..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
خیلی دیر شد..فکر کنم پروازم به اوزاکا رو از دست دادم، درسته؟
‫نه تاخیر داشته این پرواز.
...سه ساعت !شانس آوردی
چیزی توشه که فراموش کردی درش بیاری؟
‫-نه، برای رفتن مطمئن نیستم ‫-واقعا؟
‫یازده ساعت پرواز طول میکشه.
‫-قبلا رفتی؟ ‫-نه،اولین باره.
"سیدونی در ژاپن"
‫لطفاً پاسپورتتون.
‫-چقدر تو ژاپن میخواین بمونین؟ ‫شش روز.
برای چی اومدین به این سفر؟
‫بازنشرِ اولین کتابمه.
نویسنده ای؟
‫هم آره هم نه.
شما مدرکی هم داری؟
مدرک؟
‫بله.مدرک.
‫بفرمایین.
‫سلام.
‫به ژاپن خوش اومدی سیدونی سان.
‫سلام،شما با ناشر من کار میکنی؟
نه،من خودِ ناشر هستم.
‫اسمم " کنزو میزوگوچیه ".
منو ببخش،انتظار نداشتم !که شما اینقدر قد بلند باشی
.تصور میکردم خیلی پیر باشی
...یا اینکه
‫خیلی خیلی جوون.
‫از آشنایی با شما خوشحالم.
‫خودم کیفم رو میارم.
‫اینطوری ترجیح میدم.
‫ممنونم.
‫عذرخواهی کردن..اتاقتون هنوز آماده نیست.
‫آها..همین؟ ترسیدم.
‫ولی مشکلی نیست،خسته نیستم.
‫با اینکه ساعت 6 صبح بیدار شدم.
‫تو نباید تعظیم کنی، سیدونی سان.
‫درست انجامش نمیدم..درسته؟
‫-میتونم چای مهمانت کنم؟ ‫-بله.
شما با اون فیلمساز معروف فامیل هستید؟
.نه،اصلا میزوگوچی یه اسم کاملا رایج در ژاپنه.
.بعدازظهر ما مصاحبمون روو انجام میدیم
.بعدش میریم دیدن یه معبد
.فردا وقت بیشتری هم داری
.عالیه،تنهایی میرم راه برم
،هرگز نباید تنها باشی .سیدونی سان
.من قبلا هم تنها بودم،اصلا اذیتم نمیکنه
.نه،من همیشه با شما هستم
.کسی نمیتونه پنجره هارو باز کنه
.به دلایل امنیتی
امنیتی؟
.بله .پیشگیری از حوادث
.ممنون
.دارم بهت میگم پنجره بازه
خودتون میخواید بیائید ببینید؟
.امکان نداره .براتون یه تعمیر کار میفرستم
‫اروپایی ها عطر استفاده میکنن، ‫مخصوصا خانوماشون.
.ولی زنای ژاپنی نه
‫-بوی من اذیتت میکنه؟ ‫-نه اصلا.
.من از بوی زنان غربی خوشم میاد
.منو یاد زمان تحصیلم تو فرانسه میندازه
برای همینه که فرانسه بلدی؟
.میشه گفت آره
چی میخوندی تو فرانسه؟
.من سه سال ادبیات فرانسه خوندم
من توی "موت -پیکه"‫ زندگی کردم.
‫تو " سوربن " درس خوندی؟ ‫- بله.
.‫بذار بهت ‫"نوریکو تاماگوچی" رو معرفی کنم
.امروز مترجم شما ایشونه
.سلام،خوشبختم
.خوشبختم .باعث افتخاره که شما رو ملاقات میکنم
.من خیلی تحسینتون میکنم
.همه کتاباتون رو خوندم
‫من حتی نمایشنامه اتون، " زن کاغذی " رو روی صحنه‫ دیدم.
.اولین بار تو پاریس و بعد توی نیویورک
آیا این نماد شکوفه های گیلاسه؟
.بله احتمالا
به طور خاص،چرا این داستان رو برای روایت انتخاب کردید؟
من تو تصادف خانوادم .و برادرم رو از دست دادم
.و من کاملا تنها بودم
.انگار که توی یه سوراخ افتاده بودم
.ترسیده بودم
‫اما با وجود اینکه کتاب از زندگی من الهام گرفته شده، ‫اما این زندگی نامه من نیست.
‫فقط یه داستانه.
‫شما نظرتون اینه که نوشتن شفا میده؟
‫شفا نمیده اما در اون زمان سخت بهم کمک کرد تا نجات پیدا کنم.
‫من جایی خوندم که شما نمیخوای درباره کتابت صحبت کنی.
‫پس چی شد که قبول کردی بیای و دربارش صحبت کنی؟
‫امروز به ژاپن اومدی و درباره ‫" سایه افتاده " صحبت کنی؟
‫آقای میزوگوچی یه نامه فوق العاده برای من نوشت ‫نامه ای که منو متقاعد کرد...
.‫و اینکه این کتاب جایگاه ویژه ای برای من داره
‫چون این کتاب اولین کتابیه که من نوشتم.
‫در زمان کودکی در باتلاق قدم می زدم. ‫یکشنبه ها با پدر و مادرم.
.ما تو فرانسه پرنده های شبیه به هم داریم
.تو کیوتو،اونا همه جا هستن
،نمیخواستم بیدارت کنم .به نظر خسته میومدی
.دستای خوشگلی داری
.زنمم بهم گفته بود که اونا خاصن
علامت تجاریتونه؟
علامت تجاری؟
.متوجه نشدم
اون چیزیه که شما رو نشون میده .و دربارتون میگه
.شخصیتی که شمارو ساخته رو نشون میده
.مثلا اگر تیشرتِ پولو بپوشی
.علامتش یه کورکودیل کوچولو سبزه
.ولی من یه لباس نیستم..من آدمم
!آنتوان
خانوم! دنبال چمدونتون میگردین؟
‫نه! دنبال شوهرم میگردم!
‫ مامان! بابا!
‫"گیوم!"
‫سیدویِ من!
‫فکر کردم گمت کردم!
‫نمیتونم بخوابم!
‫کنزو حالت خوبه؟
.متاسفم
.بعدازظهر، یه کم مست کردم
.دوست دارم ویسکی بنوشم،بدون یخ
.این زنمه
میدونی چرا سیدونی سان؟
هیچ وقت رابطه منو زنم خوب نبوده؟
.چون هیچ وقت کنارش نبودم یا بی‌حوصله بودم
و میدونی چرا سیدونی سان؟
بخاطر اینکه خیلی کار میکنی؟
.آره...و وقتی با هم هستیم
.به ندرت با هم حرف میزنیم
.خیلی گذشته
،از وقتی که درباره هرچیزی .با هم صحبت میکردیم
‫هیچی.
چرا همه‌چی بهم‌ریخته هست؟
‫جلو چشمامه! ‫ایناهاش!
.پنجرم بازه و وسایلم بهم ریخته
‫متوجه نمیشم! ‫کی تونسته وارد بشه؟
‫خب مشکل همینه! نمیدونم!!
چطور شرایط رو کنترل کردید وقتی تو سنِ پایین مشهور شدید؟
‫من خیلی خوش شانس بودم، .‫با مردی آشنا شدم که شوهرم بود
.و اون به من خیلی کمک کرد
‫نوریکو...فکر میکنی بتونم هوایی تازه کنم.
یا همین الان شروع میکنیم؟
شما دوست داری ادامه بدیم،درسته؟
سیدونی سان،چیزی نیاز داری؟
‫ببخشید،من...
‫نه ،نه.
‫مرسی.
‫اینا کیکای مخصوصی هستن .که هر ماهِ کامل ما میخوریمشون
‫-ماه توی ژاپن اهمیت داره؟ ‫_بله،خیلی اهمیت داره.
،کتابت به من قدرت داد .تا از دست دادن خانواده ام رو تحمل کنم
.و همینطور از دست دادن همسرم
.بخاطر اینکه اون میخواست نزدیک فوکوشیما بمونه
،رفتم با دخترم زندگی کنم
.تو یه منطقه امن‌تر
همسرت چی؟
‫جدا شدیم.
‫داستان غم انگیزیه.
‫جدایی آب و هوایی بود.
همیشه دوست داشتی که بنویسی؟
نه ،وقتی چیزی برای شما باقی نمونده مینوسی
‫فقط از سر نا امیدیه که مینوسی.
‫اما گاهی،حتی نوشتنم دیگه افاقه نمیکنه.
‫دیگه هیچکاری نمیتونی بکنی.
‫تو همه چیزی که حس میکنی رو میگی سیدونی سان.
‫نه ،همه چیزی رو نه.
‫اما سعی‌امو میکنم.
‫ما اینطور نبودیم.
‫تو ژاپن ما حسامون رو .توی خودمون نگه میداریم
‫نه همیشه.
‫تو دیشب به من اعتماد کردی.
‫آره.
‫اما تنها بودیم.
نظرت چیه؟بهم میاد؟
‫مهم اینه که تو دوستش داشته باشی.
‫اوه، آره دوستشون دارم، ‫مثلشون رو تو فرانسه ندیدم.
‫حضور من اینجا غیر واقعیه.
‫قبل قبول کردن دعوتت، ‫واقعا مردد بود.
‫فکر میکنم ترسیده بودم.
‫از چیزای ناشناخته.
‫نمیدونم چه اتفاقی برام افتاد.
‫شاید بخاطر اینه که مدت طولانی نبودم.
‫و بخاطر اینه که من همه چی رو اینجا شناختم.
‫آسانسورها، چراغ ها، جاده ها.
‫با این حال هیچ چیز شبیه اروپا نیست.
‫همه چیز عجیبه...
‫حتی چیزی که داریم میخوریم.
‫احساس میکنم تغییر کردم.
‫همه این تازگی ها منو تحت تاثیر قرار میده.
‫لطفا گریه نکن سیدونی سان.
‫این اشک ها از سر خوشحالیه،نه غم.
چرا خیلی وقته نمینویسی، سیدونی سان؟
‫بعد از مرگ همسرم آنتوان...
.تمام نیروم رو جمع کردم که فقط سرپا بمونم
همینطور زمان گذشت و من .اصلا متوجه نشدم که مدتیه نمینویسم
‫سالها گذشت...
اما بعدترش تلاش کردی براش؟
‫تلاش کردم،اما دوباره غرق زندگی شدم و...
همین الانم یه کتاب بوسیله من نوشته شده "سایه افکنده"
‫همون کلمه ها...
.به نظرم غیرقابل تحمل بود
چطور همسرت مرد؟
.همونطور که خانواده‌ام مُردن
.تصادف کردیم
،تو مکانی که همسرم مرد .برای من هیچ اتفاقی نیوفتاد
.بدون اینکه حتی خطی روم باشه بیدار شدم
.کاملا سالم
.تو زنده ای سیدونی سان
.باید بپذیریش .انتخابی جز این نداری
بچه داری؟
.نه- تو چی؟-
.نه ندارم و نمیخوام
.به نظرم دنیا پوچه
.حرفات مثلِ پژواک مخفی داستان منه
آیا عزیزی رو از دست دادی؟
خانواده پدریم رو در .حادثه هیروشیما از دست دادم
.فقط پدرم اون روز زنده موند
اون برای دیدن دوستی .به یه شهر دیگه رفته یود
بعد اون ماجرا برادرم و همسرش .توی کوبه زندگی میکردند
.من کوبه رو ترک کردم
.و زلزله اومد و اونا مردن
.مثل یه داستانه
.که هی تکرار میشه
،به همین دلیل شما نوشتین .که افرادی مثل ما تو یه سرزمین مخفی مشترک هستن
.این مقبره " جونیچیرو تانیزاکی " و همسرش هست
‫خیلی مینیمالیستیه.
.من نمیدونستم توی کیوتو به خاک سپرده شده
چی نوشته؟
." هیچ "
‫و " سکوت ".
.همه اون سیم ها دیوانه کننده هستن
‫توی فرانسه اینقدر زیاد از اینا نمیبینین ‫اونا رو دفن میکنن.
‫من شنیدم بخاطر زلزله‌ست.
‫اینجوری تعمیر کردنشون آسونتره.
‫-معمولا زلزله میاد؟ ‫-تو کیوتو، خیلی کم.
شما کی هستید ؟
‫اتاقم...یه مشکلی داره.
‫میخوام تغییرش بدم.
‫نه نه...
!اتاق! مشکل
‫ماریکوسان،میتونی بیای؟ ‫این زن غربی یه مشکلی داره.
‫ماریکوسان،عجله کن لطفا.
‫متوجه نمیشم چی میگه و به نظر خوب نمیاد.
من میخوام اتاقمو عوض کنم .و نمیخوام تو اون اتاق بمونم
!اتاق! مشکل
‫من.. "واقعااا"....نمیخوام... ! ..توی.. اون... اتاق.. بمونم
اون چیکار میکنه؟
‫-چیکار کنیم؟ ‫-باید به آقای میزوگوچی خبر بدیم.
‫فکر خوبیه.
‫کنزو،من همسرمو توی اتاق دیدم!
‫به خاطر همین اونجارو ترک کردم .
‫داری میگی روحشو دیدی؟
‫به روح اعتقاد داری؟
‫توی ژاپن،اونا زندگی میکنن و اطرافمون هستن.
‫اگه اون اینجاست، ‫بخاطر اینه که .هنوز یه چیزایی دارین که به هم بگین
‫من برای این چیزا یه مقدار پیر نیستم؟
‫نمیدونم،مطمئناً نیستی سیدونی سان.
‫هیچی.
‫توی دستشویی هم هیچی نیست.
‫برای همه چیز ممنون کنزو.
‫اگر مشکل یپیش اومد بهم زنگ بزن.
‫اما الان بخواب سیدونی سان.
‫ممنونم کنزو.
‫ایندفعه فرار نمیکنی،مطمئنم.
‫من کم کم ظاهر شدم.
‫نمیخواستم بترسونمت.
‫از وقتی رسیدم همه جا دیدمت.
‫بخاطر اینه که تو ژاپن هستیم.
‫اینجا سرزمین ارواحه.
‫همونطور که اون مرد گفت.
‫از کجا میدونی؟
‫- اون مرد اسمش .کنزو میزوگوچی هست
‫- با کارگردان معروف ارتباطی داره؟
‫نه منم پرسیدم ازش. ‫یه اسم پرتکراره توی ژاپن.
‫آنتوان،واقعا خودتی؟
‫سیدونی...
‫سیدوی من...
‫خیلی خواب دیدم که دوباره میبینمت.
‫من همیشه کنارت بودم، ‫اما تو منو نمیدیدی همه‌ی اون سالها.
‫خیلی تغییر کردم؟
‫نه بابا.
‫تو هنوز هم به همون اندازه زیبا هستی، ‫با تمام کک و مک هات.
‫تو به من گفتی از اون بلوز متنفری.
‫توام یه هارلیکویین نبودی ‫و هرگز نمیپوشیدی.
‫من میخواستم خوشحالت کنم.
‫چرا مردی،آنتوان؟
‫میدونی خودت چرا، ‫چون اون گوزن از جاده داشت عبور میکرد.
‫پس چرا من نمردم؟
‫اینطور اتفاق افتاده. ‫احتمالا تنها راهی بوده که باید اتفاق میوفتاده.
‫من میخواستم جای تو بمیرم.
‫تو اینو نمیدونستی.
‫من میدونم، همیشه همه نجات پیدا میکنن .
‫ برای اینکه مطمِئن بشی، ‫میگم که روزی تو هم میمیری.
‫اون مرد همینه.
‫توی دستشویی قایم شو ‫وگرنه میبینتت.
‫نترس، ‫هیچکس جز تو نمیتونه منو ببینه یا صدامو بشنوه.
‫حالت چطوره سیدونی سان؟
‫همه چی خوبه؟
‫تاکسی منتظره؟
‫بازم دیدیش؟
‫آره،امروز صبح. ‫به من گفت که همیشه کنارم بوده.
‫معلومه. ‫بهت گفتم،ارواح همیشه اطراف ما هستند و زندگی میکنن.
‫خیلی خوشحال شدم از دیدنت.
‫منم همینطور.
‫نوشته هات منو تحت تاثیر قرار داد.
‫خوشحال شدم از دیدنت.
‫- از چی؟ ‫- اون داره میگه خوشحال شد از دیدنت.
‫اسمم " تادانوبو " هست.
‫- برنامه ای برای نوشتن کتاب بعدیت داری؟ ‫- نه.
‫دوست دارم بدونم که چه اتفاقی افتاد برای شخصیت اصلی.
‫متاسفم،فعلا دربارش فکر نکردم.
‫شاید اون داره تلاش میکنه که صبور باشه.
‫من میذارمش تو کیفم.
‫ممنونم.
‫این مجله رو یادتونه؟
‫این گنج منه.
‫اسم اون چیه؟
‫"سایوری".
‫بفرمایین.
‫سیدونی سان،همه چی خوبه؟
.بفرما
‫دوباره میگیرم.
‫اوه،منو ترسوندی.
‫نگاه کن بهش،اون واقعا خنده داره.
‫بخند!
‫اول بیا کیک بخوریم. ‫بعد چای بنوشیم.
‫- اینا کیک ماه هستن? ‫- آره.
‫اونارو وقتی ماه کامل و درخشانه باید بخوریشون.
‫توی بعضی خانواده ها ،مثل خانواده ما، ‫این مواقع دور هم جمع میشن.
‫دور هم جمع میشن و جشن میگیرن.
‫زنم خانوادمو دوست نداشت.
‫اون رفت پیش خواهرش زندگی کنه.
‫متاسفم.
‫احتمالا اینطور بهتره برای هردومون.
.ما تظاهر به زندگی می‌کردیم
‫من و همسرم این فصل رو دوست داشتیم.
.‫دوست داشتیم تو جنگل قدم بزنیم
‫چطور با هم آشنا شدید؟
.‫دقیقا بعد از مرگ خانواده ام بود
‫تابستون بود و همه‌ی .دوستام رفته بودن تعطیلات
." ‫به جز " ژان
‫خونه ژان بودم که، ‫برادرش و یکی از دوستاش به اونجا اومدن.
‫اون آنتوان بود.
،‫اوقات خیلی خوبی گذروندیم اون روز ‫آنتوان واقعا بامزه بود.
‫مدت ها بود که اینقدر بهم خوش نگذشته بود.
‫انتهای اون روز ما از هم جدا شدیم.
‫بهش درباره چیزایی که، ‫اتفاق افتاده بود برام و مرگ خانوادم گفتم.
‫و اینکه میخواستم همه چیزو بنویسم، ‫اما نمیدونستم چطور شروع کنم.
‫اون بهم گفت :از اولش!!
...‫خیلی جمله احمقانه ای بود
‫اما فکر میکنم نوشتن کتاب " سایه افکنده " رو ‫مدیون همین جمله هستم!
‫بهش پیشنهاد دادم به خونم بیاد.
‫یادمه از راه رفتن خسته شده بودم.
‫اون منو از پله ها بالا برد.
‫اون منو به آغوش کشید و از پله ها بالا برد..
‫هیچی بعد از مرگ خانوادم ‫توی خونه تغییر نکرده بود.
‫اون بهم گفت: اینطور زندگی کردن رو ‫نمیتونم تحمل کنم.
‫تمام شب خونه رو مرتب و تمیز کردیم، ‫دوتایی..بدون حرف...
‫ما همدیگه رو روز بعدش دیدیم...و روزای بعدش.
‫و دیگه همدیگه رو ترک نکردیم.
‫بدون اون من هیچ وقت قدرت نوشتن نداشتم.
‫اون دستای قشنگی داشت،مثل تو.
‫عشق در یک نگاه؟
‫نه.
‫واضح تر از اون بوده.
‫من عاشقش بودم.
‫این کمیابه.
‫درسته،چیزی که واضحه،نادره
‫خوشبختی هم همینطوره.
‫خانوادت هنوز زنده هستن؟
‫فقط پدرم.
‫اون برای زندگی تو هیروشیما برگشت.
‫اون با اونا زندگی میکنه.
‫اونا؟
‫اون با خانواده مُرده اش زندگی میکنه.
‫هر روز صبح با اونا صحبت میکنه. ‫و اونا رو حس میکنه.
‫- ارواح میتونن غذا بخورن؟ ‫- نه.
‫پدرم به اونا گوشت تعارف میکنه. ‫و بعد خودش میخوره.
‫درباره همه اینا چی فکر میکنی؟
‫من فکر میکنم اون عمیقا ناراحته.
‫و ترجیح میده در گذشته زندگی کنه.
‫ما همه با مردگان ارتباط داریم.
‫بعضیا میبینن،بعضیا حس میکنن.
‫جهان مرئی و نامرئی کنار هم زندگی میکنن.
‫برای ما ژاپنی ها اینطوره.
‫ارواح بهمون کمک میکنن زندگی کنیم.
‫کنزو ممنونم ازت بابت همه چیز.
‫باعث افتخارمه.
‫دوست داری باهم شام بخوریم ؟
‫نه،ترجیح میدم تو اتاقم باشم و استراحت کنم.
‫219
‫اتاق بعدیه.
‫من بهتون توضیح میدم که چطور اینا کار میکنن.
‫چطور چراغ رو روشن کنید.
‫-متوجه شدین؟ ‫-بله.
‫بهتون یاد میدم چطور لامپ حمام روشن کنین. ‫چون یه مقدار سخته که پیداش کنین.
‫و آبو باز میکنم تا نشونتون بدم.
‫حالتون خوبه؟
‫متاسفم، ‫متوجه نشدم چیکار کردین.
‫دوباره بهتون نشون ‫میدم چطور کار میکنه.
‫همونطور که میبینی خیلی آسونه.
‫شما خوبین؟
‫آره من خوبم، ‫فقط گرممه.
‫جای پریز کولر اونجاست.
‫امیدوارم بهتون خوش بگذره... ‫خیلی ممنونم.
‫ من چیزی ندارم...
‫ من هیچ جسمی ندارم...
‫نمیتونم لمست کنم.
‫ چیزی از من وجود نداره.
‫من اون لمس رو، ‫مدتها پیش فراموش کردم.
‫اما میتونم اینجا ببینمت ،آنتوان.
‫ رویا نیست.
‫تنها چیزی که باقی مونده، ‫خطوط واقعیت هستش.
‫من یه توهمم. ‫یه توهم نوری.
‫این حتی بدتر از یه تخت سرد و خالیه.
‫چرا برگشتی؟
‫من جایی برنگشتم، ‫از اولم کنارت بودم و ترکت نکرده بودم.
‫نمیتونم.
‫چرا؟
‫احتمالا به این دلیل که سخته رهات کنم توی ‫این درد بی پایان.
‫ترجیح میدی فراموشت کنم؟
‫که فقط از پسش بربیام؟
‫قلب تو شکسته نیست؟
چرا، ‫هست.
‫اما من از موندن تو اینجا خسته شدم. ‫عین یه سیکل هی تکرار میشه.
‫خسته کننده‌ست.
‫کجا میری وقتی اینجا نیستی؟
‫هیچ جا نیستم.
‫چرا بچه ای از من نخواستی،آنتوان؟
‫دوستم داشتی؟
‫دوستم داشتی.
‫معلومه.
‫فقط نمیخواستم کمی شادی ‫اطرافم باشه.
‫نمیخواستم با یکی دیگه تقسیمت کنم.
‫خوابیدی؟
‫درسته که من پر از غم و اندوهم.
‫و نمیتونم تمومش کنم.
‫متاسفم که ناامیدت کردم، دوست من.
‫داری غذا میخوری؟
‫اما ارواح که غذا نمیخورن!
‫من میخورم.
‫ببخشید کنزو،اما تنها نیستیم.
‫پشیمونی داری کنزو؟
‫نه ندارم.
‫اگرچه دوست داشتم زندگی کمتر بی رحم باشه.
‫من خوشحالم که ملاقاتت کردم.
‫منم همینطور.
‫شاید وقتی تو پاریس بودی، ‫همدیگه رو دیده باشیم.
‫شاید اینطوره.
‫همه چیز میتونست تغییر کنه.
‫انگار در کاپری در ایتالیا هستیم.
‫ژاپنی ها همیشه استاد تقلید کردن هستن.
‫کشوری که ما در اون زندگی میکنیم، ‫وجود ندارد.
‫این در برابر خورشید ازت محافظت میکنه.
‫اما آفتابی نیست.
‫اوه...تو فقط یه گوشواره گوشت کردی.
‫اوه! آره.
‫دستت رو دوست دارم!
‫دست های یه نویسنده.
‫تو با دستات نمینویسی..
‫این اینجاست؟
‫تو نباید فکر کنی که یه روح تنهایی.
‫تو هم یه زنی مثل بقیه.
‫چیکار داری میکنی توی تاریکی؟
‫قایم شدی ؟ ‫دیگه نمیخوای منو ببینی؟
‫تو دیگه خودت نیستی.
‫من به زودی به اونطرف میرم.
‫منظورت چیه؟
‫رودخونه.
‫اون مرگ رو از زندگی جدا میکنه.
‫اما این تصویری نیست که خودمون ساختیم؟
‫تا حالا دیدیش؟ ‫میدونی کجاست؟
‫آره دیدمش.
‫وجود داره.
‫همه جا هست.
‫و دروغ پشتش چیه؟
‫فکر کنم اینکه بتونم، ‫در نهایت استراحت کنم.
‫- من از اینکه بعدش چی میشه میترسم. ‫- میدونم.
‫اما نباید بترسی.
‫نمیترسم.
‫من حتی آرزوش رو دارم.
‫من خوابشو دیشب دیدم. ‫خیلی گیج کننده‌ست.
‫من هیچ وقت خواب نمیبینم.
‫و دوباره آنتوان رو دیدم.
‫اون تقریبا شفاف بود.
‫اگر زمانی محو بشه..
‫تو میبینیش بخاطر اینکه تو اینطور میخوای.
‫این فقط به خودت بستگی داره، سیدونی سان.
‫من همین الانشم دلم برای نوشیما تنگ شده.
‫یه روزی بازم برمیگردیم.
‫حالت خوبه؟
‫قلبم یه طوری شد.
.‫"تو هیچ شباهتی به اون نداری،نه"
.‫"تو یه نویسنده ای که نمینویسه"
.‫"که کتابم نمیخونه"
‫میذارم کمی استراحت کنید.
‫باید کمی منتظر بمونید.
‫ببخشید، چمدون من رو تو اتاقم بذارید.
‫نیاز دارم یه هوایی تازه کنم. ‫ممنون.
‫آنتوان.
.‫"هر روز ،مثل یک زندانی زندگی کردم"
.‫"همه جا مرگ دیدم"
‫" سایه کشو‌ها ."‫در امتداد دیوار،رویِ مبل
‫"و باد که می‌شتابد ‫تا فضای خالی را پُر کند."
‫"من میدونم که چرا سعی میکنم زنده نگهش دارم"
‫"بخاطر اینه که میخوام با من باشه"
‫اما الان باید بذاری این مرده بره و بمیره.
‫اگر میخوایم دوباره زندگی کنیم.
‫"من دوباره خودم هستم".
‫"مانند پیدا کردن یک دوست گمشده".
‫خواب دیدم داشتم میبوسیدمت.
‫منم خیلی بهت فکر کردم ‫دلم برات تنگ شده بود.
‫منم همینطور.
‫خیلی زیاد.
‫سیدونی سان...
‫خیلی سال گذشته...
‫ما هنوز همونیم.
‫من میخوام با تو عشقبازی کنم.
‫ما تو ژاپن اینو نمیگیم.
‫انجامش میدیم فقط.
...‫خیلی زیبایی
‫چشمات خیلی بزرگه.
‫من چشم به این بزرگی ندیدم.
‫ایا اونا اینقدر بزرگ هستن تا به دنیا نگاه کنن؟
‫به همون اندازه بزرگن.
‫بهش تا حالا فکر نکردم.
‫این اولین باره کسی همچین چیزی رو بهم میگه.
‫تو چشمان کج و دوست داشتنی داری ‫و این زیباست.
‫هیچکس نمیدونه به چی فکر میکنی.
‫ما نمیتونیم اون چیزی که پشتشه رو بخونیم و بفهمیم.
‫و همچنان به هم نگاه کنیم.
‫من عاشق اینم که به چشمام نگاه میکنی.
‫این خیلی بی ادبانه هست.
‫به چشمان زنی نگاه کنی ، ‫وقتی اونو نمیشناسی.
‫الان منو میشناسی.
‫نه،من تو رو دوباره، میخوام بشناسم.
‫من سریع ترک میکنم، ‫خداحافظی دوست ندارم.
‫پس...
‫سلام!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
[ ایزابل هوپر ]
[ سوویوشی ایهارا ]
[ اوگوست دیل ]
:کارگردان اِلیز ژرارد
:سناریو و دیالوگ اِلیز ژرارد - مود اَمِلین سوفی فیلیِر
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.