..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
♫ برگرد پیشم ♫
♫ عزیزم، خیلی تنهام ♫
♫ زود برگرد، زود برگرد ♫
♫ عشق من، زود برگرد، من مال توام ♫
♫ برگرد پیشم ♫
♫ چون قلبم فقط تو رو می‌خواد ♫
♫ زود بیا خونه، زود بیا خونه ♫
♫ میشه زود بیای خونه، به قلبم؟ ♫
♫ عزیزم ♫
- برگرد پیش من (۲۰۰۰)
♫ اگه ناراحتت کردم متاسفم ♫
♫ منو ببخش ♫
♫ و لطفا بگو که مال منی ♫
♫ برگرد پیشم ♫
♫ لطفا برگرد، زیبای من ♫
♫ زود برگرد، زود بیا خونه ♫
♫ به آغوشم، به لب‌هام، و قلبم ♫
حیف که باید براشون سقف بذاریم.
باشه، بیل، دارم میرم خونه، می‌بینمت رفیق.
♫ سولو تو، سولو تو، سولو تو، سولو تو، میو کوئوره ♫
می‌بینمت، مایک گنده.
هی، باب، امشب خوش بگذره، باشه؟
مثل همیشه!
خب این چیزیه که می‌خوام بگم... می‌خوام برم رو سکو، اوهوم،
و خطاب به حضار می‌گم: "عصر بخیر، خانم‌ها و آقایان."
"امشب به نمایندگی از دوستم سیدنی صحبت می‌کنم..."
و، ام... سیدنی! سیدنی! من واقعاً استرس دارم.
- ولی برات مهمه؟ - لیز؟
می‌دونستم اینجا پیدات می‌کنم.
هی، سیدنی، چطوری داداش؟
گوش کن، امضات رو اینجا لازم دارم تا بتونم رژیم غذایی خرس قطبی رو عوض کنم.
و می‌دونی که، ساعت پنج شده. من به گوساله سر می‌زنم، تو فقط برو خونه و آماده شو، باشه؟
ممنون، چار. باب داره لباسم رو میاره، من
جوراب شلواری دارم، باید مل رو ببرم پارک برای یه دوندگی سریع،
مو و آرایشم، خدایا، چقدر استرس دارم!
همه چی خوب پیش میره.
حالا بدترین اتفاقی که ممکنه بیفته چیه؟
سخنرانیت یادت بره و هیچ کمکی به دستمون نرسه.
- حتی اینو نگو. - شوخی کردم.
اوه، نگاهش کن چارلی. ما تو یه جای به این کوچیکی دیوونه می‌شدیم.
می‌دونم. ولی داریم روش کار می‌کنیم.
برام آرزوی موفقیت کن، سیدنی.
اون فقط با تو این کارو می‌کنه.
- امشب کی رو میاری؟ - هنوز تصمیم نگرفتم. هنوز دو ساعت وقت دارم.
نلرز، نلرز!
نه، نه، نه، نه! بیا!
اوه، سگ خیس. بیا انجامش بدیم. سگ کوچولوی خیس!
پسر خوب! پسر، گرسنه‌ای، گرسنه‌ای؟ بیا بخوریم!
بیا! بریم، مل، اون هر لحظه ممکنه برسه خونه.
بیا! بیا و بخور! بیا بخوریم!
اوه، این خوب به نظر میاد! اوم!
بیا، و بگیرش!
شام گرفتی. بیا!
شام! بیا!
باشه، اون تا یه دقیقه دیگه خونه‌ست.
- سلام، عزیزم! - هی، عزیزم.
آخ، هی، عزیزم! بیرون داره سیل میاد.
- لباسم رو گرفتی؟ - آره، آره، لباست رو از خشک‌شویی گرفتم.
طبق برنامه پیش می‌ریم، همه چی خوب میشه، تو عالی خواهی بود.
مل، من خیلی استرس دارم، خنده‌دار نیست.
هی، مل رو بردم بیرون.
- با تاکسیدوت؟ - آره.
عزیزم، شلوارت خیس خیسه.
- به مل بگو بخوره. - مل، بخور! برو!
تو بامزه‌ای!
تمام روز رو با یه میمون بگذرونی، چی انتظار داری؟
تحت مراقبت ما در باغ‌وحش لینکلن پارک
سیدنی قدرتش رو دوباره به دست آورده و سلامتی عالیش رو حفظ کرده.
در طول سال‌ها سیدنی بخشی از خانواده شده.
اینجا او با همسر منه.
همسرم اونیه که سمت راسته.
با کمک‌های سخاوتمندانه‌ای که امشب اینجا دریافت کردیم،
البته، با ادامه جمع‌آوری کمک‌های مالی، یه اشاره هم بکنم،
من امیدوارم - ما امیدواریم - که زیستگاه گوریل‌ها رو سه برابر بزرگ‌تر کنیم.
از همه شما بابت حمایت فوق‌العادتون ممنونم، و از شبتون لذت ببرید.
الیزابت رولند. ممنونم، دکتر رولند.
بیایید برای خانم دکتر دست بزنیم.
و حالا، خانم‌ها و آقایان، لطفا به آقای جوی جیان خوش‌آمد بگید!
خیلی ممنونم و عصر بخیر.
و صحبت از حیوانات شد، من و گروه یه چیز خاص براتون آماده کردیم.
پس بیایید این مهمونی رو شروع کنیم.
"بیشتر از یه رابطه چی انتظار دارید؟"
"الف) همدمی، ب) رابطه جنسی یا ج) احترام؟"
من می‌رفتم سراغ ب، رابطه جنسی، ولی بذار سی رو بذاریم تا امتیاز بیشتری بگیریم. تو چی فکر می‌کنی؟
من فکر می‌کنم...
چیه؟ چی لازم داری؟ گردنته؟ بیا، بالش رو جابجا می‌کنم. متاسفم.
کمرته؟ می‌تونم بلندت کنم.
رزبات.
خیلی بامزه‌ای. نزدیک بود منو سکته بدی، اگه از این اصطلاح استفاده کنم.
مگ، می‌تونی بری خونه، می‌دونی.
به چی؟ کابل تلویزیونم قطع شده.
جو و بچه‌ها.
اونا خوبن.
خوبه که اون باهاشون باشه وقتی اثر شکر از سرشون میفته.
اون معمولاً اونا رو پر انرژی می‌کنه و بعد تو شیفت من حالشون گرفته میشه.
خب، تو دیدیش!
بهم قول بده از پدربزرگم مراقبت می‌کنی.
حالا چی باعث شده اینجوری حرف بزنی؟
شاید هیچ‌وقت قلبی بهم نرسه، می‌دونی.
می‌دونم که بهت میرسه، می‌دونم.
اینا اثر δΘΣτΘP⌠ß⌠Θ هستن که ازشون سر درنمی‌آرم.
می‌تونی کلی کار انجام بدی که قبلاً اصلاً نمی‌تونستی... باید روی همین تمرکز کنی.
فقط بهش فکر کن گریس، دوچرخه‌سواری رو تصور کن.
آره، دوچرخه‌سواری.
اینا چیزاییه که باید بهش فکر کنی. و سفر کردن، و نقاشی کشیدن تو اروپا
و قرار گذاشتن با مردهای واقعاً خوش‌تیپ! من که می‌دونم! بالاخره باید برای یکی از ما اتفاق بیفته.
دارم یه قلب جدید می‌گیرم، نه یه باسن جدید.
باب!
باب، باب رولند!
آقای بنینگتون. ندیدمتون، وگرنه می‌ایستادم و سلام می‌کردم.
- سخنرانی الیزابت فوق‌العاده بود. - فوق‌العاده بود، نه؟ می‌رم بهش بگم.
فکر کنم در مورد کمک مالی حسابی ما بهتون گفته باشه؟
- خانمم. - خانم بنینگتون؟
همسرم... کمک کرد، آره... کاملاً ناشناس بود.
البته. مثل همیشه خیلی سخاوتمند. الان می‌رم به الیزابت خبر بدم.
ما به جنگل‌های بارانی هم یه پول حسابی کمک کردیم.
و، آره، بعدش، قبل از اینکه به خودم بیام، داشتم می‌رفتم سافاری، باب!
می‌تونی منو تو سافاری تصور کنی، باب؟
نه، نمی‌تونم.
من بودم، من... من و خانمم، داشتیم تو بوته‌ها راه باز می‌کردیم، چی می‌گی؟
- هی! چارلی! - هی، باب! آقای بنینگتون!
چارلی، در مورد اون کمک مالی حسابی من شنیدی؟
همون ناشناسه رو می‌گید. بله، شنیدم.
- این آهنگ رو خیلی دوست داره. - مثل اینکه همینطوره.
نمی‌خوایم معطلتون کنیم، پس...
اوه! نه، نه! بمونید، می‌رم یه ذره دیگه رژ لب بزنم.
مگه ممکنه؟
- منم باهات میام، بیا! - به دستشویی خانم‌ها؟ چارلی!
چارلی، یه خبر حسابی برای آقای بی داری، نه؟
نه!
آقای بی، چارلی یه خبر حسابی برات داره.
- چه خبری؟ - نمی‌دونم، تو چی می‌گی...
می‌دونی، به خاطر اون کمک مالی حسابی‌شون،
چارلی داره عکس شما رو تو قفس میمون‌ها می‌ذاره. عالی نیست؟
- اوه! چارلی، خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم! - افتخار بزرگیه.
آره، می‌دونی، هنوز رسمی نشده، و باید با چند نفر دیگه هم صحبت کنم. می‌تونم همین الان انجامش بدم.
خب، شما دو نفر معلومه که... نه، نه، نه، حرف‌های زیادی برای گفتن دارید، پس چرا نمیمونید و...؟
ببین چارلی، هیچ‌وقت به این فکر کردی که
- یه نقاشی دیواری، شاید؟ - یه نقاشی دیواری.
ما اونجا رو دوست داریم. خانواده مادرم اهل توسکانی هستن، واسه همین مثل برگشتن به خونه می‌مونه.
چه حس قشنگی.
باید یه روز بیاین. جای ما درست کنار یه تاکستان فوق‌العاده‌ست.
همه جای توسکانی کنار یه تاکستانه.
- خانم رولند. - هی، غریبه.
عزیزم، سلیا و تونی رو یادت میاد.
داشتیم همین الان به الیزابت در مورد خونه‌مون تو ایتالیا می‌گفتیم.
قرار بود ماه عسلمون بریم ایتالیا.
آره، ولی فکر نمی‌کردیم سیدنی تحمل پرواز رو داشته باشه.
بهت قول می‌دم بریم ایتالیا... بالاخره.
چه قول بزرگیه. اگه قوله، قبول می‌کنم.
امسال کجا می‌رید تعطیلات؟
می‌خوایم برای آخر هفته بریم یکی از اون پارک‌های آبی.
چه خوب.
شوخی می‌کنم سلیا.
من... من به همسرم قول دادم امشب باهاش برقصم، تونی، پس اگه اجازه بدید...
- حتماً. - دیدن هر دوی شما عالی بود.
شب بخیر.
الان اینجا یه کم شلوغه، بیا برای آهنگ بعدی صبر کنیم.
خب واقعاً... چطور بودم؟
تو عالی بودی. کاملاً عالی. و با نورپردازی پشت سرت،
بهت بگم، از توی لباست می‌شد اونور رو دید.
نه، تو عالی بودی. واقعاً. واقعاً عالی بودی. خیلی بهت افتخار می‌کنم.
زیادی افتخار نکن. سیدنی بیچاره هنوز تو اون فضای کوچیک گیر کرده.
آره، بهت بگم چی، اگه قول بدی برای یه سفر به ایتالیا با من مرخصی بگیری
من قول می‌دم یه خونه جدید برای سیدنی بسازم، با بقیه پول یا بدون اون.
قبوله.
بیا، می‌تونی روی پاهام وایستی.
♫ برگرد به سوی من ♫
♫ اوه عزیزم، من خیلی تنهام ♫
♫ زود برگرد خونه، زود برگرد خونه ♫
♫ لطفاً زود به قلبم برگرد خونه ♫
♫ عزیزم ♫
♫ اگه ناراحتت کردم متاسفم ♫
♫ منو ببخش ♫
♫ و لطفاً بگو مال منی ♫
♫ برگرد به سوی من ♫
یه زن، 34 ساله، تصادف ماشین. از سمت راست ضربه خورده.
ضربه به سر، در صحنه بیهوش بوده، هیچ‌وقت به هوش نیومد.
- به جراحی مغز و اعصاب زنگ بزنید، وستفال رو آماده جراحی کنید. - انجام شد!
- اسم؟ - آلرژی‌ای داره؟
آقا، اسمش؟ آقا، اسمش؟!؟
- آقا؟ - الی... الیزابت رولند.
متاسفم آقا، متاسفم آقا، نمی‌تونید برید تو.
متاسفم، باید اینجا منتظر بمونید.
ما سعی می‌کنیم کمک کنیم.
♫ برگرد به من ♫
♫ عزیز دلم، دوستت دارم ♫
♫ فقط تو، فقط تو، فقط تو، فقط تو ♫
♫ عشق من ♫
- خیلی خب، آنجلو، یالا، تا داغه برش دار، باشه؟ - خودم برش می‌دارم، مارتی، خودم.
- آه، گفتم خودم برش می‌دارم. - خیلی خب، هر جور راحتی، عزیزم.
سوفی کجاست؟
سوفی، امروز موهاشو فر کرده. پوست سرش هنوز می‌سوزه، زود رفت خونه.
اوه، معلومه که رفته. چرا پرسیدم؟
می‌ری برای خودت یه گوندولا پیدا کنی؟
گوشی رو بردار.
خب، نانسی عزیزم...
می‌دونم خیلی زیاد به نظر می‌رسه ولی از پسش برمیای.
اینا اثر δΘΣτΘP⌠ß⌠Θ هستن که ازشون سر درنمی‌آرم.
اوه، ممنون.
مارتی، گرِیسی چطوره؟
آه، خوبه، خوبه، می‌دونی. ما... همه منتظریم.
- هنوزم تسبیح می‌اندازی؟ - هر شب.
- سلام ما رو بهش برسون. - آه، حتماً، البته که می‌رسونم.
می‌تونم این کارو بکنم. اون سه تا مرغ وسوویو کجان؟
قبلاً سروشون کردم، مارتی.
آه، پس خیلی ممنون، ممنون، ممنون، گراسیه.
آه، گرفتیش، نه؟
گرفتیش؟ اوه! شکر خدا و همه قدیسین آسمونی!
بذار باهاش حرف بزنم.
باشه! همین الان میام اونجا! آنجلو هم اینجاست.
به همه زنگ بزن! همین الان به همه زنگ بزن!
هی! قلب داری. قلب داری، ها؟
سلام.
یعنی حدود یه ساعت ازش گذشته؟ یا...
نه، یکی میاد بیرون و گاهی بهت خبر میده. ببخشید.
آه! ببین! اینجاست.
- هی. - مگه خوشگل نیست؟
آه، تو اینجایی. بابابزرگ، ممنون که همیشه مراقبم بودی.
و اگه من بیرون نیام...
خیلی دوستت دارم.
آه، باید بیای بیرون، اگه اون لاله‌هایی که کاشتی،
بالا بیان و فقط منو اونجا ببینن، دوباره برمی‌گردن زیر خاک.
ممنون. یه بوس بده.
خیلی خب، رفقا.
- بریم. - دعا کن، بابابزرگ.
ما خوب ازش مراقبت می‌کنیم.
- باشه، بعداً می‌بینمت. - بله.
باید مِل رو ببرم پیاده‌روی.
چند ساعت پیش بیمارستان رو ترک کردم. اومدم و بردمش پارک.
باشه.
ممنون.
- من می‌مونم. - نه.
صبح میرم دنبال پدر و مادرت فرودگاه.
ممنون.
باشه.
اگه چیزی لازم داشتی، بهم زنگ بزن، دو دقیقه دیگه اینجام.
ممنون، چارلی.
اون برنمی‌گرده خونه، مِل.
میکائیل مقدس، فرشته مقرب، که در نبردها محافظت می‌کنی،
و این بزرگترین نبرد زندگی ماست...
می‌دونم زنم هیچوقت زیاد ازت خوشش نمی‌اومد، اما تو همیشه قدیس مورد علاقه من بودی.
چون تو یه جنگنده‌ای، یه مبارزی. خب،
حالا برامون بجنگ، میکائیل، برامون بجنگ.
به نام پدر، و پسر و روح‌القدس، آمین.
آدام مارتین دیتون، این چیه؟
نوشابه گیلاس.
- سوفی، بهش شراب دادی؟ - آنجلو...
آنجلو، اینجا داری با من چیکار می‌کنی؟
- آرام‌بخش. - آه، عالیه!
حالا بیا شکایت کن ازم. الان مست و شلوغ‌کنن.
خنده‌داره، بابا؟
بس کنید، همین الان، هر دوتون، بس کنید! جو!
- جو! - چی؟
کمکم کن! بچه‌ها رو جمع کن و ببرشون خونه مامانت، ساعت یک شبه.
- بیا، اِمِت. بخور جون بگیری. - آه! ممنون.
میشه شیر بدی، لطفاً؟
تایلر، بیا دیگه، می‌خوام با برادرات اینجا باشی.
هی! من فقط بیشتر می‌خرم.
- بیا دیگه، بریم. - می‌خوام بمونم و قلب جدید رو ببینم.
وقتی اومد خونه می‌بینیش. بیا.
هیچ‌جا توقف نمی‌کنی، جو، وقتی کارشون تموم شد، مستقیم برمی‌گردی اینجا.
- میرم یه بارِ رقصِ لَپ. - آه! چقدر خنده‌داره.
- مارتی کجاست؟ - نمیدونم. بابا! مارتی کجاست؟
آه، اون تو کلیساست، عزیزم.
درود بر مریم، پر از فیض، خداوند با توست...
می‌خوای برات بُر بزنم؟
- می‌خوای یه ربع دلار بزاری؟ - بله، می‌خوام، می‌خوام.
پولتو بذار اونجا!
آه! این آقایی که میگی، اصلاً نمی‌تونه بخونه.
- نمی‌تونه بخونه! پس چرا یه گروه به این بزرگی داره؟ - تا صداشو خفه کنن.
والی، والی، تو دخالت نکن.
چند تا خواننده معروف لهستانی هست؟
دو کلمه برات دارم: بابی وینتون.
بابی وینتون؟! بابی وینتون، بابی وینتون!
خب، تو چی داری؟ گروه آیریش رووِرز؟
خب، خب، خب.
سه کلمه برات دارم.
آقای بینگ کرازبی.
آه، کشیش دوست‌داشتنی‌ای بود.
آره، کشیش زیبایی بود، اما بچه‌هاش رو تا حد مرگ کتک می‌زد.
این به این معنی نیست که نمی‌تونست بخونه. سیناترا همه رو کتک می‌زد.
فرانک این کار رو نکرد. افرادش کردن، خودش نکرد.
دین مارتین رو ببین.
- اون مرد هیچوقت کسی رو نزد. - درسته، حق با توئه.
جری چی؟ ولی خودش می‌خواست.
نکته اینه که: ما فرانک رو داریم، دین رو داریم، پری کومو رو داریم،
ویک دامون رو داریم، بابی دارین رو داریم،
ماریو لانزا رو داریم، لوچیانو پاواروتی رو داریم،
بنیامینو جیلی رو داریم، آهنگسازان رو داریم!
وِردی، لئونکاوالو!
- میلیون‌ها. - درسته. یه سلسله.
- من لاف نمی‌زنم، ولی... - لاف نمی‌زنی؟
لاف نمی‌زنی؟
خدایا، نیم ساعت تمام حرف می‌زنه.
آه، بیخیال.
اِم، گریس، می‌خوای با کادیلاک خودم ببرمت دکتر؟
نه ممنون، وال، با دوچرخه‌ام میرم.
- بذار با ماشین ببرتت، فرض کن بارون بیاد؟ - اونوقت خیس میشم، بابابزرگ.
بعدش مریض میشی.
گریس، یه چیزی رو برامون مشخص کن، هان؟ بهترین خواننده مرد، مرحوم؟
دین مارتین.
- فرانک! - بینگ.
بابی! بابی وینتون!
ولش می‌کنی، والی!
حالا، مستقیم برو سر قرارت، بعد برو مگان رو ببین.
و اگه برنامه‌هات عوض شد بهم زنگ بزن.
ممکنه مجبور شم یه سری به کلوپ "پوسیکت" بزنم، چون فکر کنم یکی از رقاص‌هاشون استعفا داده.
اوه، اسم رقاص رو نیار، خدا داره صداتو می‌شنوه.
هی! بابا، بیشتر از یک سال گذشته، دیگه به سختی دیده میشه.
تلاش خوبی بود، آنجلو. من فقط از این همه سوال خوشم نمیاد، باشه؟
تو به همه بگو که خوش‌شانس‌ترین دختر دنیایی.
می‌دونم پدربزرگ، می‌دونم.
تو خوشگلی، و هیچ‌کس به سینه‌ات توجهی نمی‌کنه.
خیلی ممنون.
- بعداً می‌بینمت. - خداحافظ گریس!
- باغ وحش بهت خوش بگذره! - آره!
حالا، روی پیاده‌رو سواری کن.
مارتی! ولش کن. خواهش می‌کنم!
و وقتی از اونجا رد میشی، می‌تونی یه سر به کلیسا هم بزنی.
بابا، اون دیگه به اندازه کافی از خدا تشکر کرده، باشه؟
تو قراره برای مدت طولانی تو برزخ بمونی، آره!
واقعا؟ خب، با دوستام خواهم بود.
خدا داره به این هم گوش میده.
خب، رفقا...
حالا، از روی احترام باید به سامی دیویس جونیور هم یه اشاره‌ای بکنیم، درسته؟
اون فقط یه چشم داشت، خب... دیگه چی بهت بگم؟
- اون ایرلندی بود، می‌دونی. - کوری؟ اون یهودی بود.
هرچیزی. یه چیزی جور درنمی‌اومد.
این براش سخته، می‌دونی.
هر کسی که تا حالا دوستش داشته مرده، و من تنها کسی هستم که اون داره، اون هم تنها کسیه که من دارم.
- صبح بخیر، گریس. - سلام، آلیس.
خب، همه چیز خیلی خوب به نظر میاد، عالی پیش می‌ری. چه احساسی داری؟
- خوبم. خوشحالم. معلومه که خوشحالم. - خوبه.
- دیگه قراره چی باشم؟ - خب، همه ما روزای خاص خودمون رو داریم.
اینا رو به داروهای صبح‌گاهیت اضافه کن.
- ۹۸ و ۶ دهم. - اوهوم.
حس نمی‌کنم باید "روزای خاصی" داشته باشم.
من باید فقط به خاطر زنده بودن خوشحال باشم، و هستم.
من زنده‌ام چون یه نفر دیگه مرده.
من باید فقط خفه شم و خوشحال باشم، درسته؟
اوهوم.
باشه، می‌تونی لباس بپوشی. ماه دیگه می‌بینمت. به پدربزرگت سلام برسون.
اون شنونده خیلی خوبیه.
- چی، عزیزم؟ - هیچی.
تام، چه خبره اینجا؟
- به من ربطی نداره، به من نگاه نکن. - خب، پس به کی ربط داره؟
ببین، کارگرای من دیروز ۱۸ ساعت کار کردن. - با اضافه کاری که بهشون میدی، دارم برات گریه می‌کنم.
- تو بهترین کارگرا رو اینجا داری. - برام مهم نیست، مایک.
باید یه استراحت کنم.
یادت نره، ساعت ۳ تو واباش هستی، تیرهای جدید دارن نصب می‌شن.
خودتو برسون.
پستش کن، گریس، حالت بهتر میشه.
- می‌دونم، می‌خوام. - بیا عزیزم، پیش مامان بمون.
هر وقت می‌خوام انجامش بدم، من... نمی‌تونم.
نمی‌دونم چرا نمی‌کنی، ناشناسه که.
این نشون میده تو سپاسگزاری، خدا می‌دونه اگه من کسی رو که دوست داشتم از دست می‌دادم، دلم می‌خواست همچین چیزی رو دریافت کنم، تو نمی‌خواستی؟
آره، ولی فقط خیلی عجیب به نظر میاد.
فرستادن یه نامه تشکر برای یه قلب. می‌دونی...
خیلی...
...کافی نیست.
- اگه نفرستیش حس بدتری نخواهی داشت؟ - خب، آره. یعنی، همیشه این حس رو دارم.
می‌دونم گریس، و یک سال گذشته، پس برگرد اونجا،
بندازش تو صندوق و برو پی زندگیت، عزیزم، مطمئنم اونا هم این کارو کردن.
آره.
رهاش کن.
خب، همه برای خاله گریس دست بزنید، اون تازه یه نامه خیلی مهم رو پست کرد. بزن بریم.
- مامان، اون کامیون باحال رو نگاه کن! - آره، اوه، اونو نگاه کن.
- به بازوهاشون نگاه کن. - آره! وای!
خب، بیاید، گوریل‌ها.
کارسون، شلوارت، عزیزم، داره میفته.
اینا مال آدام هستن. اون شلوار تو رو پوشیده، عزیزم.
اشکالی نداره، بریم، بیا لورا.
لورا، جلوی مامان بمون، بیا، تمام مدت که اینجا هستیم.
خاله گریس، حالت خوبه؟
آره. هر چی که بود، درد نداشت.
خب، باشه، بیا امتحانش کنیم. ببینیم می‌تونیم کاری کنیم بیاد اینجا.
- "هـ"... - نگاه کن! داره میاد!
نگاه کن، مامان، از ما خوشش میاد.
- یاد بابا نمی‌اندازتت؟ - اون از بابا بزرگ‌تر به نظر میاد.
- می‌بینی؟ - این یه جورایی شیرینه، نه؟
باب، آروم باش، نرو اونجا، من تازه باهاشون صحبت کردم!
خب، رفقا، قضیه اینه.
همسر من سال‌ها پیش می‌خواست این ساختمون ساخته بشه،
پس از نظر من ما همین الان هم خیلی از برنامه عقبیم.
اول از همه، شما: درخت‌های مصنوعی کاشته نمی‌شن.
من ۵۰ فوت فضای اضافی برای ساخت و ساز دور درخت‌های بلوط موجود می‌خوام.
و من فضای زیادی برای فروشگاه سوغاتی لعنتی شما می‌ذارم.
و اگه موافقت نکنید، من میرم. افرادم رو می‌برم و تموم میشه، چون من به این کار احتیاجی ندارم.
و مطمئناً به خاطر پول اینجا نیستم، به خاطر همسرم اینجام.
متوجه شدید؟
خوبه.
خب، ممنون بابت این داد و فریادت، چون حالا باید برم اونجا و همه چیز رو جمع و جور کنم.
خب، ببین، می‌خوای یه نوشیدنی بخوری؟ چیزی بخوری، اینو از سرت بندازی؟
- بیا! بریم یه آبجو بخوریم. - ممنون چارلی. نه.
باشه، خب، اگه امشب نه، جمعه شب، چون یه نفر رو برات در نظر گرفتم.
اوه، چارلی، نه.
بدن عالی داره: وکیل، بدن عالی، باهوش، بدن عالی.
باید شروع کنی بری بیرون! اون عاشق حیواناته، گربه‌اش یکی از مریض‌های من بود.
من اهل سگم.
رفیق، فقط دارم سعی می‌کنم کمکت کنم.
- دن، داریشون! - آره، اولین باره که می‌پوشمشون.
- خوب به نظر می‌آی. - حس خوبی دارم.
- خب، کمک می‌خوای؟ - فکر کنم خوب باشم.
خودتو ببین!
- کجا می‌ری؟ - نمی‌دونم.
- ممنون. - باشه، باشه.
ملو بردم بیرون.
نامه‌ها رو بذار کنار تلفن، روی کپه.
باشه، ممنون رفیق، بعداً می‌بینمت.
بیا مل.
تماسی نبود؟
هیچ پیامی نداری.
می‌خوای غذا بخوری؟
- سلام. - سلام، آقای رویلند.
هی مل!
- بفرما. - ممنون. فردا شب می‌بینمت.
- آره. - فعلاً. خداحافظ مل!
بیا، تو آشپزخونه.
بیا مل، برات یه کم برنج آوردم.
بریم.
امروز همینجا غذا می‌خوری.
آفرین! آفرین، آفرین، آفرین.
بیا. بیا.
یالا، من دیگه این کارو نمی‌کنم. برمی‌گردیم تو آشپزخونه، یالا!
لعنتی، مل، بیا برگرد اینجا و تو آشپزخونه مثل یه آدم عادی غذا بخور! یالا!
آفرین پسر خوب، آفرین پسر خوب، یالا، بریم. یالا، یالا، یالا!
به آشپزخونه، بریم! همینه! یالا! دنبالم بیا! یالا، یالا، یالا!
آفرین پسر خوب.
آفرین پسر خوب، تا نصف راه اومدی.
باید از این حال و هوا دربیای، رفیق.
چارلی، بابه.
من قراره... قراره جمعه باهات برم بیرون، باشه؟
آره، آره، درست شنیدی.
کجا؟ کجا؟
اورایلی؟ اورایلی...
رستوران ایتالیایی اورایلی؟
باشه.
اون کجاست؟
♫ آه ماری، آه ماری. ♫
♫ چقدر خواب از چشمام پرید واسه تو. بذار بخوابم، ماری عزیزم ♫
♫ آه، ماری، آه، ماری ♫
چه پایانی، آقا جون!
هنوز دارم سعی می‌کنم بگم "دنی بوی" رو بزنن.
خب، یه مرغ وسوویو و یه کلم با گوشت شور دارم، کلمش برای اونا بدون کره است.
باشه، عزیزم.
بیا، اینو نخوریا!
وای خدای من!
بس کن، بس کن، اینو برای ایتالیایی‌ها نگه دار! می‌دونم دوستم داری!
مطمئنی؟ از پس هزینه‌اش برمیایم؟
آنجلو میگه یه هنرمند واقعی باید تو پیسا ناوونا نقاشی کنه.
پیاتزا ناوونا!
- و، آخه می‌تونم باهات بیام. - آره، حتماً، آره.
- مارتی، بذار تنها بره. - یا اینکه، اصلاً لازم نیست خودت بری.
- هیچی نمیشه. - من میرم.
اون تا حالا سوار هواپیما نشده و رم خیلی، خیلی دوره.
مارتی، حالش خوب میشه، پول بلیط رو که دادی.
بعداً راجع بهش حرف می‌زنیم.
- اَنج. دو تا دیگه، عزیزم. - سوفی، سوفی! اون بلیط‌ها رو بهش داد.
نمی‌تونستی صبر کنی تا من می‌رفتم تو آشپزخونه!
همون قیافه‌ای رو داشت که الان داره. بهش نشون بده اون قیافه‌رو!
- بگو! - دلم برای همه چی تنگ شده!
خب، مشتری‌ها اون بیرون دلشون برات تنگ شده، پس...
میشه حداقل نگاش کنم؟
بیا! نگاه کن، نگاه کن، نگاه کن! ایناهاش!
انگشت نزن بهش!
- ببین چقدر قیمتشه. - چقدر قشنگه!
- آه، عزیزم، حقته. - واقعاً هم حقشه، واقعاً هم.
- آهان، خب. باشه، بریم. - ممنونم.
خب، برگردین سر کار.
ممنونم، پدربزرگ.
آنجلو، ممنونم!
چه جوری راضیش کردی؟
وای خدا! خیلی بهش افتخار می‌کنم.
اون خیلی دوستت داره، مثل مادرای ایتالیایی می‌مونه!
می‌دونی، نمیتونم صبر کنم تا به مگان بگم، از خوشحالی غش می‌کنه.
- هی، یه سوپرایز دیگه برات دارم. بیا اینجا. - چی؟
- اون اینجاست. - اون کیه؟
همون پسری که بهت گفته بودم. تو باره، منتظره ببینتت.
- اوه، آنجلو... - نگران نباش، همه چی رو بهش گفتم.
- گفتم سینه‌هاتو عمل کردی. - چی؟!
- آنجلو، فکر می‌کنه من یه... - چی؟
بی‌خیال.
مهم نیست، اون آدم فوق‌العاده‌ایه. راستش، اونم یه پیوند (عضو) داشته. خب...
یالا، برو جلو!
دکترهام میگن پیوندش خیلی خوب و محکمه.
نگاه کن چقدر طبیعیه. یالا، یه ذره بکشش.
- نه، خوبه. - اوه، یالا دیگه، یه کش بهش بده!
عصر بخیر، آقا.
- می‌مونی یا میری یا چی؟ - می‌مونم.
خیلی ممنونم.
باب! باب!
بابی، رفیق خودم! چطوری؟
ایشون مارشاست.
- یالا دیگه! - دستام چربی بیکن داره.
اشکال نداره، گریس، میتونم بشورمش، باهاش دوش بگیرم، زیر بارون بدوم،
هر کاری، شنا کنم. یالا، یه کش محکم بهش بده! یالا!
- نمی‌خوام اذیتت کنم. - اشکال نداره، اشکال نداره! خوبم!
- باشه. - آخ، آخ!
- یه جای حساس رو گرفتی. - ببخشید.
گریسی، حواست به میز چهارنفره اونجا باشه، باشه؟
آره، حواسم هست.
خب، خیلی خوشحال شدم از دیدنتون.
- امیدوارم موهات خوب بشه. - ممنون.
هی پاتریک. می‌خوای با دو دستت بگیریم و بزنیم به چاک؟
- نه، رالف. من به مردا دست نمی‌زنم. - موهای زنونه‌ست.
بعد گفتم، "اون سوییچر، پیشی منه!"
همه داشتن می‌خندیدن! هاهاها! اوه!
اون موقع چارلی رو دیدم، اون تنها دامپزشکی بود که باز بود.
- داستان بامزه‌ای بود. - منوها کجاست؟ چه خبره؟
خلاصه، سوییچر نمی‌ذاره هیچ دامپزشک دیگه‌ای بهش دست بزنه.
آره، خب، دیگه نباید بشنوم که کس دیگه‌ای به سوییچرت دست می‌زنه.
منظورم این نبود.
- چارلی، من واقعاً از اینجا خوشم میاد، خیلی جای خوبیه. - اوه، خب، اگه از این جور جاها خوشت میاد.
و همه چی اینجا خوبه، قشنگیش همینه.
وای خدای من، ببین ما رو، سبزِ سَت هستیم! "ستِ سبزِ سبزِ سبز!"
من بهش رسیدگی می‌کنم.
خیلی ممنونم.
اوه، میشه این رو پشت سرت آویزون کنی، مشکلی نیست؟
- آره. - ممنون.
خب، راب، چارلی بهم میگه که تو تو باغ وحش کار می‌کنی.
صبر کن، اون اونجا کار نمی‌کنه، باب اونجا داره ساخت و ساز می‌کنه، باب بناست.
ساختمون جدید تو خیابون اِستیت رو می‌شناسی؟ کارِ بابه.
- تو صاحبشی؟ - نه. نه، من طراحیش کردم.
آها.
شب بخیر.
اوه! نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه! آب معدنی دارید؟
حتماً، کس دیگه‌ای؟
- میشه لطفاً لیست شراب رو داشته باشم؟ - حتماً.
ما همدیگه رو می‌شناسیم؟
آه...
...فکر کنم. قبلاً اینجا بودی؟
نه، نه. فکر کنم یه رستوران ایرلندی-ایتالیایی رو یادم می‌موند.
آره، یادت می‌موند.
اوه خدای من، حرف‌های بیخود... آب من چی شد؟
آب سوئیسی نمی‌خوام، یه بار از یه آب سوئیسی وارداتی حالم بد شد، اون شب یادت میاد؟
آخ... افتضاح بود.
تا وقتی سوئیسی یا آب شیر نباشه خوبه. ترجیحاً فرانسوی، بدون گاز.
سرد باشه، یخ نه، لیوان هم نه، فقط بطری و یه نی.
نمی‌خوای بنویسی؟ آب سوئیسی نمی‌خوام...
فکر می‌کنم یادم مونده.
ببخشید، میشه یه فنجون قهوه بگیرم؟
- حتماً. - بدون نی.
متنفرم وقتی نمی‌نویسن و برمی‌گردن و همه چی اشتباهه، خودت ببین.
- اشتباه میشه. - شاید درست انجام بده، من قبلاً اینجا بودم.
قرار نیست درست بشه.
نه، من نیستم.
- من نیستم. - نه.
فکر کنم پشتت داره زنگ می‌خوره.
معمولاً با خودم نمیارم، متاسفم.
رولند.
باشه، مایک! مایک، مایک! ببخشید، باید این رو جواب بدم.
خب، نظرت چیه؟
پاتریک، میشه یه آکوافینا بهم بدی؟
این... این خوبه، مایک. ما یه لطفی از...
جوشکار می‌گیریم چهار روز برای ما کار کنه و یه روز هم برای باغ وحش.
در هر صورت طبق قرارداد اصلی بهشون پرداخت میشه.
دیگه کی سر کاره؟
اوم... نه، نه، خوب به نظر میاد، خوب به نظر میاد، فردا باهات حرف می‌زنم، باشه.
نه، نه! صبر کن، مایک! میشه یه لطفی در حقم بکنی،
فقط حدود دو سه دقیقه دیگه بهم زنگ بزنی و هرچی گفتم، اصلاً بهش توجه نکنی؟
ممنون.
خب، پیرمرده میگه، "چند بار باید بهت بگم،"
من موز قهوه‌ای نمی‌خوام؟
- لیست شراب‌ها. - این یکی خوب بود.
- اوه، شرط می‌بندم که خیلی طراوت‌بخشه. - اوه، چه فرقی!
بله.
بفرمایید.
بالاخره.
من دارم این ترکیب غذایی جدید رو امتحان می‌کنم، برای همین واقعاً هر چیزی نمی‌خورم...
ما امشب چند تا غذای ویژه داریم: مرغ وسوویو...
خواهش می‌کنم! من تمام روز با اونا سروکار دارم.
منظورم این نبود که...
من دامپزشکم، می‌دونی؟
...و سوفله گوشت شور و کلم و اسفناج...
راویولی با سس آرابیاتا، که غذای مورد علاقه منه.
- من همون رو می‌خوام. - خیلی چاق‌کننده به نظر میاد.
- خب، یه چیز دیگه سفارش بده. - همه غذاها اینجا با روغن پخته میشن؟
نه، بعضی‌هاش رو با آب سوئیسی می‌جوشونیم.
- یه دقیقه دیگه نیاز داریم. - باشه.
ما باید با مدیر اینجا حرف بزنیم و اون زبون‌دراز رو اخراج کنیم.
- حرفش رو شنیدی؟ - مهم نیست.
نه، این خوب نیست، نه، اون حرف لازم نبود.
برو کنار، پاتریک.
امشب خیلی بابت پاستا تعریف و تمجید می‌شنویم.
چرا نشنویم؟ آنجلو بهترین سرآشپز ایتالیایی تو شهر شیکاگوه.
آنجلو! سه تا دیگه از پای چوپان‌ها، اگه ممکنه.
اوه، این منم، مال منه.
رولند. هی، مایک.
فقط دارم شام می‌خورم.
نه. نه، مشکلی نیست.
اگه باید اونجا باشم، باید اونجا باشم، پنج دقیقه دیگه می‌بینمت.
- کجا؟ - ساختمون واباش.
- میگی اونا جمعه شب دارن کار می‌کنن؟ - باورت میشه؟
- نه. - یه وضعیت اضطراریه، باید اونجا باشم.
- از آشناییت خوشحال شدم، مارلا. - مارشا.
- و شری؟ - آره، خودشه.
عذرخواهی می‌کنم، و... خوش بگذره.
خداحافظ.
- همه چیز خوبه؟ - اوه، آره، من خوبم، فقط... باید برم سر کار.
آهان! دوست‌دخترت و دوستات می‌مونن؟
وای خدا، اون که دوست‌دخترم نیست، حتی دوستم هم نیست، آشنا هم نیست.
آره، می‌مونن.
اوه! یه لحظه وایسا.
- سوف، اون چیه؟ - راویولی با کلم کنارش، برای بردن.
بفرمایید، آقای آتسوکی.
اوه، این مهمون ماست.
بازم بیاید.
ممنون.
- بلیت، آقا؟ ممنون، آقا. - ممنون.
♫ شب بخیر، خانم جوان، شب بخیر ♫
♫ وقتشه که بگی ♫
♫ شب‌به‌خیر به ناپل ♫
♫ گرچه برام سخته که آهسته بگم بوئنا سرا ♫
♫ با اون ماه قدیمی بالا سرمون و دریای مدیترانه ♫
- کجا میری؟ - بهم زنگ زدن، باید برم.
- تو که الان بیرون اومدی، جمعه‌شبه. - می‌دونم.
یه کم شراب بخور،
یه کم دیگه شراب بخور، خوش بگذرون.
نه، واقعاً نمی‌تونم.
باید برم سر کار، ببخشید.
- مرسی. - می‌دونم داری میری خونه.
نمیرم خونه، باید برم سر کار.
آره، آره، آره بابا.
- گریس؟ چتر.
یه دست کلید دیگه. اوه...
این تلفن رو امروز صبح رو بار پیدا کردم. خوبه، نه؟
♫ Buona sera, signorina ♫
♫ منو ببوس، شب بخیر ♫
باب.
بر اساس این آخرین نقشه‌ها، به نظر میاد ما...
فقط یه درخت بلوط رو محصور می‌کنیم؟
نه، نه، نه! یه نقشه جدیدتر تو دفترم دارم. شاید شنبه‌ها هم کار کنیم.
- ما که شنبه‌ها داریم کار می‌کنیم!
اینا رو بدم من می‌برم خونه. بچه‌هام عاشق اینن که بین خطوط اینا رو رنگ کنن.
- هی، باب، میشه نقشه‌های جدید رو ببینم؟
- اینا دیگه آخریناشن، آره؟ - آره.
اوه، آره.
کسی در مورد گوشیم زنگ زد؟
اوه، آره، رستوران زنگ زد، دارنش.
کی زنگ زد؟ رستوران.
نه، من... کی از رستوران؟ نمی‌دونم، یه زنی بود.
جوون بود یا مسن؟ بزرگ‌تر از یه جعبه نون! من چه می‌دونم!
یکی از بچه‌ها رو می‌فرستم بره بیارتش. نه، نه، نه، خودم بعداً یه سر می‌زنم اونجا، مشکلی نیست.
آه، چه بانمک! چه بانمک!
پیانو رو بس می‌کنی؟ مگان!
فکر کنم پاییز برم.
اینم آغل بچه خوک‌ها. خب، اونا خوک‌اند.
مامانی ده تا سینه شیر داره که از شکمش بیرون اومده.
چه بانمک.
پیانو رو بس می‌کنی!
مگان!
چی؟ من که نمی‌زنم. ولی تو...
دیگه چی تو باغ وحش دیدی؟
بعد رفتیم گوریل‌ها رو دیدیم و مامان گفت اون تویی.
نه بابا! من همچین چیزی نگفتم!
مامان تو رو برد فیل‌ها رو ببینی؟ بس کن، جو!
عوضش کردی؟ آره، می‌خوام عوضش کنم.
نه! جو! بلند شو عوضش کن! داشتی چیکار می‌کردی؟
تمام روز جون آدما رو نجات دادم، عزیزم، می‌خوام یکم بشینم و استراحت کنم، باشه؟ آه، خیلی بامزه بود، حالا یالا.
من عوضش می‌کنم. - نه، نه، نه گریس، خودم انجامش می‌دم، گریس، خودم انجامش می‌دم.
جو، پاشو همین الان انجامش بده. - گریس، خودم انجامش می‌دم. خودم انجامش می‌دم، گریس، انجامش می‌دم.
مگان. - چیه؟!
رودی رو دعوت کردم بیاد اینجا. می‌دونی؟ که گریس رو ببینه. می‌دونی؟
پدر رودی؟
دیگه اینو نگو، اون دیگه کشیش نیست.
برای من اون همیشه کشیش باقی می‌مونه. جو، اون خودش یه نفر رو پیدا می‌کنه.
کجا؟ اون هر شب آفش اینجاست.
پسر خوبیه. - مهم نیست! جو!
آدم تنهایی از پس کار برنمیاد. میشه اینقدر آبجو نخوری
و کمکم کنی این پازل رو جمع کنیم!
اینم انبار! انبار نیست! - چه خبره؟
هیچی. - انبار...
جو رفت یه نفر رو دعوت کرد که بیاد اینجا، مثل یه قرار ملاقات برای تو.
چی؟! - قرار نیست.
فقط واسه شام میاد، گریس، همین.
باید شالم رو پیدا کنم. - خب، بهتره عجله کنی!
اشکالی نداره، من قبلاً بهش گفتم تو عمل کردی.
چی؟!
ای خدا، جو! اون که بیوک نیست.
اون می‌فهمه، باهاش مشکلی نداره، اوکیه عزیزم. آخه اون کشیشه، به خدا!
- یه کشیش؟
یه کشیش سابق. چی شده مگه؟ بابا! اون تا حالا با کسی قرار نذاشته، تو هم همینطور.
- جو! گریس قرار گذاشته.
من هیچ‌وقت با چوچ پاتوچی قرار نذاشتم!
اونو میگی قرار؟
تو با چوچ پاتوچی قرار گذاشتی؟! ول کن بابا!
اسم اونو نباید تو این خونه آورد.
- اشکالی نداره، مگان.
- نه، عزیزم.
حرف دهنتو بفهم! هیچ‌کس نمیره جهنم.
عالیه جو، عالیه. تو بهش "جهنم" رو یاد دادی.
من یاد ندادم، تو از مامان یاد گرفتی، مگه نه؟
من هیچ‌وقت نگفتم "جهنم"، کثافت.
آدم میخواد یه کم کمک کنه! باشه! برو عقب، برو عقب، فقط برو عقب.
اوه، گندش دراومد! پدر رودی اینجاست.
جلوی کشیش نگو "شیت"، فهمیدی؟
شیت! شیت!
میشه همه یه کم آروم بشن، به خاطر خدا و هر چی که مقدسه؟
بس کنین دیگه! آروم باشین!
اینو دیگه پخش نکن.
- اونو قطع کن. - نه، نه... بابا...!
ای بابا، پرستار!
بابا، اون فقط یه مرده!
من هنوز به نبودنش عادت نکردم، جو.
بیا تو.
- اونهاش! - به به!
منظورم شام بود.
♫ هله‌لویا! ♫
به دوستم زنگ می‌زنم ببینم کجاست.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
بابی!
هی، کجایی؟
دیشب غیبت زدی، امشبم پیدات نیست. فکر کردم می‌خواستی با هم باشیم، مرد.
ببخشید چارلی، من اصلا حالش رو ندارم.
نمی‌دونم، شاید یه چیزی خوردم.
می‌خوام... فقط می‌خوام لم بدم، آروم باشم و شاید زودتر بخوابم.
داری چیکار می‌کنی؟
الان؟ فقط دارم بازی کابز رو می‌بینم.
چند چنده؟
نتیجه؟ اوه، اِم...
اِم...
اِم... کابز داره می‌بازه.
هی، آقای رویلند؟
دن مردِ من!
باب شلخته... البته شوخی کردم، شوخی کردم.
آره، شاید بتونی اینجا رو تمیز کنی.
فکر نمی‌کنم پول منو داشته باشی.
هی، چطور به نظر میام؟
بلند.
بلند، آره.
ممنون.
اوه، مگان، خوب بود. می‌دونی... مرد خوبی بود.
آره، خب، حداقل کمی خندیدیم.
آره، همینطور بود.
توجه کردی چقدر می‌ترسید حتی یه بشقاب سیب‌زمینی هم من بردارم؟
نه، فکر کنم فقط داشت مراعات می‌کرد.
اوهوم.
نه، ولی انگار همین که می‌فهمن، منو یه آدم ناقص می‌بینن.
فکر می‌کنم اونا تو رو یه زن مهربون و دوست‌داشتنی می‌بینن که از پس مشکلات غیرممکن بر اومده.
- آره، منم تو رو اینطوری می‌بینم. - اوف!
باشه تایلر، یالا!
- مرد مناسب می‌فهمه... به من اعتماد کن. - پاشو! پاشو، پاشو، پاشو، پاشو، پاشو!
البته جو نباید برات قرار بذاره، می‌تونی تصور کنی؟
که اون بخواد عملت رو توضیح بده، هر کسی رو می‌ترسونه!
من و تو، امشب، اونا خوابن، می‌تونیم انجامش بدیم!
چی گفت؟
میگه بابت امشب متاسفه، پس لطفا ببخشش.
چپ! بیا جلو! آفرین پسرم!
بابایی!
- لعنتی! - اوه، عزیزم.
- لعنتی! - مگان! چیه؟
من همینجام، همه چیز خوبه، آروم باش.
- بابا، آب می‌خوام. - نمی‌تونی آب بخوری.
اون می‌تونه آب بخوره!
نه، تو تختش ادرار می‌کنه و کی قراره عوضش کنه؟
من عوض می‌کنم، لعنتی.
باشه، اون که بد دهنه عوضش می‌کنه. برو اون بالا، یالا!
یالا عزیزم، برو اون بالا. یالا، داری می‌خوابی... برای همیشه!
داد نزن، تمام شب تو ذهن کوچولوشون می‌مونه.
من خودم یه چیزایی تو سرشون می‌کنم!
بابا، داری چیکار می‌کنی؟
دارم سعی می‌کنم مامان رو هم بخوابونم، یالا، برو بخواب!
- بابابزرگ، کمک نمی‌خوای؟ - نه، نه، عزیزم، اصلا نه.
من که غرق کارم.
خواب‌های شیرین ببینی، گراسی آلانا.
شب بخیر، بابابزرگ.
بهترین خواننده زن.
- زنده یا مرده؟ - فرقی نمی‌کنه.
پگی لی.
- الا فیتزجرالد، خیلی راحت. - خب، با این موافقم.
موافقم.
- من هنوز ارنی بنکس رو به تای کاب ترجیح میدم. - آه، مسخره‌ست!
نمی‌تونی تیم رویاییت رو از دوره‌های مختلف قاطی کنی.
- این چیه، یه قانون جدیده؟ - نمی‌تونی بازیکن‌های زنده و مرده رو قاطی کنی.
تای کاب بهترین بازیکن بیسبالی بود که تا حالا بازی کرده.
- بازیکن بزرگی بود، ولی یه حیوون. - من هنوز ارنی بنکس رو به تای کاب ترجیح می‌دم.
می‌دونی چند نفر به تشییع جنازه بنکس می‌رفتن؟
جو دی‌ماجیو از همه شیک‌تر بود.
اینا قابل مقایسه نیستن، بیخیال شید، بچه‌ها.
- آره، ولی نمی‌تونی... - بازیکن پست شورت‌استاپ رو با شورت‌استاپ مقایسه کنی...
حالا، شما یا خیلی دیر اومدی یا خیلی زود، نظرت چیه؟
نه، نه، فکر کنم گوشیم رو اینجا جا گذاشتم، یکی زنگ زد، فکر کنم یه خانم جوون بود؟
آه، می‌گردم دنبالش، بیا تو یه آبجو بخور.
اوه، نه، ممنون.
- باید برگردی خونه پیش خانم کوچولو، درسته؟ - نه.
- پس... پس شما ازدواج نکردی؟ - امم... نه، در واقع نه.
امیدوارم ولت نکرده باشه.
نه... نه، نه، از دنیا رفت.
وای خدای من، خیلی ناراحت کننده است.
اوه، از شنیدنش خیلی ناراحت شدم، ولی بگذریم...
بیا تو، به سلامتیش یه آبجو می‌زنیم. بیا با بچه‌ها اینجا آشنا شو.
خب، این دوستم، اِم...
- باب. - باب! باب... زنش مرده.
هی، رابرت! چطوری؟
اونجا والی هست، و این هم اِمِت. اینم برادرزنم آنجلوئه.
و من مارتی‌ام. خب، بهش ورق بده. بشین تا برات یه آبجو بیارم.
بهش صندلی بدین، یالا!
- سوفی، یه پارچ آبجو دیگه بیار. - من تو ورق بازی خیلی خوب نیستم، ولی...
- پول نقد داری؟ - آره.
- قبولی. - یه سکه بده، شانستو امتحان کن.
خب، من دارم می‌رم خونه.
- آه، سلام. - اوه، سلام.
- چطوری تو دامشون افتادی؟ - سوفی...
زنش مرده.
آه، خوش اومدین.
کی منو می‌رسونه؟
دو قدم اون‌ورتره، مگه گم می‌شی؟
کاش گم شم تا عذاب وجدان بگیری.
- اوه، غرغرو... - اوه، سوفی، خودم می‌رسونمت!
اصلاً بهشون توجه نکن.
- والی، والی. - والی، تو خیلی باکلاسی، پسر.
آره، باید می‌رسوندیش خونه، یعنی مدت‌هاست ازت خوشش میاد.
از من خوشش میاد؟!
ولی باید می‌رسوندیش خونه.
چی می‌گی؟ من ۲۰ ساله می‌شناسمش.
- والی کاسانووا. - فکر می‌کنی واقعاً از من خوشش میاد؟
کاسانوفسکی.
فکر می‌کنم ازت خوشش میاد.
فکر می‌کنی چرا ازت خواست باهاش بری خونه؟
فکر می‌کنی ازم خوشش میاد؟
- آره، همینطوره. - و داشت مخ‌تو می‌زد.
- یعنی... این حس رو داشتی؟ - من این حس بهم دست داد.
- فکر می‌کنی چرا می‌خواد که تو... - حالا این یه نفر با یه کم سلیقه است.
من نمی‌تونم به شما دو تا تکیه کنم...
- سلیقه برای چی؟ - ...ولگردها.
پس همه برای امشب رفتن؟
بارمن، کمک‌کارها، پیشخدمت‌های آقا و خانم؟ بستین؟
آره.
من زیاد اهل بازی نیستم ولی... ویلی میس.
من زیاد اهل بازی نیستم، ولی فکر می‌کنم همه این کارت‌های تصویری چیز خوبی هستن.
- خدای من! - بی‌خیال بابا! بیا دیگه!
امشب شب شانس توئه، پسر!
- بابابزرگ، باید برم روی گل‌هام رو بپوشونم. - صبر کن، صبر کن، صبر کن، گریسی.
بیا، بیا... رابرت، می‌خوام نوهام، گریسی رو بهت معرفی کنم، اینجا، دوست‌داشتنی نیست؟
آره، همینطوره. دیشب صحبت کردیم، من اینجا با...
- خانم آب. - اوم، آره، آره.
- از دیدن دوباره‌تون خوشحالم، رابرت. - باب، باب خوبه.
من اینجام چون گوشیم رو جا گذاشتم و شما زنگ زدید، و...
آه، بله! پیژامه‌تون رو دارم... گوشیتون پشت باره.
گریس، من گوشی رو میارم، تو برو، گل‌هاتو بپوشون. روبرتو، چرا یه کمکی بهش نمی‌کنی؟
- بیرون کمک لازم داری؟ - نه.
آره!
من برم؟
آره، آره، باهاش برو.
آره، خیلی خوب شد.
و اونا رفتن.
خیلی خب!
- هی! من از این گوشه داغ بازی می‌کنم! - تو همیشه دنبال یه برتری می‌گردی.
- مارتی، چی می‌خوای بازی کنی؟ - تگزاس هولد 'ام.
اینا خیلی شکننده‌ان.
- چی؟ - هیچی.
- می‌دونم مسخره به نظر می‌رسم. - اوه، نه، نه، یه کلاه دوست‌داشتنیه...
الآن درش میارم، ولی اگه درش بیارم، سرم شبیه کلاه حمام می‌شه، پس...
خب، دیشب موهامو دیدی. نه اینکه نگاه کرده باشی، ولی منظورم اینه که...
صحبت که کردیم، پس شاید متوجه سرم شدی. موهام. سرم. کله پر موی من.
ممنونم.
متاسفم که پات به این ماجرا کشیده شد.
نه، نه! دیشب شام مهمونم کردی، اتفاقاً خیلی خیلی خوب بود.
خوبه.
تو همه اینا رو کاشتی؟
آره، هیچ قاعده و قانونی نداره، می‌دونی، فقط می‌ذاری رشد کنه.
عالیه واقعاً، یعنی، من تا حالا وسط شهر همچین چیزی ندیده بودم، انگار که...
مثل یه باغه.
- شاید اون یکی رو خم کردم. - اوه، اشکالی نداره.
- باید چند تا قفسه دیگه بگیرم. - اوه، بوی خوبی می‌دی.
بوی گل‌هاست.
این گل خاص نیست، چون این بوته گوجه‌فرنگیه... همه گل‌هاست.
فقط اونو بذار اونجا پایین.
- اینو تو کشیدی؟ - آه، آره.
این کجاست، اروپاست؟
- ممکنه. - چند بار رفتی؟
وای خدای من، هیچ وقت. من جز اینجا هیچ جا نرفتم.
قشنگه، هر جا که هست.
باید ببرمش داخل.
فکر کنم جاهایی رو از رویاهام می‌کشم.
شرط می‌بندم که بی‌صبرانه منتظری بری بخوابی!
با من قرار می‌ذاری؟
بله؟
- این سؤال بود؟ - نه، یه بله بود. بله!
- فردا شب؟ - بله.
- ساعت هشت؟ - بله.
- از اینجا دنبالت بیام؟ - بله.
وای، تو زن خیلی سخت‌گیری هستی!
تو برو اونو ببر داخل، من اینجا رو تموم می‌کنم.
گوشیت رو پیدا می‌کنم.
- هی، یه کارت به ما بده! - دارن برمی‌گردن داخل، بیاین، فرار کنیم.
چی؟ چی؟ هی! این بهترین دستی بود که تا حالا داشتم!
- الان سر این بحث نکن. - بر زدن جدید، بر زدن جدید وقتی جای جدید رفتیم.
امت، بیا دیگه.
بیاین، برین تو، برین تو، بیاین، من نمی‌تونم درها رو ببندم.
بابابزرگ؟
ما اینجا نیستیم!
کیه؟
منم.
کی؟
گریس‌ام.
با یه نفر آشنا شدم، فقط می‌خواستم بهت بگم.
باید برم، چون بابابزرگ نمی‌دونه یواشکی اومدم بیرون، باشه؟
- می‌خوای برسونمت؟ - نه. دوچرخه‌ام هست.
اون اولین زنی نیست که به عنوان یه پسر بهش توجه کردم، اما به عنوان یه مرد...
می‌فهمی چی می‌گم.
دارم یه جای عالی برات می‌سازم.
نمی‌دونم چی بپوشم. فکر می‌کنی مشکی زیادی جلب توجه می‌کنه؟
من یه چیزی سبک‌تر می‌پوشیدم. هرچی می‌پوشی، فقط راحت باش.
یه جای زخم ده اینچی روی سینه‌مه.
اگه قرار بود راحت باشم، می‌دونی، لباس راحتی‌های خودم رو می‌پوشیدم.
نه، فکر خوبی نیست، اما هر کاری می‌کنی، پاهات رو اصلاح نکن.
چرا؟
خب، می‌دونی، اینجوری دیگه قطعاً نمی‌ذاری کار از کار بگذره.
مگان، این فقط یه قرار اوله.
آره، خب، من با قرار اول خودم ازدواج کردم، میسی، و می‌دونی که چه جوریه.
با یه پسر می‌ری بیرون، و ازش خوشت میاد،
و بعد یهو هرچی میگه به نظرت فوق‌العاده میاد.
پاهای پرمو تنها ارتباطت به واقعیته.
باید اینو روی بالشتت گل‌دوزی کنی.
خب، شاید همین کارو کردم. منو تا... می‌دونی... باکره نگه داشت.
- هر وقت. - خداحافظ.
سال دو سه بار پرواز می‌کنم فلوریدا تا به خانواده سر بزنم.
- نمی‌تونم صبر کنم سوار هواپیما بشم. - تا حالا سوار هواپیما نشدی؟
- خب، نه، نمی‌تونستم. - چرا؟
از چهارده سالگی که من...
بابابزرگم مریضه.
برای همین همیشه باید نزدیک خونه می‌موندم تا ازش مراقبت کنم.
خدایا، حالا چقدر سالم به نظر می‌رسه.
خب، همینطوره. حالا حالش خوبه. حتی دوست نداره در موردش حرف بزنه.
اصلا.
یادم می‌مونه. پدر و مادرت چی؟
مامانم پنج سالم که بود از دنیا رفت.
متاسفم. چطور؟
بیماری قلبی.
بابام به محض اینکه بیماری مامان با برنامه‌هاش تداخل پیدا کرد، رفت.
اشکالی نداشت. می‌دونی...
بابابزرگ همیشه همونی بود که به هر حال از ما مراقبت می‌کرد.
چی می‌خوری؟
- می‌تونم دو اسکوپ بگیرم؟ - نه.
آره! البته که می‌تونی!
مواظب سرت باش.
این اولین کاری بود که خودم نظارت کردم.
من این ساختمون رو دوست دارم.
وای!
باورنکردنیه.
ما همه‌ی اینا رو می‌بینیم چون روی چیزی وایسادیم که تو ساختی.
کمک داشتم.
ممنون.
من و الیزابت بیست سالمون نشده بود که ازدواج کردیم.
از پانزده سالگی با هم بودیم، پس شاید این یه کم بچگونه به نظر برسه... ولی...
می‌تونم دستت رو بگیرم؟
آره.
- بعضی وقتا حس می‌کنم یه زندگی دیگه بود. - می‌دونم چی می‌گی.
ممنون که... اومدی، امشب واقعاً خوش گذشت بهم.
آره، منم همینطور.
- آره، باید ژاکتت رو پس بدم. - نه، نه، نه!
پیش خودت نگهش دار، دفعه‌ی بعدی که میریم بیرون ازت می‌گیرمش.
- باشه. - به هر حال با بلوزت خیلی بهت میاد.
اوه خدایا!
خیلی متاسفم.
- خدای من، چیزی دیدی؟ - نگاه نمی‌کردم.
نه، می‌دونم، برای اینکه من یه خوابِ...
من یه خواب... یه خوابِ دلچسب در موردت دیدم.
- حتماً یه کابوس بود. - نه، تو خیلی...
- ترسناک؟ - جذاب.
- در مورد من خوابِ سکسی دیدی؟ - نه، من ندیدم...
من در مورد تو خواب سکسی ندیدم. می‌دونم، تازه دیدمت، حتی نمی‌شناسمت.
واقعاً متاسفم.
شب بخیر.
صبح بخیر، دنیس. بچه‌ها.
♫ صبح بخیر زندگی، صبح بخیر خورشید... ♫
تامی!
♫ وای، چقدر خوبه که زنده‌ای و عاشق ♫
♫ صبح بخیر زندگی ♫
♫ صبح بخیر پرنده‌ها، بخونین، شما هم خوشحالین ♫
♫ حالم خیلی خوبه، چون به زودی می‌بینمش ♫
بچه‌ها، میاید؟
♫ دیشب گفت که دوستم داره ♫
♫ چه حیف که از هم جدا بشیم ♫
هی، این رقص جدیدشه!
کاش منم می‌تونستم مثل اون حرکت کنم، والی.
وای، والی، کدوم توپ مال توئه؟
- اوه، خفه شو! - من چیزی نگفتم.
حالا نوبته، بچه‌ها!
زدش! آره!
مگان، بیا دیگه، نوبت توئه.
هی، برو اونجا، مگان.
مگان، چطور دارم انجام می‌دم؟
عالی به نظر میای، شوخی می‌کنی؟ تا حالا ندیدمت انقدر خوشحال باشی.
خیلی گرممه!
خب انتظار داری چی باشه، یه پلیور پشمی پوشیدی!
- نخییه. - برو تو مسیرت.
- کارد به استخونم رسیده! دیگه بهش بگو! - می‌خوام بهش بگم.
توپت کجاست؟
حالا نوبته.
عالیه! خیلی خوب!
برات هات چاکلت آوردم. فکر کردم شاید سردت باشه.
ممنون.
♫ صبح بخیر دنیا، خوشبختی چطوره ♫
♫ یکدفعه فهمیدم زندگی چی می‌تونه باشه ♫
فکر می‌کنی می‌تونیم برگردیم سر بازی؟
- پیشم نگهش می‌دارم، همینجا هستم. - باشه.
- ممنون. - من فقط... بولینگ بازی می‌کنم.
♫ صبح بخیر زندگی ♫
میشه یه آبجو بگیرم؟ بطری، بدون لیوان.
وای خدای من!
یه دقیقه دیگه میام.
آنجلو!
- باشه، راه باز کنید! - بزن بریم، قهرمان!
چارلی! بالاخره اومدی.
- ممنون که اومدی. - باشه!
- من، اوه... فکر می‌کردم تو یه کافه قرار داریم. - اینجا هم کافه داره، برات یه آبجو می‌گیرم.
- این همه پیرمرد اینجا چیکار می‌کنن؟ - داریم بولینگ بازی می‌کنیم. باحاله.
- بچه‌ها، ایشون چارلیه. - سلام چارلی.
چارلی، جو. چارلی، ایشون دوست خوب منه. چارلی، جو.
اِمِت، دوست خوبم چارلی.
- چارلی، تو هم هستی؟ - آره، اونم هست. ده دلار شرط.
- موافقی یا مخالفی؟ - اوه... موافق.
موافق؟ موافق؟ موافق؟ معلومه که موافق.
- من روی چی شرط بستم؟ - اینکه آنجلو استرایک می‌گیره یا نه.
خیلی خوبه!
جو دی‌ماجیو، کجا رفتی؟ تو همینجایی!
آفرین!
- من بردم؟ - آره، همین الان بردی!
عالیه!
تو بردی، من بردم، همه بردیم.
بزن بریم!
اِمِت رَند، داری بالاترین امتیازی رو که تا حالا گرفتی، ثبت می‌کنی.
که تا الان ۶۷ بوده، اِمِت.
- من اصلا نمی‌دونستم باب بولینگ بازی می‌کنه. - اون که بازی نمی‌کنه.
من می‌خوام... من می‌خوام این پرتاب بعدی رو به گریس تقدیم کنم،
که من رو بعد از ۲۵ سال دوری، دوباره به بازی برگردوند، درسته.
قبل از اینکه آبجو رسون و شیرفروش شما باشم،
آخرین باری که بولینگ بازی کردم،
تولد ۱۳ سالگی اندی یانکوفسکی بود.
پس گریس،
این پرتاب برای توئه.
۶۸! ۶۸! ۶۸! ۶۸! ۶۸! ۶۸!
آه! هنوز ۶۶...
- ۶۶! ۶۶! - هی، باب!
- دست دیگه‌ت رو امتحان کن. - یه فرصت دیگه دارم.
- خب، چیکاره‌ای؟ - من یه کهنه سربازم.
آره، من... من به ویتنام نرفتم.
این برای توئه، عزیزم.
من فکر می‌کنم سامی دیویس جونیور بهترین اجراکننده اون گروه بود.
- و من بیل کازبی رو هم دوست دارم. - خب، من...
اوه، اوه، اوه، و فلیپ ویلسون.
اوه، آره!
چه دیوونه‌ای.
این حدود یک هفته خوب می‌مونه، آره. یه کم نون هم توش گذاشتم.
- خیلی ممنونم. - خداحافظ.
واقعاً ممنونم. بعداً می‌بینمتون.
- خداحافظ، اِمِت. خداحافظ، بچه‌ها! - چارلی.
خداحافظ، خداحافظ چارلی!
امشب پوکر؟
نه، اِمِت، من و گریس قراره یه لیوان شراب تو حیاط پشتی بنوشیم، شاید هم پیاده‌روی کنیم...
پس امشب می‌ذارم شما پیرمردا پولاتون رو نگه دارید.
حالا زیاد دور نرید، اون بیرون داره خیلی تاریک میشه.
دوست دارید امشب با کادیلاک من یه دوری بزنیم؟ تازه واکس زدمش.
اوه، نه، من نمی‌تونم اون ماشین رو کنترل کنم، برام زیادیه، ولی ممنون.
- ژاکت می‌خوای؟ - آره، اون می‌خواد! - نه!
من ژاکت نمی‌خوام، باشه؟
اصلا لازم نیست زیاد از حیاط دور بشید.
باید اون شمع مخصوص رو اونجا بذارم که همه حشرات رو دور می‌کنه.
همه گونه‌ها به جز یکی!
مارتی، اون چه گونه‌ایه؟
مگس دندان‌خنجریه.
- اون شمع معروف. - آره.
مارتی، از پنجره فاصله بگیر! شبیه یه مرد فضول شدی!
اون بیرون همه چی آرومه. فکر کنم امشب بهش بگه.
می‌دونی، هرچی بیشتر صبر کنه تا بهش بگه، سخت‌تر میشه.
نمی‌فهمم چیه که اینقدر مهمش می‌کنن. منظورم اینه که، اون پیوند قلب داشته.
یه بار با یه دختری قرار می‌ذاشتم که پای پرانتزی داشت، منظورم اینه که، کفش بزرگ و همه چی داشت.
- آه، به خاطر اون تو بهشت یادت می‌کنن، پسر. - تو یه قدیسی.
شرط می‌بندم اون باید شخصیت فوق‌العاده‌ای داشته باشه که تو رو و لباس‌هایی که می‌پوشی رو تحمل کرده.
خب، بهتره که بهش صدمه نزنه، این تمام چیزیه که می‌خوام بگم.
این چیه؟ این چیه؟
پسر! همه دارن سر به سر من میذارن الان! ها؟
- بیا، آروم باش. - چند تا می‌خوای، چند تا کارت می‌خوای؟
وایسا، وایسا! کبوترای عاشق اون بیرون، بیاین پاواروتی پخش کنیم، یه کم بهشون الهام بدیم.
اونا نیازی به موسیقی اون بیرون ندارن، آنجلو. اونا...
حالا، یه دقیقه صبر کن، یه دقیقه صبر کن، بینگ چطوره؟ ها؟
بینگ، نه، نه، ما بابی رو می‌خوایم... بابی.
حداقل... یه چیز قابل تحمل اینجا پخش کنید.
ببخشید، معذرت می‌خوام. ببین...
اونا خودشون موسیقی خودشون رو می‌سازن.
بیا، بذار من اینو حل کنم.
- امشب بهم خوش گذشت. - منم همینطور.
خیلی بهم خوش گذشت.
اون دین یا فرانک رو دوست داره.
ما... ما یه چیز مدرن می‌خوایم، هیچ آلبوم جدیدی نداری؟
ببخشید، ببخشید.
اینا همشون جدیدن، آخرین چیزایی که اینجا هستن.
آنجلو، تو یکی انتخاب کن.
اگه من یکی انتخاب کنم، سیناتراست، دیگه کی مگه هست؟
در ابتدا... سیناترا بود.
و همیشه هم فرانک سیناترا خواهد بود، تنها و یگانه.
دوباره مد شده، هرچند که مرده.
فرانکی! فرانکی! بخون عزیزم.
هی، این چیه؟ بازی بیسباله؟
- اوه، به خاطر خدا، این یه کنسرت زنده‌ست. - آره، این خوبه.
- کاری می‌کنم خاموشش کنن. - نه. نه.
قشنگه.
اونجا چه خبره؟
بذار کار خودشو بکنه.
♫ یا فقط یه تقلیده؟ ♫
اوه، نه. من... من اصلاً رقصم خوب نیست.
خوب میشی.
♫ یا چیزی که حس می‌کنم واقعیه؟ ♫
♫ همیشگیه ♫
♫ یا فقط یه هوسه؟ ♫
♫ گراناداست که می‌بینم ♫
♫ یا فقط اَزبری پارک؟ ♫
♫ یه خیال پوچه که نباید بهش فکر کرد؟ ♫
♫ یا بالاخره ♫
♫ عشق واقعیه؟ ♫
♫ یه زلزله است ♫
♫ یا فقط یه شوک؟ ♫
♫ اون سوپ لاک‌پشت خوشمزه است ♫
♫ یا فقط یه تقلید؟ ♫
- ♫ کوکتله ♫ - ♫ کوکتله ♫
- ♫ این حس شادی؟ ♫ - ♫ این حس شادی؟ ♫
♫ یا چیزی که حس می‌کنم واقعیه؟ ♫
♫ همیشگیه ♫
♫ یا فقط یه هوسه؟ ♫
♫ گراناداست که می‌بینم ♫
♫ یا فقط اَزبری پارک؟ ♫
♫ یه خیال ♫
♫ که ارزش فکر کردن نداره؟ ♫
♫ یا بالاخره ♫
♫ آیا این همون ♫
♫ عشق واقعیه؟ ♫
- هی، تامی، اون رو گرفتی...؟ - کارش تمومه.
- تو نمیدونی چی می‌خوام ازت بپرسم. - همه‌شو انجام دادیم، باور کن.
- چارلی. - بنینگتون زنگ زد.
آره، بهش گفتم مراسم تقدیر چند هفته دیگه است.
اون تعطیلاتش رو عقب انداخته چون اصرار داره خودش معرفیت کنه.
الیزابت عاشق این کار می‌شد، نه؟
اون اینو خیلی دوست داشت.
- انجامش دادی. - خیلی طول کشید.
باب، می‌خوام یه پنل شیشه‌ای دوجداره دیگه سفارش بدم، باشه؟
نه، نه، جف، دست نگه دار.
می‌خوای بریم یه آبجو بزنیم؟ یا امشب بینگو داری؟
بیا دیگه! یه کم استراحت کن!
ببین، گریس می‌خواد صحبت کنه، امشب داره برام شام درست می‌کنه.
می‌خواد صحبت کنه؟ داره برات شام درست می‌کنه و اون
هیچ‌وقت شب پیشت نمی‌مونه؟ می‌فهمی چه خبره، نه؟
احتمالاً اون کتاب رو خونده با... با اون قوانین، اون مقررات، نمی‌دونم چی بهش می‌گن، رفیق.
این یه بازیه که همه زن‌ها می‌کنن فقط واسه اینکه ما رو به دام بندازن.
- خب، داره جواب میده. - تو خیلی دلسوزی.
هی، بچه‌ها!
سمی سوسا! اینجاست!
- خودشه! - همه!
خب... امشب بهش می‌گم.
- تورو خدا. اینو قبلاً شنیدم. - نه، واقعاً می‌گم.
خب، باید بگی، چون اون واقعاً عالیه.
آره.
آره، برای من که هست.
اشتباه برداشت نکن، اون جو نیست.
- عزیزم؟ - بله عزیزم؟
آستین همه لباسمو کثیف کرد.
بهش تایلنول بچه دادم و لباس خوابشو تنش کردم.
داره تو تخت ما می‌خوابه. دوباره!
این بچه مدام مریض میشه.
نباید اون پیتزا پپرونی رو بهش می‌دادم.
چی؟
شاید باید یه پیراهن بپوشی، چون فکر نکنم گریس با مرد دیگه ای راضی بشه.
اینو دوست داری عزیزم؟
- من یه گربه شیطونم! - همه‌اش عضله است.
بیا، بیا، می‌تونی با من برقصی.
- بیا گِریسی، بیا، می‌خوای باهام برقصی؟ - ریتم ما باعث دردسرمون میشه، عزیزم.
هی، هی، هی!
مطمئنی اون تو کمکی نمی‌خوای؟
اوه، آره، باورت بشه یا نه، من می‌تونم پاپ‌کورن مایکروویوی درست کنم.
هی، آ، اون مطلب رو تو... تو "تریبیون" در مورد مراسم تقدیرِ پیش‌رو دیدی؟
نه، باید بخونمش.
آره.
می‌دونی، همه می‌خوان اونجا باشن، پدربزرگ و بقیه.
- اوه. تا وقتی تو اونجا باشی. - معلومه که اونجا هستم.
هی، مل.
مل، پسر خوب.
اوه، کافیه.
امیدوارم سیدنی از جای جدیدش خوشش بیاد.
دارم فکر می‌کنم خودم هم برم اونجا زندگی کنم.
اون... اون... اون براش عالیه.
- شرط می‌بندم نمی‌تونی صبر کنی. - آره.
بالاخره.
آره، خیلی سخت کار کردی.
آره، ولی ارزششو داشت.
تا رویای الیزابت به حقیقت بپیونده.
حداقل این کارو می‌تونستم براش بکنم.
مطمئنم اون خیلی بهت افتخار می‌کنه.
ممنون، گریس.
- چیزی هست که بخوای به من بگی؟ - آره.
و الان زمان خوبی برای گفتنشه.
پاپ‌کورن آماده‌ست!
باشه.
متاسفم.
- جای منو نگه می‌داری؟ - حتماً.
اوه، یه سی‌دی جدید خریدم. می‌خوای آهنگ بذاری؟
آره، خوبه.
باشه...
آهنگ کجاست؟
تو جیب کتمه، تو اتاق نشیمن.
آهان، باشه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
«دکتر الیزابت رولند دوازدهم آوریل در تصادف رانندگی فوت کرد.»
دوازدهم آوریل...
گریس؟
گریسی؟
اَه، وای، ماکروویو! امشب دیگه پاپ‌کورن نداریم.
- متاسفم.
باید برم.
- الان؟
چرا؟
کاملاً یادم رفته بود، قول دادم برم بچه‌ی مگان رو نگه دارم.
- امشب؟
- منم باهات میام.
من می‌رسونمت.
اشکال نداره، امشب دوچرخه‌ام باهامه.
- اون دوچرخه‌ی کوفتی چقدر قدیمیه!
آره، خوبم. فقط... دیره و اون نگرانم میشه.
- یکم آروم‌تر. اوه، هی...
بده به من، به خودت آسیب می‌زنی. خودم برمی‌دارم.
دیرم شده.
باشه، اینو میندازم تو وانت و می‌رسونمت...
نه، نه، نه. من اینجام، اینجام. فقط بذار برم.
خب... پس زنگ می‌زنم... زنگ می‌زنم مگان و بهش میگم که داری میای.
- نه، چون ممکنه بچه خواب باشه، می‌فهمی.
نگرانم میشه، بهش زنگ نزن!
- آروم باش، باشه!
- چی می‌خواستی بهم بگی؟
مِل، وایسا!
یالا.
- وای خدای من!
خدا چه فکری پیش خودش کرده بود؟
میدونی چیکار می‌کنیم، همین الان می‌برمت اونجا و تو هم بهش میگی.
آره، میتونی.
چی باید بهش بگم، من نمی‌تونم هیچی بهش بگم.
ولی می‌تونی، فقط بهش میگی.
چطور؟ چطور بهش بگم؟
فقط بگو: «باب... می‌دونی، من...»
«باب، فقط...»، می‌فهمی، خودت بگو. «باب...»
خودت هم نمی‌تونی بگی.
خب، الان تو ذهنم نیست و به یکم وقت نیاز دارم تا به یه چیزی فکر کنم،
ولی یه چیز عالی پیدا می‌کنیم، باشه، کلمات عالی.
بهت کمک می‌کنم و تو رو اونجا می‌برم، باشه؟
- من باهات میام.
البته من تو ماشین منتظر می‌مونم، ولی، می‌دونی، تو برو تو و بعد... بگو.
ولی چیزی نیست که بتونیم بگیم.
وای خدایا، کی مرده؟
- هیچکس.
- اون زن داره؟!
اون عوضی!
- اون عوضی!
می‌خوای برم اونجا و اینو جمعش کنم؟ می‌خوای اون حرومزاده رو حالیش کنم؟
می‌دونستم، می‌دونستم، اون خط مو، تیپ هنری، معلومه دیگه.
- تو نمی‌دونی چی داری میگی.
- دهنشو سرویس می‌کنم!
- هلم نده!
گریس، اینجا چه خبره؟ می‌خوای درستش کنم؟
دهنشو برات سرویس می‌کنم، گریس. حرومزاده!
- چی؟! جو، لطفاً، گریس قلب زن مرده‌ی باب رو داره.
اون زن نداره؟
آهان.
باشه.
- بستنی می‌خوای؟
چیزی می‌خوای، عزیزم؟ گریس؟
به فابریزیو زنگ زدم.
- اون تو رم میاد دنبالت.
خودم تا پاییز نمی‌تونم برم اونجا،
چون آنجلو و سوفی تو فصل شلوغ تابستون به کمک من نیاز دارن.
می‌دونم، پدربزرگ.
گمونم... می‌تونی بدون من بری.
پدربزرگ...
فکر می‌کنم این بهترین کاره.
اگه من برم، برای باب راحت‌تره.
فقط نگران توام.
وقتی بهش بگم... می‌خوام برم.
- هی، مارتی!
هی، گریسی.
گریسی، چشمات رو ببند و تا وقتی نگفتم باز کنی، بازشون نکن، باشه؟
حالا، گوش کن...
خدا به قوی‌ترین شخصیت‌ها بیشترین چالش‌ها رو میده.
حالا، می‌تونی این رو به عنوان یه تعریف در نظر بگیری!
چشمات بسته‌ست؟
آره.
الان بسته‌شون نگه دار.
یواشکی نگاه نکن.
یالا، دستت رو بذار رو چشمات. نمی‌تونم بفهمم. آفرین.
وایسا، بسته‌شون نگه دار.
باز کن! پا-پا-بو!
یه دوچرخه.
- هنوز حتی بازش نکردی!
- با سبد.
از رودیز تو آدیسون گرفتم، اون تو بازسازی دوچرخه‌های قدیمی متخصص.
این یکی انگار مخصوص تو ساخته شده بود.
فکر کنم خوشش اومده!
حالت خوبه؟
دیشب نگرانت بودم.
دارم میرم.
چی؟
- دارم میرم.
باید بهت می‌گفتم... یه چیزی که من...
شجاعت گفتنشو بهت نداشتم.
یه کمی بیشتر از یه سال پیش یه عمل جراحی داشتم.
پیوند قلب داشتم.
وای خدای من! فکر کردم می‌خوای بگی مردی یا همچین چیزی.
- صبر کن، دارم اذیتت می‌کنم؟ - نه.
حالا خوبی. اوکی هستی. خوب شدی.
می‌تونستی اینو بهم بگی.
باید بهت می‌گفتم، می‌دونم. واقعاً... واقعاً متاسفم که نگفتم، اما من...
وقتی من، اِ...
اینو پیدا کردم، اینو توی خونه‌ات پیدا کردم.
این منم.
من امشب دارم می‌رم، اِ... که دیگه یادت نیاد.
من... نمی‌دونستم، نمی‌دونستم که...
به خدا قسم نمی‌دونستم.
و واقعاً متاسفم، می‌خواستم بگم متاسفم.
من... باید برم.
- متاسفم، باید برم، می‌دونی. - باشه.
باید...
- ...برم. - باشه.
آه، که نمی‌خوای سعی کنی اونو به عنوان بار هواپیما بدی، نه؟
می‌خوام برش دارم، پدربزرگ.
- مارتی، بیا دیگه. بذار ببرتش. - ولی من وقتی رفتم اونجا می‌تونم بیارمش.
عزیزم، دوباره دستگاه رو چک کردم. هنوز ازش زنگی نیست.
اوه، خب، الان بهتره بمونی.
مارتی، گاهی وقتا باید فرار کنی تا ببینی کسی دنبالت میاد یا نه.
بهش گفتم که دنبالش میرم ولی تا پاییز نمی‌تونم برم اونجا.
اوه خدایا!
- مطمئنی می‌دونه داری میری؟ - آره. بهش گفتم دارم میرم.
بیا یه کم خوراکی، عزیزم. خیلی دوستت دارم.
عزیزدلم.
توی رم دعا کن. خدا بهتر صداتو می‌شنوه.
آه، از خداحافظی با تو متنفرم.
هی، گرفتمش!
اوه، خب...
برو دیگه.
آره.
باشه.
- خداحافظ شما. - خداحافظ عزیزم.
خداحافظ عشقم.
خداحافظ.
هی چارلی، منم.
باید با یکی حرف بزنم.
نه... نه، نه پشت تلفن.
می‌تونی منو ببینی؟
آره، ۱۲:۳۰ خوبه.
ممنون، مرسی.
بازرس اینجاست، زود بخورید.
اسکوزا، دوست داری؟
اوه، نه، ممنون.
شاید... کمکت کنه نقاشی کنی؟
اوه، این...
نه، می‌خواستم الان برم خونه، به... آکازا.
ولی ممنون، مرسی.
اون ازدواج کرده؟
داستانش طولانیه.
من الان استراحتمو می‌کنم.
وای!
آره.
وای!
آره.
مامان میا!
سی.
- کی منو می‌بره؟ - باشه.
نه، نه، مارتی، من انجامش میدم.
باشه، شب بخیر بچه‌ها.
شب بخیر، سوفی عزیزم، فردا می‌بینمت.
- مراقب باش، والی. - آره.
ای بابا.
- چی؟ - در.
اوه، حتماً.
چه مردی!
والی! بابم!
- چی... چی کار داری می‌کنی؟ - چه خبره؟
- چقدر کوتاه بود این سواری. - منم هستم.
- ولی ما که اصلاً بازی نمی‌کنیم. - هیس!
- اون اینجا نیست. - چطوری؟
- گرسنه‌ای، یه بشقاب پاستا برات درست کنم؟ - نه، نه ممنون، آنجلو.
- اون رفت؟ - اوه، آره، الان دو روزه.
- داشتم فکر می‌کردم... - اوه، آره حتماً...
- مراسم تقدیر هفته بعده. - بله.
و، اِ... خیلی برام مهمه.
و برای الیزابت.
- حتماً. - خب، مثل سگ کار کردی!
دلم برای الیزابت تنگ شده.
همیشه دلم براش تنگ میشه.
اما من، اِ...
دلم برای گریس پرپر می‌زنه.
و نمی‌دونم که می‌تونم...
- نمی‌دونم اون... - اون می‌تونه!
هیس!
بیا، باب.
یه لحظه با من بیا.
اونا خوبن.
آنجلو، بشین!
آروم باش عزیزم، آروم باش.
فقط گریسی می‌تونه اسم هر گل این باغ رو بهت بگه.
خودم بیشتر از یکی دوتاشون رو نمی‌شناسم.
چی شده؟
- اوه، اونو تو خفه‌کن گرفته، لعنتی! - وای خدای من!
- مارتی، این کارو نکن! - چی می‌گی؟
حالا، رابرت... این به من ربطی نداره.
می‌دونم اتفاقایی که افتاده... خیلی زیاد و طاقت‌فرسا بوده.
می‌دونم طول می‌کشه تا همه چیز رو سر و سامون بدی.
ولی در حالی که داری سر و سامون میدی، می‌خوام یادت باشه که تمام اون دفعاتی که
دعا می‌کردم گریسی یک شانس دوباره برای زندگی پیدا کنه،
همیشه می‌دونستم اگه خدا به ما لطف کنه،
قلبی که گیرش میاد باید از یک
آدم خیلی خاص باشه،
تا تو وجود گریس حس غریبگی نکنه و به دلش بشینه.
وقتی گریس تو رو دید،
قلبش برای اولین بار واقعاً به تپش افتاد.
شاید تقدیر این بوده که قلبش همیشه با تو باشه.
اوه! چه دوچرخه قشنگی!
مال شماست؟
- بله، مال منه. - خیلی خوشگله!
آه! هر وقت زنگش رو میزنی، فرشته‌ها بال در میارن!
دوست داری سوارش بشی؟
- آره، آره، امتحانش کن! - نه، نه.
- امتحانش کن! - بله، بفرمایید.
- اوه، نه، نه. - آره، آره!
امتحانش کن!
فقط یه بار...
برمی‌گرده، نگران نباش، برمی‌گرده.
آره، اون دوچرخه رو خیلی دوست داشت. یه جور عشقی بود...
معشوقتونه؟
بله!
تا اینجا، ایتالیا اومدی؟
آره.
تا اینجا، ایتالیا اومدم.
دوستت دارم، گریس.
خیلی از شما امروز به سراغ من اومدین
چون من رو از عکسام که تو قفس میمون‌ها هست، می‌شناسین.
اما کمک‌های قابل توجه من در طول سال‌ها
چیزی نیست که امروز اینجا راجع بهش صحبت کنیم.
خانم‌ها و آقایان، باب رولند!
ممنونم، آقای بنینگتون، بابت این معرفی و سهم سخاوتمندانه‌تون.
می‌خوام از همه کسانی که وقت و انرژی خودشون رو سخاوتمندانه اهدا کردن، تشکر کنم.
تیم فوق‌العاده متعهد من، که همین جا نشستن.
و دامپزشک ناظر، دوست خوب و عزیزم، دکتر چارلز جانسون.
هی، چارلی!
ظاهراً ایشون بعد از مراسم امضا خواهند داد.
اهدای این خانه جدید به سیدنی و خانواده‌اش
معنای شخصی بزرگی برای من داره.
همسر فقید من، الیزابت، سال‌های زیادی رو با سیدنی گذروند.
اون بهش... خیلی چیزا یاد داد. اون... اون این رو براش تصور می‌کرد.
زبان اشاره رو بهش یاد داد. اون رو به همسرش معرفی کرد.
اما مهم‌تر از همه،
این اشتیاق بی‌قید و شرط اون بود که امروز همه ما رو اینجا جمع کرده.
پس با افتخار فراوان،
من این زیستگاه جدید رو
به یادگار پرمهر الیزابت رولند تقدیم می‌کنم.
لطفاً همه از صحنه رقص کنار برن
تا عروس و داماد بتونن اولین رقصشون رو انجام بدن.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.