‫[ آلفا ]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اینجوری خیلی قشنگتره.
‫میخوای یه راز بهت بگم؟
‫بله.
‫بیدار شو!
‫خب، رازت چیه؟
‫یه صحنه شکار کردم.
‫آدرین کجاس؟
‫آلفا!
‫زود باش!
‫بیدار شو. چشاتو باز کن.
‫آلفا!
‫هنوز منو دوس داری؟
‫من روز سختی داشتم، آلفا.
‫این سوال مسخره‌ ای نیس! ‫جوابش فقط آره هست!
‫خب آره! معلومه!
‫باید بهم کمک کنی عزیزم.
‫مامان...
‫یادته فلیپر وقتی می ‌اومدیم خونه ‫از بالا میپید رومون؟
‫خب...
‫وقتی میرسم خونه،
‫هنوزم ناخودآگاه خودمو جمع میکنم ‫انگار که اونجاست تا بپره روم.
‫و نمیدونم چیکار کنم تا این کارو نکنم.
‫چرا میخوای تموم بشه؟
‫این چیه؟
‫- چیه؟ ‫- اینو چجوری زدی؟
‫رفتی مغازه؟
‫- مغازه؟ این شکلی؟ ‫- تتو فروشی، نمیدونم!
‫کی اینو برات زد؟ با چی؟
‫نمیدونم!
‫یه پسری، رفتیم خونه اش، ‫نمی ‌شناسمش.
‫سوزنه چه شکلی بود؟
‫برای کس دیگه هم استفاد‌ش کرد؟
‫- تیز بود... ‫- لعنتی!
‫تمیز بود یا کثیف؟
‫از کجا آورده بودش؟
‫از یه کشو. فک کنم...
‫فردا باهام میای بیمارستان.
‫باید واکسن کزازتو تقویت کنی.
‫باید صبر کنیم ‫تا بتونیم آزمایش بدیم.
‫تکون نخور!
‫آزمایش چی؟
‫این نمیشه ادامه پیدا کنه.
‫اول تو، حالا اون. ‫شماها داغونم میکنین.
‫دوباره...
‫دیگه نمیتونم بجنگم، ‫دیگه طاقت ندارم...
‫درو ببند، لطفا.
‫لعنتی...
‫مامان!
‫مامان بیا اینجا!
‫آلفا!
‫دستتو بده به من.
‫دستتو بده به من!
‫منو ببین.
‫حالا...
‫خب، زود باش...
‫بیا اینجا...
‫مامان، ببخشید...
‫متأسفم...
‫ببخشید.
‫♪ در رو برام باز کن لطفا ♪
‫♪ پدر اینووا ♪
‫♪ دستبندارو به هم بزن مادر ♪
‫♪ دختر غریوا ♪
‫♪ من از هیولای توی جنگل میترسم ♪
‫♪ پدر اینووا ♪
‫♪ منم میترسم دخترم ♪
‫♪ غریوای من ♪
‫- بزنم. ‫- صبر کن!
‫- دو ثانیه. ‫- خوبی؟
‫از سوزن خوشم نمیاد.
‫هیچکی خوشش نمیاد.
‫بزنم.
‫- نمیتونم! ‫- فکر کن من اینجا نیستم، نگاه نکن.
‫- نمیتونم، تو اینجایی! ‫- اگه خودت انجامش بدی، بهتره؟
‫چی؟
‫خل شدی؟
‫من راهنمایی میکنم، تو گاز میگیری ‫و واکسن رو تزریق میکنی، خیلی راحته.
‫مامانم میدونه؟
‫- نباید بهت بگیم. ‫- چرا، باید بگیم!
‫اگه نگیم، ‫یعنی اوضاع جدی و خطرناکه.
‫باشه، بهت میگیم. میشه؟
‫آماده...
‫اینجا فرو کن.
‫صبر کن.
‫حالا. عالیه.
‫دیدى؟ اونقدرا هم درد نداشت.
‫همین؟
‫آره.
‫تموم شد.
‫ولی مامانم درمورد یه آزمایش حرف میزد...
‫آره. ولی واسه امروز کافیه. ‫دو هفته دیگه دوباره میاى اینجا.
‫واسه چی؟
‫میدونی یه ویروس اومده، مگه نه؟
‫ولی...
‫من فقط سیزده سالمه.
‫بقیه کجا رفتن؟
‫غذای توی چرخ‌ دستی ها واسه دیروزه‌. ‫هیچکی اونارو نخورده؟
‫نمیدونم، من دیگه ‫این طبقه کار نمیکنم.
‫ولی توی این بیمارستان ‫کار میکنی، مگه نه؟
‫- منم دیگه این طبقه کار نمیکنم. ‫- لازم نیس اینجوری با من حرف بزنی.
‫من احساس عذاب وجدان نمیکنم.
‫همشون رفتن.
‫همشون. فقط من موندم.
‫تنها، نمیتونستم کاری کنم.
‫به هر چی میخوای منو متهم کن، ‫ولی حداقل من اینجام!
‫- پس هیچکس نیس که ازشون حمایت کنه؟ ‫- نه از اونا، نه از ما.
‫واقعا متأسفم، سرده.
‫دکترت الان میاد.
‫واقعا متأسفم، سرده.
‫دکترت الان میاد.
‫واقعا متأسفم، سرده.
‫دکترت الان میاد.
‫ایستاده در میان غرش ‫از یک ساحل موج ‌زده
‫ایمن میان انگشتانت
‫دانه‌های شن طلایی
‫چه کم هسنند
‫سلام، صبح بخیر.
‫چه کم هسند اما چطور جاری میشوند
‫از میان انگشتانم به ژرفا
‫در حالی که میگریم
‫در حالی که رویا میبینم
‫خدای من ‫قادر به مهارشان نخواهم بود
‫اگر محکمتر بگیرمشان؟
‫خدای من قادر به نجات
‫یکی از موج بیرحم که هست؟
‫خواهد بود هر آنچه میبینیم ‫یا که به نظر میرسیم
‫فقط یک رویا
‫درون یک رویا؟
‫خیلی خب...
‫با چند کلمه که امیدوارم شما شناختین
‫و با کمک تصویر...
‫کسی میتونه بهم بگه ‫چه اتفاقی واسه گوینده افتاده؟
‫این پسره یه جور بحران وجودی گرفته.
‫آره، خیلی خوبه. ‫چرا این حرفو میزنی؟
‫خیلی گریه میکنه، ‫و میگه خدای من، خدای من!
‫خیلی داره قربانی میشه.
‫و تونستی بفهمی چرا گریه میکنه؟
‫نمیدونم...
‫به خاطر همجنسگرا بودنش؟
‫من هیچ ربطی نمیبینم.
‫اصلا نمیدونم چجوری به این فکر رسیدی. ‫جایی اینو نگفته.
‫صنعت اینو اینجوری خونده ‫که انگار داره ناله میکنه،
‫ولی اون تو یه ساحل آرومه، ‫مرگ و میر که نیست.
‫ولی آره، دقیقا، یکی میمیره.
‫یک میمیره. موج بیرحم...
‫اینا موج های کشنده هستن. ‫و دانه‌ های شن طلایی...
‫اون تفسیر خودته.
‫لازم نیس همه عین هم فکر کنن.
‫درسته. خب توضیحش بده.
‫نمیدونم، طرز خوندنت عجیب بود.
‫درسته. پس مشکل منم، اینه؟
‫و چرا عجیب بود؟ ‫یه چیزی گفتی یکم پیش، بگو.
‫یه خورده لزبین به نظر می ‌اومد.
‫خیلی خب، خیلی خب...
‫خب...
‫آلفا، تو توجیه تأخیرتو بده ‫و برامون بگو...
‫... نظرت راجع به همه‌ اینا چیه، لطفا؟
‫در مورد شما دو نفر هم، ‫بعد از کلاس حرف میزنیم.
‫ممنون.
‫ساکت. فکر میکنن میتونن...
‫فقط دو دقیقه. دیگه لذت نبرین.
‫خب، نظرت چیه؟
‫یه رویا تو دل یه رویا، میگه.
‫حرفش خوبه. درسته. خوبه. بسطش بده.
‫یه رویا تو دل یه رویا، ‫یعنی همه چی الکیه، مگه نه؟
‫خوبه.
‫که شاید فقط یه کابوسه.
‫- سکتور ؟ ‫- بله؟
‫خون رو دیواره.
‫اه.
‫باشه، آروم باشین. ‫ما که از فانتزی ساخته نشدیم.
‫این چیه؟ چت شده؟
‫من کاری نکردم. اینو برام کشیدن.
‫و با چی کشیدن؟ با خودکار؟
‫با سوزن.
‫برو درمانگاه.
‫آدرین، اون به تو احتیاج نداره. ‫آدرین، بمون اینجا.
‫- آدرین! ‫- ولم کن!
‫باهاش میرم، ‫واسه اینکه یه وقت
‫دستش به طرز فجیعی تلف نشه یا چیزی...
‫آلفا، صبر کن!
‫این صحنه‌ تو هست ‫نباید تا حالا خوب میشد؟
‫اینا کارای بچه ‌ها نیست، ‫وگرنه همه انجامش میدادن.
‫در هر صورت، ‫نباید اینقدر بد به نظر بیاد.
‫وایسا.
‫ اینو میشنوی؟
‫چیو؟
‫یکی اونجاس. سیگارو قایم کن. ‫صدای سوت شنیدم!
‫دوباره.
‫شنیدی؟
‫داری توهم میزنی، بابا! ‫صدای توالته!
‫بگیر!
‫- صبر کن. ‫- چی شد؟
‫خب... اینجا نه!
‫آروم باش، فقط یه بوس بود!
‫لازمه برات گل بیارم ‫یا یه اتاق تو ریتز رزرو کنم؟
‫اگه میخوای دستتو ببری تو، ‫باید کاندوم داشته باشی.
‫- چی؟ اصلا بهش فکر نکرده بودم! ‫- خب، اینو به دخترت بگو.
‫تو...
‫...به این فکر کردی؟
‫من همچین حرفی نزدم.
‫باید برم جیش کنم.
‫مزاحم نشو
‫وایسا، لطفا هنوز بیدارم نکن.
‫بیا آلفا، باز کن.
‫منو یادت نمیاد؟
‫پلیسا دارن میان.
‫عالیه، مامانت عاشقش میشه.
‫- بهت نگفتم قراره اینجا کار کنم؟ ‫- تو کی هستی؟
‫فکر کردم فکر بدیه ‫توی اتاقت بچرخم.
‫این خونواده اصلا حد و مرز نمیشناسن.
‫ما برادر و خواهریم.
‫- من و مامانت. ‫- مامان من فقط خواهر داره.
‫اینکه اونا در مورد من بهت نگفتن،
‫دلیل نمیشه که من ‫وجود نداشته باشم.
‫اسم پدربزرگ و مادربزرگم چیه؟
‫بابا...
‫...و مامان.
‫هیسو و اوزنا.
‫من یه بار ازت مراقبت کردم. ‫یادت نمیاد؟
‫اتفاقی، میدونی سیگارای مامان کجاست؟
‫بشین.
‫بشین،بهت گفتم بشین!
‫من خواب میبینم!
‫و انقدر نلرز! مشکلت چیه؟
‫عزیزم، من دقیقا سر حال نیستم،
‫یه خورده گیج شدم.
‫چطور تا حالا ندیدمت؟
‫معلومه که دیدی، بهت گفتم! ‫حتی بردمت لب دریا!
‫ولی بسه دیگه، تو خیلی کمتر ‫از اونی که یادم بودی، باحالی.
‫بهت ۲۰ دلار میدم و بریم؟
‫بده.
‫- الان ندارم، ولی... ‫- برگرد خونه‌ شکسته.
‫به پلیس زنگ میزنم.
‫فکر کردم قبلا زنگ زدی.
‫بهم دست نزن!
‫- میرم تو اتاقمون. ‫- بریم...
‫آقای مونشاوزن؟
‫میدونین بقیه‌ی گنگ کجا هستن؟
‫ما دقیقا اون قسمتی رو زندگی کردیم ‫که هیچکس باورش نمیشه!
‫اون برادرته؟
‫آره.
‫دایی امین.
‫- آخرین نفر خونواده. ‫- برای من مهم نیست!
‫- فکر کردم میخواد منو بکشه! ‫- بهش توضیح ندادی؟
‫چرا، ولی قیا‌فمو دیدی؟
‫ببخشید، عزیزم. ‫نمیخواستیم بترسونیمت...
‫فکر کردم بیاد میاریش
‫- یالا، داییت ببوس. ‫- نه! چرا؟
‫- چون خونوادست! ‫- از کِی؟
‫ولش کن...
‫آلفا.
‫داییت ببوس!
‫باشه.
‫توی اتاق من نه.
‫من با برادرم نمیخوابم، ‫ما حیوون نیستیم!
‫پس سبد سگ رو بده بهش! ‫داداش مال توئه و اتاق مال منه!
‫- من همونجا منتظر میمونم. ‫- اینجا بمون.
‫داییت الکی نیومده،
‫الکی اینجا نیست، این لطف نیست، ‫حق داره اینجا باشه، فهمیدی؟
‫اگه میخوای با من بخواب.
‫امین؟
‫یالا، فقط یه طبقه دیگه.
‫بنی!
‫لعنتی.
‫- زنگ بزن اورژانس! ‫- به خدا همین الان باهاش بودم...
‫ولش کن! زنگ بزن اورژانس!
‫چشه؟
‫حالش خوب نیست؟
‫کسی اونو اینجوری دیده؟ ‫همسایه‌ها داشتن نگاه میکردن؟
‫کسی چیزی ندیده، ‫بذار خودم اینو حلش کنم.
‫بنی! من بهت اینجا نیاز دارم!
‫خوب میشه، خوب میشه.
‫پیشم بمون.
‫مامان، برو بیرون!
‫برو بیرون، مامان!
‫لعنتی!
‫لعنتی...
‫بس کن!
‫مامان، تو دیوونه ‌ای!
‫تو!
‫تو دیوونه شدی!
‫باد قرمزه، نمیذاره نفس بکشه!
‫تو رگاش میبینمش.
‫باد قرمز...
‫میوزه، همه چی رو مسدود میکنه.
‫باید از داخل تمیزش کنیم.
‫کدوم باد قرمز؟!
‫داری خفه ‌اش میکنی لعنتی!
‫بنی!
‫بنی، بیا اینجا!
‫برو بیرون.
‫صحنه‌ هاشو امروز صبح گرفتم، ‫همه سرنگ‌ ها رو دور انداختم.
‫یعنی...
‫حتما مال یکی دیگه رو استفاده کرده...
‫امین...
‫صبح بخیر، میشه لطفا با من بیای؟
‫میتونیم یه جای دیگه بشینیم؟
‫ببخشید، اشکالی نداره...
‫بیا! من که بالاخره میمیرم!
‫تو!
‫اون شاگرد منه.
‫خب که چی؟
‫این حس منه
‫یا برات عجیبه ‫که من معلمتو ببوسم؟
‫لطفا بس کن.
‫نه، نه...
‫امیدوارم بدتر از دیدن بوسیدن ‫پدر و مادرت نباشه.
‫خب...
‫من هیچوقت ندیدم پدر و مادرم همو ببوسن.
‫چطور ممکنه؟
‫واقعا باید اینجوری باشه؟
‫من فقط یکیشونو دارم.
‫- کدومو؟ ‫- مامانمو.
‫آها!
‫مامان اصل کاریه.
‫آره؟
‫آره.
‫حتی با این قیافه...
‫مامانم میگفت شبیه ‫یه مجسمه‌ یونانی‌ هستم.
‫خودمو مثل آپولو زیبا میدونستم.
‫نه، ولی...
‫به نظرم قشنگه.
‫جدی میگم.
‫آلفا، با من میای؟
‫- برای خون گرفتن آماده ‌ای؟ ‫- نه!
‫مال منه!
‫باشه.
‫- چرا نگرفتش؟ ‫- ارتباط برقرار کنین!
‫یه بار دیگه.
‫یالا.
‫نینا!
‫- عمدا این کارو کردی؟ ‫- فقط بخشی از بازیه، همین!
‫اینا بیخیال من نمیشن!
‫وایسا، وایسا، وایسا!
‫مال منه!
‫حیفه. دوباره.
‫بریم بازی کنیم!
‫- به جای دعوا کردن بازی کنین. ‫- باشه، فهمیدم.
‫این یه ورزشه! پرتاب کن!
‫خفه شو.
‫سکتور؟
‫- چی شده؟ ‫- پر خونم، ولی مال من نیست.
‫- خب پس خودتو تمیز کن. ‫- اگه اون به من منتقل کرده باشه چی؟
‫- چی بهت منتقل شده؟ ‫- نمیدونم، همون! اگه بره زیر پوستم چی؟
‫برو دستشویی و با آب تمیزش کن.
‫یالا!
‫از این استفاده کن!
‫آلفا، بشین رو نیمکت، ‫فقط تو این بازی.
‫استراحت کن.
‫دختره چشه؟ در مورد ما میدونه؟
‫- به کسی گفتی؟ ‫- نه!
‫منو چی فرض کردی؟
‫- نتیجه‌ آزمایش چی شد؟ ‫- کدوم آزمایش؟
‫مال خالکوبیه. ‫اونجا آلوده شدی؟
‫داری شوخی میکنی؟ ‫من تازه آزمایش دادم!
‫نتیجه‌ ها کِی آماده میشه؟
‫نمیدونم، ولی یه روال عادیه، ‫هیچ معنی ‌ای نمیده.
‫و...
‫اگه عادیه، به نظرت منم باید انجامش بدم؟
‫این چه مزخرفاتیه؟
‫داشتیم خوش میگذروندیم.
‫اگه تو مریض باشی، ‫منم مریضم، میدونی؟
‫تو چته؟ منو میشناسی!
‫بیخیال این چرت و پرتا!
‫اینکه من میشناسمت، ‫دلیل نمیشه که نگیرم!
‫حقیقتو بگو.
‫مریضی یا نه؟
‫نه نیستم! ‫این چه کوفتیه؟ نمیدونم!
‫اگه مریضی، باید بهم بگی.
‫من چیزی ازت قایم نکردم! ‫تو اونجا بودی!
‫میخوای چه بلایی سرم بیاری؟
‫کاری نکردم! ما فقط همو بوسیدیم، ‫سکس که نکردیم
‫لعنتی، میدونستم!
‫پس واقعا مریضی؟
‫آلفا، داری چیکار میکنی؟
‫لعنتی، چقدر گرمه!
‫خیلی گرمه. کولر رو روشن کن.
‫ماشین کولر نداره. من ‫که ملکه‌ انگلیس نیستم.
‫پنجره رو باز کن.
‫یه پسریو میشناسم ‫که برات یه ارزونشو گیر میاره.
‫لذت ببر.
‫و تو؟
‫- تو گرمت نیست؟ ‫- نمیدونم، شاید یه کم.
‫میبینی؟
‫حتی دختره هم گرمشه!
‫چرا من باید می ‌اومدم؟
‫ترجیح میدادی توی زندان بمونی؟
‫اونا ترجیح میدادن ‫من توی زندان بمونم!
‫باز کن.
‫یالا.
‫- کار نمیکنه. ‫- بازه!
‫چرا اینجا همیشه بوی گند میده؟ ‫این بو از کجا میاد؟
‫بیشتر احترام بذار!
‫عالیه، یه کمیته‌ استقبال...
‫نمیتونستن این کارو داخل انجام بدن؟
‫مامان اونجاست.
‫به داداشم نگاه نکن.
‫اونا هیچ ربطی به هم ندارن.
‫داداشت، چطوری؟ ‫به چیزی نگاه نمیکنم
‫آره...
‫همینه.
‫لعنتی!
‫امین؟
‫یالا!
‫ببین پاتو کجا میذاری، عزیزم.
‫دسر؟ ما که هنوز حتی شروع نکردیم!
‫مامان؟
‫مامان!
‫- چی گفت؟ لطفا ترجمه کن. ‫- نمیدونم.
‫باید در مورد غذا باشه، ‫نمیدونم، نشنیدم.
‫قبلا هم بهت گفتم منو تنها نذار! ‫مادربزرگ باهام حرف میزنه و من نمیفهمم.
‫آلفا، منم زندگی دارم! ‫پرسید گوشت بره میخوری؟
‫نه، اون فقط سمولینا ‫با شیر و شکر میخوره.
‫روز عید قربانم ‫گوشت بره نمیخوره؟
‫اگه همین‌طور ادامه بده، ‫دندوناش میریزه.
‫آره مامان، حتی روز عیدم.
‫هیچوقت ندیدم کسی به خاطر ‫نخوردن گوشت بره دندوناش بریزه.
‫میتونستی موهاتو بشوری!
‫چند سالته واقعا؟
‫بنی، کوسکوسو با چنگال میخوری؟!
‫معلومه، که دونه‌هاشو سیخ بزنم.
‫- نه، اینو با قاشق میخورن! ‫- فرانسوی بخور!
‫ما تو فرانسه هستیم!
‫کوسکوس سالاد نیست، ‫باید با قاشق بخوریش.
‫آره.
‫فهمیدی؟
‫آره، متوجه شدم!
‫داره مسخرم میکنه؟
‫تو داری مسخرم میکنی.
‫هیچی نیست!
‫ژامبون تو یخچال دارین؟
‫اگه گوشت خوک میخوای، ‫باید با خودت بیاری. مثل همیشه.
‫گوشت بره ات بوی گند پا میده.
‫این چه مزخرفیه! ‫من با کلی عشق درستش کردم.
‫اینجوری نمیشه.
‫اگه نمیخوای سازگار بشی، بگو! ‫یه کم تلاش کن!
‫من فقط یه کم ژامبون خواستم.
‫یالا، حتی سعی هم نکن!
‫دارم میرم قصابی!
‫برو! برو!
‫با آرامش برو و برنگرد!
‫یالا، با من برقص.
‫برو با آرامش من دنبالت نمیام!
‫خداحافظ!
‫- بنی یه نژادپرست بزرگه! ‫- آره، خیلی نژادپرسته.
‫نمیفهمم.
‫ما با هم بزرگ شدیم. ‫اون مثل خونوادست.
‫دیدی؟ گریه میکرد.
‫بهترین دوستشو از دست داد. ‫هیچوقت حالش خوب نشد.
‫- وایسا، کجا داری میری؟ ‫- زود برمیگردم.
‫- دیگه نمیخوام، گرسنه نیستم. ‫- یالا!
‫اما مادربزرگ میگه غذا رو خراب کردیم.
‫باشه، تو قراره اونو چاق کنی.
‫خب که چی؟ ‫چاق بودن که مریضی نیست.
‫اون میخوره چون خوشحاله.
‫- خوشحال باش، دخترم. ‫- چه مزخرفاتی!
‫میبینی؟ باعث شدی احساس گناه کنه!
‫نه، فقط میرم دستشویی.
‫اینجا نه، لعنتی!
‫مامانت چیکار میکنه؟ ‫نمیخوای با ما بمونی؟
‫مامان خوابیده.
‫بهتره بیدارش نکنی، نری تو!
‫باز کن!
‫آروم باشین، نیازی نیست! ‫برین عقب، نیازی نیست...
‫این چه وضعیه؟ ‫شما کی هستین؟
‫مدیر گفت جا نداریم ‫و من بهشون گفتم،
‫- اما نمیخوان بشنون! ‫- دستور داده درها رو ببندین؟
‫گفت اجازه ندیم کسی بیاد تو. ‫من فقط کارمو میکنم.
‫- ما نمیتونیم این کارو بکنیم. ‫- برو عقب!
‫من باهاش صحبت میکنم
‫که بفهمم قضیه چیه. ‫منم هیچی نمیدونم.
‫گوش کنین.
‫نمیدونم باید چیکار کنم.
‫واقعا متأسفم.
‫میفهمم، ولی این کارو نکنین.
‫پس اونا نمیتونن بیان تو. ‫باید آروم بشن.
‫اول از همه، باید آروم بشن. ‫آروم باشین.
‫وایسا، وایسا!
‫منو ول کن! الان منو ول کن!
‫وایسا!
‫من با برادرمم، اونه اونجا! ‫اجازه بدین رد بشه!
‫اون داداش منه!
‫برو داخل، برو داخل.
‫وایسا! وایسا!
‫من فقط میخوام مریض ‌ها رو ببینم! ‫فقط مریض ‌ها!
‫باشه، یالا!
‫بیا!
‫بیا، برو!
‫تو هم بیا.
‫- اونا مریضای منن. ‫- برو عقب، گفتم بهت.
‫اونا با منن، مریضای منن.
‫بهت گفتم در رو باز کن! باز کن!
‫برو!
‫بذارین بیایم تو، فقط مریض‌ ها!
‫شماها، بیاین!
‫بیاین، بیاین داخل!
‫بذارین بیایم تو! فقط مریض‌ها!
‫تموم کرد!
‫سوء تفاهم نشه، ولی هیچکس ‫نمیخواد تو با این وضعیت بیای تو آب.
‫باشه، نمیام. ولی بذار برم بیرون.
‫تو ناقلی!
‫تو ناقلی، این چه مزخرفیه! ‫من مریض نیستم!
‫لعنتی!
‫الان زنگ میزنم به مامان.
‫من کاری نکردم.
‫میدونم.
‫اول بذار اون حرف بزنه.
‫در مورد دایی که حرف نزدی؟
‫چی؟
‫به کسی نگفتی که امین خونه هست؟
‫چرا؟ نمیفهمم، چه ربطی داره؟
‫آلفا، صداتو بیار پایین.
‫خب، آره یا نه؟
‫فکر نکنم.
‫در مورد اون با کسی حرف نزن.
‫قول میدی؟
‫آخه چرا؟
‫استخر به عهد معلم شماست.
‫و راستشو بخواین، کاملا عادیه ‫که بعد از خون گرفتن یه کم خون بیاد.
‫خب، این بهترین موقعیت نیست ‫که خون بیاد!
‫شما بهتر از من میدونین!
‫حالا دختر من چیکار کرده؟
‫اینقدر وحشتناک که ‫میخواین اخراجش کنین؟
‫هیچی. اخراج نشده.
‫پس میتونیم بریم؟
‫خانم...
‫خانم دکتر...
‫لطفا دو ثانیه بهم وقت بدین.
‫خیلی از والدین باهام تماس گرفتن، ‫نگران سلامتی بچه ‌هاشون بودن.
‫سلامتی جسمی و روحی.
‫دانش‌آموزایی هستن ‫که نصف شب
‫با گریه بیدار میشن، ‫چون میترسن آلوده شده باشن.
‫خیلی براتون متأسفم، ‫حتما وحشتناکه...
‫ولی شما حتی فکر نکردین ‫بهشون روشنگری بدین
‫یا این زیادیه؟
‫اما...
‫من آموزشی ندیدم!
‫ما...
‫هیچکس هیچی نمیدونه.
‫اما ما یه چیزایی میدونیم.
‫حداقل میتونین نتیجه‌ آزمایش‌ ها
‫وقتی به دستتون رسید رو، ‫به من اطلاع بدین؟
‫البته، میتونین روش حساب کنین ‫که من فاششون نمیکنم.
‫دیوونه شدی؟ باورم نمیشه!
‫اگه بمونم، منو میکشن.
‫تو خوبی. همه خوبن، باشه؟
‫نه!
‫حتما خیلی ترسیده.
‫وقتی ما بچه بودیم، ‫بدترین درس این بود
‫که وقتی دست به ‫آتیش میزنیم، میسوزیم.
‫چه جهنمیه بچه بودن تو این روزا...
‫کِی خون گرفتیم؟
‫27 سپتامبر.
‫فقط دو هفته بعد از اینکه ‫با سوزن تماس داشت.
‫ما در اولین فرصت آزمایش کردیم. ‫بهم گفت اورژانسیه.
‫اما دو هفته کافیه ‫که ویروس رو تشخیص بده؟
‫اگه ویروسی باشه.
‫حداقله. ولی قابل تشخیص هست، ‫بعد از دو هفته، آره.
‫دوباره آزمایش میگیریم.
‫فکر نمیکنم لازم باشه.
‫جدی میگم.
‫دوباره آزمایش میگیریم.
‫فکر میکنی چیزی پیدا کنی؟
‫تیشرتتو دربیار.
‫گربه بازی کن.
‫میو، میو.
‫قصد این نیست که ادای گربه رو دربیاری.
‫پشتتو قوس بده. آفرین.
‫یه نفس عمیق بکش...
‫نگه دار. میتونی ول کنی.
‫یه بار دیگه.
‫یه نفس عمیق بکش...
‫نگه دار.
‫میتونی ول کنی.
‫یه بار دیگه.
‫یه نفس عمیق بکش.
‫نفس بکش.
‫نمیتونم نفس بکشم.
‫معلومه که میتونی! ‫وگرنه نمیتونستی با من حرف بزنی.
‫آلفا، یه نفس عمیق بکش! بده تو.
‫مامان، میترسم...
‫نه.
‫به پشت دراز بکش، عزیزم. ‫فقط اینجوری میشه.
‫چیه؟ دارم خونریزی میکنم؟
‫نه، فقط تفه.
‫امروز بعد از ظهر اینجا میمونی.
‫بیدار شو.
‫تو یه دختر داری، یه برادر داری. ‫تو یه دختر داری، یه برادر داری.
‫تو یه دختر داری، یه برادر داری...
‫داری چیکار میکنی؟
‫یالا.
‫نه!
‫هیچی نیست.
‫چیزی عوض نمیشه.
‫اگه اتفاقی برات بیفته، ‫برای منم میفته.
‫لعنتی!
‫دیگه نمیتونم تحمل کنم.
‫اتاقت خیلی کوچیکه.
‫خب، تو قبلا هم بازداشت شدی.
‫خب...؟
‫واسه کسی که قبلا جلوی آدمای ‫دویست کیلویی ریده، خیلی پر توقعی.
‫ امین، ملاقاتی داری!
‫اینجا مطب دکتره. ‫مامان مریض داره.
‫- خب که چی؟ ‫- ما اصلا نباید اینجا باشیم.
‫تو نباید الان مدرسه باشی؟
‫نمیبینی مریضم؟
‫آره؟
‫خیلی مریض به نظر نمیرسی.
‫تو دکتری؟
‫نمیفهمم.
‫دوست داری مریض بشی؟
‫خفه شو!
‫این اتاق خیلی کوچیکه ‫که اینجوری باهام حرف بزنی.
‫و تو؟ چرا هنوز اینجایی؟
‫تو نباید الان پاک شده باشی؟
‫تو هم مریض به نظر نمیرسی.
‫فقط شبیه یه معتادی،
‫اما این انتخاب خودته، ‫بیماری نیست.
‫فقط یه بهونه‌ هست، چون میخوای ‫خودکشی کنی، ولی نمیتونی.
‫میدونی...
‫واقعا نمیشه گفت ‫که انتخاب کردم اینجا باشم،
‫کنار تو.
‫این دقیقا اون زندگی‌ ای ‫که رویاشو داشتم نیست.
‫حتی اگه واقعا حق انتخاب داشتم،
‫همه کار میکردم...
‫همه کار!
‫که اینجا نباشم.
‫کنار تو.
‫و این چرت و پرتا رو گوش بدم.
‫بیهوشت میکنم تا بتونم ‫نمونه ‌برداری کنم، باشه؟
‫درد نمیگیره.
‫بیرون رفتی؟
‫هوای آزاد برات خوبه.
‫یا یه پارک ساده برو.
‫چطوری میتونم برم ‫بیرون وقتی ممکنه
‫بخاطر یه ماست تاریخ مصرف گذشته بمیرم؟
‫احساس میکنم ‫تو یه پشه تناسخ پیدا کردم.
‫دختر پیش مامانشه؟
‫نه، اینجاست.
‫داره با پرستارها ‫مشقاشو مینویسه.
‫میتونم برم ببینمش؟
‫وقتی دو سه کیلو دیگه وزن اضافه کنی، ‫میبینیش، باشه؟
‫- میترسی بترسه؟ ‫- نه، اون از هیچی نمیترسه.
‫دختر من یه پیت‌ بوله.
‫دقیقا، سگ‌ ها بوی مرگ رو حس میکنن.
‫دیگه حرف نمیزنم، ‫اگه قرار باشه این مزخرفاتو گوش بدی.
‫الان چند سالشه؟
‫پنج سالشه.
‫باید عجیب باشه که تو اون سن ‫وقتشو تو بیمارستان بگذرونه.
‫بابا، همه دوسش دارن! ‫اون عروسک بخش شده!
‫آره.
‫این...
‫یه زندگی عجیبیه واسه یه دختر.
‫این چیه؟
‫هیچی!
‫- هیچی یعنی چی؟ ‫- هیچی، هیچی!
‫آی! وایسا، بذار پانسمانت کنم!
‫ولش کن.
‫حسش کردم.
‫حس کردم...
‫اینجا باغ وحشه!
‫نمیدونستم علاوه بر این ‫نباید مشتری‌ها رو ناراحت کرد.
‫دفعه بعد، یه ترک اعتیاد ‫۵ ستاره با باغچه انتخاب کن، باشه؟
‫عزیزم، بگیر.
‫باید آب بخوری، بدنت کم ‌آبه.
‫یالا، یه کم دیگه.
‫یه کم دیگه.
‫همین... کافیه...
‫هنوزم داری خفم میکنی!
‫میدونم داری چیکار میکنی.
‫منظورت چیه؟
‫بربری حرف زدن رو شروع نکن! ‫من پنج ساله نیستم!
‫خودت خوب میدونی منظورم چیه.
‫داری مثل مامان میشی.
‫اون سم نگو، امین.
‫تو هم به باد سرخ ایمان آوردی؟
‫در موردش حرف نمیزنیم.
‫در مورد چی؟ چی گفت؟
‫جدی؟
‫حداقل...
‫... مامان یه بهونه داره.
‫اون مال یه زمان دیگه، یه محیط دیگه هست.
‫ولی تو چی؟
‫تو یه بورژوآیی!
‫بی ‌دین!
‫دکتر!
‫- مشکل تو چیه؟ ‫- مشکل من اونه.
‫وقتی تو نیستی، حالش خوبه.
‫تو پیش خودت، ‫همیشه تقصیر یکی دیگه هست!
‫فکر کردم جواب آزمایش ‫منفی در اومده.
‫ما نمیتونیم به نتیجه ‌ها اعتماد کنیم.
‫متغیرها خیلی زیادن.
‫و میخوای با آب درمانش کنی؟
‫این تمیز نمیکنه!
‫جن ‌گیری نمیکنه!
‫باد سرخ تو رو نمیشوره!
‫فقط باعث شد بیشتر دلم بخواد ‫بیشتر غرق بشم!
‫که سعی کنم یادم بره...
‫که خونواد‌م...
‫... که خونواد‌م ‫سعی کردن خفم کنن!
‫و تا جایی که من میدونم...
‫... هنوزم کاملا جن ‌زده ا‌م!
‫باد سرخ رو میبینی ‫تو رگ ‌های من وزیدن میگیره؟
‫باد سرخ چیه؟
‫اگه یه بار دیگه در مورد شیطان
‫تو خونه‌ من حرف بزنی...
‫چیکار میکنی؟
‫منو بیرون میکنی؟
‫زحمت نکش، خودم میرم.
‫همینجا بمون!
‫برنامت چیه؟
‫منو اینجا زندانی میکنی ‫تا دختره سی سالش بشه؟
‫از کِی تا حالا به آیند‌ت ‫علاقه ‌مند شدی؟
‫تو هیچ برنامه ‌ای نداری.
‫منو تحریک نکن، امین. ‫منو تحریک نکن.
‫- چرا فراموش نمیکنی؟! ‫- چون اینجوریه!
‫و شروع نکن، آلفا!
‫از تو هم خسته شدم! ‫با تو، همیشه یه چیزی هست!
‫با هر دوی شما!
‫برو بیرون.
‫از اینجا برو بیرون!
‫یالا، بریم! یالا!
‫کجا بودی؟ میای؟
‫یالا، باید راه برم.
‫- اما کجا میریم؟ ‫- فقط دو ثانیه لازم دارم.
‫امین، بریم!
‫اما ما کجاییم؟ ‫داری منو میترسونی!
‫جوابمو بده!
‫منو ول کن!
‫من بابات نیستم!
‫چی میخوای؟
‫به نظرم عجیبه تو رو اینجا میبینم.
‫من هزار بار اومدم اینجا.
‫ولی قضیه یه چیز دیگه هست...
‫من ترسیده بودم، آلفا...
‫قسم میخورم...
‫نزدیک بود گریم بگیره ‫وقتی منتظر جوابم بودم.
‫فکر میکردم کارم تمومه.
‫مدام فکر میکردم ‫چطوری میخوام به مامانم بگم...
‫و دکتر احمق، به جای اینکه ‫به من دلگرمی بده، شروع کرد به موعظه.
‫ آخه من یه باکری لعنتیم!
‫و هستی؟
‫نه، منفیم.
‫نه، باکره.
‫آره.
‫- این چیه؟ ‫- چی؟
‫هیچی نیست.
‫لطفا چراغ رو خاموش میکنی؟
‫این کارو واسه من کردی؟
‫چی؟
‫نه... این مال آدریانه... ‫احمق نباش.
‫اما کِی انجامش دادی؟
‫- درست بعد از تو. ‫- همون روز؟
‫چرا به من نگفتی؟
‫چرا به من نگفتی؟!
‫میخواستی چی بگم؟
‫ما از یه سوزن استفاده کردیم، آلفا.
‫همه فکر میکردن تو گرفتی و...
‫من نمیخواستم مردم ‫اونجوری که تو رو دیدن، منو ببینن.
‫اونجوری که با تو رفتار کردن، ‫ با من رفتار کنن.
‫و اون صحنه ‌ای که برام درست کردی ‫انگار داشتی به خاطر من میمردی!
‫ببخشید.
‫- شب بخیر، میتونم تماس بگیرم؟ ‫- آره.
‫آره، مامان.
‫ببخشید بیدارت کردم.
‫آلفا و امین خونه‌ شما هستن؟
‫به خونه زنگ زدم، ولی کسی جواب نداد.
‫من شیفت شبم، اون مراقب آلفا شد.
‫حالش بهتره، مامان.
‫آره، بهش اعتماد دارم!
‫شروع نکنیم سر این بحث کنیم! ‫شب بخیر.
‫شب بخیر، مامان.
‫تو اینجا چیکار میکنی؟
‫اینو من باید بپرسم.
‫داری میری خونه؟
‫حتی نمیدونم این اتوبوس کجا میره.
‫فکر میکنی ممکنه من هیچی نداشته باشم؟
‫من میدونم تو هیچی نداری.
‫چطور؟
‫چطور؟ به خودت نگاه کن!
‫وقتی اینو داشته باشی، میفهمی.
‫چرا مامان من مطمئنه که من مریضم؟
‫مخصوصا اون! ‫فکر میکردم دکتر خوبیه!
‫معلومه که دکتر خوبیه.
‫اون یه دختر خوبه، ‫یه مادر خوبه، به خاطر همینه.
‫بعضی وقتا زیادی عاشق بودن...
‫... آدما رو دیوونه میکنه!
‫فکر میکنی میتونی یه لطفی برام بکنی؟
‫تا وقتی که هنوز یه کم منو دوست داری؟
‫لازمه یه دوزهایی بزنم...
‫... تا آروم شم، باشه؟
‫اگه خوابم برد...
‫... بیدارم نکن.
‫نه، نه، جدی میگم.
‫هر اتفاقی افتاد...
‫... واقعا بیدارم نکن.
‫این کارو برام میکنی؟
‫نمیدونم، خب چیکار کنم؟
‫لطفا!
‫یه کم اینجا وایسا، ‫زود برمیگردم.
‫همونجا بمون.
‫لعنتی!
‫تو کلا قاطی کردی؟!
‫اثر نکرد. نمیدونم چی کار کردن. ‫شاید با کافئین قاطیش کردن.
‫من دخترمو بت سپردم!
‫تیکه‌ کثیف و خودخواه من!
‫آی!
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫مامان اینجاست.
‫من اینجام.
‫چیزیت نمیشه، من اینجام.
‫نگران نباش!
‫گوش کن، خوب گوش کن...
‫اینجا قایم شو، باشه؟
‫همینجا قایم شو، مثل وقتی که ‫بابانوئل میاد کادو بیاره.
‫بابانوئل داره میاد؟
‫اما الان که کریسمس نیست.
‫آره، اما...
‫بهت نگفتن بابانوئل
‫یه چند دور اضافه میزنه ‫واسه بچه ‌هایی که خوش ‌رفتارن؟
‫و کی خوش ‌رفتاره؟
‫- کیه؟ ‫- منم.
‫آره، تویی.
‫تقلب نکنیا.
‫تقلب ممنوع!
‫- قول میدی؟ ‫- آره، قول میدم.
‫تو برادر من نیستی.
‫آره؟ پس کیم من؟
‫اون سوزن کثیفه. یکی دیگه نداری؟
‫چی برات مهمه؟ فکر کردم ‫یه غریبه ‌ای یا هر چی.
‫این حرفو به عنوان یه دکتر میگم.
‫دیگه چی میتونم بگیرم؟
‫من که بزرگترین ماهی رو گرفتم!
‫- ممکنه یه عفونت ثانویه بگیری. ‫- ثانویه؟ یعنی بعدش...
‫با این، بعدی وجود نداره.
‫نقشه‌ ات چی بود، نسبت به آلفا؟
‫اون اونجا میموند،
‫تنها با جسد مُرده‌ تو؟
‫جواب نمیدی؟
‫- جوابی نداری. ‫- چاره‌ای ندارم.
‫نمیدونم...
‫اگه میخوای، میتونم بیام باهات زندگی کنم.
‫اگه اصرار داری منو زنده نگه داری.
‫این نجاتم نمیده، ولی...
‫سه ‌تایی با هم خوش میگذرونیم، ‫تی ‌وی میبینیم و بستنی میخوریم...
‫نمیتونم روزای آخرمو ‫تو بیمارستان با بقیه بگذرونم.
‫نمیتونم، امین.
‫نمیتونم.
‫نه بعد از امشب.
‫نه با آلفا.
‫اون خیلی کوچیکه.
‫نمیتونیم اونو در معرض این چیزا قرار بدیم.
‫میدونی چی فکر میکنن.
‫یعنی...
‫تولدا رو فراموش کنه...
‫مهمونی ‌های شبونه رو فراموش کنه، ‫دوستاشو...
‫نمیتونم این کارو باهاش بکنم.
‫حتی به خاطر تو.
‫من میخوام یه خانواده‌ معمولی باشیم.
‫بی ‌دردسر، که همه توش راحت باشن.
‫تا وقتی که اوضاع آروم شه.
‫امیدوارم دیر نشده باشه ‫که یادش بره...
‫چیرو؟
‫منو؟
‫همه ‌چیرو.
‫تو رو هم.
‫آی.
‫لعنتی...
‫باشه، باشه.
‫میخوای یه راز بهت بگم؟
‫یه دوز زدم.
‫امین!
‫نه نه!
‫امین، بیدار شو!
‫نه، مامان! اون نمیخواد بیدار شه! ‫نمیخواد!
‫ولش کن!
‫- بیدار شو! ‫- نه، مامان!
‫- بذار بخوابه، خواهش میکنم! ‫- گفتم ولش کن!
‫- بیدار شو! امین، بیدار شو! ‫- این کارو نکن، خواهش میکنم.
‫پیشم بمون!
‫برو...
‫بهت قول دادم.
‫من تو رو ول نمیکنم.
‫کیفمو بده.
‫گفتم کیفمو بده.
‫کیفمو بده!
‫- کیفمو بده! ‫- نه!
‫ول کن!
‫این کارو نکن!
‫داری چیکار میکنی؟
‫ما قبلا خداحافظی کردیم.
‫نه.
‫ببخشید.
‫میتونم؟
‫آره، معلومه.
‫ماسک و دستکش؟
‫لازم نیست.
‫خب...
‫مثل همیشه خوش ‌تیپی، داداش کوچولو.
‫بیا اینجا.
‫منظورم از داداش ‫کوچولوی خوش ‌تیپ اینه که
‫امروز گند نزدی، که خودش خوبه!
‫حالت چطوره؟
‫تو بیمارستان من نه. ‫زودتر میکشمت، نگران نباش.
‫این چه بازی ‌ایه با زبان اشاره؟
‫یالا! دهنتو باز کن، تنبل!
‫این...
‫درد داره...
‫واسه...
‫... لعنتی!
‫میخوام مورفین رو زیاد کنم.
‫خوندم یه درمان جدید ‫آزمایشی هست که انگار...
‫نه...
‫بیدارم نکن...
‫...این بار.
‫تو خلی؟
‫تو کلا خلی!
‫داری چیکار میکنی؟ ‫امین، داری چیکار میکنی؟ همینجا بمون!
‫مامان؟
‫بیدار شدی؟
‫اون نمیتونه پیش ما بمونه.
‫بذار بخوابه.
‫بعد میبریمش خونش.
‫نه.
‫من خیلی کوچیکم.
‫خودت گفتی، یادت رفته؟
‫من خیلی کوچیکم، مامان، نمیتونم.
‫میدونم، مامان.
‫الان تموم شده.
‫تموم شد.
‫تو همه ‌کارو خوب انجام دادی.
‫♪ در رو برام باز کن بابا اینووا ♪
‫♪ بابا اینووا ♪
‫♪ دستبندها رو به صدا در بیار مادر ♪
‫♪ دختر غریوا ♪
‫♪ من از هیولای جنگل میترسم ♪
‫♪ بابا اینووا ♪
‫♪ منم میترسم دخترم ♪
‫♪ غریوای من ♪
‫خوبی؟
‫آره.
‫حرفمو میفهمی؟
‫فقط آهنگو.
‫میبرمت خونه، داداشم.
‫ما خیلی خیلی کوچیک بودیم، میدونی؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.