..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
«تقصیر توئه»
‫- ممنون که اومدی. ‫- چائو.
‫اون لیوانا همینجا میمونن، ممنون.
‫هی، این که یه کوکتل محرک نیست، نه؟
‫وقتی بری توی اتاق، خودت می‌فهمی.
‫- چائو، نوآ. ‫- چائو.
‫هی، نیک رو ندیدم!
‫آره، نتونست بیاد.
‫داره توی یه دفتر وکالت تو سان‌فرانسیسکو کارآموزی می‌گذرونه.
‫و مدام به پدرش میگم که زیادی بهش کار نده، اما...
‫لیوان‌ها.
‫- چه حیف. ‫- به‌هرحال...
‫- چائو، ماریا. ‫- به سلامت
‫کوکتل مامانت افتضاحه.
‫آره، طعم آب‌نبات آب‌شده میده.
‫باهام بیا.
‫حالا پارتی شروع می‌شه.
‫- بیا. ‫اما فقط یکی، باشه؟
‫فردا باید توی تمیزکاری به مورتی و پترا کمک کنم.
‫خدایا، بذار کارشون رو بکنن. ‫برای بقیه‌ی ما سختش نکن.
‫تازه، فردا تعطیله! ‫آخر دبیرستانه.
‫نمی‌دونم میرم یا نه. ‫حوصله ندارم.
‫هی.
‫چی شده؟
‫یکم دیگه مونده تا سالگرد مرگ پدرم.
‫نگام کن.
‫نمی‌خوام ببینم که گریه می‌کنی، باشه؟
‫حقش بود.
‫آره، می‌دونم.
‫یه بار برای همیشه باید جلوش وایسی و ازش خداحافظی کنی.
‫یه روزی. قول میدم.
‫چه سال مزخرفی بود، نه؟
‫نمی‌دونم بدون تو باید چیکار می‌کردم.
‫اما من برات کافی نیستم، درسته؟
‫چندماهه که تقریباً نیک رو ندیدم، لعنتی.
‫اصلاً نمی‌دونم چرا دارم اینارو می‌خورم.
‫چون وقتی همدیگه رو می‌بینین، فقط سکس می‌کنین.
‫وقت رو تلف نمی‌کنین.
‫می‌دونی، نهایت استفاده رو از زمان می‌بریم.
‫مطمئناً تو هم داری نهایت استفاده رو از اون می‌بری، درسته، عزیزم؟
‫تموم شیره‌ی وجودشو می‌کشی.
‫بیا. ‫بالاخره به سلامتی سن قانونی.
‫زمانی که بالاخره می‌تونی هرکاری که می‌خوای بکنی،
‫اما همچنان داری کاری رو می‌کنی که بقیه می‌خوان.
‫خب، تو الان بحران 18سالگی رو اختراع کردی.
‫قرص جادویی.
‫می‌دونستم میای.
‫دلم برای مالیدنت تنگ شده بود.
‫نمی‌تونم حسش کنم.
‫نمی‌تونی؟
‫مزه‌ی آب‌نبات میدی.
‫- یه کوکتل مخصوص آماده کردم. ‫- واقعاً؟
‫اسمش نوآست. می‌خوای امتحانش کنی؟
‫بهتر از این نمی‌شه.
‫خیلی تمرین کردم. از نظر ذهنی.
‫فکرمی‌کنم 18سالگی خیلی خوشحالت می‌کنه، کک‌مکی.
‫بیا، هدیه‌ت.
‫این چیه؟
‫نیک، چه خوشگله.
‫بیا.
‫همیشه می‌پوشمش.
‫همیشه.
‫من قلبم رو بهت دادم، کک‌مکی.
‫لطفاً نشکنش.
‫هیچ‌وقت.
‫هی!
‫تو، نوآ!
‫نوآ!
‫پارتی شروع شده!
‫خداحافظ، دبیرستان!
‫زودباشید، دخترا! ‫بیاین لباس‌فرم‌ها رو دربیاریم.
‫تنهایی اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ما کتابا رو می‌سوزوندیم.
‫بچه‌های الان باهوش‌تر شدن.
‫هرکاری می‌کنن که لخت شن.
‫اختلاف پنج سالمون رو نشون میده، نه؟
‫همچین فکری می‌کنی؟
‫اون‌ روز از جنا پرسیدم که برای تولدش چی می‌خواد
‫می‌دونی چی گفت؟
‫گفت که مهم نیست،
‫فقط هوای بیرون خوب باشه ‫تا بتونه فیلم آنباکس ضبط کنه.
‫از کی کادو بازکردن ‫از خود کادو باحال‌تر شد؟
‫داریم پیر میشیم، پسر.
‫اونا دارن زندگی‌شون رو آنباکس می‌کنن ‫درحالی که ما فقط یه کاغذکادو چروکیده‌ایم.
‫مزخرف نگو.
‫دارن میرن دانشگاه.
‫وقتی ما سرکاریم، ‫اونا فقط به خوش‌گذرونی فکرمی‌کنن.
‫توی خوش‌گذرونی ما اولیم.
‫دارن میرن خوابگاهی که ‫پر از همسنای خودشونه.
‫نگران نباش. اون آدم‌ها به درد نخورن.
‫منظورم فاصله‌ست.
‫نوآ اینجا می‌مونه درحالی که تو ‫اون سر دنیا مشغول کارآموزی‌ای.
‫جنا داره میره دانشکده‌ی پزشکی، ‫و من نمی‌تونم گاراژو ترک کنم.
‫اونا دارن پر می‌زنن و میرن، نیک.
‫فاصله همه‌چی رو خراب می‌کنه.
‫توماس گرین.
‫نوآ مورن.
‫جنا تاویش.
‫چطوری، داداش؟
‫بهتر از این نبودم.
‫با شرکت بیمه حرف زدی؟
‫نه، غیرممکنه. ‫دیگه ماشین نمی‌فرستن.
‫حرومزاده‌ها.
‫اوضاعم خوب نیست، لوکا. از پسش برنمیام.
‫- این حرفو نزن، لعنتی. ‫- همه سراغتو می‌گیرن
‫وقتی اونجا نیستی، ماشین‌هاشون رو ‫میبرن جای دیگه.
‫قوی باش، داداش. ‫یه سال دیگه آزاد می‌شم.
‫سعی می‌کنم، ولی...
‫فکرنکنم گاراژ تا اون موقع دووم بیاره.
‫راستش، مطمئن نیستم حتی یه ماه دیگه هم سرپا بمونه.
‫حتی یک ماه هم نه؟
‫اجاره دوباره بالا رفته.
‫گند زدم، پسر. گند زدم.
‫ببین، احمق.
‫من خراب کردم، نه تو، باشه؟
‫اگه دیگه پول نفرستیم، ‫مامان نگران می‌شه.
‫شاید انتقال مالکیت...
‫ما گاراژ رو نمی‌بندیم، فهمیدی؟
‫هیچ‌وقت.
‫نمی‌فهمم چطوری این ماشینای لوکس رو ‫به دخترای 18ساله میدن.
‫پدر مادرا دیوونه شدن.
‫بچه‌های لوس احمق.
‫اه، انگار سوپرایز رو خراب کردی.
‫- نه. ‫- آره.
‫وای خدا!
‫باورم نمی‌شه!
‫مبارک باشه، خرخون.
‫خیلی خوشگله. دیوونه‌کننده‌ست! اما...
‫نه، نه، نباید قبول کنم. عمراً.
‫پسر، رینگ 18اینچی آلیاژی داره!
‫چراغای ال‌ای‌دی! عاشقشم!
‫عاشقشم.
‫وای.
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫بگو.
‫یه مدتیه دارم بهش فکرمی‌کنم.
‫لعنتی، انقدر تند نرو لطفاً.
‫ترسو نباش.
‫تقریباً یک ساله که مخفیانه رابطه داریم
‫دیگه از اینکه یواشکی از راهرو رد بشم، ‫و توی باغ انجامش بدیم خسته شدم.
‫علاوه براون، مادرت مارتین رو گذاشته که جاسوسیمون رو کنه.
‫- کار بابات بود. ‫- نه، ببخشید.
‫مادرته که کل روز کنترلمون می‌کنه.
‫بابات خواسته بود. مورتی بهم گفت.
‫باشه.
‫- فرقی نداره. ‫- فرق داره. اما ادامه بده.
‫لعنتی، می‌شه تمومش کنی؟ مارو به کشتن میدی.
‫چقدر پشت فرمون حوصله‌سربر شدی.
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫خب؟ نظرت چیه؟
‫خب، فوق‌العاده‌ست.
‫اجاره‌ش باید خیلی بالا باشه، نه؟
‫نمی‌دونم. ‫یه هدیه از پدربزرگمه.
‫- نیک، نمی‌تونی قبولش کنی. ‫- و تو هم نمی‌تونستی ماشین رو قبول کنی.
‫می‌دونم.
‫زندگی با تناقضات خیلی مسخره‌ست، نه؟
‫مخصوصاً اگه پولدار باشی.
‫دیگه نمیرم سان‌فرانسیسکو.
‫این مامانمو سکته میده.
‫ترجیح میدم برای کارآموزی همینجا بمونم.
‫از اینکه ازت دور باشم متنفرم، کک‌مکی.
‫تازه، این نور رو ببین.
‫برای ما عالیه.
‫ما؟
‫آره.
‫و نزدیک دانشگاهه.
‫یکم زیادی خالی نیست؟
‫خب، یه سری چیزا کم داره. ‫یه بارفیکس، یه گاوصندوق...
‫فقط یه تخت داره.
‫خب... همون برامون کافیه.
‫فقط واسه بوسیدن.
‫پایین‌تر.
‫بوسه‌ی بی‌نقص... ‫توی آپارتمان بی‌نقصمون.
‫خب، می‌تونیم کم‌کم دکورش کنیم.
‫ولی به نظرم یکم ریسکیه. ‫مطمئن نیستم مامانم اجازه بده.
‫- لازم نیست بفهمه. ‫- چطوری نمی‌فهمه؟
‫اگه خوابگاه دانشگاه رو نگیرم، ‫بهش بگم کجا زندگی می‌کنم؟
‫زندگی؟
‫منظورت این نبود.
‫خیلی خجالت‌آوره. لعنتی، چقدر احمقم.
‫تازه 18 سالم شده. چه فکری با خودم کردم؟
‫نمی‌دونم داشتم چه فکری می‌کردم. ‫لطفاً نگام نکن.
‫نمی‌دونم چی می‌خواستم.
‫یه ماشین رو قبول کردم و همین ‫برای یه روز کامل از تناقضات کافیه.
‫واقعاً اسکلم، پسر.
‫با اون مسئله‌ی "پر زدن و رفتن" بهم استرس دادی.
‫و می‌خواستم نزدیک نگهش دارم.
‫اما مطمئن نیستم آماده باشم که باهم زندگی کنیم.
‫خیلی خوشحال بودم. خرابش کردم.
‫دختر، باید بگم که عشق رمانتیک ‫یه تله‌ی خطرناکه.
‫شک نکن.
‫شاهزاده‌ی جذابم رو ببین که داره ‫بلک‌راشن می‌خوره.
‫و برای پیچوندن مراسم فارغ‌التحصیلیم هیچ بهونه‌ای نداره.
‫واقعاً می‌خوام باهاش زندگی کنم.
‫ولی وقتی بهش فکرمی‌کنم، خیلی استرس می‌گیرم.
‫می‌خوای راجع به استرس حرف بزنیم؟
‫زندگی با تناقضات واقعاً بگاییه.
‫لباساش چقدر می‌ارزه؟
‫لباس، کفش، زیورآلاتش...
‫سه هزار یورو؟
‫چطوری می‌تونی به این فکرکنی ‫وقتی سرش با یکی دیگه گرمه؟
‫این به خاطر پیچوندنم بود.
‫با خودم چه فکری کردم؟
‫مامانم همیشه بهم یاد داده که ‫به هیچ مردی وابسته نشم.
‫آره، خب، و برای من به بعضی از مردا بوده.
‫تقریباً یکیه.
‫نمی‌تونم آینده‌ای با این سطح از زندگی براش فراهم کنم.
‫- پول مهم نیست. ‫- مگه اینکه نداشته باشیش.
‫اما، به‌هرحال، تو نمی‌فهمی.
‫الان حوصله‌ی چرندیاتت رو ندارم.
‫عوضی.
‫بابام یه جت شخصی خریده،
‫و اون حتی نمیذاره که باهاش شام برم بیرون.
‫یه جوری باهام رفتار می‌کنه انگار ‫دارم پول رو به رخش می‌کشم.
‫خب، شاید به جای بردنش به رستوران‌های لوکس،
‫می‌تونستی شام رو ببری گاراژ.
‫داری دستم میندازی؟
‫دختر، تو با نیک بزرگ شدی. مثل خواهرشی.
‫بهش احترام میذارم، برعکس تو.
‫خواهش می‌کنم کمکم کن درکش کنم.
‫قسم می‌خورم که دیروز ترس رو توی چشماش دیدم.
‫کل قضیه به خاطر اینه که مادرش ترکش کرده.
‫همین‌قدر ساده‌ست.
‫گوش کن، اون دیوونه‌ته.
‫اما تعهد همیشه براش سخته، چون از ترک شدن می‌ترسه.
‫واقعاً عمیق بود، دختر.
‫ممنون.
‫« مامان »
‫خب، انگار حالا جنا دیگه بایسکشواله.
‫به خاطر بلک‌راشنه. ‫فردا چیزی یادش نمیاد.
‫چرا؟ چی توشه؟
‫هیچ‌کس نمی‌دونه.
‫کسی تاحالا نتونسته موادش رو به یاد بیاره.
‫خب، پس...
‫به سلامتی فراموشی.
‫ببین، هرکدومون یه اتاق مطالعه دارین.
‫- این و اون. ‫- چقدر خفن.
‫بیا اتاقت رو ببین. خیلی بزرگه.
‫نظرت چیه؟
‫با این پول، می‌تونستم چهارتاشو اجاره کنم، مامان.
‫خب، آره، اما توی سن تو، ‫بهتره شریکی باشه.
‫وای، خیلی شیکه، نه؟ ‫نظر تو چیه؟
‫- سلام، صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫حس می‌کردم تابستون تموم‌بشو نیست.
‫منم همین‌طور.
‫- از کدوم مدرسه اومدین؟ ‫- سنت ماری.
‫- ما هم همین‌طور ‫- واقعاً؟
‫آره، خب اون.
‫باهم آشنا شدین؟
‫چی؟ فکرنکنم.
‫خب، ما پارسال اومدیم اینجا.
‫خب ما سال گذشته اینجا نبودیم. ‫یه سال مرخصی گرفتیم.
‫دو سال بود.
‫آره، دو.
‫هیچ‌وقت از علوم‌انسانی خوشش نمیومد، ‫و حالا می‌خواد زبان‌شناسی بخونه.
‫خب، عالیه، نه؟ نگهش داریم؟
‫من عاشقشم.
‫نوآ هستم. خوشبختم.
‫برایار. اسمم برایاره.
‫می‌خواستید من رو ببینین؟
‫بیا داخل، لطفاً. نیک، نگاه کن.
‫ایشون سوفیا زابالا هستن.
‫قراره توی کارآموزیت کمکت کنه.
‫کارمند جدید ماست، تازه از هاروارد فارغ‌التحصیل شده.
‫زابالا. شما دختر وزیر هستی؟
‫به خاطر شایستگی خودم اینجام. شما چی؟
‫وقتی بچه بودی ‫توی یکی از جشن‌ تولداش شرکت کردی.
‫نمی‌دونم یادته یا نه.
‫نه. خواهرش رو یادمه با چشم‌های... مثل...
‫انحراف چشم؟
‫آره. و اون ارتودنسی قدیمی، درسته؟
‫- آره. ‫- من خواهر ندارم.
‫اون خودت بودی.
‫چه برخوردی.
‫مراقبش باش. ‫قراره یه وکیل عالی بشه.
‫از دستم که ناراحت نیستی، درسته، سوف؟
‫اول اینکه اسمم سوفیاست، نه سوف.
‫دوم اینکه از شهرتت خبر دارم، پس به کونم زل نزن.
‫خودبین.
‫« سلام، کک‌مکی »
‫خب نیک بالاخره یه آپارتمان داره، درسته؟
‫آره، منم شنیدم.
‫جای قشنگیه؟
‫نمی‌دونم. هنوز نرفتم.
‫گوش کن.
‫می‌دونم امسال برات سخت بود.
‫- کاری که بابا کرد افتضاح بود ‫- دارم می‌سوزم.
‫دو هفته دیگه داری میری دانشگاه. ‫وقتشه باهم حرف بزنیم.
‫- نمی‌خوام درموردش حرف بزنم. ‫- اما من می‌خوام.
‫خودت خوب می‌دونی چقدر برام سخت بوده ‫که توی این خونواده جا بیفتم.
‫نمی‌تونی تصور کنی به خاطر ازدواج با ویل ‫چه حرفایی پشت سرم می‌زنن.
‫- باشه، مامان. ‫- فکرمی‌کنن فقط دنبال پولشم.
‫و حالا تو اینکارو می‌کنی.
‫داشتی جاسوسیمو می‌کردی؟
‫من نه. یه پاپاراتزی. ‫خداروشکر ویل تونست جلوشو بگیره.
‫می‌تونی تیتر مجله‌ها رو تصور کنی؟
‫"اول مادر، و حالا دختر، هردو به دنبال پول لیسترها"
‫و این می‌تونه باعثبشه که سهام شرکت سقوط کنه، نه؟
‫بیشتر حواسمو جمع می‌کنم. ‫اما دیگه 18سالمه، باشه مامان؟
‫آره، منم همین سن بودم که پدرت رو دیدم.
‫همون موقع هم فکرمی‌کردم پدرت آدم مناسبیه.
‫نیک مثل بابا نیست.
‫آره. می‌دونم.
‫اما فکرمی‌کنم اونم ممکنه بهت آسیب بزنه.
‫واقعاً فکرمی‌کنی بیخیال مسابقات غیرقانونی شده؟
‫بهش اعتماد دارم،
‫چون می‌دونم منو دوست داره.
‫واقعاً؟ مطمئنی؟
‫و منم دوستش دارم.
‫نه توی خونه من.
‫- سلام. ‫- تموم شد.
‫به پدرم گفتم که دیگه نمی‌خوام برم سان‌فرانسیسکو.
‫- چی گفت؟ ‫- انگار منتظرش بود.
‫مطمئنی؟
‫فقط نمی‌خوام به خاطر من پسرفت کنی.
‫اصلاً نه.
‫فقط مشکل اینه که باید با یه کارآموز دیگه ‫دفترمو شریک بشم.
‫اون خوبه؟
‫خب...
‫خوشگله؟
‫نه اصلاً. ‫چشماش چپه و پاهاش بو میده.
‫هی، بعداً همدیگه رو ببینیم؟
‫بعداً؟
‫بعداً سرم شلوغه. باید...
‫فکرنکنم بتونم.
‫باید... باید کار کنم.
‫باید کارو تقسیم کنم.
‫میرم روی تماس صوتی.
‫هی، دلم برات تنگ شده.
‫منم دلم برات تنگ شده.
‫خواهرمه.
‫دوستت دارم.
‫منم همین‌طور.
‫خونواده‌ی خیلی نزدیکی هستیم.
‫نوآ.
‫زودباشید! همگی بیرون. پارتی تمومه!
‫زودباشین! همه بیرون! برید.
‫بیا، بده‌ش من.
‫لیوان‌ها رو بذارین اینجا، باشه؟
‫بجنبید! بیرون.
‫واقعاً خیلی متاسفم.
‫شماره تماست رو نداشتم که اجازه بگیرم.
‫- اشکال نداره. ‫- واقعاً معذرت می‌خوام.
‫هی! برید گم شید. ‫تو خونه‌ی خودتون سکس کنین.
‫برین بیرون!
‫همه‌چی رو جمع می‌کنم.
‫می‌دونم این بهونه‌ی خوبی نیست، ‫ولی گفتن تا هفته‌ی بعد نمیای.
‫می‌دونم. فقط...
‫اوضاع یکم بهم ریخت.
‫بیخیال. اشکال نداره.
‫خب. بیا تکیلا بخور.
‫نمی‌تونم ناراحتی آدما رو ببینم.
‫چون زندگی انقدر قشنگه که ‫نباید با ناراحتی هدرش داد.
‫ببین، همیشه اینطوری فکرنمی‌کردم.
‫بعضی‌وقتا احمقایی پیدا می‌شن که ‫تورو به سمت کارای دیوونه‌وار می‌کشونن.
‫ولی به‌هرحال، اینا مال خیلی وقت پیشه ‫و دیگه فراموشش کردم.
‫ببخشید.
‫دنبال ژاکتم می‌گشتم.
‫- اینه؟ ‫- آره.
‫ممنونم.
‫حالت خوبه؟
‫نادیده‌ش بگیر. همسایه‌مونه. ‫داره روانشناسی می‌خونه.
‫تظاهر می‌کنم که چیزی نشنیدم.
‫مایکل.
‫نوآ. خوشبختم.
‫و داره توی کالج ما کارآموزی می‌گذرونه.
‫به عنوان مشاور. ‫پس اگه چیزی خواستی...
‫واقعاً آدم خوبیه.
‫- چائو. ‫- چائو.
‫و واقعاً هم قیافه‌ش خوبه.
‫بیا. به سلامتی.
‫ببخشید. همسرسابقتون دوباره تماس گرفتن.
‫این هفته پنجمین باره.
‫امروز دنبال نیک بود.
‫می‌دونی، دیگه وصلش نکن.
‫- لطفاً. ‫- خیلی‌خب.
‫دوباره بهش فکرکردم. ‫توی پرونده‌ی اورتگا کمک می‌کنم.
‫عه چه بد شد. پس تمپلتون برای من.
‫سلام، کک‌مکی.
‫با کارآموز چطور بود؟
‫خب، واقعاً آدم سختی برای فهمیدنه.
‫و واقعاً پاهاش بو میده؟
‫و دهنش.
‫انگار حق با تو بود.
‫یه حس خاصی بینشون هست.
‫واقعاً فکر خوبی بود.
‫- باهام حرف بزن، لوکا ‫- گوش کن.
‫شاید یه فرصت برای نجات گاراژ باشه.
‫بدو! بندازش! عالیه! و حالا...
‫وای! تو می‌تونی!
‫نمی‌تونین روم تکل برین؟
‫تو از راست، من از چپ، باشه؟ ‫و تموم.
‫آماده.
‫ساندویچ خواهری!
‫قلقلک! قلقلک!
‫- خداحافظ عشقم. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ، عزیزم.
‫برو تو.
‫سلام، پسر.
‫بیا بریم.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫چطور جرات کردی از مگی برای ‫نزدیک شدن به من استفاده کنی؟
‫جواب تلفن‌هام رو نمی‌دی. ‫راه دیگه‌ای نداشتم.
‫- ما چیزی برای گفتن نداریم. ‫- فقط یک دقیقه.
‫یه دقیقه.
‫یعنی 60 ثانیه بیشتر از چیزی که ‫هیچ‌وقت بهم ندادی.
‫نباید اینطوری فکرکنی. ‫لطفاً به حرفم گوش کن.
‫آروم باش.
‫سال‌ها بود که ندیده بودمش.
‫چطوری یه مادر می‌تونه انقدر راحت غیب شه؟
‫شاید یه چیزی هست که نمی‌دونیم.
‫یعنی فراموش کردن کسی که دوستش داشتی انقدر آسونه؟
‫عشقم.
‫کجا میری؟
‫هنوز اون بوسه رو بهت بدهکارم، نه؟
‫یعنی...
‫اینجا چه خبره؟
‫مگه قرار نبود من مراقبت باشم؟
‫اگه می‌خوای، دفعه‌ی بعد نوبت توئه.
‫هی، هیچ فشاری نداریم، باشه؟
‫هنوز باید امتحان کتبی رو قبول شم.
‫نمی‌دونستم اون نقطه جی مردونه رو بهش میگن نقطه‌ی اچ.
‫می‌دونی چرا بهش میگن نقطه‌ی جی؟ ‫- جی به معنی "لعنت بهت".
‫نیکولاس لیستر، می‌دونی که از هیکی خوشم نمیاد.
‫هیکی داری؟ کجا؟
‫گوش کن، بامزه نیست، باشه؟ ‫از نشونه داشتن بدم میاد. من که گاو نیستم، نیک.
‫نیستی؟
‫این نمونه مال مزرعه لیستره. اصلاً راه نداره، فهمیدی؟
‫یه کوچولو زیادی اغراق نمی‌کنی؟
‫پس نظرت اینه؟
‫دوست داری علامت بذارم روت؟
‫- قراه دیوونه بشی. ‫- نه، باشه؟
‫نه، نه.
‫باید ثابت بمونی.
‫« آره، کک‌مکی »
‫و این یکی ماژیک دائمیه.آره.
‫« تو مال منی »
‫تادا!
‫پس این قصر توئه.
‫هی، چطوره؟ ‫به سلیقه‌ی شما نمی‌خوره، ارباب؟
‫گوش کن، لیون. ‫آره، باید بیای اینو ببینی.
‫بوی عطر گرون‌قیمت نمیده.
‫بیشتر بوی جوراب عرق‌کرده میاد. ‫دارم بالا میارم.
‫توی کل سفر هیچی نخوردم.
‫شرط می‌بندم که این دانشجو‌ها ‫حتی یه ساندویچ هم تو یخچال ندارن.
‫دقیقاً همونی که گفتم، ‫حتی یه ساندویچ هم پیدا نمی‌شه.
‫سلام.
‫این هم‌اتاقی من، برایاره.
‫ریک، درسته؟
‫- نیک. ‫- درسته. نیک.
‫خیلی دیر شده، پس...
‫- داری میری؟ ‫- آره.
‫فردا اولین روز دانشگاه‌ته. ‫باید بخوابی.
‫باشه. می‌خوای برات تاکسی بگیرم؟
‫استبان میاد دنبالم. تو راهه.
‫چیزی اذیتتون می‌کنه، قربان؟
‫برایار رو یادته؟
‫برایار؟ آره، البته.
‫دختر بیچاره. اصلاً خوب نشد.
‫کارش به کجا رسید؟
‫می‌دونم، جنا، اما نمی‌خوام ‫جواب مامانمو بدم.
‫بعداً بهش زنگ می‌زنم.
‫لیونه، قربان.
‫- لعنتی، گوشیم. ‫- بفرمایید.
‫یک ساعته دارم بهت زنگ می‌زنم. ‫کجایی، پسر؟
‫چی شده؟
‫بگا رفتم، رفیق. بگا رفتم.
‫ممنون. می‌تونی بری خونه.
‫- خون‌ریزی داری! ‫- نه، چیزی نیست، نیک.
‫موقع باز کردن این بسته، اینطوری شد.
‫این چیه؟
‫برادرم بهم گفت بازش نکنم و ببرمش به اون نقطه.
‫اما بازش کردی.
‫می‌خواستم مطمئن شم که چیز دیگه‌ایه،
‫نمی‌دونم، یه بسته با گوشی، با خاویار...
‫خاویار؟ چطور می‌تونی انقدر احمق باشی؟
‫بده به من.
‫نه! دست نزن.
‫آروم باش. هیچ‌کس نمی‌فهمه.
‫کوکائینه.
‫گه توش، می‌دونستم، می‌دونستم!
‫تو یه احمقی!
‫اگه پول لازم داشتی، چرا به خودم نگفتی؟
‫چون صدقه‌ی تورو نمی‌خوام. گفته بودم بهت.
‫چاره‌ی دیگه‌ای ندارم، درسته؟
‫باید برم داخل و تحویلش بدم.
‫اونا گنگسترهای واقعین.
‫ممکنه دیگه بیرون نیام.
‫به نوآ قول دادم که از دردسر دور بمونم.
‫باشه.
‫می‌بینمت، داداش.
‫سلام، خوشتیپ. ‫چرا برام یه نوشیدنی نمی‌خری؟
‫ببخشید.
‫هی، چیکار می‌کنی، مرد؟
‫اگه دوست‌دخترم یه نوشیدنی می‌خواد، ‫براش می‌خری. تمام.
‫باشه. دنبال دردسر نیستم.
‫بیا. هرچی می‌خوای سفارش بده.
‫می‌خوام برم دستشویی.
‫میگه همراه اونه.
‫سلام، داداش.
‫از اعضای خونواده‌ست یا...
‫ببخشید.
‫مطمئن نیستم اینجا چه خبره.
‫ببین اینجا کی رو داریم.
‫خود نیکولاس لیستر و جنده‌ی کوچولوش.
‫رونی؟
‫ببخشید، فکرکردم تو اون حرومزاده...
‫- برادرشه. ‫- چه تصادفی.
‫وقتی به رانی بگم، کلی حال می‌کنه.
‫آره، منم وقتی یادم میاد لذت می‌برم.
‫هنوز توی زندانه، درسته؟
‫شاید به زودی بتونی از هم‌صحبتی باهاش لذت ببری.
‫حکمش رو کم کردن.
‫ظاهراً اون بدبخت رو به زور ساکت کردن.
‫اون یکی دیگه از قربانی‌های بابات بوده،
‫مثل خودت.
‫به‌هرحال، اگه یک سال دادگاهیش نکنن،
‫باید آزادش کنن.
‫حتماً اون لحظه اینجام.
‫تا اون موقع، بیا معامله کنیم، باشه؟
‫بازه.
‫جدی؟
‫بهت نگفتن که بازش نکنی؟
‫اونی که اینو بهم داد خیلی اهل حرف زدن نبود.
‫100گرمش کمه.
‫عادیه. وقتی هرکسی یه تست بخواد، درنهایت...
‫ممنون که گفتی 100تاش کمه.
‫داری میگی که می‌خوایم سرتون کلاه بذاریم؟
‫بستگی به قیمتی که میگی داره.
‫100گرم، ده هزار یورو.
‫- فکرمی‌کردم کوکائینه، نه پلوتونیوم. ‫- این دست‌نخورده‌ست، عزیزم.
‫وایسا، چی؟ ‫یعنی پولی بهم نمیدی؟
‫- من بدون پول نمیرم، باشه؟ ‫- آروم باش.
‫- چیزی که حقت هست رو می‌گیری ‫- بیاید همه آروم باشیم، باشه؟
‫- عابربانک فقط 3هزارتا بهم میده. ‫- پول تورو نمی‌خوام.
‫اما من می‌خوام.
‫سه تا از تو...
‫و سه تا از اون.
‫حرکت کنید، خانم‌ها.
‫کی می‌تونه با 6هزارتا از شرشون خلاص شه؟
‫پسر، با همچین پولی، خودم انجامش میدم.
‫برو.
‫سلام، خوشتیپ، کجا بودی؟ ‫برات جین و تونیک سفارش دادم.
‫دیدی دخترم کارش درسته.
‫خیار نداره.
‫نه، برای من بود، ‫و با خیار می‌خوامش.
‫با خیار می‌خوادش.
‫نمیذارم به مرد من صدمه بزنی.
‫جنده گفتن به من که جای خود دارد.
‫امکان نداره، سوف. نمی‌تونیم قبولش کنیم.
‫مواد رو پیدا نکردن. ‫پس اگه چیزی نگی، اونا هم نمیگن.
‫- می‌خواستن مارو بکشن. ‫- بی‌خیالش شو.
‫اگه فقط یه دعوا باشه، قول میدم تا عصر آزادت کنم.
‫- صبح بخیر، سوفیا. ‫- صبح‌ بخیر، رئیس.
‫لطفاً نذار بابام بفهمه.
‫یکی طلبت.
‫ممنون، سوف. جدی میگم.
‫- هی، میای بالا؟ ‫- آره.
‫آره؟
‫پلیس‌ها واقعاً مهربون بودن. ‫ما رو تا ماشینمون رسوندن.
‫خوان لوییس و پائولا. درسته؟
‫بیخیال، کک‌مکی.
‫دسته‌ی نیک دربرابر دسته‌ی رونی. جداً؟
‫بهت گفتم که کار لوکاست.
‫پس اینطوری برای مسابقاتت پول درمیاری.
‫احمق که نیستم. نیازی به پولش ندارم.
‫نه، برای تفریح انجامش میدی.
‫- اون نامردی بود. ‫- واقعاً عصبانیم.
‫اولین روز دانشگاهم رو از دست دادم.
‫متوجه‌ای که تو دعوا رو شروع کردی؟
‫- نقشه‌ی بهتری داشتی؟ ‫- نه، فقط سوپرایز شدم.
‫من همه‌ی تناقض‌ها رو جمع می‌کنم.
‫فکرمی‌کنی برای من اهمیت نداره؟ ‫نزدیک بود بکشنت، نیک.
‫به این راحتیا نمی‌تونن من رو ازت جدا کنن.
‫دوست داشتن تو سخت‌ترین کاریه که تاحالا انجام دادم.
‫دوست‌ داشتن تو زیباترین کاریه که تاحالا انجام دادم.
‫واقعاً چاپلوسی.
‫چرا منو آوردی اینجا؟
‫چون حالا نوبت توئه که زندگی یکی رو نجات بدی.
‫« پناهگاه حیوانات »
‫واقعاً فکرمی‌کنی ایده‌ی خوبیه؟ ‫من بیشتر سگ دوست دارم تا گربه.
‫- اینو جلوی ان نگو ‫- ان؟
‫آره، ان اول اسم نوآ، اول اسم نیک.
‫- خیلی کلیشه‌ایه. ‫- مشکل من نیست.
‫- چائو، مایکل. ‫- چائو، نوآ.
‫اون دوست برایاره.
‫گوش کن، این برایار درباره‌ی گربه می‌دونه؟
‫آره، عاشق حیواناته.
‫- بهش نمی‌خوره. ‫- خب، مشکلت باهاش چیه؟
‫- هیچی. فقط حس خوبی بهم نمیده. ‫- آره.
‫چون اولین دختریه که بهت نگاه نمی‌کنه ‫و نمی‌تونی تحملش کنی؟
‫نه، این نیست. ‫فقط اینکه نمی‌شناسیمش و...
‫چرا؟ چیزی گفته؟
‫فقط بهم گفت که توی یه مسابقه‌ی غیرقانونی
‫با دوست‌پسرش تصادف کرده. پس شاید بشناسیش.
‫نه. حتماً مال زمانیه که توی مکزیک زندگی می‌کردم.
‫راننده پسره بوده.
‫دوماه بیمارستان بوده.
‫و وقتی اومده بیرون، پسره با یه دختر دیگه بوده.
‫باورت می‌شه؟ چه آدم پستی.
‫حالا که گفتی، یه جورایی آشنا به نظرمیاد.
‫مثلاً اینکه دیوونه شد و شروع کرد به تعقیب کردنش؟
‫این قسمت رو به من نگفت.
‫چیزی که می‌دونم اینه که پسره ناپدید شد، انگار غیب شده.
‫من نمیام تو.
‫اینجا نیست، باشه؟ ‫کلاس پیلاتسه.
‫که یعنی یه ساعت برای خودمون وقت داریم.
‫واقعاً نمی‌خوام سکس کنیم.
‫می‌دونستی خیلی فحش میدی؟
‫- چون الان یه سابقه‌دارم ‫- واقعاً؟
‫آره.
‫و آخرین باری که به یه زن نزدیک شدی کی بوده؟
‫نه، نه.
‫می‌دونی قبلاً فرانسه بودم؟
‫می‌خوای بدونی اونجا چی یاد گرفتم؟
‫آقای نیک لیستر، عاشقتم، عشقم.
‫منم عاشقتم.
‫باگتت رو نشونم بده.
‫آره. آره.
‫به خاطر من قطعش نکنین، باشه؟
‫این لباسو خریدم و می‌خواستم ‫برچسبش رو جدا کنم.
‫خدایا، چه ترسناک بود.
‫- هی، اون چیزی که روی مچش بود... ‫- آره.
‫اون پسر باید یه کاری بیشتر از ول کردنش انجام داده باشه چون...
‫- لعنتی! ‫- مراقب باش.
‫کوچولو.
‫گوش کن.
‫چرا کمکم نمی‌کنی برای آپارتمانم وسیله پیدا کنم؟
‫می‌تونی با ان بیای و بمونی تا... ‫یعنی، تا هروقت که بخوای.
‫تا هروقت که بخوام.
‫خب، آره. می‌تونی کل سال درسیت رو بمونی.
‫واقعاً برام فرقی نداره.
‫خداروشکر که برات فرقی نداره.
‫نیک، هنوز جرأت نکردم برم خونه ‫و همه‌ی وسایلم رو جمع کنم،
‫و می‌خواستم این هفته این کارو بکنم، پس برنامه‌هامو بهم نزن، باشه؟
‫واقعاً جالبی، کک‌مکی.
‫نیک...
‫گربه.
‫اه، بیا.
‫خیلی بدجنسه.
‫اول، به پنجه‌ت صدمه می‌زنه، ‫بعد حتی یادش میره که وجود داری.
‫خیلی خوشحالم که زبان‌شناسی با منی.
‫نمی‌تونم استاد رو تحمل کنم!
‫نمی‌دونم. من ازش خوشم میاد.
‫می‌دونی چه رشته‌ای می‌خوای انتخاب کنی؟
‫نه، هنوز نه. شک دارم.
‫مایکل کامل وقتش پره،
‫ولی مطمئنم برات جا خالی می‌کنه.
‫به‌هرحال، خوب فکرکن و بهم خبر بده.
‫- الان فرصت توئه. ‫- هفته‌ی بعد می‌بینمت.
‫سلام، می‌تونم کمکت کنم؟
‫- نه. ‫- فقط اون.
‫بعداً خونه می‌بینمت.
‫بیا تو.
‫جنا؟
‫فکرکردم بیشتر طول می‌کشه تا منو بشناسی.
‫نوآ لباسش رو بهم قرض داد.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- ظاهر جدیدمو دوست داری؟
‫هیچی زیرش نپوشیدم.
‫یعنی زیر شلوارت هیچی نیست؟
‫آره، اون زیر کلاً هیچی نیست.
‫خیلی دلم می‌خواست اینو بگم.
‫از وقتی آزاد شدی، ‫دیگه از گاراژ بیرون نرفتی.
‫جنا، ببخشید برای... متاسفم.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم، ولی قول بده که دیگه برای پول ‫کار احمقانه‌ای نکنی.
‫- باشه. ‫- لطفاً.
‫- دیگه مسابقه هم نه. ‫نه، هیچی.
‫لیون، نمی‌خوام از دستت بدم.
‫وایسا، اونو بذار برای بعد.
‫یه شام رمانتیک آوردم.
‫برای شروع خاویار،
‫و برای آخر، صدف
‫و بهترین شامپاین فرانسوی، الیویه.
‫مادرت یه خواهر داره که عین خودشه.
‫سلام، نوآ!
‫سلام، مهمون داری؟ ‫مزاحمتون نمی‌شم.
‫نه، اومدن تورو ببینن.
‫- آنابل، از دیدنت خوشحال شدم. ‫- منم همین‌طور عزیزم.
‫شماره‌مو داری اگه کاری داشتی.
‫خداحافظ.
‫دنیای کوچیکیه. ‫درواقع والدینش رو می‌شناسم و ...
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫مگی چیزای خوبی درباره‌ت گفته.
‫ببین، اگه درباره‌ی نیکه، ‫فقط با خودش صحبت کن، باشه؟
‫هرکاری می‌تونستم انجام دادم، نوآ. ‫تو آخرین شانسمی.
‫بیا یه کاری کنیم.
‫برای نشون دادن حس نیتم، می‌ذارم مگی یه هفته‌ی کامل رو با نیک بگذرونه.
‫این رشوه‌ست.
‫عزیزم، بهتره دعا کنی مجبور نشی
‫رشوه دادن من به کسی رو ببینی.
‫حالا این یه تهدیده.
‫باهوشی، نوآ. خوب فکرکن.
‫نیک کمک لازم داره.
‫مطمئنی نمی‌خوای حقیقت رو بدونی؟
‫فقط حقیقت نیک برام مهمه.
‫چون لیسترها هیچ‌وقت دروغ نمی‌گن، درسته؟
‫راستی، می‌دونی مادرت و ویل ‫چند وقته که همدیگه رو می‌شناسن؟
‫هروقت آماده بودی بهم زنگ بزن.
‫سلام، مورتی، برای یه سه‌شنبه خیلی شیک‌پوش شدی
‫- می‌تونی برای جعبه‌ها کمکم کنی؟ ‫- ببخشید، نوآ، الان نمی‌تونم.
‫نوآ.
‫سلام، نوآ! بیا داخل.
‫ببین، ایشون الخو زابالا، همسرشون مایته و دخترشون سوفیا.
‫همکار نیک توی دفتر.
‫از آشنایی باهات خوشحالم.
‫پس تو همونی هستی که پاش بو میده
‫و دهنش.
‫می‌بینم که دستات هم عرق کردن.
‫خوشبختم.
‫ببخشید. اون مارو از دردسر نجات داد،
‫باید جبران می‌کردم.
‫تو که برای شام نمی‌مونی، درسته، عزیزم؟
‫و بعد نیک پرونده‌ی اورتگا رو انتخاب کرد
‫چون فکرمی‌کرد منظورشون اورتگا‌های توی لاکرونیاست.
‫جدی؟
‫سوفیا تو این مورد برتری داشت، نه؟
‫نه، سوفیا، لطفاً درباره آتیش‌سوزیش بگو.
‫تصمیم گرفتیم یه مدل کوچیک از ‫دستگاه انفجاری درست کنیم
‫سوفیا پیشنهاد داد، به جای اینکه ما ثابت کنیم
‫دستگاه کار می‌کنه، اونا باید ثابت کنن کار نمی‌کنه.
‫توی اصطلاحات قانونی بهش میگن ‫"انتقال بار اثبات".
‫دقیقاً.
‫و سوفیا آروم میگه "بار رو منتقل کن" ‫و حالا من چیکار کردم؟
‫ترمینال‌های باتری رو عوض کرد و دستگاه منفجر شد.
‫بار رو منتقل کرد!
‫واقعاً مضطرب بودم، اولین پرونده‌مون بود.
‫روزی که باهم روی یه چیز جدی کار کنن،
‫شکست‌ناپذیر می‌شن.
‫حالا همکاری یا هرچیزی که پیش بیاد.
‫ببخشید.
‫هی، ویل، می‌تونی تصورکنی؟
‫- اینطوری باهم فک و فامیل می‌شیم درسته؟ ‫- آره.
‫- فک و فامیل! ‫- دقیقاً.
‫خب، حالا عجله‌ای نیست.
‫بهتره بهشون فشار نیاریم، نه؟ ‫بذاریم با سرعت خودشون پیش برن.
‫و تو، نوآ، مدرسه چطوره؟
‫دانشگاه. الان توی دانشگاهم.
‫کار کردن برای شورای شهر چطوره؟
‫ایشون الان وزیر دادگستری هستن، عزیزم.
‫تبریک میگم.
‫خوابگاه‌های دانشگاه رو یادت میاد؟
‫اون روزای خوب قدیم.
‫نه، اون موقع...
‫خفه شو!
‫الان دارم توی آپارتمان دانشگاه زندگی می‌کنم،
‫اما نیک ازم می‌خواد که برم با اون زندگی کنم.
‫خب مامان، نظرت چیه؟
‫دخترت چه مرگشه؟
‫به خاطر آدم‌ربایی سال گذشته‌ست.
‫ببخشیدش، پدرش پارسال توی همین روز فوت کرده.
‫وای، لعنتی.
‫آره، و از همون موقع تاحالا کابوس می‌بینه.
‫کابوس؟
‫هیچ‌وقت متوجه نشدم.
‫مگه پیشش می‌خوابی؟
‫اونا خیلی خونواده‌ی صمیمی‌ای هستن.
‫من خیلی خنگم.
‫یادم رفت.
‫اشکالی نداره.
‫ذهنت جای دیگه‌ای بود.
‫نوآ، این درست نیست. ‫واقعاً درست نیست.
‫پدر و مادرهامون ما رو بهم چسبوندن.
‫فکرمی‌کنی این عادیه؟
‫سوفیا یه آدم فرصت‌طلب رومخه.
‫آره، دیدم چجوری از فرصت استفاده کرد و اومد کنار گوشت
‫داشت بهم می‌گفت که ‫چقدر من و تو کنار هم خوبیم.
‫- حتماً. ‫- چرا بهم اعتماد نداری؟
‫بهت اعتماد دارم.
‫شک ندارم وقتی 12 سالش بود، چشماش چپ بوده و پاهاش کج.
‫می‌خواستم حسودیت نشه.
‫عه، واقعاً خیلی ممنونم. خداروشکر.
‫من رو جلوی اون مثل یه بچه نشون میدی، ‫انگار نیاز به محافظت دارم.
‫نه، مهم نیست. حق با اوناست. ‫زوج عالی‌ای هستین.
‫هیچی بین ما نیست.
‫گوش کن، کاملاً جدی میگم، نیک لیستر.
‫فقط یه دروغ دیگه بگی، همه‌چی تمومه
‫پس، اگه چیزی هست که باید بهم اعتراف کنی، ‫الان وقتشه.
‫هیچ‌چیز دیگه‌ای نیست.
‫می‌دونی؟
‫با هر دروغت فقط ثابت می‌کنی که ‫این تویی که به من اعتماد نداری.
‫انگار همیشه به یه بهونه نیاز داری ‫تا فاصله‌ت رو حفظ کنی.
‫می‌دونی، تو دلت نمی‌خواد من بیام باهات زندگی کنم.
‫- نوآ، می‌دونی که دوستت دارم. ‫- آره.
‫پدرم هم یه زمانی منو دوست داشت.
‫«نبودنت در خواب هم به دنبالم خواهد بود»
‫تتوی گره رو به خاطر اون زدی؟
‫چرا؟
‫اون سعی کرد تورو بکشه.
‫این کار رو به خاطر مادرت انجام دادی، نه؟
‫چرا؟ اون ترکت کرد.
‫می‌دونی؟
‫وقتی کسی رو خیلی محکم به بند می‌کشی،
‫یا درتلاش برای آزاد کردن خودش زخمی می‌شه ‫یا برای همیشه اسیر می‌مونه.
‫ما داریم چیکار می‌کنیم، نیک؟
‫توی مشکلاتمون می‌مونیم،
‫یا با واقعیت رو به رو میشیم ‫حتی اگه بهمون آسیب بزنه؟
‫از اینکه بقیه برام تصمیم بگیرن، خسته شدم.
‫دیگه بسه.
‫می‌خوام یکم شجاع باشم و ‫ببینم عاقبتمون چی میشه.
‫- راحت باش. هیچکس اینجا نیست. ‫- چقدر اثر هنری اینجا هست.
‫تور! عزیز دلم. ‫دلت برام تنگ شده بود؟
‫تو رو گذاشتن تا از این موزه مراقبت کنی؟
‫فکر کنم من برم، بهتر باشه.
‫نگران نباش. ‫همینجا منتظر می‌مونم.
‫توی کشوی وسطی یه جاساز هست.
‫می‌تونی توی کشو شکایت نامۀ من رو ‫برای درخواستِ حضانت نیک ببینی.
‫[درخواست حضانت آنابل گراسون ‫برای نیکولاس لیستر]
‫بعد از باج‌خواهیاشون هم ‫من رو مجبور کردن درخواست حضانتم رو لغو کنم.
‫تو پدربزرگ آندرو ‫و تیم وکلاش رو نمی‌شناسی.
‫از پسرش ویل متنفره. ‫چون اصلاً شبیهش نیست.
‫ولی داستان نوه‌اش فرق داره.
‫نوه‌اش وارثشه.
‫هیچ‌وقت بهم اجازه نداد ‫اون رو ببرم پیش خودم.
‫آره، من به ویل، با شوهر جدیدم خیانت کردم.
‫بابابزرگ این موضوع رو فهمید. ‫و ازش برای گرفتن نیک از من استفاده کرد.
‫خیلی بی‌انصافیه که...
‫چون از قبل از این اتفاق، ‫ویل با مامانت رابطه داشت.
‫واقعاً باعث تاسفه ‫که زودتر این موضوع رو نفهمیدم.
‫ضد چین و چروک! ‫چقدر بدبخته.
‫مسواک صورتی و مسواک سفید!
‫[نیک یک عکس ارسال کرد.]
‫آماده‌ای؟
‫همه‌چیز رو پیدا کردی؟
‫واقعیت همیشه درد داره.
‫باور کن با تمام وجودم ‫برای حضانت نیک جنگیدم.
‫فقط ازت می‌خوام این نامه رو بدی بهش. ‫همه‌چیز رو توش توضیح دادم.
‫نمی‌دونم کدومش بدتره...
‫اینکه اون ازت متنفره، ‫یا اینکه از خانوادش متنفره.
‫این رو خودش باید تصمیم بگیره.
‫اگه بفهمه بهت کمک کردم، ‫هیچ‌وقت من رو نمی‌بخشه.
‫مجبور نیستی مستقیم این رو بهش بدی، نوآ.
‫فقط مطمئن شو این نامه رو پیدا می‌کنه ‫و می‌خونه.
‫چه مدل بستنی‌ای می‌خوای؟
‫خانوادش. ‫خبر داری که دارن طلاق می‌گیرن؟
‫چی؟
‫باباش روکا رو به عنوان وکیلش استخدام کرد.
‫خودش بهم گفت.
‫قراره سر حضانت آنابل توافق کنن.
‫مراقب باش. ‫مطمئنم اون یه کلکی تو کارشه.
‫سوفیا، ‫امروز، روز شانسته.
‫- جنکینز امروز عمل داره. التهاب صفاق داشت. ‫- بیچاره.
‫پرونده راجرز از دستمون رفت ‫ولی چیزای زیادی یادمون داد.
‫لطفاً اون سیاهه.
‫- جلسه رسیدگی به پرونده کیه؟ ‫- پس فردا.
‫48 ساعت وقت داری تا آماده بشی.
‫- جلسه توی لندنه درسته؟ ‫- آره.
‫این اولین پروندۀ بزرگِ کاریته. ‫نظرت چیه؟
‫می‌تونی روم حساب کنی.
‫سلام.
‫سلام کک مکی.
‫چطوری؟ ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫هیچی. گفتم قبل از اینکه مگی بره ‫بیام ببینمش.
‫با استبان رفت بیرون بستنی بخره. ‫میشه پنج دقیقه بهم فرصت بدی؟
‫اون چیه؟
‫این دست خطِ مامانمه.
‫کی این رو آورده؟
‫یه نامه‌رسون دادش بهم.
‫گذاشتمش روی میز. ‫احتمالاً خودش از روی میز افتاده.
‫می‌خوای بخونمش؟
‫حتماً خیلی مهمه نیک.
‫یه لطفی کن.
‫از شرش خلاص شو.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫نمی‌دونستم هنوزم رز آبی وجود داره.
‫- لازم به اینکار نبود. ‫- چرا لازمه.
‫بخاطر اون اتفاقِ شوکه کننده‌ای که ‫اونروز با وزیر افتاد
‫یه شام عاشقانه بهت بدهکار بودم.
‫یه جور میگی انگار قراره از آسمون کوفته قلقلی بباره. ‫(دروغ که شاخ و دم نداره)
‫یه سوپرایز برات دارم. ‫ولی همچین چیزی نیست.
‫پس چیه؟
‫[تو مال منی]
‫- نه. ‫- چرا.
‫سر به سرم نذار.
‫چیه؟ ‫خوشت نیومد؟
‫فکر کردی ازش خوشم میاد؟
‫دلم نمی‌خواست پیام عاشقونه‌ای که ‫بهم گفته بودی از بین بره.
‫خب اینجوری انگار به صورت دائمی نوشتیش برام.
‫تتو قراره یه عمر رو بدنت بمونه، نیک.
‫این کار واقعاً دیوونگیه. ‫جدی میگم.
‫- بعداً پشیمون میشی. ‫- کار جدیدی نکردم نوآ.
‫فقط تو رو برای همیشه روی پوستم تتو کردم.
‫می‌خوام باهات روراست باشم.
‫ما قراره چند روز بریم لندن.
‫ما؟
‫من و سوفیا.
‫همه فکر می‌کنن پرونده رو باختیم ‫ولی اگه توی این پرونده پیروز بشیم،
‫ممکنه درای زیادی رو، به رومون باز کنه.
‫واقعاً برای جفتتون خوشحالم.
‫داشتم فکر می‌کردم و... ‫شاید صادق بودن زیاد هم خوب نیست.
‫بعضی وقت‌ها حقیقت یکم پیچیده است.
‫باهات موافقم.
‫به نظر خودت یه آدم بالغی که ‫داری کاری که می‌خوای رو انجام میدی.
‫ولی در واقع باید بدونی داری چیکار می‌کنی.
‫قول بده تا برمی‌گردم همینجا بمونی.
‫می‌دونی چیه؟ ‫یکم احساس عجیبی دارم.
‫انگار داری خیلی قشنگ باهام خداحافظی می‌کنی.
‫فقط چند روز دارم میرم سفر.
‫آره.
‫پس برای چی اون نامه رو پاره کردی؟
‫چون نمی‌خوام چیزی بدونم.
‫فکر کردم می‌خوای من رو ‫برای برطرف کردن مشکلاتم همراهی کنی.
‫این تصمیمیه که گرفتم، ‫باید بهش احترام بذاری.
‫لابد به صلاحمونه.
‫سلام مامان.
‫پس آپارتمانه اینه.
‫ویل همیشه می‌گفت برای لسترز فقط یه جا باشه ‫که توش بارفیکس و گاوصندوق باشه کافیه.
‫فقط چند روز قراره اینجا بمونم.
‫توی شامی که با وزیر خوردیم، ‫از حدت گذشتی و من تحملش رو نداشتم.
‫عمراً بدونی چقدر سخته احساساتت رو کنترل کنی
‫و حالت رو از بقیه قایم کنی.
‫نکنه می‌دونی؟
‫خیلی سعی کردم ‫توی رابطه‌ات با نیک دخالت نکنم...
‫چرت نگو.
‫تو یکسال فرستادیش سان فرانسیسکو ‫تا ما از هم دور باشیم.
‫حقیقت نداره. ‫اتفاقی بود.
‫آره خب، همونقدر اتفاقی هم ‫وقتی نیک اومد خونه...
‫من چند روز رفتم سفرِ اروپا نه؟
‫حتی با سوفیا فرستادیش لندن. ‫واقعاً آفرین.
‫البته این بار موضوع کاری بود.
‫برام مهم نیست. ‫نمی‌ذارم تو 18 سالگی با یکی دیگه زندگی کنی.
‫نمیگم اینکار رو می‌کنم. ‫ولی زندگیِ خودمه مامان.
‫باید بذاری خودم تو زندگیم اشتباه کنم.
‫باشه. ‫ولی نباید دانشگاهت رو فراموش کنی.
‫الان داری پولای ویلیام رو مدیریت می‌کنی!
‫می‌خوای آیندت رو فدا کنی؟ ‫به نظرت اون همچین کاری برات می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫نوآ من همیشه باورت داشتم، ‫حتی از وقتی بچه بودی.
‫از همون وقتی که ‫توی بیمارستان گذاشتنت توی بغلم
‫یا وقتی که خون‌ریزی داشتی.
‫من قدرت رو توی چشمات می‌بینم.
‫من مطمئنم تو با این اراده‌ات ‫به هرچیزی که بخوای توی زندگیت می‌رسی.
‫من فقط باید فرصتش رو برات جور کنم.
‫بگو کجا باعث سرافکندگیت شدم ‫کجای راه رو اشتباه رفتم.
‫- میشه بهم بگی؟ ‫- میشه بگی اونشب...
‫که بابام داشت من رو با چاقو می‌زد کجا بودی؟
‫توی یه هتل مجلل کنار کی خوابیده بودی مامان؟
‫می‌دونم کنار بابا چقدر عذاب کشیدی.
‫برای همین هیچ‌وقت نمی‌خواستم اذیتت کنم.
‫ولی الان که این رو می‌دونم، ‫آزادم که عاشق هرکسی که می‌خوام باشم.
‫بدون هیچ قید و شرطی.
‫یه نفر ازت عکس گرفته؟
‫بله بابابزرگ. ‫واقعاً مسخره است.
‫نوآ ترجیح میده توی مکان‌های عمومی نباشه.
‫برای همین، کمتر همدیگه رو می‌بینیم.
‫خیلی خوشم میاد این چیزا رو برام میگی.
‫اون زن بی‌نظیریه.
‫دیگه لازم نیست قایم شی.
‫بابابزرگ، می‌خواستم درمورد یه چیزی باهات صحبت کنم.
‫برایار رو یادته؟
‫بهش رسیدگی کردم، دیگه مزاحمت نمی‌شه.
‫- فراموشش کن. ‫- اتفاق دیگه‌ای هم افتاده، نه؟
‫چرا ازم خواستی که یه مدت ناپدید شم؟
‫ببین، نیک، یه روزی، وقتی که مسئول شرکت شدی،
‫باید با تمام مشکلاتش روبرو شی.
‫اما تا اون موقع، اینا رو به من بسپر.
‫اگه چیز دیگه‌ای هست، می‌خوام بدونم.
‫برایار دوسال توی بیمارستان بود.
‫از قبل از اینکه تورو ببینه حالش خوب نبود. ‫پس خودت رو عذاب نده.
‫هیچ ربطی به تو نداره.
‫«هنوز توی آپارتمان پدربزرگمی؟»
‫«آره»
‫«مراقب ان باش»
‫نوآ! دارم غذا می‌پزم! ‫می‌خوای بخوری؟
‫نه، ممنون، قبلاً خوردم.
‫- عالیه. یکم برات میذارم توی ظرف پلاستیکی. ‫- باشه.
‫انگار نیک اون رو کاملاً توی مشتش داره،
‫درسته، کوچولو؟
‫اون دقیقاً همین‌طوریه.
‫با یه کلمه یا تورو تا هفت آسمون می‌بره...
‫یا پنج متر زیر خاک دفنت می‌کنه.
‫اما نمی‌ذاریم برنده بشه، درسته، برایار؟
‫این ماییم که باید اون رو ‫پنج متر زیر خاک دفن کنیم.
‫نه، لطفاً. ‫یه شام دیگه با والدین نه.
‫- نوآی بیچاره. ‫- خیلی حسودیش شده بود.
‫هی، حقیقت داره که حتی با اینکه فقط 18 سالشه ‫ازش خواستی باهات زندگی کنه؟
‫شاید این تویی که حسودیش می‌شه.
‫بیخیال، سوف. من دوست‌پسر کنترل‌گر دوست‌داشتنیت نیستم.
‫فقط دارم میگم که داشتن تو به عنوان دوست‌پسر ‫آخرین چیز توی لیستمه.
‫آره، چون تو مثل یه کوه یخی، دختر خوشگل.
‫تنها چیزی که می‌تونی دوست‌داشته باشی کارته.
‫تو یه احمقی.
‫- ببخشید، فقط می‌خواستم شوخی کنم. ‫- اوهوم.
‫می‌دونم که اینجوری نیستی.
‫گوش کن، نیک، نوآ رو دوست داری؟
‫دیوانه‌وار.
‫ببین، نیک، یه نصیحت.
‫حداقل با نوآ، سعی کن کاری رو بدون فکر انجام ندی.
‫براساس تجربه‌م، وقتی رابطه‌ای داری که
‫خیلی‌ها می‌خوان خرابش کنن، ‫معمولاً نتیجه‌ش خوب نمی‌شه.
‫حکم.
‫- نه. ‫- آره!
‫- آره؟ ‫- آره!
‫شامپاین کجاست؟
‫نوآ!
‫یالا!
‫- سه! ‫- پسرها بردن.
‫خیلی خوبه. پس پسرها باید بنوشن.
‫- به اون نده. ‫- ندم؟
‫- نه. ‫- زیر سن قانونیه؟
‫آره.
‫- گوش کن. ‫- دلش می‌خواد.
‫خدای من. همه‌چی داره دور سرم می‌چرخه. ‫خب، من میرم بخوابم.
‫- نه. ‫- باورم نمیشه.
‫واقعا خسته‌م.
‫- ان از تو بهتر دووم میاره. ‫- چائو.
‫- راه اتاقت رو بلدی؟ ‫- خفه‌شو بابا.
‫- گم نشی. ‫- برو به جهنم.
‫قطعا گم میشه. ‫خیلی مسته.
‫خب، راهش رو پیدا می‌کنه.
‫او خدا.
‫همه‌چی دور سر منم می‌چرخه.
‫اگه چشمام رو ببندم، سرگیجه می‌گیرم،
‫پس بذار نگهش داریم برای یه روز دیگه.
‫- حتما. ‫- خیلی خب.
‫خوش گذشت.
‫آره. تو و برایار خیلی بامزه‌این.
‫خیلی خندیدم. بهش نیاز داشتم.
‫خوشحالم.
‫سه‌شنبه می‌بینمت.
‫خیلی خب.
‫تو نیکی؟
‫مایکلم. خوشوقتم.
‫ببخشید.
‫اون لحظه چی بود؟
‫- کدوم لحظه؟ ‫- همون لحظه.
‫لحظه‌ای در کار نبود.
‫سه‌شنبه می‌بینیش؟
‫اون مشاور مدرسه‌ست ‫و داره کمکم می‌کنه انترنی پیدا کنم.
‫می‌خوام از رستوران دربیام.
‫اونوقت داشتی چیکار می‌کردی؟ ‫رزومه‌ت رو بروز می‌کردی؟
‫صدات رو بیار پایین. برایار خوابیده.
‫قول دادی توی آپارتمان می‌مونی.
‫با مادرم بحثم شدم ‫و اونجا راحت نبودم.
‫اونوقت با این یارو پیدات می‌کنم.
‫با مادرم بحثم شد. ‫اصلا به تخمت هست؟
‫ما پرونده رو بردیم. تو برات مهمه؟
‫- منم با پدرم بحثم میشه، باشه؟ ‫- درباره کار.
‫من اونی‌ام که تحت فشار گذاشتن ‫تا با هم نباشیم.
‫با تو مثل خدا رفتار می‌کنن ‫که شامل دو دستی تقدیم کردن سوفیا هم میشه.
‫«دو دستی تقدیم کردن.»
‫سوف خنده‌ش می‌گیره.
‫شما خیلی باهم می‌گین و می‌خندین، مگه نه؟ ‫تو و سوف.
‫ببین نیک، من این مدت فکر کردم و ‫به نظرم باید به رابطه‌مون یه استراحتی بدیم.
‫بذار ببینم این چرخه ‫فضا-زمان رو متوجه میشم یا نه.
‫اون لحظه‌ی یکم پیش ‫الان به استراحت رابطه‌مون تبدیل شده؟
‫ما داریم مدام به همدیگه دروغ می‌گیم. ‫تو به من اعتماد نداری و منم به تو اعتماد ندارم.
‫و حتی دیگه خوش نمی‌گذرونیم.
‫خیلی مشروب خوردی. بخواب از سرت بپره.
‫آره، مگه نه؟ ‫بهتره حرفام رو نادیده بگیری.
‫می‌خوای واست رو کاغذ بنویسم ‫ا اونم پاره می‌کنی؟
‫نیک، جدی میگم.
‫این جواب نمیده. رابطه‌مون داره سرد میشه.
‫به من یه موقعیت شغلی تو لندن پیشنهاد دادن.
‫تو لندن. تبریک میگم.
‫یه هفته وقت دارم جواب بدم.
‫پس یه هفته وقت داری که تصمیمت رو بگیری.
‫اولتیماتوم میدی.
‫عالیه.
‫جشن سالانه شرکت هفته دیگه‌ست،
‫اگه تصمیم بگیری این دفعه توش شرکت کنی، ‫همونجا حرف می‌زنیم.
‫اونجا حرف می‌زنیم.
‫این چیه پوشیدی رفیق؟
‫مشکل چیه؟ قبلا ندیدی لباس کار بپوشم؟
‫لباس کار من این شکلیه.
‫چی کشوندتت اینجا؟
‫اخیرا خوابم بد شده.
‫- مشکل چیه؟ مشکلات بچه خرپول‌ها؟ ‫- هی، اومدم دیگه، باشه؟
‫ممنون که افتخار دادین ‫و حضور به هم رسوندین. تشکر می‌کنم.
‫و تو بودی که من و نوآ رو ‫ ‫تو اون هچل انداختی.
‫پس برای همینه که ارباب جوان ‫جواب تماس‌هام رو نمیده؟
‫رابطه‌م با نوآ شکرآبه ‫و نمی‌خوام دردسر درست بشه.
‫روت تاثیر منفی می‌ذارم؟
‫پس برگرد به حبابت. ‫نمی‌خوام کثیفش کنم.
‫ایتالیاییه. مرگت چیه؟
‫مرگم چیه؟ گاراژ داره به فنا میره. ‫هشتم گروی نهمه.
‫دارم از دوست‌دختر خرپولم کم میارم.
‫دیگه کششش رو ندارم!
‫وقتی تو مکزیک آه در بساط نداشتم، ‫تو کمکم کردی.
‫- چرا نمی‌ذاری الان من به تو کمک کنم؟ ‫- نه داداش.
‫من کمکت کردم دوباره سرپا بشی. ‫بقیه‌ش رو خودت کردی.
‫منم می‌خوام همین کار رو بکنم.
‫عه عه.
‫- نظرت چیه داداش؟ ‫- دیگه مسابقه نمیدم.
‫بیخیال داداش. ‫آخریشه. قسم می‌خورم.
‫- جنا می‌کشدت. ‫- نه، چون فکر همه‌جاش رو کرده‌م.
‫مسابقه شب جشنه، خب؟
‫پس وقتی که نوآ و جنا آماده میشن ‫و خودشون رو آرایش می‌کنن،
‫ما آماده می‌شیم و با یه بهونه جیم می‌زنیم.
‫مسابقه می‌دیم و قبل از اینکه وقت عکس دسته‌جمعی برسه ‫برمی‌گردیم داداش. مو لا درزش نمیره.
‫ما؟
‫من و رفیق فابریکم.
‫اصلا راه نداره. ‫در ضمن، من ماشین ندارم.
‫- از میکل بخواه بهت قرض بده. ‫- نه ممنون.
‫شنیدم رونی هم قراره مسابقه بده.
‫همون روز از زندان درمیاد.
‫اون حرومزاده رو از وقتی نوآ رو دزدید ندیدی.
‫بهم بگو که نمی‌خوای برش گردونی به زندان.
‫این که هر مهمون قراره ‫سر کدوم میز بشینه یادت نره.
‫می‌تونی این رو درست کنی لطفا؟
‫- بفرمایین. ‫- ببخشید خانم.
‫امکان نداره بشه این چروک رو از بین برد.
‫نه، یه چروک بیشتر چندان فرقی نمی‌کنه.
‫با تو نبودما، ‫تو باید همه چروک‌ها رو از بین ببری.
‫سلام.
‫واو. قضیه تاکسیدو چیه؟
‫از نیک قرض گرفتم.
‫پس از اون هدیه قبول می‌کنی؟
‫خیلی خوب به نظر میای.
‫توام همینطور.
‫هی، ما داریم می‌ریم بیرون. ‫باید یه سر به آپارتمان نیک بزنیم.
‫آره، من کیف پولم یادم رفته. ‫تو جشن می‌بینمتون.
‫چائو.
‫تو باشگاه بیلیارد ندیدمت.
‫- اوضاع چندان به نفعت پیش نرفت. ‫- الان داری با چی سر و کله می‌زنی؟
‫تاکسیدو؟
‫از گاراژش اونقدری پول درنمیاره ‫که مامانش رو از مکزیک بیاره اینجا.
‫ولی کسب و کار واسه تو خیلی خوب پیش میره.
‫پولی که پدر نوآ برای کمک به دزدیدنش
‫پیشنهاد داده بود کجاست؟
‫نیک، اشکالی نداره با ‫ماشین قدیمیت مسابقه بدم؟
‫لذت ببر.
‫ممکنه تا مدت‌ها نتونی ازش استفاده کنی.
‫آروم باشین، باشه؟ اومدیم اینجا مسابقه بدیم.
‫وقتی همه برسن، ‫قوانین رو وضع می‌کنیم.
‫همه اینجاییم. ‫زودتر شروع کن که زودتر تموم بشه.
‫یه مسابقه‌دهنده هنوز نیومده.
‫ولمون کن.
‫نگاشون کن. عوضی شماره یک و عوضی شماره دو.
‫خب، مسیر گردش رو می‌دونین.
‫- روش کار هم می‌دونین. ‫- سلام پسرها.
‫برنده صاحب15هزار یورو و شرط‌ها میشه.
‫می‌خوای دوباره شرط ببندی رونی؟
‫با تو همیشه.
‫باید یه دور کامل بزنین ‫و برگردین به خط پایان.
‫خیلی خطرناکه.
‫توام که خیلی خطر رو دوست داری، مگه نه نیک؟ ‫همیشه داری با آتیش بازی می‌کنی.
‫آماده‌ایم که خیابون‌ها رو ببندیم،
‫اما یادتون باشه، اگه سر و کله پلیس ‫پیدا بشه، خودتونین و خودتون.
‫و فقط وقتی مسابقه رو تموم کنین، ‫پول رو می‌گیرین.
‫موفق باشید و امیدوارم ‫بهترین راننده برنده بشه.
‫سلام قند عسل.
‫از کجا درباره مسابقه فهمیدی؟
‫کون لختم رو گذاشتم روی کاپوت اون ماشین. ‫فکر کردی متوجه نمیشم؟
‫می‌دونی چند ماه باید توی گاراژ کار کنم ‫تا پولی که
‫اینجا گیرم میاد رو دربیارم؟
‫شرمنده عوضی شماره دو.
‫اما اگه کسی قراره ‫این مسابقه رو ببره، اون ماییم.
‫اینا رو بذار اونجا.
‫- چه خبر؟ چطوری؟ ‫- خوبم. دارن شروع می‌کنن.
‫لعنتی.
‫گاز بده! گاز بده!
‫خوب بود دخترها.
‫دخترها! جوک قشنگی بود، ‫اما دیگه بسه.
‫فکر می‌کنی ما بخاطر شما پسرها اینجاییم؟
‫لطفا بگایی بالا نیارین. ‫لیون باید این مسابقه رو ببره.
‫شرمنده. من خیلی رقابتی‌ام.
‫و من به عنوان یه کمک‌راننده کاپیتالست،
‫نمی‌خوام هزار یورو هزینه ورودی از چنگم بره.
‫بهم گفتن تو فرق بین کوکایین ‫و خاویار رو متوجه نمیشی.
‫من شما پسرها رو به حال خودتون رها می‌کنم.
‫پلیس؟ چند نفر دیوونه ‫دارن غیرقانونی مسابقه میدن.
‫- لعنتی. یکی لومون داد. ‫- لعنتی.
‫پلیس. همه جاده‌ها رو باز کنید. باز کنید.
‫15 هزار یورو با شرط‌ها، آره؟ ‫رابطه‌مون همینقدر می‌ارزه؟
‫- کثافت مغرور. ‫- دارم تمرکزم رو از دست میدم جنا!
‫اونم؟
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫لعنتی!
‫«تماس از نیک» ‫«پذیرفتن - پیام گذاشتن - رد کردن»
‫جاده‌ها رو بستن.
‫قبل از اینکه تصادف بشه از اینجا برو.
‫اگه تصادف کنی، میشه اولین تصادفت نیک؟
«کک‌مکی»
‫چند سال پیش با یه دختر موقرمز تصادف کرد.
‫یه روز داستانش رو برات تعریف می‌کنم.
‫آره.
‫واحدهای دو و چهار، ‫از خیابون بعدی میانبر بزنید.
‫کنترل اوضاع دستته دیگه بلوندی؟
‫بهم یه ماساژ پا بدهکاری.
‫پشمام دختر. گه توش.
‫برو! برو!
‫لعنتی!
‫لعنتی! لعنتی!
‫بزن بریم.
‫دارم میام سراغت مو بلوند.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، واسه خودم لم دادم.
‫جدی؟
‫ایست، پلیس. ماشین رو نگه دارین!
‫- دیگه از دستم عصبانی نیستی. درسته؟ ‫- نه. عصبانی‌ام. چطور؟
‫خب، میشه بکشید کنار؟ می‌خوام رد بشم.
‫- امکان نداره. ‫- خل شده.
‫ایست! ماشین رو نگه دارین.
‫- خبری نیست. گوش نمی‌کنن. برو. ‫- از نیترو استفاده می‌کنم.
‫یالا خانم‌ها. لطفا ماشین رو نگه دارین.
‫یالا. لطفا تمومش کنید.
‫لعنتی، نیترو.
‫بزن بریم!
‫«تماس از کک‌مکی»
‫عوضی شماره یک، ‫می‌دونی چرا اینجاییم، مگه نه؟
‫دیگه هیچوقت همچین فرصتی گیرمون نمیاد.
‫پس بیا نهایت استفاده رو ازش ببریم، ‫خواهر کوچولو.
‫ساندویچ خواهر!
‫هی! دارید چیکار می‌کنید؟
‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫بکش کنار کونی.
‫لعنتی، ماشینم.
‫نه! نه!
‫نگه دارید!
‫باید قبل از اینکه بقیه ‫پلیس‌ها برسن از اینجا بریم.
‫- همه بزنید به چاک! فرار کنید! ‫- تکون بخورید! تکون بخورید!
‫آفرین داداش.
‫بیا بیرون. یالا!
‫بلند شو!
‫بهتره با یدک‌کش ببریدش.
‫- خوش اومدی گرگ. ‫- ممنون.
‫- خوش اومدی. ‫- ممنون.
‫آقای تاویش.
‫حالت چطوره لیون؟ ‫به پیشنهادم فکر کردی؟
‫بیا بریم بابا.
‫ممنون که دعوتم کردی.
‫واسه دوربین‌ها لبخند بزن.
‫یه حرومزاده اون بیرون هست ‫که اگه ببیندت واقعا کفری میشه.
‫امیدوارم.
‫نیک، این طرف!
‫سوفیا لطفا.
‫لطفا لبخند بزنید.
‫- جنا، بهم گوش کن. ‫- تنهام بذار. عجب احمقی بودم.
‫همیشه باعث شدی بخاطر ‫پول داشتن احساس گناه کنم.
‫- تو و اون عقده حقارت احمقانه‌ت. ‫- حق با توئه.
‫اما اتفاق عجیبی تو اون مسابقه افتاد.
‫من برنده شدم و هیچ حسی نداشتم جنا.
‫می‌دونی من چه حسی دارم لیون؟
‫که تو من رو بخاطر کسی که هستم دوست نداری.
‫تو نمی‌تونی پولم رو از شخصیتم جدا کنی.
‫گوش نمیدی چی میگم جنا.
‫من 15 هزار یورو بردم ‫و هیچ حسی بهش نداشتم.
‫منم هیچ حسی ندارم.
‫تموم شد لیون.
‫دیگه مایی وجود نداره.
‫وقتی همچین کارهایی می‌کنی، ‫همچین اتفاق‌هایی میفته.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫هیچوقت نتونستم بابت ‫نامه‌ی توی دفتر ازت تشکر کنم.
‫اصلا یادم نبود.
‫- بابت پرونده راجرز تبریک میگم. ‫- ممنون.
‫هنوزم باورم نمیشه.
‫توام میری لندن؟
‫آره. میرم.
‫لذت ببرید.
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫همیشه می‌خواستم من رو به جشن بیاری عشقم.
‫سلام نیک. حالت چطوره؟
‫چرا نیاوردیم؟
‫ما فقط سه سال پیش ‫به مدت چندماه با هم قرار گذاشتیم.
‫اینطوری تعقیب کردن من بی‌معنیه.
‫تو خیلی جذابی.
‫باعث افتخارم میشه آقای تاویش.
‫امیدوارم.
‫می‌دونستم با اون میای.
‫نمی‌تونستم نه بگم. باباش ازم خواست.
‫انتظار نداشتم با برایار بیای.
‫منم نتونستم نه بگم.
‫یه هفته تموم شده.
‫- هنوز تا نیمه شب وقت هست. ‫- آره.
‫با سوفیا میری لندن؟
‫تا ساعت 12 وقت دارم تصمیم بگیرم.
‫تازه وقت داری با برایار خوش و بش کنی.
‫واسه همین آوردمش.
‫دوستای قدیمی هستین، مگه نه؟
‫در ضمن، بهم گفت قضیه ‫با اون پسره چطوری تموم شد.
‫واقعا هضمش سخت بود.
‫یه رقص باهات برای نیمه‌شب رزرو می‌کنم.
‫گاراژ رو می‌سپرم به برادرم.
‫پدر جنا بهم یه موقعیت شغلی ‫تو شرکت نفت پیشنهاد داد.
‫واسه همین باید از فرش شروع کنم.
‫به کلوب تضاد خوش اومدی.
‫اگه واسه با جنا بودن، باید پول پارو کنم...
‫این فداکاری رو می‌کنم.
‫عصر بخیر به همگی.
‫به جشن امسال خوش اومدین.
‫کی فکرش رو می‌کرد؟
‫پنجاه سال از وقتی که پدربزرگ اندرو اولین ‫دفتر وکالتش رو در لندن تاسیس کرد می‌گذره،
‫بعد شرکت بیمه تاسیس کرد، بعد دفتر مشاوره ‫و مابقیش هم که خودتون می‌دونین.
‫پس می‌تونیم الان بشینیم
‫و پیشنهاد می‌کنم از جاتون تکون نخورین
‫چون امشب پر از غافلگیریه.
‫اون برایار نیست؟
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫نمی‌خواد. خودم می‌تونم.
‫نوه مورد علاقه‌م.
‫هی، ببخشید، شما...
‫از راست مرد حسابی. ‫همیشه از در راستی برید بیرون.
‫دوستت کجاست؟
‫سورپرایز!
‫نگهبان‌ها رو خبر کن.
‫من تنهاتون می‌ذارم.
‫نخواستی از راه آسونش به حرفم گوش کنی.
‫برو بیرون.
‫نیک، آروم باش. آروم باش.
‫آروم باش.
‫هر حرفی می‌خوای بزنی، از طریق وکلامون بزن.
‫من بازیت رو از برم و نمی‌خوام ‫بهت وقت بدم تا نقشه بکشی
‫و دوباره همه‌چی رو از نیک پنهان کنی.
‫بیا بریم تو باغ. خودم و خودت تنها.
‫یا همه‌مون می‌ریم یا هیچکدوم.
‫فکرش هم نکن.
‫پس بیا همینجا حرف بززنیم.
‫نیک، باید بدونی که من پدرت رو ول نکردم.
‫اون موقع پای یه زن دیگه درمیون بود. ‫مگه نه رافائلا؟
‫قبل طلاق همدیگه رو می‌شناختین؟
‫نیک! نیک!
‫من می‌خواستم تو پیش من بمونی، ‫اما پدربزرگت جلوش رو گرفت.
‫- به حرفش گوش نکن! ‫- کافیه.
‫چی می‌خوای؟
‫اون چیه؟
‫تست تعین هویت.
‫چی شده ویل؟
‫مگی‌ئه.
‫مگی چی؟
‫اون دختر منه.
‫درسته. دختر من یه لستره.
‫این یه دروغه. مگه نه بابا؟
‫من همیشه درباره مگی شک داشتم.
‫الان که شوهرت داره میندازدت بیرون، ‫داری این حرف رو می‌زنی.
‫بخاطر خودم این کار رو نمی‌کنم. ‫اون خوک ازم تست دی‌ان‌ای خواست.
‫منم دخترم رو بی‌دفاع رها نمی‌کنم.
‫امکانش هست؟
‫شاید. تو باهاماس.
‫قبل از طلاق.
‫من عاشق اون مسافرت بودم.
‫از اینجا برید! از اینجا برید! برید!
‫دی‌ان‌ای من رو از کجا گیر آوردی؟
‫مسواک صورتی.
‫مسواک سفید.
‫قایمکی وارد عمارت شدی؟
‫کار من بود.
‫چی؟
‫من راش دادم.
‫چطور تونستی؟
‫چیزی که توی نامه نوشته شده بود، ‫واقعی بود نیک. اون ترکت نکرد.
‫تو نامه رو با خودت آوردی؟
‫فکر کردم حقیقت بهت کمک می‌کنه.
‫کمک می‌کنه چیکار کنم؟
‫که بفهمم پدربزرگم یه هیولاست؟
‫که پدرم کل زندگیم گولم زده؟
‫که مادرم هنوزم دوستم نداره
‫و فقط می‌خواد از آینده دخترش محافظت کنه؟
‫من حرفش رو باور کردم! فکر کردم ‫می‌خواد دوباره دلت رو به دست بیاره.
‫تو کمکش کردی نوآ.
‫می‌دونی باعث چی شدی؟
‫تو زندگی همه‌مون رو نابود کردی!
‫خانواده‌مون رو نابود کردی.
‫ما رو نابود کردی.
‫نه، ما رو نه.
‫همه اینا تقصیر توئه.
‫صبر کن، خواهش می‌کنم.
‫می‌دونی می‌خواستم تو جشن چی بگم، ‫درباره برایار، درباره مسابقات.
‫برام مهم نبود. ‫فقط می‌خواستم شجاع باشیم.
‫این فرصت تو برای شجاع بودنه.
‫و اگه شجاع نباشی هم برام مهم نیست.
‫من تو رو بیشتر از زندگیم دوست دارم ‫و نمی‌تونم هیچوقت رهات کنم.
‫این از رها کردن هم بدتره.
‫تو از پشت بهم خنجر زدی.
‫نیک!
‫نیک.
‫حالتون خوبه خانم نوآ؟ ‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫همه‌چی تموم شد.
‫نیک، روحت هم خبر نداره ‫چقدر داری گند می‌زنی.
‫شاید.
‫ولی گند خودمه.
‫نیک!
‫صبر کن داداش.
‫می‌دونستم آخرش می‌فهمی.
‫نمی‌خواستم بهت بگم اما.. ‫یه مدتیه که با هم می‌پرن.
‫اگه فکر می‌کنی این ناراحتم می‌کنه، ‫در اشتباهی.
‫خیلی احمقی داداش. ‫چرا سوفیا رو بوسیدی؟
‫نوآ، اوضاع با مادرم رو بگا داد. ‫حقش بود.
‫مادرت. مادرت. همه‌ش مادرت. ‫تو یه تخته‌ت کمه رفیق.
‫- باید بزرگ بشی. ‫- واسه من سخنرانی نکن. خودت چی؟
‫من؟ من نتونستم حتی نیم ساعت ‫از دست جنا عصبانی بمونم.
‫ترجیح دادم غرورم رو قورت بدم.
‫خوش به حالت. ‫امیدوارم تا ابد، به خوبی و خوشی زندگی کنی.
‫یادته بهت گفت که اونا ‫بچه‌ن و پر می‌زنن میرن؟
‫خب، پر زدن رفتن.
‫و بهمون نشون دادن که از ما خیلی بالغ‌ترن.
‫می‌دونی؟
‫وقتی جنا بهم گفت ‫رابطه‌مون تمومه، حس کردم...
‫که انگار...
‫انگار یه موج بزرگ قورتم داده.
‫بهم بگو وقتی همه‌چی رو با نوآ تموم کردی، ‫همچین حسی بهت دست نداد.
‫چرا داری این کارها رو می‌کنی؟
‫همه اشک‌هات رو هدر نده عزیزم.
‫کلی وقت داری تا دلت براش تنگ بشه.
‫نوآ کجاست؟
‫خیلی دیر کردی رومئو.
‫- چی بهش گفتی؟ ‫- خودت چی فکر می‌کنی؟
‫اینکه تو چقدر فوق‌العاده‌ای.
‫واقعا بابت قضیه تصادف متاسفم. ‫جدی میگم.
‫حتی منتظرم نموندی از بیمارستان دربیام.
‫همونجا با بیشتر از 20تا شکستگی ولم کردی.
‫و می‌دونستی تو چه وضعی بودم.
‫منظورت چیه؟
‫حامله بودم.
‫قسم می‌خورم خبر نداشتم.
‫خودت رو نزن به خریت.
‫بهم گفتن تو تصادف از دستش دادم.
‫اما می‌دونم کار تو بود.
‫خانواده‌ت! بیمارستان مال شما بود!
‫گوش کن، حرفت اصلا منطقی نیست برایار.
‫اما، اگه واقعا بچه‌ت رو از دست دادی، ‫باور کن، واقعا متاسفم.
‫عذاب وجدان باعث میشه تو حس بهتری پیدا کنی.
‫نه من.
‫من می‌خوام تو تاوان بدی.
‫بهم بگو نوآ کجاست.
‫احتمالا تو راه آپارتمانه.
‫تا مچ دستاش رو ببره. امیدوارم.
‫«تماس از نیک»
‫لعنتی.
‫نوآ! نوآ!
‫نوآ!
‫بیا. یکم خودت رو خشک کن.
‫کیفت رو بده من.
‫کلیدهام رو گم کردم.
‫نگران نباش.
‫نتونستم بخوابم.
‫من رو ببخش. ‫می‌دونم فقط می‌خواستم کمکم کنی.
‫دوستت دارم.
«برای خاموش شدن بکشید»
‫حالت خوبه؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫خدای من، داری یخ می‌زنی.
‫نمی‌تونم حرف بزنم. فقط بغلم کن.
‫نه، ممنون.
‫اون هنوز خیسه.
‫بیا، این رو بپوش.
‫چائو.
‫ما چیکار کردیم ویل؟
‫همه‌چی رو نابود کردیم.
‫می‌دونی، مگه نه؟
‫از الان به بعد هر اتفاقی که براشون بیفته، ‫تقصیر ماست.
‫«غیابت، وقتی خوابم به دنبالم میاد»
‫خداحافظ بابا.
‫«همیشه»
‫«نوآ من همیشه...»
«نوآ، من همیشه نورِ ‫درون تاریکیت خواهم بود - نیک»
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.