیک... ‫و شهر رو نجات بدم!
‫خدا رو شکر مامان و بابام بازیگرن
‫چون یادم دادن مراقب خودم باشم.
‫قفله.
‫صحیح.
‫اگه من شرلوک هولمز بودم چیکار می‌کردم؟
‫اوه! شوخیت گرفته؟!
‫رو میله تخفیف زده بودن؟!
‫نمی‌ذارم این کار رو بکنی!
‫منم نمی‌ذارم جلوم رو بگیری!
‫وای!
‫این دفعه رفیق، ‫هنر نیازمند قربانی شدن پشمته!
‫نه! نه! نه!
‫فعلاً اینجا بمون.
‫تو هم بیا اینجا ببینم.
‫واسه اصلاح دیرت شده.
‫و الان قراره موهات رو بزنم.
‫وایسا. فقط وایسا.
‫موهای من زیاد بلند نیستن.
‫ترجیح میدم یه آرایشگر حرفه‌ای بزنتشون.
‫می‌دونم چی می‌خواید.
‫یالا.
‫دسر؟
‫هی، بچه‌ها!
‫کسی بستنی می‌خواد؟ ‫خوشمزه و سرد!
‫اومدن!
‫این طرفی!
‫برید بگیرید!
‫کار کرد!
‫معلوم نیست فین‌ها از پس چه کاری برمیان.
‫نگران نباش، ‫یه اصلاح مد روز برات میزنم.
‫تو با من مشکل نداری.
‫ولی من باهات مشکل دارم!
‫وای!
‫اه!
‫اوه! نه، نه، نه!
‫اه، می‌خواستم موهاش رو کوتاه کنم فقط.
‫وای!
‫می‌خواستم این نشتی رو تعمیر کنم.
‫ولی خدا رو شکر نکردم.
‫جدا شدن دردناکه.
‫ای کاش میشد واسه آتیش بازی بمونم،
‫ولی هیچوقت آدم باربیکیو نبودم.
‫باید از اینجا بری بیرون!
‫حالا فکر کن کریستین هستی.
‫اه...
‫وقت رفتنه!
‫مدل موهات امروز بد شده دیگه. ‫فردا بلند میشه.
‫خیلی تنگه.
‫یه کوچولو دیگه.
‫نمیشه. باید دست از دونات خوردن بکشم.
‫- هی، مافین! ‫- ها؟
‫میشه کمک کنی؟
‫سلام!
‫- اوه، چه مرگته تو؟! ‫- هورا!
‫اه، حداقل هنوز اینجایی، نه؟
‫ها؟
‫اه!
‫زیاد فرار باشکوهی نبود، ولی کار کرد.
‫هی، بچه‌ها. ‫اسم من کریستینه.
‫من دوست فینیک هستم.
‫می‌دونم امروز، روز جلسه هفتگیتونه
‫و اینجایین.
‫نه! خواهش می‌کنم نرید!
‫گوش کنین!
‫جی‌بی، آدمیزاد مافین،
‫فین‌ها رو می‌دزده!
‫داره موهاشون رو می‌تراشه و بهشون ‫آسیب میزنه.
‫تازه باز هم هست. جی‌بی باعث تموم ‫اتفاقات برگ شد.
‫الان می‌خواد شهر رو
‫با چرخ و فلک پارک تفریحی له کنه.
‫شهرتون نابود میشه!
‫خونه‌هاتون نابود میشه.
‫فین‌ها و آدم‌هاتون آسیب می‌بینن!
‫باید جلوش رو بگیریم!
‫و می‌تونیم با هم وارد عمل بشیم!
‫با هم!
‫آره، می‌دونم حرف زدن با من خلاف ‫قوانینه.
‫ولی فینیک قانون رو شکست، ‫منم قوانین خودم رو شکستم
‫که گفته بودم هیچوقت توی یه شهر ‫راحت نباشم
‫و دوست واقعی پیدا نکنم.
‫منم گناهکارم! ‫ولی جی‌بی فینیک رو دزدیده!
‫و فینیک بهترین دوست منه، ‫نمی‌خوام از دستش بدم!
‫می‌دونین چقدر خاصه!
‫خواهش می‌کنم کمکم کنین. ‫من تنهایی از پسش برنمیام.
‫- اوه! ‫- هوم.
‫هوم.
‫فکر کنم به یه بغل احتیاج دارم!
‫تازه من می‌خواستم بمونم خونه.
‫وقت اتحاده!
‫درسته، برخلاف قوانین ماست.
‫ما عهد بستیم هیچوقت خودمون رو ‫نشون ندیم.
‫ولی الان روش زندگیمون بهش وابسته‌ست!
‫تو قوانین رو شکستی، پس ما هم می‌تونیم.
‫بهت اعتماد دارم.
‫ها؟ وای!
‫جی‌بی به پای ما نمیرسه!
‫فقط باید لباس پشمی و دستبندش رو ‫ازش بگیریم،
‫بقیه‌ش رو میشه سپرد به پلیس!
‫بیاید این یارو رو آدم کنیم!
‫امیدوارم موفق بشیم!
‫وی!
‫ها!
‫امروز من ستاره هستم.
‫من زاده شدم نقش آدم بده رو بازی کنم، ‫نیازی به کارگردان ندارم.
‫ولی همونطور که همیشه میگم، ‫هنر واقعی نیاز به قربانی داره.
‫هی، مرد، با ما مشکل داری؟
‫جان؟ ببخشیدها!
‫اوه!
‫اه! اوه!
‫من بستنی می‌خوام!
‫الان نه! باید برم.
‫این باید آسانسور داشته باشه.
‫مالیاتی که میدم کجا میره؟!
‫سرانجام.
‫وقت نمایشه!
‫این لحظه نیازمند خنده اهریمنیه.
‫پوف!
‫اوه! اوه!
‫اه!
‫باز تویی که!
‫خب، می‌بینم که احمق نامرئی اینجاست!
‫اسم من وحشت نامرئیه!
‫وای.
‫همون موقع که فرصت داشتم باید ‫می‌تراشیدمت.
‫بدش من!
‫- ولم کن! ‫- با افتخار!
‫ها؟ اوه!
‫اینقدر سعی نکن لحظه درخشش من رو بدزدی!
‫ها؟ چی؟ دوباره؟
‫متنفرم که بهت بگم،
‫ولی تو بدترین آرایشگر دنیایی!
‫آخ!
‫بگیر که اومد!
‫حالا اینجا بمون. هاه!
‫فندک!
‫دنبال این می‌گردی؟
‫اون بالا رو، آتیش سوزی راه افتاده!
‫- وای! ‫- آره، چرا که نه؟
‫من دوربینت رو مصادره می‌کنم.
‫ها؟
‫احتمالاً اولین بار در صد سال اخیره
‫که برگ یه خلافکار به خودش دیده!
‫یکی زنگ بزنه به پلیس! ‫وایسین، من خودم پلیسم!
‫ببین چیکار کردی!
‫خیلی خب، هر جور تو بخوای!
‫بیننده‌ها حقشونه از من یه نمایش تمام عیار ببینن!
‫بخش باحالش الان میاد! ‫یوهو!
‫اوه!
‫شما صندلی جلو رو گرفتین، نه؟
‫اه!
‫اه.
‫دیر رسیدیم!
‫فینیک؟
‫فینیک!
‫چی...
‫حداقل الان می‌تونیم زیپر سوار نشیم.
‫از نمایش لذت ببرید!
‫به اضافه فصل بعدیش. ‫تور ملی!
‫اوه! اه، بسه!
‫ها؟
‫اه!
‫اوه!
‫معلوم هست کجا میری؟
‫کریستین؟ ‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دارم شهر رو می‌گردم.
‫اوه!
‫اولین خونه‌ای که نابود میشه، خونه منه!
‫تنها خونه‌ایه که تو عمرم داشتم.
‫نه! ‫این اتفاق نمیفته.
‫منتظر چی هستین؟
‫تکون بخورین!
‫کورین مگه؟
‫نمی‌بینین راهنما زدیم؟
‫کل روز رو وقت نداریم! ‫برید کنار!
‫- نمی‌تونیم بهش برسیم! ‫- چرا، میرسیم!
‫دوستان... محکم بشینید!
‫یعنی چی؟
‫مثل باد فشار بدید! ‫مثل فین‌ها!
‫این توی فیلمنامه نبود!
‫چی... ها؟
‫شماها نمی‌تونین جلوی من رو بگیرین! ‫حالم بهم خورد!
‫باید وسایل رو روی هم جمع کنین! ‫همینجوری!
‫به سمت راست! راست!
‫اه!
‫نزدیک بودها!
‫به سمت چپ! چپ!
‫- گفتن چپ! ‫- همه با هم!
‫بریم، بریم، بریم! ‫با هم انجامش بدیم!
‫می‌تونم جلوش رو بگیرم...
‫وای!
‫کجا رفت؟
‫وای!
‫هاها! سفر بی‌خطر، چرخ!
‫این فین داره می‌ترکونه!
‫- موفق شدی، همکار! ‫- مگه شک داشتی؟
‫- خب، یه کوچولو. ‫- دووم بیار، دارم میام.
‫دارم میام! ‫یا دارم میفتم!
‫وای!
‫خیلی خب، برنامه چیه؟
‫هنوز نفهمیدم!
‫خیلی خب، حاضریم؟
‫وایسین! بازیگرهای جدیدم کجان؟
‫- اینجاییم! ‫- بیاین تو صحنه!
‫- چشم، قربان! اومدیم! ‫- اوه، چشم!
‫اوه.
‫اون چیه؟
‫مامان، بابا! چه خبر؟
‫- کریستین! ‫- کریستینه!
‫هیچکس درباره وسیله جدید برای من نگفته بود، نه؟
‫نمی‌دونم. ولی اضافه‌ش می‌کنم به لیست!
‫کریستین!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫وقت می‌گذرونم.
‫- چی؟ ‫- صحیح.
‫این مشکل به بدلکاری شماره هشتاد و پنج نیاز داره.
‫- داریم میایم، عزیزم! ‫- همه چی درست میشه.
‫نگران نباش.
‫وقت بدلکاری شماره...
‫اوه! این یکی عمراً جواب بده!
‫وای!
‫-کریستین، ول نکن! ‫- گرفتمت!
‫منم تو رو گرفتم!
‫منم همه‌تون رو!
‫می‌دونستیم تمرینات سیرک به کارمون میاد!
‫عجب صحنه‌ای! گرفتم!
‫- سالمیم؟ ‫- تقریباً.
‫عزیزم، دیگه جات امنه!
‫خیلی دوستت داریم، کریستین!
‫منم شما رو دوست دارم، همه‌تون رو.
‫تکنولوژی یه نفرینه!
‫زدم رو ویدئو، پس چرا ضبط نکرد؟!
‫به یکی بگین فیلم بگیره!
‫اه.
‫شهروندان برگ! ‫خواهشاً آروم باشید!
‫شرایط تحت کنترله.
‫چرا نرفتم هالیوود؟
‫اونا استعداد واقعی رو درک می‌کنن.
‫گمشو! همونجا هم بمون! ها؟
‫شماها هیچوقت نمی‌فهمین هنر واقعی ‫یعنی چی.
‫راستش من خوراک فیلمم.
‫اه! وقت داشتی دستبند بندازی، ولی شلوار ‫نپوشیدی؟
‫چندین سال درباره اجرام صحبت می‌کنن!
‫آدم بده‌ای برای نسل‌ها!
‫میشه بخاری رو روشن کنین؟ ‫پاهام دارن یخ میزنن.
‫خب، گمونم دیگه تموم شد.
‫آره، تموم شد.
‫حالا می‌تونیم راهمون رو جدا کنیم، و برسیم ‫به زندگی خودمون.
‫آره.
‫گمونم دیگه نمی‌تونم ببینمت.
‫قرار، قراره. ‫من سر قولم می‌مونم.
‫این رو چیکار کنم؟
‫مگه پشم منه.
‫جی‌بی پشمت رو ازم گرفت و گفتم...
‫تنها پشم باقی مونده یه فین پیر رو ‫ازش بگیری؟ اه.
‫تازه این رنگ بهت نمیاد. ‫هاه.
‫این یکی بیشتر بهت میاد.
‫مراقبش باش. ‫کل روز طول کشید تا ببافمش.
‫اون یکی رو بده به بابابزرگ.
‫به تموم پشم‌هاش نیاز داره.
‫- خیلی خب، بگذریم دیگه. ‫- یعنی...
‫من...
‫آدمیزاد مورد علاقه‌ت هستم؟
‫خب، معلومه!
‫بی‌اف‌افم!
‫بهترین فین دنیا!
‫خیلی خب، بسه دیگه.
‫بریم سر کارمون!
‫- چقدر داره خوش می‌گذره! ‫- آره، هاها!
‫اوه! هی، ممنون بابت سرعت بالا!
‫فقط با همین سرعت میشه روندش.
‫فرمولش تا الان عوارض نداشته که؟
‫فقط خارش داره، نفخ و باد معده.
‫هاها! نه، عوارض جانبی نداشته.
‫اوه، حس می‌کنم پشمم داره برمی‌گرده!
‫شهر! چرخ و فلک! ‫جی‌بی! چطور تونستم؟
‫هیچی یادم نیست!
‫من فقط می‌دونم به بستنی معتادم.
‫اوه، بستنی؟ ‫کسی گفت بستنی؟
‫- من می‌خوام! ‫- هیس! آروم باشین و نفس بکشین.
‫به همه بستنی میرسه، ولی اول شام.
‫اوه، ما رو باش!
‫کجا با این عجله!
‫بالاخره یه روز تعطیل!
‫هی، بچه‌ها، فردا باز بیایم؟
‫نظرتون چیه؟
‫پوف!
‫خدا رو شکر پیداتون کردم!
‫کریستین!
‫گوش کن، ما کار نمی‌کنیم. ‫امروز مرخصی هستیم.
‫آره، ولی واسه یه پروژه جدید انتخاب شدین!
‫اه... چی؟
‫- وایسین تا فیلمنامه رو بخونین. ‫- گوش کن...
‫- بلیط گرفتم واسه... ‫- سینما؟
‫- آره! واسه... ‫- فردا؟
‫آره! گفتم شاید بخوای...
‫- همراهم... ‫- قبول!
‫هی، وایسا، از کجا می‌دونستی می‌خوام ‫چی بگم؟
‫بازی می‌کنین یا نه؟
‫- اوه، بگید آره! ‫- نقش اصلی؟
‫آره، آره، آره!
‫می‌دونی یعنی چی دیگه، عزیزم؟
‫پولمون به تعمیر خونه میرسه؟
‫تعمیرش؟
‫- می‌تونیم بخریمش! ‫- یعنی بله رو میدین؟
‫- اوه، مطمئن نیستیم. ‫- درباره خیلی چیزها باید صحبت کرد.
‫- گمونم میشه. ‫- آره.
‫سعی نکن اضافه کار نگهمون داری.
‫آره، تازه آخر هفته رو هم مرخصی می‌خوایم
‫که با دختر قشنگمون وقت بگذرونیم!
‫- کریستین! ‫- اه!
‫آره!
‫گمشو!
‫آره، می‌فهمم!
‫تو این دوره و زمونه، هر خونه باید یه سری ‫وسیله داشته باشه.
‫تلویزیون هوشمند، دوش حموم با وای‌فای
‫و اینجور جعبه‌های سخنگو.
‫ولی کی مراقب خونه‌ست؟
‫من. وظیفه منه.
‫ها؟ اوه، هی، ربات اتاق، ‫امروز دو بار جارو کشیدی!
‫حواسم بهت هست. ‫حق نداری طفره بری!
‫ها؟ اوه! دارن میان. ‫دارن میان!
‫هی، ور وره جادو،
‫اه، ربات هوشمند، ‫لطفاً آهنگ پخش کن.
‫چشم.
‫نه، نه، نه! ‫یه چیز یواش‌تر!
‫- چشم. ‫- همه چی رو باید یادت بدم؟
‫می‌دونی،
‫تو صحنه آخر خیلی من رو ترسوندی!
‫نمی‌دونستم می‌خوای همچین تصمیمی بگیری!
‫دهن کل گروه وا مونده بود!
‫باورم نمیشه توی یه برداشت گل کاشتی!
‫راستی، اون بخش توی فیلمنامه بود؟
‫نه، کار خودمون بود.
‫- گرفتیش؟ ‫- معلومه.
‫حرف نداری.
‫هیچ جا خونه خود آدم نمیشه!
‫چون من فین شمام!
‫خونه‌مون خیلی ناز و راحت شده.
‫آره!
‫انگار یه موجود نامرئی
‫مراقبمونه.
‫و خونه‌مون رو دنج می‌کنه!
‫هی، ربات هوشمند، راز یه خونه دنج چیه؟
‫ها! فکر کردی اون می‌دونه!
‫فین‌ها محافظ خونه‌ها هستن.
‫بیشتر مردم تا به حال فینی ندیدن.
‫فین‌های مختلفی در خونه‌های سر تا سر دنیا ‫وجود دارن.
‫فین خونه ما اسمش فینیکه.
‫چیکار می‌کنی؟!
‫کریستین، چطوری می‌خوای اینهمه بستنی ‫رو بخوری؟
‫خب، یه چندتایی رفیق دارم
‫که دیوونه بستنی هستن.
‫آره!
‫آره، هنوز باهات مشکل دارم.
‫و اگه درک نمی‌کنی،
‫یه بار دیگه بهت میگم.
‫من یه فینم. ‫تو یه فین برقی هستی.
‫تو خیلی حرف میزنی. ‫گمونم میشه گفت مثل من.
‫ولی من رئیسم، خب؟
‫من سریع یاد می‌گیرم.
‫خوبه، وگرنه سرنوشتت مثل توستر میشه.
‫حواسم بهت هست.
‫دست از سرم بردار!
‫پشمم خیلی هم خوبه!
‫زنده باد بستنی!
‫هوم، آره! فینیک!
‫آره، منم.
‫به نظرم بهترین فین دنیاست.
‫خیلی باحالی، فین!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.