2‫این فیلم شامل الفاظ و صحنه‌هایی است ‫که ممکن است برای برخی ناخوشایند باشد
‫مددکار بودن یعنی...
‫قبول شأن مددجویان ‫و حفظ اون
‫می‌دونی. بهم گفتن ‫قبلا بهم گفته بودن که...
‫بقیه پیش من احساس راحتی می‌کنن
‫خیلی. می‌دونی. من خیلی اجتماعی هستم
‫آدم خیلی اجتماعی هستم ‫خیلی خوش‌برخورد
‫دوست دارم بخندم ‫دوست دارم برم... دوست دارم...
‫نگو دوست داری بخندی
‫رفیقت که نیست
‫اوه!
‫سلام. من «سارا بین» هستم ‫برای مصاحبه مزاحم شدم
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫انتهای همین راهرو، عزیزم
‫ببخشید. دنبال آقای استیو می‌گردم
‫دنبالم بیا. بجنب
‫بیا دیگه
‫به ما افتخار دادن که...
‫که برای داوطلب‌ها ‫چایی ببریم و ازشون پذیرایی کنیم
‫شما تنها داوطلب این شغل هستی
‫چایی. لطفا
‫ممنون
‫- شیر و شکر؟ ‫- یک قاشق و نصفی لطفا
‫- منظورت دو قاشقه؟ ‫- نه منظورش یک قاشق و نصفیه
‫همچین عددی نداریم آخه!
‫معلومه که داریم ‫یک و نیم دیگه!
‫عذر می‌خوام. این بی‌تربیته
‫راستی، من تونی هستم
‫اسم اینم کِنی‌ـه
‫اسمم رو بخاطر «کِنی داگلیش» گذاشتن کِنی ‫[بازیکن فوتبال]
‫اسم اونم بخاطر مرد شیرفروشی که ‫با مامانش دامینو بازی می‌کرد گذاشتن کِنی
‫ازش بپرس چند سالشه ‫بپرس وقتی داگلیش اولین بازیش رو انجام داد چند سالش بود
‫بابام فالگیر بود
‫- حالا به من ارث رسیده ‫- دیوانه
‫- شما سارا هستی؟ ‫- بله
‫ممنون آقایون
‫خب چی باعث شد که بخوای ‫توی آسایشگاه کار کنی؟
‫راستش مدرک سطح یک...
‫- آمادگی شغلی درمراکز سلامت بزرگسالان رو گرفتم... ‫- صحبتت رو همینجا قطع می‌کنم
‫این شغل یعنی با احترام ‫با مردم رفتار کردن
‫- البته. ‫- ما داریم توی خونۀ اون‌ها کار می‌کنیم
‫برای همین هر از راه رسیده‌ای رو ‫استخدام نمی‌کنم که فقط کونشون رو تمیز کنه
‫ناراحتتون کردم؟
‫شما رزومه‌تون رو واسم فرستادی ‫و باید بگم مهارتتاتون خیلی مسخره‌ست
‫و سابقه کاریتون هم بهتر از اون نیست
‫راستش، من فقط ... ‫تا الان شغل مناسبی پیدا نکرده بودم
‫و فکر می‌کنم ‫اگر بهم فرصتی داده بشه...
‫فکر کردی با 53 ساعت آموزش سطح یک ‫حالا دیگه واسه همچین کاری آماده‌ای؟
‫- من همچین حرفی زدم؟ ‫- چون شاید بذارن توی بار، آبجو سرو کنی...
‫ولی نشستن کنار یه پیرمرد بیچاره ‫که داره سعی می‌کنه فرق...
‫- قاشق و چنگال رو یادش بیاد... ‫- باشه، بیخیال آَلن شوگر ‫[بیزنس‌مَن معروف]
‫آره، منو شناختی ‫اما منم خوب تو رو شناختم
‫می‌دونی چند نفر برای این شغل ‫با این مدرک سطح یک
‫از لحظه‌ای که اومدی تو اتاق مطمئن بودی... ‫که من مورد مناسبی نیستم
‫- ولی بیشتر از یک هفته هم دوام نمیارن ‫- خب، من همونقدر هم نمی‌مونم
‫گوربابای این کار
‫می‌دونستی، بابابزرگ من ‫آلزایمر داشت و من کوچیک بودم
‫اما یادمه... یادمه که واسش شعر می‌خوندم ‫و باهاش می‌رقصیدم و با خودم فکر می‌کردم...
‫اگه می‌تونستم اینجوری به کسی ‫دیگه کمک کنم
‫شاید کمتر از خودم ‫حالم بهم بخوره
‫پس منم شأن و منزلت رو می‌فهمم
‫اما اینطوری که تو رفتار می‌کنی ‫مطمئن نیستم تو معنیش رو بدونی
‫مددکار خوبی میشی
‫- می‌تونی از دوشنبه کارت رو شروع کنی ‫- برو بابا
‫داشتم امتحانت می‌کردم
‫صبر کن
‫چایی می‌خواستی
‫من نباید بدون نظارت مددکار ‫بیرون باشم
‫اما رمز در رو یاد گرفتم
‫و یه جایی یادداشت‌ش کردم
‫- باشه ‫- الان رمز در رو دوباره عوض می‌کنن
‫مشکلی نیست ‫ریسکشو قبول می‌کنم
‫چون ازت خوشم میاد
‫لعنت بهت
‫تونی!
‫تونی! زود باش، رفیق
‫بیا داخل
‫خداحافظ
‫دوشنبه می‌بینمت
‫خب؟
‫استخدام شدم
‫- آفرین به تو ‫- این جیغ و داد واسه چیه؟ ‫- استخدام شد، باب
‫- من که میگم به اینم گند میزنه ‫- باب، شروع نکن
‫تو هم همین فکر رو می‌کنی ‫فقط من به زبون میارم
‫- گند نمی‌زنم. ایندفعه نه ‫- تو ماشین رو بردی؟ ‫- آره
‫- امروز ماشین رو برد. نوبت من بود. ‫- خب مصاحبه داشت
‫- دلیل نمیشه کلیدهای منو ببره ‫- من پول ماشین رو دادم
‫ماشین برای کل خانواده‌ست ‫اینجا رو گند زدی، نه؟
‫بابا تو امروز چکار کردی؟ ها؟
‫- تخم چپت رو خاروندی یا راست ؟ ‫- حواسم بهت هست
‫حتی اگه مامانت حواسش نباشه
‫سلام عزیزم ‫امروز ناراحتی؟
‫تلما؟
‫حالت خوبه؟ ‫کجا داری میری؟
‫چیزی واسه تو نیست
‫خودم می‌دونم
‫بیل داره نامه‌ها رو پخش می‌کنه ‫ببخشید
‫- چیزی واسه اون نبود ‫- نه عزیزم. هنوز نه
‫بیل، چیزی واسه من اومده؟
‫این یعنی نه!
‫لطفا دنبال بیا به اتاقم
‫خب روند کار اینجا به این صورته که... ‫یک هفته معرفی به کار هستی
‫بهمراه دو روز کار عملی
‫شش هفته اول کارآموزی هستش ‫اما خودم تمام حواسم بهت هست
‫شب‌ها . می‌دونی... ‫در کل مشکلی نیست
‫شیف‌هام رو عوض می‌کنم که ‫تو دوره معرفی به کار بهت کمک کنم
‫همش پشت سر همه دیگه
‫خب، لباس کار
‫مامانم این رنگ رو انتخاب کرد
‫- همۀ اینجا مال اون بود ‫- اوکی
‫بنظرم وقتی اینو میـپوشی ‫انگار داری توی بوفه کار می‌کنی
‫یا شاید هم توی مهدکودک ‫یا چیزی شبیه اون، چه می‌دونم
‫من بچه ندارم
‫من میرم که لباست رو عوض کنی.. ‫بعدش، وقتی برگشتم...
‫قسمت‌های مختلف رو بهت نشون میدم ‫و یک سری باید و نبایدها رو بهت میگم
‫- تلفن رو لازم دارم. باید تماس بگیرم ‫- آها، باشه
‫آره. می‌تونی بیای داخل
‫پلیس
‫سلام. ‫استیو فرابیشر هستم
‫از آسایشگاه آسمان روشن ‫تماس می‌گیرم
‫یکی از بیماران ما گم شده
‫اسمش تونی کانل‌ـه
‫47 سالشه
‫دچار آلزایمر زودر‌س‌ـه
‫شلوار جین و یه کاپشن آبی ‫فکر می‌کنم
‫خب، از امروز عصر دیده نشده
‫بله، ممنون. بسیار خب
‫یک نفر رو اینجا میذارم ‫که به این شماره جواب بده
‫باشه، ممنون ‫ممنونم، خداحافظ
‫- تو با من بیا. ‫- ولی ‫- بجنب
‫اوه!
‫می‌دونم ممکنه کجا رفته باشه ‫رفته سمت خونه مادرش
‫حواست به اینجا هست؟ ‫چون اینو می‌خوام با من بیاد
‫- اینجا فقط دونفریم. شوخی می‌کنی؟ ‫- سریع برمیگردیم
‫پاهام درد می‌کنه
‫واسه اینه که تمام روز روی ‫قلب من راه می‌رفتی. پالی
‫بیا یکم بشین
‫«می‌توان او را شناخت» ‫[شاعر: امیلی دیکنسون]
‫«از هیئت پاهای او»
‫«دست‌های کوچک و ‫زرد روی او»
‫«دارد او جای انگشتان پای ‫انگشت دست»
‫«اینچنین بر خواریِ شِن، ‫افزونتر است»
‫خیلی قشنگ بود
‫مسیرش همین جاست
‫نمی‌تونم هم چشمم به جاده باشه هم دنبال اون بگردم ‫تو می‌تونی. از دوتا پنجره نگاه کن
‫چهره‌ش خاطرت هست. نه؟
‫یکم جوانه. مگه نه. ‫برای این جور بیماری
‫بیشتر از اونی که فکرش رو کنی ‫اتفاق میافته
‫احتمالا مدتی دچار آلزایمر بوده
‫اما مادرش پنهان میکرده
‫بعد از اینکه مادرش فوت می‌کنه ‫یه روز آشپزخونه رو به آتیش میکشه
‫و نیمه برهنه راهی خیابان میشه
‫پلیس پیداش می‌کنه ‫و اون هی میگه بهم دست نزنید. بهم دست نزنید
‫- دیگه خودت می‌دونی؟ ‫- نه
‫بعد از معاینات و یکی دوبار اسکن مغزی ‫میارنش پیش ما
‫آدم خیلی خوبیه
‫اما نمیشه نگه‌ش داشت ‫نه با عشق نه با پول
‫اونجا
‫اونجاست
‫خودشه. ‫دختر خوب.
‫تونی. بیا. رفیق
‫تونی! تونی!
‫- بیا. ‫- می‌خوام برگردم پیش مامانم
‫- تونی بیخیال رفیق ‫- دستت رو بکش کنار
‫تونی بیا. ‫منو توی دردسر میندازی
‫دوباره مثل دفعه پیش ‫درگیر پلیس میشم
‫- تو کدوم خری هستی که با من ‫اینطوری حرف میزنی؟ ‫- تونی
‫- فقط یکم گیج شدی رفیق ‫- تنت میخاره نه؟ یالا
‫- منم استیو ‫- من منتظر یه خوش‌آمدگویی گرم بودم
‫اونوقت تو اینکارو می‌کنی
‫یکی و نصفی قاشق شکر
‫من باید برگردم پیش مامانم
‫بهم نیاز داره
‫نگرانم میشه وقتی من نباشم
‫چرا؟ توی مدرسه پسر شیطونی ‫بودی حتما. مگه نه؟
‫- بعضی وقتها ‫- پس حق داشته نگرانت باشه
‫تو هم می‌خوای بیای خونه ما؟
‫آبگوشت‌های مامانم ‫حرف نداره
‫اوه، عاشق آبگوشتم ‫مخصوصا با سس زیاد
‫می‌تونی دستورشو به منم بدی؟
‫نه، مامانم ترجیح میده بمیره ‫ولی دستورشو به کسی نده
‫مامانم مُرده، اره؟
‫یادم رفت که مامانم فوت کرده
‫تونی، ما می‌خواییم تو رو ببریم خونه
‫- من دارم میرم خونه ‫- یه نفر دیگه الان اونجا زندگی می‌کنه تونی
‫دادگاه، خونه رو به کسی دیگه داده
‫یه اتاق توی مرکز پیش ما داری ‫مرکز آسمان روشن. یادت میاد
‫آسمان روشن
‫پوستر روی دیوار اتاقم
‫«بروس گروبلار» .«الن کندی» ‫[بازیکنان فوتبال]
‫«فیل نیل»
‫«مارک لورنسن». «الن هنسن»
‫«سمی لی»، «رونی ویلن» ‫«گرگ جانستون»
‫«ایان راش» ‫«کِنی داگلیش»
‫«گرمی شونس»
‫- شونس، چه بازیکنی بود. مگه نه؟ ‫- آره
‫بازیکن مورد علاقه‌م بود
‫بیا بریم، تونی
‫بیا بریم پوسترهاتو بهم نشون بده
‫باشه؟
‫- خوبی؟ ‫- آه، سلام
‫خب، الان نوبت صبحانۀ شش نفرشون شده ‫و برای دادن غذاشون عقبیم
‫چطور شد که دادن غذاشون عقب افتاده؟
‫برای دادن داروهاشون نیاز به کمک داشتن ‫واسه همین عقب افتادیم
‫مددکارهای ارشد که عقب بیافتن ‫ما هم عقب میافتیم
‫می‌خوای با عوض کردن ‫پَد گلوریا شروع کنی؟
‫بعد برو صبحانه هرکولس رو بده
‫اوه آره. پَد به من رسید. آره؟
‫پس فکر کردی میذاره من پَدش رو عوض کنم؟
‫خب، حالا بریم پایین رو تمیز کنیم
‫می‌دونم
‫راستش درباره این ‫یه جوک بلدم
‫- درباره بند و بساط من؟ ‫- نه!
‫اما یکم بی‌تربیتیه
‫بی‌تربیتی دوست دارم
‫یه پسر کوچولویی بود به اسم لیام ‫که نصف شب هی می‌رفت...
‫طبقه پایین، به باباش می‌گفت ‫یه لیوان آب بهش بده...
‫آره، خیلی اینکارو میکنن
‫یه دفعه باباش گفت ‫وای خدا، لیام امشب دفعه پونزدهمه...
‫که میای ازم لیوان آب می‌گیری
‫آره، خیلی سخته ‫وقتی بچه‌ها بی‌خواب میشن
‫و لیام میگه ‫بابا می‌دونم این دفعه پونزدهمه...
‫ولی چکار کنم هنوز آتیش اتاقم خاموش نشده
‫جوک خیلی خوبی نبود
‫حالا آماده‌ای که پایین رو بشوریم؟
‫یبار دیگه اون جوک رو واسم میگی؟
‫- یه پسر کوچولویی بود به اسم لیام ‫- خب
‫که نصف شب هی می‌رفت...
‫طبقه پایین، به باباش می‌گفت ‫یه لیوان آب بهش بده...
‫خب، هرکولیس
‫اول باید دندونات رو بذاری دهنت ‫که صبحانه رو شروع کنیم
‫دوست نداری منو اینکارو واست بکنم
‫دفعه پیش دستم رو گاز گرفتی ‫یادته؟
‫زود باش دیگه هرکولیس ‫قبل اینکه...
‫لعنتی!
‫چیه؟ چی رو می‌خوای نشونم بدی؟ ها؟
‫چی؟ موهام؟
‫موهام چشونه؟
‫ها؟
‫«ذهن من، مُلک سلیمانیِ من» ‫[شاعر: ادوارد دایر]
‫«جعبۀ شوق و فرحنازیِ من»
‫«برتر ز هرچه ‫خوان زمین قسمت کند»
‫«یا از سَر کرَم هدیه کند»
‫«گرچه طلب کنم ‫آنچه اغلب، مالکن»
‫«لیکن این ذهن من ‫تن به طلب نمی‌دهد»
‫«نه جلال و جبروت و نه گنج قارون»
‫«نه توانی محض پیروزی و فوز»
‫«نه مزاحی بهر مرهمِ زخمی»
‫«نه شَمایی بهر سیریِ چشمی»
‫«نکنم عرض غلامی ‫بهر هیچ »
‫«که چرا؟»
‫«ذهن من خدمت اینان بکند»
‫«بنگرم این حریصان آزمند...»
‫«و این صعودکنندگان چابک را ‫که افتند بر زمین فی‌الحال»
‫«بنگرم آنان که اُولی گشته‌اند»
‫«شوربختی از پی ایشان شود»
‫«به سختی و سعی اُولی گشته‌اند ‫به وحشت آنجا سکِنی گشته‌اند»
‫«ذهن مرا چنین اعتنایی، ‫تاب نیست»
‫«شاد زیسته‌ام، ‫غیر از این مرا طریق و راه نیست»
‫معلم زبان انگلیسی
‫همیشه به همه گفتم ‫شیفت تعطیلات کریسمس رو بیان سرکار
‫هم حقوقش بهتره ‫هم بهت خوش میگذره
‫ام... اره خوبه
‫نمی‌دونم چرا ‫ولی توی کریسمس کمتر گند به شلوارشون میزنن
‫- باید از بابانوئل ممنون باشیم ‫- آره
‫«هان، چنین چون پادشه منصور شدم»
‫«از پی کردار ذهن ‫مسرور شدم»
‫خیلی زیبا بود پالی
‫- چی؟ ‫- گفتم زیبا بود، پال
‫«زنی جوان بود ‫اهل لنکشایر»
‫»که شد در دام ‫شهوتِ عاشق»
‫«بگفتا این گناه باشد ‫ولی حالا که شد داخل»
‫«دستم به دامنت ‫بزن تا ته»
‫اینم عکس من و تو ‫وقتی رفتیم کنار دریا
‫- برو گمشو! ‫- بابا چیزی نیست.
‫- ازم دور شو ‫- بابا منم جوآن . چیزی نیست
‫- برو ‫- هرک؟
‫- آروم باش. رفیق ‫- اینو از پیش من دور کنین
‫- بابا لطفا. ‫- چیزی نیست. مشکلی نیست
‫- ببرینش. ازینجا ببریدش ‫- دخترته. جوآن
‫دیگه داشت عقلشو از دست می‌داد ‫از ناراحتی
‫احساس گناه کاتولیکا
‫خیلی عجیب بود. اما فکر می‌کنم ‫که با اون احساس گناه زندگی می‌کرد
‫ملاقاتی نداری؟
‫اینجوری نگو
‫با وجود من و خودمو تنهاییام ‫به اندازه کافی اینجا شلوغ هم هست
‫داری میری خونه؟
‫یکم دیگه
‫بازی «کله‌خر» رو بلدی؟
‫چی؟
‫واقعا بازیش ساده‌ست
‫سه تا کارت به پشت میذاری ‫سه تا هم از رو
‫و سه تا کارت هم توی دستت
‫هرکس که زودتر کارت‌های توی دستش ‫تمام بشه، برنده‌ست
‫- باشه؟ ‫- باشه
‫کسی که کارت بالاتر بیاره، برنده‌ست
‫اگر نتونی کارت بالاتر بذاری زمین ‫باید همه کارت‌های روی زمین رو برداری
‫تنها کارت‌هایی که استثنا هستن ‫دو هستش
‫اگر دو بیاری باید از اول شروع کنی ‫یا هفت
‫اگر من هفت بیارم ‫باید کمتر از من بذاری
‫و همینطور ده که مثل کارت جادوییه. ‫اگه ده بیاری کل دست رو پاک می‌کنه
‫- فهمیدی؟ ‫- چطوری همه اینها توی ذهنت مونده؟
‫چیزی نیست. همینطور که بازی ‫کنیم متوجه میشی
‫هیچوقت خیلی خوشم نمیومد از...
‫الان یادم میاد
‫کریسمس
‫چرا خوشت نمیومد؟
‫وقتی بابام ما رو ترک کرد ‫فقط من بودم و خاله تریشا
‫باید از مامانم نگهداری می‌کردیم
‫سخت بود
‫بعضی روزها اوضاع خیلی داغون میشد
‫و بعد اینکه دکتر بهش اون قرص‌ها رو داد...
‫دیگه هیچ وقت از روی اون مبل بلند نشد
‫یادمه یبار واسه کریسمس ‫بابام هیچی واسم نخرید
‫هیچ کادویی
‫می‌گفت من بهش گفته بودم
‫اگه دختر خوبی نباشه ‫هیچی واسش نمیخرم
‫بودی؟
‫دختر خوبی بودی؟
‫خب راستش اون موقع توی ‫م.ا.ت بودم
‫یجور مرکز اصلاح و تربیته
‫میشه گفت جاییه که ‫پچه‌هایی رو میبرن که هیچ مدرسه‌ای قبولشون نمی‌کنه
‫نه... ولی من 12 سالم بود
‫متوجه میشی منظورمو؟ ‫من فقط...
‫فکر کنم هر بچه 12 ساله‌ای ‫باید هدیه بگیره. تو اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫بدتر از اون این بود که ‫مامانم هم موافق بود
‫اونم همونقدر بده
‫پس تو یه دختر بد واقعی بودی؟
‫دختر بد واقعی
‫یه خرابکاری‌هایی کردم
‫تو دبستان، توپ لاستیکیم ‫رو گم کردم
‫و معلم نمیتونست پیداش کنه ‫منم تمام چراغ‌های کلاس رو...
‫شکوندم. و دو هفته تعلیقم کردن
‫توی کلاس رقص مدرسه ‫سونیا شربت...
‫بهم گفت «جنده» ‫چون سینه‌های من زودتر از اون در اومده بود
‫منم دماغش رو شکوندم
‫آره، مجبور شدم مدرسه‌م رو ‫بخاطر اینکار عوض کنم
‫برای امتحان گواهی آموزش ثانوی ‫درس ریاضی
‫دیر رفتم سر جلسه ‫و به معلم گفتم من...
‫ماشین حساب، خط کش ‫و ام..
‫خودکار ‫آره، خودکار نیاوردم
‫واسه همین بهم گفت ‫که خیلی دیر کردم
‫و واسه همین هرچی بوده به باقی دانش آموزها داده. ‫منم نقش زمینش کردم
‫- واسه همین گواهی آموزش ثانویه‌م رو نگرفتم ‫- منم نگرفتم
‫کلاس سوم یبار منو گرفتن...
‫یادم میاد کلیدهای سرایدار مدرسه ‫رو کش رفتم
‫و در رو برای رفیقام باز کردم ‫که بیان تو...
‫اونها هم تمام کامپیوترهایی که ‫تونستن پیدا کنن، دزدیدن
‫نمی‌دونستن کار من بوده
‫- وگرنه احتمالا اخراجم می‌کردن ‫- حتما
‫اما فکر کنم سرایدار می‌دونست ‫اما چیزی نگفت، چون...
‫دوستم اون موقع ها بهش حال میداد
‫- لعنتی! ‫- آره
‫تو بردی
‫الان از بابت همه اون کارها پشیمونم
‫چی بازی می‌کردیم؟
‫کله‌خر
‫آره
‫بازی واقعا ساده‌ایه
‫سه کارت رو به پشت می‌ذاری
‫سه تا کارت هم از رو
‫سه کارت هم باید توی دستت باشه
‫هدف بازی اینه که دیگه کارتی توی دستت نباشه ‫درست؟
‫آره، می‌دونم
‫دیر اومدی خونه
‫شام خوبی رو از دست دادی
‫هنوز یکم ظرف هست ‫که باید تمیز بشه
‫مامانت زودتر رفت بخوابه
‫سردرد داشت فکر کنم
‫پیر پاتالا چطور بودن؟
‫خیلی خوب
‫آره
‫تنت بوی اونها رو گرفته. ‫مواظب باش
‫پودر سودیم و ادرار
‫بابای منم همین بو رو میداد
‫فکر کنم بوی تنم مشکلی نداره بابا
‫اونجا به کسی دیگه هم نیاز دارن؟
‫- کسی رو نمی‌خوان؟ ‫- خفه شو
‫باید بتونی بلندشون کنی
‫با این وضعیت کمرت ...
‫مراکز خیریه...
‫امسال بسکوییت‌های کریسمس میدادن
‫چقد هم پُزشون رو میدادن
‫تو از این بسکوییت‌ها خوشت میاد ‫خیلی خوبن
‫کریسمسشون مبارک
‫شما به پخش زندۀ رادیو بی‌بی‌سی 5 گوش می‌دهید
‫صبح بخیر. ساعت 6:36 دقیقۀ صبح ‫امروز پنجشنبه پنجم مارس
‫زنی 70 ساله به عنوان اولین مورد ‫در بریتانیا
‫بعد از تست مثبت کرونا ‫بر اثر این بیماری درگذشت
‫بیمارستان سلطنتی برکشایر ‫در ردینگ
‫اضافه کرد که این زن ‫دچار بیماری‌های زمینه‌ای بوده است
‫تعداد بیماران مبتلا به این ویروس در بریتانیا ‫بار دیگر به عدد 116 جهش یافت
‫نکته‌ای که در مورد گوسفندها هست ‫اینه که زود عاشق میشن
‫و برای اینکه گوسفندها رو عاشق ‫خودتون کنید اینه که بهشون غذا بدید
‫خب همکار من سوزان
‫به هر کدومتون مقداری غذا میده ‫که اگر دوست داشتید
‫این گوسفند رو عاشق خودتون کنید
‫میبینم که همه آماده این
‫شما هم مثل اینا ‫بی طاقت شدین نه؟
‫آماده باشن. سه دو یک
‫برو ببینم. برو یکم عشق و محبت بهشون بده
‫همینه . برو همونجا
‫اون بزرگه اسمش وانکی‌ه
‫نبوسش ‫میدونه تو کجا بودی
‫میتونم ضربان قلبش رو حس کنم
‫می‌تونی؟
‫خیلی آرامش‌بخشه
‫همم
‫اگه دوست داری ‫می‌تونی واسش یه شعر بگی
‫نه، همینجوری خیلی خوبه
‫زیر چونه‌ش رو قلقلک بدین ‫خوشش میاد. مثل من
‫از بیمارستان باهامون تماس گرفتن
‫چند تا مددجوی دیگه رو قراره به ‫اینجا منتقل کنن
‫- چند تا؟ ‫- هشت تا
‫بخاطر قضیه ویروسه
‫فقط میخوان ‫کمی جای خالی فراهم کنن
‫از شر کسایی که خیلی وقته توی بیمارستان ‫هستن خلاص شن
‫- بنظرت خطر نداره؟ ‫- خودشون دکترن، عزیزم
‫چیه، فکر می‌کنی من اخبار رو نگاه ‫نمی‌کنم؟ می‌دونم
‫اینم کاریه که از دست ما بر میاد
‫بیشترشون باید سالها پیش ‫مرخص میشدن
‫فقط تخت های بیمارستان رو اشغال کردن
‫یه کار مفید قراره بکنیم
‫- خوبه ‫- باشه
‫ایشون استن‌ـه ‫85 ساله
‫سلام استن
‫چرا ماسک نزدی؟
‫نمی‌دونستم لازمه که ماسک ‫بزنیم
‫- مدیر اینجا کیه؟ ‫- من مدیر هستم
‫ماسک لازم نیست مگر اینکه ‫نزدیک بیمار باشی. این چیزیه که به ما گفتن
‫ایشون تست داده؟ درسته؟ ‫مشکلی نداره؟
‫در حیطه کاری من نیست ‫میشه ببریمش داخل؟
‫باید پنج تا مددجوی دیگه ‫رو هم برسونم
‫خب، بیا ببریمت یه جای ‫گرم و نرم. باشه، استن؟
‫خب، باید با شما در مورد پروتکل‌های ‫کویید 19 صحبت کنم
‫به تجهیزات حفاظت شخصی بیشتری نیاز داریم ‫الان خیلی زیاده روی نکنید، باشه
‫یه کارتن از این داریم ‫یک کارتن هم از اون
‫اما بیشتر چیزهایی که داریم بدرد نخوره
‫ببین، من دارم سعی‌ام رو می‌کنم ‫دیروز به هر لوازم پزشکی سر زدم
‫هر کدومشون که ‫سمت خوب شهر بود
‫ماسک نتونستم پیدا کنم. ‫دستمال ضدعفونی نبود. هیچی نیست
‫- اداره سلامت هم هیچی نداده ‫- نه، دارن انبار میکنن. مفید و مختصر
‫میخوان از سرویس سلامت همگانی محافظت کنن ‫آسایشگاه‌ها هم برن به جهنم
‫دستورالعمل میگه ‫ماسک فقط زمانی پوشیده بشه...
‫که در فاصلۀ دومتری بیمار هستید
‫و ما هنوز بیمار کرونایی نداریم ‫پس لازم نیست ماسک بزنیم. درسته؟
‫اگر مشکوک بودین بشورید و تمیز کنید ‫و دستاتون رو با هر ضدعفونی کننده که پیدا کردید ضدعفونی کنید
‫واز الان مددجوها باید توی اتاقهاشون ‫بصورت انفرادی غذا داده بشه
‫- از کجا وقت بیاریم که اینکارها رو بکنیم؟ ‫- اولویت باید...
‫این باشه که مددجوها جدا از هم باشن ‫پس باید داخل مرکز یک جور
‫- قرنطینه داشته باشیم ‫- اما ما می‌تونیم بیماری رو بین مددجوها انتقال بدیم
‫پس باید خیلی مواظب باشیم که ‫که این اتفاق نیافته
‫به محضی که از وجود بیماری ‫باخبر بشیم. پرستاری حائل رو انجام می‌دیم. باشه؟ ‫[انجام حفاظت فردی و جداسازی بیمار]
‫شستن دستها،...
‫به مدت خوندن دوبار تولدت مبارک ‫یا به مدت 20 ثانیه
‫ماسک نو؟ روپوش جدید؟ ‫نه اینکارو نمی‌تونیم بکنیم. مگه نه؟
‫و ملاقات هم ممنوع می‌کنم ‫تا وقتی اطلاعات بیشتر کسب کنیم
‫- صبر کن، توصیه‌ای در این مورد نشده ‫- نه این از طرف منه
‫من میگم باید اینکار انجام بشه ‫برای سلامت همه کسایی که اینجا هستن
‫در مورد بیل چکار کنیم؟ تو سالن نشیمن ‫میخوابه . من باید چکار کنم؟
‫بهش بگو واسه یبار هم شده ‫توی تخت بی‌صاحاب خودش بخوابه
‫آخرین مسئله، رختشویی گفته ‫که فقط میتونه نصف مقداری...
‫که قبلا انجام میداده، الان انجام بده ‫پس لطفا میشه...
‫سعی کنید و ملحفه‌ها رو یکم بیشتر ‫روی تختها نگه دارید
‫استیو. بیخیال ‫اگر کسی بیمار بشه، ملحفه جدید نیاز پیدا میکنن
‫- خودشون اینو نمیدونن؟ ‫- بخاطر پروتکل‌های کروناست
‫باید کارگراشون رو جداسازی کنن
‫نمی‌دونم. اعصاب خراب کنه ‫همش اعصاب خرد کنه
‫از امروز ظهر اینها که گفته شد اجرا می‌کنیم. باشه؟ ‫و واستون تجهیزات حفاظت فردی رو گیر میارم
‫در 92 آسایشگاه...
‫شیوع بیماری گزارش شده
‫یکی از کارهایی که قصد داریم ‫انجام بدیم، افزایش...
‫تست گیری از افرادی‌ست ‫که در آسایشگاه‌ها هستند و همینطور توان انجام تست...
‫کجا بودی؟
‫بیرون. واسه چی؟ ‫منتظر بودی زیر آب منو بزنی؟
‫اعلام کردن بیرون نباید بری
‫می‌خوای بگی بهتر بقیه حالیته ‫مگه خودت سرکار نمیری
‫من باید سرکار برم. ‫سرکار بهم نیاز دارن
‫آره، همشون هم مریضن ‫تو هم مریضی رو میاری اینجا
‫- پس مشکلت چیه؟ ‫- چون رفیق‌های احمقت ممکنه تو رو آلوده کنن
‫بعد منم آلوده میشم. ‫بعد هم مددجوهام آلوده میشن
‫چرت نگو. من جوونم. دلم میخواد زندگی کنم ‫یه کاری توی زندگیم بکنم
‫آره، مثلا تو داری کار مفید با زندگیت ‫می‌کنی. مگه نه؟
‫هی، هی ‫بابات رو از خواب بیدار می‌کنی
‫تقصیر اینه. میگه حق ندارم برم بیرون
‫اگر منو مریض کنه ‫منم اونها رو مریض می‌کنم
‫خب، یه راه حلی واسه اینم هست ‫درسته؟
‫اینجوری منو نگاه نکن
‫قبلا با درآمدت ساختیم ‫دوباره هم می‌تونیم
‫- بیخیال. ‫- مامان، کارمو دوست دارم
‫راستش، توی کارم هم خوبم
‫کِنی، میشه لطفا بخاطر من ‫بری توی اتاقت؟
‫- به محضی که بتونم غذات رو واست میارم ‫- من غذا نمی‌خوام
‫- می‌خوام تلویزیون نگاه کنم ‫- سالن نشیمن بسته‌ست
‫باید اینهمه شام رو بدم
‫میشه بری داخل اتاقت؟ ‫سینی غذات رو می‌گیرم و واست میارم
‫- باید بیام داخل ‫- الان نمی‌تونید وارد بشید
‫با این اوضاعی که پیش اومده ‫من بابام رو اون تو تنها نمیذارم
‫- یه فکر می‌کنیم. باشه؟ ‫- باید الان ببینمش. بذارین بیاییم تو
‫شاید بشه از پشت پنجره باهاش ‫صحبت کنی
‫- این به صلاح همه‌ست ‫- به صلاح من نیست. هست، استیو؟
‫- چرا نمی‌تونید بیایین داخل؟ ‫- بهمون اجازه ندادن بیاییم تو
‫- بهمون اجازه نمیدن نزدیکت بشیم ‫- یعنی چی؟
‫- اجازه نداریم ‫- بخاطر اینکه این بیماری مسخره کووید رو نگیریم
‫- کمک کن پنجره رو باز کنیم، باشه؟ ‫- نه، نه، نمیشه
‫نمیشه پنجره رو باز کنیم ‫چرا نمیشه؟
‫نه، نه نمیشه
‫سلام
‫امروز می‌تونم برم بیرون؟
‫نه، متاسفانه نمیشه
‫اینطوری نمی‌تونم
‫از اینجا بودن خسته شدم ‫دلم نمی‌خواد اینجا باشم
‫آروم باش، تونی
‫می‌دونی چکار باید بکنیم ‫نفس عمیق بکش
‫- تونی! ‫- لعنتی تو یه نفس عمیق بکش
‫- تونی! منم سارا ‫- همه چیز روبراهه؟
‫من دوستتم ازت هم نمی‌ترسم ‫استیو. برو
‫زود باش
‫بیا
‫- نرمش‌هاتو انجام میدی؟ ‫- آره، یه اتوبوس هم می‎تونم جابجا می‌کنم
‫غذاتو می‌خوری؟
‫مامانمی مگه
‫از هیکلم معلوم نیست؟
‫نصف شکمت که از پیرهنت زده بیرون
‫همین رو میگم. حتما گرسنه‌ته
‫بچه پر رو
‫این چیه؟
‫دادمش تو
‫چیزیش نبود
‫فقط باید یکم آروم میشد
‫خبر خوب و خبر بد
‫خبر خوب اینکه رفیقم، راب ‫که توی کار ساخت و سازه، تونسته واسمون ماسک کارگاهی تهیه کنه
‫خبر بد؟
‫گلوریا سرفه و تب داره
‫- تیم باهاش توی اتاقشه ‫- حالش خوبه؟
‫فعلا
‫استیو، کسی نیست که ‫گلوریا نزدیکش نبوده باشه
‫دکتر عمومی گفت الان کسی در دسترس نیست ‫که بخوان بفرستن
‫وقتی دکتر پیدا کردن ‫تلفنی معاینه میکنن
‫اورژانس مراکز سالمندان ‫بهمون اطلاع داد که فعلا کاری از دستشون بر نمیاد
‫حتی یه پرستار هم واسمون نمی‌فرستن؟
‫تمام پرستارهای اورژانس مراکز ‫به بیمارستان‌های محلی اعزام شدن
‫یا به آسایشگاه‌های دولتی اعزام شدن
‫می‌دونستی اینجوری میشه؟
‫از کجا می‌دونستم؟
‫من همه توصیه‌ها رو اجرا کردم ‫بیشتر هم انجام دادیم
‫هیچ کسی به ما چیزی نگفت
‫هیچ کس
‫مادر خودم هم اینجا بود
‫- به عنوان مددجو؟ ‫- آره، حس کردم کار درستیه
‫اما اشتباه بود
‫همیشه حواسم بود که خودم ‫تمیزش کنم
‫می‌خواستم شأن و آبرویی که پیش ‫کارکنان داشت حفظ بشه
‫چون اون‌ها کارمنداش بودن و ‫درست نبود که...
‫پشتش رو بشورن
‫من فقط می‌خواستم این جا...
‫می‌خواستم اینجا ‫جای خوبی باشه
‫آب آوردم واست. اگر تشنه‌ته ‫بهم بگو
‫اصلا، همین الان یه ذره آب بخور
‫باشه، باشه
‫گلوریا، چطوری کمکت کنم؟
‫خیلی حالم بده
‫شاید مجبور بشی دکتر خبر کنی
‫باشه
‫هرکولس، زود باش دیگه عزیزم
‫آفرین
‫باشه، باشه
‫- نرمش‌هاتو انجام میدی؟ ‫- آره
‫حالش خوب میشه؟
‫باید توی اتاقت باشی
‫مشکلی واسه من پیش نمیاد؟
‫بهت قول میدم
‫سارا؟ ‫اون توئی؟
‫هرک زمین خورده
‫سارا؟
‫اوه، هرک
‫بذار اینو واست تمیز کنم ‫باشه؟
‫لعنت بهت
‫می‌دونم که از پنج تا تست هامون استفاده کردیم
‫همه جا آلوده‌ست ‫منم نمی‌دونم کی رو باید از کی جدا کنم
‫شما مثلا مشاور خدمات درمانی هستی ‫کارت اینه که از من حمایت کنی
‫منو پشت خط نذار
‫نبینم یبار دیگه با این لباس‌ها بیایید اینجا
‫هیچکدوم ازین لباسا رو به ما ندادن ‫هیچ کدوم
‫لااقل می‌تونید یکم از تجهیزاتتون رو بهمون بدین
‫تجهیزات بهمون بدین ‫بچه پولدارهای عوضی
‫فقط چند تا وسیله
‫تجهیزاتتون رو به ما هم بدین
‫این فیلم شامل صحنه‌هایی است ‫که ممکن است برای برخی بینندگان ناخوشایند باشد
‫جوآن نیومده، استیو
‫- بذار بهش زنگ بزنم ‫- نه، خودم تماس گرفتم
‫- جواب نمیده ‫- باشه، یکی دو ساعت بمون
‫چاره دیگه ای هم مگه دارم؟
‫حالا که تو و تیم و بقیه باید 14 روز قرنطینه باشید ‫فقط خودم موندم
‫ببین، کاش می‌تونستم بیام و کمک کنم ‫اما با این حالم همه رو آلوده می‌کنم
‫اوه، باشه ‫حالا نمی‌خواد فیلم بازی کنی
‫خنده‌م ننداز
‫خیلی درد داره
‫- توری هم...؟ ‫- تلفن توری هم خاموشه
‫می‌دونی خانواده‌ش چجوریـن ‫اگه گوشیش زنگ بخوره
‫از طرف آژانس‌ها خبری نیست؟
‫سعی می‌کنم
‫کمیسیون کیفیت درمان اگه بفهمه خودت ‫تنها اونجا هستی، دوتامون رو میکشه
‫تو تمام تلاشت رو بکن ‫منم تمام تلاشم رو می‌کنم
‫پالی، شعری یادت نیست واسم بگی؟
‫منم واست چند تا قرص آوردم
‫تا قرصاتو می‌خوری ‫شاید خودم واست یه شعر خوندم
‫«می‌خوام ثروتمند باشم» ‫[آهنگ ترس از لیلی آلن]
‫«و کلی پول داشته باشم»
‫«نه با هوش بودن واسم مهمه»
‫«نه بامزه بودن»
‫«یه عالمه لباس می‌خوام»
‫«یه عالمه الماس می‌خوام»
‫«با اینکه می‌شنوم مردم برای ‫بدست آوردن اینچیزا جون میدن»
‫«من لباسم رو درمیارم ‫و ازینکار ابایی ندارم»
‫«می‌دونی چون همینجوری مردم مشهور میشن»
‫«به خورشید نگاه می‌کنم ‫و به آینه نظر می‌کنم»
‫«تو مسیر درستی هستم»
‫«آره می‌دونم من برنده میشم»
‫پالی، مشکلی واست پیش نمیاد
‫کِنی
‫خدای من، کِنی. چی شده؟
‫ها؟
‫می‌خوام دمای بدنت رو بگیرم ‫باشه، عزیزم؟
‫باشه
‫داری از تب می‌سوزی
‫سعی کن دوتا از اینا رو بخوری...
‫بعدش به یه دکتر زنگ میزنم. باشه؟
‫- سلام ‫- سلام...
‫این خط اورژانس دیگر در دسترس نمی‌باشد
‫در صورت نیاز به کمک ‫لطفا با مرکز درمانی اسوینسون تماس بگیرید
‫مرکز درمانی اسوینسون ‫در حال حاضر تعطیل می‌باشد
‫ساعت کاری این مرکز ‫از 8 صبح تا 6 بعداز ظهر می‌باشد
‫اگر در رابطه با بیماری کووید تماس گرفته‌اید...
‫حرومزاده
‫ببین، من با چند نفر تماس گرفتم ‫بعدش خوابم برد
‫استیو، کِنی حالش بده ‫منم نمی‌تونم دکتر پیدا کنم
‫با شماره‌های ‫خارج از شیف کاری تماس گرفتی؟
‫کسی نیست
‫لعنتی. چاره‌ای نیست زنگ بزن 111
‫اونجوری که همش پشت خط می‌مونم
‫ببین، من اینجام. باشه؟
‫منو خبردار کن
‫باشه
‫به سرویس سلامت همگانی 111 خوش آمدید
‫سرویس سلامت همگانی ‫در این لحظه با انبوهی از تماس‌های...
‫مردم مواجه می‌باشد. و ممکن است ‫قادر به جوابگویی فوری نباشد
‫اوکی، کِنی
‫بیا عزیزم
‫کاری که ازت می‌خوام انجام بدی، کِنی ‫اینه که نفس عمیق بکشی، باشه؟
‫همین جوری. نفس عمیق
‫خوبه
‫خوبه، عزیزم
‫همینجوری کِنی، نفس عمیق
‫لعنتی
‫ممکن است مدت کوتاهی منتظر بمانید
‫شما با سرویس سلامت همگانی ‫تماس گرفته‌اید
‫چه کمکی نیاز دارید؟
‫آمبوانس، لطفا
‫آدرس مورد اورژانسی کجاست؟
‫آسایشگاه آسمان روشن ‫ال64 9اس دی
‫من سارا برنر هستم ‫و به کمک فوری پزشکی نیاز دارم
‫برای یکی از مددجوهای مبتلا به کووید
‫الو؟ آیا بیمار میتونه نفس بکشه؟
‫بله. به سختی نفس میکشه ‫و دمای بدنش 39.2 درجه‌‌ست
‫بیمار هوشیاره؟
‫هذیان میگه
‫چند سالشه؟
‫77 سال
‫قبلا هم مشکلات تنفسی داشته؟
‫خیر
‫- آیا بیمار سرفه هم می‌کنه؟ ‫- مدام
‫بهش استامینوفن دادم ‫ولی کافی نبود
‫تونستی میزان اکسیژن خونش رو ‫اندازه بگیری؟
‫84 ـه
‫بله، پایینه ‫آره، آره
‫آره می‌دونم. ‫ببین هیچکسی جواب تماسم رو نمیده
‫نه 111. نه دکتر عمومی ‫هیچکس کمکی بهم نمی‌کنه
‫متاسفانه تمام آمبولانس‌های ما ‫در حال حاضر مشغول هستن
‫اما به محضی که بتونیم ‫خودمون رو اونجا می‌رسونیم
‫اگر از آسایشگاه تماس نگرفته بودم، چطور؟
‫- ببخشید؟ ‫- آسایشگاه‌ها، مهم نیستن
‫آسایشگاه‌ها دیگه مهم نیستن، نه؟
‫این آدم به شما و به من نیاز داره ‫ولی دیگه واستون مهم نیست
‫ما به محضی که بتونیم خودمون رو به شما می‌رسونیم ‫اجازه بده با پزشک بالینی صحبت کنم
‫آره، که اون‌ها هم بگن آسایشگاه ‫اولویت اول نیست
‫درکنارش بمون. چیزی نیاز داشت ‫واسش فراهم کن و تنفسش رو تحت نظر داشته باش
‫به محضی که بتونم ‫دوباره باهات تماس می‌گیرم
‫ببخشید، کِنی
‫خیلی ببخشید. کسی نمیاد
‫هیچ کس نمیاد
‫کِنی، داشتم تالارهای گفتمان آنلاین رو نگاه می‌کردم
‫نوشته چکار باید بکنم
‫نوشته اگر روی شکم بخوابی ‫شاید بتونه بهت کمک کنه
‫بهش میگم دمر خوابیدن ‫کمک می‌کنه فشار کمتری به ریه‌هات بیاد
‫بنظرت چطوره؟
‫نفس عمیق بکش
‫خوبه
‫اوه...
‫ببخشید
‫خوبه کِنی
‫خوبه
‫سه، دو، یک
‫ببخشید، کِنی
‫کِنی، یه دقیقه دیگه میام
‫الو؟
‫سارا؟ بله
‫مارتین هستم از ‫مرکز کنترل آمبولانس
‫درسته ‫من با پزشک بالینی صحبت کردم
‫کِنی هنوز هم برای ما در اولویته
‫اما متاسفانه در حال حاضر ‫نمی‌تونیم ماشینی ارسال کنیم
‫سعی می‌کنیم و حتما...
‫خفه شو بابا!
‫تونی؟
‫تونی. منم!
‫تونی ببخشید که بیدارت می‌کنم عزیزم
‫- چیه؟ ‫- تونی، نگام کن
‫چیه؟ خوبی؟
‫برای کمک به دوستت کِنی ‫به کمکت احتیاج دارم
‫اما ممکنه به خطر بیافتی
‫تونی، به من نگاه کن
‫ازت می‌خوام ‫رضایتت رو بهم اعلام کنی
‫الان ساعت چنده؟
‫- ساعت 3:30 ‫- صبح؟
‫تونی، تونی ‫خواهش می‌کنم ازت، لطفا حواست رو جمع کن
‫- منو نگاه کن ‫- دارم نگاه می‌کنم.
‫کمکم می‌کنی کِنی رو ‫روی شکم بخوابونیم؟
‫هیکلیه مگه؟
‫بهترین دوستته
‫- مگه نه؟ ‫- آره
‫تونی، خواهش می‌کنم ‫به کمکت نیاز دارم، باشه؟
‫می‌دونم که بهم کمک می‌کنی
‫تو هر شرایطی که باشی ‫مطمئنم که بهم کمک می‌کنی، باشه؟
‫- خب، کمکم می‌کنی؟ ‫- که چکار کنیم؟
‫- باشه، عزیزم. ازت می‌خوام که پاشی ‫- واسه چی؟
‫چون به کمکت نیاز دارم ‫کِنی به کمکت نیاز داره. باشه؟
‫پس ازت می‌خوام که فوری ‫از تختت بیای بیرون
‫- و ازت می‌خوام که دستات رو بشوری لطفا ‫- باشه، باشه
‫دستات رو بشور، لطفا
‫باشه
‫تونی، با صابون، زود باش
‫یکم بیشتر. باشه؟
‫خوبه، کافیه
‫اینا رو دستت کن
‫خوبه
‫اینم باید روی صورتت بذاری. باشه؟
‫باشه
‫داریم میریم بانک بزنیم؟
‫نه، ازت می‌خوام هرچی شد ‫اینا رو درنیاری
‫قول میدی
‫متوجه میشی می‌خواییم چکار کنیم؟
‫متوجه نمیشم چرا اینقدر ناراحتی؟
‫ببخشید عزیزم ‫خب، دنبالم بیا
‫متوجه هستی داریم چکار می‌کنیم؟
‫آره
‫- کِنی اینجاست ‫- کِنی؟
‫کِنی؟
‫- کِنی ‫- کِنی؟
‫- حال کِنی خیلی خوب نیست ‫- حالش خیلی بده
‫حالش بده اما می‌دونی چی ‫حالشو بهتر می‌کنه
‫اینکه ما کمکش کنیم
‫نمیتونه نفس بکشه
‫می‌دونم عزیزم ‫و باید برش گردونیم روی شکمش
‫و برای اینکار به زور و بازوی ‫تو احتیاج دارم
‫کِنی؟
‫یه دستت رو اینجا بذار...
‫یه دستت هم اینجا
‫نه، خیلی سفت نگیر. تونی
‫یواش و آروم
‫تونی، باید سریع انجامش بدیم ‫چون تو نباید اینجا باشی
‫- بعد از اینکه گفتم سه... ‫- کِنی
‫- یک، دو، سه ‫- باشه
‫کِن؟
‫- کِنی؟ ‫- خوب شد، عزیزم
‫- حالت خوب میشه، کن ‫- بذار دستاشو یجور بذاریم که راحت باشه
‫کِنی، چیزی نیست
‫خوب شد
‫خب، عزیزم
‫چیزی نیست
‫- کن، حالت بهتر میشه ‫- خب کِنی ما یه لحظه دیگه برمیگردیم
‫تونی، ازت می‌خوام با من بیای
‫بیا، عزیزم
‫همین حالا، لطفا
‫مشکلی نیست، کِن
‫برمیگردیم
‫تونی، میشه یکم سریعتر بیایی؟
‫باید دستات رو بشوری
‫- یکم دستام پوست پوستی شده ‫- نه، دستاتو باید بشوری
‫- چی گفتی؟ نه، نه، ‫- دست به ماسکت نزن
‫- چته؟ ‫- دست به ماسکت نزن
‫تونی، می‌دونی که من بهت آسیب ‫نمیزنم. اینجا وایسا، خواهش می‌کنم
‫باشه؟ حواست رو جمع کن ‫به من نگاه کن
‫با دوتا انگشت دست‌کش‌ت رو بگیر
‫آره همینجوری ‫حالا از دستت درش بیار
‫دو تا انگشتت رو ببر زیر دست‌کش ‫حالا بکش
‫اینجا بنداز، حالا دستات رو بشور
‫حال کِنی خوب میشه؟
‫فکر می‌کنم. اره
‫بجنب تونی ‫خوب بشورشون
‫- چرا سرم داد میزنی؟ ‫- داد نمیزنم
‫بازم بشور
‫چرا داد میزنی؟
‫از دست خودم عصبانی‌ام ‫فقط همین
‫- از دست من که عصبانی نیستی؟ ‫- نه
‫اینم از این
‫حالا می‌تونیم ماسکمون رو در بیاریم ‫منو نگاه کن
‫خب، تو ماسک خودت رو دربیار ‫منم...
‫منم ماسک خودم رو درمیارم
‫خب، تونی ‫حالا ازت می‌خوام که همه لباسهات رو ...
‫در بیاری که من ببرمشون ‫برای اینکه بشورنشون
‫باشه، ولی اینجوری ‫که منو لخت میبینی
‫بعدش هم دوش بگیر
‫- یه دقیقه دیگه برمیگردم ‫- باشه
‫تونی، میرم واست لباس تمیز بیارم
‫می‌تونی آب رو ببندی دیگه
‫خودت می‌تونی لباسات رو بپوشی؟
‫واست لباس تمیز گذاشتم
‫ممنون، عزیزم
‫خب، اول خودتو خشک کن
‫باشه
‫ساعت چنده؟
‫ساعت 3:30 ـه
‫خیلی خسته‌ام
‫منم همینطور
‫ممنون بابت امشب
‫من که کاری نکردم
‫نه، تو قهرمان منی
‫بعضی روزها حالم خوبه، می‌دونی؟
‫بعضی روزها حس می‌کنم حواسم سرجاشه ‫و اونجوری هستم که باید باشم
‫ولی بعضی روزها ‫نمی‌دونم کدوم گوری هستم
‫اما اگه بهت کمکی کردم ‫خیلی خوبه
‫ببخشید
‫یه دقیقه دیگه برمیگردم
‫اوه!
‫اوه...
‫بصورت آنلاین در وبسایت سرویس سلامت همگانی ‫به آدرس 111.nhs.uk ‫در دسترس می‌باشد
‫در صورتی که فکر می‌کنید مشاورۀ ‫ضروری از جانب پزشک متخصص
‫لازم نمی‌باشد ‫می‌توانید به منظور مشاوره
‫در خصوص خود درمانی به ‫وبسایت سرویس سلامت همگانی مراجعه کنید
‫همچنین می‌توانید به منظور دریافت مشاوره
‫به داروخانه یا پزشک عمومی مراجعه کنید
‫شما می‌توانید از طریق آنلاین در ‫خصوص بیماری کرونا، سرماخوردگی و آنفلونزا اطلاعات لازم...
‫لعنت بهت
‫خواهشمند است در نظر داشته باشید ‫که اغلب بیمارانی...
‫که دچار ویروس کرونا هستند ‫ممکن است علائم خفیفی از خود بروز دهند
‫و تنها به درمان‌های معمول برای سرماخوردگی ‫و آنفلونزا احتیاج دارند
‫در هر صورت، اگر علائمی از بیماری ‫در وضعیت خود مشاهده کردید
‫میـبایست خود را قرنطینه کرده ‫و از دیگران در مقابل این بیماری محافظت کنید
‫برای آن دسته از بیمارانی که ‫مراجعه به پزشک به آنها توصیه نشده
‫تنها در صورتی ‫به کمک پزشک نیاز پیدا خواهید کرد که...
‫علائم بیماری در شما ‫به محدود کردن ظرفیت شما در انجام
‫امور روزانه منجر شده باشد
‫اگر با این مورد مواجه هستید ‫و همچنان نیاز به مشاوره دارید
‫لطفا کماکان منتظر بمانید...
‫سارا
‫میشه بیای بیرون؟
‫دیشب اینجا خودت تنها بودی؟
‫آره
‫آره، مجبور شدم دو شیفت بایستم
‫باید برم صبحانه رو آماده کنم
‫خودم انجامش میدم
‫تو 20 ساعته که سرکار هستی
‫حال کِنی خوب نیست
‫- و... ‫- دیدم
‫چرا روی شکم خوابوندیش؟
‫میگن اینجوری راحتتر میـتونه تنفس کنه
‫پس تصمیم گرفتی سرخود عمل کنی
‫از دل و جراتت خوشم اومد
‫هیچ کس نمیاد
‫آره، انگار ما رو فراموش کردن
‫نه
‫نه، ما رو فراموش نکردن
‫نه
‫تو دختر خوبی هستی
‫دیشب هر اتفاقی اینجا افتاد...
‫تو کارت خوب انجام دادی
‫برو خونه ‫من صبحانه رو آماده می‌کنم
‫و اکنون با برنامۀ «امروز» ‫ساعت 7 بامداد روز سه‌شنبه 21 آپریل
‫سخنگوی سازمان ‫سرویس سلامت همگانی در انگلستان
‫در راستای مخالفت با زدن ماسک توسط عموم ‫هشدار داد
‫این مسئله می‌تواند منجر به ‫کمبود ماسک و تجهیزات برای کارکنان بخش سلامت...
‫در دوران همه‌گیری کرونا شود
‫سلام سارا ‫منم توری
‫فکر کردم بهتره بهت خبر بدم ‫که کِنی 5 دقیقه پیش فوت کرد
‫باشه
‫باشه...
‫- به خانواده‌ش خبر دادی؟ ‫- نه، این وظیفه استیوه
‫خب، استیو مریضه. و می‌دونی که ‫من باهاش بودم. پس...
‫من شماره موبایلشو دارم
‫خودکار دم دستت هست؟
‫خوبی؟
‫فقط باید یه تماس بگیرم
‫صبحانه واست بیارم؟
‫نه، میشه تنهام بذاری؟
‫- می‌بینم کاغذ رنگیا رو نصب کردین ‫- آه..برگشتی
‫برگشتم، عزیزم ‫یه مقدار تجهیزات محافظت فردی آوردم
‫روپوش درست حسابی ‫ماسک خوب. دستکش‌های عالی
‫همش مستقیم از چین رسیده دم در خونه‌م ‫سوال دیگه نپرسین
‫دوتاتون خیلی داغون بنظر میایین
‫الان موقعشه که ازتون تشکر کنم؟
‫حسم میگه الان ‫اون موقع‌ست
‫مریض بودی
‫خب، چه کاری باید انجام بشه؟
‫دادن داروهای مددجوها عقب مونده
‫پس بگو از کجا شروع کنم
‫اومدم که کارها رو دست بگیرم
‫کلی با خودم فکر کردم
‫اومدم که کارها رو دست بگیرم
‫- احتیاج به یه برنامه برای استفاده از فضای بیرون داریم ‫- فکر خوبیه
‫- و فضای داخل. نمیشه تمام روز توی اتاقاشون باشن. ‫- فکر خوبیه
‫به یه سازوکاری برای ملاقات احتیاج داریم
‫فکر می‌کنم با یه پوشش ساده توی ‫پارکینگ، می‌تونیم...
‫باشه. بچه زرنگ ‫بذار از راه برسم، باشه؟
‫الان دیگه خودم هستم
‫آه!
‫بسه، بسه، بسه
‫صبح بخیر
‫اومدم ملحفه‌ت رو عوض کنم
‫بعدش هم صبحانه‌ت رو میارم، باشه؟
‫تونی؟
‫به تونی چه دارویی دادین؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- به تونی چه داروی کوفتی دادین؟
‫- برنامه دارویی جدیده. دکتر تجویز کرده ‫- باشه، ولی واسه چی؟
‫سارا. می‌دونم هنوز تازه کاری
‫و این مدت خیلی بهت سخت گذشته
‫نه، اگه قراره فقط بهشون دارو بدی ‫گورتو گم کن برگرد خونه‌ت
‫دوباره سعی کرد فرار کنه
‫مدام این خطر وجود داره که فرار کنه ‫در نتیجه با دکتر «مک کوویت» صحبت کردیم
‫- و برنامۀ دارویی جدیدی برای تونی نوشتیم ‫- فقط لازم بود حواسمون رو بهش بدیم
‫همیشه قبلا حواسمون بهش بود ‫استیو، هنوز مغزش خوب کار می‌کنه
‫- این کار درست نیست ‫- نمونه‌هایی مثل این قبلا دیدم
‫ارتباط بیش از حد با بیماران!
‫اونها بیمار نیستن ‫اینها مددجو هستن
‫و اکثرشون یه پاشون لب گوره
‫درسته؟
‫فقط داری از پا درش میاری ‫اونم در حالی که به هوش و حواسش نیاز داره
‫اون ذهن خوبی داره، استیو ‫فقط به حال خودش بذارش
‫چند وقته داری اینکارو انجام میدی؟ ‫پنج ماه؟
‫اما من یه مدت کوچولو بیشتره ‫که دارم توی این کار جون می‌کنم
‫پس حواست باشه تا وقتی که...
‫لطفا، داروهاشو قطع کن ‫لازم به بحث بیشتر نیست
‫چرا اینقدر این آدم ‫واست مهمه؟
‫چون مرد خوبیه
‫که واقعا خیلی نادره
‫- اونوقت من مرد بدی هستم، آره؟ ‫- استیو، من باور دارم که بهشون اهمیت میدی
‫واقعا باور دارم
‫و هیچ‌کدوم ازین مسائل تقصیر تو نیست
‫اما اگه اینکار رو انجام بدی ‫دیگه اونوقت با بقیه مردها هیچ فرقی نداری
‫- تو خیلی خسته‌ای ‫- آره، راستش هستم
‫و این مرکز یکی دوهفته بدون تو هم ‫میتونه دوام بیاره. پس برو خونه
‫استراحت کن. خوب فکر کن ‫ببین این واقعا چیزیه که می‌خوای یا نه
‫- می‌خوای اخراجم کنی؟ ‫- نه، فقط دارم میگم هفته آینده شیفتی واسه تو نداریم
‫با کاهش تعداد مددجوها ‫درآمد هم کم شده
‫تعدادشون کم شده، چون مُردن، استیو
‫آره، منم دارم تمام سعی‌ام رو می‌کنم ‫اینجا رو برای اونهایی که
‫باقی موندن سرپا نگه دارم، سارا
‫برو شیفتت رو تمام کن ‫و وقتی یکم در مورد این موقعیت...
‫فکر کردی بهم زنگ بزن. باشه؟
‫- آره ‫- ماسکت رو بزن
‫منم، پالی
‫تیم؟
‫تو رو اینجا ول نمی‌کنم
‫هی
‫زود باش، عزیزم
‫باشه
‫زودباش
‫بجنب، تونی
‫همینجا منتظر بمون، تونی
‫کجا داریم میریم؟
‫خونه مامانت
‫ووو!
‫تونی، مواظب باش
‫خیلی لیزه
‫زود باش
‫قشنگه، مگه نه؟
‫آه!
‫مطمئنی من چیزی تو مدرسه یاد نگرفتم؟
‫تونی؟
‫تونی، برگرد
‫- صدای پرنده‌ها رو می‌شنوی؟ ‫- آره
‫- بالا... ‫- نه، مزخرفه
‫مزخرفه، جوجه کوچولو ‫من یکی بهتر بلدم
‫این که بازی کف زدنی نیست
‫اونجا رو ببین
‫اینم بهشتی که می‌خواستی
‫خیلی هم بد نیست، نه؟
‫همین امروز پرسیدی
‫باشه، هیچکس از آدم عقل کل خوشش نمیاد ‫می‌دونستی؟
‫تونی!
‫تونی! تونی!
‫تونی!
‫هی، تو
‫هی!
‫باید برگردم پیش مامانم
‫- منم، تونی ‫- نه، مامانمه. مامانم بهم نیاز داره
‫وقتی پیشش نباشم ‫نگران میشه
‫خونه‌ش ازین طرفه
‫یکم راه رو گم کردی ‫زودباش دیگه، ازین طرفه
‫هی
‫اینجوری رنگ لباسم رو خراب می‌کنی
‫اینجوری لااقل دیگه بوی گند نمیدی ‫غرغر نکن
‫با عرض ظهر بخیر و خوشامد خدمت شما عزیزان ‫از خیابان داونینگ با اخبار روزانه...
‫کرونا در خدمت شما هستیم
‫قصد دارم تا در مورد اقداماتی که ‫به منظور محافظت از آسایشگاه‌های سالمندان
‫در طول بحران کرونا انجام دادیم ‫صحبت کنم
‫از همان ابتدا کاملا واضح بود ‫که این ویروس وحشتناک...
‫اغلب افراد سالمند را تحت تاثیر قرار می‌دهد ‫درنتیجه از همان آغاز سعی کردیم...
‫آسایشگاه‌های سالمندان را ‫مورد حفاظت قرار دهیم
‫اولین آگاهی رسانی را در ماه فوریه ‫شروع کردیم
‫و همانطور که این ویروس شدت گرفت ‫ما هم امکانات خود را به طور تمام و کمال تقویت کردیم
‫ما تلاش کردیم که آسایشگاه‌ها ‫تمام مایحتاج لازم...
‫جهت کنترل شیوع بیماری را ‫در اختیار داشته باشند
‫خدمات اجتماعی مسئله‌ای است که...
‫خوشمزه‌س
‫همیشه گفتم هیچی بهتر از ‫نون و کره نمیشه
‫آره
‫بابا، از اینجا برو
‫- شلوغش نکن ‫- نه، جدی میگم. بابا برو
‫- معروف شدی. می‌دونستی؟ ‫- چی؟
‫هفته پیش عکست روی جلد مجله «اکو» بود ‫تیتر زدن «کرونا تحت تعقیب»
‫پیش خودت گفتی فقط من ‫می‌تونم نقشه‌ش رو نقش برآب کنم. آره؟
‫یادم اومد مامان بزرگت ‫یبار برای تعطیلات اینجا آوردت
‫- چکار کردی؟ قفل وَن رو شکوندی و داخل شدی؟ ‫- خواهش می‌کنم برو پی کارت
‫همیشه باید یه گندی بزنی
‫اینها محل تعطیلات مردمه ‫رویای مردمه
‫اون کجاست؟
‫ما ده روزه قرنطینه هستیم
‫- فقط چهار روز دیگه باید بمونیم ‫- چی؟
‫فقط باید 14 روز قرنطینه باشیم ‫بعد مجبورشون می‌کنم
‫جای دیگه‌ای نگه‌ش دارن
‫به این میگی قرنطینه؟
‫خب واسه 14 روزه فقط. ‫تنها چیزی که مهمه همینه دیگه
‫خودشون میگن
‫بعد می‌فهمن که بیمار نیست ‫بعدش، فکر کنم...
‫مطمئنم که بهش اجازه میدن ...
‫بهش اجازه میدن که بره یه جای دیگه
‫تو دیوونه‌ای
‫- همیشه همینو میگی ‫- برای اینکه هستی
‫وقتی این مریضی شروع شد ‫ما 20 تا مددجو داشتیم
‫بهمون 8 مددجوی دیگه هم دادن
‫تا الان 9 تاشون مردن
‫12 تای دیگه هم مریض هستن
‫دارن یکی یکی میمیرن، بابا
‫نه
‫فکر اینکه اینطور رهاش کنم...
‫چی احتیاج داری؟
‫پول
‫نه... غذا ‫فقط غذای معمولی
‫تو روحت
‫همینطوری، باشه؟
‫- چی شده؟ ‫- پای راست! آفرین
‫پای چپت رو بذار ‫قدم بدی. عالی
‫زیاد دلت رو خوش نکن. باشه؟
‫اما چیز خوبیه ‫میفهمی که چی میگم؟
‫منو داری کجا می‌بری؟ ‫جلو جوخه اعدام؟
‫بشین
‫- چی شده؟ ‫- صبر کن، باشه؟
‫ووهوووو
‫تا دا
‫از کجا گیر آوردی؟
‫ورق‌ها رو؟
‫یه رازه
‫حالا...
‫بازی «کله‌خر» رو بلدی؟
‫این سورپرایز منه؟
‫- آره. دوسش داری؟ ‫- آره
‫می‌دونستی، من هیچوقت ازین کارا نکردم
‫فکر اینکه دنیایی که می‌شناختیم ‫دیگه تمام شده. پیاده روی
‫دید و بازدید. کار نکردن مثلا
‫- وقتی بچه بودیم رفتیم تعطیلات. ‫- کجا رفتی؟
‫دانگال
‫- دانگال... ‫- دانگال. آره. مامانم یه عموزاده داشت
‫وقتی فوت کرد کمی ارث و میراث برای ‫ما گذاشت و مامانم گفت جهنم و ضرر
‫با هم میریم دانگال ‫تا امروز، نمی‌دونم...
‫چرا تصمیم گرفتیم بریم دانگال
‫- اونجا با «تریش» بودی؟ ‫- آره
‫راستی، تو هم یکم شبیه‌ش هستی
‫دل نازکی‌ت
‫همیشه می‌تونم بفهمم ‫کیا یکم دل نازکن
‫من دل نازک نیستم!
‫- من میگم هستی سارا، دل نازکی ‫- باشه
‫یه دقیقه صبر کن
‫- از این خوشم میاد ‫- منم همینطور
‫- آهنگ خودته ‫- آره، می‌دونم... آره
‫آره، در ضمن آبی هستی
‫طرفدار اورتونی. طرفدار اورتون ‫- آره، دماغ آبی هستی
‫دماغ آبی هستی
‫- دماغ آبی هستی ‫- آره، هستم.
‫حالا که چی؟ از کجا فهمیدی؟
‫- از کجا فهمیدی؟ ‫- چون می‌تونم بوشو حس کنم
‫- فکر کردم متوجه نمیشی ‫- نه، اشتباه فکر کردی
‫ولی ازت بدم نمیاد
‫راستش، خیلی دوست دارم
‫منم خیلی دوست دارم
‫لعنتی. تونی. برو داخل
‫- چرا؟ ‫- برو داخل
‫ببینید، میشه فقط... ‫یه دقیقه میشه صبر کنید
‫- زود باش عزیزم. بیا اینجا ببینم ‫- نه! نه ! اینکارو نکنین
‫- چرا دارین می برینش؟ ‫- شما هم میشه یه دقیقه با من بیای
‫نمی‌خوام با تو بیام ‫می‌خوام با سارا برم
‫- مجبور نیستی الان حرفی بزنی ‫- تونی! ‫- سارا!
‫تونی!
‫هر حرفی که الان به زبون بیاری ممکنه...
‫بعدا در دادگاه علیه‌ت استفاده بشه
‫- متوجه میشی چی میگم؟ ‫- خواهش می‌کنم دوباره اون آسایشگاه نبریدش
‫- شما متوجه نیستین ‫- سارا، همینجوریش هم به اندازه کافی تو دردسر افتادی
‫تونی!
‫تونی، خوبی؟
‫بیا اینجا، رفیق!
‫آروم باش، عزیزم ‫آروم باش. بیا سارا
‫آروم باش. ولش کنین
‫سارا. نه ‫من با سارا میرم
‫پدرم بهتون اطلاع داد؟
‫نه، چند تا رهگذر دیدنت ‫ازین آدم‌های نیکوکار
‫- نیکوکار ‫- خب یه کار خوب کردن دیگه! مچ تو رو گرفتن دیگه
‫- به کمکت نیاز دارم. گوش کن. 12 روز رو گزرونده ‫تقریبا میشه گفت خطری نداره ‫- نه
‫- نه، من توی قرنطینه نگهش داشتم ‫- نه
‫فقط بیسیم بزن بهشون بگو ‫اونجا برش نگردونن
‫ببریدش یجای دیگه، خواهش می‌کنم
‫- خواهش می‌کنم ‫- گوش میدی چی میگم؟ می‌شنوی؟
‫- خواهش می‌کنم ‫- این مربوط به بخش من نمیشه، عزیزم
‫نه، نه ، نه ‫هیچوقت مربوط به بخش شما نیست
‫هیچوقت. هرگز ‫همیشه مربوط یه یکی دیگه‌ست
‫الان دیگه این مملکت ‫اینجوری شده
‫چشماتون رو روی کار بقیه ببندین
‫می‌دونی، چون اگه ببینیم که مردم برای ‫غذاهای خیریه صف کشیدن...
‫و اگه مردم رو ببینیم که توی خیابان افتادن
‫اگر ببینیم که آدمهای ناتوان ‫به حال خودشون رها شدن تا بمیرن، اون وقت دلمون میسوزه
‫ما نمی‌تونیم کنار بیاییم ‫ما نمی‌تونیم با امثال تونی کنار بیاییم . ما نمی‌تونیم
‫دیگه نمی‌تونیم. کسایی که بیماری زمینه‌ای دارن ‫خب به ما چه؟
‫از کی دیگه ارزش جون‌های ما ‫برابریش رو از دست داد؟
‫ها؟
‫زود باش تونی
‫بیا تونی
‫به خونه خوش اومدی
‫سارا کجاست؟
‫الان لازم نیست نگران ‫سارا باشی
‫بیا. بریم داخل . یه چای داغ بخوریم
‫از تعداد 48.213 مورد مرگ ثبت شده بر اثر کرونا ‫در فاصلۀ اواسط مارس تا اواسط ماه ژوئن 2020 ‫40 درصد آنها از مددجوهای آسایشگاه‌ها بودند
‫دولت سازمان‌های وابسته به سرویس سلامت همگانی ‫را با حدود 80 درصد از نیاز تجهیزات حفاظت فردی ‫در میانه ماه مارس تا میانه جولای 2020 تجهیز کرد
‫و تنها 10 درصد نیاز تخمین زده شدۀ آسایشگاه‌های بزرگسالان ‫به تجهیزات حفاظت فردی توسط دولت تامین شد
‫حقوق متوسط یک مددکار در ساعت 8.50 پوند می‌باشد
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.