‫برنده‌ی جایزه‌ی رقابتِ ببر، ‫از جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم روتردام هلند (2020)
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یه آپارتمان قدیمی تو زادگاهم‌ئه
‫که وقتی بچه بودم متروکه شده.
‫از اون ساختمون‌هایی‌ئه که
‫اهالیِ هنگ‌کنگ تو دهه‌ی 90 ساختنش.
‫یه‌روز همینجوری رفتم،
‫و دیدم همه‌جا مرتب شده،
‫تا‌وقتی‌که اون مشغول نظافت بود.
‫دیدمش و ازَش پرسیدم،
‫"اینجا چکار می‌کنی؟"
‫با همون سئوال جوابم رو داد،
‫"و تو اینجا چه‌کار می‌کنی؟"
‫بعدش مثل دوتا خل‌وچل، اونجا
‫زیر پله نشستیم.
‫زیاد صحبت نکردیم،
‫اما جفت‌مون واقعا خوشحال شدیم.
‫بعد اون محتاطانه ازَم پرسید
‫آیا ممکن‌ئه کسی بیاد.
‫خیالش رو راحت کردم که هیشکی نمیاد.
‫زمان زیادی اونجا موندیم
‫تا اینکه یِهو سروکله‌ی یکی پیدا شد،
‫و منم دِ فرار.
‫دویدم، دویدم و دویدم...
‫وقتی برگشتم و نگاه کردم،
‫دیگه نتونستم اون آپارتمان رو ببینم.
‫بنابراین انقدر به دویدن ادامه دادم،
‫تا کاملا از محل خارج شدم.
‫اثری درام به کارگردانی ‫زینیوان ژِنگ‌ لو (Xinyuan Zheng Lu)
‫ابر در اتاقش
‫نیو در رو بازکن.
‫قفل نشده.
‫خوش‌اومدی.
‫فدات‌شم، اَلَم‌شنگه راه ننداز.
‫بعدازظهر کجا بودی؟
‫ببخشید که دیر برگشتم.
‫موزی حتما سرش شلوغ بوده.
‫بیا، یه‌کم سوپ.
‫خودم برمی‌دارم.
‫(به "یو فِی" داره زنگ می‌زنه)
‫ژائو موزی، پریود شدی.
‫نائوکی کجاست؟
‫بعدا برمی‌گرده.
‫واسه چندروز به‌خاطر مشکل گذرنامه‌ش
‫برمی‌گرده ژاپن.
‫منتظرش می‌مونی؟
‫آره؟
‫اگه جات بودم، آره.
‫زای-زای، بابات کو؟
‫داره میاد. کُندئه، یواش میاد.
‫خودت اومدی؟
‫نه، خواهرم باهام اومد.
‫باشه، برو داخل.
‫یک، دو، سه، برو جلو.
‫یک، دو، سه، برگرد.
‫خب، بریم بعدی.
‫یک، دو، سه، برو.
‫یک، دو، سه، برگرد.
‫یک، دو، سه، برگردید.
‫حالا بریم بعدی. ‫یک، دو، سه برید.
‫یک، دو، سه برگردید.
‫لطف می‌کنید بعدا فیلم رو واسم بفرستید؟
‫البته، فقط شماره‌تون رو بهم بدید.
‫عالیه، ممنون.
‫اینم واسه من.
‫اهل شمال‌ید؟
‫اهل شاندونگ هستم. ‫[ز استان‌های شرقیِ چین به مرکزیت "جینان"]
‫تابلو بود؟
‫لهجه که نداری،
‫اما خب قطعا به محلی‌ها هم نمی‌‌خوری.
‫چند وقت‌ اینجا بودی؟
‫بیش از ده‌سال‌.
‫واسه کار اومدی؟
‫اول بخاطر تحصیل اومدم.
‫بعد دیگه با دوستم یه مشروب‌فروشی باز کردیم،
‫دیگه تا الآن موندگار شدم.
‫وقتی اومدم اینجا همسنِ تو بودم.
‫فکر می‌کنی چن‌ساله‌م باشه؟
‫نزدیکایِ بیست؟
‫بیست‌ودو ساله‌مه.
‫سن فوق‌العاده‌ای‌ئه.
‫تازه فارغ‌التحصیل شدی؟
‫مشروب‌فروشی‌تون کجاست؟
‫تو جاده‌ی ورزشگاه.
‫بیا و دوستات رو هم بیار.
‫خوب می‌شه.
‫مامان‌وبابات می‌دونن سیگار می‌کشی؟
‫وقتی پارسال تابستون برگشتم،
‫دوست‌پسر مامانم، اولین سیگار رو بهم داد.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫بابا کجاست؟
‫شانگهای برنامه داشت، ‫[از مهم‌ترین شهرها و بنادر چین واقع در شرق آن کشور]
‫احتمالا امشب خونه نباشه.
‫امروز خودم نیو رو از مدرسه میارم.
‫این اواخر اوضاع بین شما‌ها خوب پیش می‌ره؟
‫اِی بدَک نیست.
‫دیگه بابات سنی ازش گذشته.
‫یه‌ذره عوض شده.
‫کِی قرارئه به نیو بگید که ما خواهر ناتنی هستیم؟
‫وایسا یه‌کم بزرگتر بشه.
‫اونجوری هم نیست که نتونه چیزی رو درک کنه.
‫بعید می‌دونم.
‫می‌رم بیرون. راحت باش.
‫چقدر این توو جادار و وسیع‌ئه.
‫آره، خیلی بزرگ‌ئه.
‫اما خب هروقت بارون بباره، نگاه،
‫همه‌جا نَشت می‌کنه.
‫اونا هیچ‌وقت هشدار نمی‌دن
‫وقتی کوههای اطراف رو خراب می‌کنن.
‫موزی...
‫اوضاع‌ت با یو فِی چطور پیش می‌ره؟
‫هنوز که باهم سکس نداشتیم.
‫تا الآن؟
‫یه‌سالی‌ئه از سکس
‫خبری نیست؟
‫می‌خوای کمک‌‌ات کنم؟
‫- بی‌خیال بابا. ‫- خجالت بس‌ئه.
‫- تموم‌اش کن. ‫- راحت باش.
‫گرچه واقعا به بچه نیاز دارم.
‫قبلا درباره‌اش حرف زدم.
‫کی قرارئه بچه‌ رو بزرگ کنه؟
‫مامان‌وبابام.
‫عشق این رو دارند که نوه داشته باشن.
‫چرا همه‌اش می‌خوای با هرکی که رابطه برقرار می‌کنی بچه‌ داشته باشی؟
‫چی؟
‫- چی رو "چی"؟ ‫- با هرکی قرار می‌ذارم بچه می‌خوام؟
‫چطور می‌تونی یه همچین...
‫منظورم این‌ئه که... واای...
‫حالی‌ات هست چی داری می‌گی؟
‫آره؟
‫فقط باهاش گپ می‌‌زدم.
‫تا به‌حال فکر کردی چه حسی دارم؟
‫چه انتظاری داری؟!
‫یه ازدواجِ مصلحتی‌ئه.
‫- از آخرین‌بار که دیدمش خیلی می‌گذره. ‫- سروکله‌ی یه غریبه پیدا می‌شه و...
‫تو هم واسه یه بچه غش‌وضعف می‌‌ری.
‫می‌شه انقدر شلوغش نکنی؟
‫چه‌طوری؟
‫مامان‌وبابام 70 رو رد کردند.
‫اول باید به من می‌گفتی، نه؟
‫پس تو براش نقشه کشیدی؟
‫درحالی‌که داری برنامه‌ی قطعی‌ات رو می‌چینی،
‫ما داریم زمان و فرصت از دست می‌دیم.
‫که چی؟ 10 یا 20سال همینجوری می‌ره.
‫چرا خودت تنها زندگی نمی‌کنی؟
‫یه زن بگیر و بچه‌دار شو.
‫چرا وقت‌ات رو با من تلف می‌کنی؟
‫سال 94 بود...
‫همون‌وقت که راهنمایی بودم شروع کردم به قرار گذاشتن.
‫اولین عشقم بود.
‫با گذشتِ زمان.‌..
‫بعد که صاحب خانواده و بچه‌ شدی،
‫دیگه نمی‌تونی به این‌چیزها فکر کنی.
‫زن‌ات هم اینجا تو هانگژو ئه؟ ‫[از شهرهای شرقیِ چین]
‫بله
‫که اینطور.
‫بله؟
‫سلام!
‫شما؟
‫ژائو موزی خونه‌ست؟
‫میام تو، نیو.. بله؟
‫من همکلاسیِ دانشکده‌اش هستم، یو فِی.
‫اون الآن خونه نیست. می‌شه پیغام بذارم؟
‫نه، مهم نیست. ممنونم.
‫بسیار خب.
‫ژائو موزی، بیا اینجا.
‫(اِعلان پیامِ جدید)
‫با همچین جیغِ بنفشی شروع نکن...
‫هی رئیس، دوستم این دوروبرها می‌پِلِک‌ئه.
‫بابتش شرمنده‌ام.
‫نگران نباش، حواسم هست.
‫چه پسر بانمکی...
‫بیا پائین و بخون!
‫با اون میکروفون بخون!
‫اگه کسی رو طبقه‌پایین می‌بینید که خوش‌تون بیاد، ممکن‌ئه بشناسمش.
‫بشناسی‌اش؟! بهت می‌گم
‫واقعا بخاطر اون تیکه‌ی تودل‌برو..‌.
‫باید مرامی بهم کمک کنی!
‫99تا دوس‌دختر داره.
‫این‌دَس از دخترها مشتری ثابت‌های اون‌ند.
‫خفن، درست‌ئه؟
‫به مزخرفاتش گوش نده.
‫این‌دوتا رفیق..‌.
‫دارم می‌گم، در اصل 109تاشون.
‫درباره‌ی "دوس‌دخترها"یی که دارن حرف می‌زنن
‫واسه من یه‌جور دیگه‌ست.
‫از کجا می‌دونی منظور ما همون نیست؟
‫اگه یه دختر مثل تو واسه نوشیدن بیاد،
‫و ما دوست‌های خیلی خوبی هستیم،
‫هروقت هرکی شرایط رو واسه‌ات سخت کرد یا دست انداخت‌ات،
‫هرکی نمی‌دونم،
‫مثل دوست‌پسرت حواسم بهت هست،
‫افکار کثیفش رو تو نطفه خفه می‌کنم.
‫واسه این‌ئه که یه‌عالمه "دوست‌دختر" دارم،
‫اما خب هدف خاصی هم ندارم.
‫پس چه‌طور یکی مثل تو
‫تصمیم می‌گیره ازدواج کنه؟
‫تو واقعا می‌خوای من رو ‌کشف کنی؟
‫عروسی‌ام تو هانگژو رو پیچوندم.
‫اون نقش شوالیه رو تو ماجرا داره،
‫که 99 تا دختر رو نجات می‌ده.
‫🎵 دیروز و امروز 🎵
‫🎵 باسرعت به پایانی بی‌بازگشت گذشت 🎵
‫🎵 مثل فروافتادن برگ‌های پائیزی 🎵
‫🎵 در خوابی طولانی زیر غبار 🎵
‫🎵 آغاز و پایان 🎵
‫🎵 همیشه به‌یک‌شکل باقی می‌مونند 🎵
‫🎵 همین‌که دور بشی 🎵
‫🎵 فراسوی ابرها 🎵
‫🎵 دریای اندوه 🎵
‫🎵 امواج عشق و تنفر رو پدیدار می‌کنه 🎵
‫🎵 ما دیگه بیشتر از یه 🎵
‫🎵 محبوسِ سرنوشت 🎵
‫🎵 از تهِ دل آرزوی هم‌دیگه رو می‌کنیم 🎵
‫🎵 اما برای همیشه از هم جدائیم 🎵
‫🎵 شاید باید باور کنم که 🎵
‫🎵 همه‌اش تقدیرئه و قسمت 🎵
‫برگشتی.
‫رفتی شانگهای؟
‫امروز صبح برگشتم.
‫یه‌کم خسته‌ام.
‫اجراء داشتی؟
‫و با چندتا از دوست‌ها ملاقات داشتم.
‫با شاگردهات بودی؟
‫دوتا از شاگردهام رو با خودم آوردم.
‫از کجا پیداش کردی؟
‫تو آپارتمان قدیمی‌ئه.
‫مامان فرستاد که بیارمش.
‫با این می‌خواد چکار کنه؟
‫خبر ندارم.
‫می‌خوای خودت بهش بدی؟
‫نقاشی‌ِ من‌ئه.
‫عکس اون‌ئه، نه؟
‫چرا شما دو تا تو تاریکی نشستید؟
‫نیو بیا دست‌هات رو بشور.
‫باااشه.
‫طبقه‌بالام.
‫کِی برمی‌گردی؟
‫با من می‌آیی؟
‫می‌خوام یه‌ذره دامپلینگ درست کنم. ‫[نوعی پودینگ که حالا یا میوه هم توش ‫می‌ریزند و یا با گوشت و مرغ سِرو می‌شه.]
‫🎵 تولدت مبااارک! 🎵
‫یه‌بسته‌ی دیگه سیگار بیارید، می‌شه؟
‫ممنونم. خیلی خوب خوندی.
‫دستپاچه شدم.
‫خیلی خوب بود.
‫کت‌ات رو بپوش.
‫خوبم.
‫خسته‌وکوفته‌ام.
‫شرمنده.
‫بذار ببرمت یه‌جا.
‫کجا؟
‫بیا.
‫اینجا آشپزخونه‌ست،
‫که به بالکن می‌خوره،
‫خیلی تهویه‌ و بادخورِ خوبی داره.
‫اونجور که بوش میاد صاحبخونه خیلی آشپزی می‌کرده.
‫مالک، خانمی سرآشپز بوده.
‫یه کاناپه‌‌ی دهه هشتادیِ با چوب رُزوود بهت هدیه می‌دم. ‫[رزوود: نوعی بلسان بنفش؛ اقاقیای بلند]
‫دخترِ صاحب‌خونه اینجا زندگی می‌کرد.
‫اون هم اتاقِ مامان‌وبابام.
‫چی شده؟
‫اینجوری خوشم نمیاد.
‫از چی خوش‌ات نمیاد؟
‫تو رو اینجوری دوست ندارم.
‫چه‌ جوری؟
‫نمی‌دونم، فقط حس می‌کنم...
‫سالنِ کارا اُکی ‫[کاباره‌ای که دوستداران موسیقی می‌تونند آهنگ معروف و مورد علاقه‌شون رو ‫با میکروفون و نمایشگری که شعر رو نشون می‌ده، بازخونی و ‫به‌نوعی دابسمش کنند و برای خودشون ضبط کنند و نگهدارند.]
‫🎵 نگاه‌ِ مست‌ و خمارَم 🎵
‫🎵 به‌آرومی این‌طرف و اون‌طرف تِلوتِلو می‌خوره 🎵
‫🎵 لب‌های گیلاسیِ نازک و ظریف‌ام 🎵
‫🎵 با قرمز جگری شعله‌ور می‌شه 🎵
‫بله؟
‫همراه مامان‌ات هستی؟
‫آره، با اونم.
‫باشه.
‫دیدی‌اش؟
‫نقاشی رو گذاشتم جلوی درِش
‫و رفتم.
‫موندم چی بهش بگم.
‫بسیارخب، مراقب باش.
‫اگه کارَم داشتی زنگ بزن.
‫خدافظ
‫دیگه قطع می‌کنم.
‫می‌دونی، احساس تنهایی می‌کنم.
‫من تنها کسی‌ام که تو این مسیر قدم می‌زنه.
‫تو اینجا نیستی.
‫فکر می‌کنی آدم سخت‌گیری‌ام؟
‫منظورم اون نبود.
‫وقتی خونه نیستم،
‫چون با دوست‌هام بیرونم،
‫راستش به‌خاطر این خانواده‌ هم هست.
‫خیلی از کارهایی که انجام می‌دم به دوستام بستگی دارند و متکی به اون‌هاست.
‫منظور این نیست که چطور از خانواده‌ات حمایت می‌کنی.
‫اگه کل وقت رو خونه بمونم،
‫چه‌جور مردی از کار درمیام؟
‫نیو به همراهی‌‌ات احتیاج نداره؟
‫نمی‌دونی چقدر
‫- داشتنِ پدر واسه یه بچه مهم‌ئه؟ ‫ - اگه وقت داشتم...
‫اولین‌بارِت نیست که پدر شدی!
‫خوبم.
‫بهِم دست نزن.
‫اون‌ رو بده من.
‫می‌دونم کجاست.
‫بده!
‫این‌ها چی‌اند؟
‫کلید کجاست؟
‫رابطه بین تو و زن‌ات چه‌‌‌جوری‌ئه؟
‫بد نیست.
‫بیشتر برای بزرگ کردن بچه‌ست که با هم‌ایم.
‫چرا دیگه نقاشی نمی‌کشی؟
‫وقتی جَوون بودم،
‫و هنوز با مامان‌ات بودم،
‫نقاشی‌کشیدن رو دوست داشتم.
‫بعدها که رفتم تو کار موسیقی،
‫دیگه وقتی واسه نقاشی نداشتم،
‫و دیگه بهش هم فکر نمی‌کردم.
‫به‌ زندگیِ مجردی فکر کردی؟
‫نه واقعا.
‫هنوزم خوب‌ئه که کسی رو داشته باشی.
‫تمامِ این‌سال‌ها
‫آیا تابه‌حال ما رو سرزنش کردی و مقصر دونستی؟
‫یو فِی، عاشقمی؟
‫هاان؟
‫چی گفتی؟
‫پاشو بریم.
‫سیگارم تموم بشه می‌ریم.
‫با تواَم!
‫به سلامتی!
‫کجا می‌خوای بری؟
‫داره دیر می‌شه.
‫بذار تا خونه برسونمت.
‫یه‌ سیگار می‌خوام.
‫باشه.
‫بذار امروز تا خونه همراهی‌ات کنم.
‫حتما.
‫کدوم طبقه می‌شینین؟
‫شونزدهم.
‫خداحافظ.
‫ممنون.
‫اگه یه روز
‫برم (بمیرم)
‫چکار می‌کنی؟
‫بعد سالِ نویِ چینی
‫آپارتمان قدیمی‌ئه رو اجاره می‌دم.
‫پنجره‌هاش نیاز به تعمیر دارند.
‫چطور مگه؟
‫آخرین‌باری که اونجا بودم،
‫پنجره‌ها به‌کل زنگ‌زده و فرسوده بودند،
‫گفتم یکی‌اش رو باز کنم، کل چارچوب کَنده شد افتاد پایین.
‫شانس آوردم کسی صدمه ندید.
‫شما دوتا اون‌شب کجا رفتین؟
‫کارا اُکی
‫مست کردین؟
‫مستِ پاتیل.
‫نمی‌خوای ببینی‌اش؟
‫با یه ژاپنی‌ئه قرار می‌‌ذاره؟
‫اون‌ها مدتی باهم بودن.
‫دیدمش که داشت طرف رو دمِ در بدرقه می‌کرد.
‫یه‌ذره هوا سردئه.
‫می‌‌رم داخل.
‫چند روز پیش یه‌پسره اومده بود ببیندِت.
‫دو دفعه اومد اما اینجا نبودی.
‫به‌نظر آدم خوبی می‌رسید.
‫وقتی جَوون بودم،
‫رفتم پکن که مامان‌ات رو هم ببینم. ‫[پایتخت چین]
‫اون روز،
‫خیلی حال‌اش بد بود،
‫و تو وضعیت روحیِ وحشتناکی هم بود.
‫همون‌شب،
‫نزدیکِ دو یا سه‌بار،
‫علاوه بر مصرف موادِ مخدر زیاد،
‫مشروب هم می‌خورد.
‫هیستریک و غیرقابل کنترل شده بود
‫اما خب شرایط خیلی حساس و ‫شکننده‌ای هم داشت.
‫گفتم، "امشب می‌مونم تا کنارت باشم."
‫چون حس می‌کردم اون خیلی...
‫اون واقعا نگرانم کرده بود.
‫با این‌حال،
‫اصرار داشت که برم.
‫ولی من می‌خواستم که بمونم.
‫بعد هم که بحث‌مون شد.
‫آخرش هم، مثل همیشه نتونستم باهاش دعوا کنم.
‫اون داشت یه‌جورایی...
‫بدجنسی‌اش رو نشون می‌داد.
‫بعد دیگه...
‫زدم بیرون.
‫چون دیدم داره می‌خوابه،
‫تقریبا تو یه حالت گرفتگیِ عضلات،
‫مثل یه بیمار عصبی که اونجا دراز کشیده
‫و تو وضعیت روحیِ ناخوشایندی
‫داره به خودش می‌پیچه.
‫تو راه برگشتم حدودای 3 صبح،
‫وقتی اونجا رو ترک کردم،
‫که ازَم خیلی دور نیست،
‫نزدیک 40 دقیقه پیاده‌روی کرده بودم،
‫و در طول مسیر،
‫با خودم فکر می‌کردم،
‫چقدر احمقانه
‫همه‌چی پیش رفت.
‫گندش بزنند!
‫مراقب باش!
‫مشکلی نیست؟
‫ممنون.
‫اینجا می‌مونم، باشه؟
‫باشه.
‫بسیار خب، تصور کن یه بعدازظهر آفتابی‌ئه.
‫یه خورشیدِ درخشان بالای سرمون داریم.
‫شما دوتا به افق خیره بشین
‫جایی‌که خوشبختی‌تون رو پیدا خواهید کرد.
‫منظورم، دقیقا اون گوشه‌ و کنارهاست.
‫این‌دفعه، نور رو کم کن.
‫بذار یه عکس در حالِ کنار زدنِ تور بگیریم.
‫یادت باشه بعدِ پرت کردن‌اش دولا بشی و قوز کنی.
‫بذار سیگارت رو بگیره.
‫ممنون.
‫دوتایی‌تون فقط به من نگاه کنین.
‫باشه.
‫یه‌جا واسه دستم بذار.
‫این خوبه؟
‫آره، محشر ئه.
‫موزی، می‌تونی الآن پایین نگه داری.
‫باشه، آماده، به دوربین نگاه کنید...
‫یک، دو، سه.
‫وااای، چه عکسی.
‫خب حالا، عروس نگاهِ زیرچشمی به دوماد بکنه...
‫یه‌بار دیگه برید.
‫چی‌ شده؟
‫من قبلا...
‫یکی رو خیلی دوست داشتم.
‫این حرف واسه کِی هست؟
‫چهار، پنج سالِ پیش.
‫فکر نکنم اصن بازم عاشق بشم.
‫یه‌بار کافی‌ئه.
‫یو فِی!
‫داشتی می‌گفتی...
‫که...
‫نمی‌خوای...
‫رابطه‌ی بلند‌-مدت داشته باشی.
‫تو فقط یکی رو می‌خوای که باشه؟
‫ازَت انتظار ندارم تا سرسپرده‌ و متعهد به من بشی.
‫من هم نمی‌تونم به تو قول بدم.
‫زده به سرت؟
‫بابات واقعا می‌خواد آپارتمان قدیمی‌ئه رو اجاره بده؟
‫احتمالا پول‌لازم‌ئه.
‫ازَم خواست برم پیش‌اش غذا بخورم.
‫بعد با توماس بیرون می‌رم.
‫همیشه وقتی باهاش می‌ری بیرون خرج با توئه؟
‫یا چون دفعه‌ آخر من هم اونجا بودم؟
‫البته به خاطر خودِ تو بود.
‫حواس‌ات به فاصله باشه.
‫زیاد نزدیک نشو...
‫آجی، این‌ چندوقت‌ئه کجا بودی؟
‫پیش دوستم بودم.
‫دوست‌پسر یا دوست‌دختر؟
‫یه رازئه.
‫بی‌خیاال...
‫اون یه خانم‌ئه.
‫دارم بهت شک می‌کنم‌ها.
‫باور کن یا دست‌بردار.
‫یه حیاط‌پشتی داره که گربه‌ها میان.
‫گربه‌ها رو دوست دارم. می‌شه بیام ببینمت؟
‫البته.
‫به مامان نمی‌گم.
‫موزی، می‌شه کمکم کنی؟
‫بابا، فندک.
‫مامان، نیو رو آوردم که دوباره تو رو ببینه.
‫قبلا آرزو داشتم
‫یه راه‌پله‌ مارپیچی تو این خونه بود.
‫وسط همون راه‌پله هم یه دختر آویزون باشه.
‫وقتی از پله‌ها بالا می‌رفتم،
‫بدن‌اش هم به طرف من می‌چرخید.
‫من هم به راهم ادامه می‌دادم،
‫و اون همونجوری می‌چرخید.
‫چهره‌اش...
‫تابه‌حال صورتِ اونجوری ندیدم.
‫یهو ناپدید شدی،
‫انگار اصن وجود نداشتی.
‫می‌خوام یه آب‌جو بنوشم. ‫[به زبان آلمانی]
‫می‌-خوام-یه-آبجو-بنوشم
‫- باشه؛ فراموشش کن. بذار یه کلمه‌ی ‫ساده‌تر بهت یاد بدم. ‫- باشه.
‫خداحافظ ‫[به آلمانی]
‫- خدا حافظ ‫آره آسون‌ترئه
‫- یعنی خداحافظ ‫- یعنی خدا حافظ ‫- آره
‫- چه‌جوری می‌گن؟ ‫- خداحافظ
‫- خدا - خدا ‫- حافظ - حافظ
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ ‫- اوهوم
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫چه‌جوری زادگاه‌ات رو می‌گن؟
‫- زِی-جییِن ‫- زی-جییِن
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫- اوهوم ‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫قرارئه چی بخوریم؟
‫بیشترِ رستوران‌ها ممکن‌ئه بسته شده باشند.
‫فقط می‌تونیم رامِن بخوریم. ‫[نوعی غذای ژاپنی که با نودل درست می‌شه.]
‫باشه.
‫قطارت واسه کِی هست؟
‫وقت داریم.
‫ببین، اونجا چقدر قشنگ‌ئه.
‫شهر توئه.
‫اما هروقت برمی‌گردم،
‫احساس متفاوت‌تر از گذشته ازَش بهم دست می‌ده.
‫چند روز پیش، با یکی ملاقات داشتم.
‫کجاییم؟
‫دریاچه‌ی جنوبی.
‫حس سفر طولانی بهم نداد.
‫بابات رو هفته‌ی پیش دیدم.
‫که خواهرم رو از مدرسه برمی‌داشت؟
‫مِی‌خونه‌ام بود.
‫با شاگردش؟
‫یه‌مدتی موندند.
‫دخترئه حسابی مست کرد.
‫بعد شروع کرد به گریه کردن.
‫تماشای اون لحظه ناراحت‌کننده بود.
‫بابام آرومش کرد و دلداری‌اش داد؟
‫اونم هم مستِ پاتیل بود.
‫تو واقعا من رو یادِ یکی می‌ندازی.
‫راس می‌گی؟
‫اما بعدش فهمیدم تو اون نیستی.
‫سال‌های خوبی گذشته از وقتی ما جدا شدیم.
‫خیلی یادم نمیاد.
‫تا امروز، هنوز نمی‌دونم واسش چی بودم.
‫آبِ اینجا خیلی شفاف و زلال‌ئه.
‫بهِت یه یادگاری خداحافظی می‌دم.
‫بِشمُر.
‫باشه.
‫یک
‫دو
‫سه
‫دارم میارم، تو بقیه رو بشمر.
‫هشت، نه، ده...
‫بیست‌ویک
‫بیست‌ودو
‫بیست‌وسه
‫بیست‌وچهار
‫🎵 اوه عزیزم 🎵
‫🎵لطفا باور داشته باش که 🎵
‫🎵 اگر تو را نداشتم 🎵
‫🎵 قلبم ممکن بود از حرکت بایستد 🎵
‫🎵 اوه عزیزم 🎵
‫🎵 اگر تو را نداشتم 🎵
‫🎵 قلبم ممکن بود از حرکت بایستد 🎵
‫🎵 محبوب‌ات 🎵
‫🎵 حسرت می‌کشد 🎵
‫🎵 لطفا به من بی‌محلی نکن 🎵
‫🎵 از روی بی‌مِهری... 🎵
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.