..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫آخرش می‌ریم ته یه دره.
‫خودم حواسم هست، بیا بریم.
‫یادم بنداز ایمیلم رو چک کنم ببینم...
‫دعوت‌نامه مهمونی شب کریسمس اومده یا نه...
‫راستی به کیلب گفتی...
‫همه‌ی چراغ‌های بیرون رو...
‫از انباری دربیاره؟
‫آره، قبلا درآورده و نصبشون هم کرده.
‫بدون من؟
‫عالیه، دکور کابویی داریم پس.
‫منتظرم ببینم چیکار کرده!
‫کی‌ها قراره بیان این مهمونی؟
‫چند تا از مشتری‌های ایمی...
‫و کلی مشتری جدید که شاید جذب بشن.
‫سورتمه‌سواری داریم...
‫آب‌سیب داغ داخل انبار...
‫اسکیت روی یخ.
‫خیلی تابلو هستی.
‫ببخشید؟ جدی می‌گی؟
‫کریسمس کمتر از یه هفته مونده،
‫پیتر رفته استوان پیش پدر بیمارش...
‫و تو هم خودت رو الکی سرگرم کردی...
‫که از واقعیت فرار کنی.
‫همین و بس.
‫اصلا هم این‌طور نیست، باشه؟
‫من این برنامه‌ی مهمونی رو...
‫قبل از ماجرای پیتر ریخته بودم.
‫مالوری، می‌شه... ‫ مواظب باشی؟
‫- داری وسایل باارزش رو می‌بری‌ها. ‫- هر چی!
‫پدر و مادرت کی...
‫از هلیفکس برمی‌گردن؟
‫یه روز قبل شب کریسمس...
‫بعد از آخرین کنسرت بابام.
‫ولی امیدوارم بتونن زودتر پرواز کنن.
‫آره، امیدوارم.
‫خوبه...
‫یعنی این تشکرته که...
‫این چند وقت برده‌‌ات بودم؟
‫گریه کن مالوری.
‫یه هفته مهمون نازپرورده‌ی ما بودی.
‫خب؟
‫واسه کریسمس چی خریدی واسم؟
‫فکر کردی می‌گم؟
‫بی‌خیال. یکم راهنمایی بده.
‫اصلا. تو چی برام خریدی؟
‫شاید هیچی برات نخریده باشم.
‫خب، شاید منم هیچی برات نخریده باشم.
‫واقعا خیلی...
‫نمی‌تونم بگم.
‫رازه!
‫خواهش می‌کنم تای، ‫ الان یه درخت همراهت آوردم واست.
‫نمی‌شد یکی بیارین که...
‫یکم کوچیک‌تر باشه؟
‫چیزی که حداقل شاید...
‫از در رد بشه؟
‫چی می‌گی؟
‫حرف نداره.
‫همچنان...
‫خیلی طولش دادی.
‫گوشی زنگ می‌خورد.
‫اسکات تماس‌های دامپزشکیش ‫ رو به من هدایت کرده.
‫رفته تعطیلات.
‫خب، من گذاشتم بره روی پیام‌گیر.
‫باشه، پس باید برم بررسیش کنم.
‫می‌تونی یکم کمکم کنی؟
‫بجنب پدربزرگ.
‫از پسش برمیای!
‫این یکی رو می‌بینی؟
‫برای مادربزرگ مادربزرگم بوده.
‫هر سال هم همین‌ها رو...
‫به ترتیب خاص خودش...
‫می‌زنیم به درخت.
‫همون جای قبلی؟ ‫با همون ترتیب؟
‫این یه رسم خانوادگی بارتلته.
‫به نظر جالبه.
‫بجنب ایمی، سمتت رو بیار بالا.
‫نذار روی زمین کشیده بشه.
‫یکم کوچیکه، نه؟
‫باید برسه به سقف.
‫شرطش این بود که برسه به سقف.
‫من شخصا تضمین می‌کنم که می‌رسه به سقف.
‫البته اگه بتونیم از در ردش کنیم.
‫نمی‌تونم از در ردش کنم!
‫وایسا!
‫نه، باید از اونور بکشیش داخل.
‫بذار من امتحان کنم.
‫- باشه. ‫- اوه! آخ!
‫اشلی!
‫خوبی؟
‫آره.
‫باشه. از اونور بریم.
‫باشه، یکم به چپ...
‫آره... اوهوم... نه، نه.
‫بذار بریم اون گوشه...
‫اون گوشه بهتره به نظرم.
‫آهان، آفرین.
‫هام... می‌تونی بچرخونیش؟
‫می‌خوام ببینم اون ‌طرفش چه‌شکلیه.
‫شاید اونور پرپشت‌تر باشه؟
‫از اون طرف؟ نه؟
‫الو؟
‫پیتر! سلام!
‫یه لحظه صبر کنین.
‫هی، اوضاع چطوره؟
‫- لو... ‫- خب، حال بابات چطوره؟
‫واقعا؟ کی برمی‌گردی خونه؟
‫- لو؟ ‫- دلم برات تنگ شده.
‫لو؟
‫آخی! خیلی قشنگه!
‫اولین درخت کریسمس با هم.
‫اولین کریسمسمون.
‫خب...
‫می‌دونی قراره چی برام بخری؟
‫یه چیز خاص برای یادگاری این کریسمس...
‫بد نیست.
‫اش، واقعا نمی‌خوام چیزی بگیرم.
‫جفتمون می‌دونیم پول زیادی نداریم.
‫یعنی، خب، اصلا پول نداریم.
‫من یه راه دارم که چند تا چیز کوچیک بخرم.
‫نه.
‫قرار نیست از کارت اعتباری ‫ مامانت استفاده کنی.
‫اصلا امکان نداره.
‫چرا نه؟ اصلا متوجه نمی‌شه.
‫و تازه فلوریداست.
‫آره، ولی موضوع این نیست.
‫کار درستی نیست.
‫خب...
‫بیا با هم قول بدیم.
‫چون هیچ‌کدوممون نمی‌تونیم چیزی بخریم...
‫امسال کلا کادو نگیریم.
‫باشه، قبول.
‫باشه.
‫تو تنها چیزی هستی که برای کریسمس می‌خوام.
‫وای! وای!
‫برای پاک کردن این پیام، عدد...
‫از پایک ریور زنگ می‌زنم.
‫یه گردنه‌ی کوهستانی هست...
‫که با بهمن بسته شده...
‫و چند تا اسب اونجا گیر کردن.
‫باور نمی‌کنی لو با این درخت چیکار کرد.
‫دارن از گرسنگی می‌میرن.
‫باید یه نفر نجات‌شون بده...
‫تا دیر نشده.
‫اون‌ها شمال پایک ریورن...
‫توی دره‌ی کلا، درست پایین آبشار.
‫فکر کردم بهتره یه دامپزشک باخبر بشه.
‫امیدوارم این پیام رو دریافت کنین.
‫می‌خوام به اسکات زنگ بزنم.
‫نه!
‫الان نمی‌تونی جایی بری.
‫ببین، من و تو قرار بود...
‫خونه‌ی زنجبیلی مامان‌بزرگ ‫‌ لیندی رو درست کنیم...
‫تکه‌هاش رو پختم.
‫تای هم قول داد که حوض رو...
‫برای پیست اسکیت آماده کنه.
‫راستی، بابابزرگ...
‫منم می‌خوام اصطبل و کلبه‌ها...
‫توی مزرعه‌ی مهمون‌دارها رو تزئین کنم.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫مرسی.
‫واقعا فکر می‌کنی خودم تنهایی می‌تونم...
‫مهمونی رو برگزار کنم؟
‫خب، خودت تنهایی فکرش رو دادی.
‫هممون با هم تصمیم گرفتیم...
‫کریسمس امسال رو سنتی ‫و خانوادگی برگزار کنیم.
‫خب، هنوزم می‌تونیم.
‫وقتی برگشتم...
‫کمکت می‌کنم خونه‌ی زنجبیلی ‫ رو درست کنیم.
‫مالوری، نمی‌تونی همین‌طوری بچسبونیشون، خب؟
‫اون جاش اونجا نیست.
‫لطفا...
‫لو، نمی‌فهمم چطور می‌تونی الان به...
‫تزئینات و مهمونی فکر کنی...
‫وقتی کلی اسب بیرون دارن از گرسنگی می‌میرن؟
‫به کمکتون اینجا نیاز دارم.
‫بابابزرگ...
‫پایک ریور خیلی پرت و دوره...
‫ممکنه توی راه به مشکل بخوری.
‫دیگه جای بحث نیست.
‫الان با اسکات حرف زدم...
‫گفت باید برم بررسی کنم...
‫پس می‌رم.
‫گزارش بهمن رو بررسی کردم.
‫الان هیچ هشداری نیست...
‫شرایط اون منطقه فعلا پایداره.
‫خوبه، مرسی.
‫حتما قبل از تاریکی برگرد.
‫شب توی جاده‌های یخ‌زده رانندگی نکن.
‫جک، سعی می‌کنم.
‫نه، فقط سعی نمی‌کنی، حتما این کار رو بکن.
‫مواظب گوزن‌ها هم باش.
‫بابابزرگ.
‫نگران نباش، باشه؟
‫چیزیمون نمی‌شه.
‫فعلا.
‫فعلا، لو.
‫برمی‌گردیم، باشه؟ قول می‌دم.
‫فعلا.
‫اون طرف دره‌ی کلاوه.
‫تا همین‌جا بیشتر نمی‌تونیم با ماشین بریم.
‫خب، بزن بریم.
‫بزن بریم.
‫فکر می‌کنی همون‌جاست؟
‫بریم ببینیم.
‫وای خدای من.
‫بدو، ایمی!
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫ایمی! اونجا امن نیست!
‫ایمی، وایسا!
‫می‌شه یه لحظه وایستی ایمی...
‫هی...
‫هی.
‫آفرین دختر خوب.
‫وای...
‫آروم باش.
‫آروم. آروم.
‫چیزی نیست.
‫آفرین دختر خوب.
‫این مادیان بارداره.
‫تای، اینا اسب وحشی نیستن.
‫اینا اسب‌های کوارترن.
‫پس اینجا چیکار می‌کنن؟
‫از کجا معلوم؟
‫آفرین دختر خوب.
‫هی دختر.
‫همه سرمازده شدن.
‫کجا داری می‌ری؟
‫برم یونجه و پتو بیارم.
‫خیلی خوبه، مالوری.
‫فقط یکم ریزتر خردشون کن، باشه؟
‫آوردیشون؟
‫آره، آوردمشون.
‫از ایمی و تای خبری شده؟
‫توی جاده که بودن ایمی زنگ زد...
‫گفت وقتی برسن...
‫به محدوده‌ی آنتن، ‫ دوباره تماس می‌گیرن.
‫هنوز باورم نمی‌شه...
‫که گذاشتی برن.
‫به همه نیاز داشتم...
‫الانم حسابی استرس دارم...
‫و فکر کنم دارم جوش می‌زنم!
‫پیتر زنگ زد. اوضاع واسه یه...
‫کریسمس شاد کنار خانواده خوب نیست.
‫واسه همینه که این‌طوریم.
‫باید یه بلیط بگیری...
‫بری استوان.
‫اون مهمونی مزخرف رو لغو کن.
‫نمی‌تونم. خیلی غیرحرفه‌ای می‌شه.
‫لو، چرا خودت رو توی این ‫ موقعیت‌ها قرار می‌دی؟
‫همیشه باید این‌قدر آماده باشی؟
‫یه کلید کم‌نورکننده لازم داری...
‫مثل همونی که فرستادی بخرم...
‫همون‌هایی که...
‫توی هفت ‌تا فروشگاه ابزارفروشی ‫دنبالشون گشتم...
‫بابابزرگ، هادسون که ‫ هفت تا ابزارفروشی نداره!
‫همه‌شون پر از مشتری‌های ‫ خل‌ و ‌چل کریسمسی بودن.
‫باشه! ولی مهمن!
‫نور چراغ‌ها رو قشنگ می‌کنن.
‫کلید کم‌نورکننده...
‫کریسمس از سر و روی همه...
‫داره می‌باره واقعا!
‫حاضری؟
‫یک، دو...
‫سه!
‫شاید یه راه دیگه‌ای واسه ‫رفتن از اینجا باشه.
‫بذار یه چرخی بزنم ببینم.
‫باشه.
‫عزیزم...
‫خب، اوضاع اصلا خوب نیست.
‫هیچ راهی پیدا نکردم...
‫آبشار...
‫پرتگاه.
‫باید یه راهی باشه.
‫بیا دیگه...
‫بیا.
‫بیا پسر خوب.
‫آفرین، آفرین.
‫بیا دیگه!
‫بیا.
‫وای ایمی!
‫هی، حالت خوبه؟
‫خوبی؟
‫آره.
‫آروم باش پسر خوب.
‫ایمی، این‌جوری نمی‌شه.
‫برف خیلی عمیقه...
‫ممکنه پاشون بشکنه.
‫آروم باش رفیق.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم که ‫بیاریمتون بیرون، باشه؟
‫ایمی، ببین...
‫گیر افتادن.
‫وضعیت خیلی سخته.
‫باید تلاش کنیم.
‫باشه خب...
‫واسه امشب غذای کافی دارن.
‫فردا برمی‌گردیم...
‫اون‌وقت یه کاریش می‌کنیم.
‫باشه.
‫باید بریم.
‫آره.
‫آفرین پسر خوب.
‫گرسنه‌ای؟
‫خیلی.
‫بیا، بده من.
‫چی بیارم براتون؟
‫چند تا منو لطفا.
‫مرسی.
‫ممنون.
‫باشه، تو زنگ بزن بهش.
‫من زنگ نمی‌زنم، ایده‌ی خودت بود.
‫- تو زنگ بزن. ‫- ترسویی.
‫عالیه. آنتن نمی‌ده.
‫اون طرف یه تلفن عمومی هست.
‫کار نمی‌کنه.
‫اوه...
‫تلفن دارید استفاده کنم؟
‫تماس راه دوره؟
‫آره.
‫پس اول پول بده. ده دلار.
‫بفرما.
‫ده دلار؟
‫گوش کن، سعی کردم به ایمی زنگ بزنم.
‫کسی می‌دونه کجاست؟
‫نپرس.
‫شاید لیزا باشه.
‫الو؟
‫ایمیه.
‫کجایی؟
‫بابابزرگ، فقط گوش کن، باشه؟
‫به تای گفتم زود برگرده!
‫اسب‌ها رو پیدا کردیم، باشه؟
‫شاید می‌تونستیم نجاتشون بدیم ولی...
‫یه بهمن دیگه اومد.
‫بازم بهمن؟
‫چی؟ کجان الان؟
‫رودخانه‌ی پایک.
‫ایمی، به تای بگو...
‫اگه لازمه فردا برگرده...
‫ولی تو باید بیای خونه، همین الان!
‫نه، امشب نمیاییم خونه.
‫باشه؟ خیلی دیره.
‫اینجا می‌مونیم...
‫و فردا برمی‌گردیم ‫تا به اسب‌ها غذا بدیم...
‫و یه فکری برای نجاتشون بکنیم.
‫حال و روزشون اصلا خوب نیست بابابزرگ.
‫خب؟
‫شاید بتونیم چند نفر از اهالی شهر رو...
‫بیاریم کمکمون.
‫عالی شد. مردمان اسب‌دوست اومدن!
‫شب رو کجا می‌مونین؟
‫چی؟ بمونن؟ پیش هم؟
‫نه، گوشی رو بده من جک.
‫بذار بهش رسیدگی کنم.
‫انگار تا الان مثلا رسیدگی کردی؟
‫گوشی رو بده من. ‫گوشی رو بده به تای.
‫با تو کار داره.
‫بله آقا؟
‫حتما.
‫باشه.
‫خب بابات هم امشب خوش اخلاقه.
‫ببخشید...
‫توی شهر جایی هست که بتونیم شب رو بمونیم؟
‫نه.
‫توی مسیرمون یه هتل دیدیم.
‫این فصل تعطیله.
‫مطمئنی جایی نیست؟
‫واقعا نمی‌خوایم شب رو توی ماشین بخوابیم.
‫سم، کل روز کجا بودی؟
‫می‌تونستی بیای کمکم.
‫خونه چی؟
‫می‌تونن اونجا بمونن.
‫توی ماشین که نمی‌تونن بمونن.
‫ببخشید، اسمتون رو نگفتید.
‫جوآنا هاوک.
‫من ایمی فلمینگم.
‫من هم تای بوردنم.
‫با این می‌شه آتیش روشن کرد. ‫باز هم چوب بیرون هست.
‫کرایه رو جلو جلو بدین.
‫شبی پنجاه دلار.
‫پونزده؟
‫پنجاه.
‫در مورد اون اسب‌های ‫ توی دره‌ی کلاو...
‫بهتره نزدیکشون نشید...
‫نصیحت من اینه.
‫خطرناکه.
‫اون طرف‌ها وضعیت برف خیلی بده.
‫نه، این‌طور نیست.
‫گزارش‌ها رو بررسی کردم.
‫با چی؟ اون رادیوی قدیمیت؟
‫برو اینترنت رو امتحان کن، جک.
‫پریروز اونجا برف اومده.
‫عالیه.
‫بهترین درخت ممکن.
‫نه، نه، نه.
‫همین‌جوری عالیه... ‫دست نزن بهش.
‫معلومه که هست.
‫بالاخره.
‫سلام بابا! کجایین شماها؟
‫نمی‌تونین زودتر پرواز بگیرین بیایین خونه؟
‫بسه دیگه، دست از سرم بردار دیگه!
‫نه، نه! چون هنوز نمی‌فهمم.
‫اصلا چرا گذاشتی برن؟
‫پریروز اونجا برف اومده.
‫برف تازه روی برف فشرده.
‫ترکیب مرگباریه.
‫ممکن زیر یه بهمن دیگه دفن بشن.
‫هوا فردا خوبه.
‫خودم با ماشین می‌رم بیارمشون.
‫ایده‌ی خوبیه.
‫عالیه، منم میام.
‫نه نمیای.
‫چرا که نه.
‫نمی‌خوام سه ساعت توی ‫یه ماشین...
‫با تو گیر بیفتم.
‫ببین، اصلا مهم نیست کی می‌ره...
‫ولی اگه همه خیلی زود برنگردین...
‫دیگه خانوادم نیستید.
‫یه طوفان برف سنگین توی هلیفکسه، ‫ واسه همین...
‫مامان و بابام تا چند روز دیگه ‫ نمی‌تونن برگردن.
‫پس برخلاف حرف جوآنا بیرون ‫ از هیزم خبری نبود.
‫یه درخت کامل رو تیکه‌تیکه کردم.
‫بیا اینو ببین.
‫اون بچه، سم، پسر جوآناست.
‫حتما اینجا زندگی می‌کردن. کلاس چهارم...
‫احتمالا کی می‌شه؟ پنج سال پیش؟
‫سردته؟
‫برات چای درست می‌کنم. گرمت می‌کنه.
‫یا هم نه.
‫ولش کن.
‫یه فکر بهتر دارم.
‫اوه!
‫- آره! ‫- اه چندش!
‫مرسی.
‫قابلی نداشت.
‫خیلی‌خب.
‫راحتی؟
‫اوهوم.
‫چی بود؟
‫دریچه‌ی دودکشه!
‫وای نه!
‫وای! آخ!
‫وای!
‫انگار بابات کل خونه رو دستکاری کرده.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫هیچی.
‫من این‌طوری حس می‌کنم یا اینجا واقعا سرده؟
‫خب حالا که گفتی...
‫می‌رم بخاری رو چک کنم.
‫قشنگ یخ یخه.
‫مالوری؟
‫مالوری، حالت خوبه؟
‫خوبی؟
‫نمی‌خوام بچه‌بازی دربیارم...
‫ولی تا حالا هیچ‌وقت کریسمس رو تنها نبودم.
‫خب، دقیقا هم تنها نیستی.
‫ بخش خیلی مهمی از این خانواده‌ای...
‫این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫تو تنها نیستی، مالوری.
‫کاری هست که بتونیم برات بکنیم؟
‫هیچ کاری نیست که کسی بتونه بکنه.
‫خب...
‫یه چیز هست.
‫اگه یکم از وسایل کریسمسم رو داشتم...
‫حالم یکم بهتر می‌شد.
‫حتما.
‫مشکلی نیست.
‫مرسی.
‫خب.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دارم باهات میام.
‫نه، نمیای.
‫دیشب بهت گفتم.
‫فقط بجنب، باشه؟
‫ماشین رو روشن کردم که گرم بشه ‫استخون‌هات نشکنن.
‫ما که با ماشین تو نمی‌ریم.
‫ما هم با اون آهن‌قراضه‌ی تو نمی‌ریم.
‫تای.
‫کار گرگه؟
‫انگار.
‫نه تا موندن.
‫و اون دوستت اونور، قطعا حامله‌ست.
‫نمی‌تونه اینجا زایمان کنه.
‫با وجود گرگ‌ها و کایوت‌ها و...
‫به خودش بگو.
‫هی تای...
‫ما می‌تونیم...
‫می‌تونیم شروع کنیم به کندن یه خندق.
‫خندق؟
‫آره. لازم نیست خیلی گنده باشه...
‫فقط اون‌قدر که اسب‌ها بتونن ازش رد شن.
‫خیلی طول می‌کشه.
‫می‌تونیم کمک بگیریم.
‫هی!
‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫ گم‌ شید برید بیرون!
‫اون اسب‌ها دارن بمیرن.
‫ما فقط می‌خوایم نجاتشون بدیم.
‫نمی‌خوام این کار رو بکنید!
‫فقط برید بیرون! اینجا ملک خصوصیه!
‫کری؟
‫همین الان!
‫باشه!
‫- لو! ‫- چیه؟
‫قول دادی منو ببری خونم...
‫وسایلم رو بردارم.
‫می‌برمت، باشه؟
‫فقط بذار چند تا کار دیگه هم...
‫از فهرست کارهام انجام بدم.
‫از صبح دارم بهت می‌گم!
‫سلام! ببخشید همین‌جوری اومدم.
‫آره.
‫بخاری تریلر خرابه.
‫می‌تونیم اینجا بمونیم تا طرف بیاد ‫ درستش کنه؟
‫- ام، راستش من یکم... ‫- گفت امروز درستش می‌کنه.
‫باشه.
‫اوه، کیک میوه‌ای می‌پزی؟
‫هی.
‫کیلب، یه لطفی می‌کنی؟
‫می‎شه منو برسونی خونم وسایلم رو بردارم؟
‫از لو خواهش کردم، می‌گه می‌برتم...
‫ولی هیچ‌وقت این کار رو نمی‌کنه.
‫باشه. نگران نباش.
‫چه جور وسایلی؟
‫هی!
‫دیدم کنار اسب‌ها بودین.
‫بخاطر اون‌ها بهم زنگ زدن.
‫من زنگ زدم.
‫من دقیق بعد بهمن اونجا بودم...
‫و فهمیدم به کمک نیاز دارن...
‫اما هیچ‌کس بهم گوش نمی‌داد.
‫بعد یادم افتاد یه دامپزشک از هادسون ‫ رو می‌شناسم.
‫اسکات کاردینال؟
‫- آره. ‫- من واسه اون کار می‌کنم.
‫خب، وضع اسب‌ها چطوره؟
‫می‌تونین کمکشون کنین؟
‫ما دلمون می‌خواد کمک کنیم.
‫البته یه یارو تفنگ گرفت سمتمون...
‫و گفت از زمینش بریم بیرون، پس...
‫اوه...
‫حتما پدربزرگم بوده.
‫پدربزرگت؟
‫اون صاحب این زمینه.
‫خب، نمی‌تونی باهاش حرف بزنی...
‫بهش بگی که ما می‌خوایم کمک کنیم؟
‫فقط یکم قانعش کن.
‫نمی‌تونم.
‫چرا؟
‫من و مامانم... باهاش حرف نمی‌زنیم.
‫سال‌هاست حرف نزدیم.
‫هیچ‌کس با ویل ورنون حرف نمی‌زنه.
‫گمونم با زنگ زدن به شما ‫ وقتتون رو هم تلف کردم.
‫ببخشید.
‫نمی‌دونم چرا اونجا نپیچیدی.
‫چون یه جاده بهتر درست سمت غرب اینجاست.
‫دارم به نقشه نگاه می‌کنم، بهت می‌گم...
‫قهوه باز هم هست؟
‫نه. فقط به اندازه خودم درست کردم...
‫که تو بخش بهترش رو خوردی.
‫خب اول شروع کن نقشه رو...
‫درست بگیر جلوت، باشه؟
‫درست گرفتمش!
‫خب، اینم کمک می‌کنه دیگه.
‫مراقب باش، مراقب باش!
‫ای بابا!
‫یعنی چی... این چی بود...
‫چه مرگش بود که...
‫وسط جاده رانندگی می‌کرد؟
‫هی!
‫ویل ورنون؟
‫خیلی وقته ندیدمت. ‫ جک بارتلتم.
‫- خب؟ ‫- نه! نه!
‫- آره یا نه؟ ‫- روشنش کن تیم.
‫می‌خوای من انجامش بدم یا نه؟
‫خب دیگه، بذار دیگه.
‫خوبه، آماده‌ای.
‫بلدم دارم چیکار می‌کنم.
‫- برو! ‫- مراقب سپر باش فقط.
‫آفرین. همین‌طور ادامه بده.
‫خوبه، ویل. عالیه، ویل.
‫خودم باید انجامش می‌دادم.
‫آره خب، شانس آوردیم کامیون منو داشتیم.
‫اصلا شانس آورد که داریم کمکش می‌کنیم.
‫یکم آروم بگیر.
‫دوست قدیمیمه.
‫قدیم با هم می‌رفتیم گاوبازی.
‫آره ولی کی وسط پیچ...
‫میاد وسط جاده رانندگی کنه؟
‫می‌تونی بری ویل.
‫خوشحال شدم دیدمت. همین اطراف زندگی می‌کنی؟
‫چه دوست خوش‌اخلاقی!
‫ساکت باش.
‫قلاب یدک‌کشی منو برد!
‫قابلت رو نداشت!
‫♪ فراستی، فراستی، کاری کن لبخند بزنیم. ♪
‫یعنی چی...
‫♪ زمستون فقط یه مدت کوتاهه ♪
‫هم...
‫سلام.
‫اون چیه؟
‫یه لیوان کوچولوی آبجوئه.
‫بابام اینو از اون جشن اکتبرفست گرفت...
‫که خودش توش آواز می‌خوند.
‫ولی این یکی موردعلاقه‌ی مامانمه.
‫فقط باید این‌جوری فشارش بدی...
‫خیلی چندشه!
‫محشره!
‫مرسی لو. از وقتی وسایلم اومده...
‫حالم خیلی بهتر شده.
‫لو، اشکالی نداره امشب اینجا بمونیم؟
‫آره، آخه تعمیرکار بخاری گفت ‫باید یه قطعه سفارش بده.
‫تا فردا نمی‌تونه بیارش.
‫فکر کنم یعنی آره.
‫عالیه.
‫سلام.
‫من جک بارتلتم.
‫سلام، تیم فلمینگم.
‫جوآنا هستم.
‫از آشنایی باهات خوش‌وقتم، جوآنا.
‫شاید بتونی کمکمون کنی. ما...
‫آره، دنبال دخترمم...
‫ایمی فلمینگ.
‫با یه دوستشه، تای.
‫می‌دونی کجا می‌تونیم پیداشون کنیم؟
‫بابا؟
‫اینجا چه خبره آخه؟
‫چه فکرین کردین پیش خودتون؟
‫چی؟ شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫اومدیم ببریمتون خونه.
‫نه بابابزرگ.
‫اسب‌ها هنوز گیر افتادن.
‫اون‌وقت اون می‌تونه بمونه و درستش کنه.
‫جک، صبر کن. ما داریم با هم انجامش می‌دیم.
‫ایمی داره اونجا بهم کمک می‌کنه.
‫می‌شه حداقل نشونتون بدیم ‫با چی طرفیم؟
‫ایده‌مون اینه که یه خندق بکنیم...
‫که از وسطش رد شه.
‫از وسطش رد شه؟
‫خندق؟
‫یکی دو ماهی وقت اضافه دارین یعنی؟
‫مهم نیست.
‫لازم نیست راجع بهش حرف بزنیم ‫چون نشدنیه.
‫خندق، هان؟
‫دیوانه‌بازیه.
‫شاید تنها راهی باشه که بتونیم ‫ اینا رو بیاریم بیرون.
‫جک، یه گروه کامل لازمه...
‫اونم یه گروه حسابی.
‫پس باید مردم شهر رو بیاریم پشت خودمون.
‫تنها مشکلمون اینه که صاحب زمین...
‫عملا تفنگ کشید رومون.
‫تفنگ کشید؟
‫کی تفنگ کشید روتون؟
‫پدربزرگ سم.
‫سم کیه دیگه؟
‫سم هاوک.
‫مامانش صاحب بار و کبابی شهره.
‫اسم اون یارو چیه؟
‫می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫- ویل... ‫- ورنون.
‫ویل ورنون.
‫وایستا.
‫اگه واسه پول اون بکسل اومدی...
‫بی‌خیال شو.
‫پولی ندارم بدم بهت.
‫اون بکسل رایگان بود، ویل.
‫می‌شه اون تفنگ رو بذاری کنار؟
‫خب، چی می‌خوای؟
‫خب، قبول کن دیگه...
‫دنیا خیلی کوچیکه، نه؟
‫اون مسابقه‌ی گاوسواری یادمه. ‫ منم اونجا بودم.
‫فقط یه امتیاز ازم جلو زدی.
‫بله.
‫اون دوران خیلی دیوانه‌کننده بود ‫توی اون زمین.
‫اون گروه موسیقی‌ که راه انداختیم رو یادته؟
‫من و گراهام تاتل اصلا بلد نبودیم ‫گیتار بزنیم...
‫ولی تو ویولن خیلی قشنگ می‌زدی.
‫چی می‌خوای؟
‫راستش، ویل...
‫خیلی خوشحال نیستم که ‫تفنگت رو گرفتی سمت...
‫نوه‌ام و دوستش.
‫اون نوه‌ات بود؟
‫آره، ایمیه.
‫فقط داشت سعی می‌کرد ‫به اون اسب‌ها کمک کنه.
‫خب، داشت وارد ملک من می‌شد.
‫بی‌خیالش شو.
‫فکر کنم بهم مدیونی...
‫می‌تونستیم بذاریم اونجا گیر کنی بمونی.
‫اون اسب‌ها مال منن...
‫هر کاری بخوام باهاشون می‌کنم.
‫اسب‌های توئن؟
‫دقیقا.
‫پس فقط برگرد سوار وانتت شو...
‫و برگرد همون‌جایی که ازش اومدی.
‫و درباره‌ی اون روزهای قدیمی هم ‫هیچی نگو.
‫اون روزهای قدیمی تموم شدن رفتن!
‫خب، اصلا برام مهم نیست ‫اسب‌ها مال کی‌ان.
‫اون‌ها مشکل دارن...
‫و منم می‌خوام یه کاری براشون بکنم!
‫یعنی چی باید بری بیرون کاری انجام بدی؟
‫لو...
‫یعنی چی، من باید خودم ‫همه چیز رو برای مهمونی آماده کنم؟
‫آروم باش.
‫خب پس کریسمس چی می‌شه؟
‫هنوز هم قراره...
‫کریسمس خانوادگی داشته باشیم یا...
‫معلومه که داریم، ‫کریسمسمون سر جاشه.
‫امیدوارم همین‌طور باشه.
‫خیلی‌خب.
‫باشه، قبوله.
‫خداحافظ.
‫برنمی‌گردن.
‫امروز نه.
‫شاید حتی فردا هم نه.
‫خب دیگه، همینه دیگه.
‫مهمونیم رو لغو می‌کنم.
‫یه ایمیل جمعی می‌فرستم...
‫همه چیز رو تموم می‌کنم.
‫راه دیگه‌ای ندارم.
‫اتفاقا خوب شد، لو.
‫می‌دونی، راست می‌گی، مالوری...
‫شاید واقعا بهتر باشه...
‫چون آخه به این خونه نگاه کن.
‫این زشت‌ترین درخت کریسمسیه...
‫که توی عمرم دیدم، بدون استثنا!
‫به خاطر تزئینات من درخت زشته؟
‫آهان، که این طور؟
‫ببخشید لو که درخت محشرت رو خراب کردم.
‫ببخشید که دنیای مرتب و ‫برنامه‌ریزی‌شده‌ات رو به هم ریختم!
‫فکر می‌کنی من چه حسی دارم که توی ‫این خونه باهات گیر افتادم...
‫و بقیه رفتن؟
‫خدا رو شکر کیلب و اشلی اومدن.
‫حداقل اون‌ها یه ذره شوخ‌طبعی دارن.
‫تو بدترین آدم غیرکریسمسی‌ای هستی...
‫که تا حالا دیدم!
‫این درست نیست!
‫من عاشق کریسمسم!
‫نه، نیستی.
‫واسه تو کریسمس یعنی کنترل همه چیز...
‫و این که همه چیز کامل و بی‌نقص باشه!
‫ببخشید لو...
‫نمی‌دونستم مرغ مگس‌خوار خاله روبی...
‫که با پر واقعی طوطی درست شده...
‫باید کنار...
‫ستاره‌ی نقره‌ای کوفتی ‫ مامان‌بزرگ لیندی باشه!
‫لزومی نداره به حرف‌هات گوش کنم!
‫♪ وقت عشق و شادیه... ♪
‫♪ با هدیه برای هر... ♪
‫اه!
‫♪ بچه‌ها دارن وسط برف بازی می‌کنن ♪
‫♪ و بابانوئل می‌خنده، هو، هو، هو، هو ♪
‫♪ فراستی، فراستی، کاری کن لبخند بزنیم. ♪
‫فراستی رو کشتی؟
‫جوآنا، می‌شه صحبت کنیم؟
‫با ویل ورنون صحبت کردم.
‫پدرته، درسته؟
‫می‌گه اون اسب‌هایی ‫که اون بیرون گیر کردن...
‫مال خودشن.
‫من از کجا باید بدونم؟
‫اینجا کوچیکه، فکر کنم یه چیزی می‌دونی.
‫راهنما بوده.
‫الان دیگه زیاد نه، ولی...
‫پاییز چند تا شکارچی رو...
‫برده بود انجا.
‫احتمالا از همون موقع اسب‌ها اونجان.
‫احتمالا تصمیم گرفته رهاشون کنه...
‫تا خودشون گلیمشون رو از آب بکشن بیرون...
‫و خرج غذاشون رو نده.
‫کار همیشگیشه.
‫فقط خواستم بدونی من پدرت رو می‌شناختم.
‫سال‌ها پیش...
‫با هم تو مسابقات گاوبازی شرکت می‌کردیم.
‫دوست‌های خوبی بودیم.
‫بذار یه چیزی از ویل ورنونی...
‫که من یادمه بهت بگم.
‫آدم فوق‌العاده‌ای بود.
‫سخاوتمند بود.
‫عجیب‌ترین و بامزه‌ترین حس ‫شوخ‌طبعی‌ای رو داشت...
‫که توی عمرم از کسی دیدم.
‫ببخشید، مشتری دارم.
‫هی، جوآنا.
‫مرسی که گذاشتی از تلفنت استفاده کنم.
‫منم آدمی که یادت میاد رو یادمه.
‫واقعا یادمه.
‫ولی اون پنج سال پیش مُرد.
‫می‌تونستی در بزنی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم برمی‌گردم خونه‌ی خودم.
‫نمی‌خوام با قاتل فراستی...
‫زیر یه سقف زندگی کنم.
‫خیلی‌خب مالوری، می‌دونی چیه؟
‫چه خوشت بیاد چه نیاد...
‫تو تحت سرپرستی منی...
‫تا وقتی والدینت برگردن.
‫اونو هم می‌خوای بکشی؟
‫تو می‌مونی. حرف دیگه‌ای نیست.
‫خیلی خب. فقط باهام حرف نزن.
‫خیلی خب!
‫فکر نمی‌کردم روزی رو ببینم...
‫که مجبور نباشم وراجی‌هات رو گوش بدم!
‫باشه. بعدا صحبت می‌کنیم.
‫می‌گم لو؟
‫نتونستیم بخاریمون رو درست کنیم.
‫طرف نتونست قطعه‌ش رو پیدا کنه، آخه کریسمسه.
‫مرسی که گذاشتی شب اینجا بمونیم.
‫سلام، سم.
‫سلام.
‫می‌خوای کمکم کنی؟
‫حتما.
‫می‌تونی کمکم کنی این بسته‌ها ‫ رو ببریم پایین.
‫وای خدا.
‫مرسی.
‫خب بچه‌ها، ببینیم واستون چی داریم.
‫می‌تونی اون یکی بسته رو برداری؟
‫حتما.
‫اینجا چه خبره؟
‫بهتون گفتم گورتون رو گم کنین!
‫ویل، پیش خودت فکر کردی چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام این اسب‌ها رو بکشم...
‫تا از درد و رنج خلاص شن.
‫نه، این کار رو نمی‌کنی.
‫برو کنار!
‫بابابزرگ، نه!
‫سم!
‫حواستون باشه، بچه‌ها!
‫برید کنار!
‫سم!
‫محکم بگیر!
‫هی!
‫سم!
‫سم! سم! نگه‌ دار! صبر کن! سم!
‫سم!
‫بیا! بیا!
‫- سم! ‫- سم!
‫سم!
‫بجنبید، بیاریدش بیرون!
‫نگه دار، نگه دار.
‫آروم، آروم.
‫خدا رو شکر.
‫یه پتو بیارید!
‫بذار ببینم.
‫- خوبی؟ ‫- بابابزرگ.
‫خیلی‌ خب
‫چیزیت نیست پسرم.
‫حالت خوبه.
‫چطور جرئت کردی سم رو وارد این کار کنی؟
‫اصلا نباید می‌رفتی اون بیرون.
‫توی دو روز گذشته دو بار بهمن اومده!
‫چه فکری کردی پیش خودت؟
‫اسب‌ها، باید چیز می‌شدن...
‫اسب؟ اسب‌ها؟
‫پسرم رو واسه یه ماموریت بی‌معنی ‫ به خطر انداختی؟
‫بی‌معنی نیست.
‫ببین، جوآنا...
‫احتمالا همین تیراندازی پدرت بوده...
‫که باعث بهمن کوفتی شده.
‫تیراندازی؟
‫می‌خواست اون اسب‌ها رو بکشه.
‫بهت گفته بودم نری اونجا...
‫و دیگه هم اجازه نداری بری...
‫شنیدی چی گفتم؟
‫من قبلا پدرت رو به‌خاطر اون ‫ دره لعنتی از دست دادم...
‫دیگه نمی‌خوام تو رو هم از دست بدم.
‫منظور مامانت از از دست دادن بابات چی بود؟
‫نه سالم بود.
‫شب کریسمس بود.
‫بابام و سه‌ تا از دوستاش...
‫با اسنوموبیل رفتن بیرون...
‫سمت بستر رودخونه، تا دره‌ی کلاو...
‫و اونجا یه بهمن اومد.
‫همه‌شون کشته شدن.
‫من و بابام...
‫قرار بود بریم از جنگل درخت کریسمس بیاریم...
‫برای خونه.
‫گفت زود برمی‌گرده.
‫خیلی متاسفم.
‫اگه از چنین چیزی خبر داشتم...
‫هیچ‌وقت ازت کمک نمی‌خواستم.
‫می‌خوام کمک کنم.
‫کمک می‌کنم.
‫خوشحالم اومدی.
‫حتی اگه هیچ کاری ازمون برنیاد.
‫در رو باز کن!
‫شنیدی چی گفتم؟
‫به چه جرئتی تفنگت رو بردی نزدیک پسرم؟
‫مگه تا حالا به اندازه‌ی کافی ‫بهش آسیب نزدی؟
‫یه چیزی بگو!
‫نمی‌خوام دیگه هیچ‌وقت حتی بهش نزدیک بشی!
‫اصلا!
‫می‌شنوی چی دارم می‌گم؟
‫بی‌خیال...
‫داریم چیکار می‌کنیم؟
‫دیوانه‌بازیه!
‫ما دیوانه نیستیم.
‫جدا؟
‫از پسش برمیاییم.
‫واقعا؟ خب، پس باید کمک پیدا کنیم...
‫وگرنه...
‫تا بهار همین‌جا گیر می‌افتیم.
‫باید برگردیم خونه.
‫این کار دیوانه‌بازیه.
‫بی‌خیالش بشیم بهتره.
‫بیا دیگه، ایمی...
‫این حرف‌ها از تو بعیده.
‫دو روز دیگه کریسمسه.
‫لو تنها توی خونه‌ست و...
‫این انصاف نیست.
‫فکر می‌کنم باید تلاشمون رو بکنیم.
‫تیم درست می‌گه.
‫باید کمک پیدا کنیم.
‫خیلی‌ خب، ما یه حرفی داریم.
‫امیدوارم به حرفمون گوش بدین.
‫می‌دونین که یه ‌سری اسب...
‫توی دره‌ی کلاو گیر افتادن.
‫و اوضاعشون اصلا خوب نیست.
‫پس یه نقشه داریم.
‫می‌خوایم یه خندق از وسط ‫ مسیر بهمن حفر کنیم...
‫و بیاریمشون بیرون.
‫یه خندق؟ شوخیتون گرفته؟
‫نه، جدی می‌گیم.
‫کمک می‌خوایم.
‫واسه حفر آدم نیاز داریم.
‫می‌دونم اونجا براتون ‫خاطرات بدی داره...
‫ولی شاید این فرصتی باشه ‫که یه کار خوب انجام بدیم.
‫خدایا...
‫شما دیگه خیلی احمقین.
‫هی، مشکلی داری؟
‫آره، دارم.
‫می‌دونی اون بالا چقدر خطرناکه؟
‫اگه بهمن رو به ‌هم بزنین ‫ فاتحه‌تون خونده‌ست.
‫پنج سال پیش، چهار مرد ‫توی دره‌ی کلاو مردن.
‫دوستامون بودن.
‫همسایه‌هامون.
‫نمی‌خوایم یه فاجعه‌ی دیگه ببینیم.
‫می‌دونم نگرانی‌تون چیه...
‫و می‌دونم خطرناکه...
‫ولی اول دوازده‌ تا اسب اونجا بودن، ‫الان فقط نه تا موندن.
‫یکی‌شون همین چند شب پیش ‫طعمه‌ی گرگ‌ها شد.
‫آره، خب...
‫ اسب‌های ویل ورنونن.
‫خب که چی؟
‫چه فرقی داره مال کین؟
‫یه مادیان باردار اونجاست...
‫که اگه یه کاری نکنیم...
‫بچه‌ش رو از دست می‌ده.
‫ما فقط یه چیز می‌خوایم، ‫که بهمون کمک کنین.
‫عجب...
‫اگه نظرتون عوض شد، می‌دونین کجاییم.
‫[کالایی که برای فروش گذاشتید به فروش رسید]
‫ایول!
‫حالش بدتر شده.
‫بابای پیتر.
‫همین الان؟
‫آره.
‫فقط سوار هواپیما شو و برو.
‫نمی‌تونم مالوری. خودت می‌دونی چرا.
‫خب، من و کیلب می‌تونیم اینجا ‫پیش مالوری بمونیم.
‫واقعا؟
‫مطمئنی؟
‫برو.
‫چرا باید هممون ناراحت باشیم؟
‫آخه کریسمسه دیگه.
‫سلام. کسی اینجا هست؟
‫جوآنا.
‫چی برات بیارم؟
‫خب، چند تا قهوه برای بچه‌ها.
‫شاید هم کلوچه.
‫ببین، می‌فهمم از دستمون ناراحتی...
‫که شاید جایگاهت رو ‫ یه جورایی تریبون کردیم...
‫ولی دیگه ما رو پس نزن حداقل...
‫بی‌خیال دیگه.
‫چند تا قهوه می‌خواستین؟
‫چهار تا، و یه هات‌چاکلت.
‫اینجا خیلی خلوت شده.
‫خب، شماها یه جوری همه رو فراری می‌دین.
‫ما فقط بلد نیستیم کی تسلیم بشیم.
‫مشکل خانوادگیه.
‫یکی از بسیار مشکلاتمون همینه.
‫چشم‌هات چه رنگیه؟
‫چشم‌هات خیلی قشنگه.
‫یه جورایی سبزن، یا...
‫یه جورایی آبی؟
‫چند تا قهوه گفتی؟
‫ دو تای دیگه.
‫و یه هات‌چاکلت.
‫یعنی پنج ساله که با پدرت...
‫بعد از اون حادثه حرف نزدی؟
‫سم بهمون گفت.
‫من هم همین‌طور.
‫پدر زنم، جک...
‫پدرزن سابقم...
‫ ده سال با هم حرف نزدیم.
‫خیلی طول کشید تا بتونیم همه چیز رو حل کنیم.
‫ظاهرا خانواده‌ی بزرگ و شادی دارین.
‫آره...
‫ولی نه اون‌قدر.
‫تلاشمون رو می‌کنیم.
‫آره، خب، منم سعی کردم.
‫با بابام، واقعا کردم.
‫اولش تلاش کردم.
‫ولی اون در رو روم بست...
‫و دیگه هیچ‌وقت بازش نکرد.
‫و من هیچ‌وقت سرزنشش نکردم.
‫چیکار می‌تونست بکنه؟
‫در مورد اون‌ها، شوهرم؟
‫اون‌ها که مُرده بودن، پس...
‫چرا باید سرزنشش کنم؟
‫بابت چی سرزنشش کنی؟
‫پولش رو بعدا بده.
‫خیلی طولش دادی.
‫برو خودت سعی کن از کنار یه بهمن...
‫با چهار تا قهوه‌ی داغ، کلوچه...
‫و یه هات‌چاکلت بالا بری. ‫ بفرما، رفیق.
‫مرسی.
‫بابا، ببین چقدر کار کردیم.
‫آره، دلم نمی‌خواد بگم...
‫ولی خندقت شبیه لونه‌ی موش کور...
‫پشت چراگاه شده، عزیزم.
‫تیم!
‫بابا بی‌خیال! ‫خودت می‌دونی راست می‌گم، جک.
‫بیل هم دارن.
‫باید رمپ درست کنیم...
‫اسب‌ها بدون اون نمی‌تونن بالا برن.
‫می‌تونیم از شهر چوب بیاریم؟
‫قطعا.
‫باشه. چند تا تخته ‌چوب، حدودا دو متری.
‫چند تا الوار برای پله‌ها.
‫باشه، خوبه.
‫مرسی.
‫ایمی!
‫به زور نفس می‌کشه.
‫چیزی نیست، هیس...
‫درست می‌شه.
‫درست می‌شه. هیس...
‫هی جک.
‫راضی شدی حالا؟
‫شاید همشون بمیرن!
‫همین رو می‌خواستی؟
‫عه سلام سم.
‫واسه توئه.
‫بامزه‌ترین درختیه...
‫که تا حالا دیدم.
‫مرسی، کجا بذاریمش؟
‫اونجا خوبه؟
‫حتما.
‫ببخشید که فرار کردم.
‫اشکالی نداره.
‫خجالت کشیدم...
‫جلوی اون همه آدم.
‫همه از پدربزرگم متنفرن.
‫واسه چی؟ چرا؟
‫دلم برای اینجا تنگ شده.
‫از وقتی بابام مرد...
‫مامانم از کریسمس متنفره.
‫حتی درخت هم نداریم.
‫ما قبلا داشتیم.
‫همیشه درست همون‌جا می‌ذاشتیمش.
‫سم...
‫می‌فهمم چی می‌کشی.
‫واقعا می‌فهمم.
‫شاید باور نکنی، ولی...
‫یه وقتی داستان خودم رو برات می‌گم، خب؟
‫- سلام. ‫- هی!
‫ببخشید.
‫جوآنا!
‫بیا دیگه، ‫می‌دونم تعطیل نکردی.
‫هوا سرده. گشنمه.
‫سلام.
‫چی می‌خوای؟
‫راستش فقط می‌خواستم باهات حرف بزنم.
‫گفتی که گرسنه‌ای.
‫بذار کمکت کنم.
‫نه، خوبه. بذار من کمک کنم.
‫می‌گیرمش، چیزی نیست.
‫وای. ببخشید...
‫ببخشید. مواظب باش...
‫نه، اشکالی نداره.
‫نه...
‫مواظب باش، شیشه‌ست.
‫چیزی نیست! خودم جمعش می‌کنم.
‫ولی دستت رو بریدی.
‫خیلی خرم.
‫نه، فقط...
‫فقط دستت خون میاد.
‫نه، خودم درستش می‌کنم. چیزیم نیست.
‫نمی‌دونم چه مرگم شده.
‫کاش اون گروه آواز ساکت می‌شدن.
‫فردا شب کریسمسه...
‫و فقط می‌خوام بخوابم...
‫و بیدار شم ببینم همه چیز تموم شده.
‫آره، قابل درکه.
‫یعنی، بیچاره سم، ‫اون واقعا داره عذاب می‌کشه.
‫نه خانواده‌ای، نه کریسمسی.
‫خب، می‌تونی عوضش کنی.
‫بهت گفتم، تلاشم رو کردم. واقعا کردم.
‫فکر می‌کنی از این وضعیت خوشم میاد؟
‫خیلی داغونه.
‫واقعا داغونه.
‫جوآنا...
‫آخه تو که کلی از زندگیت...
‫هنوز مونده، فقط باید...
‫تصمیم بگیری که ادامه بدی.
‫گفتنش آسونه.
‫اون ده سالی رو که بهت گفته بودم یادت میاد؟
‫خب، اون ده سالی بود...
‫که با دخترهام نبودم...
‫که اصلا جزئی از زندگیشون نبودم.
‫اون ده سالی بود ‫که دیگه هیچ‌وقت برنمی‌گرده.
‫پس می‌تونم بهت بگم که منزوی کردن خودت...
‫بهای سنگینی داره.
‫واسه همین واقعا می‌خوام بیای بیرون.
‫هر کمکی که بتونیم بگیریم لازمه.
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم. از اون موقع دیگه بیرون نرفتم...
‫شاید کمکت کنه.
‫باید برم.
‫نه، اشکالی نداره. ولش کن.
‫واقعا چیزی نیست.
‫فقط...
‫فقط بیا.
‫تا حالا سنگ‌ درآوردیم...
‫حالا یه کنده درخت داریم...
‫مردم خسته شدن. ‫الان واقعا مشکل داریم.
‫خوشحال باش رفیق.
‫فکر کنم مشکلت حل شده.
‫ببین کی اینجاست!
‫سلام مامان.
‫سلام...
‫خوبی؟
‫آره.
‫خوبم.
‫ببین، معذرت می‌خوام.
‫می‌دونم گفتی نیام، ولی...
‫از اولش می‌دونستم اینجایی.
‫خیال کردی هات‌چاکلت مال کی بود؟
‫سلام. خوبی؟
‫هم، می‌دونم شب کریسمسه‌ها...
‫ولی هنوز بازید احیانا؟
‫جدی؟ عالیه.
‫می‌خوام یه آویز بخرم، همون ستاره‌.
‫همون که توی آگهی روزنامه‌تون بود.
‫قیمتش چنده؟
‫انقدر پس؟
‫خب ببینین...
‫خرید و فروش هم دارین؟
‫دارین؟ عالیه.
‫خیلی ممنون. الان میام اونجا.
‫مرسی. خداحافظ.
‫- می‌تونی؟ ‫- آره.
‫عالیه.
‫آره. هست.
‫دیوانه‌ای.
‫می‌گم، حرف دیوانگی شد...
‫لو خونه‌ست و امشب شب کریسمسه...
‫و ما اونجا نیستیم.
‫نمی‌ذاری یه دوست قدیمی بیاد داخل ویل؟
‫امروز اون بالا دیدمت.
‫آفرین بهت.
‫خب، زمین خودمه.
‫چرا نباید اون بالا نباشم؟
‫ باید همون موقع همه‌تون رو از ‫ اونجا پرت می‌کردم بیرون!
‫فکر کردی کین هستین که...
‫میایین اونجا، همه چیز رو به هم می‌ریزین...
‫با دستگاه‌هاتون و...
‫بی‌خیال بابا... می‌دونی چیه اصلا؟
‫وقتم رو تلف کردم که اومدم اینجا.
‫مگه دعوتت کردم بیای اینجا؟
‫نه.
‫حین رفتن هم یادت باشه حتما...
‫در رو بکشی که بسته بشه.
‫چه مرگته تو آخه؟
‫نشستی اینجا زندگیت رو مثل ‫ یه غارنشین هدر می‌دی!
‫چی شده؟
‫من یادمه کی بودی!
‫تو همونی بودی که همیشه ‫آدم‌ها رو دور هم جمع می‌کرد.
‫تا وقتی ویل ورنون نبود مهمونی‌ای ‫ برگزار نمی‌شد.
‫درسته.
‫مهمونی بدون ویل شروع نمی‌شد اصلا.
‫آخرش به کجا رسیدم با اون کارها؟
‫آخرش همون جمله معروفه، ‫«چیزی که یه روزی بره، یه روزی برمی‌گرده»...
‫شنیدیش حتما دیگه؟
‫خب، آخرش برگشت محکم خورد تو صورتم، نه؟
‫درسته؟
‫همه چیز رو درباره‌ی دامادت می‌دونم.
‫تصادفه رو می‌گم... می‌دونم.
‫هیچی نمی‌دونی.
‫اصلا منو نمی‌شناسی!
‫میای اینجا و... ‫من رو نمی‌شناسی!
‫با هم توی مسابقه بودیم، ‫با هم مهمونی می‌رفتیم...
‫نصفه‌شب مست و پاتیل بودیم. ‫اون یه زندگی دیگه بود.
‫یه زندگی دیگه بود. که تموم شده.
‫حق با توئه.
‫من نمی‌شناسمت.
‫خداحافظ.
‫تف توش! لعنت به کریسمس!
‫من بودم که بردمشون اون بالا.
‫من ازشون خواستم برن اون بالا!
‫شب کریسمس بود!
‫شب کریسمس کوفتی بود.
‫همه‌شون جوان بودن...
‫باید می‌رفتن کمک زن‌هاشون...
‫درخت کریسمس می‌بردن خونه...
‫می‌ذاشتنش توی خونه...
‫همون کارهای همیشگی کریسمس...
‫ولی من بهشون قول یه خوش‌گذرونی دادم.
‫بیایید چند تا جعبه آبجو برداریم...
‫دستگاه‌هارو بگیریم بریم اون بالا...
‫توی دره، برف تازه اومده.
‫خیلی قشنگ بود، مثل گرد مروارید می‌درخشید.
‫همه‌شون اومدن.
‫فقط چون من خواستم اومدن.
‫داشتیم حسابی خوش می‌گذروندیم...
‫خیلی خوب بود، باور کن.
‫داشتیم می‌خندیدیم و شوخی می‌کردیم...
‫بعد یهو...
‫جک، یهویی...
‫سفید شد.
‫مثل یه موج عظیم بود.
‫شانس آوردم که یه درخت اون نزدیکی بود.
‫گرفتمش و تونستم خودمو بالای برف نگه دارم.
‫وقتی برف شروع کرد به خوابیدن...
‫برگشتم نگاه کردم...
‫هیچ‌کس نبود.
‫همه رفته بودن...
‫شنیدم یه بهمن دیگه هم داره میاد.
‫ترسیده بودم.
‫می‌دونی چیکار کردم؟
‫دویدم. فقط واسه نجات جونم دویدم.
‫چاره دیگه‌ای هم مگه داشتی؟
‫نه، نه، نه، می‌دونی چه حسی داره؟
‫همه‌شون جوان بودن...
‫همه کلی امید واسه زندگی داشتن...
‫هزار دلیل داشتن واسه زندگی...
‫ولی دیگه نیستن.
‫کامل ناپدید شدن.
‫تنها کسی که زنده موند، من بودم...
‫منِ پیرمرد. من زنده‌م.
‫خب...
‫شاید نه. شاید...
‫شاید منم مردم.
‫آره. آره، من مردم.
‫کاش مرده بودم.
‫خب...
‫فرق زیادی هم نمی‌کنه.
‫با این کاری که با خودت کردی.
‫من با خودم کاری نکردم.
‫اون‌ها منو ترک کردن.
‫زنم منو ترک کرد.
‫دخترم دیگه باهام حرف نمی‌زنه.
‫حتی نمی‌ذاره نوه‌امو ببینم.
‫به خدا قسم!
‫مزخرفه!
‫نتونستی از حس گناهت بگذری...
‫تا کنار اون باشی.
‫ببین ویل...
‫می‌خوام یه چیزی بگم...
‫می‌تونی بازم بندازیم بیرون...
‫ولی واسه درست کردنش...
‫باید قدم اول رو خودت برداری.
‫خیلی دیر شده.
‫خیلی دیره، جک.
‫از من بشنو...
‫هیچ وقت دیر نیست.
‫کریسمس مبارک، ویل.
‫ببخشید...
‫می‌شه یه لحظه همه توجه کنن...
‫فقط یه ثانیه حواس‌ها این بالا.
‫من مسئول این اسب‌هام که اینجان.
‫فقط می‌خواستم ازتون تشکر کنم ‫که بهشون کمک کردین.
‫کار فوق‌العاده‌ای کردین.
‫همین دیگه. مرسی.
‫از همه‌تون.
‫خب، پس بیا یه بیل دست بگیر، پیرمرد!
‫باشه، گرفتم چی می‌گی!
‫- سلام، تیم. ‫- سلام.
‫نوبت من بود که برات قهوه بیارم.
‫نوش جونت.
‫هی هی، حواست باشه.
‫اومدن! دارن میان!
‫سلام، جک.
‫فقط می‌خواستم ازت تشکر کنم، ‫از همه‌تون...
‫واسه کاری که اون بیرون کردین.
‫مخصوصا این که انقدر پافشاری کردین.
‫مرسی.
‫دختر خانم...
‫قول می‌دم از این به بعد...
‫مواظب اون اسب‌ها باشم.
‫جک.
‫آره، اسب‌ها رو برگردون به کسی...
‫که همون اول ترکشون کرده بود!
‫فکر خوبیه واقعا!
‫این دفعه مراقبشونه.
‫بهشون نیاز داره.
‫جو؟
‫می‌تونم باهاتون...
‫با جفت‌تون یه صحبتی بکنم؟
‫یه چیزی هست که باید بگم.
‫فقط...
‫واقعا اشتباه بود...
‫که گذاشتم اوضاع به اینجا برسه.
‫من یه...
‫یه پیرمرد احمق بودم.
‫و می‌خوام درستش کنم.
‫راهی هست که بخواین...
‫یه فرصت بهم بدین که این کار رو بکنم؟
‫ چی می‌گی، سم؟
‫ مشکلی باهاش نداری؟
‫♪ می‌تونیم جایی رو پیدا کنیم ♪
‫♪ که نور هنوز قوی می‌تابه ♪
‫♪ همه نیاز به یه احساس دارن ♪
‫♪ بیایید چیزی رو پیدا کنیم که بهش ♪ ‫♪ باور داشته باشیم ♪
‫هوم!
‫تونستم یه پرواز...
‫اول وقت فردا صبح بگیرم.
‫شماها مطمئنید که با این موضوع مشکلی ندارید؟
‫- کاملا. ‫- صد درصد.
‫راستش امید داشتم که پدربزرگم ‫و بقیه‌شون...
‫تا الان برگشته باشن خونه...
‫ولی خب، مثل این که نه.
‫رسما کریسمس لغو شد.
‫مثل این که آره.
‫والدینم زنگ زدن، ‫نمی‌تونن خودشون رو برسونن.
‫عه مالوری. متاسفم.
‫خب، حالا که کریسمس لغو شده...
‫من می‌رم توی اتاقم.
‫پرواز اول صبحه.
‫خب...
‫کریسمس من که لغو نشده...
‫تو چی؟
‫نه، اصلا.
‫می‌دونم گفتیم برای هم ‫هدیه نخریم، ولی...
‫اش...
‫ببین، یه راهی پیدا کردم ‫که برات یه چیزی بخرم...
‫که مطمئنم خیلی خوشت میاد.
‫منم همین کار رو کردم.
‫واقعا؟ شوخی می‌کنی.
‫نه، اصلا.
‫کریسمس مبارک.
‫مرسی عزیزم.
‫خدای من.
‫کیلب...
‫دقیقا همونیه که می‌خواستم.
‫اش، فوق‌العاده‌ست. این...
‫فقط این که...
‫من دستبندم رو فروختم که ‫برات کمربند رو بخرم.
‫منم سگک «کابوی همه‌فن‌حریف»امو فروختم...
‫که این ستاره رو برات بخرم.
‫خدای من!
‫ دقیقا مثل داستان‌های او. هنریه!
‫او کی؟
‫یه داستان نوشته به اسم «هدیه‌ی مگی».
‫کل داستان اینه که یه زنه...
‫که موهاشو می‌فروشه ‫تا برای شوهرش...
‫بیا اینجا.
‫وای!
‫هی، چی شده؟
‫بی‌خیال!
‫- آخی... ‫- وای!
‫اگه بخوای، اون کره‌ مال توئه.
‫خب، انگار برق کل منطقه رفته.
‫بیرون تاریکی مطلقه.
‫هی، آب کاروان رو قطع کردیم؟
‫نه. فکر کردم اون تعمیرکاره بکنه.
‫اگه نکرده باشه چی؟
‫ممکنه لوله‌ها بترکن.
‫باید بریم.
‫نه، قول دادین پیش مالوری بمونین.
‫صبح قبل این که بری برمی‌گردیم.
‫آره، فردا می‌بینمت، باشه؟
‫خداحافظ!
‫فکر کنم یه چند تا جاشمعی...
‫توی بوفه هست.
‫مدل یا رنگ خاصی مد نظرته؟
‫عنش رو در نیار.
‫مالوری، ببین...
‫ببخشید که انقدر...
‫از لحاظ روحیه‌ی کریسمسی فلج بودی؟
‫نمی‌خواستم این‌طوری باشم.
‫فقط...
‫واقعا دلم می‌خواست این کریسمس...
‫مثل قدیما بی‌نقص باشه.
‫باید قبول کنی...
‫این کریسمس یکم افتضاحه.
‫آره.
‫بدجورم هست.
‫حداقل این که فردا می‌تونی ‫پیتر رو ببینی.
‫نه، من...
‫من فردا نمی‌رم استوان.
‫چرا می‌ری.
‫نه، نمی‌رم.
‫می‌خوام کریسمس رو با تو باشم.
‫پیتر درک می‌کنه.
‫خب یه چیز هست ‫که باید ازش خوشحال باشی.
‫عه واقعا؟ چی مثلا؟
‫نمی‌تونی بلای فاجعه‌ای که...
‫سر درختت آوردم رو ببینی.
‫راستش توی تاریکی بهتر شده.
‫آره.
‫دلم برای مامان و بابام تنگ شده.
‫من هم دلم برای پیتر تنگ شده.
‫پس باید بری؟
‫- می‌بینمت. ‫- آره.
‫می‌خوام کریسمس برسم خونه.
‫مرسی، بابت همه چیز.
‫- واسه اون کره خیلی هیجان دارم. ‫- آره.
‫بابابزرگ می‌گه ‫هدیه‌ی کریسمسم همونه.
‫دلم برات تنگ می‌شه.
‫میام دوباره بهت سر می‌زنم.
‫اگه از اون خسته شدی...
‫من همیشه هستم.
‫فعلا.
‫خب خوب شد که تصادفی دیدمت.
‫آره، واقعا هم تصادف کردیم.
‫دفعه‌ی بعد توی مسیر درست برون...
‫پیرمرد دیوانه!
‫سعی می‌کنم.
‫مرسی.
‫مواظب خانواده‌ت باش.
‫هستم.
‫مرسی.
‫بزن بریم که نمایش رو شروع کنیم.
‫تیم کجاست؟
‫خب...
‫باز هم بیا.
‫خب، مجبورم...
‫دلم برای قهوه‌ات تنگ می‌شه.
‫باید برگردم.
‫خب، همیشه با آغوش باز ازت استقبال می‌کنیم.
‫واقعا؟
‫جدی می‌گی؟
‫آره.
‫خداحافظ! می‌بینمت! ممنونم!
‫خب، فقط بذار روش.
‫- آره، همین‌طوری. ‫ - اوهوم.
‫هوم‌! خیلی خوش‌مزه‌ست!
‫آره. من و پدر و مادرم ‫ هیچ‌وقت وقت نکردیم...
‫خونه‌ی زنجبیلی درست کنیم...
‫پس یه رسم خانوادگی ساختیم که...
‫هر صبح کریسمس...
‫ساندویچ خونه‌ی زنجبیلی درست کنیم.
‫ایده‌ی خوبیه.
‫- کریسمس مبارک! ‫ - کسی خونه‌ست؟
‫برگشتین! بالاخره!
‫برگشتین بچه‌ها!
‫عه لو؟ این چیه پوشیدی؟
‫خوبین شماها؟
‫یه رسم خانوادگی ولس‌هاست.
‫باحالن.
‫آره... قشنگه.
‫اسب‌هارو تونستین نجات بدین؟
‫آره! حتی یکیشون زایید.
‫رسیدیم خونه.
‫کریسمس مبارک!
‫- بابا، سلام. ‫ - سلام عزیزم.
‫چقدر سرده اینجا.
‫آره، سرده.
‫چراغ‌ها چی شدن؟
‫برق قطع شد و...
‫بی‌خیال.
‫درختتون چی شده؟
‫درخت مالوریه!
‫و عالیه.
‫خب...
‫هوم!
‫افتخارش رو می‌دی بابابزرگ؟
‫آره، خیلی خوشحال می‌شم!
‫بابابزرگ!
‫- اینجا رو ببین! ‫- بوقلمون!
‫سلام.
‫پیتر! چی...
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ باورم نمی‌شه!
‫پس بابات چی؟ حالش چطوره؟
‫خوبه. داره بهتر می‌شه.
‫داداشم اومد کمک، پس...
‫خیلی خوشحالم که اومدی.
‫نمی‌تونستم اولین کریسمسمون ‫ با هم رو از دست بدم.
‫کریسمس مبارک!
‫ببین کی رو توی فرودگاه پیدا کردم.
‫مالوری!
‫وای خدای من! اومدین!
‫بالاخره! باورت نمی‌شه چی شد.
‫کریسمس مبارک عزیزم.
‫خب سلام به همگی!
‫هی!
‫سلام جس!
‫- چارلی. ‫ - جک.
‫خوش اومدین. خوشحال شدم دیدمتون.
‫بیایید داخل!
‫♪ در حال ساخت خدا رو شکر... ♪
‫♪ خدا رو شکر ♪
‫بیا، می‌خوای امتحانش کنی؟
‫جداش کن.
‫بچه‌ها؟ یه لحظه...
‫به سلامتی اسب‌های دره‌ی کلا!
‫به سلامتی ایمی و تای...
‫بخاطر تعهد دیوانه‌وارشون واسه نجاتشون.
‫نوش نوش.
‫به سلامتی دوست‌ها و خانواده.
‫و به سلامتی این که هممون کنار همیم.
‫خب، بریم سراغ غذا!
‫آره!
‫برو سراغ بوقلمون بابابزرگ.
‫- اول من. ‫- اول تو.
‫♪ عشق ما یه رژه‌ی پیروزی نیست... ♪
‫♪ یه خدا رو شکر... ♪
‫♪ سرد و شکسته‌ست ♪
‫♪ خدا رو شکر ♪
‫خیلی سیر شدم.
‫آره، منم همین‌طور.
‫تو که چیز نکردی؟
‫چیز نکردم؟
‫کادوی کریسمس نخریدی برام؟
‫راستش، نه.
‫می‌دونی که، گذاشتمش لحظه‌ی آخر...
‫می‌خواستم برم شهر، ولی...
‫زنگ زدن و دیگه...
‫ببخشید، ایمی.
‫- ناراحت نباش. ‫- حس بدی دارم.
‫تو احتمالا برام یه چیزی خریدی و...
‫- و من نتوستم... ‫- تای، نخریدم.
‫می‌دونم، می‌دونم...
‫می‌خواستما...
‫ولی منم نرسیدم برم شهر.
‫ولی خب، هشت ‌تا هدیه داریم.
‫درسته؟
‫و یه کره ‌اسب.
‫- آره. ‫- آره.
‫به جز اون...
‫هر چیزی که می‌خوام اینجاست.
‫منم همین‌طور.
‫کریسمس مبارک.
‫♪ خدا رو شکر... ♪
‫♪ خدا رو... ♪
‫♪ شکر ♪
‫♪ خدا رو شکر... ♪
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.