..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫در آغاز، هیچ‌چیز وجود نداشت
‫هیچ‌چیز، به جز خدا
‫خدا چند وقت وجود داشته؟ ‫هیچکس سنش قد نمیده
‫در ضمن، محیط خدا ‫اونچنان تراکم جمعیت نداشت
‫براش هم خوب بود چون خدا هیچی ‫رو نگاه نمی‌کرد و هیچ میلی هم نداشت
‫خدا به هیچی علاقه نداشت
‫حتی خدا بودن هم دلش رو گرم نمی‌کرد
‫میشه خدا رو... ‫یه لوله در نظر گرفت
‫لوله، آره
‫بذار توضیح بدم چرا
‫تنها کار خدا فرو بردن، هضم کردن ‫و دفع کردن بود
‫غذای بهشتی خدا ‫فقط ازش عبور می‌کرد
‫خدا هیچی رو درونش نگه نمی‌داشت. ‫درست مثل لوله
‫« آمـلـی و فلسـفه‌ی لـولـه‌ها »
‫« برگرفته از کتاب "فلسفه‌ی لوله‌ها" نوشته‌ی آملی نوتومب »
‫چشمای آدم‌ها یه ویژگی حیرت‌انگیز دارن
‫بیننده هستن
‫ولی گوش‌ها شنونده نیستن
‫و سوراخ‌های دماغ هم بوکننده نیستن
‫ولی چشم‌ها بیننده هستن
‫تفاوت چشم‌هایی که نگاه می‌کنن ‫و چشم‌هایی که نگاه نمی‌کنن چیه؟
‫تفاوتشون یه اسم داره: حیات
‫خدا هیچ بیننده‌ای نداشت
‫بچه‌تون یه سبزیه
‫آزاردهنده‌ست، نه؟
‫ولی پدر و مادر خدا خوشبین بودن
‫فعلا از این موضوع خوشحال بودن
‫خودشون دوتا بچه داشتن ‫که خیلی شیطون بودن
‫پس بدشون نمیومد ‫یه سبزی آروم و بی‌دردسر داشته باشن
‫و این بزرگترین نقطه قوت خدا بود: ‫خدا رو توپ تکون نمی‌داد
‫تمام زائرانی که به خدا سر زدن، ‫قلقلک‌ها، آتش‌فشان‌ها...
‫سمفونی‌های زیبا...
‫هیچکدوم مزاحمتی براش نداشتن
‫خیلی‌ها به چنین قدرتی غبطه می‌خورن
‫قدرت آرامش و خونسردی
‫با این حال همه می‌خواستن ‫اولین صدای خدا رو بشنون
‫اولین حرکتش رو ببینن، ‫اولین‌هاش رو تجربه کنن
‫اما خدا به هیچ‌کاری نکردنش ادامه داد
‫و اونا هم به مرور علاقه‌شون رو از دست دادن
‫خدا تقریبا به کل فراموش شده بود
‫روزها، هفته‌ها، قرن‌ها گذشت
‫[ ژاپن، ۱۳ آگوست سال ۱۹۶۹ ] ‫استوپ. ایناهاش
‫هنوز معلوم نیست ‫اون روز چه اتفاقی افتاده
‫بعضی‌ها ادعا می‌کنن تصادف وجود نداره. ‫می‌خوان برای همه‌چیز توضیح بیارن
‫اما فقط یک ماده کوچولو ‫می‌تونه تفاوت بزرگی رقم بزنه
‫یک ذره‌ی غبار...
‫می‌تونه همه‌چی رو عوض کنه
‫هزار سال زنده باشی
‫- میشه حالا فوت کنم؟ ‫- نوبت منه
‫- چه خبر شده؟ ‫- من می‌ترسم
‫آروم باشید. تو ژاپن زلزله زیاد میاد
‫برید زیر میز بچه‌ها
‫خدا بالاخره صاحب نگاه ‫و یه بدن شده بود
‫چیکار می‌تونست باهاش بکنه؟
‫این اتفاق خوبی بود؟
‫بچه‌ی خوشگلم. خوبی؟
‫بچه؟
‫بچه کیه؟
‫خدا که بچه نیست
‫خدا فوراً واکنش نشون داد ‫تا حقایق رو بیان کنه
‫با صدای بهشتیش...
‫دقیقا، آره
‫معجزه شده
‫آفرین عزیزم
‫نه. این اصلا خوب نیست
‫لب‌هاشون کلمه تشکیل میده. ‫لب‌های خدا فقط صدا درمیارن
‫حالا چیکار کنیم؟
‫- فهمیدم. زنگ می‌زنم مامان ‫- چی؟ پاتریک؟
‫خدا هرقدر هم تلاش می‌کرد ‫فقط می‌تونست درماندگیش رو فریاد بزنه
‫این بدن براش قفس بود
‫- دوباره اسباب‌بازیش رو پرت کرد ‫- از پنجره
‫آندره، بس کن
‫- هر وقت این بس کرد منم می‌کنم ‫- مامان، داره چیز میزامو برمی‌داره
‫لطفا جولیت
‫از این دخترا خسته شدم
‫صبح شما بخیر ‫(ژاپنی)
‫آریگاتو کاشیما-سان. ‫می‌خواین بیاین داخل؟
‫شرمنده، اخیراً وضعیت سختی داشتیم
‫مال منه
‫نکن، جیغ نزن
‫نمی‌تونم. ‫اینجوری نمیشه
‫دیگه حتی نمی‌تونم تمرین کنم، ‫تو هم...
‫مثل یه کنسولِ سرگردونی
‫- حدس بزن کی اینو آورد برامون ‫- وای نه
‫آره. صاحبخونه‌ی عزیزمون
‫تا حد مرگ ترسیده بودم. ‫پشت در منتظرم بود
‫پنجره رو دید؟ ‫وای، آبرومون رفت
‫یه خانمی رو بهم پیشنهاد کرد
‫که خانواده‌ش به خانواده اون خدمت می‌کردن
‫آبرو نموند برامون
‫ایده خوبیه. بهش زنگ بزن
‫خودشه
‫نکن وگرنه چیز میزاتو ‫از پنجره پرت می‌کنم بیرون
‫- پاتریک، میشه باز کنی؟ ‫- رفتم
‫صبح بخیر نیـ... ‫مامان؟
‫هردو درسته. ‫چقدر خوشحالم می‌بینمت
‫البته انگار منتظر این دخترخانم بودی
‫نیشیو-سان
‫- مامان‌بزرگ ‫- عزیزای من
‫- چقدر بزرگ شدین ‫- من دندونم لق شده
‫- چه لبخند زیبایی ‫- اون خانومه کیه؟
‫مامان، بچه‌ها، ایشون نیشیو-سان هستن
‫اومده به ما کمک کنه
‫بفرمایید. بفرمایید. ‫بیرون نمونید
‫نه، من اینا رو میارم
‫- مامانی، شکلات آوردی؟ ‫- معلومه
‫- و کمیک؟ ‫- بله
‫خیلی خوب بنظر نمی‌رسی
‫فکر می‌کردیم دیگه نمیای
‫بهرحال باید خودم رو آماده می‌کردم
‫ببین چه لباس قشنگی دارم
‫ولی شیش ماه...
‫خوشوقتم. من دنیل هستم. ‫خیلی ممنون بابت کمکتون
‫مادرشوهر؟
‫سلام عزیزم. ‫تو هم داغونی که
‫اون هم از معجزه کوچولوی من
‫من خونه رو نشونت میدم. ‫حتما با دوران بچگیت فرق کرده
‫تخت رو نگاه کن
‫منتظرم بمونید بچه‌ها. ‫بسپریدش به من
‫سلام عرض شد
‫من مادربزرگتم. ‫خوشحالم که بالاخره می‌بینمت
‫اوه، چه عجیب. ‫دقیقا می‌دونم چی لازم داری
‫من همیشه یه چیز حال‌خوب‌کن پیشم دارم
‫شکلات سفیدِ بلژیک. ‫وطنت
‫بچش
‫و یه معجزه اتفاق افتاد
‫- مامان، بیا ببین ‫- بابا
‫چی شده؟
‫از طریق لذت شکلات سفید، ‫تجربه‌ش کردم: خدا من بودم
‫این دوست خوبم، آملی‌ـه
‫من اینطور متولد شدم، ‫وقتی دو سال و نیمم بود...
‫در کوه‌های کانسای...
‫جلوی مادربزرگم، ‫از طریق معجزه‌ی شکلات سفید
‫با شامپاین جشن بگیریم؟
‫من لذت بودم
‫از حالا هر جایی که لذت پیدا میشد ‫من هم بودم
‫لذت بالاخره بدنم رو به کار انداخت
‫شکلات حواس من رو بیدار کرده بود
‫طی چند روز، زمان ازدست‌رفته رو جبران کردم
‫گرچه که اون زمان رو در واقع هدر نداده بودم
‫یک انسان دو سال و نیمه ‫باید بتونه راه بره
‫راه رفتن اونقدرم سخت نیست: ‫میفتی زمین
‫یه پا رو می‌ذاری جلو ‫و از اول شروع می‌کنی
‫ولی...
‫دویدن...
‫دویدن آزادت می‌کنه
‫کاریه که راهزن‌ها و قهرمان‌ها می‌کنن
‫و خسته‌کننده‌تره
‫ولی در سن دو و نیم سالگی، ‫یک انسان باید بتونه حرف بزنه
‫اون هیولای گردن‌دراز چی بود؟
‫و این قدرت شگفت‌انگیز چی بود ‫که می‌تونست چیزی رو
‫به هیچ تبدیل کنه؟
‫این معجزه‌ی یک خدا بود
‫چی می‌تونست از این نابودی، ‫الهی‌تر باشه؟
‫اون روز، یکی از برادرانم رو دیدم
‫- بیا آملی. بذار نیشیو-سان ‫- جاروبرقی
‫من چهار ساعتم رو می‌خوام
‫پاتریک، پاتریک! ‫آملی اولین کلمه‌ش رو گفت
‫- عالیه. چی بود؟ ‫- جاروبرقی
‫جاروبرقی؟
‫عجب واژه‌ی آسمانی‌ای. آفرین آملی
‫سعی کن یه چیز دیگه بگی آملی. ‫بگو «مامان»
‫معلوم بود خیلی براشون مهمه
‫- مامان ‫- آفرین آملی
‫- من مامانم ‫- حالا من
‫با...با
‫- بابا ‫- دقیقا. آفرین. بابا
‫چه واکنش عجیبی
‫انگار باید اسمشون رو می‌گفتم ‫تا وجودشون رو تأیید کنم
‫نکن
‫- جولیت ‫- اسم منو گفت. اسم منو گفت
‫- مامان‌بزرگ ‫- عزیزم. چه معجزه‌ای هستی تو
‫برادرم خوشش میومد منو اذیت کنه
‫کل بعدظهر می‌نشست رو کمرم ‫و کتاب کمیک می‌خوند
‫- نمی‌خواد اسم تو رو بگه ‫- بچه‌ست بابا
‫فعلا فقط چند تا کلمه بلده
‫نخیر، خیلی‌های دیگه هم بلدم
‫- بلدی حرف بزنی؟ ‫- همیشه بلد بودم
‫مثل ملکه‌ها حرف می‌زنه
‫عجب بچه‌ی شگفت‌انگیزی. ‫کلماتش رو انتخاب می‌کنه
‫عزیزم، اخم نکن دیگه. ‫شامپاین
‫خوشبختانه تو اونجا بودی مامان‌بزرگ. ‫فقط تو بودی که منِ واقعی رو می‌دیدی
‫دلمون برات تنگ میشه مامان‌بزرگ. ‫بازم زود میای دیگه؟
‫بله، ولی دفعه بعد ‫شما بازم بزرگ شدید
‫مراقب پدر و مادرتون باشید. ‫نیاز دارن
‫- آملی کجاست؟ ‫- آره، کوش؟
‫- می‌خوام باهاش خداحافظی کنم ‫- من پیداش می‌کنم
‫سوار ماشین شو، دیرمون شده
‫یا خدا!
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی ناقلا؟ ‫- کجا میری مامان‌بزرگ؟
‫میرم به سرزمین شکلات سفید
‫دلم خیلی برات تنگ میشه
‫پیداش نمی‌کنم. ‫عه، اینجایی
‫بیا، مامان‌بزرگ به هواپیماش نمی‌رسه
‫راه بیفت شوفر
‫مامان، مامان‌بزرگ زود برمی‌گرده؟
‫خیلی زود نه. داره میره بلژیک. ‫اونجا خیلی دوره
‫- آخر دنیاست ‫- آخر؟
‫نمی‌خوام
‫چرا نمی‌مونه خب؟ ‫انصاف نیست
‫بهرحال باید بره خونه. ‫انقدر بچه‌بازی درنیار
‫آی
‫خجالت بکش آندره. ‫آملی، تو هم لگد نزن
‫- نزدیک بود دوربینم بشکنه ‫- اون که نمی‌دونه. کوچیکه
‫- بسه ‫- بس کنید
‫برید تو اتاقتون
‫اونا نمی‌فهمیدن
‫اون بلژیک لعنتی بهم شکلات سفید داده بود
‫اما مادربزرگم رو ازم گرفته بود
‫تنها کسی که من رو بچه نمی‌دید
‫غیرقابل‌تحمل بود
‫من یوکای هستم! ‫(ارواح فولکلور ژاپنی)
‫بیا اینجا
‫این اوتوروشی‌ـه
‫یوکایی که از خدایان محافظت می‌کنه
‫معمولا تو یه معبد متروکه زندگی می‌کنه
‫و وقتی کسی اونجا بی‌ادبی می‌کنه...
‫یه صدای خشمناک درمیاره
‫حتی می‌تونه از اون بالا بپره پایین ‫و اون آدم رو له کنه
‫کارش اینه که آدم‌ها رو ادب کنه
‫- دوباره، دوباره ‫- یوکای‌ها خیلی زیادن
‫باشه برای بعد
‫کمکم می‌کنی؟
‫آریگاتو آمه‌-چان ‫(ممنون)
‫شکوفا شو
‫همه شکوفا شید
‫اولین بهار عمر من
‫طبیعت حضورم رو جشن گرفت
‫گیاهان به فرمان من شکوفا شدن
‫نیشیو-سان. نیشیو-سان!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫صبح زوده هنوز
‫می‌خواستم ادامه‌ش رو بخونم. ‫ولی کتاب هنوز تو آشپزخونه‌ست
‫بریم بهش برسیم
‫سلام کاشیما-سان. ‫خوشحالم می‌بینمتون
‫می‌خواستم بابت معرفیم ازتون تشکر کنم
‫سلام نیشیو-سان. ‫با این بچه تو باغ چیکار می‌کنی؟
‫کنار برکه بودیم. ‫آملی داشت دنبال من می‌گشت
‫وقتت رو با این تلف نکن
‫باید احترام خونه‌ی من رو نگه داری
‫و کاری که مستأجرهام نمی‌تونن رو انجام بدی
‫یادت نره لطفا
‫حق با شماست خانم. ‫ولی مراقبت از آملی هم بهشون کمک می‌کنه
‫خانمه چقدر غمگین بنظر می‌رسید
‫تو برو خونه. من الان میام
‫چه مشکلی داشت؟
‫دهن خشک و بی‌حس، ‫نگاه غم‌زده
‫فقط یه توضیح براش می‌دیدم: ‫نمی‌خواست منو دوست داشته باشه
‫اونم باید از نیشیو-سان الگو می‌گرفت
‫دوست داشتنِ من براش خوب بود
‫کاشیما-سان بیچاره
‫احتمالا از بیماری محدودیت رنج می‌برد
‫آملی، تو از کجا اومدی؟
‫بابا، اون چیه؟
‫ماهی کپور. نماد پسرها. ‫ماه مه ماه پسرهاست
‫چرا مه؟
‫نمی‌دونم
‫- چرا ماه پسرها؟ ‫- سوال خوبیه
‫- ماه دخترها کِیه؟ ‫- فکر نکنم داشته باشیم
‫چرا کپور؟
‫چرا بچه‌ها همش چرا چرا می‌کنن؟
‫- من حاضرم بابا ‫- بریم. داریم برمی‌گردیم
‫منصفانه نبود. ‫چرا ماه دخترها نداریم؟
‫هنوز نه روز داریم نه پرچم
‫بعدم چرا کپور؟
‫می‌خوام واقعی‌شون رو ببینم!
‫می‌تونیم این کارم بکنیم
‫آها، حتما نیشیو-سان ‫جایی رو برای این کار می‌شناسه
‫بر خلاف میلم، معبدم رو ترک کردم، ‫اما مجبور بودم
‫باید می‌فهمیم چرا ماهی کپور ‫بیشتر شبیه برادرمه تا من
‫چه خوشگل
‫چیزی نمونده برسیم
‫پس این خونه‌ی کپور بود
‫باهام بیا جولیت
‫- کپورها کجان؟ ‫- بیا دیگه بابا
‫آروم. نمی‌دونم عزیزم
‫اونجا رو
‫این طرفه آمه‌-چان
‫ممنون نیشیو-سان. ‫ما هم زود میایم
‫بعضی از این ماهی‌های کپور ‫سنشون به صدسال می‌رسه
‫خوبی آملی؟
‫کپورها چقدر زشتن
‫منم زیاد دوستشون ندارم
‫برای همینم نماد پسرهاست
‫مسخره‌ترین ماهی
‫یا شایدم برای اینه که سیبیلشون خیلی بلنده
‫اون ماهی مسخره نماد درخوری ‫برای جنسِ زشت بود
‫آملی، نیشیو-سان
‫- برمی‌گردیم، بارون گرفت ‫- اومدیم
‫بیا دیگه آملی، ‫الان خیس میشی
‫هنوز نه. می‌خوام زیر بارون بمونم
‫من که تعجب نکردم. ‫تو خود بارونی
‫بخش اول اسمت، آمه، ‫تو ژاپنی به معنای بارونه
‫اون اسم خیلی بهم میومد
،منم مثل باران ارزشمند و خطرناک بودم
بی‌آزار و مرگبار
ساکت و پرسروصدا
،و از همه مهم‌تر
حس می‌کردم شکست‌ناپذیرم
،اگه الان بریم یادت میدم کلمه‌ش رو بنویسی
،باران من بودم
هرکی آخر برسه آشپزخونه، پخمه‌ست
جوراب‌هاتون رو دربیارید
نیشیو-سان
یادم بده اسمم رو به ژاپنی بنویسم
اول لباست رو عوض کنیم؟
گفتی هروقت برسیم خونه
...اینو گفتم، بله. خب
انگشتت رو ببر بالا
اینجوری؟ - بله، خیلی خوبه -
کنار پنجره وایسا
دستت رو بده من
اول یه خط افقی بکش یعنی آسمون
بعدش اولِ یه مربع رو می‌کشی
بعدم یه خط عمودی بین زمین و آسمون
،و درنهایت چهارتا قطره کوچک
،«اینطوری می‌نویسی «آمه علامتِ باران
خوب نمی‌بینمش - صبر کن -
الان بهتر شد؟
بجنب، بیا لباست رو عوض کنیم
همیشه اینو می‌دونستم
حالا دیگه بهم ثابت شد
من ژاپنی بودم
تاحالا ندیده بودم پدرم گریه کنه
شبیه یه بچه‌ی غول‌پیکر بود
چرا گریه می‌کنی، بابا؟
از توفان رعدوبرق می‌ترسی؟
عزیزم، بابایی گریه می‌کنه ...چون مامانش
مادربزرگ تو، ما رو ترک کرده
،رفته بلژیک ولی برمی‌گرده
نه، آملی. این یکی فرق داره
مامان‌بزرگ برای همیشه رفته
.اون فوت کرده، آملی خیلی متاسفم
فوت کرده؟
.بله، عزیزم هنوز نمی‌تونی اینو درک کنی
.برو یکم بازی کن چند دقیقه دیگه درموردش حرف می‌زنیم
.مرگ می‌دونستم یعنی چی
...عزیزم
ولی به این دلیل نبود که درکش می‌کردم
مادربزرگم منو از مرگ نجات داده بود
برای همین به زودی نوبت خودش بود
انگار معامله باشه
ولی چرا؟
این چیه؟
.«کوما» به ژاپنی یعنی فرفره
با فرفره‌ی خودت امتحان کن
ببین، اینطوریه
پیش‌بینی بارش سنگین در جنوب
همراه احتمال سیل در منطقه‌ی کوبه
نیشیو-سان، ما چرا می‌میریم؟
چرا می‌میریم؟
شاید چون خواستِ خداست؟
خدا؟ ولی من هیچوقت نمی‌خواستم مامان‌بزرگم بمیره
چی؟ مادربزرگت مُرده؟
بله، مامان گفت
ای وای. خیلی متاسفم
من نمی‌دونستم، آملی
ما چرا می‌میریم؟
وقتی مثل مادربزرگت مدت طولانی زندگی کرده باشی، خسته میشی
مثل به خواب رفتنه
این...جیز خوبیه
اگه توی جوانی بمیری چی؟
...بله، ببین
،در دوران جنگ جوون‌های زیادی رو دیدم که مُردن
درمورد جنگ تعریف کن
فکر نکنم دوست داشته باشی همچین داستان‌هایی بشنوی
چرا. لطفا تعریف کن
بسیار خب
سعی می‌کنم
...خانواده‌های داغدار
.از اون زمان خیلی می‌گذره من بچه بودم
با پدر ومادرم و خواهرم ...سر صبحانه بودم که
بمب‌باران شروع شد
اولین باری نبود که کوبه بمب‌باران می‌شد
ولی اون روز حس کردم اون بمب‌ها ما رو هدف گرفتن
و حق با من بود
،کنار من انفجار بزرگی رخ داد
انگار معجزه شد که زنده موندم
سعی کردم دست و پاهام رو حرکت بدم، ولی نتونستم
اونجا بود که فهمیدم دفن شدم
،به طرز عجیبی احساس امنیت می‌کردم
بعدش هوا کم آوردم
برای همین همینطور زمین رو می‌کندم
نمی‌دونستم کجا برم
شروع کردم به گوش دادن
:با خودم گفتم
،هرجا صدا باشه زندگی هم هست
،کاملا برعکس مرگ اونجا حاکم شده بود
،اون روز خانوادم رو از دست دادم
زیاد که نترسوندمت، نه؟
تو هم مثل بابام غمگین بودی؟
بله. ولی زمان زخم‌های زیادی رو شفا میده
و خاطراتشون باقی می‌مونه و منو در مسیر زندگی هدایت می‌کنه
هنوزم اونا رو می‌بینی؟
نه اونجوری که تو الان منو می‌بینی
اونا مسیر متفاوتی رو میرن
شاید به چیز جدیدی تبدیل میشن
سعی می‌کنم اونا رو تصور کنم و باهاشون حرف بزنم
اینطوری حالم بهتر میشه
.به‌زودی جشن مهمی برگزار میشه رویداد مهمی در ژاپن
،توی رودخونه شمع می‌ذاریم مثل جشن تولد
به احترام کسانی که دیگه نمی‌بینیم
و برای اینکه در مسیرشون اونا رو همراهی کنیم
میشه منم باهات بیام؟
شاید
اگه مامانت موافقت کنه
پس کمکم کن آماده بشم
بابا چند وقت توی بلژیک می‌مونه؟
.دو ماه ولی به یک چشم بهم زدن می‌گذره
اون نمی‌تونه توپ رو بگیره - بده من -
نه، بده من - بگیر، ژولیت -
ممنونم
میشه برامون شکلات بیاری؟
نه، شیرینی بادومی بیار
باشه، جفتش رو میارم
حرف دیگه‌ای ندارید؟
به سلامت - تو احمقی، آندره -
آملی نیست؟
.همین الان رفت با نیشیو-سان رفته لب رودخونه
روی آب، فانوس می‌ذارن
.بله، جشنواره‌ی مرگ چه خوب که اینو تجربه می‌کنه
از نیشیو-سان تشکر کن که اینو باهاش شریک شده
بله، خیلی دوست دارن باهم باشن
خیلی بهم وابسته‌ان
فردا پرواز داری، نه؟
.خوشحالم تو که نیستی غمگین میشم
،به محض اینکه رسیدم بریم لب دریا
کی راه میفتیم؟ - عجله داریم -
بابا و آملی کجان؟ - خواهشا بس کنید -
من می‌خوام پیش تو بمونم
خب، نباید از این مناسبت جا بمونی
پدرت تازه از بلژیک برگشته
دوست داره تو رو هم ببینه
پس چرا تو باهامون نمیای؟
می‌دونی، خیلی وقت پیش منم با خانوادم لب همون ساحل بودم
خیلی زیبا بود
زیاد از تو بزرگتر نبودم
.انگار انتهای دنیاست باید با چشم خودت ببینیش
.بیا اینجا، عزیزم دلم برات تنگ شده بود
منم اینجا منتظرتم
خداحافظ، نیشیو-سان
بعدا می‌بینمت - برید و به سلامت برگردید -
یک روز آفتابی تا از ساحلِ توتوری لذت ببرید
،اینم آهنگ تعطیلاتِ عشق از گروه پیناتز
چه بد که نیشیو-سان اینجا نیست
مامان، میشه اون ظرف شیشه‌ای رو بردارم؟
ظرف شیشه‌ای؟ البته، عزیزم
اینجا انتهای جهانه؟
شاید مادربزرگم اونجا باشه؟
مامان
بابا
،تموم شد چیزی نیست
.آندره بهمون هشدار داد ظرفت رو لب آب دیده بود
...اگه اون نبود
ممنون، آندره
اسمم رو گفت
به برادرم مثل یه معادله ریاضی نگاه می‌کردم
،اگه اون نبود منم نبودم
دوست داشتم نباشم؟
به‌هرحال هیچوقت جوابش رو نمی‌فهمیدم
عصر به‌خیر، نیشیو-سان - عصر به خیر -
می‌تونم کمکتون کنم، آقا؟
خواهش می‌کنم. میشه آملی رو از ماشین بیاری بیرون؟
روز سختی بود - خواهش می‌کنم -
چه ظرف قشنگی
مال توئه
می‌تونی بازش کنی - ممنون -
نیشیو-سان، عجله کن
زود بیا
آمه-چان، ممنونم
ژولیت، بیدار شو
تولدمه. دارم ۳ ساله میشم
سلام، کاشیما-سان
ممنون که منو پذیرفتید
برای توضیح دادن دیر شده
منو ببخشید. وقت زیادی ...با آملی سپری می‌کنم و
مشکل دقیقا همینه
اون باعث شده عقل از سرت بپره
.یه‌نفر فوت کرده درمورد مرگ کنجکاو شده بود
.این به تو ربطی نداره نمی‌تونی فرهنگ‌های ما رو ترکیب کنی
منو ببخشید، خانم
قصد بی‌احترامی نداشتم
،وقتی اون دختر رو به رودخونه بردی
به اجدادمون بی‌احترامی شد
فقط داشتم از بچه مراقبت می‌کردم
تو متوجه نیستی
،با وابسته کردنِ خودت به مردمت خیانت می‌کنی
یادت رفته اونا با ما چی کار کردن
تقصیر اونا که نیست
.سعی دارم کمکشون کنم و من عاشق ِ اون بچه‌ام
چطور جرات می‌کنی اینو بگی؟
پس همه‌چی رو فراموش کردی؟ بعد از جنگ، همه‌چی رو ازمون گرفتن
تو اینجا چی کار می‌کنی؟
تولدمه
ببخشیدش، کاشیما-سان
برش می‌گردونم خونه
وابسته شدن به این بچه، اشتباهه
.جنگ تموم شده، کاشیما-سان سی ساله که تموم شده
پدر ومادرش اون زمان بچه بودن
شوهرم
و پسرم
تو می‌پذیری که پدرت و مادرت و ...خواهر کوچک‌ترت
اونو نترسون
از اولم نباید میومدی اینجا
برو، دیگه نمی‌خوام اینجا ببینمت
یه‌روزی بزرگ میشه و فراموشت می‌کنه
همونطور که تو همه‌چی رو فراموش کردی
تو طرف کی هستی؟
از دلبستگیِ زشتت هیچی باقی نمی‌مونه
منو ببخش، آملی
نیشیو-سان
نیشیو-سان، نیشیو-سان
نه، نیشیو-سان
نیشیو-سان، صبر کن
نیشیو-سان، نه
نیشیو-سان، برگرد
.اینا مشکلات آدم بزرگ‌هاست تو تقصیری نداری
کاشیما-سان با نیشیو-سان بدرفتاری می‌کنه
اونا چیزایی رو تجربه کردن که تو هنوز درک نمی‌کنی
ولی این دستِ تو نیست
متاسفم، آملی
نتونستم جلوش رو بگیرم
مبارکه، آملی - آروم باش، ژولیت -
درسته. امروز باید شمع فوت کنیم
سه سالگی کم چیزی نیست
یه کیک خوشمزه می‌پزیم - هرکی اول برسه آشپزخونه -
من عکس می‌گیرم
من شمع‌ها رو روشن می‌کنم
سر راه واینستا، آندره
تو عجب دسری هستی
بابا، بابا
تولدت مبارک، آملی
.فوت کن، عزیزم فوت کن
میشه من فوت کنم؟
مبارکه
یه سوپرایز منتظرته
بیا، عزیزم
بازش کن
!سوپرایز
دیدیم که با ماهی کپور چقدر تفریح کردی
،واسه هر سال زندگیت یه ماهی می‌گیری
حواست باشه، باید کل عمرشون هر روز بهشون غذا بدی
پاتریک، این هیولاها می‌تونن چند قرن زنده بمونن
پس تا وقتی که برمی‌گردیم بلژیک
برمی‌گردیم بلژیک؟
بله
ما بلژیکی هستیم
ولی من ژاپنی‌ام
همیشه نمی‌تونیم کاری رو بکنیم که دلمون می‌خواد
بابا برای بلژیک کار می‌کنه
،اگه بلژیک بگه از ژاپن برگردیم مجبوریم بریم
،نباید به حرفشون گوش بده بلژیک خیلی دوره
.می‌خوام اینجا بمونم اینجا خونه منه
نه، آملی. کشور ما بلژیکه
.در آینده باید بریم اونجا بلژیک خونه‌ی ماست
،در سومین سالگرد تولدم همه‌چیز تغییر کرد
،همه چیزایی که دوست داشتم قرار بود از دست بدم
ولی فعلا همین‌جا هستیم
هنوزم می‌تونی خوش بگذرونی و براش آماده بشی
من شیطنت کرده بودم؟
دارم تنبیه میشم؟
یا همه‌چیز بالاخره یک ‌روز ناپدید میشه؟
منم همه‌چی رو فراموش خواهم کرد؟
...نیشیو-سان، معبد من، ژاپن
گل‌ها، همه‌چیز؟
آیا زندگی همینه؟
یک حلقوم حریص که همه‌چی رو می‌بلعه؟
دم رو غنیمت بشمار
امروز، روزِ ماهی‌های کپوره
کاشیما-سان
کم کم دارم غمت رو درک می‌کنم
تو همه‌چی رو از دست دادی
دیگه هرگز به ماهی کپور غذا نمیدم
هرگز ژاپن رو ترک نمی‌کنم
،در سه سالگی به سرآغاز برگشتم
به زمانی که هیچی وجود نداشت
تو اینجا چی کار می‌کنی، شیطون؟
فکر کنم مُردم
هنوز نه
،خب تقریبا مُردم چون تو رو می‌بینم
بله. ولی اینجا جای تو نیست
.اینجا تا حد مرگ حوصله‌ت سر میره دنیا خیلی بزرگه
و غم‌انگیز
همه‌چیز ناپدید میشه - نه -
من دیگه اینجا نیستم ولی تو منو می‌بینی، درسته؟
خاطرات باقی می‌مونن
...حالا که قراره از ژاپن برم
نیشیو-سان و کوهستان گم خواهند شد
...از باغم رانده میشم
و هرچی دارم، از دست میره
باید همه‌چی رو به خاطر بسپرم
گفتی هروقت برسیم خونه
.اینو گفتم، بله ...خب
انگشتت رو ببر بالا - اینجوری؟ -
آمه
و بالاخره، چهارتا قطره‌ کوچک
آملی، برگرد
.عزیزم نگاه کن، آملی داره بیدار میشه
سلام، آملی - حالت خوبه؟ -
چقدر دوباره ما رو ترسوندی
حتما پیشونیش درد می‌کنه
بچه‌ها، ساکت باشید
سرت خورد به کفِ آب
سوراخ شده؟
آره، دوختنش
با نخ و سوزن؟ - بله -
،دست نزن وگرنه خون میاد
یه شخصِ مخصوص اومده دیدنت
خوشحال شدی، عزیزم؟
کاشیما-سان نجاتت داد
کاشیما-سان؟
،به نیشیو-سان زنگ زد اونم بلافاصله اومد
آمه-چان
تو برگشتی
.تو هم برگشتی یه مدت پیش ما می‌مونی؟
،تاوقتی اینجایی پیشت می‌مونم
آملی، کجا می‌مونی؟ - زودباش بیا -
بیا، آملی
بیا. حالت خوبه؟
در سه سالگی، به همه‌چیز دقت می‌کنی و هیچی متوجه نمیشی
بعد از دیدن چندتا پرستو می‌تونی باور کنی که
بهار دوباره در راهه؟
آیا رد زخم هم مثل برف زیر نور خورشید، ناپدید میشه؟
،نیشیو-سانِ عزیزم خورشیدِ من
هرجا برم، همیشه سال‌های ارزشمندی که کنارت گذروندم، برام عزیز خواهد بود
،می‌خوام همه‌چی رو ببینم همه‌چی رو حس کنم
و تمام عشقِ ممکن رو ابراز کنم
هر فصلِ زندگیم رو با اشتیاق می‌نویسم
با چشمانی کاملا باز
خب، پس من خدا نیستم
:و حرفم رو باور کنید
اینطوری خیلی لذت‌بخش‌تره
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.