..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫« بر اساس داستان واقعی »
‫« متأسفانه! »
‫« مــــوســــیــــقــــی »
‫رودی؟
‫اصلاً گوش می‌دی چی می‌گم؟
‫آهای؟
‫رودی.
‫[مامان]
‫بله مامان؟
‫کجایی رودی؟ منتظرتم.
‫با هیلی اومدم رستوران.
‫هنوز با اون اجنبی سفیدپوست ‫وقتت رو هدر می‌دی؟
‫مامانم سلام می‌رسونه.
‫نخیر، سلام نرسوندم.
‫هیلی هم سلام می‌رسونه.
‫نه، من سلام نرسوندم.
‫بیا خونه پسرم. ‫دارم فیجوآدا درست می‌کنم.
‫باشه زود میام.
‫منتظرتم.
‫بای بای.
‫ببخشید.
‫چیزی نخوردی که.
‫خوردم.
‫آخه می‌دونی؟ ‫مامانم داره فیجوآدا درست می‌کنه.
‫پس چرا اومدی اینجا؟
‫منظورت چیه؟ تا پیش تو باشم، تا...
‫تا باهم غذا بخوریم، وقت بگذرونیم.
‫یعنی می‌دونی... اون فقط منو داره هیلی. ‫نمی‌خوام تنهایی غذا بخوره.
‫ولی با تنهایی غذا خوردن من که مشکلی نداری.
‫خب... آره.
‫نه. معلومه که نه.
‫منظورت... منظورت چیه؟
‫حتی بعد چهار سال گاهی وقتا حس می‌کنم...
‫که هنوز برای توجهت دارم رقابت می‌کنم.
‫رقابتی نیست. ‫من دوستت دارم هیلی. دوستت دارم.
‫گاهی وقتا حس می‌کنم یه جای دیگه سِیر می‌کنی.
‫- خب... پایان‌نامه چطور پیش میره؟ ‫- اوهوم.
‫آره، پیش میره.
‫هنوز شروعش هم نکردی مگه نه؟
‫نه، شروع می‌کنم... ‫دارم روش کار می‌کنم.
‫- می‌شه بذاری کمکت کنم؟ ‫- نه، نیازی ندارم...
‫شیش هفته دیگه فارغ‌التحصیل می‌شیم.
‫- ببین. ‫- باشه. ببخشید.
‫دیشب تا ساعت ۲ کار کردم. ‫واسه همین بدجوری خسته‌م.
‫چی شد؟
‫فقط...
‫نمایش عروسکی توی مترو که نشد کار.
‫خودت می‌گفتی که می‌خوای بعد فارغ‌التحصیلی
‫به یه جایی برسی.
‫می‌خوام. هنوزم می‌خوام.
‫اجاره‌خونه‌ تو شهر گرونه. ‫خب درسته والدینم کمکمون می‌کنن
‫اما فکر نکنم بخوان مدت زیادی کمکمون کنن...
‫- انگار که مسخره‌بازیه. ‫- نه نه نه نه...
‫- والدین کمک نمی‌کنن. ‫- یعنی تو باید...
‫به فکر یه چیزی فراتر از ‫انعام‌های توی شیشه باشی.
‫می‌دونم به عروسک و اینا اعتقاد نداری
‫اما شاید بتونم کارو گسترش بدم.
‫شاید یه چیزی بیشتر از نمایش توی مترو.
‫اما به نظرم شاید دنیایی هم باشه...
‫که بتونی تموم این خلاقیت‌ها رو ‫توی یه شغل باثبات خرج کنی...
‫یا یه چیزی که پول درست و حسابی توش باشه.
‫اصلاً لیست‌های خونه‌های «زیلو»ای که...
‫برات فرستادم رو دیدی؟
‫رودی؟
‫اوهوم.
‫رودی.
‫همینو می‌گما. ‫من سعی دارم برای آینده‌مون برنامه‌ریزی کنم
‫و تو حتی به خودت زحمت نمی‌دی ‫که حواستو بهم بدی.
‫دیگه خسته شدم.
‫- وایستا. چی گفتی؟ ‫- آره دیگه خسته شدم.
‫چی... هیلی چی گفتی؟
‫- نه، باید برم. ‫- چی می‌گی...
‫- یه لحظه اجازه بده. چی... ببخشید. ‫- نه، باید برم رودی.
‫- بذار حرف بزنم... بذار... ‫- نه رودی، باید برم.
‫- می‌شه بهت بگم... ‫- چی بگی؟
‫من... من...
‫خداحافظ رودی.
‫بیخیال هیلی. هیلی.
‫سلام مامان.
‫« ریتم »
‫پول خرد؟
‫پول خرد لطف می‌کنید؟ ‫[ان‌جی ترانزیت]
‫پول خرد ندارید؟
‫♪ باید مسیرت رو عوض کنی ♪
‫♪ عجیبه انقدر طول کشید تا ترکت کنه ♪
‫♪ حالا تنهایی و جایی واسه رفتن نداری ♪
‫♪ خودبزرگ‌بینی ولی حقیری ♪
‫♪ هیچکس کنارت نیست ♪ ‫♪ جایی واسه قایم شدن نداری ♪
‫♪ یه لاشی‌ای که هیچی نداری ♪
‫[دیگو]
‫سلام به همگی. چه خبرها؟ ‫[نیوآرک]
‫اسم من دیگوئه و می‌خوام چند تا آهنگ بخونم.
‫آروم برید دیگه. ‫عجله واسه چیه؟ کجا با این عجله؟
‫اینجا که اصلاً یه متروی مخوف نیست،
‫اونم شبا، توی نیوآرک،
‫جایی که مردم توش تیر می‌خورن.
‫به هر حال این شما و این اولین آهنگ.
‫اسم این آهنگ «استارباکس»ـه.
‫♪ گرونه ♪
‫مرسی.
‫درست می‌شه داداش.
‫جدی؟ اینطور فکر می‌کنی؟
‫خب...
‫نمی‌دونم. شایدم نشه.
‫ببخشید.
‫- رودی. ‫- هوم؟
‫- بیداری؟ ‫- نه.
‫می‌دونم بیداری. ‫می‌تونم حسش کنم.
‫بیدار نیستم مامان.
‫خوبه، برات قهوه درست می‌کنم.
‫نه، لطفاً. ‫دیشب تا ۳ کار کردم.
‫عجب، دوباره عروسک‌بازی می‌کردی.
‫- اونا عروسک‌نمایشی‌ان مامان. ‫- منم همینو گفتم دیگه.
‫تا سرد نشده بیا قهوه‌ت رو بخور.
‫باشه.
‫- مرسی مامان. ‫- رودی...
‫باید درمورد خانوما صحبت کنیم.
‫مامان تازه بیدار شدما. لطفاً.
‫باید با یه دختر برزیلی باشی.
‫هزار بار اینو بهم گفتی.
‫چون اجنبی‌ها خوب نیستن.
‫مامان، نمی‌شه اینجوری گفت.
‫هیلی بهت رسیدگی نمی‌کنه.
‫دختر پولدارها نه آشپزی می‌کنن، نه تمیزکاری.
‫شاید من... شاید خودم ‫بتونم این کارها رو واسه خودم بکنم.
‫نظرت چیه؟
‫اون واسه دوران دانشگاه بود ‫ولی حالا داره تموم می‌شه.
‫باید باهاش کات کنی.
‫راستش اون... ‫اون باهام کات کرد.
‫دختره‌ی جنده.
‫- بس کن مامان. ‫- هیچ خودتو نگران نکن.
‫یه مورد عالی بهت معرفی می‌کنم.
‫می‌شه یه مورد عالی بهت معرفی کنم؟
‫بهت که گفتم مامان، آمادگیشو ندارم.
‫حس می‌کنم داری.
‫و اون سه تا کلمه...
‫بدون سه‌تای دیگه معنایی ندارن...
‫بسته‌بندی، موقعیت، مردم... ‫به چیزهایی که گفتیم وصلن:
‫محصول، قیمت، پیشرفت و مکان.
‫حتماً این رو توی ارائه‌‌های «کانوا»تون ‫داشته باشید.
‫تموم شد بچه‌ها.
‫- باشه. ‫- اشکالی نداره که...
‫- یه کم دیگه نون پیتا بردارم؟ ‫- چرا، اشکال داره.
‫پیتا که مفتی نیست. ‫اینجا درخت پیتا که نداریم.
‫- بیخیال پسر، یه پیتا بهم بده دیگه... ‫- نه نه نه نه.
‫شدنی نیست داداش.
‫- نه نه نه. ‫- اسکل.
‫پیتا روی درخت که سبز نمی‌شه!
‫- چه خبر داداش؟ ‫- ببین کی اینجاست!
‫خوبی؟
‫خوبم داداش. تو چطوری؟
‫ناراحت شدم جریان تو و هیلی رو شنیدم. ‫واقعاً غم‌انگیزه داداش.
‫- تو از کجا خبر داری؟ ‫- بیخیال بابا.
‫اینجا نوآرک نیوجرسیه پسر. ‫حرف زود می‌پیچه.
‫کی بهت گفت؟ ‫آخه کی می‌‌تونه بهت بگه؟
‫من همه‌جا آشنا دارم. ‫خیر سرم آشپزخونه سیار دارما.
‫همه جا هستم. همه جا...
‫همه جا آشنا دارم. آشنا!
‫مامانم بهت گفت مگه نه؟
‫آره همه چی رو بهم گفت داداش.
‫پسر... نمی‌دونم. کم کم دارم فکر می‌کنم...
‫که قدرشو ندونستم می‌دونی؟
‫برنامه داشتیم سختی‌ها رو پشت سر بذاریم...
‫- باهم همخونه بشیم. ‫- می‌خوای چی کار کنی؟
‫می‌خوای برگرده؟
‫- می‌خوای برش گردنی؟ ‫- خب من...
‫آره... نمی‌دونم چی می‌خوام داداش.
‫ببین پسر.
‫اون باهوشه، مایه‌داره، خوشگله و مایه‌داره.
‫وای پسر.
‫به دلایل عجیبی ازت خوشش میاد پسر.
‫نباید بذاری همچین دختری از دستت در بره.
‫می‌دونم ولی من فقط دوست دارم ‫توی کار عروسک نمایشی و موسیقی باشم.
‫اونم همه‌ش بهم هشدار می‌ده که ‫یه شغل باثبات پیدا کنم... نمی‌دونم...
‫حتی بلد نیستم چه جوری این کارو بکنم.
‫فقط باید بخوای.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫خیلی خب. می‌شه اینجا با تو کار کنم؟
‫نه. نه بابا.
‫گفتی فقط باید بخوام.
‫منظورم اینه از کائنات بخوای.
‫به جز اینا مامانم سعی داره منو ‫با برزیلی‌ها جور کنه.
‫اگه مامان من بود ۱۰ تا دختر جدید ‫دم خونه‌م ردیف می‌کرد
‫- انگار سریال دوستیابیه. ‫- نه.
‫مامانم این کارو نمی‌کنه. من...
‫قبلاً درموردش حرف زدیم. ‫این کارو نمی‌کنه.
‫رودی، این لواناست.
‫مامان، چی...
‫- خوش‌وقتم رودی. ‫- سلام.
‫لوانا خواهرزاده‌ی دخترخاله‌ی کلودیاست. ‫همونی که توی سالنه.
‫کلودیا رو یادته؟
‫آره. آره. از آشناییت... خوشوقتم.
‫دخترهای برزیلی خوشگلترین نیستن؟
‫مامانم هم همینو می‌گه.
‫باید کنار هم باشیم. ‫مهمه.
‫من... درس دارم...
‫یه کم کایپیرینیای ناب درست کردم. ‫(مشروب برزیلی)
‫براتون میارم.
‫چه عالی.
‫شما دو تا برید بشینید راحت باشید. ‫سریع میارم.
‫من... الان برمی‌گردم.
‫- فقط... یه لحظه. ‫- باشه.
‫مامان، چی کار می‌کنی؟
‫آروم باش، کارمو بلدم.
‫بهت گفتم قرار بی‌قرار. ‫نمی‌خوام با کسی قرار بذارم.
‫قرار نیست، هیچ چیز عاشقانه‌ای در کار نیست.
‫تو به دوست احتیاج داری.
‫- خیلی تخمیه مامان. ‫- نگو تخمی.
‫باشه. تو مامان منی نه جاکشم. خب؟
‫تنها نشسته. بی‌ادب نباش.
‫برو.
‫ببخشید فقط انتظار این رو نداشتم.
‫اشکال نداره. منم مامانم برزیلیه.
‫آره.
‫خوشمزه به نظر می‌رسن.
‫مرسی مامان.
‫آره... دیوونه‌ت نمی‌کنه؟
‫این داستانا رو می‌گم؟
‫نه خب... اینجورین دیگه نه؟
‫آره.. نه، حرف ندارن.
‫فقط گاهی وقتا می‌تونن یه کمی...
‫زیاده‌روی کنن و زور بگن.
‫خب گاهی وقتا چیزی که تحمیل می‌کنن ‫به نظر میاد درست باشه.
‫بخوریم؟
‫آره.
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫حس خوبیه.
‫آره. احتمالاً باید بگم که ‫تازه از یه رابطه اومدم بیرون.
‫اما اون که برزیلی نبود نه؟
‫نه.
‫اونقدرها جدی به نظر نمیاد.
‫هوم.
‫آره... چیزه...
‫ببخشید. فقط...
‫- چیه؟ ‫- کنجکاوم.
‫چون مامان‌هامون باهم دوستن ‫و جفتمون برزیلی هستیم اومدی اینجا؟
‫آره.
‫یعنی قبلاً هم این کارو کردی؟
‫با برزیلی‌های دیگه جورت کردن؟
‫معلومه.
‫درسته. باشه.
‫ببخشید. این وضعیت ناجوره.
‫- سر درنمیارم. مشکل چیه؟ ‫- آره مشکل چیه؟
‫- فقط... ‫- مشکل چیه؟
‫مامان حالت خوبه؟
‫برای تو عجیب نیست؟ ‫ داره ما رو باهم جور می‌کنه.
‫- خودشم همینجا نشسته. ‫- خب که چی؟
‫فقط دارن کمکمون می‌کنن عشق رو پیدا کنیم. ‫وقت داره تموم می‌شه.
‫درسته.
‫وقت چی داره تموم می‌شه؟
‫واسه شروع کردن زندگیمون. ‫وام، بچه، اینجور چیزها.
‫بچه... کی حرف از بچه زد؟
‫چرا؟ بچه دوست نداری؟
‫- اون عاشق بچه‌ست. ‫- مسئله این نیست. من...
‫کل این جریان برام عجیب و غریبه. ‫من نمی‌تونم...
‫می‌دونی چیه؟ مامانت راست می‌گفت.
‫تو کمک لازم داری.
‫بابت نوشیدنی‌ها ممنون ماریا.
‫چی شد رودی؟
‫اون همه‌چی‌تموم بود.
‫تو حتی نمی‌شناسیش. ‫چی داری می‌گی؟
‫چیز رو باید بدونم؟
‫اون خوشگله، برزیلیه، عالیه.
‫خودم می‌تونم دختر پیدا کنم. باهش مامان؟
‫- برزیلیشو؟ ‫- چه اهمیتی داره؟
‫بهت گفتم آمادگیشو ندارم.
‫تازه با هیلی کات کردم مامان.
‫اون تنها چیز عادی زندگیم بود.
‫رودی، من دوستت دارم ‫و فقط خیر و صلاحت رو می‌خوام.
‫می‌دونم مامان.
‫زن برزیلی بهترین گزینه‌ست.
‫ازدواج می‌کنی، تشکیل خانواده می‌دی.
‫باهم کار می‌کنین ‫و همینجا می‌‌مونین که امن هم هست.
‫اینجا بمونم چی کار کنم؟
‫مدرکت رو بگیری و کنار سالنم ‫فروشگاه لوازم موسیقی بزنی.
‫مامان، من درسم داره تموم می‌‎شه. ‫نیازی ندارم تو برام تصمیم بگیری خب؟
‫چاره‌ای ندارم.
‫چرا؟
‫چون خودت واسه خودت تصمیم نمی‌گیری.
‫لعنتی.
‫♪ لعنتی لعنتی لعنتی ♪
‫♪ لعنتی لـ-لـ-لعنتی ♪ ‫♪ لعنتی لـ-لـ-لعنتی لعنتی ♪
‫آقای منکوسو.
‫جوابی داری؟
‫مهم‌ترینش بازاریابی پنهانه...
‫که تنوع داشته باشه ‫و در نهایت به معامله منجر شه.
‫اشتباهه.
‫خب. کس دیگه‌ای هست؟
‫لعنتی.
‫۹۲!
‫نیم کیلو ماهی کاد!
‫- شماره گرفتی؟ ‫- نه.
‫- یکی بگیر لطفاً. ‫- ۹۳.
‫۹۷. خیلی خب.
‫بله مامان.
‫من... اینجا خیلی شلوغه. چی کار کنم؟
‫آره، دنیا پر از آدمه پسرم و این قشنگه.
‫می‌شه امشب ‫غذاهای باقی‌مونده رو بخوریم لطفاً؟
‫غذاهای باقی‌مونده؟ غذای کهنه؟
‫نه. من غذای تازه می‌پزم.
‫- برو. ‫- مامان. مامان...
‫۹۵.
‫۹۶.
‫۹۷!
‫۹۷. آخریشه.
‫بیا بیا!
‫« ملودی »
‫[خوب شو، ایزابلا]
‫مامان؟
‫چیه؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫هیچی. تو چی کار می‌کنی؟
‫پایین واسه صبحونه می‌بینمت.
‫- باشه. ‫- خیلی خب.
‫مرسی.
‫امروز به موقع اومدی.
‫همه چی متربه؟
‫آره. آره البته. فقط...
‫برای دانشگاه... ذوق دارم.
‫نگرانتم.
‫آهای، کله ماهی!
‫با منی؟
‫آره همون کله ماهی‌‌ای دیگه؟
‫- دیروز ماهی خورد تو صورتت. ‫- اوهوم.
‫چیزه... ایزابلا اینجاست؟
‫ایزابلا نه. اما اگه می‌خوای ‫می‌تونم بهش بگم...
‫که کله ‌ماهی اومده بود.
‫- نه مرسی. ‫ -مطمئنی؟
‫- آره آره مرسی. ‫- باشه.
‫تویی.
‫سلام منم.
‫همون دیروزیه.
‫آره. مگه می‌شه یادم بره؟
‫هرکسی با ماهی کاد بیهوش نمی‌شه.
‫- می‌دونم. همه مسخره می‌کنن. ‫- اوهوم.
‫ولی ظاهراً خوش‌شانسی میاره.
‫- واقعاً؟ نشنیده بودم. ‫- آره.
‫چون از خودم درآوردم. من رودی‌ام.
‫ایزابلا.
‫ایزابلا...
‫- آره. ‫- تتوی ریوئه؟
‫آره. مامانم اهل کوپاکاباناست.
‫- آهان. ‫- اوهوم.
‫- کاریوکا. البته. ‫- کاریوکا.
‫اوهوم.
‫پیامت... پیامت رو دیدم.
‫- پیام ماهی‌ایت. تو بودی؟ ‫- اوه.
‫آره من بودم.
‫پول ماهی کاد رو حساب نکردم ‫واسه همین می‌خواستم...
‫- نگران نباش. مهمون مایی. ‫- جدی؟
‫آره یه قانونی داریم که از کسایی که ‫داشتیم به کشتنشون می‌دادیم پول نگیریم.
‫بامزه بود. خیلی بامزه بود.
‫خب باشه. مرسی.
‫قربانت.
‫- آره خب من باید... ‫- از آشناییت خوشحال شدم.
‫- ببخشید چی گفتی؟ ‫- نه اشکال نداره.
‫- من باید برم... ‫- منم از آشناییت خوشحال شدم.
‫- باید برم مغازه. ‫- باید بری مغازه.
‫- تا یه کم وسیله بخرم اما... ‫- بازار؟
‫- آره. آره. ‫- «بازار آیرن‌باند»؟
‫منم می‌خواستم برم همونجا.
‫جدی؟
‫- نه. ‫- نمی‌خواستم برم.
‫اما می‌تونم برم.
‫- بیا پیاده باهم بریم. ‫- بیا پیاده بریم.
‫- آره. ‫- بریم بازار.
‫مثل احمقا مِن و مِن می‌کنم.
‫[به آیرن‌باند خوش آمدید. ‫محله‌ی سرزنده پرکار و مفرح نیوآرک]
‫[خیابان فِری]
‫خوشت میاد هر روز به ماهی دست بزنی؟
‫یه جورایی آره.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫چه باحال.
‫این که می‌تونم به ماهی دست بزنم؟
‫نه... این که از کارت لذت می‌بری.
‫خب فکر نکنم تا آخر عمر همین کارو بکنم
‫اما یه جورهایی دوستش دارم.
‫یه جورهایی چی رو دوست داری؟
‫این که ندونم بعداً چی می‌شه.
‫حالا شد.
‫من خیلی وقته نمی‌دونم بعداً چی می‌شه...
‫- تو هم اینجا زندگی می‌کنی؟ ‫- آره، با مامانم.
‫راستش زیاد از اینجا دور نیست.
‫اوه چه خوب.
‫می‌دونی، برنامه‌م اینه در نهایت برم شهر.
‫- همه چی همونجاست مگه نه؟ ‫- بستگی داره دنبال چی باشی.
‫- خب چیزهایی که من می‌خوام همینجان. ‫- واقعاً؟
‫مثل تیراندازی و جرم و جنایت و این چیزها؟
‫فقط مونرو اینجوریه.
‫همونجایی که تو کار می‌کنی... ‫دقیقاً محل کارته.
‫تو کجا کار می‌کنی؟
‫راستش من هنوز محصلم.
‫چی می‌خونی؟
‫بیشتر کتاب.
‫بیشتر واسه اینه که ‫به خاطر مامانم مدرک بگیرم.
‫به چیزهای دیگه بیشتر علاقه دارم.
‫مثلاً چی؟
‫اگه بگم عروسک نمایشی عجیب و غریب می‌شه؟
‫- عروسک نمایشی؟ ‫- آره عروسک نمایشی.
‫- عروسک نمایشی. ‫- آخه عروسک نمایشی؟
‫یعنی خب من یه عروسکی دارم که خودم ساختم
‫و توی مترو کارهای موزیکال اجرا می‌کنم.
‫- اگه می‌خوای می‌تونی بخندی. ‫- نه به نظرم باحاله.
‫خوشحالت می‌کنه؟
‫- آره می‌کنه. ‫- خوبه.
‫دوست داشتم به یه نمایش واقعی ‫تبدیلش می‌کردم می‌دونی؟
‫آرزوم اینه.
‫اما می‌دونی، الان بیشتر سرگرمیه.
‫عملاً زیرزمینی کار می‌کنم.
‫خب چرا گسترشش نمی‌دی ‫تا فراتر از یه سرگرمی باشه؟
‫بیا درمورد تو حرف بزنیم.
‫تو می‌خوای چی کار کنی؟
‫نمی‌دونم. فعلاً تو مغازه‌ی ماهی‌فروشیم ‫شاید بعداً مغازه زدم.
‫جدی؟ مثلاً چی؟
‫- مثلاً بار یا سالن پذیرایی. نمی‌دونم. ‫- چه خوب.
‫تا وقتی که اینجام واقعاً برام مهم نیست.
‫- آیرن‌باند؟ ‫- اوهوم.
‫حس نمی‌کنی انگار توی یه حباب گیر افتادی؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫دور و برت رو ببین.
‫رنگ‌ها، بوها، صداها.
‫عاشقشونم.
‫اینجا خونه‌ست.
‫رودی؟
‫- بله؟ ‫- خوبی؟
‫- آره. ‫- حواست کجا رفت؟
‫هیچ... هیچ‌جا.
‫فقط...
‫فکر کنم می‌بینمش.
‫قشنگه.
‫پول خرد لطف می‌کنین؟
‫مرسی.
‫پول خرد دارین؟
‫♪ تغییر خوبه ♪
‫♪ دیگه محله زیاد هم مزخرف نیست ♪
‫♪ یه یار پیدا کردی ‫ولی با شناختی که ازت دارم ♪
‫♪ امیدوارم خرابش نکنم ♪
‫اسم این آهنگ «شکلات»ـه.
‫♪ وقتی یه جورایی غمگینی ♪ ‫♪ و هوس یه چیز قهوه‌ای کردی ♪
‫♪ شکلات بخور ♪
‫ممنونم.
‫رودی.
‫چطوری پسرم؟
‫خوبم خوبم خوبم. تو چطوری؟
‫خوبم. غذا خوردی؟
‫آره خودم. خوبم.
‫پس غذا نمی‌خوری.
‫- می‌خورم. خوردم. ‫- داری می‌خندی.
‫چی شده؟
‫- هیچی. خوبم، خوبم. ‫- جدی؟ باشه.
‫جارو رو بردار.
‫سلام رودی، شنیدم سینگلی.
‫همه چی رو شنیدیم.
‫حتماً داغونی.
‫اینجوری نباش، ناراحت نباش.
‫خوشحال باش! درست می‌شه.
‫- آره آره. آره آره. ‫- یه فکری دارم...
‫نه نه. نه نه.
‫حالا که حرف درست شدن شد...
‫به خودت بیا، زرنگ باش.
‫احیاناً...
‫- دخترمو دیدی؟ ‫- اون خوشگله!
‫سامارا.
‫ببین می‌تونی بیای خونه‌مون ‫تا معرفیت کنم.
‫مشتری بدون وقت قبلی قبول می‌کنید؟
‫سلام داداش.
‫وای، از ترس ریدم به خودم داداش.
‫چه غلطی می‌کنی؟ ‫قایم باشک بازی می‌کنی؟
‫هیس هیس. نه فقط... من...
‫گاهی وقتا باید از سر و صدا دور شم می‌دونی؟
‫اون سر و صدا بخشی از خودته داداش.
‫آره فقط خوشم نمیاد درمورد چیز حرف بزنم...
‫چرا دارم اینا رو به تو می‌گم؟ ‫تو یه عروسکی.
‫بیخیال. اشکال نداره آسیب‌پذیر باشی.
‫همه یه نفرو می‌خوان تا باهاش درد دل کنن.
‫- تو پیش کی درد دل می‌کنی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫منم عروسک خودمو دارم.
‫واقعاً؟
‫نه داداش. مگه عروسک هم عروسک داره؟ ‫خنده‌داره.
‫حالا شد، داری می‌خندی. وای.
‫می‌بینم یه نفر خوشحاله. به خاطر ایزابلاست؟
‫چی؟ نه نه. آروم باش. ‫تازه آشنا شدیم خب؟
‫آره درمورد هیلی هم همینو گفتی ‫و ۱۷سال باهم بودین.
‫- ۴ سال بود. می‌شه شلوغش نکنی؟ ‫- به هر حال...
‫خوشحالم لبخندت رو دیدم داداش.
‫دوستت دارم.
‫نمی‌خوای بدی تو هم دوستم داری؟
‫- بفرمایید. ‫- مرسی.
‫پیتای اضافه هم گذاشتم.
‫تازه‌ست. ‫[حمص و پیتا]
‫حتماً به خانواده‌ی پولدارت... ‫یعنی به خانواده‌ت بگو...
‫که انور توی پارکه، خب؟
‫- متأسفم باید برم. ‫- باشه.
‫منم متأسفم.
‫- چه خبر داداش؟ ‫- سلام، چه خبر داداش؟
‫- چطوری؟ خوبی؟ ‫- عالی‌ام پسر.
‫چه خبره؟ این چیه پوشیدی دادا؟
‫اینجا «مونتکلیر»ـه پسر.
‫مردم اینجا کلی پول خرج می‌کنن.
‫پس پوسترِ... پوسترِ بیگی چی شد؟
‫بیگی هنوز هست داداش. ‫هنوز توی قلبمه.
‫بوبله بیشتر به این محل میاد.
‫نمی‌دونم.
‫چرا انقدر خوشحالی؟
‫هوم؟ نشئه‌ای؟
‫- فقط خوشحالم. ‫- مثل بادبادک بالایی.
‫- لبخند می‌زنی. ‫- چون تو فضام.
‫من... روز خوبی دارم.
‫- نباید انقدر خوشحال باشی. ‫- چرا؟
‫چون دوست‌دخترت ولت کرده ‫و با مامانت زندگی می‌کنی.
‫خب که چی؟ تو هم با مامانت زندگی می‌کنی.
‫آره ولی ورودیش فرق داره.
‫من از گوشه می‌رم، پله‌ها رو می‌رم پایین ‫و می‌رم زیرزمین.
‫بیشتر حالت مستاجر دارم.
‫تو هم‌اتاقی محسوب می‌شی.
‫از یه در می‌ری تو.
‫- هم‌اتاقی نیستیم. ‫- دستشویی‌تون مشترکه.
‫گوش کن، امروز روز قشنگیه. ‫فقط بذار خوشحال باشم.
‫آره، نشئه‌ای.
‫- نه. ‫- بوبله! بوبله!
‫[خارق‌العاده]
‫خیلی خوبه. ‫[ایزابلا: فردا بریم کوشینیا بخوریم؟]
‫خیلی خوبه نه؟ ‫[ایزابلا: فردا بریم کوشینیا بخوریم؟]
‫قبلاً من و مامانم ‫هرروز توی سوآوه از اینا می‌خوردیم.
‫ «سوآوه سابور» رو می‌شناسی؟
‫- اوهوم. ‫- قبلاً هرروز می‌رفتیم.
‫خیلی صمیمی‌این؟
‫من و مامانم؟
‫- مامانی؟ ‫- اوهوم.
‫آره. مثل بهترین دوستمه.
‫تأسف‌باره؟
‫نه.
‫برزیلیا اینجورین دیگه.
‫چیزه...
‫آره. خب حس می‌کنم که ‫کل دار و ندارش منم.
‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫آره می‌دونم.
‫تو هم با مامانت همینجوری هستی؟
‫نه. نه راستش.
‫چرا؟ برای چی؟
‫راستش وقتی ۱۵ سالم بود برگشت برزیل.
‫- برای کار؟ ‫- به خاطر یه مرد.
‫- ای بابا. متأسفم. ‫- اوهوم.
‫نه نه اشکال نداره.
‫- خوبی؟ ‫- آره چطور؟
‫خودت هم می‌دونی که این کارو می‌کنی؟
‫این که یهو میری تو دنیای دیگه؟
‫خب...
‫- الانم داری همین کارو می‌کنی. ‫- آره می‌دونم.
‫الان فهمیدم.
‫از وقتی که یادم میاد ‫هر روز صداهای روزمره رو
‫به ریتم تبدیل می‌کنم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- مثلاً...
‫مثل...
‫موسیقی؟
‫نه. باشه باشه.
‫چشماتو ببند. خیلی خب.
‫چی می‌شنوی؟
‫اممم...
‫ترافیک.
‫صدای قدم زدن. پرنده‌ها.
‫می ‌بمل (نوت موسیقی)، ملودی، وزن.
‫- هوم؟ ‫- من اینا رو می‌شنوم.
‫زیاد اینجوری حرف نمی‌زنم ولی...
‫خیلی خب صبر کن. ‫یعنی این آهنگ‌ها رو توی ذهنت می‌زنی؟
‫انگار جزء لحظاتن، ‫تجربیات کوچیک... زندگی.
‫- زندگی؟ ‫- می‌دونم عجیب به نظر میاد اما...
‫ولی همیشه این اتفاق میفته؟
‫مسئله همینه. اتفاقیه.
‫- عذاب‌آوره یا ازش لذت می‌بری؟ ‫- خب...
‫گاهی وقتا کاربردیه، حس خوبیه و...
‫باقی وقتا مثل یه نفرین می‌مونه.
‫نمی‌دونم، یادمه بچه که بودم ‫زیاد اتفاق میفتاد...
‫و یه راهی بود تا احساس امنیت کنم.
‫عجب.
‫دارم می‌ترسونمت؟
‫- نه. ‫- دارم می‌ترسونمت.
‫- نمی‌ترسونیم. فقط... ‫- یعنی حرفام قابل‌درکه؟
‫- یه جورهایی. ‫- باشه، من...
‫یه فکری دارم. یه فکری دارم.
‫خب.
‫ببین. پارک رو ببین.
‫- می‌دونم چی کار می‌کنی. ‫- چی کار می‌کنم؟
‫- دنبال بهونه‌ای تا بهم نزدیک‌تر شی. ‫- نه نه.
‫نه، اصلاً از اینجا انجامش می‌دم.
‫- نه نه اشکال نداره. ‫- باشه.
‫- اونا رو... مطمئنی؟ ‫- آره.
‫اون مردها رو اونجا می‌بینی...
‫- که بسکتبال بازی می‌کنن؟ ‫- آره.
‫دقیق نگاه کن.
‫- باشه. ‫- صدای توپ رو می‌شنوی؟
‫آره.
‫بقیه‌ش رو گوش بده.
‫خدای من.
‫وای.
‫معرکه‌ست.
‫- شنیدی؟ می‌شنوی؟ ‫- نه.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫- نه ببخشید. من... ‫- اشکال نداره.
‫- چیزی که تو می‌شنوی رو نمی‌شنوم. ‫- اشکال نداره.
‫چیزی که تو می‌بینی رو نمی‌بینم ‫ولی می‌دونی چیه؟
‫ولی می‌فهمم که حسش می‌کنی.
‫می‌فهمم که می‌شنویش.
‫و راستش یه جورهایی حسودیم می‌شه.
‫رودی.
‫این یه استعداده.
‫می‌خوایم یه کمی...
‫طراحی صدای تاکتیکی رو پررنگ‌تر کنیم.
‫۱۴ صدم ثانیه طول می‌کشه...
‫تا گوش انسان صدا رو تفسیر کنه
‫که ما رو به سمت سیستم لیمبیک مشتری ‫هدایت می‌کنه،
‫یه فرصت برای شناسایی بیشتر برند.
‫قابل درکه؟
‫بله آقای منکوسو.
‫آیا بعضی از آدما صداهای موجود رو ‫دوباره تفسیر می‌کنن؟
‫یعنی چی؟
‫یعنی صداهایی که وجود دارن رو.
‫به جای این که بازسازی‌ یا تولیدشون کنن.
‫گمونم منظورت صداهای درون‌داستانی ‫وغیردرون‌داستانیه؟
‫شاید. نمی‌دونم... فقط... ‫مغز من اینجوری کار می‌کنه.
‫باشه جالبه. چیزیه که می‌تونی...
‫توی پایان‌نامه‌ت بررسیش کنی ‫که یه ماه از موعدش که دوشنبه بود گذشته.
‫و این یه یادآوری برای همه‌ست.
‫سلام.
‫می‌دونم داری چی کار می‌کنی.
‫منظورت چیه؟
‫مشارکت توی کلاس،
‫جواب دادن به سؤال‌ها.
‫می‌بینمت...
‫- و درک می‌کنم. ‫- نه بابا...
‫- نمی‌دونم که این کارو می‌کنم یا... ‫- می‌شه حرف بزنیم؟
‫فقط... یه لحظه؟
‫- هیلی من... ‫- راستش می‌شه من شروع کنم؟
‫خب...
‫ببین، می‌دونم همه چی سریع تموم شد.
‫فقط...
‫خب فقط حس کردم که مدام ‫یه بحث تکراری داریم...
‫و هیچی تغییر نمی‌کنه.
‫و واقعاً قصد نداشتم بهت فشار بیارم.
‫فقط... وقتش بود به مرحله‌ی بعدی بریم...
‫و شاید باورت نشه اما منم تحت فشارم و...
‫نه همه‌ش تقصیر تو نبود. می‌دونم...
‫می‌دونم چه مدلی هستم. ‫می‌دونم سر کردن با من می‌تونه سخت باشه.
‫من می‌شناسمت رودی و...
‫خب متأسفم که نسبت به عروسک‌ها ‫بی‌تفاوت بودم.
‫می‌دونم واسه‌ت مثل رواندرمانی می‌مونن.
‫- یه کم فراتر از اون. ‫- راست می‌گی.
‫راست می‌گی. ببخشید. من...
‫به نظرم واقعاً بااستعدادی ‫و می‌خوام حمایتت کنم.
‫می‌خوام از تو و هنرت حمایت کنم.
‫واقعاً می‌خوای؟ تو...
‫مامانته؟
‫می‌تونی جواب بدی.
‫واقعاً ناراحت نمی‌شم. لطفاً.
‫نه. نیازی نیست.
‫من اینجام. اینجا پیش توام.
‫خب...
‫نمی‌دونم شاید بتونیم...
‫قبل فارغ‌التحصیلی یه کم بیشتر ‫با هم وقت بگذرونیم...
‫تا ببینیم چه حسی داره؟
‫آره...
‫نمی‌دونم... نمی‌دونم که...
‫لعنتی.
‫- چی؟ ‫- من...
‫گفتم خیلی خوب بود.
‫« شدت »
‫[آشپزخانه‌ی سیار معروف انور]
‫یک،
‫دو، سه.
‫ممنون.
‫درود بر شما.
‫- چی گفتی؟ ‫- درود بر شما.
‫از کی تا حالا می‌گی «درود بر شما»؟
‫- من این کسب و کار دارما! ‫- تا حالا....
‫آره ولی تا حالا نشنیده بودم بگی. ‫این چیه گذاشتی؟
‫- یارمولکا. ‫- آره ولی تو که یهودی نیستی.
‫ببین. مهم نیست اهل کجایی ‫مهم اینه الان کجایی.
‫کجا قایم شده بودی پسر؟
‫راستش من با یه دختری آشنا شدم.
‫- درود بر شما. ‫- اون فرق داره.
‫خوشگله، باهوشه، بانمکه ‫و تا حالا کسی مثلش ندیدم.
‫عجب. بیشتر بگو.
‫حالا فکر کنم هیلی می‌خواد ‫که دوباره باهم باشیم.
‫کمتر بگو.
‫ما خیلی وقته باهمیم می‌دونی؟ ‫نمی‌دونم همه رو نادیده بگیرم.
‫شاید حق با اونه. شاید وقتشه بزرگ شم ‫و خونه‌ی جدا بگیرم و اینا.
‫اوه. خیلی خب.
‫ولی ایزابلا یه جورایی دراه متقاعدم می‌کنه ‫که اینجا بمونم...
‫که بازم منطقیه.
‫نمی‌دونم.
‫ببین، وقتی من کسب و کارمو شروع کردم ‫باید تصمیمات بزرگی می‌گرفتم.
‫مثلا چنگال‌هام. ‫چنگال سیاه می‌خواستم یا سفید؟
‫البته که سیاه باکلاس‌تره.
‫شاورمام! باید تصمیم می‌گرفتم ‫که شاورمای مرغ بزنم یا گوشت بره.
‫- مرغ هیچ‌وقت خشک نمی‌شه. ‫- اوهوم.
‫گوشت بره توی دهنت آب می‌شه.
‫شاید جوابت هردوشونه رودی.
‫این فاجعه‌ست. ‫می‌دونم منظورت چیه. افتضاحه.
‫شوخی می‌کنی؟ خوشمزه‌ست.
‫نه اینو نمی‌گم. منظورت رو می‌فهمم انور.
‫اینو امتحان کن.
‫باشه مرسی.
‫وای نگاهش کن. ‫عاشق دیدن این صحنه‌م.
‫آره. خوشمزه‌ست. خیلی خوبه.
‫- معلومه که خوشمزه‌ست. ‫- اما هیچ کمکی بهم نمی‌کنه.
‫۸.۵ دلار می‌شه.
‫چی؟ ازم پول می‌گیری؟
‫بله که ازت پول می‌گیرم. ۸.۵.
‫نمی‌فهمم. تو...
‫نمی‌فهمی؟ ۸.۵؟
‫چیِ ۸.۵ دلار مبهمه؟
‫به عنوان دوست بهم مشورت می‌دی ‫یا ازم پول می‌گیری؟
‫بعضی وقتا جفتش.
‫مطمئناً جفتش نیست.
‫خب مگه الان چند تا دوست‌دختر داری؟
‫هیچی. واضح نیست؟
‫اگه منظورت از «واضح» ‫شدیداً مبهم و گیج‌‌کننده‌ست، پس آره واضحه.
‫خب من قبول کردم که با هیلی ‫یه کم بیشتر وقت بگذرونم.
‫نه چیز دیگه. تعهدی در کار نیست.
‫من و ایزابلا هم فقط دوست معمولی هستیم.
‫داداش داداش آروم باش. ‫قضاوت نمی‌کنم خب؟
‫می‌تونی با هر چند تا دختر که بخوای ‫ قرار بذاری.
‫خب منو ببین. من عملاً الان ‫با ۹ تا عروسک قرار می‌ذارم.
‫و با یه جوراب.
‫داداش، من با هیچکدومشون قرار نمی‌ذارم.
‫واقعاً قرار نمی‌ذارم می‌دونی؟
‫هنوز. پیچیده‌‌ست دیگو.
‫گوش کن، پشت گوش بنداز خب؟
‫چطوره امشب از جفتشون دوری کنی؟
‫یعنی با هیلی حرف نزن ‫و نرو اون ماهی‌فروشیه.
‫رودی، بازم ماهی لازم داریم!
‫لعنتی.
‫کله‌ ماهی!
‫چیزه...
‫نیم کیلو ماهی خاردار.
‫اتفاقاً ماهی خاردار حراج هم خورده.
‫باشه باشه. سریع لطفاً. مرسی.
‫بازم کاد می‌خوای؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫راستش روبالو می‌خوام.
‫اوه، پس عوض کردی.
‫- کمکت کنم؟ ‫- نه نه، خودم می‌تونم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫مناسبت خاصیه؟
‫- یه شام عادی با مامانمه. ‫- خوبه.
‫آره.
‫کجاهایی غریبه؟
‫راستش درس می‌خونم. خیلی زیاد.
‫امتحان نهایی و پایان‌نامه و اینا.
‫درگیر کتاب‌هایی؟
‫کتاب‌ها. دقیقاً دقیقاً آره.
‫مرسی.
‫این دفعه شکلک خندون نداره.
‫نه. نداره.
‫- باید براش زحمت بکشی. ‫- اوهوم.
‫آره.
‫خیلی خب، باید برگردم سراغ کارم.
‫آره منم.
‫غیب نشو.
‫باشه نمی‌شم.
‫[هیلی: امشب بریم درس بخونیم؟]
‫ایزابلا.
‫کی کارت تموم می‌شه؟
‫خواهش می‌کنم بهم قرض بده.
‫- نه رودی. ‫- لطفاً... این لطف رو در حقم بکن.
‫- قبول کن دیگه. ‫- شدنی نیست داداش.
‫- برش می‌گردونم قول می‌دم. ‫- بیخیال پسر.
‫- مراقبشم. ‫- تو... این وسیلۀ امرار معاش منه.
‫می‌دونی چند تا بچه با غذاهای انور بزرگ شدن؟
‫هان؟ می‌دونی چند بار ‫داخل این ماشین خوابیدم؟
‫- ۲۰ دلار بهت می‌‌دم. ‫- حله.
‫سلام!
‫خوش اومدی.
‫این دیگه چیه؟
‫نگران نباش.
‫- بفرما بشین. ‫- باشه.
‫- باید بازش کنی. ‫- اوه.
‫آره یه کم داغونه.
‫آفرین.
‫حالا منو کجا می‌بری؟
‫نمی‌دونم. هر جا.
‫هر جا غیر از آیرن‌باند، می‌دونی؟
‫- باشه. ‫- بریم؟
‫- برو بریم. ‫- برو بریم.
‫فقط... تازه یاد گرفتم.
‫نه فقط من...
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- آره، همین دو ثانیه پیش...
‫این کارو کردم.
‫می‌دونی... بذار من انجامش بدم.
‫- نه می‌تونم. الان انجامش دادم. ‫- بکش کنار.
‫چی؟
‫اگه قراره جونمونو به خطر بندازیم ‫خودم رانندگی می‌کنم.
‫رفیقم منو می‌کشه. من...
‫تو هم جفتمونو می‌کشی.
‫جابه‌جا شیم.
‫باشه.
‫ببخشید.
‫خیلی خب.
‫وای.
‫خب، کجا می‌ریم؟
‫نمی‌دونم ولی همین الان ‫باید از «مونرو» خارج شیم.
‫- چرا؟ ‫- چون مخوف‌ترین جای نیوآرکه.
‫زیادی نگرانی.
‫تو به قدر کافی نگران نیستی. ‫مشکل اینه.
‫باشه، گفتی می‌خوای از آیرن‌باند خارج شی.
‫- اوهوم. ‫- حالا کجا دوست داری بری؟
‫ساحل؟ کوهستان؟ داخل شهر؟
‫آهای؟ الو؟
‫آره ببخشید.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫حالا کجا بریم؟
‫می‌دونی چیه؟
‫خودت غافلگیرم کن.
‫مذکر، زخم گلوله داره.
‫آقا؟ آقا؟
‫نورو دنبال کن. نورو دنبال کن.
‫می‌دونم گفتم غافلگیرم کنی اما...
‫- وای. ‫- رودی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- اصلاً نمی‌دونم چی بگم. ‫- اشکال نداره.
‫خب تقصیر تو که نیست مگه نه؟
‫مگه نه؟
‫آخه چقدر احتمال داشت اینجوری بشه؟
‫آره خب من...
‫خب، زخم گلوله، بدترین جای نیوآرک... ‫شاید وخیم باشه.
‫هوم، می‌گن زخم سطحی بوده.
‫- زخم سطحی؟ ‫- پس احتمالاً...
‫کمتر از دو هفته دیگه خوب شدی.
‫فکر کردم می‌خوای بگی «زنده‌ای».
‫«کمتر از دو هفته دیگه زنده‌ای.»
‫یعنی یه هفته می‌تونم بهت عذاب وجدان بدم؟
‫- تا ۵ روز بهت اجازه می‌دم. ‫- پنج روز. قبوله.
‫آره. حله.
‫باید بگم این عجیب‌ترین قرار عمرم بود.
‫قرار؟ نمی‌دونستم قراره.
‫- ساکت شو. ‫- خوب شد فهمیدم.
‫خیلی خب.
‫خب به منم خوش گذشت ‫و خیلی هم عجیب بود.
‫این واسه تو خوش‌گذرونیه؟
‫یه جورهایی آره. متفاوته.
‫می‌دونی، دور شدن از... روزمرگی‌ها.
‫از کار و دانشگاه و مامان، ‫می‌دونی... همه چی...
‫مامان رو با اونا جمع نبند.
‫خانواده نعمته نه سربار.
‫نه می‌دونم.
‫- فقط... ‫- اتفاقاً باید به مامانت زنگ بزنی.
‫- نه. ‫- همین الان.
‫- امکان نداره. ‫- آره.
‫نچ. عمراً.
‫به مامانت زنگ بزن رودی.
‫دیوونه می‌شه!
‫چطور می‌تونی این موضوع رو بهش نگی!
‫- نه، این جوری هم... ‫- باید بهش بگی!
‫تو درک نمی‌کنی.
‫- ببخشید، منظوری نداشتم... ‫- نه، نه، نه.
‫- منظوری ندشتم... ‫- اشکالی نداری، جدی می‌گم.
‫مشکلی نیست. حق با توئه.
‫من درک نمی‌کنم.
‫کاش ولی درکت می‌کردم.
‫تو اصلاً با مادرت حرف نمی‌زنی؟
‫خب، هر از چند گاهی باهم حرف می‌زنیم.
‫ببین، اون... کاری رو کرد ‫که به نفع خودش بود.
‫من فقط...
‫فقط چی؟
‫نمی‌دونم، فقط ایکاش به ‫احساسات منم فکر می‌کرد.
‫منو بیشتر سهیم می‌دونست.
‫یکم خودخواه بود.
‫بازم می‌شنوی؟
‫- صداها رو می‌شنوی؟ ‫- دکتر رابرتسون، با...
‫رودی!
‫بیا.
‫بهتر شد؟
‫اوهوم، آره.
‫می‌دونی، اوم...
‫نمی‌دونم چی شده، ‫ولی از وقتی که تو رو دیدم...
‫حس می‌کنم خیلی بهت وابسته شدم.
‫تو هم همین حس رو داری یا...
‫- اوهوم. ‫- داری؟ خب، خداروشکر.
‫آره، منم...
‫به این چیزها عادت ندارم.
‫می‌دونم، منم ندارم.
‫واسه همین می‌گم برام عجیبه.
‫عجیب از نوع خوبش.
‫ولی از طرفی هم...
‫- ترسناکه؟ ‫- بی‌نظیره. ترسناک... آره ترسناک هم هست.
‫خیلی ترسناکه.
‫[هیلی] ‫[فردا باشگاه تفریحی ورزشی میای؟]
‫- گندش بزنن. ‫- چی شده؟
‫هیلی بهم پیام داد.
‫- چی می‌گه؟ ‫- می‌گه که...
‫می‌خواد بریم باشگاه تفریحی ورزشی درس بخونیم.
‫باشگاه تفریحی ورزشی؟ ‫مگه چند سال‌تونه؟ ۶۵؟
‫می‌دونم، منو واسه درس همیشه اونجا می‌بره.
‫من که کارت عضویت ندارم، اون داره.
‫تو که همین دیروز ایزابلا رو بوسیدی.
‫- الان چی بهش بگم؟ ‫- گوشی رو بده من، خب؟
‫نظرت چیه؟
‫هیلی، دست از سر من بردار!
‫رفیق، زده به سرت! ‫چیکار می‌کنی؟
‫خیلی‌خب، باشه، باشه، باشه. ‫وایسا، وایسا، وایسا، این چطوره؟
‫به‌نظر ایدۀ افتضاحی میاد!
‫نه، دیگو. گوشی رو بده من. ‫می‌شه دست برداری؟
‫خب، وایسا! ‫یکی دیگه، یکی دیگه.
‫من با یکی دیگه آشنا شدم.
‫دیگو، نمی‌تونی اینجوری... ‫گوشی رو بده من، بده من ببینم.
‫خب چیه مگه؟ چی شده، داداش؟
‫این حرف‌ها رو نمی‌شه ‫توی پیام به کسی زد، خب؟ باید...
‫خیلی‌خب، حالا واسه ما متخصص شدی؟ باشه.
‫این یکی چطوره؟
‫باید باهم صحبت کنیم.
‫- وایسا ببینم. نمی‌تونی اینو بگی. ‫- چرا که نه؟
‫نمی‌شه که... واسه خودت...
‫توی پیام که نمی‌شه بگی ‫«باید باهم صحبت کنیم.»
‫زیادی جدی به‌نظر میاد. ‫حداقل یه اموجی‌ای چیزی بذار.
‫اموجی؟ چه اموجی‌ای بذارم؟
‫چه بدونم، یه اموجی شکلک ‫یا... این مثلاً چطوره؟
‫دیگو!
‫- چیه؟ ‫- خیلی عجیبه این.
‫- «باید باهم صحبت کنیم.» با اموجی پوزخند؟ ‫- آره، آره، آره، نه.
‫حق با توئه. فکر بدی بود.
‫پاکش می‌کنم.
‫وایسا نفرستی ها! ‫فعلاً نفرست.
‫- چرا؟ می‌خوام بفرستم. ‫- نه، نه. نفرست.
‫- دارم می‌فرستم. الان می‌زنم بره. ‫- وایسا، صبر کن.
‫داره تایپ می‌کنه. ‫چیزی نفرست.
‫[خواهش می‌کنم]
‫- اوه، نه. ‫- خدایا.
‫این پیامش همه‌چی رو خراب می‌کنه.
‫حالا من... من...
‫- چقدر حس بدی دارم. ‫- می‌دونم، منم همین‌طور.
‫- از اولش هم نباید به حرفم گوش می‌دادی. ‫- پاکش می‌کنم.
‫چی می‌خوای بگی؟
‫امم...
‫باشگاه می‌بینمت.
‫واو.
‫ما این‌کاره نیستیم.
‫« تمپو »
‫هی.
‫- هیلی. ‫- هوم؟
‫اون... اون‌ها رو می‌بینی ‫بیرون گلف بازی می‌کنن؟
‫- نگاه‌شون کن. ‫- خب؟
‫- می‌بینی‌شون؟ ‫- آره.
‫وقتی که ضربه می‌زنن به صداش دقت کن...
‫من واقعاً... نمی‌خوام حواسم پرت شه.
‫باشه، ببخشید.
‫لعنتی، باید برم. بعداً می‌بینمت، خب؟
‫نه... نه، نمی‌تونم.
‫باید... به نمایش عروسکم برسم.
‫- اوه، باشه. ‫- فعلاً.
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه، فعلاً.
‫- سلام. ‫- سلام، رودی.
‫امشب کجا میری؟
‫به انور قول دادم ببینمش.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫- ولی بعدش می‌بینمت. ‫- باشه.
‫- دوستت دارم. ‫- خیلی‌خب، منم دوستت دارم.
‫خیی‌خب.
‫خب دیگه.
‫سلام.
‫این‌ها رو بذار خودم حساب کنم، خب؟
‫- نُچ. ‫- چرا؟
‫باشه، ولی قهوۀ فردا با من.
‫باشه. اوه... فردا نمی‌تونم.
‫- چرا؟ ‫- باید... به درس‌هام برسم.
‫امتحانات نزدیکه. می‌دونی...
‫می‌دونم، ولی خیلی زود می‌بینمت.
‫- باشه، من دیگه باید برم. ‫- باشه.
‫خدافظ.
‫- سلام، مامان. ‫- سلام، رودی.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫اومدی کمکم کنی مغازه رو ببندم؟
‫آره امم... نه، نه. امشب نمی‌تونم.
‫کلاس دارم. ‫کلاس‌های آخروقت دارم.
‫از عروسک‌بازی توی مترو بهتره.
‫عروسک‌های نمایشی‌ان، مامان.
‫منم همین رو گفتم دیگه.
‫نه، تو اینو نگفتی.
‫- نگفتم؟ ‫- نه، دوستت دارم.
‫- بسلامتی. ‫- بسلامتی.
‫- هوف. ‫- بد نبود.
‫ببخشید که... دیر کردم.
‫دیر نکردی.
‫- خب، حداقل با زمان‌بندی خودت دیر نکردی. ‫- خیلی‌خب.
‫بامزه بود.
‫ولی نمی‌تونم شب رو تا دیروقت بمونم.
‫- خیلی کار دارم... ‫- اوه، مشکلی نیست.
‫- ...باید به کارهام برسم. ‫- حتماً.
‫- دوست دارم بمون ها! ‫- مشکلی نیست.
‫- می‌دونی چی می‌گم؟ ‫- آره.
‫- واقعاً؟ ‫- می‌بینمت.
‫پفیلا می‌خوری؟
‫- نه، مرسی. ‫- مطمئنی؟
‫- آره. ‫- خیلی خوشحالم اینجاییم.
‫- آره، آره. منم همین‌طور. ‫- یکشنبه میان‌وعده هستی؟
‫- آه... آره. ‫- هستی؟
‫- آره، آره. ‫- خیلی از دیدنت خوشحال می‌شن.
‫- خیلی‌خب. ‫- خانوادم عاشقتن.
‫- خودت که می‌دونی. ‫- آره، منم دوست‌شون دارم.
‫خب، رودی، کم‌پیدایی. ‫اوضاع دانشگاه چطوره؟
‫آمادۀ فارغ‌التحصیلی هستی؟
‫اوم... آره.
‫آره، گمونم.
‫آره، جفت‌مون آماده‌ایم. ‫دل تو دل‌مون نیست.
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫امم... من هنوز...
‫اون زیادی متواضع‌ست. ‫کلی کار داره که...
‫حالا نیازه راجع‌به این چیزها...
‫عزیزم، اجازه ندارم چندتا سؤال ازش بپرسم؟
‫آره، خب... فعلاً درگیر امتحانات و خانواده‌ام.
‫البته به چیزهای دیگه هم علاقه دارم: ‫موسیقی، هنر، فیلم و اینجور چیزها.
‫چه نوع هنری؟
‫خب، عاشق عروسک‌گردانی‌ام.
‫عروسک‌گردانی؟
‫اوهوم.
‫هیلی چیزی بهم نگفته بود.
‫نگفتم؟ جالبه، فکر می‌کردم که...
‫خب، احتمالاً بحثش هیچوقت پیش نیومد.
‫جالبه.
‫- هوم. ‫- بله.
‫هیلی میگه نقش اصلی چندتا از ‫تبلیغات داخل شهر رو بهت دادن.
‫اوه، هیلی... اینو گفته؟
‫خب من...
‫راستش...
‫چرا می‌خواین راجع‌به این چیزها ‫صحبت کنین؟ خیلی حوصله‌سربره!
‫آره، حق با توئه. بیاین غذامون رو بخوریم.
‫واسه وعدۀ اصلی هم جا بذارین.
‫این مگه وعدۀ اصلی نیست؟
‫رودی، گفتی اهل کجا بودی؟
‫- نیوجرسی به دنیا اومدم. ‫- نه، منظورم اصالتاً اهل کجایی.
‫- برزیلی‌ام. ‫- اوه!
‫کارلا هم گواتمالاییه.
‫خوشبختم.
‫سلام.
‫نکنه خیلی خوب زبون‌تون رو بلد نیستی، رودی؟
‫برزیلی‌ها زبون‌شون پرتغالیه.
‫- بله. ‫- اوه...
‫درسته.
‫این‌ها خیلی نژادپرستن.
‫عالی بود، کارلا. ممنون.
‫باسن!
‫ببخشید؟
‫توی گوگل که می‌زنی «برزیلی» ‫اولین چیزی که میاره «باسن»ـه.
‫رودی، مادرت چطوره؟
‫خوبه، آره. حالش خوبه.
‫خونه داری؟
‫بابا، می‌شه یکم آروم باشی؟
‫دارم دو کلوم باهاش حرف می‌زنم، عزیزم.
‫- هنوز پیش مامانم توی «نیوآرک» زندگی می‌کنم. ‫- این فقط تا وقتیه که خونۀ خودمون رو بگیریم.
‫گفتی مامانت کارش چیه؟
‫یه سالن زیبایی داره، ‫خیلی از خونه‌مون دور نیست.
‫منم کمکش می‌کنم، ‫نظافت می‌کنم و...
‫موی ملت رو جارو می‌کنی؟ عُق.
‫پس خیلی وقت واسه تو نذاشته؟
‫اوم... نمی‌دونم. واسه من که عادی بود.
‫مادرت از برزیل اینجا مهاجرت کرده؟
‫خدا به دادت برسه، شروع شد.
‫بله، مهاجرت کرد.
‫چه شجاع!
‫قانونی اومد؟
‫مامان! خدای من.
‫- شما خیلی دارین... ‫- فقط داریم دو کلوم حرف می‌زنیم.
‫من دوستت دارم.
‫- فقط داریم دو کلوم حرف می‌زنیم. ‫- من دوستت دارم.
‫- فقط داریم دو کلوم حرف می‌زنیم. ‫- پاستا چطوره؟
‫راستش... هنوز نخورم.
‫اینجور چیزها نمی‌خوری؟
‫نمی‌خوری؟ نمی‌خوری؟ نمی‌خوری؟
‫- من دوستت دارم. ‫- فقط داریم دو کلوم حرف می‌زنیم.
‫باسن! باسن!
‫نمی‌خوری؟
‫من فقط... من فقط...
‫- دوستت دارم. ‫- باسن!
‫- من فقط... من فقط... ‫- نمی‌خوری؟
‫- من دوستت دارم.
‫- باسن. ‫- من فقط...
‫- نمی‌خوری؟ ‫- آینده.
‫معلومه که راجع‌به آینده‌مون صحبت می‌کنیم.
‫واسه بار هزارم میگم! ‫وقتی که دانشگاه تموم شه...
‫توی شهر یه خونه می‌گیریم و توی ‫همون شرکت بازاریابی استخدام می‌شیم.
‫مگه نه، رودی؟
‫- سلام. ‫- سلام، رودی.
‫ببین، من...
‫خیلی شرمنده‌ام.
‫مامانم وقتی مشروب می‌خوره ‫خیلی عجیب رفتار می‌کنه.
‫و بابا هم...
‫خب، همیشه اینجوری بد نیستن.
‫آره، ولی توام بهشون گفتی ‫بهم پیشنهاد بازی دادن.
‫خب، بهت میدن. ‫بعد از اینکه فارغ‌التحصیل شدیم.
‫آره، ولی گفتی ما...
‫داریم دنبال خونه می‌گردیم ‫تا باهم زندگی کنیم و...
‫خب، این دیگه مسئله‌ای نیست،
‫چون راجع‌بهش حرف زدیم.
‫آره، ولی این چیزها رو نباید ‫قبل از اینکه به والدینت بگی...
‫با خودم هماهنگ کنی؟
‫آره.
‫آره، حق با توئه.
‫من... نمی‌دونم. فکر کردم...
‫- حالا که دوباره توی رابطه رفتیم... ‫- هوم...
‫و همه‌چی به روال سابقش برگشته...
‫آره، ببین هیلی، باید راجع‌بهش...
‫امروز برنامه‌ت چیه؟
‫می‌شه قرار بذاریم؟
‫به‌نظرم باید همدیگه رو ببینیم. ‫می‌دونی، یه شروع تازه داشته باشیم.
‫می‌تونیم بریم یه جایی نوشیدنی ‫سفارش بدیم و دوتایی صحبت کنیم.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫- بریم؟ ‫- بریم.
‫من یه جای خوب سراغ دارم. ‫- ببینی عاشقش میشی.
‫- خیلی‌خب، آدرس رو برات می‌فرستم. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب.
‫- فعلاً. ‫- خدافظ.
‫سلام، داداش.
‫میشه به منم بدی؟
‫حتماً.
‫قربون دستت.
‫اوضاعت بدجوری خرابه، داداش.
‫می‌دونم، دست رو دلم نذار.
‫خب، چرا هنوز باهاشی؟
‫رفیق، هیلی تنها رابطۀ جدی‌ایه که تابحال داشتم.
‫حتی فکر به اینکه قلبش رو بشکونم برام محاله.
‫ولی اگه حست رو بهش نگی...
‫اونوقت بدتر قلبش رو می‌شکونی.
‫خیلی بد شد، دیگو.
‫وایسا، من یه فکری دارم.
‫- چه فکری؟ ‫- لاشی‌بازی رو کنار بذار.
‫ببین، می‌دونم فقط چند هفته گذشته،
‫ولی حسی که به ایزابلا داری جادوییه.
‫وقتشه که تصمیم بگیرم.
‫اوهوم، دقیقاً.
‫اول از همه، یه پیراهن تنت کن.
‫با این قیافه شبیه پسر کاراته‌باز شدی.
‫حق با توئه.
‫حق با توئه، من... از پسش برمیام.
‫خوبه، می‌دونی که باید چیکار کنی؟
‫اوهوم.
‫- باید با هیلی کات کنم. ‫- کلوپ لختی بری.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫چی گفتی؟
‫من... من که چیزی نگفتم.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- چه خوشگل شدی!
‫آره، توام همین‌طور.
‫اینجا رستوران «برزیلیا»ـه.
‫آره، تو همیشه از کشور خودت میگی،
‫منم گفتم خب... ما هیچوقت اینجا نیومدیم.
‫گفتم خیلی خوب میشه اگه... جای قشنگیه!
‫- واقعاً قشنگه. ‫- آره.
‫- هیلی، ببین... ‫- میشه قبلش من یه چیزی بگم؟
‫خیلی بابت رفتار پدر و مادرم عذر می‌خوام.
‫آره، خیلی عجیب بود.
‫خانواده‌ها همین‌جوری‌ان دیگه. ‫خودت درک می‌کنی.
‫خب، گمونم.
‫- هیلی... ‫- به «برزیلیا» خوش اومدین.
‫من «جیل» هستم. ‫امروز در خدمت‌تونم.
‫نوشیدنی میل دارین؟
‫ایشون پرتغالی بلد نیست.
‫اوه، عذر می‌خوام. ‫نوشیدنی میل دارین؟
‫اوه، ام... شراب کابرنه.
‫یه «کایپیرینیا» با پایۀ الکی بالا لطفاً. ‫(مشروب ملی برزیل)
‫- حتماً. ‫- ممنون.
‫اینجا خیلی گوشت داره. ‫فکر کنم شراب قرمز گزینۀ خوبی...
‫- با اون همه گوشتی که می‌بینم باشه. ‫- آره، آره. اوم...
‫خب، داشتم می‌گفتم که به‌نظرت قشنگ نیست؟
‫- چی به‌نظر قشنگ نیست؟ ‫- برنامه‌هامون.
‫- آره. ‫- تو خودت...
‫همیشه می‌گفتی که دوست داری از محله‌تون بری.
‫و منم خیلی باهات موافقم. ‫به‌نظرم کار خوبی می‌کنی.
‫- بفرمایید. ‫- خیلی ممنون.
‫- وایسا، بزنیم به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫اینجوری می‌تونیم هر کاری که خواستیم بکنیم.
‫می‌تونی تصور کنی؟ ‫یه آپارتمان با بالکن.
‫یه چشم‌انداز روبه «هادسِن» داره.
‫می‌تونیم یه سگ بگیریم.
‫و یه جا واسه پارکنیگ داریم.
‫- مگه این چیزی نیست... ‫- حتماً.
‫- که ما می‌خوایم؟ ‫- اوم...
‫میون صحبتت، میشه بمونی؟ ‫چون من...
‫یه سر باید تا سرویس بهداشتی برم.
‫- ببخشید، فوری بود. ‫- باشه، حتماً.
‫- حرفت یادت نره، خب؟ ‫- باشه.
‫رودی.
‫سلام.
‫ام...
‫اوه، پشمام، امم...
‫- تنهایی؟ سلام. ‫- سلام، سلام، سلام.
‫امم...
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم غذا سفارش بدم.
‫فردا کلۀ سحر باید مغازه برم،
‫- اومدم زودتر شام بخورم. ‫- آره، آره.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫منم اومدم غذا سفارش بدم. ‫مامانم، غذای مامانم رو بگیرم...
‫می‌خوای تا منتظری پیش من بشینی؟
‫آره.
‫- منطقیه، مگه نه؟ ‫- آره.
‫آره، بیا صحبت کنیم. هی...
‫چرا که نه.
‫سلام، می‌دونی...
‫کایپیرینیا تا غذاتون آماده شه.
‫- آره، خدای من. ‫- واو، ممنون.
‫ممنون.
‫آه...
‫به سلامتی.
‫آروم‌تر!
‫می‌دونم چه فکری می‌کنی.
‫روز پراسترسی داشتم.
‫درس‌ها و... همش مشغول درس بودم.
‫پس یعنی...
‫- ازم دوری نمی‌کردی؟ ‫- نه.
‫نه، خدای من. ‫ناراحت شدم این فکر رو کردی.
‫من...
‫توی یه چرخه گیر افتادم، ‫مدام درگیر کار و دانشگاه و مامانم.
‫کار چطوره؟ ‫عروسک‌ها چطورن؟
‫آره، خوبه. می‌دونی... خوبه.
‫جای بهتر بردی؟
‫امم...
‫چی؟ چی؟
‫- عروسک‌ها رو می‌گم. ‫- جای بهتر بردم؟
‫آره، از مترو به جای بهتری بردی‌شون؟
‫دارم تلاشم رو می‌کنم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- عالیم.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫مگه حالم بده؟ ‫- نه.
‫چت شده؟
‫من خیلی دوستت دارم.
‫مشکل همینه.
‫خیلی‌خب.
‫دارم با خودم کلنجار میرم.
‫همش همین رو میگی.
‫اوم... من... خب.
‫می‌خوام بهت بگم...
‫باید برم دستشویی.
‫- زود برمی‌گردم. ‫- باشه، برو.
‫خیلی‌خب.
‫ببخشید، خب.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- خیلی شلوغ بود.
‫- ببخشید. ‫- یه نوشیدنی دیگه گرفتی؟
‫آره.
‫تو سفارش دادی؟
‫نه، منتظر تو بودم.
‫امم...
‫حالت خوبه؟
‫من... آره.
‫- انگار حواست جای دیگه‌ایه. ‫- من خوبم. نه، حالم خوبه.
‫فقط این که... خب، ‫می‌خواستم بهت بگم...
‫- اوهوم، خب. ‫- هیلی...
‫که من...
‫گشنه‌مه، گشنه‌مه، من گشنه‌مه.
‫- توام گشنه‌ته. ‫- آره.
‫منم می‌خواستم همین رو بگم. ‫و بهتره یه چیزی سفارش بدیم.
‫- باشه، جفت‌مون گشنه‌ایم. سفارش بدیم. ‫- آره، بیا غذا سفارش بدیم. اومم...
‫«همه‌چی ردیفه، مرد؟»
‫«من خوبم، مزاحم نشو.»
‫«واو، آروم باش، مرد.»
‫«فقط خواستم کمک کنم.»
‫«لطف داری، ولی خودم حلش می‌کنم.»
‫«ارواح عمه‌ت حلش می‌کنی!»
‫«مثل لاشی‌ها از این میز به اون میز میری.»
‫«سخته! دارم روش کار می‌کنم.»
‫- انتخاب کردین؟ ‫- آره.
‫آره، «رودیزیو دِکاسا» رو انتخاب می‌کنیم.
‫درست گفتم؟
‫اوهوم، عالیه.
‫اوم... دوتا «رودیزیو» لطفاً.
‫- توش گوشت هم داره؟ ‫- بله.
‫«ناسلامتی اومدی خانۀ استیک!»
‫دوتا رودیزیو واسه میز ۱۴ بیارین.
‫- آره، عالی شد. ‫- بازم نوشیدنی میل دارین؟
‫- بله، یکی واسه من بیارین، لطفاً. ‫- منو بی‌زحمت.
‫- هیلی، می‌خواستم بگم... ‫- خیلی‌خب...
‫- عصبانی نشی. ‫- خیلی‌خب.
‫- شاید عصبانی شی. ‫- خب...
‫اون زمانی که رفته بودی، ‫که کلاً یه دقیقه هم نشد،
‫من کلی آپارتمان مناسب ‫توی شرکت زیلو پیدا کردم.
‫- و همه‌شون رو ذخیره کردم تا داشته باشم. ‫- حتماً.
‫- «واقعیت رو بگو خلاصش کن.» ‫- و باید همین الان بهت نشون بدم.
‫- هیلی، ببین... آره. ‫- این رو ببین!
‫- جای خیلی خوبیه. ‫- «به این سادگی هم نیست.»
‫- خوشگله. تا... ‫- بفرمایید.
‫ایستگاه پنسیلوانیا رو میشه پیاده رفت!
‫- پیاده! یعنی... ‫- اوهوم.
‫- باورم نمی‌شه، باور نمی‌کنم. ‫- هیلی، هیلی ببین.
‫باورت میشه که می‌تونیم ‫توی چنین جایی زندگی کنیم؟
‫- «نه!» ‫- هیلی...
‫وایسا، منظره رو ببین. ‫- هیلی، یه چیزی رو باید بهت بگم!
‫- منظره‌ش خیلی خوبه. ‫- هیلی، می‌شه لطفاً یه چیزی بگم؟
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید، من...
‫خیلی بابت شروع تازه‌مون ذوق دارم.
‫لعنت بهش.
‫بتریز، مامانم.
‫رفیق مامانم، بتریز. ‫الان دیدمش، باید برم یه سلامی بکنم.
‫- آره، حتماً. ‫- میرم یه سلامی بکنم.
‫- زود برمی‌گردم، خب؟ ‫- خیلی‌خب.
‫خب.
‫- اوبا (سلام) ‫- خوبی؟
‫آره، عالیم. سلام، سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫حالا «اوبا» یعنی چی؟ یعنی...
‫«سلوم» یا مثلاً «سلام»
‫یه نوشیدنی دیگه گرفتی؟
‫آره
‫راجع‌به چی داشتیم حرف می‌زدیم؟
‫امم...
‫حالت خوبه؟
‫راجع‌به چی صحبت می‌کردیم؟
‫داشتیم راجع‌به...
‫راستش، خودم هم یادم نمیاد.
‫همش داشتی مِن‌مِن می‌کردی.
‫به‌نظرت غذا آماده‌ست یا...
‫- چرا؟ عجله داری؟ ‫- نه، نه. قطعاً عجله ندارم.
‫- «دروغ نگو، داری» ‫- تو چی؟
‫- یه چیز بامزه بهت بگم؟ ‫- بگو.
‫این اصطلاح برزیلی رو شنیدی:
‫آره، البته.
‫می‌دونستی معنیش می‌شه ‫«برو گورت رو گم کن؟»
‫- اوهوم. ‫- تا همین هفتۀ پیش...
‫فکر می‌کردم معنیش میشه: ‫«برو کونت رو گم کن.»
‫- نه! جدی میگی؟ ‫- «ازش خوشم میاد. جذابه.»
‫-آره، جدی میگم. ‫- «خواهش می‌کنم خفه شو!»
‫- می‌دونی... ‫- آره، آره، آره.
‫«راجع‌به اون اجنبیه بهش بگو.»
‫باید واقعیت رو بهت بگم. ‫باید راستش رو بهت بگم.
‫اوه اوه.
‫خوبی؟
‫آره.
‫نوشیدنیت دیگه ته کشیده. ‫میرم یکی دیگه برات بیارم، خب؟
‫باشه، ولی چی می‌خواستی بهم...
‫- برمی‌گردم. ‫- ...بگی؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- بازم سلام. ‫- سلام.
‫مشکلی با دوستت پیش نیومد؟
‫دوستم؟
‫آره اوم...
‫گفتی اسمش چی بود...
‫بتریز!
‫- بتریز، بتریز هم حالش خوب بود. ‫- آره، آره.
‫خیلی خانم باشخصیتیه.
‫- آره. ‫- آره.
‫اوم...
‫مشکلی پیش اومده؟
‫خب، ماجرا از این قراره، هیلی.
‫مشکل.
‫مشکل اصلی...
‫رودی!
‫همۀ دوست‌هام گفتن اینجایی!
‫باورم نمی‌شه.
‫یه شب‌گردی با رودی.
‫- ماریا، سلام. خوشحالم دوباره می‌بینمت. ‫- هیلی، سلام.
‫اون که با تو بیرون نیومده؟
‫- نه، نه، نه، نه... ‫- وایسا ببینم، اون کیه؟
‫- اوه ایشون بتریزه؟ ‫- بتریز کیه؟
‫- بتریز اینجاست؟ باید باهاش احوال‌پرسی کنم. ‫- نه، نه...
‫من ایزابلام. خوشبختم. ‫دوستِ پسرتون هستم.
‫- این حتماً دخترعموته که برزیل بود. ‫- نه.
‫- دخترعمو؟ نه. ‫- نه.
‫- ببخشید، پس شما کیش می‌شین؟ ‫- خب، این هیلیه.
‫- ایشون... ‫- دوست‌دخترتم!
‫- خب، نه راستش. ‫- دوست‌دخترته؟
‫- دوست‌دخترشه؟ ‫- منظورت چیه که «نه، راستش؟»
‫شوخیه نه؟
‫ولی ما همۀ برنامه‌هامون رو ریختیم.
‫رودی، موضوع چیه؟
‫- می‌تونم توضیح بدم. ‫- رودی، مشکل چیه؟
‫مشکل ماییم، هیلی.
‫تمام این چیزها، ‫این برنامه‌هایی که واسه آینده ریختی،
‫این‌ها آیندۀ توئه نه من.
‫- دقیقاً. ‫- (به زبان پرتغالی)
‫- خب، من از اینجا میرم. ‫- نه، نه، نه. خواهش می‌کنم بمون.
‫- وایسا ببینم. یه لحظه! ‫- رودی، الان جدی داری میگی؟
‫مامان، خواهش می‌کنم وایسا. من سعی خودم ‫رو کردم، هیلی. واقعاً دلم می‌خواست نتیجه بده.
‫ولی واقعاً نتونستم، من آینده‌ای ‫واسه خودمون نمی‌بینم.
‫- از کِی؟ ‫- خب، می‌دونی... همین اواخر.
‫امروز از همه مطمئن‌ترم.
‫من... آینده‌ای واسه خودمون نمی‌بینم، هیلی.
‫- تلاشم رو کردم. ‫- منم نمی‌بینم.
‫- مامان، خواهش می‌کنم. ‫- نه، منم باید حرفم رو بزنم.
‫این اصلاً با عقل جور درنمیاد.
‫- فقط... ‫- و بذار حدس بزنم...
‫خب، من با یکی دیگه دوست شدم.
‫رودی.
‫- منو وارد این ماجرا نکن، رودی. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫- نه، نه. ‫- ایزابلا، خواهش می‌کنم.
‫می‌دونم موقعیت افتضاحیه، ولی من...
‫می‌خواستم بهت بگم. ‫نمی‌دونستم چطور این کارو کنم.
‫و کِی می‌خواستی به من بگی؟
‫خب، امشب. ‫اصلاً واسه همین...
‫- کِی می‌خواستی به من بگی؟ ‫- هیچوقت.
‫این تصمیمات ربطی به تو نداره، مامان.
‫- معلومه که به منم مربوطه. ‫- نه، نیست.
‫من اینجا هیچکاره‌ام.
‫موضوع اینه که من می‌خوام با تو باشم،
‫و امشب اینجا اومدم ‫تا رابطه‌ام با هیلی رو به‌هم بزنم.
‫خیلی بد شده.
‫من دیگه میرم.
‫- تحمل این چیزها رو ندارم. ‫- خواهش می‌کنم، ایزابلا...
‫- رودی. ‫- من... هیلی.
‫- خیلی لاشی‌ای! ‫- نه، اونجوری که تو...
‫از دست تو، رودی. ‫خونه باهات حرف دارم.
‫دیگه صبرم به سر اومده.
‫گه توش...
‫« ناهمخوانی »
‫خوشحالم که بالاخره موفق شدی، مرد.
‫الان کجاییم؟
‫نمی‌دونم، والا. تابحال اینجا نیومدم.
‫تابحال... اولین باره اینجا میای؟
‫نه، قبلاً هم اومدم.
‫بالاخره قبلاً اومدی یا نه؟
‫بذار یه چیزی رو بهت بگم.
‫حالت خیلی تخمیه!
‫چون رفیقمی میگم.
‫مرسی، مرد. لطف داری.
‫شب سختی داشتم. ‫اون قرارِ دوگانه رو که یادته؟
‫فکر می‌کردم ایدۀ بدیه، ‫دیدم واقعاً هم ایدۀ بدی بود.
‫گند زدم، مرد. بدجوری هم گند زدم.
‫خیلی‌خب، ببین...
‫من ۳۵ سالمه و هنوز اینجور جاها میام.
‫چرا به حرف من گوش میدی؟
‫توی سن ۴۰ سالگی این شده زندگی من.
‫وایسا ببینم، ۳۵ سالگی یا ۴۰؟ گیج شدم.
‫قبل از ۴۰ باید ۳۵ سالگی رو بگذرونی دیگه؟
‫بالاخره یه دوره‌ای ۳۵ سالم بود.
‫یه چیزی برات دارم.
‫یه چیزی که حسابی حالت رو جا میاره.
‫هـو!
‫چیه؟ این چیه؟
‫این هم آرومت می‌کنه...
‫هم دیوونه‌ت می‌کنه ‫یا شاید هم دیوونه و آرومت کنه.
‫نمی‌دونم، ترتیبش یادم رفت.
‫نمی‌فهمم. چی شد بالاخره؟ ‫آرومم می‌کنه،
‫- یا دیوونه‌ام می‌کنه؟ ‫- یا آروم و دیوونه‌ت می‌کنه،
‫یا دیوونه و آرومت می‌کنه.
‫فقط ترتیبش رو نمی‌دونم. ‫گفتم که ترتیبش رو نمی‌دونم.
‫- خیلی‌خب. ‫- بهش «نارنجک دستی» میگن.
‫- چی توشه؟ اسمش چیه؟ ‫- اسمش نارنجک دستیه.
‫- چی توشه؟ چه موادی... ‫- به‌نظرت چی توی نارنجک دستی می‌ریزن؟
‫- هان؟ ‫- نمی‌دونم. تابحال نشنیدم.
‫یه چیزی که منفجرت کنه.
‫قراره بخوری و از داخل... منفجر شی.
‫خب، وایسا. خطرناک نباشه؟
‫آره، هم خطریه هم بی‌خطر.
‫این واسه تو، رفیق.
‫هی، هی، هی، آروم!
‫باید قبلش ضامن رو بکشی.
‫ضامن رو بکش. به سلامتی.
‫بعد یهو سر بکش.
‫هی، هی، هی، هی!
‫آروم، بچه‌جون.
‫منظورت چیه؟
‫قلپ قلپ بخور. ‫چرا همه‌شو باهم خوردی؟
‫تو خودت گفتی سر بکش.
‫- من نگفتم سر بکش. ‫- خودت همه‌شو نخوردی؟
‫- خودت نخوردی... ‫- نه، من یه قلپ خوردم.
‫بعضی وقت‌ها حس می‌کنم یه حرفی زدی،
‫و بعدش انگار برعکسش رو گفتی.
‫من این کارو نمی‌کنم، ‫ولی این کارو می‌کنم.
‫حالا هرچی، مرد. من که سر درنمیارم.
‫می‌بینم اول آروم شدی.
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫منو نگاه...
‫من از کنارت جُم نمی‌خورم، مرد.
‫انور هوات رو داره، پسر.
‫- از کنارت جُم نمی‌خورم، فهمیدی؟ ‫- آره، آره.
‫- دمت گرم، داداش. ‫- پس چی که دمم گرم!
‫- هی، انور. ‫- هی!
‫دیدمت! از دستم نمی‌تونی در بری!
‫همین‌جا هستم.
‫فکر کردی کجا میری؟
‫بیا اینجا ببینم.
‫چرا جای بهتر نمیری؟
‫رودی.
‫خیلی لاشی‌ای!
‫اوضاعت بدجوری خرابه، داداش.
‫دخترهای برزیلی خوشگلترین نیستن؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- حالت خوبه؟
‫حالت خوبه؟
‫بهتر شد؟
‫امروز حالت چطوره؟
‫اصلاً یادم نمیاد، چطور تا خونه اومدم؟
‫انور تو رو آورد.
‫دیروقت بود.
‫خواب بودی.
‫خیلی دلم شور میزد، هنوز هم می‌زنه.
‫می‌دونم، مامان، ببخشید.
‫- «ببخشید، ببخشید...» ‫- تو... لایق بهتر از این‌هایی.
‫با «ببخشید» چیزی عوض میشه؟
‫نباید توی رستوران باهات اون برخورد ‫رو می‌کردم، بعدش هم دروغ گفتم...
‫ببخشید، به همه دروغ گفتم.
‫پسر گهی بودم.
‫- نه، نه نه. فراموشش کن. ‫- جدی میگم.
‫نمی‌خوام دیگه بشنوم.
‫- مامان، من به همه‌چی گند زدم. ‫- همه‌چی درست میشه.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫شاید نشه، مامان.
‫چرا این حرف رو می‌زنی؟
‫چون، من یه پسر عادی نیستم، مامان.
‫یه جوری میگی انگار چیز بدیه که عادی نیستی.
‫مگه عادی چیه؟ ‫بعضی وقت‌ها به خودم میگم...
‫هیچی «عادی» نیست.
‫ما خودمون هم عادی نیستیم.
‫منو نگاه کن.
‫بار و بندیلم رو بستم، ‫از برزیل اومدم اینجا...
‫یه کلمه هم انگلیسی صحبت نکردم.
‫این به‌نظرت عادیه؟
‫خودم تک و تنها بزرگت کردم. ‫هیچکس هوامون رو نداشت.
‫این عادیه؟
‫یا نکنه باید کار دیگه‌ای می‌کردم؟
‫تا الان داشتی کاری رو می‌کردی ‫که بقیه ازت می‌خواستن،
‫ولی خودت چی می‌خوای؟
‫خواهش می‌کنم بهم بگو، پسرم.
‫من... نمی‌دونم.
‫گمونم دلم می‌خواد خوشحال باشم.
‫الان دوست داری چیکار کنی؟
‫چی خوشحالت می‌کنه؟
‫خب...
‫بگو.
‫عروسک‌های نمایش، مامان. می‌دونی...
‫موسیقی، موزیک.
‫این خونه، تو.
‫مرسی.
‫و...
‫ایزابلا.
‫اوه، ایزابلا!
‫آره، دارم راستش رو میگم.
‫پس اینجا چیکار می‌کنی، پسرم؟
‫منـ... منظورت چیه اینجا چیکار می‌کنم؟
‫رودی...
‫اون نمی‌خواد با من صحبت کنه.
‫نمی‌خواد باهات صحبت کنه؟
‫- آره. ‫- تو که نباید کوتاه بیای!
‫من فکر می‌کنم باهات صحبت می‌کنه.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، فکر کنم.
‫- یعنی برم باهاش حرف بزنم؟ ‫- آره، آره.
‫فقط برو.
‫- الان؟ ‫- آره.
‫- همین الان برو. ‫- الان برم؟
‫آره، همین الان برو.
‫- جدی جدی برم؟ ‫- آره، جدی میگم.
‫ولی قبلش غذا بخور.
‫- رودی داری چیکار می‌کنی؟ ‫- فقط...
‫فقط بذار... قبل از اینکه چیزی بگی...
‫بهم گوش بده.
‫تو ازم پرسیدی که چی می‌شنوم، درسته؟
‫وقتی که با توام، این چیزیه که می‌شنوم.
‫این ملودیهِ توئه.
‫و قسمتِ بعدیش رو تازه امروز ساختم.
‫- رودی، وایسا. ‫- نه، می‌دونم...
‫- نه، فقط گوش بده... ‫- نه، رودی تمومش کن.
‫خیلی‌خب.
‫این کارها یعنی چی؟
‫میشه مثل یه آدم بالغ بهم بگی چی شده؟
‫آره، حتماً. ایزابلا...
‫معذرت می‌خوام. ‫فقط می‌خوام همین رو بگم.
‫من از ته قلبم ازت عذر می‌خوام.
‫از روز اولی که همو دیدیم، ‫از روزی که ماهی خورد بهم...
‫همه‌چیز برام عوض شد.
‫متر به مترِ اینجا، تمام زندگیم، ‫همه‌ش به‌خاطر تو معنا پیدا کرد.
‫و منم گند زدم. ‫بدجوری هم گند زدم.
‫و اگه می‌تونستم با تو ‫یه شانسِ دیگه داشته باشم...
‫حاضر بودم هزاربارِ دیگه ‫اون ماهی توی صورتم بخوره.
‫ببخشید.
‫چرت میگی.
‫چی؟
‫منظورت چیه؟
‫داری چرت میگی، رودی. ‫خودت هم نمی‌دونی چی داری میگی.
‫من اومدم اینجا ‫دارم ازت عذرخواهی می‌کنم.
‫بهت میگم دوست دارم باهات باشم.
‫به‌نظرم به‌خیالت داری این کار ‫رو می‌کنی رودی، ولی راستش...
‫فکر نکنم بدونی واقعاً چی می‌خوای.
‫دارم با خودم کلنجار میرم.
‫شاید دقیقاً ندونم چی می‌خوام.
‫خب، من می‌دونم چی می‌خوام. ‫و می‌دونم که این وضع رو نمی‌خوام.
‫پس چی می‌خوای؟ ‫بهم بگو. بگو چی می‌خوای.
‫من یکی رو می‌خوام که ‫اونقدری برام احترام قائل باشه...
‫که باهام صادق باشه، رودی.
‫یکی رو می‌خوام که قدرم رو بدونه، ‫یکی که خود واقعیم رو ببینه.
‫- منم می‌بینم. منم می‌بینمت. ‫- خدای من، من قول داده بودم...
‫که دیگه توی این هچل نیوفتم، ‫ولی باز روز از نو و روزی از نو.
‫و نشونه‌ها رو می‌دیدیم!
‫ولی به خودم می‌گفتم زیادی حساس شدم.
‫من... من... من...
‫چی از من می‌خوای؟
‫بگو چی می‌خوای؟
‫من برات مهم نبودم، رودی.
‫احساساتم اصلاً برات مهم نبود.
‫خب، الان مهمی. الان دیگه پیشتم.
‫آره، چون دیدی که داری منو از دست میدی.
‫- نه. ‫- اوهوم.
‫نه، می‌تونم درستش کنم.
‫- رودی، تمومش کن. ‫- می‌تونم درستش کنم.
‫جدی میگم، اشکالی نداره.
‫ممنونم که داری تلاش می‌کنی.
‫جدی میگم.
‫با اینکه خیلی دیره.
‫ولی خوب می‌دونیم که ‫رابطه‌مون به جایی نمی‌رسه، مگه نه؟
‫- ایزابلا... ‫- تو می‌خوای مشکلی رو حل کنی...
‫که حتی براش آماده نیستی.
‫نه...
‫- اصلاً این‌طور نیست. ‫- رودی.
‫دیگه تمومه.
‫بیا اینجا.
‫تو خیلی خاصی، رودی.
‫جدی میگم.
‫فکر می‌کنم کسی که بهش باور دارم اون داخله.
‫و امیدوارم پیداش کنی.
‫من دیگه باید مغازه رو باز کنم.
‫میشه پیانو یا کیبوردت رو برداری، لطفاً؟
‫خیلی‌خب.
‫« هارمونی »
‫پول خرد؟
‫♪ تغییر راه حلت نیست ♪
‫♪ مگه اینکه تغییرش بدی ♪
‫♪ عشق دوست‌داشتنیه وقتی که عاشق باشی ♪
‫♪ ولی وقتش رسیده ♪ ‫♪ که یه خونه‌تکونی کنی ♪
‫♪ تا خودت سیر نشی، ♪
‫♪ - نمی‌تونی بقیه هم سیر کنی ♪ ‫♪ - تهش که چی؟ ♪
‫♪ یه روز همه‌مون می‌میریم ♪
‫♪ پس سعی کن تا... ♪
‫♪ - اول خودت رو دوست داشته باشی ♪ ‫♪ - اول خودت رو دوست داشته باشی ♪
‫بدبخت!
‫[موسیقی همه‌چیزه]
‫[پایان‌نامۀ بازاریابی دیجیتال] ‫[توسط رودی منکوسو]
‫[موسیقی: داستان عروسک]
‫بنیتا، خواهش می‌کنم. ‫می‌تونم بهت توضیح بدم.
‫هوف، خیلی‌خب.
‫خب.
‫این چه کاری بود؟
‫چه غلطی می‌کنی، دیگو؟
‫دیگو، نکن!
‫بنیتا، اگه می‌تونستم با تو ‫یه شانسِ دیگه داشته باشم...
‫حاضر بودم یک میلیون بارِ دیگه ‫سرم رو به زمین بکوبم.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫چه عاشقانه.
‫می‌دونم، خیلی. مگه نه؟
‫پس بکوب.
‫چی رو؟
‫یه میلیون بار دیگه سرت رو بکوب ‫تا یه فرصت دیگه بهت بدم.
‫داشتم... توی قالب استعاره می‌گفتم.
‫نه، نخیر. باید همین الان بزنی. ‫بهم قول دادی.
‫باشه، باشه، باشه، باشه.
‫ریدم.
‫خیلی خوشحالم داریم این کار رو می‌کنیم، دیگو.
‫می‌دونم، خیلی خوبه، نه؟
‫- اینجا خیلی عاشقانه‌ست. ‫- میون صحبتت، میشه بمونی؟
‫باید برم تا دستشویی و بیام.
‫باشه، خیلی طولش نده.
‫- زود میام، دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫- ماچ! ‫- ماچ!
‫[عروسک‌های بی‌قواره تقدیم می‌کنند] ‫[نمایش دیگو]
‫ببخشید که دیر کردم، عزیزم.
‫اشکالی نداره.
‫- چه محیط دنجی داره! ‫- آره، دقیقاً.
‫فقط می‌خواستم یه جای خوب ببرمت. ‫چون خیلی برام مهمی.
‫من خیلی دوستت دارم.
‫- این سلیطه خانم دیگه کیه؟ ‫- این سلیطه خانم دیگه کیه؟
‫همگی آرامش خودتون رو حفظ کنین.
‫همه خون‌سرد باشین. ‫می‌تونم توضیح بدم.
‫- باشه، پس توضیح بده. ‫- وایسا ببینم، برو عقب.
‫گفتی چون مامان‌هامون دوستن ‫و ما رو واسه هم جور کردن...
‫- اینجا اومدی؟ ‫- آره.
‫وایسا، وایسا، وایسا. ‫برو عقب ببینم.
‫خب... این یکم عجیبه.
‫من که متوجه نمی‌شم، دیگو. ‫مشکل چیه؟
‫آره، راست می‌گه، مشکل چیه؟
‫این لهجه‌تون واسه کجاست؟
‫ام... من برزیلی‌ام.
‫نظافتچی ما مکزیکیه.
‫باید همدیگه رو بشناسین پس.
‫بهتره از اینجا بریم.
‫محلۀ ناجوریه.
‫من باور ندارم. ‫تو زیادی نگرانی.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫از من گفتن بود.
‫حالا حرفم باورت شد؟
‫حس می‌کنم که هنوز ‫برای توجهت دارم رقابت می‌کنم.
‫هان؟ چی؟
‫انگار توی یه دنیای دیگه‌ای هستی.
‫متأسفم. خیلی مشغول این بودم که...
‫به حرف‌هات گوش ندم.
‫- من دیگه سیرم. ‫- وایسا ببینم، چی؟
‫وایسا ببینم. کجا میری؟ ‫نه، خواهش می‌کنم برگرد.
‫خواهش می‌کنم، نرو.
‫♪ نمی‌دونم چرا اینجوری‌ام، ♪
‫♪ موزیک هر روز حواسم رو پرت می‌کنه، ♪
‫♪ کاش می‌تونستم احساساتم رو بهش بگم، ♪
‫♪ ولی نمی‌دونم چی باید بگم، ♪
‫♪ مثل حس بی‌تابیه برام، ♪ ‫♪ شاید منم که انقدر عوضی‌ام، ♪
‫♪ مثل یه درده برام، ♪
‫♪ شاید منم که انقدر عوضی‌ام، ♪
‫♪ مثل یه مشکله برام، ♪
‫♪ شاید منم که یه... ♪
‫♪ عوضیِ فسقلی‌ام ♪
‫- سلام، مامان. ‫- رودی، نمایشت چطور بود؟
‫خیلی خوب بود. ‫تمام بلیط‌ها فروخته شد.
‫تبریک میگم. ‫نگران نباش، فردا میام.
‫مامان، تو که دیروز اومدی. ‫اشکالی نداره.
‫اگه می‌تونستم هرشب می‌اومدم.
‫آره، می‌دونم.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫- مرسی. ‫- نوش جونت.
‫امروز چی خوردی؟ ‫غذا می‌خوری؟
‫آره، مشکلی ندارم. ‫تازه شامم رو آوردن.
‫باز هم غذای بیرونیه، پسرم؟
‫اگه غذای خونگی می‌خوای، ‫بیا خونه برات غذا درست کنم.
‫خودت می‌دونی که تا دیروقت بیدارم.
‫- مامان، بعداً باهات تماس می‌گیرم. ‫- هان؟
‫باهات تماس می‌گیرم. ‫خدافظ، خدافظ.
‫باشه، خدافظ.
‫[بالاخره رفتی یه جای بهتر]
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫نه، واقعاً خوب بود.
‫قبل از اینکه برین ‫بیاین یه‌بار دیگه تکرار کنیم،
‫ولی این‌بار... خوب باشه!