..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫زور بزن، زور بزن، زور بزن!
‫نمیتونم! درد داره! ‫ازت متنفرم، عوضی!
‫هی!
‫ببخشید، اما مادر باردار ‫اغلب به سیستم حمایتی خودش حمله ور میشه.
‫لینی، چرا باید هر روز نقش مامان رو بازی کنیم؟
‫اصلا نمی‌خوام مامان بشم.
‫هیچ وقت همچین حرفی نزن، کیت.
‫مادربودن بهترین کاریه که یه انسان میتونه بکنه.
‫و یه روزی، وقتی واقعا این کارو کردیم،
‫باید برای همدیگه باشیم.
‫چون مامانامون مردن.
‫خب، آره.
‫حالا دستمو بگیر! دارم زایمان می‌کنم!
‫لینی، فقط برای اینکه خمیازه بکشی زنگ زدی؟
‫کیت، نمی‌تونم برای نیازهای بدنم تصمیم بگیرم.
‫ولی واقعا فکر می‌کنی امروز اتفاق بیفته؟
‫جدی می‌گی؟
‫داره تو رو برای سالگردتون به یه رستوران شیک می‌بره.
‫می‌خواد بهت پیشنهاد ازدواج بده!
‫یعنی گفت یه چیز خیلی خاص داره که ازت می‌پرسه. داره اتفاق می‌افته.
‫خب، پس واقعا فکر می‌کنی امروز اون روزه؟
‫می‌دونم امروز اون روزه.
‫و امروز همون روزیه که یه موی خاکستری پیدا می‌کنم،
‫چون همین الان یه موی خاکستری پیدا کردم. واو!
‫اوو، می‌تونم ببینم؟
‫- گمشو از اینجا بیرون! ‫- باشه. خیلی خب.
‫اون باعث میشه که پایین تنت باهوش‌تر به نظر برسه.
‫حالا این قراره تا تابستون مثل استیو مارتین بشه.
‫لعنتی! مارک، موچین من کجاست که قرار بود فقط مال خودم باشه؟
‫وای خدا، حالت خوبه؟
‫همه چي اوکيه. ‫به همين خاطر بالش‌ها رو اونجا گذاشتم.
‫پيداش کردم. ببخشيد. ‫يه دونه موي زير پوستي مزخرف داشتم.
‫- برو بیرون! ‫- باشه.
‫لعنتي!
‫میگی بله؟
‫اممم، بله.
‫آره، ازدواج!
‫اینقدر منتظر این لحظه بودم.
‫عزیزم، داره اتفاق میفته.
‫من سبیل دارم؟
‫نه، دیوونه‌ای!
‫نه بابا، مگه من سبیل دارم؟
‫خیلی دوستت دارم. ‫مدرسه می‌بینمت.
‫- خداحافظ. ‫- راستی، مگه من سبیل دارم؟
‫خدای من، مارک؟ مارک؟
‫بله؟
‫وای این دفعه نمیای تو! بیا تو!
‫باشه. فقط...
‫اوه...
‫وای عزیزم.
‫- خدای من! ‫- بچه دار میشیم.
‫بچه دار میشیم دیگه!
‫چرا خیس شده؟
‫ادراره، مارک.
‫"اوه، رومئو! رومئو! ‫کجایی تو، رومئو؟"
‫"پدرت رو انکار کن و اسمت رو رد کن،
‫یا اگه نمیخوای،
‫فقط قسم بخور، عشقم،
‫دیگه کاپولت نیستم."
‫خانم نیوتن...
‫الان خیلی حالم بده، باور نمی‌کنی!
‫باشه. ممنونم که اینو بهم گفتی، بِرِت.
‫برو، بشین.
‫حالا، همه متوجه شدن
‫چی تو این متن فوق‌العاده داره اتفاق می‌افته؟
‫آره، جولیت داره سعی می‌کنه حال کنه!
‫بله. خیلی باحال بود، لیام. یه جور نگاه کردن به قضیه اینه.
‫ولی از اینم فراتره.
‫این دو نفر عاشق هم هستن، و به همین خاطر همه شما اینجا جمع شدین.
‫والدین شما عاشق هم شدن،
‫و بعد بهشون بزرگترین هدیه رو دادی...
‫وقتی‌شون کردی مامان و بابا.
‫یه سبیل داری.
‫می‌دونستم.
‫اوه!
‫همه، روی خلاصه‌هاتون کار کنید، باشه؟
‫سلام.
‫هی، خوشگل خانوم، ‫ساعتمو خونه جا گذاشتم.
‫میشه تو راه شام برداریش؟
‫باعث میشه بقیه چیزاى که پوشیدم، یه کم بهتر به نظر برسن، می‌دونی؟
‫حتما، میتونم بگیرمش.
‫انگار میخوای امشب خیلی تیپ بزنی.
‫باید واسه تو خوشتیپ باشم، عزیزم.
‫ممنون که ساعت رو گرفتی. ‫امشب میبینمت.
‫چشم. خداحافظ.
‫خوشحال به نظر میرسی. خوشم نمیاد.
‫فکر کنم دیو امشب داره ازش خواستگاری میکنه.
‫اوووه!
‫فکر کنم بتونم خودم رو برای ساقدوشی آزاد کنم.
‫ولی آخر هفته ها نمیتونم.
‫آره. نمی‌دونم ‫اگه لازم باشه نگران این موضوع باشی یا نه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من مشاور راهنماییم، پس دارم راهنمایی می‌کنم.
‫کلی آدم گمراه تو این مدرسه هستن.
‫اگه من نبودم، ‫همه چی به هم می‌ریخت.
‫هی!
‫کجا بودی؟
‫بوی کوکائین میدی. ‫برمی‌گردم.
‫بعدا راجع به لباس‌ها حرف می‌زنیم.
‫توی کمدت چی داری؟ ‫هشت‌بال، نه ‌بال؟
‫صبر کن تا اینجا رو تزئین کنم
‫اوه!
‫آها، اینجایی!
‫اوه، دیو!
‫سایز چهار؟ عاشق اینم که همچین فکری میکنی!
‫وای خدا!
‫ببخشید. سلام.
‫پاشو.
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام.
‫دیدی که ‫روی پله ها یه کم زمین خوردم؟
‫یه تلوتلو خوردن؟
‫فکر کنم اون دختره منو انداخت.
‫خیلی خوشگل شدی. لباستم قشنگه.
‫خب، ممنونم. یه کم تنگه.
‫انگار دارم از یه نی نفس می‌کشم.
‫ولی آخرش همه مون اینجوری میشیم، نه؟
‫فقط داشتم راجع به پیر شدن و مردن شوخی می‌کردم.
‫سفارش بدیم.
‫وقتشه!
‫خب، در هر حال...
‫چهار سال، من و تو، چه مدت طولانی‌ای!
‫خودت بهتر میدونی!
‫و داشتم به خودم میگفتم،
‫«دیو، وقتشه یه کم اوضاع رو بهتر کنم.»
‫- آره، یه کم اوضاع رو بهتر کن. ‫- درسته؟
‫شامپاینتون رو سفارش دادید آقا.
‫رسید، ممنون. شماها میتونید برید.
‫ما وسط یه کار خیلی مهمیم.
‫بريم.
‫لینی... ...میخوام منو خوشبخت‌ترین مرد دنیا کنی.
‫نوش جان
‫وای خدا! چقدر قشنگه!
‫همینه، درسته؟ اینجاست؟
‫اوه...
‫کجایی؟
‫چی... داری چیکار می‌کنی؟
‫من... من...
‫ببخشید، فکر کردم...
‫ام... خیلی استرس دارم،
‫ولی بگو چی می‌گفتی، ‫نگران این نباش.
‫دیو، چه غلطی میکنی؟
‫فکر کردم میخوای ازدواج کنی.
‫لایني، بیا دیگه.
‫نمیشه که با زنت یه رابطه سه نفره داشته باشی.
‫- عجیبه، نه؟ ‫- آره، چندشه.
‫زن، عجیب. دوست دختر، باحال.
‫به هر حال، من حساب رو پرداخت میکنم.
‫به آپارتمان من برمیگردیم،
‫اون لباس رو از تنت درمیارم، ‫و میبینیم چی میشه.
‫لایني، چه غلطی میکنی؟
‫جَلَوِ چشمِت یه نمایش راه میندازم! یه نمایشِ حسابی!
‫یه نمایشِ درجه یک بهت نشون میدم! ‫یه نمایشِ حسابی میخوای؟
‫اینم یه نمایش! ‫داره میاد سمت تو و لباسِ قشنگت!
‫گمشو!
‫لینی.
‫واقعاً شام نخوردم.
‫لینی!
‫این غذا افتضاحه.
‫لازم نیست تقصیر مویرا باشه!
‫- خانوم نیوتن؟ ‫- چیه؟
‫سوالا رو خودم پخش کنم؟
‫نه.
‫امتحان شفاهی داریم.
‫چی؟
‫خب، فرض می‌کنم ‫همه شما با امتحان شفاهی آشنا باشین.
‫شیطونای کوچولو!
‫برت.
‫داستان رومئو و ژولیت درباره چیه؟
‫اوه، خب، یه داستان عاشقانه قشنگه.
‫جواب غلط.
‫هیس! همه برت رو هو کنید.
‫هیس!
‫- حسابی هو کنیدش. ‫- هیس!
‫هیس! خیلی ساده لوحانه.
‫کی بود؟
‫آها! لیام.
‫بله. لیام، میشه یه کم یادآوری کنی، ‫داستان رومئو و ژولیت واقعا درباره چیه؟
‫رومئو فقط یه تیکه میخواد؟
‫دینگ دینگ دینگ دینگ دینگ دینگ دینگ!
‫جواب درست!
‫سه نفر با هم...
‫کاری رو انجام میدن که فقط باید دو نفر انجام بدن.
‫مثل الاکلنگ؟
‫دقیقا مثل الاکلنگ!
‫میدونی چی؟ ‫کتاب‌هاتون رو بیارین جلو.
‫همه کتاب‌هاتون رو بیارین جلو.
‫بیاین دیگه، من که کل روز وقت ندارم. ‫بیاین دیگه، کتاب‌های لعنتی رو بدین به من!
‫بیاین دیگه، بیاین دیگه، عجله کنین!
‫- عجله کن! ‫- می‌ترسم.
‫این مربوط به سبیلته؟ ‫چون خیلی بهتر شده.
‫نمی‌خوام بسوزم و بمیرم! برو بیرون!
‫خب بچه‌ها، بیاین دیگه. ‫بدو، بریم.
‫ببخشید. معذرت می‌خوام. همه گرم بمونید.
‫آروم باش.
‫باشه. ببخشید.
‫سلام.
‫وای، عزیزم. خیلی متاسفم.
‫تقصیر تو نیست.
‫به من نگاه کن.
‫تو ماهى. و ستاره‌ها.
‫و یه پوشک کثیفِ.
‫یه هیولای غول‌پیکر از جاذب‌های خون!
‫فقط فکر می‌کردم اون همون یارِ منه.
‫میدونی، همون یکی، یکی.
‫دیو رو به جهنم!
‫نه به اون احتیاج داری نه هیچ پسری دیگه.
‫من یه خانواده می‌خوام.
‫این آرزوی منه.
‫به این آرزو می‌رسی. هر کسی می‌تونه.
‫هر کسی جز من،
‫چون دیو میخواد یه چرخی تو سوراخای جدید واژن و کون بزنه.
‫حالا سوراخای من چی؟
‫سوراخای من به درد نمیخوره که یه بچه از توش در بیاد؟
‫باشه، میشه دیگه نگی سوراخ؟
‫ببخشید، فقط دارم فکر میکنم به سرِ کلفتِ بچه
‫که از سوراخم بیرون میاد، خیلی زیاده.
‫الان نمیتونم تحمل کنم. ‫اوه، ممنونم.
‫الکل نمیخوری. افتضاح شدی.
‫نمیخوای راجع به سوراخ حرف بزنی. ‫حامله‌ای مگه؟
‫- نه! ‫- نه؟
‫نه! بندازش دور!
‫چی؟
‫نه، ببخشید. ‫نمیدونم چرا اینو گفتم.
‫ببخشید. خدایا.
‫من فقط... ‫فکر می‌کردم اول خودم بچه‌دار بشم
‫و تو خیلی طولش بدی و، میدونی،
‫سعی کن باهاش کنار بیای [یا قبولش کنی]، ولی بعید میدونم بشه.
‫و تو فقط یه ‫حیوون خونگی عجیب و غریب، یه جور بی‌برند،
‫مثلا سمور یا یه چیزایی از این قبیل، بگیر. نمیدونم.
‫ولی خیلی خوشحالم برات.
‫یه بچه؟
‫لینی، نمیخواستم الان بهت بگم.
‫لطفاً عصبانی نشو.
‫وایسا! چرا باید از دست تو عصبانی بشم؟
‫یه بچه! خیلی خوشحالم برات.
‫خب، منظورم اینه که...
‫آره، ولی تو همین الان بهم گفتی که باید سقطش کنم.
‫زمانش خیلی بده. فکر میکردم نامزد باشی
‫و من حامله باشم و همه چی قشنگ باشه، ولی من...
‫نه، اشکال نداره. قشنگه.
‫عجب!
‫بارداری.
‫می‌دونم. خیلی عجیبه.
‫خیلی دیوونه‌وار.
‫مرسی که فهمیدی قرار بود غذا بخورم.
‫آره، می‌دونستم.
‫فقط واسه جشن گرفتن تو ‫و فکر نکردن به دیو.
‫سلام، من دیو هستم، ‫و ما گروه "سه‌نفره‌ها" هستیم.
‫این اولین آهنگ ‫از آلبوم اولمون، "سه‌نفره‌ها" هستش.
‫اسم آهنگ هم "سه‌نفره‌ها" هستش.
‫مطمئنی که حالت خوبه و میتونی امروز اینجا باشی؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫من، خب، خوبم.
‫الان بهترین کار برای من، سر کار بودنه.
‫اصلا چرا باید خانواده بخوای
‫وقتی که داری ‫تمام روز با این بواسیرهای خونین کار می‌کنی؟
‫لیام، حرفمو شنیدی.
‫تو تنها معلمی هستی که شنا بلد نیستی.
‫خیلیا شنا بلد نیستن.
‫میخوام با باباش بخوابم، ‫نامادریش بشم،
‫و بذاریمش واسه فرزندخواندگی.
‫قرار نیست تهدیدشون کنیم.
‫لاینز، این منم. ‫تو که می‌تونی دختر! بهترینِ بهترینایی.
‫جلوی بچه اینجوری حرف نزن.
‫هنوزم که بچه نیست، ‫فقط یه جنینه.
‫اصلاً جنین هم نیست، ‫فقط یه مشت اسپرمِ در حال تخمیرِ.
‫اونجا نشسته مثلاً...
‫خیلی ممنون بابت اون تصویرسازی امروز.
‫ها! دختران طلایی، دختران طلایی.
‫وای. چطوری این سریال رو می‌شناسی؟ ‫مگه خیلی جوون نیستی؟
‫واقعاً؟ تو این سن و سال عزیزم؟
‫چون تو، مثلاً...
‫... چهل سالته؟
‫بله، هستم. حالت خوبه؟
‫- خیلی معذرت میخوام. ‫- اشکال نداره. خواهش میکنم.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫خدایا، ازش متنفرم.
‫خیلی بده.
‫انگار که، نگاه کن. ‫اون معلم بچه هاست.
‫اینجا اجازه کشیدن سیگار داری؟
‫آره، فقط یه چیز بی‌خطره.
‫باورت میشه اون تارانتولا قراره مامان بشه؟
‫شرلی حامله‌س؟
‫آره.
‫اون و کیت همیشه با هم هستن،
‫که این باعث میشه ما آزاد باشیم و روی دوستیمون کار کنیم.
‫یکی، دو. یکی، دو. ‫یکی، پنج، شش، هفت، هشت.
‫نه، نه، نه.
‫خدای من! میشه یه کم باهام حرف بزنی؟
‫لطفاً.
‫- سلام! ‫- میشه یه کم باهام حرف بزنی؟
‫لینی! خدای من، اینجا چیکار میکنی؟
‫- آره، دارم قهوه میخرم. اینجا کافه ست دیگه. ‫- حالت خوبه؟
‫- خوبم. ‫- میخوای راجبش حرف بزنیم؟
‫- نه. ‫- سرتو بالا بگیر.
‫- باشه، لطفا از روم بلند شو. ‫- خدای من، چه لباس غمگینی!
‫دارم با یه دوست خوبم گپ میزنم، نمیتونم زیاد حرف بزنم.
‫این کیه؟
‫ام...
‫لاته.
‫- اسمش لاته‌اس؟ ‫- آره.
‫آره. یعنی، میدونی، ‫فقط مثل لاته‌ی قهوه نوشته میشه.
‫لطفاً میشه؟
‫نمیدونستم انقدر... ولخرج هستی.
‫- باشه. لطفا. ‫- عاشق این رفتارت شدم. خیلی افتخار میکنم.
‫باشه. ممنونم.
‫نه، نمی‌خوام... این کارو بکنم.
‫میشه از دستشویی‌تون استفاده کنم؟
‫- آره. همونجا. ‫- خدای من.
‫دیوونم میکنه.
‫معذرت میخوام، باهاش کار می‌کنم. خیلی بده.
‫همش داره باهام حرف میزنه، میدونی؟
‫انگار، خب، مث کاری که الان باهات میکنم.
‫خب، باید اینجور چیزا رو جبران کنی، نه؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫اولد نوی؟
‫وای خدای من! این واقعا عالیه!
‫آینه ی منی؟
‫- نه، خوب نیست. ‫- باید روی کار با آینه مون کار کنیم.
‫نگاه کن، نمیخوام ناراحتت کنم،
‫اما فروشگاه اولد نوی هیچ ربطی به نیروی دریایی نداره.
‫- چی؟ ‫- می‌دونم، خیلی معذرت می‌خوام.
‫- اوه، نه. ‫- یکی باید بهت می‌گفت.
‫دیگه به اندازه کافی بزرگ شدی که بفهمی.
‫باید دیگه از همه کارمنداشون بابت خدمتشون تشکر نکنم.
‫آره، و درخواست مزایای جانبازان رو هم.
‫اسم شما دوباره چی بود؟
‫اسم من لاته ست.
‫- نه، صبر کن. اسم واقعیت چی بود؟ ‫- اسم من جاشه.
‫- جاش؟ ‫- آره.
‫خب...
‫یه قهوه‌ی سرد دم‌کرده برای جاش.
‫- خودم هستم. ‫- قهوه‌ی سرد تو زمستون؟
‫- و... ‫- لازم نیست بگی، همینجام.
‫- تو... ‫- شکلات داغ بچه‌گانه با...
‫... یه عالمه/خُلّاقانه خامه‌ی فرم‌گرفته.
‫اونقدر خامه که دیگه تقریبا شده میلک‌شیک.
‫برای ساشا فیرس.
‫- واو. ‫- ممنونم. خیلی دقیق بود.
‫هر اسمی که دوست داری می‌تونی بهشون بدی.
‫دارم سعی می‌کنم پرشور و شوق زندگی کنم.
‫- خب، این که خیلی پر سر و صداست! ‫- آره.
‫آره.
‫باشه، من این طرف می‌رم، که...
‫- من اینجام. ‫- باشه.
‫- روز خوبی داشته باشی. ‫- شما هم همینطور.
‫می‌بینمت وقتی که هر دوتامون داریم عرشه رو تمیز می‌کنیم.
‫اون چیه؟
‫می‌خواستم یه چیز دیگه از فروشگاه «اولد نوی»... بگیرم.
‫اوه، آره. خب، لنگر انداختیم! خشکی در نظره!
‫چی صدام کردی؟
‫اوه! ببخشید. خانوم شیک و‌پوشیده!
‫خداحافظ، لاته.
‫خانم باکلاس!
‫همه چی اینجا خیلی نرمه.
‫میدونم.
‫وای خدای من، این مانکن‌ها واقعا دارن دیوونم می‌کنن!
‫قراره تو هم همین شکلی بشی.
‫باردارم.
‫- سان‌پلگرینو. ‫- ممنونم.
‫ممنون.
‫بابا، سینه هام خیلی درد می‌کنه.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫و نمیتونم از بالا آوردن دست بکشم.
‫- اوه، چه بامزه! ‫- چندش!
‫مگه اینطوریه که انگار ‫"داریم بچه‌ها رو از فوتبال برمی‌گردونیم خونه"؟
‫خب، این مغازه یه کم... ‫یه کم زیادی داره، نه؟
‫آره، نه، یعنی، افتضاحه. ‫لازم نبود این کارو بکنیم.
‫تو منو اینجا کشوندی. ‫میخواستم برم پدیکور کنم.
‫نه، نه، نه.
‫فقط می‌خوام ببینی چقدر هواتو دارم.
‫هستی دیگه. همیشه از طرف تو حمایت رو حس می‌کنم.
‫اگه خیلی سخته، اشکال نداره.
‫نه، برام سخت نیست.
‫فقط...
‫این چند وقت یه کم احساس تنهایی می‌کنم، ولی خب...
‫می‌دونی، احتمالا یادت هم نمیاد این حس چی هست.
‫آدمای متاهل هم خیلی وقتا احساس تنهایی می‌کنن.
‫ولی خیلی هوس باز شدم.
‫- واقعا؟ ‫- دیوونه شدم، هی دارم با چیزای عجیب غریب خودارضایی می‌کنم.
‫اوه.
‫- مثلاً مثل برنامه‌ی لیسانسه‌ی طلایی. ‫- آره؟
‫یه چیزی تو این مایه‌ها. ‫شاید چون بابام ترکم کرده؟
‫باشه. می‌دونی، ‫باید بیشتر، مثلاً، راز داشته باشیم.
‫چیه؟
‫- می‌خوام کاسه‌ی آکاییمو بالا بیارم. ‫- اوه.
‫- موهاتو بگیرم؟ ‫- نه، خوبم.
‫آره. ۱۱ ماهه ست، بیرون نمیاد.
‫می‌خوام ازش اجاره بگیرم. ‫خیلی سخته.
‫خانم، حالتون خوبه اون تو؟ ‫اندازه‌ی دیگه ای لازم دارید؟
‫نه، ممنون.
‫ای جانم.
‫میدونم. داری با تغییرات بدنت کنار میای.
‫فقط یادت باشه، این یه نعمته.
‫حتما شما و همسرتون خیلی ذوق زده هستین.
‫یا همسرتون. یا...
‫راننده دوبرش!
‫اوه.
‫اممم، میشه یه لحظه تنها باشیم؟ میشه یه کم خلوت کنیم؟
‫زن‌ها معجزه هستن. چند ماهته؟
‫شاید، با توجه به ‫ورم صورتت، پنج ماه؟
‫- گردنتو میشکنم. ‫- چی گفتی؟
‫دیوونه شدم. داغون شدم.
‫خب، اگه مچ پام اینقدر بزرگ بود منم همینطوری میشدم.
‫خب چند وقته حامله ای؟
‫از روز شکرگزاری.
‫روز شکرگزاری! رژه ی مورد علاقمه!
‫چی؟
‫می‌رم برات یه بوریتو بیارم، بعدشم پات رو ماساژ میدم.
‫- باید نازت رو بخرن. ‫- آره، باید.
‫- باشه، همونجا بمون. ‫- آره، میمونم.
‫باشه.
‫لایني؟
‫- بیا دیگه. ‫- چیزی رو صورتمه؟
‫نه، عالیه. ‫میدونی، همه آب دوست دارن.
‫سلام، با دیو تماس گرفتید.
‫- و مویرا. ‫- و اندی.
‫الان سرمون شلوغه.
‫پیام خودتون رو بذارید.
‫انگشتتو از اونجا در بیار.
‫سلام!
‫- صداتونو شنیدم. ‫- حالتون چطوره؟
‫- وای خدای من! ‫- حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫دیشب اس ام اس دادم. رسوند؟
‫اممم! خیلی عالیه. شماها خیلی خوب کار می‌کنید.
‫ماشاءالله، ماشاءالله، ماشاءالله.
‫مرسی.
‫مبارکه مامان.
‫وای، مرسی.
‫مامان، چه خوشگل شدی!
‫اوه!
‫ممنون.
‫داداش، کنار برو، حاملس.
‫حامله‌س.
‫ایستگاه بعدی، خیابان متروپولیتن/خیابان لوریمر است.
‫اوه، اوه.
‫ممنون، آره.
‫- خیلی قشنگ شدی. ‫- آره.
‫اوه، ممنونم.
‫پوستت مثل برق می درخشه
‫وای
‫احتمالا به خاطر حاملگیمه
‫مامان، میخوام حامله بشم
‫- میخوام امشب حامله بشم ‫- چی؟ نه، نه، نمیخوای
‫- نه وقتی ۱۵ سالته ‫- هیچوقت نمیذاری کاری انجام بدم!
‫ببخشید
‫برو گم شو
‫هی. ممنون
‫همه آروم باشین
‫ماماسته.
‫بیاین یه نفس عمیق و آروم بکشیم، توی فضای مادرانگی‌مون.
‫دم بگیرید و از واژن بالا بکشید.
‫و از مقعدتون بازدم رو خارج کنید.
‫بالا، بالا، بالا از طریق واژن.
‫و از مقعد بیرون.
‫حالا چشاتونو باز کنید.
‫خوش اومدین.
‫قبل از شروع، مامانای جدیدی اینجا داریم؟
‫یه نفر دیگه اومده کنارم.
‫ماماسته.
‫- ماماسته. ‫- ماماسته.
‫ماما سام. موکاسین.
‫چند هفته‌اتونه؟
‫ما تقویم مایا رو استفاده می‌کنیم،
‫پس مثلاً میشه روز کارگر، سال کبیسه،
‫روز شکرگزاری.
‫ببخشید، هنوز تو دنیای خودم غرقم، ‫ولی کلاس خودتونو برگزار کنید.
‫بیاید فعلا همینا رو نگه داریم.
‫خیلی خوش اومدید امروز.
‫حالا همه یه حالت راحت و خوب به خودتون بگیرین، هر پوزیشنی که حسش خوبه.
‫باشه...
‫هممم... اوه!
‫لعنت به جهنم! وای خدا!
‫حالم خوبه. خوبم.
‫- لطفا دستم نزن. ‫- فقط میخوام مطمئن بشم که بچه...
‫هی، هی، ازش دور شو.
‫اگه نیاز به کمک داشته باشه، خودش میگه.
‫هی، هی.
‫خیلی ممنونم که اونجا ازم حمایت کردی
‫خواهش میکنم. حالت خوبه؟
‫آره، خوبم. آره.
‫جو اونجا یه کم دیوونه وار بود.
‫- درسته، آره. ‫- فکر کردم یه امتحانی به یوگا بدم...
‫...ولی خب معلوم بود که به درد من نمی خوره.
‫بوی گندش مثل یه سالاد کصشعری بود اونجا.
‫آره، داشت.
‫درسته؟ چندش آور بود.
‫- آره، من مگانم. ‫- لینی.
‫وای، هورمونام دیوونه‌ام کردن، ‫شوهرمم داره دیوونم می‌کنه.
‫مطمئنم لازم نیست بهت بگم.
‫خب راستش، شوهر ندارم، ‫پس احتمالا باید بهم بگی.
‫آخ، چون من...
‫با هم نیستیم.
‫مجردم، تنهایی دارم این کارو می‌کنم.
‫خدا خیرت بده، خیلی شجاعی.
‫- ممنونم. آره. ‫- آره.
‫چطوری؟ ‫حاملگیت چطور پیش می‌ره؟
‫عالی...
‫واقعا؟ واو!
‫- باید از اینا بخری. ‫-وای خدا! آره، خیلی ممنونم.
‫خدایا، بهش نیاز دارم.
‫اوف!
‫این مقدار نرمالیه یا...
‫در واقع یه کمیش ‫خیلی راه درازه...
‫- ...ولی اشکال نداره. ‫- خدا رو شکر.
‫اوه، یه کم؟ باشه. ‫بقیشو برمی‌گردونم.
‫راستش، چرا نگهش نمیداری؟
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، کاملا.
‫- چه خوب! ‫- آره.
‫کاش یه چیزی داشتم که بهت بدم.
‫- خیلی خنده‌داری! ‫- ممنونم.
‫عجیبه اگه ازت بخوام با هم بریم بیرون؟
‫نه نه، خیلی دوست دارم با هم بریم بیرون.
‫- عالیه! ‫- آره.
‫وای چه شانسی، اینجا دیدمت!
‫- اینا بچه‌های منن. ‫- اوه خدای من! خیلی نازه!
‫- آره. ‫- سلام.
‫اون صورت کوچولوی نازه، نزدیک بود سوراخ کونم رو پاره کنه!
‫این هفته واسه شام نمیای خونمون؟
‫- آهای! ‫- بیا تو. اینجا.
‫- باشه. ‫- راستی من استیوم.
‫- سلام. ‫- ببخشید، شوهرم، استیوه.
‫تبریک میگم.
‫برای چی؟
‫برای حامله... حامله بودنت؟
‫آره خب، حامله‌ام.
‫- اوه... ‫- ببخشید، من...
‫حامله‌ام، عاشقشم، ولی ازش متنفرم. ‫عه! خدایا.
‫- درسته؟ ‫- باشه، خب، بعدا میبینمت.
‫آره، از آشنایی با شما خوشبختم.
‫از آشنایی با شما هم خوشبختم. خداحافظ کوچولوی خوشگل.
‫چرا انقدر زود اومدی؟
‫این زود بود؟
‫من دارم چه غلطی می‌کنم؟
‫ممنون که اومدی.
‫هی، میخوام باهات وقت بگذرونم.
‫اگه قراره برم تو جشن مسخره ی تعیین جنسیت شرلی، باشه.
‫خب، داشتم به جشن کوچولوی تو فکر می‌کردم،
‫فکر کنم باید یه تم «زن‌های خانه‌دار نیوجرسی» داشته باشیم.
‫مثلاً موهای پرپشت و ناخن‌های بلند.
‫آره؟
‫یعنی حسابی بزنیم به تخته!
‫خب، امم... مجبوریم یه جشن مشترک برای بچه‌ها بگیریم.
‫مشترک با کی؟
‫وای خدای من، چقدر قشنگی! اوه، اوه...
‫حیف، زندگی تو.
‫باشه.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫- چه نرمه! خب، بریم بچه ها. ‫- باشه.
‫وقت پیناتا! بریم.
‫دینگ، دینگ، دینگ، دینگ، دینگ.
‫جمع شید دور هم، انگشت‌مال‌های مادر، ‫می‌خوام یه سلامتی بدم.
‫خب، معلوم شد که ‫دخترم رو باردار کردم.
‫اوه، چه اشتباهی.
‫معلوم شد که آبِ کُرمِ من ‫از اون چیزی که فکر می‌کردم قوی‌تره،
‫بنزینِ درجه یک می‌پاشه.
‫این مرد دلیل اینه که ‫الان این همه لزبین داریم.
‫خب، باید این بچه رو خراب کنیم یا نه؟
‫صبر کن! میخوام یه سخنرانی کنم!
‫وقت منه، عزیزم.
‫- آره، بگو. ‫- دوستت دارم.
‫- منم دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫ای جانم.
‫- میخوام خودمو بکشم. ‫- نه، نه، نه.
‫خب، مطمئن نبودیم که راون بزنه یا من، اون پیناتای خوشگل رو بشکنیم
‫تا جنسیت نی نی رو بفهمیم.
‫ولی بالاخره تصمیم گرفتیم که این افتخار
‫به کسی برسه که این اواخر خیلی سختی کشیده.
‫به نظرم این میتونه اون روح 200 پوندی رو از زمین بلند کنه
‫لینی، بیا بالا و یه ضربه محکم به این کوچولو بزن!
‫- خوش شانسی ‫- بس کن
‫اوهوم، راستش ترجیح میدم اینکارو نکنم
‫بووو!
‫برو. بجنب
‫اوکی، گرفتم. ممنون
‫- آره، یه ضربه محکم بزن! ‫- باشه
‫خب، واقعا نمیفهمم چرا من باید این کارو بکنم
‫به جهنم با مخالفین!
‫حالم خوبه. حالم خوبه.
‫- خدای من! ‫- نمیتونه شنا کنه!
‫- لعنتی! ‫- نمیتونه شنا کنه!
‫صبر کن!
‫دختره! داخلش قرمزه!
‫خونه! این خون توئه!
‫هو!
‫میخوام...
‫- خدایا! ‫- لعنتی لینی!
‫نمیتونه شنا کنه!
‫- لینی، سلام. ‫- سلام.
‫- بیا تو. ‫- ممنونم. ممنونم.
‫- خدای من! چقدر قشنگه! ‫- خواهش میکنم.
‫آره، یه کتاب برات آوردم. ‫فکر کنم خیلی خوشت بیاد.
‫چرا انقدر مهربونی؟
‫من یه آدم خیلی خوبم دیگه!
‫کفشامو در بیارم یا...؟
‫اوهوم، آره، منظورم اینه که فقط اگه اشکال نداره که رو غذا پا بذاری!
‫خونه‌ی ما انقدر کثیفه که باید تخریبش کنن!
‫هی، استیو! باز چاقوها رو دستشه!
‫روشن!
‫ببخشید.
‫کانر!
‫کانر، بیا این‌طرف رفیق!
‫کانر!
‫- اوه، تو! ‫- سلام!
‫اون اون طرف رفت.
‫- باشه. ‫- آره.
‫چه روزی داشتم!
‫و این انقدر سوزش معده بهم میده، ‫ولی اصلاً برام مهم نیست.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫به سلامتی زنای باردار که مثل آدم حساب میشن ‫و به سلامتی علم.
‫به سلامتی!
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی، ممنونم.
‫بابایی روز رو نجات داد. هیچیش نشد.
‫عجب!
‫آها، و امیدوارم ناراحت نشی، ‫ولی داداشمو دعوت کردم شام.
‫همین الان اومده تو گاراژمون زندگی می‌کنه.
‫انگار داری ازش یه آدم مفتضح می‌سازی.
‫خب، موقتاً که.
‫با اون الاغِ خرِ بی‌خاصیت قطع رابطه کردم.
‫از اون موقع فقط با لباس راحتی راه میره.
‫خیلی حقیره.
‫همممم.
‫استیو، تو مشروب نمیخوری؟
‫نه، من تو برنامه هستم.
‫آره، بچه‌ی یه الکلی اینجاست...
‫- ... پس می‌فهمم. ‫- اوه، نه، نه.
‫من فقط یه دنبال کننده‌ی خیلی پروپاقرصِ برنامه‌ی "میز گردِ جادا" هستم.
‫هممم.
‫و فکر می‌کنه که ‫نوشیدن مشروب برای مردا ضرر داره.
‫- عالیه. ‫- بعلاوه، وقتی مست می‌کنم خیلی عصبانی می‌شم.
‫یعنی خیلی وحشتناک.
‫- استیو. ‫- یادم نمیاد، ولی خب پیش میاد.
‫من یادمه.
‫اوه. حرف از شاهزاده شد، شاهزاده رسید! ‫قسمت جدید اومد، تازه منتشر شده.
‫- چه موقعیت عالی. ‫- فعلا خداحافظ.
‫اون بی عرضه ای که تو گاراژت لونه کرده، رسید.
‫سلام.
‫وای خدای من، لاته!
‫چی؟
‫لینی.
‫وای.
‫شماها همدیگه رو میشناسید؟
‫- آره، میشناسیم. چند هفته پیش با هم آشنا شدیم... ‫- آره.
‫ولی انگار...
‫با بچه نبودید؟
‫آره، دقیقا.
‫لباسای اولد نوی. ‫هر چیزی رو میشه تو اون لباسا قایم کرد، نه؟
‫وای.
‫- دیوونه‌واره‌! ‫- شما دوتا کجا همدیگه رو دیدین؟
‫یه کافی‌شاپ. ‫حس می‌کنم داشتم قهوه می‌خریدم،
‫بعد یهو اومد سمتم ‫و شروع کرد حرف زدنای بی‌مزه!
‫و معمولا با غریبه‌ها حرف نمی‌زنم،
‫ولی انگار ‫واقعا به یه نفر نیاز داشت.
‫آره، و لینی یه نوع میلک شیک پودینگ خورد؟
‫ها؟ میلک شیک پودینگ بود... بود...
‫یادمه خیلی بیشتر از این مواد مغذی داشت، ولی...
‫- باید دوبل می‌گرفتی. آره. ‫- گرفتم.
‫- اوه، گرفتی؟ باشه. ‫- واقعا گرفتم.
‫خب، همسرت اینجاست؟
‫شوهر ندارم.
‫وای. جاش. خیلی غیرمستقیم پرسیدی!
‫چی؟ خب، می‌تونم هرچیزی رو بپرسم دیگه.
‫اینکه نیست که بگم، "هی، مجردی؟"
‫یعنی، تو که مجرّدی، نه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫این فقط یه چیزی از یه قرار یک شبه‌ست، پس...
‫- باشه. یعنی، عالیه. ‫- آره.
‫روز شکرگزاری.
‫واقعاً؟
‫وای!
‫- آره. ‫- آدما معمولاً روز شکرگزاری خونه می‌مونن.
‫چه شورشی!
‫آره. من نه. من که می‌رم بیرون.
‫می‌رم اون تخفیفای خوشمزه شب قبل از جمعه سیاه رو بگیرم.
‫تو تو یه حراج جمعه سیاه باردار شدی؟
‫آره. هیچ چیز مثل یه کوپن تخفیف برای ویتامیكس، منو هیجان زده نمی‌کنه.
‫آره.
‫- کسی چای می‌خواد؟ دلم چای می‌خواد. ‫- حتماً.
‫- چاي درست کنيم؟ ‫- نه، خواهش ميکنم. آره. ببين، اينجا يه کمي دارم.
‫- يه چاي سياه ميخورم. ‫- اوه.
‫چاي سياه. باحال.
‫میدونی که ‫یه جوری ریده‌مالی‌هامو ماست‌مالی می‌کنم.
‫بهت گفتم که من يه چاي‌باز حرفه اي هستم؟
‫اينو بهم نگفتي.
‫کارِت چيه؟
‫من مسئول يخ سابِ اصلي پيست اسکيت "وولمن رينک" هستم.
‫- واو. باحال. ‫- عالي.
‫آره، عالي. يا هر چي که دانشجوهام ميگن.
‫- نه، نه، نه! داری آتیش می‌گیری! ‫- وای خدای من! آتیش گرفتم!
‫- گوشیم کجاست؟ ‫- لینی!
‫وای خدای من! بچه!
‫از بچه خبر داره!
‫- این دیگه چه کوفتی بود. ‫- نه! استیو!
‫ده سال! شوخی می‌کنی؟
‫لعنت به همه چی!
‫لینی، خوبی اون تو؟ ‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫ام...
‫نه، نه، نه. خوبم.
‫یه سوختگی کوچولوئه.
‫خیلی کمِ. نگران من نباش.
‫من معلمم.
‫ما همیشه با این جور چیزا سر و کله می‌زنیم.
‫بچه‌ها خودشونو آتیش می‌زنن؟
‫حالم خوبه، باشه؟ اصلاً بهش فکر هم نکن.
‫باشه، دارم میام تو، ولی بدون اجازه دست نزن.
‫- قول میدم. ‫- نه، نه، نه. صبر کن.
‫یه ثانیه بهم وقت بده.
‫- مواظبش باش. ‫- آره.
‫لباس حموم استیو رو قرض گرفتی.
‫راستی، خوبم. ‫مثلا، حالم خوبه که دوباره برم بیرون.
‫نه، نه، خواهش میکنم.
‫میشه فقط پنج دقیقه دیگه اینجا بمونیم؟
‫آره.
‫همه چی خیلی منزوی کننده اس.
‫آره.
‫و تو هنوز حتی یکی از اونارو نخوردی.
‫درسته.
‫بهت نمیگن.
‫زن‌ها نمی‌گن چه جوریه، ‫واقعا چه اتفاقی می‌افته.
‫- درباره بارداری؟ ‫- درباره زایمان.
‫فکر کن. ‫چند تا داستان زایمان می‌شناسی؟
‫- هیچ‌کدوم. ‫- دقیقا.
‫یعنی، بعضی‌ها راجع به ‫اینکه چند ساعت درد کشیدن،
‫صحبت می‌کنن، ‫همین.
‫چرا اینطوریه؟
‫چون از این ‫همه ماجرا، این همه درد و رنج،
‫می‌گذری و بعد، یهویی، ‫مادر میشی.
‫وقتي واسه پردازش اتفاقي كه افتاده يا قراره بيوفته وقت ندارم
‫درسته.
‫با کانر مشکل داشتی؟
‫بعد از اینکه اومد بیرون بود.
‫همه چی خراب شد.
‫خونریزی شدیدی داشتم و...
‫ام...
‫اون رو سينه ام بود، ‫پس درواقع تو بهشت بودم.
‫خیلی خوب بودم.
‫ولی اون چیزی که داشت اتفاق می افتاد خوب نبود. ‫فقط خون زیادی از دست میدادم.
‫اون اولین باری بود که استیو رو ترسیده دیدم.
‫فکر کردی قراره بمیری؟
‫شاید.
‫خدایا.
‫من ترسوندتم؟
‫نه.
‫دیگه نمیتونم صبر کنم.
‫مادرت راجع به تولدت باهات حرف زده بود؟
‫مامانم وقتی شش سالم بود مرد، پس...
‫متاسفم، لینی.
‫اشکال نداره.
‫خدایا، چقدر خوبه که با یه آدم واقعی حرف بزنم!
‫مگ، باید یه چیزی بهت بگم.
‫میفهمم. خیلی دلمون میخواست باردار بشیم،
‫بعد بالاخره باردار شدیم، ‫و دیگه از کنترل ما خارج شده.
‫ترسناکه.
‫بعد از زایمان کانر خیلی حالم بد بود، فکر نمیکردم بتونم دووم بیارم.
‫اون نیست. من، ام...
‫ولی دیدنت تو این شرایط، و اینکه چقدر شجاعی...
‫به من قدرت میده.
‫بوی اینو میشنسی؟ ‫انگار پلاستیک سوخته ست یا یه چیزی.
‫نه.
‫خب شماره مو بهش دادم. شاید زنگ بزنه.
‫اصلا نمیدونم تو این مرحله چیو دارم ازش انتظار می کشم.
‫میدونی چیو آرزو می کنم؟
‫آرزو می کنم که کمک روانشناسی
‫که خیلی بهش احتیاج داری رو
‫دریافت کنی.
‫چون تو به کمک احتیاج داری. ‫نه یه کم کمک.
‫تو به یه تکنسین اورژانس احتیاج داری. ‫به یه پرستار آی سی یو احتیاج داری. به یه دکتر احتیاج داری.
‫یه روانشناس لازم داری.
‫یه دندانپزشک و یه متخصص پروکتولوژی لازم داری که با هم همکاری کنن
‫و توی یه نقطه وسط همدیگه رو ملاقات کنن
‫نزدیک شکم کف‌دارت ‫و همه اون آشغال‌ها رو مرتب کنن
‫و بوم، درش بیارنش!
‫چه پررویی که با این شکم قلابیِ لعنتی این‌ور اون‌ور می‌گردی!
‫میشه آروم‌تر باشی؟
‫میتونستم، ولی نیستم.
‫یه روز صبح از خواب پا نمیشی
‫و یهو می‌بندی‌ش به خودت و یهویی میشی یه آدم فوق‌العاده و باردار.
‫اینجوری که نمیشه!
‫راستش، اگه یکی از آشناهات تو رو با این وضع ببینه چی میشه؟
‫من چه کار کنم؟
‫یه سقط کوچولو می‌کنی.
‫وای خدای من! سوزان کوچولو!
‫از بین همه اسمای دنیا
‫این اسم رو برای بچه‌ی قلابی‌ات انتخاب کردی؟
‫چرا دارم به حرفات گوش می‌کنم؟
‫سه تا دستور منع تعقیب فعال علیه تو وجود داره.
‫که به من میگه سه نفر اون بیرون هستند
‫نتیجه آزمایش اومد.
‫همونطور که پیش‌بینی می‌شد،
‫احمقی.
‫ممنون که باهام اومدی خرید.
‫مارک اصلا به این بچه اهمیت نمیده.
‫نه، اهمیت میده.
‫نه بابا، حتی فکر نمی‌کنم تاریخ زایمان رو بدونه.
‫مطمئنم تاریخ زایمان رو می‌دونه.
‫مارک، تاریخ زایمان کی هست؟
‫گشنم نیست عزیزم.
‫- دقیقا. ‫- احتمالا...
‫دقیقا. ‫بیا مانیتورهای بچه رو چک کنیم.
‫چرا همه این چرت و پرتا سیاه و سفیده؟
‫نمی‌خوام اتاق بچه شبیه به اینکه تیم برتون تزیینش کرده باشه بشه.
‫خب، بچه‌ها تو دو ماه اول فقط سیاه و سفید می‌بینن.
‫- واقعا؟ ‫- نمی‌دونستی؟
‫از کجا شنیدی؟
‫غریبه‌های کوچولوی عزیز.
‫غریبه‌های کوچولوی... چیه این؟ چی؟
‫یه پیج اینستاگرامیه.
‫باید دنبالش کنی. ‫تعجب میکنم که نیستی.
‫مثل همه زنای باردار که دنبالش میکنن.
‫باشه، نه همه زنای باردار.
‫حالت خوبه؟ ‫انگار اصلاً ذوق نداری.
‫خب، چرا داری این همه چیزای مربوط به بارداری رو میخونی؟
‫چون... میخوام بدونی که چطور...
‫مثلاً بدونم که چی رو داری تحمل میکنی.
‫- خب، این خیلی خوبه. ‫- آره.
‫- ببخشید. ‫- اشکال نداره.
‫حتماً به خاطر هورمونامه.
‫سلام
‫بچه‌ای نیست؟
‫چه نمک پاشیه این بچه! ‫اون نمی‌دونه چی میگه.
‫چرا بچه‌ای نیست؟
‫که همه بچه دار نمیشن دیگه! ‫باشه پسرم، برو کنار لطفا.
‫من به بچه آسیب زدم؟
‫چه روانی کوچولویی!
‫- آره، باشه. بریم. ‫- کانر!
‫نه، این صدای مامانشه.
‫- باید... ‫- نه. باید خودش راهشو پیدا کنه.
‫- این تنها شانسیه که یاد می‌گیره. ‫- بایستید! باید والدینش رو پیدا کنیم.
‫- داری قایم می‌شی؟ ‫- دارم استراحت می‌کنم.
‫از چی داری فرار می‌کنی؟
‫کجا رفتی؟ ‫کانر، برگرد اینجا!
‫کانر؟ لطفا برگرد اینجا!
‫لعنتی.
‫کانر!
‫اوه، اینجایی.
‫دیگه اینجوری فرار نکن، باشه؟ ‫هیچ‌وقت، هیچ‌وقت، هیچ‌وقت. بیا اینجا.
‫لینی!
‫سلام
‫استیو، چه غلطی میکنی؟
‫بهش میگن یه موج همدلی، باشه؟
‫تا بتونم دردت رو حس کنم.
‫عزیزم، باید بگم که، ‫واقعا اونقدرها هم بد نبود.
‫- مزدا رو بیار. ‫- آره.
‫بریم.
‫لینی کجاست؟
‫نمیدونم. یهو ناپدید شد.
‫واقعا نگرانشم، میدونی؟
‫نه. باید بیشتر نگران خودت باشی، باشه؟
‫لینی خودشو تخریب می‌کنه.
‫عه!
‫واضحه که تازه این اصطلاح رو یاد گرفتی.
‫نه... چی لو داد؟
‫- الو؟ ‫- سلام لینی، جاشم.
‫امیدوارم مزاحمت نشدم.
‫نه، نه. داشتم... خب، برای حیوونای مریض کتاب می‌خوندم.
‫اوه. چه خوب.
‫نگاه کن، فقط خواستم ببینم این هفته دوست داری بیای پیست اسکیت یا نه.
‫وای خدای من، بذار یه نگاهی به برنامه‌ام بندازم.
‫خیلی سرم شلوغه. اوه! ‫انگار وقت آزاد دارم. اون‌جا هستم.
‫باشه، خب، چطوره فردا؟
‫عالی می‌شه.
‫اوکی، فوق‌العاده. ‫فکر کنم فردا می‌بینمت.
‫فردا اونجا می‌بینمت.
‫اوضاع داره بهتر می‌شه.
‫خدایا، چه حس خوبی داره! ‫از وقتی نوجوان بودم این کارو نکردم.
‫هیچ‌وقت کهنه نمیشه.
‫بهترین شغل دنیاست.
‫دیوونه‌ی کتاب بودم.
‫می‌دونم کلیشه‌ایه، ولی خب،
‫زندگیمو عوض کردن. و شعر.
‫- کیه شاعر مورد علاقت؟ ‫- آن سِکستون.
‫تا حالا اسمشو شنیدی؟
‫کی هست که اسم آن سِکستون رو نشنیده باشه؟ می‌دونی چی میگم؟
‫تو چی؟
‫آره، من جزو اونا هستم که نشنیدن!
‫روی یخ از اون چیزی که فکر می‌کردی بهترم؟
‫لعنتی!
‫- چی می‌شد اگه یه جوری... ‫- اوه!
‫خب بچه‌ها...
‫- ببخشید، یه کم... ‫- عالی بود!
‫وای خدای من!
‫ولی میدونی چجوری یه کار باحال انجام بدی؟
‫چجوری فهمیدی که آماده‌ی مادر شدن هستی؟
‫اوه...
‫یعنی...
‫همه اینو می‌خوان.
‫میخوای...
‫ازدواج کن و بچه دار شو.
‫چرا نباید بخوام؟
‫نه، منظورم اینه که می‌دونم...
‫از سن خیلی کمی می‌دونستم که بچه می‌خوام.
‫این عالیه. من...
‫خیلی خوش شانسی که خواهر داری.
‫- من خواهر و برادر ندارم. ‫- آره.
‫من، میدونی، خانواده ندارم، ‫پس نمی‌خوام تنها باشم.
‫همیشه می‌دونستم که یه خانواده می‌خوام.
‫فقط یه کم نگرانم که ‫این برام ممکن نباشه.
‫چی؟
‫یعنی نه بچه. ‫مثلا، دارم بچه‌دار می‌شم.
‫آره، نه، میدونی، ‫اون مسایل مربوط به شریک زندگی. آره.
‫اتفاق می‌افته. میدونی چی میگن؟
‫کلی گند خوردن، درسته؟
‫نه.
‫کسی اینو نمیگه. وزغه‌اس.
‫مثل "اولین وزغ کرم رو می‌گیره."
‫نه، پرنده‌اس. ‫"پرنده‌ی زود بیدار کرم رو می‌گیره."
‫پرنده‌اس.
‫ولی مطمئناً کلی گند زدن به حساب میاد.
‫وای، مرد!
‫اون مردی که می‌بینی ‫با اسکیتاش داره یخ رو خراب می‌کنه؟
‫عمداً این کارو می‌کنه.
‫هی! دیگه یخ رو خراب نکن، ‫حروم‌زاده!
‫میتونیم تو چند دقیقه بکشیمت!
‫رَبّنا، اینجا شکلات داغ دارید؟
‫آره.
‫دارین مسخره‌م می‌کنین؟
‫باید یه چند تا آلت تناسلی تو فتوشاپ به دهنشون بچسبونیم.
‫میخواستم بیام ببینم ‫به نظرت زیادی از حد بود یا نه؟
‫فکر کنم جوابمو گرفتم.
‫نه، منظورم اینه که عاشقشم. عاشقشم. ‫فکر میکنم خیلی تحریک آمیزه.
‫بزارید یه کم خلوت کنید بچه ها.
‫اممم، شرمنده. داشتم سعی میکردم ‫اون فالون دیوونه رو بخندونم.
‫آره.
‫فقط داشتیم شوخی میکردیم. ‫اینکه جدی گرفتیمش که نیست.
‫- آره، طعنه آمیزه. ‫- آره.
‫آره، خب، آره. شرمنده.
‫باید یه چیزی رو باهات درمیون بذارم، پس...
‫باشه. یعنی عاشق منی؟
‫چون من از قبل می‌دونستم.
‫نه، نه، نه. نه، من فقط...
‫داري ميترسونيم.
‫نمیتونی تو اتاق زایمان باشی.
‫یعنی چی؟ چرا نباید اونجا باشم؟
‫اگه بگی شرلی قراره اونجا باهات باشه...
‫- ...یه نفر رو میکشم. ‫- نه.
‫اون قرار نیست تو اتاق باشه، باشه؟
‫ولی راستش منو سورپرایز کرد و یه دولا گرفت،
‫فقط دو نفر می‌تونن تو اتاق باشن، پس...
‫پس مارک رو انتخاب می‌کنی ‫و یه ماما که به جفت بچّه بو می‌کشه
‫به جای بهترین دوستت ‫که کل عمرت می‌شناسیش؟
‫میدونی چی؟ ‫یه بارم که شده راستش رو بگیم؟
‫باشه، حاضرم راستش رو بگم.
‫- چه خوب. ‫- عالیه. بریم سراغش.
‫از اینکه باردارم عصبانی هستی.
‫نه، نیستم. خیلی مسخرست که همچین فکری می‌کنی.
‫خیلی خوشحالم برات.
‫همه جا باهات اومدم،
‫دارم نشونت میدم چقدر از این بارداری خوشحالم
‫آره، خیلی خوشحال به نظر میای، لینی.
‫نگاه کن، فقط عصبانیم
‫چون داری مثل یه احمقِ خرِ بیشعور رفتار می‌کنی.
‫اوه، این تویی، دوست من، که صورتت مثل یه پستانِ.
‫- واقعا؟ من؟ ‫- آره، همین تویی.
‫باشه. ‫میشه شما دوتا عوضی آروم بشید؟
‫حتی نمی‌تونید یه فحش درست حسابی هم بدید.
‫هر دوتون رو به یک اندازه دوست دارم، باشه؟
‫باشه. ولش کن.
‫لعنت بهش.
‫خانم نیوتن، اینو روی سکو پیدا کردم.
‫اوه! خب...
‫اوه.
‫کار درستی کردین که اینو به من نشون دادین. ‫ممنون.
‫لازم نیست به کسی چیزی بگین. ‫من خودم حلش می‌کنم.
‫عالیه.
‫خب، صبر کن، داشتي ميگفتي، باشه، ‫بعد با... قرار گذاشتی؟
‫با یه فروشنده‌ی بستنی توی کِیسی اسکوپس قرار گذاشتم.
‫ولی بعد فهمیدم که فقط به خاطر بستنی... باهاش بودم.
‫...و اين کافيه نيست.
‫- نه. ‫- بايد شيمي هم باشه، درسته؟
‫ميشه فقط بستني خورد و با فروشنده‌اش قرار نذاشت.
‫خودم فهميدم. ‫خیلی دیر فهمیدم.
‫تا حالا با زن باردار قرار گذاشته‌ای؟
‫تو کم‌باردارترین آدمی هستی که تا حالا باهاش قرار گذاشتم.
‫وای. صبر کن تا بچه دنیا بیاد.
‫می‌خوام دو هفته مونده به زایمان باشن.
‫پس ما با هم قرار داریم؟
‫نه. نمیدونم. ‫یعنی، با خیلی‌های دیگه هم قرار می‌ذارم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫- متاسفم که تو دوست معمولی منی. ‫- دوست معمولی!
‫تا پنج دقیقه پیش فکر می‌کردم همجنس‌گرا هستی!
‫اگه بخوای همیشه می‌تونیم با هم شوخی کنیم.
‫من که همیشه شوخی نمی‌کنم.
‫باشه، نه، من... می‌دونی...
‫اعصابم خورد شده
‫مثل ساز می‌شنومشون
‫جایی که سکوت بود...
‫طبل‌ها...
‫سیم‌ها بی‌درمان دارن می‌نوازن
‫این کار تو بود
‫یه نابغه‌ی تمام‌عیار سر کاره
‫عزیزم، آهنگساز ‫خودشو انداخته تو آتیش
‫آن سِکستون.
‫اسم آهنگ چیه؟
‫«بوسّه».
‫اوه، ببخشید.
‫- نه، من ببخشید. ‫- نه.
‫- من خوبم. اوضاع خوبه. ‫- اشکال نداره.
‫نه، فقط یه کم الان راجع به تنم حساسیّت دارم...
‫اوه، آره.
‫خب، من... ببخشید.
‫میخوای برقصیم؟
‫آره.
‫- یه استراحتی کنیم؟ ‫- حتماً.
‫وای.
‫- دیو. ‫- لینی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫نمیدونستم تو از...
‫- مشروب خوردن تو قایق خوشت میاد؟ ‫- آره، دیوونگی محضه.
‫این چه کوفتیه؟!
‫خب... شاید یه کم وزن اضافه کردم.
‫چی؟ چی شده؟ چیکار کردی؟
‫- من چیکار کردم؟ ‫- فکر می‌کردم از روش‌های جلوگیری استفاده می‌کنی!
‫چطور تونستی این کارو با من بکنی؟
‫خیلی عوضی هستی. ‫و نگران نباش چون مال تو نیست.
‫صبر کن، پس... کی این اتفاق افتاد...
‫روز شکرگزاری.
‫- تو خونه‌ی پدر و مادرم تو ورمونت بودیم. ‫- آها.
‫- همه‌ی اون مدت با هم بودیم. ‫- نه، مشخصه که نه.
‫اون موقع که...
‫- خواب بودي؟ ‫- درست حدس زدي.
‫وقتي خواب بودي، ‫رفتم تو حراج جمعه سياه.
‫و... با کسي توي بروکستون حال کردم؟
‫کاستکو.
‫چون اونجا بهترين تخفيف‌ها رو داره
‫و بهترين... آقا رو.
‫و اصلاً نمي‌دونم ‫به چي نگاه مي‌کني.
‫اصلاً چيکاره‌اي؟
‫دانشمندم.
‫این کار یه کار واقعی نیست.
‫شماها همه چیکاره‌اید؟
‫ما همه دانشمندیم.
‫من دیگه گذشته رو فراموش کردم. ‫و پیشنهاد می‌کنم شما هم همین کارو بکنید.
‫ببخشید.
‫یه نفر خیلی خوشگل داره میاد. خودم!
‫سورپرایز!
‫- مگ! ‫- لینی.
‫سلام!
‫خدای من، لینی!
‫چه مهربونه!
‫ممنون! چه خوب!
‫وای چه عالی!
‫اینجا تو... دلِ جنگلِ من چه کار می‌کنی؟
‫یه کارگاهِ رفع افسردگی دوران بارداری نزدیکه که میگن فوق‌العادست.
‫برای همین گفتم یهویی بیام سورپرایزت کنم.
‫اوه، چه جالب! من اینو ندارم.
‫اوه.
‫باشه، خب، من دارم.
‫قراره بذاری تنهایی با این جوجه‌ها روبرو بشم؟
‫نه.
‫این کارو با دوست خودم نمیکنم. من اومدم تو.
‫- قراره خیلی آرامش‌بخش باشه. ‫- باشه، عالیه.
‫- یه امتحانی می‌کنیم. ‫- بریم سراغش.
‫- خدای من، تو این هفته حسابی شکمت اومده بیرون! ‫- مگه نه؟
‫آره. یهویی اینجوری میشه.
‫نمیدونستم اینقدر زن تو دوران بارداری افسرده میشه.
‫آره. چون از اینکه فقط از شوق و ذوق سرشار نباشیم، خیلی خجالت می‌کشیم.
‫ببخشید، یه خانوم باردارِ محترم داره رد میشه.
‫شش هفته.
‫چه سینه‌های خوشگلی! می‌تونم اینو بگم، خودم دارم.
‫من هم دارم. ‫اگه خودت داشته باشی توهین آمیز نیست.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫آها، فهمیدم. ‫برای تو خوبه، ولی برای من نه.
‫تو یه توریست بارداری!
‫- نباید اینجا باشی. ‫- نباید اینجا باشی.
‫- نباید. ‫- نباید.
‫برو...
‫به بچه‌ام مشت نزن!
‫سلام خانم‌ها.
‫چطورین دخترا؟
‫خوبیم.
‫چرندیات!
‫لازم نیست اینجا به هم دروغ بگین، خواهرا.
‫اینجا جای راست گفتنه.
‫حقیقتا تو دوران حاملگیتون چه احساسی داشتین؟
‫بگین دیگه.
‫بیاین دیگه.
‫عصبانیم.
‫دیشب یه کاپ کیک از سطل آشغال خوردم.
‫نوک سینه هام خشک شده!
‫آره!
‫ممنون.
‫می‌دونم.
‫کون پر مو دارم!
‫چیکار می‌کنی مرتیکه؟
‫- کون پر مو دارم! ‫- خفه شو.
‫خب خانم‌ها، ‫می‌ریم یه دستشویی سریع می‌ریم،
‫که هر سه دقیقه یه بار این کارو می‌کنیم.
‫و اگه شما اون یه زنی هستین ‫که هنوز می‌تونین موقع بارداری مدفوع کنین،
‫آفرین به تو. حالا وقتشه.
‫- خیلی ممنونم. عالیه. ‫- خواهش میکنم.
‫بیرونش بیار. اون فوق العادست.
‫اوه،چرت! پرستار بچه ام ول کرد.
‫اوه،متاسفم. خیلی بده.
‫میشه لطف کنی ‫فردا شب از کانر مراقبت کنی؟
‫نمیدونم.
‫خواهش میکنم. تولد استیوه.
‫جاش یه بازی هاکی داره که باید بره، ‫و من هیچکس دیگه ای رو ندارم که ازش بخوام.
‫حس خوبی داره که کسی بهت نیاز داشته باشه.
‫آره، چه عجب!
‫خیلی خوشحالیم که اومدی اینجا.
‫خصوصا جاش.
‫- واقعا؟ ‫- اوه، چه جالب! اون امشب داره میره بیرون.
‫خب، باید برم.
‫ممنون.
‫برو گم شو!
‫هممم.
‫- سلام! ‫- سلام!
‫خیلی خیلی ممنونم. ‫جانم رو نجات دادی.
‫خواهش میکنم. خیلی خوشگل شدی.
‫- ممنونم. دوش گرفتم. ‫- آره.
‫هی کانر، از رو مبل پاشو.
‫اوه، سلام. خب، حدس بزن ببین قراره کی رو ببینیم؟
‫وای.
‫- هی، شاید سرمو بتراشم. چرا که نه؟ ‫- انجامش بده.
‫- لطفا این کارو نکن. ‫- باشه، خب، خوش بگذره.
‫- خیلی ممنونم. ‫- برو.
‫هنوزم دلم میخواد یه دوش حسابی بهت بدم.
‫باشه، نه، ولی برو یه خوشگذرونی حسابی کن.
‫- خوبیم، خودمون درستش کردیم.
‫- ممنونم. خداحافظ.
‫باشه. خداحافظ.
‫سلام.
‫اوه، آره!
‫اینو میخوای؟
‫ولی آره، فکر میکردم قراره...
‫ازدواج کنیم، یه خانواده تشکیل بدیم.
‫تا حالا همچین دروغ بزرگی گفتی که نتونی ازش دربیای؟
‫- آخ جون قایم باشک. ‫- وای خدای من! وای خدای من!
‫- ترسوندی منو. ‫- من این‌جا بودم.
‫بزار یه داستان واقعی برات تعریف کنم.
‫یه زمانی یه خانواده‌ای بود...
‫از شاهزاده خانم‌های خوشگل خوشگل...
‫به اسم کارداشیان‌ها.
‫و اونا تو یه کاخ زندگی می‌کردن
‫که باباشون با دفاع از یه قاتل براشون خریده بود.
‫هی، هی.
‫عمو جاشي.
‫آره، آره، ‫اعصاب خوردی نکن، کلاهبردار.
‫آره، معذرت می‌خوام.
‫فکر کردم ‫یه کم بهتر از این می‌تونم انجامش بدم.
‫خیلی نازی.
‫بیا کتابی رو که دوست داریم بخونیم، باشه؟
‫کتاب بدون تصویر.
‫«این کتابی بدون تصویره.»
‫«شاید به نظر برسه که
‫خوندن کتابی بدون تصویر توسط کسی دیگه
‫خیلی جالب نباشه.»
‫حتماً، آره.
‫خب، یه چند تا قانون داریم.
‫باشه، عالیه. من با قانون مشکلی ندارم.
‫میدونی، سایدر هاوس، وندر پمپ، همه این قوانین.
‫باشه، خب، فقط دو تا قانون.
‫نه دست زدن به من و نه نگاه کردن به من.
‫اوه، باشه. منظورم اینه که، میدونی،
‫دقیقا اون چیزی که تصور می‌کردم نیست،
‫ولی اگه این چیزیه که خانوم بزرگوار خواستن...
‫- چی؟ ‫- آره، آره. مشکلی نیست.
‫نه نه نه، بلدم.
‫نمیدونم چجوری برسم اونجا.
‫- آها، درسته، درسته. ‫- دستتو بده...
‫خب، شاید بتونم بیام بالا سرت.
‫مشکل حل شد.
‫باشه. آره.
‫- باشه. ‫- بیا بالا.
‫باشه، فقط بهم بگو وقتی تقریبا رسیدی.
‫باشه.
‫- باشه، پات رو حس میکنم. ‫- آره.
‫- بهم بگو کی نزدیک شدی. ‫- باشه، دارم...
‫دارم سعی می‌کنم فرود بیام.
‫آره، می‌دونی، من...
‫- باشه، دارم... ‫- چقدر طول می‌کشه...
‫- هنوز اون بالایی. باشه. ‫- بذار...
‫ببین. دارم یه جوری...
‫خب، این شاید بهتر جواب بده. باشه.
‫چی...
‫- فقط... ‫- فقط بگو داری چی کار می‌کنی.
‫دارم سعی می‌کنم بشینم رو...
‫نه، اون... میدونی چیه، اون... اشکالی نداره.
‫- فکر کنم خوبم. ‫- آره.
‫لازم نیست این کارو بکنی. خیلی مهربونی، ولی من...
‫- باشه. ‫- آماده‌ام، میدونی.
‫- باشه، حتما. ‫- آماده‌ست، میدونی.
‫تو چی؟ اوه، تو آماده‌ای.
‫- باشه، باشه. ‫- واو. عالیه.
‫- ممنونم. ‫- آره
‫- وای خدا. ‫- چه حس خوبی داره.
‫وای، چه حس خوبی داره! ‫آیسمن، خوشت اومد؟
‫آیسمن کیه؟
‫تو. چون زامبونی رانندگی می‌کنی؟
‫- آها، باشه، آره. ‫- باشه، لازم نیست...
‫- فقط یه چیزی رو امتحان می‌کنم. ‫- نه، عاشقشم.
‫- عاشقشم. من آیسمنم. ‫- باشه.
‫- آیسمن اومده. ‫- آره، خب.
‫- منظورم اینه، هنوز نه. هنوز نه. ‫- باشه.
‫بذار یه جور دیگه امتحان کنم.
‫- آخ، داشتم از این خوشم میومد. ‫- آره، ولی این بهتره.
‫این خوبه.
‫- باشه. ‫- این...
‫- خب. دوباره سر کاریم. ‫- خدای من!
‫- چه حالی میده!
‫خدایا!
‫- صبر کن. اون گاراژ نیست؟ ‫- نه، نه. مشکلی نیست.
‫- ریموت کجاست؟ ‫- پیداش کردم. پیداش کردم.
‫باشه. همسایه ها؟
‫کسی اون بیرون هست؟
‫ببندش. یکی داره میاد.
‫واقعاً عالی بود.
‫آره.
‫چشم انداز فوق العاده ایه.
‫ممنون.
‫هِی!
‫سلام.
‫اوه خدای من!
‫میشه رک باشم باهات؟
‫بله؟
‫من...
‫اینقدر به کسی نزدیک نبودم...
‫هیچوقت.
‫من هم.
‫خوبه، چون من واقعا...
‫فکر کنم میتونیم این رو درستش کنیم.
‫من اینطور فکر میکنم. یعنی تو و من و کوچولوی توی شکم.
‫حس خیلی خوبی داره که بالاخره بتونم دوباره به کسی اعتماد کنم.
‫من کاملا بهت اعتماد دارم.
‫نمیدونستم دوباره این حس رو تجربه خواهم کرد یا نه.
‫هممم.
‫- نمیتونم این کارو بکنم. ‫- نمیتونی... نمیتونی چی کار کنی؟
‫- ببخشید. ‫- صبر کن...
‫باید... باید برم.
‫صبر کن. چی نمیشه کرد؟
‫کانر رو داری؟
‫آره. صبر کن، چی گفتم؟
‫چرا داری میری؟
‫همه با هم بمونید.
‫پروانه‌ها رو لمس نکنید.
‫دگردیسی‌شون رو مختل نکنید.
‫کاملاً گند زدم.
‫هستی؟ چون اونجوری که من فهمیدم
‫جاش کیه که یه کم... گندش در اومده.
‫بس کن! بیا این طرف!
‫ببخشید. پروانه ها منو مضطرب می‌کنن.
‫تقریبا بهش گفتم. ‫تقریبا گفتم و بعدش...
‫دست نزن.
‫نمیدونم چه نوع رابطه‌ای ممکنه از این همه
‫دروغ گفتن جان سالم به در ببره.
‫خیلی دروغ گفتم. نمیدونم چی کار کنم.
‫اون یه موقعی حقیقت بارداری منو میفهمه، درسته؟
‫یعنی، قرار نیست ‫بچه رو فراموش کنه.
‫خدایا. باورم نمیشه ‫که عاشق برادر مگ شدم.
‫مسخره‌ست. یعنی، واقعا دوسش دارم.
‫باید اون بچه رو بیرون بکشی.
‫باید از شرّ بچه‌ام خلاص بشم.
‫اوه، چرت!
‫چرا فقط دارن رو تو می‌نشینن؟
‫- دارن رو من می‌نشینن؟ ‫- آره.
‫الان دارن رو من می‌نشینن؟ همین الان؟
‫- آره. ‫- سمّ حشره بخر.
‫حرومزاده‌ی عوضی!
‫ممنون که اومدی دنبالم.
‫خواهش می‌کنم.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم. دیگه بالا نمیارم، پس...
‫عالیه.
‫خودت چی؟ داری بالا میاری؟
‫نه.
‫- چرا باید بالا بیارم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بعضی وقتا صبحا آدم یه کم...
‫مثلاً، شکمشون غُرُغُر می‌کنه و... هیچی؟
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫فکر کنم فقط از جشن کوچولوی جدید استرس دارم.
‫عالی میشه. ‫ممنون که منو دعوت کردی.
‫این یعنی چی؟
‫چی؟ ممنون که منو دعوت کردی.
‫چرا نباید دعوت می‌شدی؟ ‫بهترین دوستمی دیگه.
‫اشکال نداره. من...
‫تو و شرلی.
‫به نظر میاد که قراره محشر بشه
‫قراره خیلی بهتر از هر چیزی بشه که میتونستم انجام بدم
‫واقعا باید برم
‫یه عالمه برگه دارم که باید نمره بدم
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره
‫باشه. اوکی
‫میخوام یه آزمایش تعیین پدر ببینم، درسته؟
‫نه، باورم نمیشه که قراره یکی به زودی بابایی صدام کنه
‫وای
‫- ببین چی پیدا کردم! ‫- چی؟
‫این کوفتی چیه؟
‫من همیشه آرزوم یه گاو بوده.
‫این آلباکاست.
‫یه ساعت و نیمه دارم ازش شیر میدوشم
‫چون تو بار فقط شیرهای تقلبی دارن.
‫با این بزی کوچولو فقط یه قاشق چایخوری شیر برای ماکیاتوم گیر آوردم.
‫چه باگذشتی!
‫- این کاملا مشخصه که نره. ‫- چی؟
‫داری سر یه بچه رو شیره می‌مالی.
‫همین صداها رو توضیح میده، ‫اونم خیلی شورِ.
‫ماکیاتو؟
‫صرف نظر می‌کنم.
‫گرت، می‌تونی این گاو رو تا ماشینم ببری؟
‫سلام لینی.
‫سلام کانر.
‫کانر؟
‫وای، چه غلطی کردم!
‫- لامصب! ‫- اون مرد توئه؟
‫- لامصب! ‫- لامصب!
‫- لعنتی! ‫- لعنتی!
‫لعنتی!
‫حتماً باید اینجا یه جایی باشه.
‫هی! چه خبر؟ خوشگلا اینجا چیکار می‌کنید؟
‫دوستتون شرلی دعوتمون کرد.
‫شرلیِ خودمون دیگه!
‫چرا جواب تلفن‌هامو ندادی؟
‫تلفن؟ چی؟
‫حالت خوبه؟
‫از این بهتر نمیشه!
‫- سلام ‫- اوه، سلام
‫اینا دوستایین که هیچوقت ازشون حرف نزدی؟
‫آره. جاش.
‫- سلام ‫- سلام
‫- و مگان. ‫- سلام
‫- تبریک میگم. ‫- اوه، ممنونم.
‫و بعد استیو و کانر هم هستن.
‫همه!
‫اجازه می‌دی... یه لحظه توجهتون رو جلب کنم؟
‫ممنون.
‫خب...
‫اول از همه، من و کیت خیلی خوشحالیم...
‫...که تونستین تشریف بیارین ‫به جشن کوچولوی ما.
‫یه دست تشویق!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خب...
‫خب، نمیدونستم قراره انقدر دیوونه کننده باشه،
‫ولی خب، یه جورایی باحاله، ‫پس مرسی که مجبورم کردین این کارو بکنم.
‫- ول کن بابا. ‫- چی؟ اوه.
‫یعنی، عاشقتم.
‫ول کن بابا!
‫- آره. ‫- یه عالمه احساس مختلفه.
‫ببخشید. اما...
‫میخوام یه دقیقه راجع به ‫کسی دیگه حرف بزنم.
‫کسی که همه ما میشناسیمش و دوستش داریم، ‫لینی! هورا!
‫نه. امروز روز توئه. ‫لطفا تمرکزتو روی خودت بذار.
‫لینی، همه تو مدرسه و اینترنت
‫می دونن که من ‫سکسی‌ترین معلم دنیام
‫و مهربونی سرگرمی مورد علاقمه.
‫پس میخوام امروز روز تو هم باشه.
‫نمی‌خوام اینجوری باشه. ‫امروز روز توئه، پس لطفا ولم کن.
‫- واقعا، لطفا ولم کن. ‫- باشه. بیا اینجا.
‫لینی حامله‌ست ‫و داره به سقط فکر می‌کنه،
‫که خیلی هم خوبه چون میدونی ‫من طرفدار حق انتخابم، مثل یه رولزرویس.
‫وای خدای من!
‫ولی این میتونه ‫آخرین شانس تک‌شاخ ما باشه!
‫صبر کن، نه، باید بری تو جزئیات.
‫پس امیدواریم بتونیم قانعش کنیم...
‫- ...که نگهش داره، درسته؟ ‫- بس کن.
‫- آره! ‫- خدای من، چت داره آتیش میگیره!
‫- بس کن. ‫- صبر کن، نه، این تلفن منه.
‫نه، خاموشش می‌کنم. ‫داری مثل دیوونه‌ها رفتار می‌کنی...
‫بس کن!
‫- خدای من! ‫- بس کن!
‫سقط نمی‌کنم!
‫نه اینکه مشکلی باهاش داشته باشم.
‫ای بابا، شرلی، من انجام می‌دادم.
‫کیت انجام داده.
‫مامانم تلاش کرد.
‫صبر کن، پس داری بچه رو نگه می‌داری! هورا!
‫نگه‌ش دار! ‫نگه‌ش دار! نگه‌ش دار! نگه‌ش دار!
‫بس کن! بس کن!
‫باردار نیستم! بچه‌دار نمیشم! ‫باردار نیستم... حامله نیستم!
‫دروغ می‌گفتم.
‫داشتم وانمود می‌کردم.
‫مگ.
‫استیو، مزدا رو حاضر کن، لعنتی!
‫جاش، بذار توضیح بدم.
‫به کمک جدی نیاز داری.
‫متاسفم.
‫می‌دونم دیگه هیچوقت دوستم نخواهی داشت.
‫فقط امیدوارم یه روزی ازم متنفر نشی.
‫ازت متنفرم نیستم.
‫نه؟
‫نه. دوستت دارم.
‫می‌دونستم یه چیزی شده.
‫فقط نمی‌دونستم چیه.
‫اصلا ازت عصبانی نیستم.
‫یعنی، خیلی از مارک عصبانیم.
‫به خاطر اینکه اصلا از این بچه خوشحال نیست.
‫واقعا سخت بوده بدون تو این کارو انجام بدم.
‫لعنتي.
‫حسودیم شد.
‫به تو... واقعا به مارک حسودی می‌کردم.
‫خنده داره.
‫جدی جدی.
‫همیشه به مارک حسودی می‌کردم. ‫اون کلی با تو وقت می‌گذرونه.
‫می‌خوام شوهرت باشم.
‫باید باشی. از شوهرم متنفرم.
‫بعضی وقتا فقط بهش نگاه می‌کنم و می‌گم: "خدایا!"
‫نه، اون پسر خوبیه.
‫کلی هم عاشقتِ.
‫و عاشق این نی‌نی هم میشه. واقعا از این بابت حسودیم میشه.
‫این نی‌نی قراره ‫باحال‌ترین، خنده‌دارترین،
‫و باحال‌ترین مامانِ کل دنیا رو داشته باشه.
‫گفتن سکسی‌ترین رو یادت رفت.
‫مامانِ ... آخه این بچه...
‫نه بابا، جدی میگم.
‫این بچه خیلی خوش شانسِ.
‫واقعا فکر میکنی؟
‫واقعا جدی میگی؟
‫تو تنها خانواده‌ای هستی که تا حالا داشتم.
‫اینکه خودت خانواده تشکیل دادی، منو دیوونه کرد، یه جوری شدم که...
‫...دیوونه وار دنبال یه عشق واقعی می‌گشتم.
‫خاک بر سرت، من عشق واقعیت هستم.
‫بیا اینجا.
‫سلام.
‫عکس بچه رو تو اینستاگرام دیدم.
‫خیلی نازه.
‫اممم... پسرِ.
‫من از اون آدمایی نیستم که کسی که به من آسیب زده رو آروم کنم.
‫درسته.
‫تمام چیزی که همیشه میخواستم این بود که مادر بشم.
‫از وقتی دختر کوچولویی بودم.
‫برای همین اون لباس بارداری رو پوشیدم.
‫رفتم تو اون کلاس یوگای مسخره.
‫و تو رو دیدم. و نتونستم جلوی خودم رو بگیرم که دوستت نداشته باشم.
‫و گیر افتادم.
‫میتونستی بهم بگی.
‫می‌دونم که چه قدر سخته زن بودن، باردار باشی یا نباشی.
‫خب، می‌خواستم بهت بگم...
‫یادته چه حالی میده وقتی خیلی زیاد آرزوی یه خانواده داشته باشی؟
‫البته. البته.
‫من همیشه آرزو داشتم که یکی منو انتخاب کنه، می‌دونی؟
‫لینی.
‫مهم‌ترین رابطه‌ای که قراره تو زندگیت داشته باشی، با خودته.
‫خب، دلم برات تنگ شده دختر.
‫بیا این طرف.
‫خیلی متاسفم.
‫اشکال نداره.
‫وای خدا. ‫داشتم این چیز رو نگاه می‌کردم و...
‫وای خدا.
‫نه، نه! نه!
‫- آره. آره. ‫- نه! نه!
‫- نه! ‫- وای خدا، جاش!
‫- هی، همین الان از اون بالا بیا پایین! ‫- نه!
‫همسایه‌ها دارن نگاه می‌کنن!
‫من هیچوقت پایین نمیام!
‫جاش، میشه یه دقیقه باهات حرف بزنم؟ فقط یه دقیقه.
‫چرا؟ تا دوباره یه دروغ دیگه بهم بگی؟
‫معلم نیستی. ‫نگهبانی فانوس دریایی هستی.
‫دروغ گفتم.
‫وقتی بهت گفتم تو روز شکرگزاری باردار شدم، دروغ گفتم.
‫وقتی گفتم کار خیریه برای حیوونا انجام میدم، دروغ گفتم.
‫انجام نمیدم. هیچوقت هیچ کار خیریه ای انجام ندادم.
‫اگه یه کمپینی چیزی باشه، کنسرو غذا اهدا میکنم،
‫ولی فقط چیزایی که واقعا نمیخوام بخورم، میدونی؟
‫لوبیا سبز فرانسوی، ذرت کرمی. من، میدونی...
‫ذرت کرمی دوست دارم.
‫استیو.
‫حرف اینه که وقتی میگم عاشقتم، دروغ نمیگم.
‫می‌دونم درخواست زیادیه، ‫ولی میشه از نو شروع کنیم؟
‫اسم من ساشا فیرس نیست.
‫سلام.
‫اسم من لینی نیوتنه.
‫اسم تو چیه؟
‫هیچ وقت واسه عشق یه کاری نکردی که یه کم احمقانه باشه؟
‫خب، اشتباه بود و معذرت میخوام.
‫اوخ، دستام.
‫میشه بیام تو؟
‫نه.
‫استیک با سیب‌زمینی سرخ کرده آوردم.
‫این چند وقت چطوری بودی؟
‫دیو، چی می‌خوای؟
‫تا حالا انقدر ازت فکر و ملاحظه‌کاری ندیده بودم.
‫مال منه؟
‫- آره. ‫- لعنتی، خاک بر سرم، میدونستم!
‫لعنتی، میدونستم! میدونستم!
‫مال تو هستن.
‫اونا؟
‫چی مثلاً دوقلو؟
‫سه تا؟ وای نه.
‫چطوری؟ چطوری؟ خدای من!
‫وای صبر کن.
‫نه، نمیتونم. نمیتونم اینکارو بکنم.
‫وای، زندگی من تموم شد. لعنتی!
‫نه، خوبه. خوبه.
‫آره، قراره... ‫آره، سه تا. دیوونگیه.
‫قراره همه رو نگه داری یا...
‫خدایا، چقدر بدی!
‫واقعا نیست؟ این واقعی نیست؟
‫اوه، خدای من... اوه، شکر خدا.
‫عه چه عالی! واقعی نیست. آره!
‫خیلی عوضی هستی.
‫خیلی بیشعوری.
‫یعنی چهار سال.
‫چهار سال لعنتی.
‫هیچ وقت عاشق من بودی؟
‫لینی، آره.
‫عاشق بودم.
‫متاسفم.
‫متاسفم که نتونستم خوشبختت کنم.
‫نه، لینی، تقصیر تو نیست.
‫فهمیدم که نمیتونم خوشبختت کنم.
‫میدونی، تو دوست داشتی ‫همسر و مادر باشی،
‫و من فکر میکردم که منم همینو میخوام، اما...
‫فهمیدم که خیلی بیشتر از اینا میخوام...
‫- حله. ‫- ترسو.
‫با این حال، هنوزم دوستت دارم.
‫میخوام حالت خوب باشه.
‫چه خوب!
‫من مهربونم.
‫یه بار دیگه حالِت رو جا بیارم؟
‫نه.
‫چرا برنمی‌گردی اونجا...
‫-...قبل از اینکه چاقو بزنمت؟ ‫- درسته. باشه.
‫آره! آره!
‫بل هوکس گفته بود،
‫«اون یه نفر که هیچوقت مارو ترک نمی‌کنه،
‫کسی که هیچوقت از دستش نمی‌دیم،
‫خودمونیم.
‫یاد گرفتن دوست داشتن خودمون به عنوان یه زن، همون جاییه که باید جستجوی عشق رو شروع کنیم.
‫خانم نیوتن،
‫یادگیری در مورد خودمون به عنوان یه زن، خیلی کسل کننده‌س.
‫- لیام، ساکت شو. ‫- باشه.
‫برت، دیگه سوالی نیست.
‫- اما خانم نیوتن... ‫- برت...
‫...امروز باید یه کم ازم فاصله بگیری، باشه؟
‫اما خوشحالم که در موردش با هم حرف زدیم.
‫لینی! یه دستگاه یخ‌زدا بیرونِ.
‫یه بار ماشین خودم رو دزدیدم!
‫که بتونم با پول بیمه اش، واسه دوست دخترم کیف بخرم.
‫- کیف؟ ‫- آره، یه کیف مارک دار.
‫این خیلی احمقانست.
‫آره. لینی...
‫دیوونه ای!
‫واقعا فکر می‌کنم، ممکنه از نظر پزشکی دیوونه باشی،
‫ولی خیلی بهم میخندونی.
‫عاشق اینم که چجوری بهم نگاه می‌کنی.
‫و من عاشق اینم که به تو نگاه کنم.
‫آخ.
‫با تو بهترین سکس عمرمو داشتم و هیچی ندیدم.
‫میدونی، یه بار کسی گفت: ‫" مواظب عشق باش،"
‫مگر اینکه واقعی باشه ‫و هر ذره وجودت بگه آره...
‫"حتی انگشتای پا."
‫اون سِکس تون.
‫ببین، فکر کنم منظورم اینه که...
‫سلام، اسم من جاشه.
‫- اوه، ببخشید! ‫- نه، نه.
‫- اوه خدای من، نه، من گرفتمش! ‫- من اینو رانندگی میکنم!
‫- گرفتمش! ‫- نه! پاتو از رو گاز بردار!
‫- فکر کردم رو ترمز هستم! ‫- از جلوی ماشین کنار برو!
‫- نه، نیست! ‫- باشه!
‫پات رو گازه!
‫- اوه... ‫- لعنتی!
‫حواست باشه!
‫اوه، گندش زدن!
‫اوه، لعنتی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.