..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫بیا، مامان
‫شبی بود دیرهنگام
‫تکیه داده بودم به خودرو و ‫ته بطری رو...
‫بالا آورده بودم، ‫و رسیدن توفان بهاری از شمال
‫و زیر آب رفتن این حوالی ‫با بارون، عین خیالم هم نبود
‫چرا که در اون وضعیت، آب ‫پیشاپیش از سرم گذشته بود
‫من از اون‌ها بودم که نه پول و پله‌ داشتند، ‫نه سر و وضع حسابی، نه حتی دوستی
و به دنبال خیالات خامی می‌رفتند با نام‌های زنانه
‫و درگیر ماجراهایی می‌شدند ‫که به هیچ کجا نمی‌رسید
‫اسم مال من هم لارا بود. ‫و چند سال قبل باهاش آشنا شده بودم
‫دنیای من دنیایی بود رنجور و غمناک
‫و محتاج این بودم که به دست همچون دختری ‫به جایی برسم
‫چهار سالی می‌شه که او رو از دست دادم
‫و وقتی کسی با عطر یاس از کنارم رد می‌شه
‫فکرم درجا می‌ره پیش او و باز هوای مصیبت ‫به سرم می‌زنه
‫کارم این‌جوری به این‌جا کشید
‫اما حال و کارم این‌بار کمی عجیب‌تره
‫برای اینکه در انتهای باغ و حوالی دریاچه
‫دو تا خانم داشتند کارهایی می‌کردند ‫که شاید یک زمان برای من هم جالب بود
‫اما وقتی یک گلوله به ‌شونه‌ت خورده باشه، ‫کار زیادی از دستت برنمی‌آد
‫از اتاقک ماشین‌ها هم خیلی خوشم می‌آد
‫مخصوصا تو چنین شب‌هایی، ‫آدم تازه قدرشون رو می‌دونه
‫بارون روی سقف آرام آرام آدم رو خواب...
‫و برای یک شبِ دیگه، ‫روانه‌ی دیدار با لارا می‌کنه
‫تمام این‌ها
‫به علاوه‌ این گمان که، ‫شاید دختری که به دنبالش ام
‫سال‌هاست مُرده و من به جسدی عشق می‌ورزم
من رو بر این واداشت که درِ این خانه رو بکوبم
‫و تصمیم گرفتم سوار ماشین ‫بشم، تا بلکه در از هوش برم
‫شبی در باغ، تدفین راننده‌مون
‫شبی پیش شومینه
‫کارمون همین حالا با راننده تموم شد
‫حالا از او تعریف ‫می‌کنم، از پدر و ایّام قدیم
‫از اون‌چه فکر می‌کردم سخت‌تر بود
مادر یک‌جوری می‌گفت که انگار خیلی آسونه
‫اما راننده خیلی قوی بود
پنج زَخمِ چاقو مایه‌ش بود
‫آخر سر
‫فرار کرد، فریادکنان، با یک چاقو در شکم
‫و تمام خونه‌مون رو به خون کشید!
‫دفنش که کردیم، هنوز زنده بود
‫اولین بار که من و مامان آدم کشتیم ‫سه سال پیش بود
‫یک دختر جوان که به عنوان منشی ‫استخدام شده بود
‫برمی‌گرده به آخر هفته‌ای ‫که پدر رفته بود شکار
‫اسمش لارا بود
‫با وجود او، همه‌ی کارها آسون بود
‫دختری بود عجیب
‫انگار که از کسی یا چیزی پنهان شده باشه
‫الان که به لارا فکر می‌کنم، ‫می‌بینم واقعا دوستش داشتم
‫من و مامان اغلب سرگرم ‫بازیِ منشیِ جوان می‌شدیم
‫که هر بار هم از جایی شروع می‌شد که پای لارا ‫برای اولین بار...
‫به خونه‌ی ما باز شد
‫من سر و وضعم رو شبیه منشی جوان می‌کنم
‫که یک کیف کوچک هم دست گرفته
‫از راهروی تاریک می‌گذرم و وارد سالن می‌شم
‫پریشان ام
‫و زانوهام می‌لرزند
‫یعنی من رو استخدام می‌کنند؟
‫از چیزی واهمه دارم
‫و شاید این‌جا جای خوبی برای ‫پنهان شدن باشه
‫بانو، نشسته در سالن، چشم‌به‌راه منه
‫اسمت چیه، دخترم؟
‫خانم، اجازه بدید اسمم رو پیش خودم نگه دارم
‫دخترک طفلی من
‫پس بگو به چه اسمی صدات کنم
‫اگر ایرادی نداره، لارا
‫- لارا ‫- چقدر عجیب
‫لارا؟
‫هم؟
‫همیشه دختر خوبی بودی؟
‫بانوی من، اگر...
‫اگر دختر خوبی نمی‌بودم
‫که الان نه تنگ‌دست بودم، نه منشی
‫راست‌گویی مهم‌ترین فضیلتیه که ‫من در این خونه مد نظر دارم
‫راست‌گویی، می‌دونی؟
‫بیا جلوتر!
‫از آخرین باری که اعتراف کردی ‫چقدر می‌گذره؟
‫از آخرین باری که چی؟
‫بیا نزدیک‌تر!
‫آه، نه!
‫چند سالته؟
‫می‌گم، چند سالته، لارا؟
‫بیست سال و چند روز
‫آهان، خوبه
‫ادامه بده، دخترم
‫هنوز باکره ای؟
‫آه، بله، به صداقت سوگند
‫باید باکره باشی تا این‌جا پذیرفته شی
‫باکره
‫و برای خاطر این، من به مدرک نیاز دارم
‫مدرک می‌خوام، مدرک
‫ثابت کردنش با توئه
‫در راهی طولانی
‫خرگوشَکی را می‌بینم دَوان
‫می‌خوام با دستانم بگیرمش، ‫اما بس دور است
‫لارا، همین‌جوری خوب بمون
‫آخ، دستم رو داغون کردی!
‫دو تا قانون اصلی هر خدمت‌کاری چیه؟
‫قانون اول، خدمت‌کار نباید...
‫چه کار داری می‌کنی؟
‫نباید به سَروَرش آسیبی بزنه
‫یا از سر تنبلی باعث آسیب رسیدن ‫به سَرورش بشه
‫آفرین
‫قانون دوم، خدمت‌کار باید از وجود خودش ‫مراقبت کنه
‫اما تا جایی که این مراقبت
‫با قانون اول منافاتی نداشته باشه
‫و حالا، لارا، می‌خوام دهنت رو ببندم
‫اذیتم نکن، مامانی
‫نترس، عزیز دلم
‫دفعه‌ی قبل، خیلی اذیتم کردی
‫یادمه اون قدیم‌ها، که بابا هنوز زنده بود
‫همچین مشکلاتی نداشتیم
‫اون‌وقت‌ها، بابا خدمت‌کارها رو می‌کشت، ‫و من و مامان...
‫باید روی گورهاشون گل و گیاه زینتی ‫و معطر...
‫می‌کاشتیم
‫شمع‌دونی، بنفشه و شاه‌پسند
‫بابا خیلی به باغ‌مون می‌بالید
‫همیشه می‌گفت که جنازه
‫بهترین کود برای خاکه
گاردنیاهامون هم به ‫بلندی درخت شده بودند
‫از وقتی که بابا مُرد
‫باغ هم به حال خودش رها شد
‫روزی رو که بابا باکرگی‌م رو ازم گرفت ‫خوب یادمه
‫اون‌موقع خیلی کم‌سن‌وسال بودم
‫فقط یازده سال‌م بود
‫خیلی سنگ‌دلی، پدر
‫خیلی سنگ‌دلی!
‫خدا قهرش می‌آد
‫من سرش داد می‌زدم، ‫اما من رو انداخت روی زانو
‫و از پشت فرو کرد
‫بعدش گفت «کوچولوی ‫نازنین من، توی این دنیا...
‫خدا آخرین چیزیه که باید به فکرش باشیم»
‫چقدر دلم می‌خواست الان این‌جا بود
‫ناراحت نباش
‫فردا می‌ریم تو باغ یک ‫چیزی می‌‌کاریم، مثل قدیما
‫و حالا، بعد از هر بحرانی
‫بعد از هر بحرانی
‫خودش رو تو زیرشیروونی محبوس می‌کنه
‫طفلی فکر می‌کنه باباش هنوز زنده‌ست
‫فکر می‌کنه باباش هنوز زنده‌ست
‫خل و چله
‫اغلب می‌آم این‌جا سیگار دود کنم
‫مامانی اجازه نمی‌ده سیگار بکشم
‫نباید به‌ش دست بزنی
‫می‌دونید، مامان یک چیز کوچولو...
‫بین پاهاش داره
‫که اگه به‌ش دست بزنی، می‌ره بالا
‫بزرگ می‌شه
‫همه و همه، حتی مامانی، ‫خیال می‌کنند بابام مُرده
‫این‌طور نیست
‫یک روز برمی‌گرده و دست به ‫چنان اعمال وحشتناکی می‌زنه
‫که از یاد عالم و آدم نره
‫بابام...
‫بابام هم یک چیزی این‌جاش داره
‫وقتی که می‌شاشه این‌جوری می‌‌شه
‫بیدار که شدم، با صورت روی صندلی عقب ماشین افتاده بودم
‫نمی‌دونم چند به همین حال گذشته بود
‫استخون‌هام درد می‌کرد و و داغون بودم
‫لارا نیومد و صدای بلند زنگ خوردن تلفن در سرم می‌پیچید
‫تا بلکه بیدارم کنه
‫عجب ابلهی بودم، چون می‌دونستم ‫تلفن امشب زنگ نمی‌خوره
‫و دیگه کسی باهام تماس نمی‌گیره
‫حالا باید تا سپیده صبر می‌کردم ‫تا ببینم تو چه جهنم‌درّه‌ای ام
‫تمام نشانه‌ها گواهی می‌دادند ‫که دختری که دنبالش ام این‌جا بوده
‫سه سال آزگار داشتم سرنخ جمع می‌کردم
‫توی این کار وارد بودم، یا دست‌کم ‫بقیه چنین چیزی می‌گفتند
‫بعد تو سرازیری افتادم
‫تا آخر سر از دستم خلاص شدند ‫و از کار انداختندم بیرون
‫فکرش رو که می‌کردم، این یک پرونده معمولی بود
‫به خودم می‌گفتم چند روز که بگذره، ‫این مورد رو هم مثل باقی موارد...
‫فراموش می‌کنی
‫اما اوضاع همیشه اون‌جوری که فکر می‌کنی از آّب درنمی‌آد
‫داشتم از گذشته می‌‍کَندم و می‌دونستم ‫که دیگه مُرده ام
‫اما باید وارد این خونه می‌شدم
‫تا ببینم این‌دفعه قراره ‫جونم رو فدای کی بکنم
‫همین که رفتم تا تلفن رو بردارم باز بیهوش شدم
‫شب، داخل خانه
‫مامانی سرمای بدی خورده ‫و من دارم بادکش‌ش می‌کنم
‫حتما همون شب بارونی سرما خورده که
‫راننده رو خاک کردیم
‫حال خودم خوبه
‫بحرانم رو پشت سر گذاشتم
‫فقط دلشوره دارم
‫انگار که می‌خواد اتفاق بدی برامون بیفته
طفلی مامان
‫ته دلش خیلی ناراحت راننده‌ست
‫اشکی روی گونه‌ش سُر می‌خوره
‫حالا دوباره بی‌کس و کار شدیم
‫می‌خوام بنشینم و گریه کنم ‫ولیکن فایده نداره
‫تصمیم گرفتیم شب رو ساکت و آروم بگذرونیم
‫که ناگهان
‫با صدای زنگ در زهره‌ترک شدیم
‫مامان پرسید...
‫«یعنی کیه این وقت شب؟»
‫یعنی کیه این وقت شب؟
‫خیال کردم شاید راننده‌ی جدید باشه
‫که از دفتر کارگزینی اومده
‫اما آخه، این وقت شب؟
‫یک جای کار می‌لنگید
‫مامانی هم بر همین نظر بود
‫چون مرتب سراغ اسلحه‌ی بابا رو می‌گرفت
‫اسلحه کجاست؟
‫احمق...
‫تو میز کنارت
‫منتظر چی هستی؟
‫نگاه کن ببین پُره یا نه
‫پُره...
‫در...
‫اول ببین کیه بعد باز کن
‫فراموش نکنی ها
‫دیروز اتفاقی نیفتاده
‫این‌جا اتفاقی نیفتاده
‫ای وای، مامان!
‫ایستاده بود روبروی من
‫یک جفت گوشواره که من رو یاد چیزی ‫می‌انداخت به گوش، و یک لوگر در دست داشت
‫بعد احساس کردم دارم روی یک چیز نرم و خیس ‫لیز می‌خورم
‫با اندکی اقبال، ‫می‌تونستم از اون‌جا ببرمش
‫اما اقبال هیچ‌موقع کفایت نمی‌کنه
‫بالا، بالا
‫مامان، مامانی، یک مَرده‌ست
‫برای این‌که نشونم بدن که درِ ‫این خونه به روم باز نیست
‫راه‌های بهتری هم بود
‫گمونم اول باید حُسنِ نیت خودم رو ‫نشون او می‌دادم
‫و کمی وقت می‌خریدم
‫شروع کردم به وررفتن با بند کفشم
‫انگار که تاثیر خوبی روش گذاشت، ‫چون می‌خواست کمکم کنه
‫خیال کردم باهاش حرف بزنم
‫اما فکر نمی‌کردم حال و حوصله‌ی شنیدن ‫حرف‌هام رو داشته باشه
‫تازه، اصلا در وضعی نبودم که ‫صدا از ندام دربیاد
‫آخر، یک حسی به‌م گفت که جای درستی اومدم
‫تازه، حق دختره بود که ‫با همون لوگر یا یک چیز دیگه
‫صاف بکوبم فرق سرش
‫در رو قشنگ بستی؟
‫بله؟
‫این کیه؟
‫یک مَرده‌ست!
‫کیه؟
‫جلوی در دیدمش
‫چه‌ش شده؟
‫نمی‌دونم
‫همین‌جوری پیداش کردم
‫به هر حال، سر و وضعش...
‫شبیه راننده‌ها نیست
‫حرفی نزد؟
‫گفتم که، جلوی در افتاده بود
‫حالا چه کنیم؟
‫باید زنگ بزنیم پلیس
‫همین‌جا مراقبش باش
‫نه، مامانی!
‫بازی جدید؟
‫خوشت نیومد؟
‫مادر، از این مَرد جدیده خوشت نیومد؟
‫بازیه جدیده، هان؟
‫راز
‫مادر
‫مادر مُرده؟
‫مُرده؟
‫طوری نیست
‫مادر؟
‫مادر...
‫قانون، اول...
‫این
‫قانون اول، خدمت‌کار نباید به سرورش آسیبی ‫بزنه...
‫ببخشید
‫حالا دیگه طوری نیست، مامان
‫خواهش می‌کنم، بیدار شو
‫پلیس چی شد؟
‫تو این توفان، هیچی درست کار نمی‌کنه
‫آه، دیگه مودب باش!
‫این رو چه کارش کنیم؟
‫یک کار اینه که بندازیمش تو باغ
‫یک کار دیگه هم این که...
‫حرفی نزده؟
‫تو حرفی نزدی؟
‫چیزی همراهش نبود؟
‫نگشتمش
‫بیا برگردیم
‫بس کن، ساکت باش
‫خون
‫کجاش خون‌ریزی داره؟
‫انگار که شونه‌ش زخمیه
‫حالا چه کنیم؟
‫هیچی، می‌گردیمش، می‌گردیمش
‫این چیه؟
‫نمی‌دونم
‫چه بلایی سر لارا اومد؟
‫لارا؟
‫کی کُشتش؟
‫به خیالت پلیسه؟
‫یادت نره ها!
‫هیچکس تو این خونه نمرده!
‫باید نگه‌ش داریم تا بلکه بفهمیم ‫کی به‌ش گفته...
‫که سراغ داستان لورا رو این‌جا بگیره
‫نگاه کن
نقشه‌ی خونه رو هم کشیده
‫کدوم خونه؟
‫خونه‌ی خودمون
‫دستور ساختِ... سنگاپوری...
‫اسلینگ سنگاپوریی؟
‫چی هست؟
‫یک نوشیدنیه که قدیم‌ها می‌خوردن
‫اسلینگ سنگاپوریی
‫از خواب افتادم!
‫به یاد اون زندانی ام
‫بوی خون می‌داد، و عرق و ترس
‫من رو به وجد آورد
‫یک مرد!
‫حال‌ت خوبه؟
‫این‌جا خونه‌ی منه و مادرم ‫تو اون‌یکی اتاق...
‫خوابیده
‫تو ناخوشی
‫جلوی در روی زمین دیدمت
‫من و مامانی بستیمت، آخه درباره‌ی ‫لارا حرف‌های عجیبی می‌زدی
‫و ما هم چشم‌مون ترسید
‫نگاه کن
‫این‌جا رو باش!
‫می‌خوای؟
‫چیزی برات بیارم بخوری؟
‫کی فرستاده‌ت این‌جا؟
‫موندی که من این وقت ساعت این‌جا چه می‌کنم
‫اومدم توجیه‌ت کنم
‫فردا، مامانی سین‌جیم‌ت می‌کنه
‫و اگه جواب سربالا بدی، شکنجه‌ت می‌ده
‫مامانی نمی‌گذاره من سیگار دود کنم
‫تو هم نباید دود کنی
‫دوست داری؟
‫من هم همین‌طور
‫بهتره به‌ش بگی راننده‌ جدیده ای
‫و تو توفان گم شدی
‫همم، لارا...
‫این لارایی که تو دنبالشی خیالی بیش نیست
‫لارا چهره‌ای در نوری مه‌آلوده
‫و صدای قدم‌هایی که پایین سرسرا می‌شنوی.
‫عشقی که بر شبی تابستانی شناور می‌شه
‫و دیگه هیچوقت هم به یادت نمی‌آد
‫لارا رو در قطاری می‌بینی که می‌گذره
‫آخ که چه چشمان آشنایی!
‫هم‌او که اولین بوسه‌اش رو به تو داد
‫لارا او بود... لارا او بود
‫اما همه‌ش خواب بود و خیال
‫فراموشش کن، اسلینگ سنگاپوریی
‫اون قحبه‌ی کوچولو رو...
‫فراموش کن
‫قحبه‌ی کوچولو
‫دارم دختر پتیاره‌ی خودم رو می‌گم
‫خیال کرده نمی‌دونم چی شده و نشده
‫همه‌ رو شنیدم!
‫و فردا، حل و فصلش می‌کنیم
‫دارم روی قبر راننده گل می‌کارم
‫این‌ها بنفشه‌ اند، نه؟
‫زندانیه چی شد؟
‫بیدار نشده؟
‫من از کجا بدونم؟
‫گفتم شاید چون از اول وقت مشغولی، ‫از کنار اتاقش گذشته باشی
‫نه، لباس پوشیدم، چای نوشیدم، ‫صاف اومدم این‌جا
‫خب، کارت که تموم شد
‫بیا سراغم تا دو تایی بریم پیشش
‫و از من می‌شنوی الان چیزی نکار
‫چون شاید مجبور شدیم قبر رو بشکافیم
‫جنده احمق!
‫رک و راست، یک روز می‌کُشمش
‫و نمی‌گذارم کسی روی اعصابم بره
‫اگه پدرم زنده بود
‫باهم اون قحبه رو می‌کشتیم
‫مالک این خونه من ام
‫دیشب، وسط توفان
‫در خونه‌ی ما رو زدی، ‫و ما که حال و اوضاعت رو دیدیم
‫تصمیم گرفتیم نگه‌ت داریم
‫خیلی لطف کردیم
‫حالا می‌خواهیم بدونیم ‫لارا سوار کدوم قطار شده؟
‫چند وقت ساکن خونه‌‌ی [کنار] دریاچه بوده؟
‫کْی رادیو رو خراب کرده؟
‫و چرا خبر مرگ خودش رو نشنیده؟
‫این‌ها سوالات منه، و گمونم مال تو هم باشه
‫این لارا کیه و چرا این‌جا دنبالش می‌گردی؟
‫اصلا خودت کی هستی؟
‫حس می‌کنم که خیلی...
‫چشم دیدن پلیس‌-جماعت رو نداری
‫بهتره بری سر اصل مطلب
‫چون دیر یا زود، همه می‌رن سر اصل مطلب
‫اما خب، تا اون‌موقع
‫- نصفه‎‌جون شدند ‫- نصفه‎‌جون
‫دخترم می‌گه تو همون راننده جدیده هستی
‫که منتظرش بودیم
‫محبت کن و دو قانون اصلی ‫خدمت‌کارها رو به یاد بیار
‫ریدی، مامان!
‫معلومه که بلده
‫اولین قانون...
‫پیشاپیش جفتش رو برام گفته
‫اولین قانون اینه که، خدمت‌کار ‫نباید به سرورش آسیبی بزنه
‫یا از سر تنبلی باعث آسیب ‫رسیدن به سَرورش بشه...
‫خوبه
‫دیدی، بلده
‫هان؟
‫آه
‫کی فرستاددت این‌جا؟
‫نمی‌فهمه چی می‌گی
‫یک کلمه هم فرانسوی بلد نیست
‫ازش بپرس کی لارا رو کشته
‫کی لارا رو کشته؟
‫چی از جون من می‌خوای؟
‫آماده ای؟
‫من هم می‌خوام این‌جوری بشاشم
‫گمونم حالم خیلی خوشه
‫توی کیک...
‫پولک!
‫همه‌جا پولکه!
‫تمام خونه رو کرده آب منی!
‫همین‌جور از زیرشیروونی ‫سرازیر می‌شه تا اون حفره
‫این یعنی که دیگه نمی‌ترسه
‫دیگه نمی‌ترسه
‫شب‌ها که من خواب ام،
‫با کمک اون جنده
‫یعنی اون دختر پتیاره‌م...
‫آقا راست‌راست تو خونه راه می‌ره
‫و پولک‌هاش رو همه‌جا می‌ریزه
‫اولش برام مثل یک رابطه‌ی عادی بود
‫و خیال می‌کردم ظرف چند روز فراموش می‌کنم
‫مثل باقی موارد
‫بعدا همه دیدند که حاضرم ‫قتل اون دختر ناشناس رو
‫به گردن هرکسی بندازم
برای دور نگه داشتن لارا از دردسر همین کافی بود
‫می‌دونستم یکی مرگ او رو صحنه‌سازی کرده
‫اما کی؟ و چرا؟
‫اگر او بی‌گناه بود، پس چرا رفته بود؟
می‌دونم که به دنبال یک رویا می‌گشتم
‫اما دوست دارم ‫وقتی به اون سگ کثیف...
یعنی رئیسم
‫و تمام بر و بچه‌هایی که پا روی میز می‌انداختند
گفتم بالاخره ‫باز او رو پیدا کردم
‫و این‌همه سال بیخودی دنبال ‫خواب و خیال نمی‌گشتم
قیافه‌شون رو ببینم
‫با اندکی اقبال، ‫می‌تونستم از اون‌جا ببرمش
‫اما اقبال هیچ‌موقع کفایت نمی‌کنه
‫می‌بینی، اسلینگ سنگاپوریی
‫نیازی نیست عاشق یک جسد باشی
‫من زنده ام
‫دفترچه‌ت رو خوندم و فهمیدم
‫که قبلا چقدر دوستم داشتی
‫حتی قبل‌تر از اینکه من رو ببینی
‫اون موقع پرتره‌ی من رو ‫دیدی و خیال کردی مُرده ام
‫اما انگار که دختر دیگری ‫به جای من مُرده بود
‫من رفتم چون خسته بودم
‫می‌خواستم تنها باشم تا کمی فکر کنم
‫فکر نکن که تنها موندی
‫سه روز رفتم خونه‌ی دریاچه
‫اون‌جا که روزنامه نبود
رادیو هم خراب بود
‫برای همین خبر مرگم رو نشنیدم
‫اما حالا، بالاخره می‌تونیم باهم باشیم
‫باید کمکم کنی، اسلینگ سنگاپوریی
‫چون اون زنی که اون بیرونه ‫نمی‌گذاره من سیگار بکشم
‫یعنی که، می‌خواد تو رو تحویل پلیس بده
‫نمی‌خوام دوباره از دستت بدم
‫می‌دونم تنها چیزی که می‌تونی خوب ببینی ‫رنگ‌ها اند
‫این رو هم می‌دونم که اگه آزادت کنم...
‫می‌خوای بازت کنم، هان؟
‫تازه، تشنه هم هستی
‫آب می‌خوای
‫تنها چیزی که به فکرشی آبه
‫حتی به من هم فکر نمی‌کنی
‫می‌خوام از این‌جا بزنم بیرون و کمک پیدا کنم
‫برمی‌گردم سراغت
‫منتظر باش
‫منتظرم باش
‫هروقت این آهنگ رو شنیدی
‫من رو یاد کن، اسلینگ سنگاپوریی
‫این‌جا چه می‌کنی؟
‫کجا می‌ری؟
‫می‌خوام برم
‫باید به دوست‌هام بگم که زنده ام
‫کلیدها رو بده
‫کجا بودی؟
‫روستا بودم، تو خونه‌ی کنار دریاچه
‫کلیدها رو بده
‫یک زن در این خونه کشته شده
‫همه خیال کردند تو بودی
‫من که چیزی نمی‌دونم
‫این اتفاق کی افتاد؟
‫سه سال پیش، شنبه شبی
‫دو تا لیوان هم پیدا کردند
‫بگو داخلشون چی بوده؟
‫اسلینگ سنگاپوریی
‫دقیقا
‫به جای من کی کُشته شد؟
‫چقدر سوال می‌پرسی!
‫برو داخل
‫اسلینگ سنگاپوریی، باید کمکم کنی
‫شنیدی چی گفت؟
‫اگه تا فردا حرف نزنیم
‫هردومون رو تحویل پلیس می‌ده
‫من هم کسی رو نکشتم!
‫آب؟
‫فکر و ذکرت همینه؟
‫باید به دوستانم خبر بدم
‫من هنوز زنده ام
‫دخترم این‌جا نیومده؟
‫یا احیانا، لارا؟
‫نکن!
‫من رو نگاه کن.
‫می‌خوای چه کار کنی؟ ‫ازم اعتراف اجباری بگیری؟
‫داری برای کی لاپوشونی می‌کنی؟
‫هیچکس
‫داری از یک نفر محافظت می‌کنی!
‫یادته که، لارا رو باهم خاک کردیم
‫پدرت هم اون‌جا بود
‫پای پدرم رو نکش وسط
‫من هیچکس رو خاک نکردم
‫چرا جلوی او این‌جوری می‌کنی؟
‫داری همه‌چی رو به فنا می‌دی
‫بهتره راستش رو بگی
‫وقتی من رو گناه‌کار می‌دونی
‫بگم یا نگم چه فرقی داره؟
‫خودت که می‌دونی من کسی رو نکشتم!
‫پس چرا به‌م گفتی که رادیوی...
‫خونه‌ی دریاچه خرابه؟
‫چون...
‫می‌‍شه اون نور رو نگیری تو صورتم؟
‫چرا این‌جوری می‌کنی؟
‫همه‌چی رو به فنا می‌دی
‫گفتم به حرف می‌آرمش
‫حالیت نیست که دستت به خون آلوده‌ست؟
‫از کسی انتظار کمک نداشته باش
‫این یکی که دیگه مُردنیه!
‫اما قول دادی...
‫تا فردا شب زیر زبونش رو می‌کشم
‫خیلی خوب
‫فقط 24 ساعت تا شکست فاصله داری
‫اسلینگ سنگاپوریی، باید کمکم کنی
‫جفت‌مون رو می‌کشه
‫یک چیز خیلی مهم
‫دیشب آخر وقت اتفاقات مهمی افتاده
‫یک چیز خیلی مهم
‫دیشب آخر وقت اتفاقات مهمی افتاده
‫یک چیز خیلی مهم
‫دیشب آخر وقت اتفاقات مهمی افتاده
‫پلیس اومده دنبال یکی به اسم اسلینگ سنگاپوریی
‫البته که ما گفتیم چیزی نمی‌دونیم
‫گفتیم چیزی نمی‌دونیم
‫باورشون شد و رفتند
‫و یک چیز دیگه
‫زندانی‌مون حرف زد
‫حالا ببینیم چی شد
‫می‌بینم که اوضاع‌مون امروز بهتره
‫باید آماده بشیم تا بریم پیاده‌روی
‫خدایا، چه سنگینه
‫آه، خدا رو شکر
‫حال‌ت خوبه؟
‫خیال کردم مُردی
‫پلیس همین الان رفت
...‫دارن همه‌جا دنبالت می‌گردند و دیر یا زود
‫گیرت می‌آرند
‫بجنب، سعی کن پاشی
‫خدایا بعدش چی بود؟ یادم نیست
‫تو که دیگه بچه نیستی
‫بیا کمی ورزش کنیم
‫چند تا حرکت کوچولو
‫تا ببینیم حال و اوضاعت چطوریه
‫من رو نگاه
‫آره حالا گوش کن، گوش بگیر ببینم
‫حالیته؟
‫آه، یالا
‫نگاه کن
‫بیا باهم انجامش بدیم
‫یالا
‫خودت انجامش بده
‫یالا
‫اوه، آهان، خوبه
‫آهان، به‌به
‫کشیده، اُی کشیده
‫دارن یکی رو تو سلول بغلی می‌شکنجند
‫انگاری که زنه
‫زنه، نه؟
‫آره
‫یک زنه‌ست
‫دارن شکنجه‌ش می‌دن
‫نگاه کن، یک بازی کوچولو برات دارم
‫بازی قشنگیه
‫من دو تا پرنده کوچولو دارم
‫دو تا گنشجک ناز
‫یکی پر می‌زنه
‫اون‌یکی هم پر می‌زنه
‫یکی می‌نشینه
‫اون‌یکی هم می‌نشینه
‫خوشت اومد؟
‫تشنه ای!
‫خیلی تشنه ای!
‫آب می‌خوای؟
‫آب می‌خوام
‫کی لارا کُشت رو با آب؟
‫این‌جا چه می‌کنی با آب؟
‫آب، آب، آب، آب، آب
‫و حالا، باید ببینیم این زن کیه که ‫داره تو سلول کناری...
‫شکنجیده می‌شه
‫آره
‫خوب می‌دونی کیه
‫البته که می‌دونی!
‫می‌بینی که چطوره!
‫تازه هنوز شروع نکردیم
‫من ام، اسلینگ سنگاپوریی
‫لارا
‫یادت می‌آد؟
‫به حرف این زن گوش کن تا بتونی بری بیرون
‫دوباره همدیگر رو در خانه‌ی دریاچه می‌بینیم
‫آب
‫آره
‫آب، در خانه‌ی دریاچه
‫خودت رو جمع و جور کن، اسلینگ سنگاپوریی
‫یادت می‌آد
‫تازیانه‌ش بزن
‫بزن
‫فقط این‌جوری می‌تونیم جلوش رو بگیریم
‫چیزی رو که می‌خواد بدونه ‫به‌ش بگو
‫به حرفش گوش کن
‫من رو بزن، اسلینگ سنگاپوریی
‫دو روز شکنجه‌م دادند، اما چیزی نگفتم
‫به‌ت نیاز دارم
‫بگذار بقیه خبردار بشن که زنده ام
‫من رو بزن
‫نرو، اسلینگ سنگاپوری
‫من رو بزن
‫تو رو خدا، بزن
‫اگه حرف نزنی، همین حالا می‌کُشمش
‫شکمش رو باز می‌کنم
‫خوشت می‌آد؟
‫به حرفش گوش نکن
‫آره، حالا بهتر شد
‫خوشت نمی‌آد، هان؟
‫اما برای این که ثابت کنم لاف نمی‌زنم
‫همین حالا این رو به کار می‌گیرم
‫و یک سوراخ کوچولو روی گونه‌اش باز می‌کنم
‫تا دیگه الکی خودش رو برای تو ‫سنگ روی یخ نکنه، اسلینگ سنگاپوری
‫این‌جوری شد که بالاخره حرف زد
‫و من از شکنجیدن لارا دست کشیدم
‫البته که، حرف زیادی نزد
‫چند سال پیش، یک دختره ‫در آپارتمان لارا کشته می‌شه
‫گفتم که تا امشب به حرف می‌آرمش
‫و از اون‌جایی که لباس‌های لارا تنش بوده
‫همه خیال کردند که لارا بوده
‫او پرونده رو دست گرفت ‫و همین که عکس لارا رو می‌بینه
‫یک دل نه صد دل عاشق می‌شه
‫بعد از مدتی،
‫لارا باز پیداش می‌شه و چندی هم پیش او می‌مونه
‫بعد [لارا] عاشق کس دیگری می‌شه
‫و برای همیشه می‌ره
‫در این بین، او هم الکلی شد و از کار بی‌کار
‫اما اسم لارا هیچوقت از زبونش نیفتاد
‫همون‌جور که شاعر می‌گه
‫«لارا رو می‌بینی، در قطاری که می‌گذره
‫آخ که چه چشمان آشنایی!
‫ هم‌او که اولین بوسه‌اش رو به تو داد
‫لارا همان بود، تنها خواب و خیال
‫پس فراموشش کن
‫فراموشش کن، اسلینگ سنگاپوری
‫بیا، بخور
‫آفرین، پسر خوب
‫انگار که خیلی هم گرسنه نیست
‫جوجه می‌خوری؟
‫کمی هم سبزیجات
‫آهان، بره تو
‫هرروز باید سبزیجاتت رو بخوری
‫همم، ناگت
‫باز هم سبزیجات، برات خوبه
‫بیدار شو
‫مامانی، الانه که بالا بیاره
‫خرگوشکی در جاده‌ای دراز می‌دوید
‫این دیدش
‫این گرفتش
‫این پختش
‫این خوردش
‫طفلکی داشت می‌گفت...
‫می‌شنوی که صدای داد و ‫هوارش از زیر شیروونی می‌آد
‫دوباره برگشته، و او رو می‌شکنجه
‫الان هم [دختره] رفته تو باغ ‫و داره باهاش بازی می‌کنه
‫خونه پُر شده از پولک‌های او!
‫انگاری که خیلی خوشحاله
‫یک بار لارا رو از من گرفت
‫حالا من هم می‌خوام همین کار ‫رو با اسلینگ سنگاپوریی بکنم
‫شاید [دخترم] برای آینده‌ش ‫نقشه‌هایی چیده باشه
‫ولی خب، این‌جا بقیه هم ‫نقشه‌های خودشون رو دارند
‫من شکنجیده شدن او رو تماشا کردم
‫می‌شکنجیدمش
‫و باید تا جای ممکن ‫طبیعی جلوه‌ش می‌دادم
‫نمی‌دونم چرا
‫و پرسیدنش هم به من مربوط نیست
‫وظیفه من اینه که در کم‌ترین زمان ممکن ‫از این‌جا بزنم بیرون
‫و لارا رو هم با خودم ببرم
‫تا اون‌وقت، باید هرچی می‌گن گوش کنم ‫و خودم رو به خرفتی بزنم
‫که با توجه به حال و اوضاعی که دارم، ‫کار سختی هم نیست
‫شب‌ها برای خودم آواز می‌خونم
‫تا بلکه تَرکی در مغزم که به بُتن بدل شده ‫باز کنم
‫گاهی با صدای خنده‌ی مضحک خودم ‫از خواب می‌پرم
‫مثل دیوانه‌ها می‌خندم و واقعا فکر می‌کنم ‫که این‌جا یک نفر...
‫باید با پلیس تماس بگیره
‫دود و مه همه‌جا رو گرفته
‫و چند نفر که پاهاشون رو گذاشتند روی میز ‫زل زدند به‌م
‫و خوش می‌گذرونند
‫شاید حق با اون‌ها باشه
‫شاید همون‌ موقع هم حق با اون‌ها بوده
‫اما چیزی که مسلّمه اینه که ‫من یک چیزی‌م هست
‫♪ می‌بینی ♪
‫♪ اولین بوسه‌اش را به تو داد ♪
‫♪ لارا همان بود، تنها خواب و خیال ♪
‫بجنب، بیدار شو
‫یالا، بریم
‫تو دردسر افتادیم
‫تو خونه‌ی دریاچه بودم و نمی‌دونم
‫اسلینگ سینگاپوری رو می‌خوام
‫بیدار شو
‫تو هچل افتادیم
‫یک نفر چاقو رو دزدیده، ‫چاقوی بزرگ زیر شیروونی
‫چاقوی پدر
‫پدر؟
‫تو هچل افتادیم و من خیلی نگران ام
‫یک نفر چاقو رو دزدیده، ‫چاقوی بزرگ زیر شیروونی
‫چاقوی پدر؟
بله
‫گم شده
‫به خیالت او برش داشته...
‫اسلینگ سنگاپوری
‫او برنداشته باشه پس کی برداشته؟
‫نمی‌دونم، تو؟
‫من؟ من چی؟
‫شاید تو برداشته باشی!
‫من؟ مسخره!
‫برای چی؟ اصلا چرا خودت نه؟
‫حالا کجاست؟
‫نمی‌دونم
‫ساکت باش
‫الان یک چندی می‌شه که...
‫صداهای عجیبی از باغ می‌آد
‫بریم نگاه کنیم
‫و فکر می‌کنید چی دیدیم؟
‫اسلینگ سنگاپوری اون‌جا بود و ‫داشت داخل باغ یک گودال می‌کند
‫«چرا داری گودال می‌کنی؟»
‫همین رو ازش پرسیدیم
‫و پاسخ او چی بود؟
‫هیچی. هیچی نگفت
‫یک نگاه به ما انداخت و کندن رو از سر گرفت
‫شاید داشت قبر من رو می‌کند
‫شاید هم مال من رو
‫یا شاید مال خودش رو
‫این از همه محتمل‌تره
‫شاید خیال کرده می‌خواهیم بُکشیمش
‫من هم همین فکر رو می‌کنم
‫اگه او کسی باشه که چاقوی پدر رو دزدیده
‫حتما صاحب قبر هم هست
‫فردا باهاش حرف می‌زنم
‫بهتره که بزنم
‫خیلی خوب، جفت‌مون باهاش حرف می‌زنیم
‫نگاه کن، اسلحه؟
‫همیشه باهامه
‫چه بلایی سرش می‌آد؟
‫سر کی؟
‫لارای بیچاره
‫لارا؟
‫باید باهات حرف بزنم
‫یک چاقو تو خونه گم شده
‫یک چاقوی بزرگ با دسته‌ی استخوان
‫مادر می‌گه تو برش داشتی
‫باید باهات حرف بزنم
‫لارا به‌م گفته یک چاقو گم شده
‫می‌گه تو برش داشتی
‫دروغ می‌گه. خودش برداشته
‫نگران نباش، من طرف تو ام
‫می‌خواد کاری کنه ما همدیگر رو بکشیم
‫نگران نباش، اسلحه پیش منه
‫برای همین به‌ت گفته حفره رو گود کنی
‫تا جفت‌مون جا بشیم
‫خیال داره قالت بگذاره
‫مثل دفعه اول
‫به حرفش گوش نکن، اسلینگ سنگاپوری
‫این کاریه که می‌کنیم
‫به کندن ادامه بده
‫و وقتش که شد، می‌کُشیمش
‫پولک!
‫ببین امروز صبح چی پیدا کردم
پولک
‫و بگذار یک چیزی بگم که نمی‌دونی
‫او لارا نیست
‫هیچ همچین نیست!
‫به حرفش گوش نده
‫یک نفر خوش نداره من برم سراغ پلیس
‫خط قطع شده
‫تلفن کار نمی‌کنه
‫می‌دونستم. ماشین هم به گا رفته
‫این رو نمی‌دونستم
‫منتظر چی هستیم؟
‫یکی می‌خواد ما تو این خونه ‫تک بیفتیم
‫تا ما رو بکشه
‫و حالا خوب می‌دونیم طرف کیه!
‫شاید خودت باشی
‫شاید هم تو
‫پس... برای امشب
‫بله، صد البته!
‫امشب، یک نفر در این خونه کشته می‌شه
‫کجا رفت؟
‫رفته گودال بکنه
‫بیا قبل از این که بُکشیمش ‫کمی شکنجه‌ش بدیم
‫هان؟
‫قبل از اینکه بُکشیمش، شکنجه‌ش بدیم؟
‫وقتی که هنوز زنده‌ست
‫شکمش رو باز می‌کنیم ‫و سنگ می‌ریزیم توش
‫باید خوب باشه
‫قحبه‌ی احمق
‫شب، پیش شومینه
کارمون با مادر تموم شد
‫حالا از او تعریف ‫می‌کنم، از پدر و ایّام قدیم
‫از اون‌چه فکر می‌کردم سخت‌تر بود
‫مادر همه‌چیز رو آسون جلوه داده بود
‫اما شکمش رو این‌قدر ناشیانه باز کردیم
‫که تمام خونه رو
‫همه‌جور گند و کثافتی برداشت
‫حالا می‌تونم سیگار بکشم
‫البته که شکمش رو با سنگ پُر کردیم
‫اما دوختنش واقعا شدنی نبود
‫برای همین انداختیمش تو گودال
‫چاقوی گم‌شده رو هم پیدا نکردیم
‫منظورم همون چاقوی بزرگ پدره
‫هیچ‌کجا پیداش نکردیم
‫یادمه اون قدیم‌ها، که بابا هنوز زنده بود
‫همچین مشکلاتی نداشتیم
‫اون‌وقت‌ها، بابا خدمت‌کارها رو می‌کشت
‫و من و مامان فقط باید...
‫روی گورهاشون گل و گیاه زینتی می‌کاشتیم
‫شمع‌دونی، بنفشه و شاه‌پسند
‫اولین بار که من و مامان آدم کشتیم ‫سه سال پیش بود
‫یک منشی جوان بود
‫برمی‌گرده به آخر هفته‌ای ‫که پدر رفته بود شکار
‫اسمش لارا بود
...‫من و مامان اغلب
‫سرگرم بازیِ منشیِ جوان می‌شدیم...
‫که هر بار هم از جایی شروع می‌شه
‫پای لارا برای اولین بار...
‫به خونه‌ی ما باز شد
‫من سر و وضعم رو شبیه منشی جوان می‌کنم
یک کیف کوچک هم دست می‌گیرم
‫از راهروی تاریک می‌گذرم
‫و وارد سالن می‌شم
‫پریشان ام
‫و زانوهام می‌لرزند
‫یعنی من رو استخدام می‌کنند؟
‫از چیزی واهمه دارم
‫و شاید این‌جا جای خوبی برای ‫پنهان شدن باشه
‫بانو، نشسته در سالن، چشم‌به‌راه منه
‫پیش می‌رم و جلوش زانو می‌زنم
‫اسمم رو که می‌پرسه، جواب می‌دم «لارا»
‫«اگر ایرادی نداره، لارا»
‫حالا باید دامنش رو بدم بالا
‫نه، اون چاقوی پدره
‫آخ، اذیتم نکن
‫نکن. با مامانی...
ما که این‌جوری بازی نمی‌کردیم
‫خودت کمکم کردی بُکشمش
‫نکن!
‫ما باهم خواهیم بود!
‫دور شو!
‫مادر!
‫نه
‫مادر!
‫اسلیپ سنگاپوری!
‫این برای منه، نه؟
‫بگذار بچسبمت...
‫دستت...
‫دیدی؟
‫دیدی وقتی گفتم تو عاشق یک جنازه‌ ای
‫چقدر درست گفتم؟
‫و حالا جنازه‌ها می‌شن دو تا
‫خیلی می‌ترسم، اسلینگ سنگاپوری
‫همه‌چیز داره سُرمی‌خوره
‫درونم، همه‌چی داره فرومی‌ریزه
‫ترکم نکن...
‫اسلینگ سنگاپوری
‫می‌دونستم داره می‌میره ‫و به‌ش دروغ نگفتم
‫تازه، خودش اون‌قدری باهوش بود که بفهمه
‫فقط این که، او لارا نبود
‫گرچه الان اون‌قدری هم مهم نیست
‫اون‌جوری که اولش خیال می‌کردم، ‫یک پرونده معمولی نبود
‫درسته، رئیس و بچه‌های پا-بر-میز
به من می‌خندیدند چون دو قدم جلوتر رو می‌دیدند
اما اون جایی رو که حالا رهسپارش بودم، نه
‫سُر می‌خوری داخل، ‫انگار که با چتر فرود می‌آیی
‫بعد نفست رو حبس می‌کنی و بدون مقاومت می‌ری
‫و یاد تمام اون‌هایی می‌افتی که پیش ‫از تو همین کار رو کردند
‫همه‌ی اون‌هایی رو که با یک چتر سفید ‫داخل پوچی پریدند
‫یک بدبخت فلک‌زده، ‫بدون هیچ آینده و شغل و چیزی
‫که همچنان به دنبال رویایی با یک اسم زنانه‌ست
‫البته، امشب مثل من زیاده
‫♪ لارا ♪
‫♪ لارا رو در قطاری می‌بینی که می‌گذره ♪
‫♪ آخ که چه چشمان آشنایی! ♪
‫♪ اولین بوسه‌اش را به تو داد ♪
‫♪ لارا همان بود، تنها خواب و خیال ♪
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.