..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
وقتی پای فیلم میاد وسط باید بگم
.من بازیگر نبودم بلکه یه رقاص بودم
...هیچ راهی نبود بفهمم
که آیا واقعا میتونم بازیگر بشم یا نه
...ولی اونا میدونستن که همین کافیه
که به عنوان یک انسان ظاهر بشم
و از این بابت شکرگزارم چون فکر میکنم چه راهی میتونست
اینقدر برام خوشبختی بیاره؟
از مرکز سینمای جهان
آکادمی علوم و هنرهای سینمایی
بیست و ششمین دوره اسکار
و حالا برای شما که در لس آنجلس زندگی می کنید
بخونمش؟
فکر نکنم بتونم
خانمها و آقایان حاضر در نیویورک
"خانم آدری هپبورن در "تعطیلات رومی
این خیلی زیاده
میخوام از تمام کسانی
که در ماهها و سالهای گذشته
کمکم کردند، راهنمایی کردند
.و خیلی چیزها یادم دادند، تشکر کنم
صادقانه سپاسگزارم
.وخیلی خوشحالم
امروزه نام آدری هپبورن (تعطیلات رومی1953)
در بالای سالن تئاتر میدرخشد
...از جلد مجلات ملی تا
.ستونهای روزنامه اخبار جنجالی نوشته شد
و همه در مورد اولین ستاره شورانگیز
.تعطیلات رومی" پارامونت، صحبت میکنند"
آدری هپبورن مثل هیچ بازیگر زن یا مرد
دیگه ایی نبود
اون جاذبه داشت
مردم عاشقش بودن
تازه واردی بود که خیلی محکم
.و تاثیرگذار بود
تو بعد از تعطیلات رومی یک شبه
به شهرت جهانی رسیدی
فکر کنم خیلی از دخترای اینجا
دوست دارند مثل تو ستاره بشند
براشون توصیه ای داری؟
تنها نصیحتی که میتوانم بکنم اینه که
همین که مطمئن باشند که می خواهند باشند کافیه
چون همانطور که اغلب گفته میشه
کار سخت وقتی با عشق انجام بشه .دیگه اونقدر سخت نیست
نگاه آدری یه چیزجدیدی بود
...دخترمعمولی مثل "دوریس دی" و
بمب های سکسی مثل "مرلین مونرو" به وفور بود
در آن زمان ستاره های زن فوق العاده ای وجود داشت
اما هیچ شباهتی به اون نداشتند
او زنی رو خلق کرد که در واقع وجود نداشت
.خودش بود
آدری برای مردم سراسر دنیا
.یک نماد بود
تصویرش، روش زندگیش
.این زیبایی فوق العادش
مردم دوستش دارند، و به دلیل چهره دوست داشتنیش یا لبخندش که
می شناسندش
اما یک آدری واقعی بود که مردم نمی شناختند
اون فقط آدم توی عکس چاپی نبود
.زندگی آدری خیلی بیشتر از اینها بود
آ
آد
آدر
آدری
یک عبارت زیبا
در کتاب آرتور روبنشتاین وجود داره
سالها پیش
وقتی زندگی خیلی سختی رو شروع کرد
او باید تصمیم می گرفت که زندگی را رد کنه یا عاشقش بشه
او میگه: همون موقع تصمیم گرفتم .بدون قید و شرط دوستش داشته باشم
.من به این حرف ایمان دارم
والدین آدری در هند هلند با هم آشنا شدند (اندونزی)
پدر آدری دیپلمات بود (کلمنس بلوکیو، نویسنده بیوگرافی)
و مادرش بارونس همسترا بود
.که پدرش فرماندار بود
آدری هپبورن هیچوقت به این موضوع اشاره نکرد
.ولی در خانوادش اشراف هلندی وجود داشتن
پدربزرگم، جوزف راستن هپبورن (شون هپبورن فرر،پسر آدری)
یک نجیب زاده بلند پرواز بود
یک پرتره رسمی از دهه بیست ازش هست
که اونو همانطوری که بوده، نشان میده
همیشه سبیل کوچکش رومرتب میکرد
.موهای مشکی صاف با کت و شلواری آراسته
او یک نجیب زاده بلند پرواز بود
با یه پیشینه مبهم
یه شجره نامه درست کرده بود ...که اون رو
به وارث دور پادشاه اسکاتلند میرساند
او درباره خودش خیلی فکر کرده بود
.ولی واقعا چیزی به حقیقت نپیوست
زمانیکه آنها در هند هلند زندگی می کردند
حس کرد که مارکسیست ها و کمونیست ها قراره زمام امور رو به دست بگیرند
پس به بلژیک برمیگردن
.و این زمانیه که مادرم در سال 1929 متولد شد
پدر آدری فورا از حزب فاشیست بلژیک
.که دوباره حیات گرفته، استقبال میکنه
اون همچنین به شدت مخالف یهوده
پدر و مادر آدری به آلمان نازی میرند
و از دیدن راهپیمایی ها به وجد میاند
اونا تحت تاثیر جوان سالاری ملت آلمان
.که زیر سلطه نازی ها بود قرار میگیرند
و مادر آدری، حتی چند تا مقاله
برای مجلاتی که رژیم نازی رو .ستایش میکردن، نوشت
این سال 1935 بود
دقیقا همون موقعی که پدر آدری خانواده اش را ول میکنه
.و میره انگلستان
و اونجا عضو فعال پیراهن سیاه ها میشه
.حزب فاشیست بریتانیا
وقتی جنگ شروع شد
آدری دریک مدرسه شبانه روزی در انگلستان بود
خیلی از لندن، جایی که پدرش زندگی می کرد .فاصله نداشت
پدرش حق ملاقات داشت که هرگز ازش استفاده نکرد
پس او تنها بود و بچه های دیگه
آخر هفته ها با پدرو مادرشان بودن
و تابستانها را با کارگرانی که مادرش .پیدا میکرد، میگذروند
مادرش حس کرد که رفتن اون
به هلند براش امن تره
چون خیال می کردن انگلستان ممکنه بمباران بشه
پدرش اونو به فرودگاه برد
.واین آخرین دیدار اونا بود
سپتامبر سال 1939 بود
که او با آخرین هواپیمایی که از انگلیس خارج شد پرواز کرد
.و به آمستردام رفت
اون اسم کوچک خودش رو عوض کرد
-اسمش "اِدا" بود، نه آدری-
.تا کسی شک نکنه که اون انگلیسی ـه
10ساله بودم که جنگ شروع شد
ماه سپتامبر و می بود
که آلمانی ها به هلند لشگرکشی کردند
چند ماه اول نمی دانستیم چه اتفاقی افتاده
اگه در6 ماه اول جنگ می دانستیم
که قراره پنج سال اشغال بشیم
ممکن بود همه خودمان رو بکشیم
.فکر می کردیم هفته دیگه تموم میشه
هلند بدترین جا بود
چون اسیر اس.اس شده بودیم
.نه ارتش
همه بی سر و صدا به زیرزمین می رفتن
نمی تونستی آزادانه حرف بزنی
مجاز نبودی به رادیو گوش بدی
ما اینجوری بزرگ شدیم
.با علم به اینکه همه زندانی هستیم
زمانی فرا رسید که مجبور شدیم
تو زیرزمین زندگی کنیم چون قسمتهایی ازخانه
.مدام مورد اصابت گلوله بود
روی تشک ها می خوابیدیم
و منتظر بودیم تا تیراندازی متوقف بشه
دایی هام را از خانه شون بردند
و تیرباران کردن
یکی به آلمان اعزام شد
اون یکی همیشه مخفی بود
دایی هام اولین اسیرانی بودن که در هلند تیرباران شدند
و این نقطه عطف بود
چون از آن روز به بعد
.تشکیلات مخفی شکل گرفت
ازش خواستن برای نیروی مقاومت پیام ببره (شون هپبورن فرر، پسر آدری)
.اونم داخل کفشش
و از آن زمان تلگراف شهر بود
امن ترین مسیر! یک بچه رو روی دوچرخه سوار کن
پیامی زیر کفی کفشش بذار
فرز و سریع! هیچ کس هم جلوی بچه ها رو نمی گیره
او برای نیروی مقاومت هلند بازی میکرد
نه تنها برای جمع کردن پول
بلکه برای سرگرم کردن مردم و رها کردن ذهن اونا
.از ترس و وحشتی که درش زندگی میکردن
از بچگی که در هلند بودم (افراد مرموز1952)
می خواستم بالرین بشم
به عنوان یک کودک
این رویای من بود
باله ، باله ، باله .چیزی که خیلی دوستش دارم
اونا نمایشنامه و اپراهای کوچکی اجرا میکردند
و سعی می کردن احتیاط کنند
تا توجه سربازان مهاجم را به خود جلب نکنند
در پایان اجرا
هیچ کس دست نمی زد فقط در تاریکی لبخند می زدند
رقص، طناب نجاتی در طول جنگ بود
این امر باعث می شد تا اون .به جایی که هست نگاه نکنه
این حس رقصیدن راهی
برای پرواز بود
.رقص براش، راه فرار بود
در طول جنگ خیلی لاغر بودم
...چون کم کم
عملا چیزی برای خوردن وجود نداشت...
همه بچه ها از سوء تغذیه
.عذاب می کشیدن
هیچ تدارکاتی وجود نداشت و مواد غذایی درمغازه ها موجود نبود
اونم آخرین زمستان و خب چیزی در زمستان رشد نمی کنه
میشد هویج و سیب زمینی رو برای مدتی نگه داری و همینطور شلغم
اما داشتیم تمومش میکردیم
.و این واقعا خیلی خیلی سخت بود
اون از قحطی هلند با نانی که از پیاز گل لاله درست میشد جان سالم به در برد
و وقتی هلند آزاد شد (اما کاتلین هپبورن فرر، نوه آدری)
اون تو زیرزمینش درهلند زندگی می کرد
و اولین نمایندگان یونیسف که بعد از جنگ
برای کمک به زنها و بچه ها اومدن حقیقتا اونو از قحطی بیرون کشیدند
او همیشه درمورد نحوه ورود آنها حرف میزد
و بسته شکلاتی که بهش دادند .مثل یه نقطه عطف براش بود
وقتی آزاد شدیم
خیلی هیجان انگیز بود انگار زندگی دوباره شروع شده بود
تمام چیزهایی که تاحالا نداشتی و ندیدی
تاحالا نخوردی و نپوشیدی... دوباره برگشت
همچین هیجانی بود
همین که تونستم
خیلی مشتاق بودم رقاص بشم
و درمدرسه باله رمبرت لندن
.بورسیه شدم
.یه قرون هم نداشتم و او من رو ثبت نام کرد
من در خانه اش تو یه اتاق زندگی می کردم و در آشپزخانه اش غذا می خوردم
.وقتی که با گروهش به تور رفته بود
ماهها در مدرسه اش آموزش دیدم
اما به خاطر جنگ
و وقفه ایجاد شده و سوءتغذیه
یه دوسالی از تمرین دور بودم
.تا اینکه به مدرسه رمبرت رفتم
دیرشده بود و من حتی به مهارتهای دخترای همسنم
نزدیک نبودم
او با ماری رمبرت صحبت می کنه و ماری میگه
همه این عوامل باعث ازبین رفتن
درصدی از شانست
برای تبدیل شدن به یه بالرین اول شده
وخب اون ویران شد
ولی چاره ای جز افسوس خوردن برای خودش نداشت
.و باید به راهش ادامه می داد
هیچ پولی نداشتم و باید کار می کردم
.و رفتم تو یکی از این گروهای نوازنده
در لندن غرق درکار نمایش شدم
این بهترین درمان بود
در یک گروه کُر، تو یه اتاق بزرگ
با دخترای دیگه
تمرین و رقص می کردیم و شبی دو تا اجرا میرفتیم
و از اون به بعد
زندگیم همین بود
کی سیگارمیخواد؟ (خنده در بهشت1951)
سلام عزیزم؟ - ...من یه رقاص بودم
این چیزی بود که همیشه .دلم میخواست انجام بدم
اصلا دوست نداشتم بازیگربشم ...یا جراتش رو نداشتم
.که به این کار فکر کنم
واقعا آلفرد (بی بندو بار1951)
بازیگرشدم چون باید امرار معاش می کردم
و شروع کردم به کارهای کوچیک درفیلم ها
.تا کمک هزینه ایی دربیارم
هرکاری که کردی من می دیدمت
در جنوب فرانسه سر یه فیلم فرانسوی بودم
"کودک مونت کارلو" (1953)
و اتفاقا داشتیم صحنه ای را در هتل پاریس کار می کردیم
و اون با شوهرش آنجا بود (کولت نویسنده ژی ژی)
فقط چند کلمه گفت
دوست دارم " ژی ژی" رو .در برادوی اجرا کنم
پرده آخر موفقیت بزرگ ژی ژی
و آدری هپبورن ...زیبای تازه کار قاره
.کسی که آخرین ستاره برادوی است...
این شانس من بود
که درعرض یک ماه دوتا فرصت بزرگ نصیبم شد
ویلیام وایلر
به انگلستان آمد تا یه بازیگر ناشناس پیدا کنه
دستور داده بود تست های زیادی بگیرند
و منم یکی از اونا بودم
و این تست هم نقش رو برام آورد
.و هم یه شغل عالی رو برام رقم زد
"تعطیلات رومی" فیلمی از ویلیام وایلر
12ساله بودم که تعطیلات رومی را دیدم
مثل یه الهام بود
من مثل اکثر دوستام پسرونه بودم (مالی هسکل، منتقد فیلم)
در برابر لباس زنونه مقاومت میکردم
...و می دونید که
اونروزها، به گمانم
همه دخترا دوست داشتن شاهزاده خانم باشند
ولی من هیچ وقت دوست نداشتم پرنسس باشم
واین آدری هپبورن بود
که یجورایی جایگاه پرنسسی اش رو ترک میکنه
.و این خیلی هیجان انگیز بود
گریگوری پک و آدری هپبورن
یه ترکیب بی نظیر بودند
اون یه کاوشگرـه، یه ماجراجو
موهاش رو کوتاه می کنه، که این تقریبا یه رهایی بزرگ ـه
خودش رو از زیر بار سنگین تاج و مو خلاص میکنه
وبا گریگوری پک پشت موتور سیکلت میشینه
و این تنها تجلی نهایی درجهت
.آزادی خود خواسته است
اون فعال ـه
منتظر کسی نیست که بیاد
اون از جوجه اردک زشت به قو
و از قو به اردک زشت در رفت و آمده
واینها نقش های شگرفی هستند که اوخیلی با شکوه
.ایفا میکنه و بهشون تجسم می بخشه
من میرم اون گوشه و برمیگردم
توهم با ماشین دور میشوی
او واقعا به عنوان بازیگر آموزش ندیده بود
اما برای اجرا تربیت شده بود
...مجبور بود از تجربیات واقعی زندگیِ
غم انگیز و دشوار خودش استفاده کنه
بطوریکه احساس میکردیم به او نزدیکتر و مأنوس تر هستیم
ازناکجا آباد (پیتر باگدانویچ، کارگردان)
.این ستاره درآن فیلم متولد شد
وقتی چنین اتفاقی براتون میوفته
با خودش تبعاتی به همراه داره
همه میخواستن مصاحبه کنند و من کار داشتم
.و باید یکسره کار میکردم
همچی برام تازه بود
.به همه جواب مثبت میدادم تو نمایش بودم
....مصاحبه میکردم، تو تلویزیون
فقط 4 سال بود که هلند رو ترک کرده بودم
و اشغال طولانی آلمان
باعث شده بود که نتونم سینما رو دنبال کنم
وخیلی عقب افتاده بودم
خیلی چیزا بود که نمی دونستم
چه رسد به اینکه بخوام به آینده فکر کنم
حتی نمی دانستم که قراره به فیلم دیگه ای منجر بشه
من یه اسکارغیرعادی زود هنگام گرفته بودم
.و واقعا نمی دانستم چی منو مشهور کرده
موقع کار در تعطیلات رومی
پیشنهاداتی از طرف ویلی وایلر
.فرد زینه من و بیلی وایلدر ارائه شد
...آدری احتمالا یکی از آخرین ستاره های
دوران طلایی هالیوود بود
اگه در آن دوره با همه ستاره های سینما ملاقات میکردی
می دیدی خیلی شبیه شخصیت هایی بودن که بازی کردند
.نکته همین بود
هنرپیشگی رو توسط نظام استودیویی
که به نظر در آخرین روزهای
.سینمای کلاسیک بود، آغاز کرد
آدری در دهه 50 و 60 تحت قرارداد بود (جنگ و صلح1956)
وفیلمهای زیادی برای قلعه پارامونت کارکرد
"از جمله "جنگ و صلح و سابرینا (اندرووالد، تهیه کننده و دوست خانوادگی)
.که اولین فیلمش با وایلدر بود
اولین روزی که سرصحنه اومد، حاضر و آماده بود (صدای بیلی وایلدر-کارگردان)
متنش رو از حفظ بود
نیازی نبود به زور ازش بیرون بکشم
همه عاشقش شدن
.منم همینطور
او بمب هالیوودی نبود
که فکر کنم بیشتر بازیگرای زن
.درآن زمان بودن
یهو مثل شیر وارد شد
چشمهای بادامی درشت و زیبا، موهای پرکلاغی
به "اوبر" که فکر میکنم میبینم
...او واقعا بطور متمرکز روی این کار میکرد
که خطوط زیبایی که او در ...بدنش داشت را برجسته کند
و این کارش نظیر نداشت
.بطوریکه کاملا ابتکار نوینی شد
اوبر و آدری درهمین اتاق همدیگه رو ملاقات کردن
تو همین سالن بزرگ
اوبر فکر میکرد قراره کاترین هپبورن رو ببینه
از این رو یک دیدارغافلگیر کننده براش بود
کاملا گیج شده بود
!پس گفت: تو کسی نیستی که انتظارشو داشتم
اون کاملا کوچیک، ظریف و بسیار زیبا بود
دختری با حیا و منحصر به فرد
اولش کاملا مجذوبش نشد
اما بعد که آدری اومد و ازش خواست که
لباس های سابرینا رو درست کنه
او تمایلی نداشت، اما موقع شام
آدری یجورایی افسون و متقاعدش میکنه
و روز بعد همکاری اونا برای فیلم شروع میشه
و حدس می زنم بینشون
.یه رابطه عاشقانه به وجود اومد
مد وقتی وارد زندگیم شد که لباس طراح درجه یک، اوبر دو ژیوانشی
را که برای فیلم "سابرینا" دوخت، پوشیدم
باید بگم مایوس نشدم
قشنگ بود و عالی دوخته شده بود
و من همیشه عاشق چیزای زیبا .و لباسهای شکیل بودم
بنظرم چیزی که اوبر در مورد آدری خوشش میومد
.این بود که اون یه دختر معمولی بود
در واقع او خیلی خبره بود
فکر کنم خیلی خوب میخواند یه رقاص بود
و بلد بود چطوری رفتار کنه
اونا کاملا همدیگر رو می فهمیدن
از خیلی جهات فکر می کنم براش جالب بود که برای کسی مثل اون لباس بدوزه
اون خیلی ریزنقش بود، و اسکلت کوچیکی داشت
بهرحال او از طریق لباسها و
با خطوطی که ایجاد میکرد
.به او اندامی رعنا بخشید
من و اوبر خیلی شبیه هم هستیم
ما چیزایی رو دوست داریم و از همان ها لطمه میخوریم
جفتمون حساس هستیم
یه کلمه خوب فرانسوی هست: دپویی
که یعنی بدون زیورآلات
-از همچی محروم-
در لباسهاش خلوصی وجود داره
.اما همیشه با حس شوخ طبعی
اوبر کار را خیلی ساده انجام می داد
فقط یک قوس کوچیک، یه گل رز کوچیک
یا یه همچین چیزی به طرح اضافه می کرد
همانطور که گفتم با .یه حس شوخ طبعی و یکم خوشمزگی
آدری و ژیوانشی سبکی را ابداع کردن
.به نام سبک آدری
وقتی هنرمندی با هنرمند دیگه ای همنشین میشه
.بهترین چیزها خلق میشه و اونا اینگونه بودن (میتا اونگرو، دوست خانوادگی)
وقتی عکسهاش رو می بینید
اون بلده چطوری خودش رو در لباس نگه داره
و بنظرم داره از طریق لباسها
شخصیتش رو نشان میده
و این واقعیتِ که آنها ارتباط افسانه ایی رو داشتند
که اینقدر منحصر به فرد بود
به ویژه در آن دوره
چون بنظرم اتفاق نادری بود
تقریبا هیچ بازیگر زن هالیوودی نبود
که با طراحی در دهه50
رابطه صمیمی داشته باشه
.و خب اونا حقیقتا تو این مورد پیشگام بودند
بیشترین نگرانیم همیشه این بوده
روی صحنه با چه کسانی خوب باشم؟
آیا می تونم کار رو انجام بدم؟
آماده می شدم که کارم رو درست انجام بدم
و صحنه را خوب بشناسم و
تا بعدش که کارگردان میگفت
تمومه بره برای چاپ. عالی بود، آدری
.فقط همین رو میخواستم
بهش لقب هنرمند عشق داده بودند
که بنظرم کاملا بجاست
اون داشت شخصا عشق رو تجربه می کرد
فکر می کنم بخشیش بخاطر اینه که درکودکی محبتی ندیده بود
مادرش خشن و ناخوشایند بود
و حدس میزنم ...باعث شد احساس کند که زشته
پس عقده ایی دراون بوجود اومده بود
ولی باعث نشده بود اوقاتش تلخ بشه
یا از مسیرمنحرفش کنه یا حالت تدافعی بهش بده
در عوض، مرتبا شکوفا می شد
و در سابرینا، البته که یه جوان احساساتیه
یه نوجوانِ
و نوجوونا همیشه بخاطرعشق می میرند
اما او واقعا اینطوره
و واقعا این کار رو انجام می ده
اون کسی ـه که به عشق اعتراف می کنه
و اینقدر شجاع هست که
خطرطرد شدن رو بپذیره و آغوشش رو قبل ازمرد باز کنه
و این یا بخاطر بدبینی مردهاست یا به عشق اعتقادی ندارن
.و اون کسی ـه که بیدارشون می کنه
دیوید دوست داری منو ببوسی؟
میشه؟ - آره -
یه بوسه دلپذیر و ابدی
واضحه که همه جا در جستجوی عشق بود
.چه در فیلم هاش و همینطور در زندگیش
سلام ، من آدری هپبورن هستم
اوندین یه داستان عاشقانه زیباست
که در آن مل فرر و من با هم بازی کردیم
مل نقش شوالیه سرگردان رو بازی می کنه
منم نقش حوری دریایی رو بازی می کنم
آن نقش خیلی شادیه
گریگوری پک و پدرم دوستای صمیمی بودن
وقتی "گرگ" از رم برمیگرده
میگه که تو باید این دختر رو ببینی که من تو فیلم باهاش بودم
.و اونا همدیگه رو میبینن و بقیه ماجرا
فکر می کنم همدیگه رو که دیدند
عاشق هم میشند
و خیلی خوشبخت بودن
هر دوشون دوست داشتنی بودن
،پدرم معلمی بااستعداد بود به پنج زبان صحبت می کرد
همچنین تباری نیمه اروپایی داشت
و از خیلی جهات شبیه هم بودند
هر دو آدمایی خیلی قوی بودن
درهر موردی با هم مشورت می کردن
و پدرم باهاش همکاری میکرد
.سرشام در مورد همه چی صحبت می کردن
"نظرت در مورد فیلمنامه چیه؟" "همان چیزیه که فکر می کنم"
"درمورد گروه فیلم بعدی چیه"
"...فیلمبردارش"
"درمورد موسیقی چی؟"
"چه حسی نسبت به این و آن داری؟"
مل بازیگر خوبی بود (صدای اندرو والد)
خودشو به پروژه ها می چسبوند و می ساختشون
.درواقع خودش تولید کننده بود
اون واقعا مردی مهربان و دلسوز بود
و از ته دل دوستش داشت
اونا از نظر تجاری خیلی باهوش بودن
در مورد انتخاب اسمش و یا نوع انتخاب کاری .که در حرفه اش بهش نیاز داشت
"چهره بامزه 1957" فیلمی از استنلی دانن
صحنه هایی از "چهره بامزه" به یاد دارم
عاشق این کار بودم چون آنها برای موسیقی می رفتند
ولی در اصل رقاص میشن
اونم نه یه رقاص خوب، اما من رقاص بودم
و همه نمایشهای موزیکال رو دوست دارم
خیلی نگران این کار بودم
یادمه اولین بار
فرد آستر روسرصحنه دیدم
می دانستم که برای رقصیدن با فرد آستر چقدرباید خوب باشم
ومی دانستم که نیستم
من یک نوع تکنیک بسیار ضعیفی داشتم
و ابدا یه حرفه ایی نبودم
و بازی در مقابل او بسیارهیجان انگیزبود
.اما من خیلی دلهره داشتم
در بیشترنقش هاش
ممکنه مثل یه دختر احمق بنظر برسه
اما او نوعی جاذبه در آن نقش ها پیدا میکرد
در "چهره بامزه" او جوری میرقصه
که کاملا ساختارشکنی ست
.این همون سبکی ِ که او با خودش میاره
خیلی خب حرکت کن
همینجوری بیا
به وضوح دارای استعداد در هر زمینه بود
این مهارت فوق العاده اش برای بازی جلو دوربین ـه که
میتونه پرنسس باشه یا کتابدار یا حتی یه مانکن برجسته (صدای مایکل اودان، عکاس و نوه ریچارد اودان)
"پدربزرگم ریچارد اودان بود و "چهره بامزه برداشتی آزاد از ازدواج اولش با دو اودان بود
پدربزرگم از کسایی که با احساس
بازی می کردن، عکس می گرفت
آدری آخر زیبایی بود
.هم باطنی و هم ظاهری
واضحه که چنین استعدادی جلوی دوربین
پدربزرگم رو مات و مبهوت بکنه
و وقتی به عکس هایی که از آدری گرفته نگاه می کنی
قطعا متوجه میشی که چه جور آدمی بوده
شاید به همین دلیل این استعداد پریشانش میکرد
چون خیلی عکس با دامنه بسیار زیادی داشت
چه نشان دهنده غم و اندوه و عشق و هوس باشد
.یا فقط بروز یک شگفتی به وجد آمده باشد
او عاشق ریچارد اودان بود
چون طول موج هردوشون یکی بود
مجبور نبود به آدری بگه چی کار کنه .او خودش می دانست
او از ابعاد مختلفی تشکیل شده بود
،همراه با تجربیات زندگیش
از رنجی که متحمل شده بود
تا خوشبختی که داشت تجربه می کرد
.و استعداد هنری که مدعیش بود
اگر به بایگانی نگاهی بندازید
متوجه میشید که مهمترین لباسهایی که مردم
برسمیت شناختن، اکثرشون لباسهایی بوده که او با "اوبر" کار کرده
لباسی که در "چهره بامزه" پوشید
یکی از نمادی ترین فیلم مد
.درآن دوران بود
اوبر چیزی جاودانه و سمبلیک خلق کرد
وقتی به گذشته برمیگردم
میبینم اولین بار که فیلم های آدری را دیدم
عاشق اون .و طرز نگاهش درفیلم ها شدم
"لباس "صبحانه در تیفانی
.یکی از نمادی ترین لباسهای تمام دوران هاست
از لحظه اول فیلم که از تاکسی پیاده میشه (صبحانه در تیفانی1961)
نماد تمام پاریس رو بنوعی درخودش داره
نون شیرینی توی دستش، گردنبند مروارید
موهای جمع شدش
و اون شبح سیاه افسانه ایی
.که خیلی ظریف و برازنده بود
و اون شد سمبل لباس یکدست سیاه
.و خودشم تبدیل به تندیسی از آن شد
همه الان فکر می کنند
اینکه هیچ چیزاستثنایی یا غیرعادی (ریچارد دریفویس، بازیگر)
.یا منحصر به فردی نداره، مزخرفه
!یعنی کسی نبود که بهتر از آدری باشه
حتی نمی خواهم چیزی داشته باشم
فقط اینکه جایی پیدا کنم تا با همه چیزام بریم توش
این یه اجرای واقعی بود
او این نوع دیوانگی رو در دخترعاقلی که
ترومن کاپوتی نوشته بود، ثبت کرد
و بسیار درخشان شخصیت پردازیش کرد
درواقع این شکلی نبود
اما اون فتحش کرد
.اون یکی از بهترین بازی هاشه
در واقع، فکر می کنم این نمادین ترین تصویرشه
اون همیشه هالی گولایتلی ـه
و برای تعریف کردن ازآدری اغلب از این نقش استفاده می شه
چه جوردختری ـه؟
اون چیزیه که این روزا در آمریکا (بهش میگند کوک(خل
یعنی چی؟
فکر کنم با "ک" نوشته میشه
یعنی عیاش سردرگم
.یه نوع دختره
شبیه شماست؟
.نه، من اینطوری نیستم
در واقع ترومن کاپوتی فکر می کرد اون بیش از حد شیک است
و کسی رو میخواست که به نظر برسه
زن شب ـه نه کسی که زیبا و
با وقار باشه
و فی الواقع تو اتاق مثل باکلاسها بدرخشه
.برخلاف یه همراه تزئینی بودن
....او داستانی رو
که مخصوص مرلین مونرو نوشته شده بود ...گرفت
و از اون نوع نقش سفارشی فراتر بردش
.و تبدیلش کرد به آنچه که می بینید
درواقع دوست داشت به این شخصیت هالی گولایتلی
بافتی کاملا متفاوت بده
.اساسا اون یه روسپی بود
هر جنتلمنی واسه رفتن
به اتاق آرایش یه دختر 50 دلار میده
و آدری این عمق را به نقش داد
من هالی نیستم لولا مای هم نیستم
نمی دانم کی هستم
مثل این گربه ام
جفتمون بدون اسمیم
به هیچ کس تعلق نداریم و هیچ کس هم به ما
حتی به همدیگه هم تعلق نداریم
رودخانه ماه، ترانه عالی بود که برای آدری هپبورن نوشته شده بود (جان لورینگ، طراح صحنه تیفانی)
او خیلی خوب آواز خواند
اما صدایش گام بالایی نداشت
این آواز حس افسردگی ایجاد میکرد
اما امیدی در انتهای رنگین کمان بهت میده
.بطوریکه میخوای به آنجا برسید
بعد از نمایش آزمایشی
با مدیراستودیو نشسته بودند که یکیشون میگه
اون آهنگ لعنتی رودخانه ماه باید حذف بشه
اون از روی صندلی میپره
و میگه: مگه از رو نعشم رد بشید
چون می دانست این آهنگ محبوب میشه
و میدونست بخاطرش چقدر زحمت کشیده
.تا بتونه اجراش کنه
این همون اتفاقیه که در تاریخ به عنوان
یکی از معروف ترین لحظات صبحانه در تیفانی ثبت شد
پس درک میکرد که چه چیزی مهمیه
احساسی که شاید خیلی از .تهیه کننده ها نداشتن
یه شیر زن بود
در موردش اینو نگفتن
فقط بعنوان مشت آهنین و دستکش مخملی توصیفش کردن
وباید ملتفت باشید که
ناسلامتی از تبار قوی ویکتوریایی بود
بعلاوه سالها تمرین باله
.سخت کوشیش و کارهای جسمی و روحی سخت
به همین خاطره که برای باقی ماندن ...درعالم هالیوود
به این قدرت و فرهنگ و پس زمینه احتیاج داشت
یجایی مجبوری برای اعتقاداتت بجنگی
او مجبور بود با ژیوانشی بجنگه تا
تمام چیزایی اضافی رو از لباس برداره چه یه پاپیون باشه یا هرچی
تا لباس سیاه پاک و عالی جلوه کنه
اون دوربین و نمای متوسط رو میشناخت
میدونست چی لازمه یا
چی لازم نیست دیده بشه
فقط هنرپیشه نبود
.ستاره سینما بود
بنظرتون نمیاد که او یک بازیگر پیچیده باشد
اما چیزی کاملا پیچیده در مورد او وجود داشت
من دوستت دارم اما من دیگر اون لولا می نیستم
در صبحانه در تیفانی
او یک شخصیت عجیب و غریب بود
منظور او، چیزی فراتر از زیبایی و مد روز بود
او کنجکاوی ایجاد کرد
این خودمختاریه که او بعنوان یک نماد مد مطرح میکنه
اما این تعریف محدودی از او است
زیرا او بیش از این حرفاست
او مثل ستاره هایی نیست که ...یجورایی احساس کنید
او آزادی بیشتری داشته
...احساس نمی کردی او اصلا برده
سیستم استودیویی باشه
این احتمالا بیش از هر چیز دیگه او را بزرگ کرد
بنظرم بیش از هر ستاره ای بهش فکرمیکنم
....و برای همینه که میگند
.وقتی او در اتاق ـه نمیتونی ازش چشم برداری
آرزوم این بود که یک بالرین بشم
و این آرزو واقعا برای سالهای زیادی ماند
بیش از هر چیزی در دنیا دوست داشتم رقاص بشم
اما این حرفه خوشبختی و خوش شانسی زیادی برام به ارمغان آورد
این برای من بسیار ارزشمنده
مردم او را دوست داشتند
بودن در کنار او مانند مسافرت با یک ستاره راک ـه
بهت خوش میگذره
...اول بار که با آدری آشنا شدم نمی دانستم
او یکی از بزرگترین ستاره های سینمای جهانه
او یه خانم خوبی بود که به خانه ما میومد (عکس کانی والد-مادر آندرو والد و دوست آدری)
آدری، خیلی عادی بود
مثل هر شخص دیگر
یادت میره که او یک ستاره سینما بوده
پسرم جیووانی شش ساله بود (آنا کاتالدی-تهیه کننده بیرون آفریقا-دوست)
...یادم میاد که ازم پرسید مامان
درسته که آدری یک ستاره سینما است
و من گفتم ، بله
او یک ستاره سینماست و بسیار مشهوره
و او ناامید شد و گفت
چرا مانند یک ستاره سینما زندگی نمی کنه؟
چرا اینطوری زندگی می کنه؟
...زیرا شیوه زندگی آدری ساده ترین چیزی بود
که تصورش رو بکنی
دو بار او را در اسکار همراهی کردم
او بهترین بازیگر و بهترین فیلم را ارائه داد
هر چقدر زود میرفتیم بازم دیر بود
یکبار به دلیل ترافیک ...مجبور بودیم
دو بلوک آخر را پیاده بریم
...اونم با جمعیتی که فریاد می کشیدند
این آدری هپبورن ـه
...آن زمان
تمام برنامه های گفتگوی آخر شب می خواستند از او دعوت کنند
و سلطان آخرشب جانی کارسون بود
بیشتر افراد مشهور از رفتن پیش جانی کارسون وحشت داشتند
چون او سلطان بود و می تونست زندگی حرفه ای شان را بسازد یا بشکند
اما این جانی کارسون بود که خیلی از آدری هپبورن ترسیده بود
به سختی حرف می زد
چی؟
فکر می کنید حالا که حرف از شوهرم شده باید دست نگه داریم؟
آدری تنها کسی بود که او ازش ترسید
چون یک ستاره بزرگ بود
هنوزم اون سطح شهرت را درک می کنم
که به نظرم یک ...شهرت منحصر به فرد است
چون تعداد کمی به این موفقیت رسیدند و حفظش کردند
او بطورمشهودی دارای ...شخصیت قدرتمندی بود که
خیلی جذاب بود و ...شما کاری نمی توانستید بکنید
جزاینکه عاشقش بشید
.اما همین نقطه ضعف باورنکردنی اش بود
...علاقه ای که با موفقیتم و با
...فیلمهایی که کار کردم بهش رسیدم
...همیشه ادامه داره
که باعث خوشحالی منه
موفقیت نیز خیلی زیاد به چشم ناظرین میاد
این طور نیست که هر روز صبح بلند میشم
و به آینه نگاه میکنم و میگم خب، تو چی موفق بشم
اونجا فقط منم
من فرد ایده آل شما برای نقش نیستم
می توانید خجالتی باشید و رقاص باشید خیلی بهتر از بازیگر شدنه
همیشه برای دیدن راش هایم میرفتم
...چون حس میکردم باید ببینم
به این دلیل که شاید چیزی باشه که بتوانم اصلاحش کنم
...اگر من موفق بودم
تماشاگران و مردم اند که چیزی را می بینند که من نمی بینم
عصر بخیر، پروفسور هیگینز حال شما کاملا خوب ـه؟
"بانوی زیبای من" (جورج کوکر)
آنچه همیشه به من خیلی کمک کرده لباس ـه
آیا شما برای کمی چایی میل دارید؟
چقدر لطف کردی اجازه بدی بیام
...غالبا(لباس)کمک بزرگی بود که
بتونی به نقش برسی
خوش وقتم
...بجز برای بار اول پایین رفتن از آن پله ها
..."اونم با لباسی زیبا در "بانوی زیبای من
بقیه اش دیگر خیلی سخت نبود
دوشیزه دولیتل، زیبا به نظر می رسید
ممنونم سرهنگ پیکرینگ
من کاملا نسبت به خودم آگاهم
و لباس همیشه به من اعتماد به نفس زیادی میده
نه، بد نبود
فکر می کنم او واقعا نگران بود
...بخاطر همین با پروژه هایی که
ازش یک تصویر کاملا بی عیب میساختن، جنگید
زیبایی در نگاه بیننده است
و چیزیه که من نمیتونم ببینمش
صبح ها که بلند میشم عیوب را می بینم
تمام تلاشم را می کنم تا خوب به نظر بیایم
دوست داشتم اینقدر قد بلند نباشم
دوست دارم پای کوچکتری داشتم
دوست داشتم یه شکل دیگه داشتم
مثلا بینی کوچکتری داشتم
دوست داشتم بلوند باشم و
.دوست داشتم همچیو تغییر بدم
این یک لحظه بسیار جالب زندگیش ـه
جاییکه او از بسیاری جهات خیلی شکننده شد
این هفته ها قبل از انتشار "بانوی زیبای من" رخ داد
او را متهم به سرقت نقش از جولی اندروز کردند
چون جولی این نقش را در برادوی داشت
،وقتی آنها فیلمبرداری را شروع کردند
از نظر فیزیکی کار دشواری بود
او در تمام کلاسهای آوازش شرکت کرد
و بعد بهش گفتند که دوبله میشه
(صدای آدری)
...استودیو، نگران صدای او
در مقایسه با صدای جولی اندروز بود
چون یک گام پایین تر بود
(صدای مارنی نیکسون)
بنابراین مارنی نیکسون را گذاشتند که .آوازهای این نقش را بخواند
وقتی او از این موضوع شکایت کرد جک وارنر او را مسخره کرد
گفت که حتی سگ رینتن تن هم دوبله شده
...برای اولین بار احساس کرد که
مطبوعات قصد دارند بهش پشت بکنند ...و این باعث
تشدید اضطراب و ناامنی شد
احساس کرد که چیزی روی او سنگینی می کند
...او یک ستاره بزرگ بود
.اما این زخم عمیقی بوجود آورد
پدر و مادرم در شش سالگیم طلاق گرفتند
مطمئنا این تا آخر عمر با من هست
،پدرم ما را ترک کرد و منو بی یاور گذاشت .شاید برای تمام عمر
او پدرش را می پرستید
یک عکس از مادرم هست که کنار پدرش ـه
عکسی که فقط یک عکس ساده است
احتمالا توسط مادرش گرفته شده
اما نمیتونید بگید که چقدر آن را دوست داشت
.و سپس یه روز او ناپدید شد
...مادرم خیلی با ملایمیت توضیح داد
...که او رفته سفر
و فکر نمی کنه که برگردد
فکر میکردم مادرم هرگز گریه را قطع نکند
او شب ها هق هق می کرد
صدای هق هق گریه اش را در اتاق مجاورمیشنیدم
و فقط سعی می کردم با او باشم
از روزی که رفت خیلی دلم برایش تنگ شده بود
در بچگی نمیشه کاملا این حس را درک کرد
حس درماندگی
و همینطور بیگانگی
واقعا درک نمیکردم و فقط میدونستم که پدر رفته
این اولین ضربه بزرگی بود که در کودکی بهم وارد شد
این یکی از آسیب هایی بود که .تاثیر خیلی عمیقی برمن گذاشت
...او واقعا در طول زندگیش
کمبود پدر را احساس می کرد
می دانم که این چیزی بود که واقعا با آن دست و پنجه نرم کرد
ولی راستش نتونست اونو حل کند
و در روابط عاشقانه اش بی تاثیر نبود
...اوقات سخت زیادی با پارتنرهایی که
.داشت میگذراند
...این سوال مطرح ـه که آیا آدری
در روابط خود به دنبال یک شخصیت پدر بوده
مل فرر یجورایی راهنمای حرفه اش بود
.اونجور که عکسهای چاپ شده نشون میدن
او و مل یک ازدواج طولانی وکاملا خوشبخت داشتند
.اما آنها به نوعی از هم دور شدند
آنها خوشبخت بودند و در ده سال اول یا بیشتر
در رایلی زندگی می کردند
من از این دو خاطره فوق العاده ایی دارم
...آدری با لباس خانه
...و مل خیلی برازنده زیر نور شمع
و رقصیدن با صدای ضبط صوت
اما آنها بمدت 17 سال با هم زندگی و کار کردند
پدرم مردی بسیار توقعی و سختگیر بود
و فکر کنم که این در .فرسایش آرام روابط آنها نقش داشت
او یک حرفه عالی داشت
اما بنظرم در زندگی خصوصی .زیاد خوش شانس نبود
...این احساس اضطراب و ناامنی
...که به وفور در او بود
در واقع ناشی از سوالات غیرقابل حل
و ازبین نرفتنی بود
آدری تمایل خود را برای دیدن پدرش به مل فرر ابراز کرد
.اونم در سال 1964، پس از 25 سال غیبت کامل
دیگه کنجکاوی غلبه کرد
می خواستم بدانم کجاست؟ هنوز زنده است؟
...از طریق صلیب سرخ
محل زندگی پدرم را پیدا کردم .که یه جزیره بود
او از سال 1939 پدرش را ندیده بود
...از قبل از جنگ جهانی
درواقع چند روز قبل از شروع جنگ
...و حالا او که ستاره بزرگی شده
با یک فرد کاملا غریبه ....که او را رها کرده بود
در یک مکان غیر قابل توصیف تجدید دیدار میکرد
به همراه شوهری که داشت ازش جدا میشد
و وقتی با پدرش ملاقات کرد
هرگز پاسخی برای سوالهاش نیافت
و همینطور نتونست .چیزی از او درخواست کند
وقتی داشت برام ماجرا را تعریف می کرد، گریه میکرد (جان ایزاک-عکاس و دوست)
میگفت که پدرش بسیار سرد بود
و اینکه تحویلش نگرفته
.گفت که واقعا این آزرده اش کرده
اون نوع بروز احساسات ...و ادراکی که
او انتظارش را داشت، پدرش بهش نداد
به رغم همچی آدری تصمیم گرفت او را ببخشد
...و اینکه هیچ اشاره ایی به تلاش
...برای رفع اشتباهاتش
یا سعی در اینکه او را به کاری که کرده اعتراف کند، نکرد
...احساس ناامنی که در او وجود داشت
در روابط او با مردان معنی پیدا کرد
...ترس از رها شدن
...یقینا چیزی بود که
.او در سراسر روابطش حس میکرد
هیچ کس هرگز کامل نیست
...اگر رفاقت و عشق کافی باشد
شما بر هر چی که باشه غلبه می کنید
اما بدیهی ست وقتی ..ازدواج دیگر جواب ندهد
.پس همه چیز ویران کننده می شود
آدری زیاد با مردان خوشبخت نبود. همین
من هفته آینده به کالیفرنیا میرم تا در این مورد بیشتر صحبت کنم
با همسرت یا بدون همسرت؟ - ...بدون همسرم میرم -
او آماده انجام چنین کاری نیست
آدری در سال 68 از مل طلاق گرفت
.اما ازدواج از قبل تمام شده بود
...پدرم بقیه عمرش را در
حسرت از دست دادن این رابطه گذراند
این رابطه، زندگیش بود
.زن زندگیش بود، شکی در آن نیست
تا آنجا که می توانستم ادامه دادم
به خاطر بچه، به خاطرهمینه که ادامه میدیم
...همچنین بخاطر احترام به ازدواج وعشق به
کسی که مطمئنا زمانی دوستش داشتید
همیشه امیدوارید که اگر ...یکی را بقدر کافی دوست بداری
...همه چیز درست میشه
...و همچی دوباره روبراه میشه
.اما این همیشه درست نیست
من می خواستم مادر بشم
...از همان بچگی بچه ها را دوست داشتم
و وقتی بزرگ شدم می خواستم بچه های زیادی داشته باشم
فکر کنم این موضوع محرک زندگی من بوده
این همان چیزیه که همیشه در تصمیمات من دخیل بود
چون خیلی دوستش داشتم و ...می خواستم بسیار شاد باشه
نه اینکه تمام مدت از خودم جداش کنم
.پس شروع کردم به عقب نشینی
"هنگام ساخت فیلم "صبرکن تا تاریک شود
شان به شش سالگی رسیده بود
و مجبور شد به مدرسه برود و دیگر با من سفر نمیکرد
.و من همش دلم برایش تنگ میشد
"صبر کن تا تاریک شود" فیلمی از ترنس یانگ
استودیو ازم می خواست که عینک تیره بزنم
و یک زخم هم نزدیک چشمم داشتم
به نوعی کور باشم
که مرا به شدت نگران کرد
به خانه زنگ زدم و او تب داشت
او خیلی دور بود و خیلی دلم برایش تنگ شده بود
من آرزوی این بچه را داشتم
این منو خیلی دلخور کرد
بنابراین، کم و بیش .فیلم ها را کنار گذاشتم تا در خانه بمانم
...وقتی پیش خانواده اش بود
یه جورایی به اوج خودش رسیده بود
او واقعا آن زندگی را نمی خواست
واقعا دوست داشت در کنار خانواده اش باشد
فقط می خواست .بطور ناشناس زندگی کند
واقعا بی سابقه بود
او به مدت 10 سال به هالیوود و فیلم های سینمایی پشت کرد
.10سال مهم
...نمیتونم به افراد زیادی فکر کنم
که شغلشون را ول کردند تا فقط درهالیوود باشن، چه رسد به شغل او
او درآن جا افتاده بود. اونو میشناخت
اولین بازیگری بود که یک میلیون دلار درآمد داشت
...همراه با الیزابت تیلور
...فرش قرمز براش پهن میشد
و نقشهایی که بهش پیشنهاد میشد .و او همه را متوقف کرد
...وقتی به اوج زندگی حرفه ایش رسید گفت
تصمیم دارم خانواده را به جای نقشهای بزرگ دیگر به انجام برسانم
چه نقشهایی که به او پیشنهاد شد. او همیشه در صدر فهرستی از خانمهای برجسته بود
اما به دلیل زندگی سختی که ...،در دوران بلوغ داشت
...،در دوران نوجوانی
.خانواده در اولویت اول همچی بود
نمی خواهم بافضیلت جلوه کنم
...خیلی آگاهانه بود
شاید تصمیم خودخواهانه باشه ولی باعث خوشحالی منه
که با فرزندانم در خانه بمانم
این فداکاری نبود زیرا ...فکر می کردم باید
.از فرزندانم مراقبت کنم
احساس خانواده حس بسیار مهمی ـه
فکر کردم ضروری ـه
من از بچگی یاد گرفتم که برای یه بچه خیلی مهمه که پدر داشته باشد
محروم شدن من از پدرم
...یا محروم کردن خودش از ما
باعث ناامیدی من شد
...اگر میشد مرتبا او را ببینم
...حس می کردم که مرا دوست دارد
.و منم پدر دارم
من ناامیدانه سعی کردم که .از این کار برای فرزندانم جلوگیری کنم
...وقتی از نظرعاطفی بسیار متزلزل میشید
بسیار قدرش را میدونی
.و تمایل زیادی به دادنش دارید
فکر کنم او باید به نوعی ...به خودش ثابت میکرد
که عشق بی قید و شرط هم ممکنه
.بنظرم تمام زندگیش فقط در حال فرار بود
...در سال 1969
دوست مشترک آندره و آدری آنها را به یک سفر دریایی دعوت کرد
و پس از این ملاقات تصمیم گرفتند که ازدواج کنند
...در ابتدای ازدواج
او خیلی خوشحال بود که همسر یک دکتر شده
...به یاد دارم که آدری به آندره
در تهیه دوز لیتیوم برای بیمارش کمک میکرد
.او خیلی به این موضوع علاقه داشت
در سال 1970 لوکا متولد شد
و ما به رم جاییکه او تا .سال 83 یا 84 زندگی کرد نقل مکان کردیم
...آدری و آندره
آنها پیوند بسیار محکمی داشتند
با اینکه خیلی با هم متفاوت بودند
.اما پیوند بین این دو بسیار قوی بود
من آندره دوتی را می شناختم، او یکی از دوستان ایتالیایی ام بود
وقتی آندره با آدری ازدواج کرد .ما بلافاصله دوست شدیم
...آدری زمانی که در رم زندگی میکرد
در اوایل دهه 70، همسایه من بود
.مادرم دوست بزرگ آدری بود
او عاشق رم بود آنجا خانه ساده ایی داشت
که پر از گل بود و عاشق بودن در رم بود
.و رم هم او را دوست داشت
می توانست کاملا ایتالیایی صحبت کند (نیلو لاکوپونی-گریمور)
پس من این احساس را نمیکردم
که با یک بازیگر یا یک خواننده باشم ...بلکه بیشتر
.احساس یکی از اعضای خانواده ام را داشتم
جاهای زیادی بود که همدیگر را میدیدیم
مثل سبزی فروشی، قصابی
او فقط شلوار و تیشرت میپوشید
.و مثل دیگران به خرید می رفت
سال 1972 بود
...و ما یک خانه بسیار ساده
در مکانی به نام بولگاری اجاره کردیم
یک خانه کوچک کنار ساحل بود
و ما یکی از این خانه ها را با آدری مشترک شدیم
آدری با آندره ازدواج کرده بود
و لوکا کوچولو رو هم داشتند
شان هم هر از گاهی به دیدنشون میومد
او دو فرزندش را میپرستید
واقعا عاشق آنها بود
همینطورم عاشق آندره
.آدری خیلی خوشبخت بود
...اما آندره
،بخشی بسیار مخربی در خودش داشت
او شخصیت پیچیده ایی بود
از طرفی یه پزشک جدی بود
.و بسیار حرفه ای
او روانپزشک بود
و واقعا خوب بود
.ولی بلاخره، یه رومی، یک مرد جوان بود
او خیلی زنا می کرد
...و یکی ازاین پاپاراتزی های ایتالیایی
.از او بیش از 200 عکس با زنهای مختلف داشت
ویرانگر بود، کاملا ویران کننده بود
و آدری خیلی رنج می برد
.به من گفت که من این همه رنج کشیدم
...اما مطمئن باشید که دکترها هیچ وقت
بفکر خانواده شان نیستند دستکم خانواده خودشان
آنها با بیمارانشان عالی هستند
اما نمی خواهند مراقب خانواده شون باشند
فقط قلب شما را می شکنن، همین
مردان انسانهایی هستند با تمام ضعف هایی که زنان دارند
شاید بیشتراز زنان آسیب پذیر باشند
بنظرم راحت میشه مردی را آزار داد
نمی توانید قضاوت کنید نمی توانید با انگشت اشاره کنید
نمی توانید کسی را قالب بزنید
...فقط باید شانس بیارید کسی را پیدا کنید
که بتونید خوشبختش کنید
.و اگر خوش شانس باشید بتونه خوشبختت کنه
...وقتی از رم دیدن کردم با آندره آشنا شدم
آدری با لوکا در حال استراحت بود
...آن موقع دکتر معتقد بود
بعد بارداری بهتره بخوابی
پس گفتیم، یالا، بریم به یه کلوب
پس منو برد به کلوبی در رم
.که فکر نکنم فکرخوبی بود
باید اون عکسای آدری را ببینید
در آن زمان بود که .برق امید از چشمانش رفت
واقعا نمی توانستم درک کنم ...که چرا چنین بانوی نازنینی
...مثل او مجبور باشه
...با مردی که لیاقتش را ندارد سر کنه
.اصلا درکش نمیکرد
می خواست تمام تلاش خود ...را برای آشنایی
با مردم رم بکند
...و مردم رم
آنها ذهنیتی بسیار متفاوت با آدری داشتند
.بسیار بسیار متفاوت
آنها غیبت می کردند سطحی نگر بودند
.بنابراین درکش برای او دشوار بود
وقتی پسر دومم به دنیا آمد
در آن زمان در رم زندگی می کردم
نمیتونستم او را به ...جایی ببرم، نه به پارک
...نه خیابان، نه حتی در تراس بذارمش
.بخاطر وجود پاپاراتزی
خیلی تودار بود
و همچنین خیلی از مطبوعات عصبانی بود
مثل اوناییکه از درخت بالا میرن و عکس می گیرند
همه دوست داشتند عکسی ازش داشته باشند
.حتی در خانه خودش به او آزادی ندادند
زندگی آدری تحت تأثیر ...افرادی قرار گرفت که
می خواستند حریم خصوصیش را بدزدند
.و این چیزیه که هیچ کس تحملش را ندارد
این چیزی نیست که شما آرزو ...کنید خانواده تان و
.زندگی خصوصیتان همیشه در صفحه اول باشه
...من با آدری بودم، رفته بودیم خرید
...و یک زن ازمیان مردم بهم نزدیک شد
و گفت آیا او آدری هپبورن ـه؟
...می خواستم بگم بله
...اما آدری را دیدم که رنگش پرید
و به من خیره شد و گفت نه ، نه ، نه
پس من گفتم ، نه ، نه او آدری هپبورن نیست
فقط شبیهش ـه
اونموقع تقریبا داشت می لرزید و گفت خدا را شکر
نمیدونی چه اتفاقی ممکنه بیفته
.منظورم اینه که خیلی وحشت کرده بود
فکر می کنم با این ازدواج .زندگی دشواری داشت
فکر میکردم که او واقعا نمی خواهد دیگه بازی کند
واز اینکه اورا برای فیلمم داشتم .هیجانزده بودم
"اونا همه دلقک اند1981" پیتر باگدانوویچ
...وقتی او جلوی دوربین رفت
فوق العاده حرفه ای بود
...و بعد وقتی گفتم کات
او با یه سیگار آدری میشد
...نسبتا عصبی بود. زیاد سیگار میکشید
.بسیار خوش مشرب اما مضطرب و شکننده
میدانستم که ازدواجش مشکل داره
...و اینکه اصلا با اون ازدواج
.خوشبختی میسر نبود
او مجبور بود که این ازدواج رو ادامه بده
به ویژه به این دلیل که آنها ...لوکا را داشتند و آندره می خواست
ازدواجی موفق داشته باشد
.اما نهایتا غیرممکن بود
وقتی شنیدم که آدری دوباره ...قصد داره طلاق بگیره
.اصلا غافلگیر نشدم
...او بر ایده یک خانواده کامل تلاش میکرد
...داشتن زندگی یه کدبانوی کامل
چیزای بسیار ساده ای که .یه زندگی ساده را میسازد
و فکر نکنم او چنین چیزی داشت
.برای هر چیزی مجبور بود بجنگد
داشتن یه سقط جنین غیرعمدی خیلی جانگدازه
مطمئنا یکی از دردناک ترین تجربه هایی که داشتم
اما طلاق هم همینطوره
...و احتمالا یکی از بدترین تجربیاتی است
که یک انسان می تواند از سر بگذروند
...بنظرم وقتی با مشکل روبرو میشید
...می توانید تنهایی را احساس کنید
...چون این تویی که باید اینکارو بکنی
یا تویی که باید تصمیم بگیری
...همه ما یک تنهایی ذاتی داریم
چون بالاخره وقتی ژتن ها .تموم بشه دیگه تنهایی
پدرم چیزی در مورد مادربزرگم میگه
اینکه مرموزترین چیزی که در مورد آدری مخفی نگهداشته شده این بود که غمگین بود
راستش فکر کردن در این باره منو ناراحت میکنه
...اینکه فکر کنم او
من واقعا فکر می کنم که او فقط می خواست دوست بدارد و دوست داشته شود
و بنظرم که او در زندگیش محبت کرد
اما فکر کنم که این محبت را از خیلی ها دریافت نکرد
برای زنی که ...محبوب ترین زن جهان است
داشتن چنین کمبود محبتی .بسیار ناراحت کننده است
....آرامش و سکوت
فقط اینا رو میخواست
لا پیزیبل انرژی بسیار مثبتی بهش میداد
میتونست در خانه باشد... (صدای ماریلنا پیلات-دوست و همخانه)
و فقط با طبیعت باشه و ...بسیار دور از هالیوود و
.مشکلات پاپاراتزی
نام لا پیزیبل در فرانسوی به معنای آرامش است (پیرلوئیجی اورونسو-دوست و همخانه)
لا پیزیبل ...یه خانه بسیار زیبا، یه مزرعه قدیمی
کاملا بازسازی شده در یک روستای زیبا بود
.ساخته شده در قرن هجدهم در سوئیس بود
در سال 84 لوکا که به مدرسه شبانه روزی رفت
آن زمان او رم را ترک کرد
.و برای همیشه به سوئیس نقل مکان کرد
بعد از یک زندگی پر کار، از ....وقتیکه یادش میومد
اون خوشایندترین چیزی بود که ...باعث شد دور بشه
.و در مکانی آرام و پرآسایش قرار بگیره
خانه ای بسیار جذاب و زیبایی بود
خانه رویایی او بود
بهم گفت می خواهم فقط آرامش داشته باشم
.بهمین دلیل پیشنهادات زیاد فیلمی را رد کرد
او ستاره ای نبود که مردم احمقانه بهش زل بزنند
اگر در خیابانی در نیویورک قدم میزد
مردم دیوانه اش میشدند
.اما در سوئیس، او شخص دیگری بود
عادت داشت سگ ها را در روستا بگردونه و از دهکده عبور کنه (هوبرت گلین-محیط بان)
.همیشه لبخند میزد و میگفت: سلام .حرف زدن با او همیشه جالب بود
من الان یک زندگی دارم، که مال منه
خانواده ام، فرزندانم
شخصا سعی میکنم کمتر در جامعه دیده شوم
تا بتونم زندگی واقعی داشته باشم یه زندگی خصوصی مثل شما
.فقط یک زندگی عادی روزمره
وقتی اوضاع تغییر کرده بود وارد سینما و هالیوود شدم
بله، اکران اول نمایشهای بزرگ، خانه های زیبا شام های شگفت انگیزی دیدم
اما در پایان امروز در خانه ام و با
افرادی که برایم مهم هستند .سگهایم، بویژه با فرزندانم زندگی میکنم
خانواده ما زندگی در لا پیزیبل را شروع کردند
و از همان ابتدا با آدری رابطه برقرار کردند
مادرم آشپز شخصی آدری بود
.و آنها خیلی با هم غذا می پختند
پدر و مادرم به او نزدیک بودند
.چون همه با هم زندگی میکردیم
پدرم باغبان شخصی بود
آدری و پدرم کاملا به باغ علاقمند بودند
و او بسیار افتخار میکرد که قادره ...سبزیجاتی را بپزد که
.از باغ میچیند
من عاشق آن خانه و باغ هستم
درختان میوه و همچی در آن رشد می کند
چندتا سگ دارم
...چیز زیادی در مورد باغبانی نمی دانم
اما من دوست دارم در باغ پرسه بزنم
به نظرم بسیار خوشایند، بسیار .آرامش بخش، یک درمان خوب است
من با خوشحالی بی نظیر به حرفه خود نگاه می کنم
اما هر چیزی زمانی دارد
...و فکر می کنم در این مرحله از زندگیم
نمیتونی نادیده بگیریش
من دختر خوش شانسی هستم
...با اینکه اغلب در جهنم بودم
اما همیشه خدا از در طرف دیگر بیرون میام
.یا با کمک کسی، یا اتفاقی
.رابی یک مثال زنده آن است
رابرت رفیق مرل اوبرون بود
...و وقتی مرل درگذشت
تمام داراییش را به رابرت واگذار کرد
...بنابراین رابرت تصمیم گرفت
...تمام جواهرات مرل را برای خیریه
به حراج بگذارد
.و در این حراج رابرت و آدری آشنا شدند
هر دو خیلی خیلی غمگین بودیم
و در مورد بدبختی مون صحبت کردیم
...من در یکی از بدترین دورانم
در پایان ازدواجم بودم
بنابراین هر دو با آبجوهامون گریه میکردیم
او بسیار دوست داشتنی ـه .یک مرد بسیار خونگرم و با محبت
میتونم بهش اعتماد کنم، به عشقش اعتماد کنم
اصلا نمی ترسم که از دست بدمش
.او از هر نظر به من اطمینان میده
آنها هرگز ازدواج نکردند اما واقعا بنظرم که آنها عاشق یکدیگر بودند
.واقعا همینطور بودند
رابرت آن چیزی که آدری نیاز داشت بود
مهربان، همدم، حاضر
.و امنیت
عجیبه، که ما همدیگر را پیدا کردیم
...هر دو تبار هلندی داریم
اما این امر قدری روابط ما را خاص کرده
...این به صمیمیت عشق ما نسبت به هم
.و به دوستی ما می افزاید
ما چیزهای یکسانی دوست داریم و یجور زندگی را دوست داریم
ما یک زندگی آرام دوست داریم ما عاشق روستا و سگ هایمان هستیم
و هر کاری که با هم انجام میدیم بسیار سرگرم کننده میشه
.ما با هم خیلی خوشبختیم
مادرم بهم گفته بود که ...آدری خیلی خوشحال بود
...و برای خانواده م توضیح داد
چگونه با مردان خارق العاده آشنا شدم
...و او از آنچه خواهرم
درباره یک مرد جدید تصور میکرد تعجب کرد
...،بنابراین از مادرم پرسید
به نظرت اشکالی نداره؟
آنها دوست داشتند در خانه مادرم بمانند
یک گوشه برای مادربزرگم جور کردند
و بهش اتاق آدری میگفتند
آنها میومدند پایین و در آشپزخانه شون می نشستند
و قهوه میخوردند و در مورد لیست غذا صحبت میکردند
و اینکه چه کسی را میخواد برای شام دعوت کند
.اونجا همیشه محبت زیادی وجود داشت
او خیلی خیلی خوشبخت بود
و می خواست .لحظاتی آرام در زندگیش داشته باشد
دایی زاده او کنسول هلند در ماکائو بود
....و از او دعوت کرد که بیاید و به
این کنسرت زیبا ملحق شود تا آنرا با هم برای یونیسف برگزار کنند
و گفت چرا چند کلمه در مورد کودکان نمیگی
در مورد تجربه هات از جنگ
او اینکار را در یک سالن پر کرد
و بعد اینکه او صحبت کرد ...معلوم شد رئیس یونیسف
جیم گرانت، در بین تماشاگران ـه و به ما نزدیک شد
نظرت در مورد سفیر تمام وقت" "یونیسف بودن چیه؟
...من مشتاقانه منتظر دورانی بودم
که بعد از اونهمه ...دوندگیهایی که
...از بچگی
...تا روز بازنشستگی کردم، بتونم
...از باغ و سگها
و هر آنچه دوست دارم مراقبت کنم
که بنظرم بهشت بود
اینکه یه بار دیگر به تمام جهان ...سفر کنم
واقعا خوشحالم که این کار را انجام بدهم ...زیرا من بخاطر کودکان
.به کره ماه هم میرم
در تمام زندگی یونیسف را می شناختم
...و این یک اتفاق شگفت انگیزی برای منه
.که آنها بهم اجازه می دهند این کار را بکنم
او بابت این حمایت خوشحال بود افتخار میکرد و سعادتمند بود
او به دلیل خوبی پیشنهادهایش را .ارائه می داد
فکر کنم اونهمه عشقی که ...او به بچه ها
...و مادران سراسر دنیا داشت
و بنظرم این راهی .برای بهبودی خودشم بود
او در طول جنگ زندگی کرده بود
و به این دلیل نه تنها ...گرسنگی جسمانی را میفهمید
بلکه گرسنگی روح را هم میشناخت
که این امر او را قادر میساخت تا با .این کودکان ارتباط برقرار کند
گرسنگی مشکلی بود که
در کودکی او را آزار داده بود
من معتقدم این چیزی بود که .او هرگز فراموش نکرد
اولین چیزی که بعد از آزادی در هلند به یاد میارم
...ورود صلیب سرخ و یونیسف
و پیدا کردن تمام ساختمانهای خالی ...و پر کردن آنها
.با غذا و لباس و دارو بود
...وقتی جنگ تموم شد من
از سو تغذیه نسبتا زیادی رنج می بردم
بنابراین خدا می داند که ارزش غذا را می دانم
فکر کنم کل زندگیم با آن خاطرات شکل گرفته
به عنوان یک کودک
من یک طرف زندگی را می شناختم
که همون رنج زیاد و فقر شدید بود
.آن تصاویر هرگز و هرگز مرا رها نکردند
اما بنظرم شاید ...مهمترین چیزی
که در طول زندگی ...آن دوره خاص به آن دست یافتم
...اینه که با بدتر شدن اوضاع
...چیز شگفت انگیزی در بشریت وجود دارد که
...تحت شرایطی مانند آن
.شما بیشتر به همدیگر نیاز دارید
و اگر این حرفه چیز خاصی را برای من به ارمغان گذاشته
این حقیقت است که این صدا را برایم گذاشته
چیز غریبیه، مردم بازم مرا میبینند تا با من صحبت کنند
.تا من بتوانم به نفع کودکان استفاده کنم
کجا بشینم؟ - میتونی اینجا بشینی -
اینجا
خب واقعا بعنوان یه سفیر اگر طرفدار یونیسفباشید
چیزای خیلی پیچیده ایی هست ...علاوه بر دیدن
و ملاقات با رسانه ها و ...و به طور کلی صحبت با مردم
پشتش حمایت از نیازهای کودک است
و کودک زیادی وجود دارد .بنابراین کارهای زیادی برای انجام دادن هست
آدری این تعهد را بسیار جدی گرفت
و قبل از هر ماموریتی وضعیتش را بررسی میکرد
از لحاظ سیاسی مطالعه میکرد ...و خیلی با مشکلات
اجتماعی درگیر میشد
و برخلاف تمایل آنها میخواست صلح برقرار باشد
و درگیر یک .مأموریت پر تنش شد
در پایان جنگ، او جامعه را دیده بود ...و قولی که
دیگر هرگز این اتفاق نخواهد افتاد
و اینکه ما برای جلوگیری از آن تضمین میدهیم
و حالا به 35 سال بعد اومده بود
.و خود را در اردوگاهی در سومالی میبینه
...در سپتامبر سال 1992 (ادیت لدرر-خبرنگار جنگی)
من در سومالی بودم و برای آسوشیتدپرس گزارش می دادم
در مورد قحطی که آن کشور را فرا گرفته بود
آدری در حال بازدید از برنامه هایی بود ...که یونیسف
برای سوتغذیه کودکان درآن شرکت داشت
در جایی مانند سومالی ...میتونی ببینی که
واقعا غذای کافی برای کمک رسانی نیست
و فکر کنم او از .این همه مرگ بسیار ناراحت بود
...در ورود به یک مرکز غذا برای بچه ها
بوی مرگ را حس میکنید و اجساد را می بینید که می برند
با اون صورتهای کوچک
.غیرقابل تحملـه
...بعدش به عظمت آن پی برد
فاجعه ایی که ما هم دیدیم
درواقع روی تو اثری میگذارد
که مدام میخوای برگردی و برگردی
.یجورایی اعتیاد آوره
"همیشه 1989" استیون اسپیلبرگ
می دانستم که او بخاطر اضطراب و اینا غر می زند
می خواست دردش را تسکین دهد
.اما نتوانست
او از این واقعیت ...که میگذاشتند این اتفاق اونم
در قرن بیستم رخ دهد، عصبانی بود
اونم بعد از محرومیتهایی ...که به دلیل جنگ جهانی
از سر گذرونده بود
ما در جنگ جهانی نیستیم
و هیچ دلیلی برای اینکه .کودکانی در جایی گرسنه باشند، وجود ندارد
دیدن کودکان کوچکی که در مقابل چشمان شما می میرند
فقط چون گرسنه اند
کاملا غیر قابل قبول است
و من از دست خودمان خشمگینم
من به گناه جمعی اعتقاد ندارم
.اما به مسئولیت جمعی معتقدم
بنظرم از لحظه ای که ...پا به عرصه میذاری
...منظورم
لحظه ای که کودکی در حال نفس نفس زدن می بینید
اونم در آخرین لحظات زندگیش
شما با عجله به خانه می روید تا .هر کاری که می توانید بکنید
من آدری هپبورن هستم
این یک درخواست فوری .برای کودکان است
او یک زن بشردوست بود
و معتقد بود که ...پایه و اساس هرچیز
...آموزش به کودکان
و مراقبت از آنهاست
.او خیلی به بچه ها علاقه داشت
من به خیلی از کشورها میرفتم و ما با همدیگر دیدار کردیم
او میخواست بداند در مالی چه دیدید؟
در سومالی چه دیدید؟
خب او همیشه می خواست بداند چه خبر است
یه بار می خواست به بنگلادش برود ...میگفت
همه از بنگلادش منصرف می شوند
زیرا آنها هر ساله در موسم ...بارندگی دچار سیل
و لغزش زمین می شوند
...بنابراین گفت
اونا کسانی اند که دوست دارم برم و ازشون حمایت کنم
او سعی کرد با هرچی که میشه
.آدمای مهم را درگیر اهدافش کند
باید به مردم توضیح داد که
روش های دیگری برای کمک وجود داره
نه فقط با دادن پول .بلکه با تحت فشار قرار دادن دولتهایشان
او یک بار مقابل کنگره آمریکا حاضر شد
و درخواست بودجه اضافی برای شرایط اضطراری خاص کرد
و در عرض یک ساعت 60 میلیون دلار از آنها دریافت کرد
این نشان داد که .او چه قدرت شگفت انگیزی دارد
او از اسم خود برای چیزای خوب استفاده کرد
...اگر همه این کار را می کردن
.دنیا کمی بهتر میشد
بنظرم یک مزیت بزرگ اینه ...که با گشت و گذار در
جهان همانطور که در ،هفته های اخیر انجام دادم
میتونم به حفظ گروه فوق العاده ایی ...از جوانان بین المللی که
در اتیوپی کارهای زیادی میکنند، کمک کنم
پزشکان ، پرستاران ، مددکاران جوانی که کودکان را نجات می دهند
بهتر است که آنها در ...آنجا بمانند و من با
سخن گفتن با شما این کلمات .را در سراسر جهان نشر دهم
از خود گذشته بود و متوقف نمیشد
فقط می خواست ادامه دهد و ماموریتش را به اتمام برساند
...رابرت بهم می گفت
...ای کاش بین این کارها
...کمی وقت بهش میدادند
...اگر یونیسف می گفت
...فکر کنم اگر به سودان بروید خوب باشه
خب او می خواست بره اونجا
...و منم نگران بودم. و گاهی میخواستم نره
او میگفت نه، نه، نه، من قوی ام
میتونم انجام بدم. میخواهم برم
بنابراین رفت
...گاهی میگفت
بعضی اوقات فکر میکنم که آیا این کار فایده ای دارد
میخواستم بهش حرف همیشگی یه ...روزنامه نگارعکاس را بگم که
...بعضی وقتا تعجب میکنم که
با عکسهای من اتفاقی بیافتد
اما بعد هر بار که او می رفت ...و یک کار تبلیغاتی انجام می داد
یونیسف همیشه می گفت که آنها ...بابت حضورش
در هر برنامه گفتگویی ...یا نمایش تلویزیونی
بیش از یک میلیون دلار درآمد کسب میکردند
.همین باعث خوشحالی او میشد
...از وقتی به یونیسف پیوست تا پنج سال بعدش
رشد یونیسف دو برابر شده بود
و فکر نکنم این اتفاق .از زمان جنگ به بعد رخ داده باشد
عزت و عشق چیزیه که ما همیشه در موردش صحبت میکردیم
فکر کنم برای یافتن عشق تلاش میکرد
و دلیل اینکه خیلی برمحبت تأکید داشت
...احتمالا همین بود
با اونهمه رنجی که او متحمل شده بود
بخشی از آن نوع عشقی که انتظارش را داشت از دست داد
ولی او می خواستش
و به همین دلیل ـه که فکرکنم ...می خواست این را
با بچه ها سهیم باشد
او همیشه می گفت: دوستت دارم
و هرگز جلوی خود را نمیگرفت
او در مورد کودکانی که رنج می بردند بسیار دلسوز بود
.او واقعا عاشق انسانیت بود
بشر دوستی یعنی رفاه انسان
و پاسخی به رنج بشر
چیزی که سیاست باید باشد
...بنظرم شاید با گذشت زمان
...به جای سیاسی شدن
کمک های بشردوستانه مردمی شدن سیاست بوجود بیاد
.من روزی را میبینم اینا همه یکی شوند
نمی توانیم تسلیم شویم
...ما امکاناتی داریم وقت داریم
و باید دوست بداریم
.ومراقب این میلیونها کودک باشیم
در فوریه ، یک سال قبل از مرگ خانم آدری، طوفانی رخ داد
این طوفان باعث سقوط این درخت بید بزرگ شد
بسیار ناراحت شد زیرا عاشق وقت گذرانی زیر این درخت بید بود
یکم باهاش قدم زدم، او گفت، من بعدی هستم
خیلی ناراحت شدم اما نمی توانستم جواب بدهم .و جواب هم ندادم، فقط گوش دادم
خوب، فهمیدم که ...چیزی در جریان ـه
به ویژه در یک هفته
چون آدری در باغ قدم میزد
و پدرم در باغ کار می کرد
او از آدری پرسید پس کی میخواهی دوباره بیایی کمک من؟
...و او گفت من بهت کمک میکنم
اما نه آنطور که قبلا کمکت میکردم
.من جور متفاوتی کمکت خواهم کرد
...وقتی با هم در سومالی بودیم
بخاطر مالاریا قرص میخوردم ولی اونا مرا بیمار کردند
...بنابراین به آدری گفتم
بنظرم این قرص را کنار بگذارم چون بیمار شدم
او گفت منم همین فکر را میکنم
درد زیادی در معده ام دارم
و فکر کنم از قرص مالاریا است
منم ولش کردم
...اما این قرص مالاریا نبود
.که این درد معده را ایجاد میکرد
قطعا می دانست که مشکلی پیش آمده
ولی هرگز در موردش صحبت نکرد
.و پیش خودش نگه داشت
...برای یونیسف
...برای تهیه یک مأموریت به سارایوو
شهری که محاصره شده بود، رفتم
بدون تماس با کسی دو ماه آنجا بودم
چون در محاصره بودیم
و بعد از دو ماه به یک خط تلفن دست یافتم
بنابراین به خانه اش زنگ زدم و جیووانا پاسخ داد
گفتم جیووانا خانم را صدا بزن
جیووانا گفت سینیورا اینجا نیست
شما نمی دانید همه مطبوعات پر شده
او خیلی مریضه و در لس آنجلس است
گفتم نه نمیدونستم
جیوانا مدام گریه می کرد و من خشکم زده بود
پس با رابرت تماس گرفتم و او گفت که او سرطان دارد
گفت که باید شیمی درمانی کنه که گفته، نه، شیمی درمانی نه
بنابراین وقتی بگی شیمی درمانی نه
.می دانستم اوضاع واقعا بد است
از مادرم خواستم که اگر میخواد با او به سوئیس پرواز کند
اما مادرم گفت نه، من اینجا خداحافظی می کنم
می خواهم ببینم که با لبخندی بر لب میری
چیزی بین آن دو بود
...او می دانست که این
.آنها دیگر یکدیگر را نخواهند دید
...هیچ کس فکر نمی کرد خیلی بد
و خیلی سریع باشد
او بسیار آرام بود
...معمولا شما می ترسید
اما او اینطور نبود
او بسیار بیمار بود
ازم پرسید که من چجوری ام
چیزی در دلش داشت
در غیر این صورت ...در آخرین لحظات زندگی
.اینگونه عکس العمل نشان نمی دهید
او در اتاق خوابش بود
و همه دورش ایستاده بودیم
برای آخرین بار بوسیدمش
.و این آخرین باری بود که او را می دیدم
من عاشق حرفه ام بودم و عاشق کار فیلم و همه دوستام وغیره بودم
اما بنظرم هر کاری زمانی دارد
آرزو دارم مدتی به کارهایی ...که دارم میکنم ادامه بدم
تا اینکه دیگر انرژی کافی نداشته باشم
.و همین. که یعنی وقت تمومه
مادرم 20 ژانویه 1993 در ساعت 8 شب درگذشت
وقتی پرستار آنجا را ترک ...میکرد من میموندم تا
...مراقب نحوه استفاده از داروهای ضد درد
و تعویض پانسمانهایش باشم
...روی صندلی حصیری ایی می نشستم که
.در چند هفته آخر زندگیش کنار تختش بود
من آنجا می نشستم و یجورایی چرت می زدم
او نیمه شب بیدار می شد
و در مورد چیزهایی صحبت کردیم که برایش مهم بود
فکر کنم او همیشه ...در طول زندگیش احساس
کمبودهایی داشت
احساس کرد که اشتباهه اینجا بنشینه
و تا ابد غبطه این لحظات رو بخوره
او مجبور بود با زندگی صلح کند
چون چاره ای نداشت
اغلب می گفت که ...نداشتن حق انتخاب یک شانس ـه
.تا به جلو حرکت کنی
....از کودکی به من آموختند
رفتار بدی ـه که توجه دیگران را به خودت جلب کنید
و هرگز نباید از خود منظره تماشایی بسازی
...بعدش رفتم و یک زندگی نسبتا خوبی با
.انجام این کار ساختم
آدری هپبورن قطعا یک انقلابی بود
میراثی از هنر
...میراثی از شادی که
.از او بسیار نیرومند ساطع می شد
او چنان بر چیزی بی منتها اصرار داشت
.که فکر نمی کردم هرگز پیر شود
حتی امروز هم بنظرم هنوز الهام بخش ـه
.او یک نماد کامل است
او همیشه همه جا هست
و بنابراین به نوعی، بخشی از او هنوز اینجاست
.میراث او هنوزم اینجاست
او مطمئنا ضربه دید .و آن را به عشق تبدیل کرد
بسیاری از مردم عشقی دریافت نمیکنند
...و وقتی بزرگ میشند
واقعا ناراضی و کینه توز میشند
اما من فکر می کنم او در عشق ورزیدن بهترین بود
به این دلیل که عاشق مردمی شد که
.واقعا به آن نیاز دارند
...عشقی که او بدست نیاورد
او را به یک دهنده و گیرنده عالی عشق تبدیل کرد
و این حدس منه که چطور .تا به امروز او اینقدردوست داشتنی مانده
...او لحظات سختی را پشت سر گذاشت
...اما انسانیت و منش اش
...در شکرگزاری از زندگی را
.می خواست با دیگران به اشتراک بگذارد
.راهش را هم پیدا کرد
او یک بار گفت که کریسمس1992
بهترین کریسمس او بود
زیرا که .مطمئنه که ما دوستش داریم
او کسی بود که قادر به دوست داشتن بود
او رابرت را بسیار دوست داشت
و البته بچه هایش را دوست داشت
...و تا پایان زندگیش
.خودش را دوست داشت
در پایان زندگیش به افراد حاضر در اتاق توضیحی داد
...که کسایی آن اطرافند
که قصد داشتند او را ببرند،گفت شما نمی توانید
آنها را ببینید اما آنها همان جا نشستند
.و منتظر من هستند
...شاید مهمترین کاری
که من در طول زندگی کردم
اینه که هرآنچه رنج کشیدم
.بهم کمک کرده تا بعدها جبران کنم
وقتی دوست بدارم، بدون قید و شرط دوست میدارم
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.