..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫الان می‌رسن.
‫«گنجشک در دودکش»
‫مامان؟
‫مامان.
‫میز حیاط رو آماده کنم؟
‫بسه!
‫رسیدن.
‫- سلام! ‫- سلام! چه خوبه می‌بینمت!
‫- این چی بود؟ ‫- توی دودکش بود.
‫لئون!
‫لابد رو سقف لونه کرده بود. ‫اینجات چی شد؟
‫- زمین خوردم. ‫- تو مدرسه این‌طوری شد.
‫بمیرم.
‫سلام.
‫- ما رو در حد بغل کردن نمی‌دونی؟ ‫- اول قول بده خاطرخواهم نشی.
‫- کوله‌پشتیت اذیتت نمی‌کنه؟ ‫- اصلا. مال تو می‌کنه؟
‫عه، گردنبند مامان رو انداختی.
‫- بیا وسایل رو ببریم. ‫- سلام!
‫اوضاع و احوالت خوبه؟
‫- می‌شه این رو بگیری؟ ‫- آره.
‫- سفر چطور بود؟ ‫- خوب بود.
‫بعدا قراره بیاد مرغ‌ها رو بکشه.
‫واقعا؟
‫واسه جشن باباست.
‫کفش‌هات کثیفه.
‫درشون بیار!
‫تی‌شرت خودت هم کثیفه.
‫- اینجا اتاق کریستینا می‌شه؟ ‫- آره.
‫ - من اینجا می‌خوابم؟ ‫- تو اتاق بغلی می‌مونی. بیا!
‫- خود کریستینا نمیاد؟ ‫- چرا، میاد. دیر می‌رسه.
‫سرت شلوغه‌ها شیطون خانم!
‫- قبلا تخت خودم اونجا بود. ‫- یول کوچولو اینجا می‌خوابید؟
‫این چیه؟
‫- لباس کبوترمه! ‫- آها.
‫- هنوز نقاشی می‌کشی؟ ‫- آره.
‫مامانم می‌گه تو هم قبلا نقاشی دوست داشتی.
‫حوله اضافه داری؟
‫الان برات میارم.
‫دیگه نقاشی نمی‌کشی؟
‫نه، دیگه فرصت نشد بکشم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫چرا حواست نیست؟
‫- آخ! ‫- تقصیر خودته دیگه!
‫آخه این رو می‌خوام!
‫همه این‌ها کتاب آشپزیه؟
‫دست نزن! خودم مرتب کرده بودم.
‫دست نزن!
‫- چیزی شده؟ ‫- نه، چطور؟
‫- می‌شه رو میز غذاخوری نقاشی بکشم؟ ‫- آره.
‫یوهانا کجاست؟
‫مدرسه است. ‫اون هم زود می‌رسه.
‫حالش چطوره؟
‫- مچ دستش باید خوب بشه. ‫- چی؟
‫همچنان می‌تونه برقصه؟
‫نباید برقصه، ولی خودش می‌خواد.
‫چقدر بد.
‫چه بوی خوبی میاد!
‫- لئون عاشق آشپزیه. ‫- خوش به حال تو.
‫من خیلی کارهای خونه رو دوست دارم، ‫ولی اصلا دستم به آشپزی نمی‌ره.
‫آره. تا بحث خوردن می‌شه ‫علاقه پیدا می‌کنی.
‫چه بوی بدی می‌ده! نزن!
‫این رو برات گرفتم.
‫من از عطر بدم میاد.
‫گردن آدم بدون هیچ عطری ‫بهترین بو رو می‌ده.
‫- خوابید؟ ‫- آره.
‫خوبه.
‫این چیه؟
‫واسه بچه‌هاست. ‫این‌طوری می‌شه دید چقدر قد کشیدن.
‫ولی قد تو رو نمی‌نویسیم. ‫چون از خانواده ما نیستی.
‫ما هم قدمون رو علامت می‌ذاشتیم... ‫طبقه بالا بود.
‫- آره، کنار کمد. ‫- که یه‌وقت مامان نبینه.
‫بیرون غذا می‌خوریم؟
‫آره.
‫مارکوس و یوهانا واسه ناهار میان؟
‫اون ست بشقاب‌ها رو ببر.
‫این‌ها رو از انبار آوردم.
‫خاکی بود.
‫مامان عاشق این بود.
‫اینجا قبلا بدون وسایل مامان ‫بیشتر دنج بود.
‫این بشقاب‌ها رو نبر.
‫چرا؟ قشنگه دیگه.
‫به‌به، خانم چیک‌چیک کوچولو اومده!
‫بیا اینجا ببینم!
‫سلام.
‫مارکوس!
‫- دلم برات تنگ شده بود! ‫- سلام خوش‌تیپ.
‫سلام.
‫- برم از باغچه کاهو بیارم؟ ‫- آره. سلام لئون.
‫- سفر خوش گذشت؟ ‫- آره، خوب بود.
‫- مهمونی فردا رو توی رستوران یونانی بگیریم؟ ‫- فکر خوبیه!
‫حالا بریم لبی تر کنیم.
‫الکی نگو که خبر نداشتی! ‫آره، تو که راست می‌گی.
‫- اِدا هم اونجا بود. ‫- می‌خواین باغچه رو ببینین؟
‫آره، حتما.
‫هنوز استعدادت تو رشد گل و گیاه داری؟
‫کفش‌هات رو در بیار. ‫این هم تمیز کن.
‫این که برای میزه، ‫واسه کف زمین نیست.
‫واسه میز نیست.
‫چرا دیگه.
‫گفتم نه، نیست.
‫چرا! با یه پارچه که نباید ‫میز و کف زمین رو دستمال کشید.
‫- ولش کن! ‫- اذیتش نکن!
‫آخ!
‫دیر اومدی.
‫تو هم دیوانه‌ای.
‫سلام.
‫- سلام! حالت چطوره؟ ‫- سلام!
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- کلی واسه مهمونی ذوق دارم. ‫- من هم همین‌طور!
‫فهمیدم سیگار کشیدی.
‫امشب قراره با دخترها ‫تو انبار تمرین کنیم.
‫نه، امروز نکن.
‫می‌کنم.
‫گاو نفهم.
‫بیا.
‫وای. دستت درد نکنه.
‫چه قشنگه.
‫- سلام. ‫- سلام!
‫چطوری میزبان خوش‌تیپ؟
‫- اوضاع و احوال خوبه؟ ‫- آره.
‫یوهانا...
‫وای خدا، چقدر...
‫بزرگ شدم، نه؟
‫کم‌کم باید دنبال خواستگار بگردم.
‫مطمئنم همین‌طوریش ‫کلی خواستگار داری قربونت برم.
‫لباس‌هات رو بگیر.
‫- پاره‌اش کردی. ‫- دیوانه شدی؟
‫همون بهتر که دیگه نپوشیش ‫شبیه جنده‌ها می‌شدی.
‫یه بار دیگه همچین غلطی بکنی ‫کل کمدت رو آتیش می‌زنم.
‫لباس تنگ زود پاره می‌شه. طبیعیه.
‫چوب کهنه هم زود آتیش می‌گیره.
‫با یه سیگار روشن می‌شه.
‫لیوان‌ها رو بهم می‌دی؟
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫- مچ دستش باید بهتر بشه. ‫- آره، شنیدم.
‫ناراحته که به تمرین‌هاش نمی‌رسه.
‫اخیرا داشت یه ویدئوی قدیمی می‌دید.
‫اجرای مدرسه‌اش بود که داشت می‌رقصید.
‫شبیه یه پروانه با بال‌های رنگارنگ بود.
‫هی می‌زد از اول نگاهش می‌کرد.
‫من هم کنارش نشستم و داشتم می‌دیدم.
‫سلام.
‫در باز بود.
‫- سلام. ‫- حواستون باشه در رو باز نذارین.
‫خونه باید نفس بکشه. ‫در هم دهنشه، نه؟
‫بیراه نمی‌گی.
‫سلام!
‫من یولم، خواهر کارنم.
‫- من هم لیوم. ‫- خوب با سگ‌ها ارتباط می‌گیری.
‫نمی‌دونستم خواهر داری.
‫کلا از مسائل ناخوشایندت چیزی نمی‌گی.
‫- واسه شام برنامه داریم. شما هم میاین؟ ‫- شب همین‌جا می‌مونیم.
‫با بچه‌ها و نوزاد سخته. ‫فردا هم کلی کار داریم.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫حتما.
‫من می‌تونم امشب مواظب بچه‌ها باشم.
‫واقعا؟
‫این‌طوری که عالی می‌شه!
‫ممنون.
‫پس امشب شام در خدمت هستیم.
‫خدمت از ماست.
‫ببین چی دارم درست می‌کنم.
‫- چه ظاهر خوشمزه‌ای داره! ‫- خونه شما نزدیکه؟
‫- اون‌طرف زمین کلبه داریم. ‫- کلبه مامان؟
‫چرا می‌گین کلبه مامان‌بزرگ؟
‫خیلی اونجا می‌رفت.
‫مخصوصا شب‌ها.
‫- یعنی خاطرخواه داشته؟ ‫- تقریبا.
‫این حرف‌ها چیه؟ ‫تن مامان رو تو گور نلرزونین.
‫- من دیگه برم. ‫- بریم کرم صدپا جمع کنیم.
‫باشه.
‫- از کی اینجا زندگی می‌کنه؟ ‫- چند ماهی می‌شه.
‫- قبلش زندان بود. ‫- زندان؟
‫- مگه آسایشگاه روانی نبود؟ ‫- چطور؟
‫مردها رو با قرص خواب‌آور ‫و ویاگرا چیزخور می‌کرد،
‫بعد که می‌خوابیدن ‫تو خواب براشون جلق می‌زد.
‫بعدش که لو رفت تو آسایشگاه بستریش کردن.
‫- جان؟! ‫- یول، هر چی می‌گه رو باور نکن.
‫پس واسه چی تو آسایشگاه بستری بود؟
‫- خونه دوست‌پسر سابقش رو آتیش زد. ‫- جان؟
‫با اجازه من برم.
‫خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- بیا! ‫- می‌بینمت!
‫اون‌وقت واسه چی ‫خونه طرف رو آتیش زد؟
‫چه بدونم.
‫شاید پسره لباس‌هاش رو پاره می‌کرد.
‫داره مرغ‌ها رو می‌کشه.
‫- چی شد؟ ‫- مرغ سرکنده از آسمون افتاد.
‫اینجا فرشته‌ها این‌شکلی‌ان.
‫از دستم در رفت!
‫- سلام کنراد. ‫- معذرت می‌خوام!
‫- سلام کنراد. ‫- سلام یول.
‫دلم برات تنگ شده بود. ‫خوشگل شدی.
‫بارون خون آدم رو خوشگل می‌کنه
‫به نظرم میزهای مهمونی فردا رو بیارید.
‫- وقت می‌کنم تمیزشون کنم. ‫- دمت گرم. خبر نهاییش رو بده.
‫- فردا می‌بینمتون. ‫- حرف نداری.
‫- هنوز عین سابقه. ‫- آره، هنوز تو کفته.
‫چرت و پرت نگو!
‫وای خدا، شما کی هستی؟
‫این هم داره آماده می‌شه؟
‫- فقط سقفش مونده. ‫- می‌تونم امروز تمومش کنم.
‫جدی؟
‫خب، داشتی مامان‌بزرگ رو می‌گفتی.
‫خاطرخواه داشت؟
‫عشق هم‌جنسش بود. ‫خونه‌اش تو شهر بود.
‫- برو خودت رو گیر بیار. ‫- جدی می‌گم.
‫بابابزرگ در جریان بود؟
‫ - آره، بعضی وقت‌ها مچشون رو می‌گرفت. ‫- عه.
‫- فردا می‌خوای به بابات چی بدی؟ ‫- بالون‌سواری.
‫من که می‌رقصم، ‫لئون هم کیک درست می‌کنه.
‫- کریستینا هم کادو گرفته؟ ‫- نمی‌دونم.
‫کی میاد؟
‫نمی‌دونم. پروازش رو به تاخیر انداخت.
‫چرا؟
‫چون دلش نمی‌خواد ما رو ببینه.
‫دیوونه شدی؟ ‫دل تو دلش نیست تو رو ببینه.
‫به خاطر عمله.
‫چه عملی داره؟
‫همیشه شکم‌درد شدید داشت.
‫- شکم‌درد؟ ‫- آره، از بچگیش داشت.
‫رفت دکتر بهش گفتن ‫یه چیز عجیبی توی شکمشه.
‫چی بود؟
‫خواهر دوقلوش بود.
‫- تو که راست می‌گی. خواهر دوقلوش بود. ‫- جدی می‌گم! تو شکمش بود!
‫عین زخم اونجا رشد کرده بود، ‫در نهایت خفه شد.
‫جنازه‌اش چند سال همون‌جا مونده بود.
‫با روده‌هاش ترکیب شده بود.
‫خلاصه هفته پیش عمل کرد درش آوردن.
‫خیلی کوچولو بود. ‫اندازه مشت آدم بود.
‫یه مشت کوچولوی عصبانی.
‫- بعد خواهرش رو دفن کردن؟ ‫- نه، تو سطل آشغال انداختن.
‫خوش به حالش!
‫چرا خوش به حالش؟
‫چون پاش به این خونه باز نشد.
‫با این مادر زندگی نکرد.
‫رست آماده شد.
‫یه قاشق بسه.
‫- از این می‌خوری؟ ‫- آره لطفا.
‫ممنون.
‫- از این می‌خوری؟ ‫- آره لطفا.
‫تعطیلات چطور بود؟
‫خوب بود. به جز پرواز برگشت ‫که هواپیما خیلی تکون می‌خورد.
‫یه لحظه فکر کردم قراره بمیریم.
‫- بچه بودی هم از هر چیز پرنده‌ای می‌ترسیدی. ‫- یادمه.
‫تو هم می‌خوری؟
‫مرسی.
‫توی دلم می‌گفتم اگه به خلبان بی‌شرف ‫بخوام فحش بدم سقوط می‌کنیم.
‫تو نمی‌خوری؟
‫لئون غذا نمی‌خوره.
‫بالا میاره.
‫من غذا خوردم.
‫بی‌زحمت فلفل رو می‌دی؟
‫عجیبه‌ها... ‫چقدر صدای پرنده‌ها بلنده.
‫آواز که نمی‌خونن. ‫عملا جیغ می‌زنن.
‫سست رو می‌دی بخورم؟
‫اِدا، فکر کنم تو رو با گل اشتباه گرفته.
‫چه خوشگله!
‫هنوز هم بعضی وقت‌ها ‫تو دلم به خلبان‌ها فحش می‌دم،
‫ولی دیگه به این باور رسیدم ‫که هواپیما سقوط نمی‌کنه.
‫به هر چیزی دلم بخواد فکر کنم، ‫هواپیما هیچیش نمی‌شه.
‫تو که هیچی نخوردی.
‫بی‌زحمت آب رو می‌دی؟
‫ای خدا! خاک بر سرم.
‫لنی!
‫می‌شوریم تمیز می‌شه.
‫همین‌طوریش لباسم خیس شده بود. ‫این هم اضافه شد.
‫نگاه کن چقدر رنگی شدم. ‫شبیه راتاتویی شدم.
‫وایستا، بده خودم بگیرم.
‫ببخشید؟
‫به مقصد رسیدیم.
‫ممنون.
‫الو؟
‫کارن؟
‫حالت خوبه؟
‫آره، چطور؟
‫همین‌طوری.
‫خیلی خوشمزه بود.
‫- می‌رم کار سقف رو تموم کنم. ‫- باشه.
‫چیزی شده؟
‫- مارکوس؟ ‫- عه...
‫جعبه ابزار رو نشونم می‌دی؟
‫ازش خوشت میاد؟
‫بیسکوئیت مورد علاقه کریستیناست.
‫کاش همین تو گلوش گیر کنه و بمیره.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- می‌رم دخترها رو ببینم.
‫- تو کجا می‌ری؟ ‫- خرید.
‫- پول برات مونده؟ ‫- آره.
‫آفرین.
‫- من هم برمی‌گردم دفتر. ‫- باشه.
‫بفرمایید.
‫بشقاب‌ها رو آوردم.
‫[برای عمو مارکوس]
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام.
‫- گمونم تو کریستینا باشی.
‫شما لیو هستی؟
‫- با یوهانا کلی ازت حرف زدیم. ‫- که این‌طور.
‫پس لابد کلی غیبتم رو کردین.
‫دوست داشتم جزیره رو قبل ‫این قره‌قارها ببینم.
‫لابد خیلی قشنگ بوده.
‫من و یوهانا اونجا شنا می‌کردیم. ‫رو چمن‌ها دراز می‌کشیدیم.
‫خیال می‌کردیم تا ابد اونجا می‌مونیم.
‫حالا مال قره‌قارها شده.
‫تا اینکه در طول چند سال ناپدید شد. ‫هیچی هم ازش باقی نموند.
‫من دیگه برم.
‫- پس می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫بیا!
‫آهای! گم‌شید ببینم!
‫یه بار دیگه از این غلط‌ها بکنی ‫چشم‌هات رو از کاسه در میارم...
‫به زور توی دهنت می‌کنم ‫که مجبور بشی قورتش بدی!
‫باور کن تهدید الکی نمی‌کنم.
‫ولم کن!
‫لئون؟
‫حالت خوبه؟
‫ساکت!
‫احتمالا سنجابه.
‫کاش من هم سنجاب بودم.
‫کل روز می‌تونستم از درخت بالا برم،
‫آذوقه جمع کنم و بخوابم.
‫تازه شب‌ها...
‫وقتی می‌اومدی بخوابی، ‫دم پشمالوت هم می‌آوردی.
‫دیوونه شدی؟
‫تو سگی می‌شدی...
‫که دنبالم می‌کرد...
‫تا بهم حمله کنه.
‫می‌دونستی آدم‌ها از دید سگ‌ها وجود ندارن؟
‫چی؟
‫سگ‌ها فکر می‌کنن آدم‌ها سگن.
‫جدی؟
‫دنیایی که توش آدم نباشه...
‫واسه من یکی که بهشته.
‫جدی می‌گی؟
‫- نگاه کن. ‫- وای، چه قشنگه.
‫واقعا قشنگه.
‫- کجا بودی؟ ‫- رفته بودم قدم بزنم، چطور؟
‫همین‌طوری.
‫نکن دیگه.
‫چیکار کردم؟
‫موهات رو نکش. ‫مامان هم این عادت رو داشت.
‫مگر تو خواب‌های بیمارگونه‌ات.
‫از کی این‌طوری شدی؟
‫- چطوری؟ ‫- انقدر بدجنس شدی.
‫عه، سلام!
‫- چیزی لازم نداری؟ ‫- سلام.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌خواستم...
‫بپرسم می‌شه این رو قرض بگیرم؟
‫تو هم میای شنا کنی؟
‫باید آشپزی کنم.
‫کسی کتکت زده؟
‫- وای، شرمنده! ‫- می‌شه این رو برام ببندی؟
‫بفرما.
‫- مرسی. ‫- قربانت.
‫می‌خواستم دوش بگیرم.
‫این رو بگیر. مال منه.
‫رایحه خوبی داره.
‫این رو می‌خوای؟
‫مرسی.
‫قابلی نداشت.
‫- تو هم میای شنا؟ ‫- آره.
‫- مایوت تو چمدونه. ‫- می‌دونم.
‫- حوله حموم نمی‌خواین؟ ‫- نه، آوردیم.
‫- تو هم میای؟ ‫- معلومه.
‫- اِدا؟ ‫- بله؟
‫- یادت نره کرم ضدآفتاب بزنی‌ها. ‫- باشه.
‫علامت قدمون...
‫- چقدر کوچولو بودیم. ‫- واقعا.
‫هیچ‌وقت نفهمیدم چطوری تونستی ‫با مارکوس و بچه‌ها بیای اینجا زندگی کنی.
‫انتظار داشتی چیکار کنم؟ ‫خونه رو بفروشم؟ به این راحتی؟
‫اون یه حالتش بود.
‫مامان عاشق این خونه بود.
‫ما هم ازش متنفر بودیم.
‫بعضی وقت‌ها می‌تونم حسش کنم.
‫انگار یواشکی داره من رو از لای ‫شکافی تو در پشتی نگاه می‌کنه.
‫بعد حس می‌کنم دیگه اینجا نیستم.
‫انگار اون اینجاست.
‫خیلی آروم، بدون اینکه متوجه بشم،
‫توی وجودم رخنه می‌کنه.
‫بعدش برام سوال می‌شه ‫که خودم کجا رفتم.
‫کجا رفتم؟
‫رفتی.
‫فقط رفتی.
‫مامان نمی‌تونست من رو کنترل کنه. ‫واسه همین ازم متنفر بود.
‫حتی هر موقع که با لبخند نگاهم می‌کرد، ‫نفرت ته دلش رو حس می‌کردم.
‫وقتی نازم می‌کرد دست‌هاش می‌لرزید.
‫لرزش دست‌هاش تقریبا نامحسوس بود، ‫ولی من حسش می‌کردم.
‫انگار داشت جلوی خودش رو می‌گرفت ‫که با همون دست‌هاش من رو نکشه.
‫بهترین روز زندگیم وقتی بود ‫که بالاخره تموم کرد.
‫وقتی که سایه‌اش از این خونه کم شد.
‫تو هیولایی.
‫نه، هیولا تویی.
‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫من می‌رم شنا.
‫چی شده؟
‫چرا رو قفل درها کلید نیست؟
‫چون مامانم کلیدها رو قایم کرده بود.
‫- چرا؟ ‫- تا کسی نتونه از پیشش فرار کنه.
‫- تو هم میای شنا؟ ‫- الان میام.
‫- خب اِدا، خوبه؟ ‫- آره!
‫چرا مامان از مامان‌بزرگ ‫چیزی تعریف نمی‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫حالا بابابزرگ خبر داشت؟
‫- در مورد دوست‌دختر مامان‌بزرگ؟ ‫- آره.
‫وقتی قضیه رو شد، ‫رفت کلبه رو خراب کرد،
‫تهدید کرد زنه رو با تیر می‌زنه.
‫پشم‌هام.
‫اون‌موقع چند سالت بود؟
‫نمی‌دونم.
‫چهار سالم بود؟
‫- کنراد برام تعریف می‌کرد. ‫- عجب.
‫بعدش مامان به ندرت از خونه بیرون می‌رفت.
‫دیگه با بابا صحبت نمی‌کرد.
‫بابا کلبه رو هم تعمیر کرد، ‫ولی مامان دیگه پاش رو اونجا نذاشت.
‫شب‌هایی که خوابم نمی‌برد، ‫صداهایی می‌شنیدم.
‫جیرجیر آروم بود.
‫تصور می‌کردم کوسن دستشه ‫و توی اتاقم اومده،
‫می‌خواد آروم تو خواب خفه‌ام کنه.
‫لئون هم این‌طوری بود.
‫الان دیگه صرفا روان سالم نداره.
‫سلام.
‫گه بگیرنش.
‫لئون!
‫لئون، منظوری از اون حرف نداشتم.
‫یه چرتی گفتم. ‫تو که من رو می‌شناسی.
‫من رو ببین.
‫لئون، تو هیچ مشکلی نداری، خب؟
‫این رد چیه؟
‫به نظر خودت چیه؟
‫رد ماچ و گازه. همین‌طوری شروع می‌شه. ‫اینجاش داره، اینجاش هم داره.
‫همه‌جا رو خیس کردی.
‫- دیوانه شدی؟ ‫- دستت رو بکش!
‫فکر نکن چون چلاق شدی بهت رحم می‌کنم.
‫تو هم فکر نکن چون مادرمی ‫بهت عشق و علاقه‌ای نشون می‌دم.
‫کی این‌طوریت کرد؟
‫همون بچه‌ها بودن؟
‫کار کی بود؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- یوهانا جلوی در جیش کرد. ‫- که این‌طور.
‫یه هفته بود برام نامه ننوشته بودی.
‫گذاشتم یهو خودم بیام.
‫- صورتت چی شده؟ ‫- کتکش زدن.
‫سلام.
‫سلام!
‫واقعا خواهر دوقلوت توی شکمت بوده؟
‫چی؟
‫یوهانا گفته بود.
‫می‌خواستم یه چیزی بگم ‫آدم جالبی به نظر برسی.
‫ترجیح می‌دم حوصله‌سربر باشم، ‫ولی دروغ‌گو نباشم.
‫من هم ترجیح می‌دم دروغ‌گو باشم، ‫ولی سر هر چیزی از خونه فرار نکنم.
‫بفرما.
‫حالا قشنگی صورتت مشخص شد ‫و دردت نامرئی شده.
‫مرسی.
‫تو هم میای شنا؟
‫- باید وسایلم رو ببرم سریع بذارم. ‫- تو اتاق من می‌مونی.
‫باشه.
‫دلت برام تنگ شده بود؟
‫نچ.
‫سلام کریستینا.
‫سلام مامان.
‫موهات روشن‌تر شده.
‫تو روز این‌طوریه.
‫دستت چی شده؟
‫هیچی. یه‌خرده می‌سوزه.
‫چای می‌خوری؟
‫آره بی‌زحمت.
‫- پروازت خوب بود؟ ‫- آره.
‫چه فرش قشنگیه.
‫واسه این گذاشتی روی پارکت خش نیفته؟
‫چقدر دیر اومدی.
‫داشتم یه‌خرده کنار دریاچه قدم می‌زدم.
‫مرسی.
‫- مهمونی فردا تو باغچه برگزار می‌شه؟ ‫- آره.
‫مبل تو اتاق لئون رو برات آماده کردم،
‫ولی از دوشنبه دیگه ‫می‌تونی برگردی تو اتاق خودت.
‫حالا من که قرار نیست بمونم.
‫چی؟ مگه...
‫دوشنبه پرواز برگشت دارم.
‫ببخشید.
‫سلام، من اومدم!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- سلام! ‫- سلام!
‫- چه خوشگل شدی! ‫- مرسی.
‫- سلام. ‫- سلام بابا.
‫- پروازت خوب بود؟ ‫- آره.
‫خوبه.
‫زودی قراره با دخترخاله نوزادت آشنا بشی.
‫- دل تو دلم نیست. ‫- الان داره چرت می‌زنه.
‫به خودمون رفته.
‫وسایلم رو تا طبقه بالا ببرم.
‫- تو اتاق لئون می‌مونی؟ ‫- آره.
‫بابا که چند وقتیه تو انبار می‌خوابه.
‫- واسه چی؟ ‫- بس که خروپف می‌کنه.
‫- به مرغ‌ها غذا دادین؟ ‫- نه.
‫آخرش که قراره قربونی بشن.
‫بستنی می‌خوری؟
‫آره اگه می‌شه.
‫- چوبی یا لیوانی؟ ‫- اگه لیوانی باشه که بهتر.
‫خوشت نمیاد لیس بزنی؟
‫تو مشکلت چیه یوهانا؟
‫بستنی لیوانی نداریم. مشکلم همینه.
‫چیزی شده؟
‫نه، داریم بستنی لیس می‌زنیم.
‫- لئون، صورتت چی شده؟ ‫- دوباره کتکش زدن.
‫راست می‌گه؟
‫باز کتکش زدن.
‫تازه فهمیدی؟ عجب بابایی هستی.
‫چرا هنوز طلاق نگرفتین؟
‫تا زندگی تو رو جهنم کنیم.
‫می‌شه آشغال‌ها رو ببری؟ ‫بعدا بشین مشروب بخور.
‫سرتون شلوغه‌ها.
‫داره آشغال‌ها رو می‌بره. ‫باید بهش مدال بدیم.
‫بابا خیلی کمکمون می‌کنه.
‫تو دست نزن.
‫دست نزن.
‫نمی‌خوام.
‫ازت بدم میاد.
‫زیر لب چی گفتی؟
‫گفتم ازت بدم میاد.
‫همیشه آرزو می‌کنم کاش بمیری.
‫من هم همیشه این رو می‌گفتم.
‫که کاش مامانم می‌مرد.
‫لیوه... ‫اومده از بچه‌ها مراقبت کنه.
‫- ما که قراره بمونیم. ‫- نه.
‫داریم می‌ریم بیرون.
‫فکر همه‌جاش رو کردیم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫لباس چرک‌هات رو بیار.
‫دست نزن.
‫چیه؟
‫فقط دخالـ...
‫- کیسه زباله پاره شد؟ ‫- آره.
‫- شیر می‌خوری؟ ‫- آره لطفا.
‫لنی هم شیر درست می‌کنه.
‫آره. اولش چند قطره است.
‫به خاطر هورمون‌های شیر مادره.
‫- از سینه‌اش شیر میاد؟ ‫- آره.
‫قدیم ندیم‌ها بچه‌هایی که ‫این‌طوری بودن رو آتیش می‌زدن.
‫می‌گفتن بچه‌های جادوگر هستن.
‫عه، اِدا پیانو رو پیدا کرد.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خوبی؟
‫بذار کمکت کنم.
‫مگه دیوانه‌ای؟
‫- من هم یه آهنگ بچه‌گونه بزنم؟ ‫- باشه.
‫خب... یک، دو، سه، چهار.
‫- بابا وقتی بچه بودم زیاد پیانو می‌زد. ‫- جدی؟
‫عادت داشتم کنارش برقصم ‫که احساس تنهایی نکنه.
‫- تمرکز کن! ‫- یک، دو، سه، چهار.
‫آخرش فهمیدم جذب مردهایی می‌شم ‫که خصوصیاتشون شبیه بابا باشه.
‫بازوها و چشم‌هاشون شبیهش باشه.
‫وقتی باهاش می‌خوابم ‫همون احساسات رو ازش می‌گیرم.
‫کل تنهاییش رو تو وجودم حس می‌کنم.
‫فقط همین.
‫تو که همیشه عزیز دردونه بابا بودی.
‫زر مفت نزن.
‫حقش زندگی با مامان نبود.
‫می‌دونی چی شد که مرد؟
‫آره، حمله قلبی دیگه.
‫توی انبار همین خونه ‫با تفنگ خودکشی کرد.
‫لباس چرک‌هات رو بیار.
‫ساکت!
‫کرم شب‌تاب.
‫کثافت!
‫ظرف‌های لبه‌طلایی رو توی مایکروویو نذار! ‫مال مامان بودن!
‫من اون ظرف رو تو مایکروویو گذاشتم.
‫چرا؟
‫واسه چی؟
‫حواسم نبود.
‫داریم می‌ریم!
‫- دارن می‌رن. ‫- خداحافظ.
‫- خوش بگذره. ‫- مرسی.
‫خوابیده.
‫- اگه کمک خواستی زنگ بزن. ‫- باشه.
‫خداحافظ.
‫سلام لنی.
‫چه نینی خوشگلی هستی شما.
‫واقعا؟
‫آره؟
‫می‌خوای بیای بیرون؟
‫چشم. بیا بغلم.
‫از تخت بریم بیرون.
‫می‌خوای ببینی اون بالا چیه؟
‫می‌خوای روی صورتت بذاریش؟
‫نه.
‫دلت نمی‌خواد پرنده باشی؟
‫موشه برگشت.
‫- چه باحال! زیاد اینجا میاد؟ ‫- آره.
‫همیشه بهش چند تا آجیل می‌دم بخوره.
‫- مامانش کجاست؟ ‫- مرده.
‫خیلی از حیوون‌ها وقتی بزرگ می‌شن ‫مامانشون رو فراموش می‌کنن.
‫خانم زیست‌شناس فرمودن.
‫- مگه زیست‌شناسی؟ ‫- بودم.
‫الان چیکار می‌کنی؟
‫عملا هیچ کاری نمی‌کنم.
‫این چیه؟
‫کوزه‌دار دریاییه... ‫لیو بهم دادش.
‫معمولا تو آکواریوم زنده نمی‌مونن. ‫ولی این خوشگل بود.
‫- تو دریا زندگی می‌کنن؟ ‫- آره.
‫کل دریا رو می‌گردن ‫تا اقامتگاه خوبی پیدا کنن،
‫جایی که بتونن از خودشون محافظت کنن. ‫همون‌جا ساکن می‌شن...
‫و از مغز خودشون تغذیه می‌کنن. ‫- چه چندش!
‫دیگه زمان نقل مکانشون تموم شده، ‫واسه همین نیازی به مغزشون ندارن.
‫مثل درخت می‌مونن. ‫ریشه‌های عمیق پرورش می‌دن.
‫وقتی یه جا ساکن می‌شن ‫دیگه جایی نمی‌رن. هیچ‌وقت.
‫ولی اگه بخوان برن چیکار می‌کنن؟
‫نمی‌تونن. چون مغزی براشون نمونده.
‫- شام حاضر شد. ‫- چه خوب!
‫- چیزی بیرون نبرم؟ ‫- چرا، کارد و چنگال ببر.
‫باشه.
‫تو خبر داشتی بابابزرگ ‫خودش رو با تفنگ کشته؟
‫اوهوم.
‫کنراد یه بار اشاره کرده بود.
‫پس چرا تا حالا بهم نگفتی؟
‫نمی‌دونم.
‫واسه چی رفتی؟
‫چون از دروغ‌هات خسته شده بودم.
‫راستش رو بگو.
‫در واقع نتونستم برم.
‫همچنان درگیر اینجا بودم.
‫هر شب فکرم پیش تو بود.
‫پیش شما. پیش لئون بود.
‫پیش مامان بود...
‫که تک و تنها تو آشپزخونه می‌شینه.
‫می‌خواستم برم که این‌ها رو فراموش کنم.
‫ولی انگار همه‌چیز این زندگی ‫برام پررنگ‌تر شد.
‫می‌دونی چی بیشتر از همه اذیتم می‌کنه؟
‫چیزی که بیشتر از مفاصل دستم برام دردناکه...
‫اینه که هیچ‌جوره ‫نمی‌تونم دوستش داشته باشم.
‫یه لحظه تا بیرون برم.
‫خبر نداشتم سیگار می‌کشی.
‫اولین بار اینجا همدیگه رو ماچ کردین.
‫عه، ستاره دنباله‌دار.
‫یه ستاره کوچولوی دیگه هم رفت.
‫ستاره کوچولوی خوب و مهربون.
‫ستاره‌ای که می‌درخشید؛ ‫بس شیرین و باوقار.
‫منزلش رو بلد بودم و می‌دونستم ‫کدوم نقطه از آسمون زندگی می‌کنه.
‫حین غروب که تو باغچه ایستادم، ‫به ستاره‌ی محبوبم نگاه می‌کنم.
‫ولی ستاره کوچولوی من ‫غیب و نامرئی شده.
‫اینجا و اونجا دنبالش می‌گردم.
‫به نقطه‌ای خیره می‌شم ‫که قبلا از دور اونجا می‌دیدمش.
‫اما دیگه ستاره‌ام رو نمی‌بینم.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫دل من هم برات تنگ شده بود.
‫- خوبین شما؟ ‫- برگردیم خونه؟
‫مرسی.
‫بالاخره اومدن.
‫باشه دیگه! اومدم!
‫سر ساعت اومدین!
‫- داریم تمرین می‌کنیم. ‫- عجب.
‫- وقتی اومدن چراغ‌ها رو خاموش کن. ‫- می‌دونم.
‫ساکت باشین.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫-دنبال ریسه می‌گردم.
‫چرا برنمی‌گردی پیشمون زندگی کنی؟
‫همین‌طوری.
‫چون همیشه همه‌چی خراب می‌شه.
‫مثلا چطوری؟
‫همه‌چی... ‫همه‌چی خراب می‌شه.
‫یادمه یه بار با دختری که عاشقش بودم ‫تو باغچه نشسته بودم.
‫خودمون دو تا بودیم. ‫داشتیم همدیگه رو می‌بوسیدیم.
‫خیلی قشنگ بود.
‫بعد یهو دیدم پشت پنجره آشپزخونه است.
‫بهم نگاه کرد...
‫بعد لبخند زد.
‫نگران بودم از دستم عصبانی بشه. ‫ولی لبخند زد.
‫اونجا فهمیدم مشکل از من نیست، ‫این دنیا مشکل داره.
‫خیلی به اون لحظه فکر می‌کنم، ‫و باهاش احساس نزدیکی می‌کنم.
‫ولی وقتی اینجا و توی این خونه‌ام،
‫انگار همیشه ازش دورم.
‫من هم می‌ترسم.
‫می‌دونم.
‫ولی تنها نیستی.
‫بعدا با کلی آدم آشنا می‌شی.
‫کلی آدم.
‫اومدن!
‫- لئون؟ لئون، کجایی؟ ‫- باید برم پایین.
‫- باشه. ‫- اومدم!
‫کجا بودی؟
‫قایم بشین. کسی صداش در نیاد.
‫باشه.
‫- سلام؟ ‫- سلام!
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- منتظر تو بودم.
‫تو تاریکی؟
‫- لنی؟ ‫- سلام.
‫بقیه بیرونن؟
‫عه، چه قشنگه!
‫- رستوران یونانی طور بود؟ ‫- خوب بود.
‫دکور تولدت رو دوست داری؟
‫آره.
‫وای! اِدا رو ببین.
‫ببینمت.
‫- خوبی؟ ‫- تازه خوابش برده.
‫سلام قربونت برم.
‫چهار، سه، دو، یک!
‫کرم‌های شب‌تاب می‌درخشن ‫تا جفت پیدا کنن.
‫وقتی شریکشون رو پیدا کنن، ‫نورشون قطع می‌شه.
‫ماده‌ها تخم می‌ذارن و می‌میرن، ‫نرهاشون هم پر می‌کشن و می‌رن.
‫وقتی گرسنه می‌شن، ‫حلزون شکار می‌کنن.
‫روی صدف حلزون می‌شینن ‫و هر موقع که سرش رو بیرون آورد،
‫نیش سمی به گردنشون می‌زنن.
‫صبر می‌کنن تا بمیره.
‫بعد می‌خورنش.
‫از هیچ حیوان دیگه‌ای نمی‌ترسن.
‫چون همه می‌دونن...
‫کرم شب‌تاب خوراکی نیست.
‫بلکه سم خالصه.
‫روشنش کن.
‫باید برگردین خونه‌تون.
‫برو گمشو!
‫- بیا بریم شنا کنیم. ‫- موافقم، بریم.
‫گندش بزنن!
‫فردا همه‌جا رو تمیز می‌کنم.
‫گربه مرده.
‫- بی‌زحمت بشقاب رو بده. ‫- قاشق هم بذارم؟
‫بله.
‫قاشق هم لطف کن.
‫کارد هم بذار.
‫الان برمی‌گردم. ‫چیز دیگه‌ای نمی‌خواین؟
‫- چیز دیگه‌ای لازم نیست؟ ‫- چرا. شیر.
‫عه، بیدار شدی؟ ‫بیشتر روز خواب بودی.
‫سلام.
‫کنراد داره میزها رو میاره.
‫من فانوس‌ها رو می‌برم.
‫مواظب باش.
‫قهوه دم کشیده.
‫میزها داره می‌رسه.
‫تو بیرون غذا نمی‌خوری؟
‫الو! موش زبونت رو خورده؟
‫گرگ...
‫قبل کشتن بره هیچ صدایی از خودش در نمیاره.
‫بیا...
‫این ماچ از طرف من.
‫ممنون.
‫چرا می‌خوان مفصل‌هات رو سفت کنن؟
‫چون بدنم داره خودش رو نابود می‌کنه.
‫تا اینکه دیگه قابل حرکت نباشه. ‫یعنی مثل...
‫سنگ می‌شه.
‫مثل سنگ می‌شه؟
‫تا وقتی که می‌تونم حرکت کنم،
‫دلم می‌خواد دو برابر، ‫سه برابر آدم‌های دیگه حرکت کنم.
‫می‌خوام یادم بمونه ‫آزاد بودن چه حسی داشت.
‫تا اون روز خودم رو ‫به هیچ‌چیزی محدود نمی‌کنم.
‫مطلقا هیچی!
‫نگاه کن! آماده شد.
‫وای، چه خوشگله.
‫حالا کرم صدپا می‌تونه پرواز کنه.
‫سلام.
‫دوباره در باز بود.
‫دهن خونه است دیگه.
‫خونه هم باید نفس بکشه.
‫اسپرمش رو خارج کردی؟
‫تو کاندوم نگهش داشتم.
‫آفرین.
‫چیکار می‌کنین؟
‫به هم سلام می‌کنیم.
‫- کنراد میزها رو آورد. ‫- خوبه.
‫امروز خودم می‌برمش قدم بزنه.
‫- می‌خوای من هم باهات بیام؟ ‫- نه.
‫- ماشین ظرف‌شویی رو خالی می‌کنی؟ ‫- چشم.
‫- می‌بینمت. ‫- فعلا.
‫- بقیه زود می‌رسن‌ها. ‫- خوبه.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- کیک تولد رو آماده می‌کنم.
‫- نه، من می‌کنم. ‫- لازم نکرده، خودم می‌کنم.
‫این مردونه است.
‫زنونه‌اش رو تموم کردیم.
‫خودم پاتون کنم؟
‫کفش‌هاتون رو می‌گم.
‫آره، بفرما.
‫می‌تونین بلند بشین.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫این که بلوز تو نیست.
‫چرا، مال خودمه.
‫اولین مهمون‌هامون رسیدن.
‫- کارن هنوز برنگشته؟ ‫- نه!
‫ای داد بیداد!
‫- سلام! ‫- وای یول. سلام.
‫- سلام کاتیا. ‫- دلم برات تنگ شده بود.
‫بیا تو باغچه بشین.
‫خیالاتی شدی؟
‫چیکار می‌کنین؟
‫داریم کیک رو تزئین می‌کنیم.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫پیدات کردم.
‫چه لباس خوشگلی پوشیدی.
‫کجا بودی؟
‫بیرون.
‫- چقدر... ‫- خوشگل شدی.
‫مرسی.
‫روبه‌راهی؟
‫آره.
‫جشن تولد مارکوس داره ‫دمار از روزگارم در میاره.
‫وقتی بابابزرگ خودکشی کرد ‫تو چند سالت بود؟
‫حدودا هشت سالم بود.
‫صدای شلیک رو شنیدم.
‫واقعا؟
‫از توی باغچه صداش رو شنیدم. ‫بعد با عجله اومدم داخل.
‫یه حسی بهم می‌گفت اتفاق بدی افتاده.
‫خب؟
‫مامانم پشت میز نشسته بود ‫و وانمود می‌کرد همه‌چی عادیه.
‫همین که وارد انبار شدم، کارن رو دیدم.
‫کنار جنازه بابا نشسته بود.
‫همه‌جا خون ریخته بود.
‫کنارش نشستم.
‫دستش رو گرفتم.
‫تا اینکه کنراد اومد دنبالمون.
‫تمام اون مدت دستش رو نگه داشته بودم.
‫خیلی سرد بودن.
‫حتی یه لحظه دستش رو ول نکردم.
‫چرا هیچ‌وقت تعریف نکردی؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌شه ظرف‌ها رو بشورم؟
‫انقدر بسه؟
‫آره.
‫دستمال کاغذی کجاست؟
‫خودم میارم.
‫- به نظرت کیک رو ببرم. ‫- یه‌خرده صبر کنیم.
‫- دنبال چی می‌گردی؟ ‫- دستمال کاغذی.
‫تو کی هستی؟
‫عشقتم.
‫چی شد زندگیمون این‌طوری شد؟
‫نمی‌دونم.
‫پیدا شد؟
‫چیزی شده؟
‫می‌خوای به چی برسی؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.