‫خدایا!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫کدوم گوری‌ان؟
‫هیچی معلوم نیست. ‫خیلی گرد و خاک هست!
‫صبر کن.
‫کسی رو نمی‌بینم!
‫یالا!
‫کلارا ولش کن!
‫- یالا، باید بریم! ‫- بدون واکسن‌ها جایی نمیرم.
‫آره!
‫وای!
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫تاحالا دیده بودی‌شون؟
‫تو منطقۀ خودشون آره. ‫اما اینجا نه.
‫سرت شلوغه؟
‫نه خیلی، ‫تو چی؟
‫آره.
‫چرا یه جا بند نمیشی؟
‫نمی‌تونی ازم دل بکنی؟
‫جدی میگم کلارا.
‫خیلی خیلی خطر داره. ‫باید بس کنی.
‫این رو می‌بینی؟
‫تنها چیزیه که از پدرم واسم مونده.
‫اینجا بزرگ شدم. ‫سرزمینمه.
‫فکر می‌کنی ازش می‌ترسم؟
‫خودت چی؟ ‫از چی داری قایم میشی؟
‫[۹ ماه قبل]
‫مقامات بالا رتبه، ‫افسران درجه‌دار و سربازهای عادی
‫همگی در این کودتای نظامی بی‌سابقه ‫ دست دارند.
‫رئیس‌ جمهور که ماه پیش از یک کودتای ‫ نافرجام جان سالم به در برده بود،
‫از کشور فرار کرده.
‫دولتی که خودش سلطنت را سرنگون کرده بود، ‫حالا با پایایی غیرمنتظره مواجه میشه.
‫- سلام. ‫- خبری از قایق نشد؟
‫چرا، فردا صبح راه می‌افتیم. ‫میام دنبالت.
‫- خونه‌ای؟ ‫- نه، دفترم.
‫دارم از شر مواد منفجره راحت میشم.
‫- فکر می‌کردم همه‌چی رو بردن. ‫- فرد، کار من تخریب ساختمون‌هاس.
‫نمی‌ذارم اون حرومزاده‌ها تجهیزاتم ‫ رو بردارن و کشور رو نابود کنن.
‫چه تجهیزاتت رو بهشون بدی ‫ چه ندی،‌ چیزی عوض نمیشه.
‫اما شاید حداقل دستم به خون آلوده نشه.
‫چه‌خبره؟ ‫کجایی؟
‫فرد، گوشی دستته؟ ‫صدام رو می‌شنوی؟
‫وسط کودتام.
‫باید یه مشتری‌هام رو از کشور خارج کنم. ‫با این آشوب‌ها کار راحتی‌ نیست.
‫مراقب باش، خب؟
‫باشه، ‫تو هم همینطور.
‫باشه.
‫وای!
‫السلام علیکم.
‫ممنون.
‫ببخشید آقا.
‫- هواپیما آماده‌اس. می‌تونیم بریم. ‫- عالیه.
‫این اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫این برای شماس.
‫ممنون.
‫بیرون منتظر بمون، خب؟
‫اومدی تا دوباره ‫ درمورد چاه‌های نفتت حرف بزنی؟
‫نگاه کن. ‫فرده.
‫مشتریته؟
‫فکر می‌کردم رفتی.
‫صبح باید یکی رو با قایق ببرم. ‫آخرین کاره.
‫بعدش دیگه تمومه.
‫تصمیمت رو گرفتی؟ ‫پشیمون نمیشی؟
‫نه، بد اوضاعیه. ‫پاریس رو ترجیح میدم.
‫خیلی حیف شد. هرچی اوضاع ‫ داغون‌تر باشه، پول هم بیشتر میشه.
‫اما از قبل این رو می‌دونستی. ‫نه؟
‫چه خبره؟
‫مالک کجاس؟
‫اونجا رو بگرد. ‫تو هم بیا دنبال من.
‫وایسا سر جات.
‫بادی‌گاردین؟
‫اوهوم.
‫جایی تشریف می‌برین؟
‫برو اون طرف استخر.
‫بقیه کجان؟
‫می‌تونم ثروتمندت کنم.
‫واسه این کار خیلی دیر شده رفیق.
‫باید جدا شیم.
‫دارین به افسرهای پلیس شلیک می‌کنی!
‫دخل‌تون اومده مادرخرابا!
‫یالا، بریم! ‫بریم!
‫در رو باز کن، ‫بجنب!
‫- قشنگه، نه؟ ‫- خیلی خوشگله.
‫نمی‌خوام برم پاریس زندگی کنم.
‫می‌خوام اینجا زندگی کنم ‫و پیش دوستام بمونم.
‫می‌دونم عزیزم. ‫اما قبلاً که گفته بودیم.
‫نه؟ نمی‌تونیم اینجا بمونیم. ‫خیلی خطرناکه.
‫- پیام‌هات رو چک کردی؟ ‫- نه.
‫سلام!
‫- عمو فرد! ‫- دختربرادر محبوبم رو نگاه.
‫- یه بغل بده ببینم! ‫- دلم خیلی برات تنگ شده بود!
‫پس بوس من کوش؟ ‫یکی دیگه.
‫اوضاع ردیفه فرد؟
‫- واسه سفر آماده‌ای؟ ‫- تو چی؟
‫بیخِ ریشتم. ‫موقع ازدواج هم بهت گفتم.
‫نمی‌تونی فقط یکی از دادش‌ها رو داشته باشی. ‫ما جدا نشدنی‌ایم.
‫تشنته؟ ‫بیا اینجا. بذار ببینم.
‫باید حرف بزنیم.
‫چی می‌خوای؟
‫با تجهیزاتت چی‌کار کردی؟
‫همش رو خاک کردم. ‫فقط یه چندتا تیکه کوچیکش رو نگه داشتم.
‫اونقدری هست که بشه ‫ یه گاوصندوق رو ترکوند؟
‫مشتریم قبل این که کشته شه ‫بهم انعام داد.
‫کلی پول دیگه هم همراهش بود.
‫منظورت چیه؟
‫قبل این که کشته شه؟
‫- بریم برشون داریم. ‫- نه، نه، نه.
‫- هی، هی، گوش کن الکس. ‫- نه.
‫من آس و پاسم الکس. ‫نمی‌تونم اینطوری برگردم فرانسه.
‫می‌خوای برگردم کامیون برونم؟
‫تو هم به اندازۀ من بهش نیاز داری.
‫می‌دونی اینجا چه بلایی سر دزدا ‫و خونواده‌هاشون میارن؟
‫هی. ‫ما خونواده‌ایم.
‫داداشیم. اگه خطری داشت ‫ازت نمی‌خواستم این کار رو بکنی.
‫باید کمکم کنی.
‫خطری نداره؟
‫[مزد ترس]
‫هی. ‫داری میری خونه؟
‫یالا، ‫راه بیفت.
‫- سلام عمو فرد. ‫- چطوری قند عسلم؟
‫بد نیستم.
‫پیش دوست‌دخترت بودی؟
‫- دوست‌دختر؟ من که دوست‌دختر ندارم. ‫- چرا داری. دکتره.
‫نه، اون که دوست‌دخترم نیست. ‫فقط دوستمه.
‫خیلی‌خب، ‫از اول.
‫- می‌تونی خودت رو معرفی کنم؟ ‫- اسم من ریحاناس.
‫برای امروز کافیه.
‫برو یکم بازی کن.
‫قضیه این راهزن‌ها چیه؟
‫کدوم راهزن‌ها؟
‫دست بردار. ‫همه خبر دارن.
‫به‌خاطر کثیف‌کاری‌هاته؟
‫پولش خوبه، ‫ما هم پول‌لازمیم.
‫واسه چی؟
‫تا از این کشور بریم.
‫شوهرم چی پس؟
‫یادت میاد؟ برادرت، ‫که به‌خاطر تو دستگیر شد؟
‫- آره یادمه، می‌دونم، می‌دونم. ‫- نه، نه.
‫تو پلیس کُشتی.
‫یادت رفته؟
‫بذار از مرز ردت کنم.
‫اینجا دنبال جفت‌تونن.
‫- خیلی خطرناکه. ‫- تو هرکاری می‌خوای بکن. من جایی نمیرم.
‫بدون اون.
‫- باید بریم، بدو! ‫- مالیا!
‫یالا، ‫بجنب!
‫پس بقیه‌ش؟
‫نرخ پلیس‌کش‌ها همینه.س
‫اگه نمی‌خوایش اشکالی نداره.
‫از رفتارت خوشم نیومد، ‫باید یکم ادبت کنم.
‫همه بخوابن رو زمین، ‫سریع!
‫بجنبین!
‫همه بخوابن رو زمین، سریع! ‫دست بجنبونین!
‫بلند شو ببینم.
‫بعد گه‌کاری امروزت، ‫حداقل ده‌تا مبارزه دیگه بهمون بدهکاری.
‫از مبارزه خسته شدم.
‫یکی دیگه رو پیدا کن.
‫اگه مبارزه نکنی، ‫به دردم نمی‌خوری.
‫دست خودته، ‫تصمیمش با توئه.
‫اما اگه جات بودم، ‫با چشم باز می‌خوابیدم.
‫شب‌خوش.
‫اینا که پلیسن.
‫پلیس‌ها مشتریت رو کشتن؟
‫آره، پلیس‌های فاسد. ‫که چی؟
‫اگه بهم گفته بودی، ‫نمیومدم اینجا.
‫خودت می‌دونی.
‫هی. ‫بهم اعتماد کن.
‫باشه؟
‫از این سمت.
‫ایناهاش.
‫می‌تونی؟
‫- باید روش کار کنم. ‫- بیرون منتظر می‌مونم.
‫وایسا! ‫تکون نخور!
‫آروم برگرد.
‫به‌خاطر حملۀ دیروزه. ‫زدن به یه انباشت گازی.
‫داره واسه همه خطرناک میشه.
‫یکم بخواب. ‫کل شب رو داشتی نگهبانی می‌دادی.
‫چیزی نیست، ‫نگران نباش.
‫فعلاً.
‫بفرما.
‫یه میلیون، ‫طبق توافق‌مون.
‫به‌عنوان سرپرست بخش امنیتی، ‫وظیفۀ توئه که چاه رو نجات بدی.
‫چه اطلاعاتی داریم؟
‫چیزی که ازش می‌ترسیدیم تایید شده.
‫زیر انباشت گازی، یکی دیگش رو ‫پیدا کردیم، زیر روستاس.
‫اگه آتیش پخش بشه،
‫دیواری که انباشت‌ها رو ‫ از هم جدا کرده از بین میره.
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که آتیش رو ‫ خاموش کنیم و جلوی پخش شدنش رو بگیریم.
‫واسه این کار ‫ باید ۱۰۰ کیلو نیتروگلیسرین منفجر کنیم.
‫اگه اشتباهی انجام شه، ‫کار جفت‌مون تمومه، فهمیدی؟
‫- به تیمت اعتماد داری؟ ‫- مرکز بهداشت محلی محلی قبول کرده کمک کنه.
‫هرکاری می‌کنه ‫تا مردم روستا رو نجات بده.
‫پروندۀ اون دونفر رو هم که خوندی،
‫بهشون پیشنهادی میدیم ‫که نتونن رد کنن.
‫تقریباً ۲۴ ساعت وقت دارین ‫که آتیش رو خاموش کنین.
‫روت حساب می‌کنم.
‫فرد. چندنفر از شرکت نفت اومدن ‫ و می‌خوان ببینن‌مون.
‫- چندوقتی هست هم رو ندیدیم. چطوری؟ ‫- خوبم.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫آن مارشان هستم.
‫از طرف شرکت نفتی اومدم ‫که صاحب این چاهه.
‫چی می‌خوای؟
‫لازمت داریم. ‫تا آتیش رو خاموش کنی.
‫بجز شاشیدن روش، ‫فکر نکنم کمک دیگه‌ای بتونم بکنم.
‫یه انباشت گازی زیر چاه هست ‫که آتیش رو روشن نگه داشته.
‫تنها راه خاموش کردنش اینه که منفجرش کنیم. ‫ذخایر نیتروگلیسیرین داریم.
‫باید سوار کامیون شی ‫و بیاری‌شون اینجا.
‫کجا هست حالا؟
‫تو یه تاسیسات خورشیدی.
‫۸۰۰ کیلومتر اون‌طرف‌تر.
‫ازم می‌خوای ۸۰۰ کیلومتر رو ‫ با یه کامیون پر از مواد منفجره برونم؟
‫واقعاً می‌خواین باور کنم که ‫ من تنها راننده‌ایم که تونستین پیدا کنین؟
‫بقیه قبول نکردن.
‫خب پس من هم قبول نکنم ‫ جا نمی‌خورین.
‫می‌دونیم برادرت زندانه.
‫می‌تونم درش بیارم.
‫یه متخصص مواد منفجره لازم داریم.
‫برنامه اینه.
‫تو کامیون رو می‌رونی، ‫نیترو هم به عهده برادرته.
‫گوتیه و تیمش هم امنیت‌تون رو ‫ تو منطقۀ راهزن‌ها تامین می‌کنن.
‫وقتی برگردی، ‫یه میلیون منتظرته.
‫خودمون از کشور خارجت می‌کنیم.
‫همه‌تون رو.
‫هرچهار نفر رو؟
‫نمی‌دونم چه‌خبره ‫اما هرکاری میگن رو بکن.
‫شوهرم رو برگردون. ‫الکس رو بیار خونه.
‫بسپارش به من. ‫بهم اعتماد کن.
‫ایشون برتون می‌گردونن.
‫- چطوری می‌خوای داداشم رو بیرون بیاری؟ ‫- یه نقشه داریم.
‫نیترو چی؟ ‫چطوری می‌خوای بریزیش تو چاه؟
‫شرکت یه گروه متخصص حفاری رو می‌فرسته.
‫همه‌چی رو راست و ریس می‌کنن.
‫نگرانش نباش. ‫راستی، تنها هم نیستیم.
‫طبق چیزهایی که شنیدم، ‫همدیگه رو می‌شناسین.
‫باهامون میان.
‫راهنمایی‌مون می‌کنن. ‫جاده‌ها رو بلدن.
‫برم یه نگاهی به هلی‌کوپتر بندازم.
‫فکر کردی چه غلطی داری می‌کنی؟
‫چندماهه از اینجا تا پایتخت رو ‫ کردیم اتوبان.
‫بهترین راهنماهایی هستیم ‫که گیرت میاد.
‫می‌دونی این دفعه ‫واکسن‌ جا به جا نمی‌کنیم دیگه؟
‫بهتر از ما می‌شناسی؟
‫نه.
‫حالا هم عین بچه‌هایی که ‫می‌خوای مواظب‌شون باشی باهام رفتار نکن.
‫میشه بپرسم دقیقاً چه رابطه‌ای دارین؟
‫سکس می‌کنیم.
‫.‫بعضی‌وقتا
‫حالا با این قضیه ردیفی ‫یا قراره مشکل‌ساز بشه؟
‫مشکلی نیست.
‫خب دیگه. ‫گروه حفاری با من.
‫بگیرش!
‫بپوشش!
‫چرا با هلی‌کوپتر نیترو رو نمیاریم؟
‫خیلی ناپایداره.
‫به‌خاطر تغییر ارتفاع ‫منفجر میشه.
‫فرد؟ ‫اینجا رو نگاه.
‫این طرف رو ارتش کنترل می‌کنه.
‫اون یکی رو راهزن‌ها. ‫افرادم حساب‌شون رو می‌رسن.
‫امشب باید از پایتخت بریم.
‫اگه ایست بازرسی سر راه‌مون بود چی؟
‫- تا جایی که اطلاع دارم فقط یکی تو مسیرمونه. ‫- خب چطوری باید ازش در بریم؟
‫در نمیریم. ‫وقت زیادی هدر میره.
‫میگیم یه کاروان بشردوستانه‌ایم.
‫چطوری باید همچین کاری کنیم؟
‫نماینده مرکز بهداشت محلی‌مون مجوز سفر داره. ‫الان هم داریم میریم اونجا.
‫مردم روستا رو فراموش نکن. ‫واسه همینه که داریم این کار رو می‌کنیم.
‫منظورت چیه؟
‫یه انباشت گازی دیگه پیدا کردن.
‫از زیر روستا رد میشه.
‫همم. ‫خب که چی؟
‫یعنی اگه آتیش رو خاموش نکنیم،
‫انباشت دوم منفجر میشه ‫و کل روستا رو نابود می‌کنه.
‫کی می‌خواستی این رو بهم بگی؟
‫- زن داداش و دخترم اونجان. ‫- می‌دونم.
‫اگه اتفاقی بیفته، ‫اونا خارج میشن. قول میدم.
‫بقیۀ مردم روستا چی؟
‫می‌تونیم ۵ هزار آدم رو تخلیه کنیم؟
‫با اون راهزن‌ها هیچ شانسی نداریم.
‫مهندس‌ها ۲۴ ساعت وقت بهمون دادن.
‫- نگران نباش. به موقع برمی‌گردیم. ‫- هی! همه‌مون درگیر این قضیه‌ایم.
‫اگه می‌خوایم موفق بشیم ‫باید به همدیگه اعتماد کنیم.
‫- ماسک‌هاتون رو بزنین. گازه! ‫- لعنتی!
‫تموم شد! ‫از بُردشون خارج شدیم.
‫لباس تمیز تو رختکن هست.
‫ترسوی عوضی!
‫الکس بس کن! بس کن! ‫آروم باش!
‫الکس آروم باش!
‫وایسا!
‫- گفتم آروم باش. ‫- ولم کن!
‫الکس!
‫درک می‌کنم از دستش عصبانی باشی.
‫اما اگه نتونی ازش بگذری ‫مردم می‌میرن.
‫هی.
‫حتی اگه این مردم واست مهم نیستن، ‫به زن و دخترت فکر کن.
‫حال‌شون چطوره؟
‫خوبن.
‫منتظرتن.
‫- نیتروگلیسرینه؟ ‫- از تاسیسات خورشیدی برش داشتیم.
‫وقتی پنل‌های نوری جدید رو نصب کردن، ‫با این منطقه رو صاف می‌کنن
‫و زمین رو هم‌تراز می‌کنن.
‫بیشتر از ۳۰ ساله که ‫ با همچین موادهای منفجره‌ای کار نکردم.
‫از زمان کودتا هنوز چندین تُنش مونده.
‫کار اصلی‌ همینه.
‫تیمم همه‌چی رو بررسی کرده، ‫فقط کافیه که کامیون رو بار بزنیم.
‫می‌خوام همه بدونین با چی طرفیم.
‫واسه منفجر کردن چاه ‫چقدر نیترو لازمه؟
‫صد کیلو.
‫مطمئنی به اندازه کافی اونجا هست؟
‫دوبرابرش هست. ‫ولی ما همش رو میاریم.
‫پس چرا داری ریسک می‌کنی ‫ که همش رو بیاری؟
‫چون پول گرفتم که ۲۰۰ کیلو رو بیارم.
‫- پس یه کامیون کافی نیست. ‫چطور مگه؟
‫اگه می‌خوای به اون اندازه نیترو بیاریم، ‫دوتا کامیون لازم‌تون میشه.
‫مشکل اینه که ما فقط یدونه راننده داریم.
‫من اون یکی رو می‌رونم.
‫خیلی‌خب؛ برید کامیون‌ها رو آماده کنید.
‫اول باید بریم مرکز بهداشت محلی.
‫هرچی من میگم انجام بدید ‫و دهن‌تون رو ببندید.
‫برید جعبه‌ها رو بیارید، هشت تا برای هر کامیون.
‫خیلی‌خب؛ همین‌جا منتظر بمونید.
‫«مرکز بهداشت»
‫- فکر می‌کردم برگشتین روستا! ‫- دلم برات خیلی تنگ شده بود
‫منم دلم برات تنگ شده بود.
‫پس که من تایپ‌ت نیستم ها؟
‫- بیا. این رو بگیر. ‫- ممنون.
‫یک، دو...
‫نظرت درمورد اون دوتا داداش‌ها چیـه؟
‫خیلی روی مخ ان.
‫اما به‌شون نیاز داریم.
‫الکس.
‫باید حرف بزنیم.
‫چرا نمی‌فهمی تو آخه!
‫اگه‌ به‌خاطر این آتیش نبود، من هنوز ‫هم توی زندان داشتم آب خنک می‌خوردم.
‫فهمیدی؟
‫- همه‌چی خوبه؟ ‫- عالیه.
‫- موقعیت‌تون رو اعلام کنید. ‫- ده دقیقه از تاسیسات فاصله داریم.
‫منطقه برای ورود شما کاملاً امنه.
‫عالیه. می‌بینیمتون.
‫می‌شه به منم بدی؟
‫ممنون.
‫اسم دخترت مالیاست دیگه نـه؟
‫چند باری دیدمش.
‫یه‌بار بهم گفت دوست داره دکتر بشه.
‫آرزوشه...
‫هی...
‫زود هم رو می‌بینین.
‫فکرنکنم خیلی زود.
‫یالا، بریم ‫باید حرکت کنیم
‫فقط کمتر از 24 ساعت فرصت داریم.
‫- هیچی. ‫- باز هم بگردین.
‫آرم‌‌تون رو بزنید به لباس‌تون
‫ماشین رو خاموش کن
‫آروم باش؛ نترس.
‫هیچوقت از این آروم‌تر نبودم.
‫السلام علیکم.
‫مدارک‌تون لطفاً.
‫یه نگاهی به این بنداز.
‫مرکز؟ واحد 4 صحبت می‌کنه.
‫لطفاً شناسه «ای153025» رو بررسی کنید.
‫مقرر شده 24 ساعت قبل از انجام ‫هرگونه عملیات عرضه‌ تجهیزات در پایتخت
‫باید به ما اطلاع بدید.
‫حتماً اطلاع دادن دیگه.
‫نه.
‫ببخشید ولی ما باید حتماً ‫همین امشب بریم.
‫لوازم پزشکی‌ای داریم که باید فوراً ‫تحویل داده بشن.
‫اجازه می‌دم رد بشین.
‫اما به‌تون اخطار می‌دم، سری بعد حتماً ‫باید اطلاعیه قبلی دریافت کنیم.
‫تکرار نمی‌شه. قول می‌دم.
‫بذار رد بشن.
‫آفرین.
‫زود. زود.
‫انبار رو به‌شون نشون بده. ‫برین دنبالِ موتور.
‫منظورت چیه؟ نفهمیدم.
‫هرکاری می‌گم انجام بدین.
‫با هم باشیم زودتر کارمون راه میفته.
‫اگه خودم می‌خواستم اون موادها رو ‫جا به جا کنم که شماها رو نمی‌آوردم.
‫کجا می‌ری؟
‫گفتی به کمک نیاز دارن و باید عجله کنیم ‫مگه این حرف رو نزدی؟
‫هیچکسِ مثل تو این جاده‌ها رو بلد نیست. ‫نمی‌تونیم ریسک کنیم
‫فقط می‌خوام مشکلی پیش نیاد.
‫فرد بیا بریم. داریم وقت‌مون رو تلف می‌کنیم.
‫ادامه بده؛ عالی
‫وقتی که حرکت کردیم، ‫وارد این مسیر می‌شیم.
‫فکرکنم اگه از اون مسیر بریم ‫خیلی کمتر طول می‌کشه.
‫اوضاع در چه حاله؟
‫کامیون دوم هم تقریباً تمومه. ‫الان میایم.
‫تموم شد
‫اه!
‫مشکلت چیه تو؟
‫می‌خوای تمام روز غر بزنی؟
‫- اصلاً می‌دونی چند نفر اون‌جا مُردن؟ ‫- خب؟
‫فکر می‌کنی برام مهم نیست؟
‫چیزی شده؟
‫اون دوتا کامیون حاملِ نیترو ان.
‫بیا این مسخره‌بازی‌ها رو ‫کنار بذاریم و روی سفرمون تمرکز کنیم، باشه؟
‫خودت بیا بشین تمرکزت روی سفرت باشه.
‫ما اوکی‌ایم.
‫مرتیکه حروم‌زاده!
‫چرا هیچی نگفتی؟
‫اگه نمی‌خوای درموردش صحبت کنی اشکال نداره.
‫اما من می‌دونم چقدر هوای خانواده‌ داداشت ‫رو داری و این‌که اصلاً آدم ترسویی نیستی.
‫ایست بازرسی ارتش!
‫ایست بازرسی ارتش
‫یعنی چی آخه! این منطقه که نظامی نیست.
‫زودباش.
‫اون‌ها نظامی نیستن؛ ‫مطمئنم.
‫السلام علیکم.
‫سلام
‫مقصدتون کجاست؟
‫داریم برای کمپ پناهندگان لوازم پزشکی می‌بریم.
‫- تعدادتون واسه یه مشت لوازم پزشکی یکم زیاده! ‫- این سمت‌ها خیلی خطرناکه فرمانده.
‫از ماشین بیاین بیرون. ‫مدارک‌تون رو هم نشون بدید.
‫اگه می‌خواین رد بشین باید پول بدین.
‫چه پولی آخه! ما داریم لوازم پزشکی ‫جا به جا می‌کنیم!
‫- بیاین ببینیم این لوازم که می‌گین چی‌ان! ‫- ببخشید اما نمی‌تونم اجازه بدم.
‫می‌گه اجازه نمی‌ده!
‫- من باهاش حرف می‌زنم. ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫آروم باش.
‫هی.
‫می‌دونی این یعنی چی؟
‫یعنی اومدیم تا به مردم کمک کنیم.
‫ما از مرکز بهداشت محلی هستیم!
‫اگه نذارید بریم کلی آدم می‌میرن!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫تکون نخورید! گفتم تکون نخورید.
‫دست‌ها بالا. گفتم دست‌ها بالا!
‫- ما خطری نداریم. ‫- چه غلطی داری می‌کنی؟
‫- ما اومدیم به مردم کمک کنیم. ما... ‫- تو کی هستی؟
‫اسلحه‌ت رو بنداز وگرنه دوتامون می‌میریم.
‫بیاین همگی آروم باشیم. ‫آروم.
‫مثل سگ می‌میرین! فهمیدی؟
‫آهای تـو! ولش کن.
‫ازش فاصله بگیر.
‫نـه!
‫دجبریل! دجبریل!
‫نـه! دجبریل! دجبریل!
‫- نه، نه ‫- زودباش. زودباش.
‫- بریم. زودباشین. ‫- نه
‫- بریم! ‫- آه. نه.
‫- ولم کن. ‫- زود باشین. سوار شین.
‫سریع‌تر؛ زود باشین.
‫ولم کن.
‫بریم دنبال‌شون!
‫بریم.
‫لعنتی!
‫همه‌شون رو بکشین.
‫اون‌جا دور بزن.
‫از برنامه جلوییم.
‫- بیا ببینیم جعبه‌ها در چه حال ان. ‫- باشه.
‫تمومه.
‫چرا شلیک کردی؟
‫بهم دست نزن!
‫ولم کن.
‫- بهم دست نزن! ‫- حرومزاده!
‫باید همون‌جا می‌مُردی.
‫- ولم کن. ‫- کلارا! آروم باش.
‫- ولم کن. ‫- آروم باش.
‫تقصیر اونه که دجبریل مُرد!
‫می‌دونست خطرناکه!
‫تنهام بذارید.
‫تنهام بذارید، باشه؟
‫باشه.
‫وقت زیادی نداریم؛ ‫باید مسیرمون رو عوض کنیم.
‫از جاده شمالی می‌ریم.
‫کلارا؛ بهت گفته می‌خواد چیکار کنه؟
‫نه؛ معلومه که نگفتم. یه‌بار به حرف‌ش ‫ گوش دادیم خوردیم به ایست بازرسی
‫هنوز هم این‌جا حرف، حرف منه. ‫هرچی من می‌گم انجام بدید
‫می‌خوایم از جاده شمالی بریم.
‫یه‌جوری برامون وقت می‌خرم؛ ‫فقط 8 ساعت وقت داریم.
‫اکو؛ تو بیوفت جلو. ‫یالا. زودباشین. زود.
‫چطوری با دجبریل آشنا شدین؟
‫بعد از کودتا بود؛ ‫مامان باباش رو از دست داده بود.
‫با خودمون بردیمش توی سازمان.
‫باید روستا رو نجات بدیم؛ وگرنه این‌طوری ‫مرگ اون سرِ هیچ و پوچ بوده.
‫این‌ راه خطرناک‌تره؛ ‫ولی کمتر طول می‌کشه.
‫همه‌گی حسابی حواستون جمع باشه.
‫سرت رو بیار پایین.
‫موتور رو خاموش کنید.
‫هیچکس تکون نخوره!
‫به‌مون حمله نشده.
‫بلکه توی اومدیم تو میدون مین!
‫فکرکنم سرتاسر رودخونه مین‌گذاری شده.
‫خب الان چیکار کنیم؟ داره دیر می‌شه!
‫چیزی از مین‌ها سرت می‌شه؟
‫نه؛ اما باهات میام
‫برگرد توی کامیون. باشه؟
‫زود برگرد سمت کامیون
‫آماده‌ای؟
‫دوباره.
‫تکون نخور.
‫آروم...
واقعاً ازت معذرت می‌خوام.
‫می‌شه بعداً حرف بزنیم؟
‫چیه؟
‫این مین‌ها ضد تانک هستن. ‫نمی‌تونم خنثی‌ش کنم
‫خیلی‌خب.
‫لعنتی!
‫باشه.
‫دستت رو بده!
‫اجازه نمی‌دم این‌جا بمیری.
‫اگه این‌کار رو بکنیم دوتامون می‌میریم!
‫تو برادر منی!
‫پس به حرفم گوش کن و ‫هرکاری که می‌گم رو انجام بده
‫دست‌هات رو بده.
‫- نه! ‫- دست‌هات
‫آماده‌ای؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫نه؛ صبرکن!
‫با شمارش سه...
‫آره.
‫سه.
‫- سه. ‫- سه.
‫ریدن با این تجهیزات‌شون!
بیا پشت من
‫بوشلر! سمتِ راست.
‫یدونه اسنایپر بیشتر نیست.
‫دخل‌تون رو میاریم حروم‌زاده‌ها.
‫یکی یکی.
‫بلدی این رو تعمیر کنی؟
‫ظاهراً لوله‌ش سوراخ شده. ‫درست‌ش می‌کنم.
‫متاسفم.
‫می‌دونست کارش خطرناکه!
‫همه‌مون می‌دونستیم.
‫یعنی اصلاً ناراحت نیستی؟
‫مهم نیست.
‫- تنها چیزی که الان مهمه... ‫- ماموریته. می‌دونم.
‫اما با این کارهای کسشعرت ماموریت پیش نمی‌ره.
‫دوتا انتخاب داریم.
‫یا می‌تونیم از شمال بریم؛ یا از سمت غرب. ‫فهمیدی؟
‫اره.
‫دوستان دوتا انتخاب داریم.
‫کدوم‌شون امن‌تره؟
‫هیچ کدوم.
‫هردوتاشون هم حدود 50 کیلومتر ‫با روستا فاصله دارن.
‫گمونم بهتره دو تا گروه بشیم.
‫من و تو زودتر می‌ریم
به سمت غرب؛ شما ها هم
وقتی کامیون تعمیر شید، از شمال برین.
‫درسته.
‫برای چاه همون یه کامیون کافیه.
‫اگه از هم جدا بشیم، شانس بیشتری ‫برای رسیدن به روستا داریم.
‫می‌رسیم.
‫همه‌مون.
‫با بی‌سیم در ارتباطیم. ‫کنار چاه می‌بینیم‌تون.
‫هی!
‫چرا به‌جای این‌که با گوتیه بری ‫با من نمیای؟
‫چون وقتی تو پیشمی نمی‌تونم رانندگی کنم.
‫از اول هم می‌دونستم ‫اینقدر رومانتیکی!
‫مراقب باش، باشه؟
‫لعنت بهش!
‫اوکی شد. بزن بریم.
‫چه‌خبر شده؟
‫اگه تنها برم سهم تو به من می‌رسه
‫و همین‌طور به بقیه.
‫عمراً تنهایی بتونی بری اون‌جا!
‫فقط 40 کیلومتر دیگه مونده!
‫می‌تونم.
‫اگه اون‌ها تونستن، تو هم می‌تونی.
‫تو رانندگی کن؛ منم ‫حواسم به راهه.
‫باشه.
‫بیا. بیا. ادامه بده.
‫آفرین. بیا.
‫ادامه بده. بیا بیا.
‫آفرین.
‫یکم وایسا موتور خنک بشه.
‫اون‌ها هم رسیدن؟
‫همه‌مون می‌میریم!
‫کمک!
‫کمک! یکی این‌جا حالش بده
‫زخمی شده حالش خوب نیست.
‫باید کمک‌شون کنیم.
‫فرد.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫- چی شد؟ ‫- هیچی. همینطوری پیداش کردیم.
‫کسی که همراه‌ش بوده بهش شلیک کرده ‫کامیون‌شون شبیه کامیون شما بود.
‫کار گوتیه‌ست!
‫من می‌رم کامیون رو بیارم.
‫هی. تحمل کن داداش.
‫تسلیم نشو.
‫فرد. من رو نگاه کن.
‫فرد. طاقت بیار.
‫خواهش می‌کنم توروخدا. ‫طاقت بیار.
‫طاقت بیار باشه؟ تحمل کن.
تیم حفاری هنوز نیومده. کدوم گوری ان؟
هیچ خبری نیست
‫به هلیکوپترشون حمله شد. ‫وقت هم نداریم یه گروه دیگه اعزام کنیم.
‫شرکت اصلاً از ‫شنیدن این خبر خوشحال نمی‌شه.
‫یه راهی پیدا کن.
‫الان انتظار داری چه غلطی کنم؟ ‫من این‌جا تنهام.
‫مسئول اون‌جا تویی!
‫اگه چاه منفجر بشه، شرکت تو رو ‫مسئول می‌دونه. فهمیدی؟
‫یه راهی پیدا کن.
‫منظورت چیه که یه راهی پیدا کن؟
‫خودت می‌دونی منظورم چیه.
‫وقتی نیترو رسید.
‫مطمئن شو که سریعاً ‫توی چاه تخلیه می‌شه.
‫باشه.
بگو هلیکوپتر بیاد. ‫زن و بچه یارو رو هم بیارید.
‫لعنتی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫فرد الان می‌رسیم.
‫- الکس! ‫- تکون نخور.
‫مالیا!
‫کار احمقانه‌ای ازت سر نزنه!
‫چیکار می‌کنی؟
‫گوتیه کجاست؟
‫اون مُرد. اما نیترو رو آوردیم.
‫تیم حفاری رو خبر کنید!
‫تیم حفاری‌ای در کار نیست.
‫هیچکس این‌جا نیست.
‫ما این‌جا تنهاییم.
‫و تنها راه نجات ساکنان این روستا اینه که
‫اون کامیون رو بندازیم توی چاه.
‫هلیکوپتر در راهه.
‫خانواده‌ت رو نجات بدید.
‫جلوی انفجار چاه رو بگیرید و من قول میدم ‫اتفاقی برای زن و بچه‌ت نیفته.
‫بابا!
‫فرد...
‫فرد!
‫در رو باز کن!
‫داری چیکار می‌کنی؟ نه! پیاده شو.
‫فرد نه! خواهش می‌کنم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫«مزد ترس»