..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. ‏ .:: @bollbolljan_com ::.
‫سلام، آماندا
‫صبح بخیر
‫- سلام ‫ - سلام، عزیزم
‫سلام عزیزم. لباسا رو از لباسشویی آوردم
‫آماندا. نه، نه، نه
‫می‌شنوم، آماندا. بجنب
‫- باشه! ‫- خیلی خب!
‫تولدت مبارک، آماندا
‫خیلی خب، خوبه. همگی کارتون حرف نداشت
‫فردا ساعت 5 می‌بینمتون
‫خوب غذا بخورین و استراحت کنین
‫و اگه مشکلی واسه کسی پیش اومد، ‫من رو در جریان نذارین
‫خیلی خب، خوبه
‫آماندا
‫- کارت خیلی خوب بود ‫- ممنون
‫- چه خبر، ریک؟ ‫- بیخیال بچه‌ها
‫چه خبرا؟
‫چه کیف خوشگلی
‫- لطفاً بس کن ‫- وای، چه قشنگه
‫- کیفم رو پس بدین ‫- خیلی خوشگله
‫بدو دیگه، کلاسم دیر میشه
‫بیخیال، لطفاً. پسش بده. ‫بس کن، خواهش می‌کنم
‫- هی، عزیزم، خیلی خستم ‫- دارم میرم بخوابم
‫همین حالا بهش زنگ بزن
‫بای بای
‫سلام، همین نزدیکیا بودم
‫باخودم گفتم یکم برات چیز بخرم
‫اومدی اینا رو بدی،
‫یا کنسرتو رو ببینی؟
‫عه... جفتش
‫همم
‫فک کنم یه سالی هست که این غداها اینجان
‫- همم ‫- چیز دیگه می‌خوای برات بیارم؟
‫نه، همه وسایل لازم رو دارم
‫- عشق ‫- چی؟
‫عشق، تنها چیزیه که لازم داری
‫- چه خبر؟ ‫- راب داره با حمله‌قلبی‌ش کنار میاد
‫کیت دوست‌پسر جدید پیدا کرده
‫- از قبلیه حالم بهم می‌خورد ‫- ولم کنین
‫- ریک رو هنوز دارن اذیت می‌کنن ‫- بس کنین. بیخیال
‫بیخیال، خواهش می‌کنم
‫ولم کنین. بس کنین
‫لوییزا کِی عروسی می‌کنه؟
‫ویل؟
‫همه اطلاعاتش تو کمدشه
‫آره، می‌دونم، ولی کِی عروسی می‌کنه؟
‫هشت روز دیگه
‫اوه، عالی شد. وقتم آزاده
‫ممنون که دعوت کردی
‫چه لباس قشنگی
‫فرناندو کارش داره خیلی بهتر میشه
‫خب، داره میره سمت کنسرتو
‫ساعت چند شروع میشه؟
‫شش
‫پس چرا داره اینقدر تند میره؟
‫نه!
‫ویل
‫ها؟ چی گفتی؟
‫متوجه فرقی شده بودی؟
‫نه
‫نه؟
‫آره
‫آره؟
‫خوابش نمی‌بُرد
‫ولی فقط مال شبایی بود که ‫فرداش کنسرتوی مهمی داشت
‫خب...
‫هرکاری که بکنیم، چیزی رو عوض نمی‌کنه
‫صدای جیرجیر لاستیکش اومد
‫سعی کن یکم بخوابی، باشه؟
‫فردا کُلی کار داری
‫- خوشت اومد، آماندا؟ ‫- آره
‫خوبه
‫عه.
‫کی رو کشیدی، آماندا؟
‫- دوستم رو ‫- جدی؟
‫- همون دوستته که هیچوقت ما ندیدیمش ‫- آره
‫همون دوستشه
‫تاحالا با دوستت حرف زدی؟
‫نه خب، ولی همیشه پیشمه
‫اسم دوستت چیه؟
‫ویل
‫اسمش ویله
‫سلام
‫لطفاً بیا تو
‫ممنون
‫راستی، اسم من ویله
‫میشه شما رو...
‫اَن صدا بزنم؟
‫حتما
‫میشه ازتون عکس بگیرم؟
‫با کمال میل
‫همم
‫چندسالته اَن؟
‫چهار
‫چهار دقیقه؟
‫چهارساعت
‫و چند دقیقه
‫از کی یاد گرفتی حرف بزنی؟
‫یادم نیست
‫فکر کنم همیشه حرف زدن رو بلد بودم
‫میدونی چرا اینجایی؟
‫در کمال تعجب، بله
‫اشکالی نداره بلند بگم که ‫حالت رسمی پیدا کنه؟
‫نه
‫همونطوری که میدونی
‫شما رو برای فرصت فوق‌العاده‌ای ‫واسه زندگی کردن، تحت‌نظر می‌گیریم.
‫اگه بعد ازاین فرایند، انتخاب بشی
‫فرصت این رو داری که تو ‫یه محیط عالی به دنیا بیای
‫که بتونی رشد کنی،
‫پرورش داده بشی،
‫و به هدفت برسی
‫مایلی که برای این موقعیت ‫تحت‌نظر باشی؟
‫بله
‫قبل از این که شروع کنیم، میشه شما رو...
‫مایک صدا کنم؟
‫بله
‫ماریا؟
‫الکساندر؟
‫کین؟
‫بله
‫سوالی نداری؟
‫- من مُرده‌م؟ ‫- نمیشه گفت که زنده یا مُرده‌ای
‫شما رئیسین؟
‫اگه به خودم باشه، میگم چرخ‌دنده
‫چه با جذبه
‫این فرایند چقدر طول می‌کشه؟
‫نمیشه دقیق گفت،
‫ولی اگه تا آخرش دوام بیاری، نُه روز
‫- پس نُه روز میشه ‫- بله
‫یا کمتر
‫بعدش چی میشه؟
‫اگه انتخاب بشی،
یه فرصت اضافه داری که دوباره به دنیا بیای
‫اگه هم نه، که دیگه تمومه
و اون "فرصت اضافه" که میگی ینی می‌تونم خاطرات اینجا رو با خودم ببرم؟
‫نه، خاطره نه
‫ولی همچنان خودت می‌مونی
‫فرق بین
‫اینجا بودن
‫و زنده بودن چیه؟
‫هر حس، هیجان و عاطفه‌ای
‫اینجا شدت کمتری داره
‫چطور اینقدر مطمئنی؟
‫به خاطر تجربه قبلی‌ای که ‫بعنوان یه فرد زنده داشتم
‫پس انتخاب شدی
‫همینجایی که من نشستم، نشسته بودی و برنده شدی
‫بله
‫و بعنوان یه انسان زنده، چی کسب کردی؟
‫متاسفانه نمی‌تونم به هیچ سوالی ‫حول این موضوع جواب بدم
‫خیلی خب
‫یه تکلیف باید انجام بدی
‫غلط و صحیح نیست
‫فقط هرچی به ذهنت میاد رو بگو
‫می‌خوای اینجا بشینی؟
‫از الان به بعد، دیگه اَن نیستی
‫یه زندانی جنگی توی اردوگاه ‫کار اجباری هستی
‫دیروز، به همراه پسر یازده سالت، ‫نیک، اینجا فرستادنت
‫پسر خیلی باهوشیه،‌ ولی ‫خیلی هم سَرکشه
‫امروز صبح، نیک سعی کرد فرار کنه،
‫ولی یه نگهبان سادیسمی گیرش انداخت
‫و می‌خواد اعدامش کنه
‫نیک همینجا وایساده...
‫رو این صندلی،
‫با یه طناب...
‫که دور گردنشه
‫این صندلی کوچیک، تنها چیزیه که مانع
‫کشته شدن پسر عزیزت میشه.
‫وقتی نگهبان میگه، "صندلی رو بکش."
‫صندلی رو بکش!
‫صندلی رو بکش! صندلی رو بکش!
‫خدایا
‫اگه این صندلی رو نکشی،
‫نه تنها پسرت رو می‌کشم،
‫همه کسایی که اینجائن رو هم می‌کشم
‫لعنتی
‫حاضری صندلی رو بکشی یا نه؟
‫جواب غلط و صحیح نیست
‫هرچی که به ذهنت میاد رو بگو.
‫اَن
‫عه...
‫نمی‌کشم
‫میشه دلیلش رو بگی؟
‫خب، اگه صندلی رو بکشم، ‫پسرم قطعاً می‌میره
‫ولی اگه نکشم، احتمالش‌ هست ‫که نگهبان بلوف زده باشه
‫صندلی رو می‌کشم
‫چرا؟
‫چون برام مهم نیست
‫تقصیر منه که پسرم خواسته فرار کنه،
‫واسه همین نامردیه که بقیه ‫به خاطر ما بمیرن
‫فقط همین یه بچه رو دارم؟
‫به نگهبان حمله می‌کنم
‫فکر نکنم که مفهوم اسلحه گرم رو فهمیده باشی،
‫ولی حمله به یه نگهبان، یه ‫نبرد از پیش باخته‌س
‫نبرد از پیش باخته مثل چی؟
‫مثل حمله کردن به یه خرس با دست خالی
‫و چرا اینقدر مطمئنی که اون جنگ رو می‌بازم؟
‫ممنون که باهام در میون گذاشتی، اَن
‫به گمونم همه چیزای لازم رو گفتین
‫ممنون
‫خواهش می‌کنم
‫ممنون
‫ممنون از شما
‫- باید برم ‫- ممنون
‫میرم
‫البته اگه... البته اگه سوال دیگه‌ای مونده...
‫- نه ‫- نه؟ خیلی خب
‫- از اون در ‫- بله
‫ببخشید
‫هنوز سوراخ سُنبه‌های اینجا رو یاد نگرفتم
‫نه!
‫چایی مونده برات؟
‫الان وارد خونه شدی
‫جوشونده که می‌بینم، دست ‫و پاهام رو گم می‌کنم
‫چایی تو آشپزخونه هست
‫باید برگردم سرکار
‫راحت باش
‫اوه، دنیل دوباره داره پیتزا می‌لُمبونه
‫دومیشه
‫جنین 25 دقیقس که تو دستشوییه
‫اشتباه کرد که مرغ شویو خورد
‫باز نمی‌کنی؟
‫بقیه سروقت اومدن
‫لطفاً بیا تو
‫من کیوئم
‫- از دیدنت خوشحالم کیو ‫- این ورودیِ رسمیه
‫خوش اومدی
‫لطفاً بشین
‫ایشون کیو هستن. امشب به من کمک می‌کنن
‫بله، افتخار آشنایی دارم
‫خوبه. من ویل هستم
‫- میشه... ‫- از دیدنت خوشحالم، ویل
‫میشه اِما صدات بزنم؟
‫مشکلی نداری؟
‫راستش...
‫میشه خودم یه اسمی انتخاب کنم؟
‫موقتیه. اگه انتخاب بشی ‫یه اسم جدید می‌گیری
‫ولی اگه نشم، تبدیل میشه به اولین اسمی که تاحالا داشتم
‫یه اسم دیگه انتخاب کن
‫هرچی که دلت می‌خواد
‫اِما رو دوست دارم
‫پس شد اِما
‫اِما، میشه ازت عکس بگیرم؟
‫بله
‫لازم نیست
‫ببخشید، یکم نورش زیاد شد
‫ممنون، کیو
‫اِما، می‌دونی چرا اینجایی؟
‫بله
‫خیلی خب، قبل این که شروع ‫کنیم، سوالی نداری؟
‫کیو رئیسته؟
‫تاحالا اینطوری فکر نکرده بودم، ولی نه
‫آخه کی ویل رو استخدام می‌کنه؟
‫- پس شما مصاحبه می‌کنی؟ ‫- اجازه نداره مصاحبه کنه
‫چرا؟
‫متاسفانه
‫هیچوقت زنده نبودم
‫خیلی خب
‫یه تکلیف باید انجام بدی
‫یه داستانی رو تعریف می‌کنم
‫و تو میگی چطوری تموم میشه
‫فقط هرچی به ذهنت میاد رو بگو
‫اسمت دیگه اِما نیست
‫یه زندانی جنگی
‫- چه جور جنگی؟ ‫- فقط گوش بده
‫به همراه پسر 11 سالت، نیک
‫فرستادنت به اردوگاه کار اجباری
‫امروز صبح، نیک سعی کرد فرار کنه
‫ولی یه نگهبان سادیستی گیرش انداخت ‫و حالا می‌خواد اعدامش کنه
‫نیک روی این صندلیه
‫و یه طناب دور گردنشه
‫این صندلی کوچیک تنها چیزیه که ‫مانع کشته شدن
‫پسر عزیزت میشه
‫ولی نگهبان میگه، "صندلی رو بکش!"
‫صندلی رو بکش!
‫اگه صندلی رو نکشی
‫نه تنها پسرت
‫بلکه همه زندانی‌های اینجا رو می‌کشم
‫چنین چیزی می‌خوای؟
‫ویل، ویل
‫صندلی رو بکش
‫اگه بودی چه کار می‌کردی؟
‫شرمنده ولی نمی‌تونم جواب بدم
‫چرا؟
‫خب، جوری که تو تعریف می‌کنی
‫هرکاری که بکنم، آخرش ‫نگهبان پسرم رو می‌کشه
‫- درسته؟ ‫- درسته
‫چرا؟
‫چون مَرد بدیه
‫چرا؟
‫چون همینطوریه
‫چون داستان اینطوریه یا ‫چون خود دنیا اینطوریه؟
‫حاضر می‌شدی صندلی رو بکشی یا نه؟
‫اگه جواب سوال من رو ندی، ‫فکر نکنم منم جواب بدم
‫چه سبک مصاحبه جالبی داری
‫خب، نظرت درمورد دختره چیه؟
‫جواب سوالام رو نداد
‫یعنی خیلی بده؟
‫بقیه جواب دادن
‫شاید از بقیه خاص‌تره
‫یا شایدم احتمال بیشتری داره ‫که تو میدون جنگ ببازه
‫همیشه جوری حرف می‌زنی که ‫انگار داری می‌فرستی‌شون جنگ
‫تو هم همیشه جوری حرف می‌زنی ‫که انگار زنده بودی که چیزی رو بدونی
‫ببخشید؟
‫بخشیدم
‫ببین ویل، نمی‌خوام دوباره بحثش رو پیش بکشم
‫هرکاری می‌خوای با خودت بکن
‫اگه دلت می‌خواد کیرت رو ‫با چاقو پلاستیکی بِبُر
‫ولی برای انتخاب، این وظیفه منه
‫تا به هرچیزی که اینجا دیدم ‫ اشاره کنم و به نظر من...
‫اون خاص بود
‫ممنون بابت اطلاعت
‫ممنون بابت چایی
‫- سلام ‫- خوش برگشتی، الکس
‫ممنون
‫چه خوبه
‫تبریک میگم که تا روز ‫دوم دوام آوردی
‫ممنون. غافلگیری خوبی بود. ممنونم
‫- بیا خونه رو نشونت بدم ‫- خیلی خب، بریم بگردیم
‫- لامپ ‫- اوه، لامپ، خیلی هم خوب
‫داغه. خب
‫اینجا آشپزخونس
‫وای، آشپرخونه رو ببین
‫خیلی قشنگه، از این دوتا رنگ ‫خوشت میاد، نه؟
‫ هرچی دوست داشتی بردار، تعارف نکن
‫مراقب باش چی میگی. ‫مراقب باش چی میگی
‫اینا رو ببین
‫می‌خوای حموم دست‌شویی رو هم نشونت بدم؟
‫باشه، باشه، حتماً
‫اینجا...
حموم و دست‌شوییه
‫آب داغ
‫آب سرد
‫میشه شیر رو باز کنم؟
‫حتماً
‫و اینجا می‌تونی از چشمای نفرات قبلی
‫ که انتخاب شدن، نگاه کنی
‫وای
‫حالا باید چی کار کنم؟
‫فقط تماشا کن
‫از هرچیزی خوشت اومد، یادداشتش کن
‫هرچیزی؟
‫هرچیزی که دوست داری
‫مگان
‫بیا اینجا عزیزم
‫این یکی چیه؟
‫وقتی این فرایند تموم بشه ‫تو میری اونجا
‫اگه چیزی لازم داشتی،
‫من تو همین اتاقم
‫ویل؟
‫دیروز گفتی فقط 9 روز وقت دارم
‫از دیروز حساب میشه یا امروز؟
‫دیروز
‫ولی سعی کن خیلی بهش فکر نکنی
‫باشه
‫هی، ریک
‫- بیخیال بچه‌ها ‫- وای پسر
‫ولم کنین
‫بیخیال بابا
‫نه، اونقدرا هم سرد نیست
‫وای خدا
‫خوب بود
‫همه چی مرتبه؟
‫آره
‫این چیه؟
‫هیچی
‫میشه ببینمش؟
‫واقعاً چیز خاصی نیست
‫پس اگه چیز خاصی نیست، بذار ببینم
‫هنوز تموم نشده
‫مایک
‫باشه ولی تموم نشده. تازه ‫شروعش کردم، چیزی نیست، فقط...
‫قشنگه، مایک
‫نه، نیست
‫قشنگه
‫چرا می‌خواستی قایمش کنی؟
‫ببخشید، نمی‌دونم
‫دوستش نداری؟
‫نه ازش بدم میاد
‫بدم میاد
‫میشه بدیش به من؟
‫واقعاً می‌خوایش؟
‫خیلی خب
‫ولی میشه به کسی نشونش ندی؟
‫حتماً
‫یه ساحله
‫معلومه
‫آماندا
‫- آماندا، اون بالا چی کار می‌کنی؟ ‫- از درخت میرم بالا
‫- آماندا، همین حالا بیا پایین لطفاً ‫- نگران نباش
‫فقط می‌خوام بری بالاتر
‫خیلی خب، آماندا، بجنب. ‫یک، دو، سه، بریم
‫آره!
‫خیلی خب
‫ببخشید، آقای من
‫کارت تموم شد؟
‫هنوز نه
‫خب...
‫می‌خوری؟
‫نه
‫گُشنت نمیشه؟
‫مثل خودتم
‫گُشنم نمیشه، ولی می‌تونم بخورم
‫پس چرا نمی‌خوری؟
‫چون گُشنم نمیشه
‫هدف خوردن واقعاً اینه؟
‫برای من، آره
‫خیلی خب
‫ویل؟
‫چطوریه؟
‫چی؟
‫زنده بودن
‫شاید خودت بفهمی
‫خدایا
‫فرناندو
‫همه چی مرتبه؟
‫چرا سوار ویلچره؟
‫نوشته‌هات رو خوندم
‫خب، نظرت؟
‫به نظرم می‌تونی بیشتر تلاش کنی که انتخاب شی
‫همه‌شون رو یادت میاد؟
‫تقریباً
‫اونا تو رو یادشون می‌مونه؟
‫نه
‫یه بار. یکی‌شون توی بچگی من رو یادش اومد
‫ولی خیلی دوام نیاورد
‫چرا این اتفاق افتاد؟
‫نمی‌دونم
‫نظرت چیه؟
‫خوبه
‫خیلی خوبه
‫چیزی هست که خوشت نیومده باشه ‫و واسه پیشرفتم بخوای بهم بگی؟
‫بهتره اینطوری فکر نکنی
‫چطوری؟
‫نباید کاری بکنی که من ‫فکر می‌کنم درسته
‫باید کاری بکنی که از نظر خودت درسته
‫درسته، ولی خب آخر کار،
‫این تویی که میای و قضاوتم می‌کنی، نه؟
‫و این چه احساسی بهت میده؟
‫چه احساسی؟
‫گوش کن، ویل
‫فقط هفت روز برام مونده، خب؟
‫واسه همین اگه باهام روراست باشی، خیلی ممنون میشم
‫از تو قوانین، از من بازی
‫نه
‫ماموریت رو عوض می‌کنم
‫خیلی خب، چه کار کنم؟
‫باید چیزی رو انتخاب کنی ‫که دوست نداری
‫خاطره‌ای که دوستش ندارم؟
‫باید اون رو هم بنویسم؟
‫می‌تونی نوت برداری، ولی ‫فقط درموردش حرف می‌زنیم
‫تلاشم رو می‌کنم
‫سوالی نداری؟
‫سوال؟ چرا. کِی با هم آبجو می‌زنیم؟
‫آبجو؟
‫چندتا بطری تو یخچال دیدم. ‫کباب‌پز هم که داری احتمالاً
‫چندتا استیک می‌زنیم به بدن، ‫زنگ می‌زنیم در و داف بیان
‫این چندروزه سرم شلوغه، ‫ولی ممنون بابت دعوتت
‫خیلی خب، مکالمه فوق‌العاده‌ای بود
‫سلام
‫اوه، مایک
‫میشه باهام بیای؟
‫- کار اشتباهی کردم؟ ‫ - نه
‫کاری اشتباهی نکردی
‫می‌دونستم...
‫که خیلی خوب نیستم
‫این هیچ ربطی به خوب یا بد بودن نداره
‫پس این آخرشه
‫اصلاً نفهمیدم کِی شروع شد
‫مایک
‫مسئله زمانی نیست که گذروندی
‫چندروزه اینجایی
‫ولی تک تک ثانیه‌هاش رو
‫با صداقت و علاقه زندگی کردی
‫نباید شرمنده باشی
‫حالا...
‫باید به چیزایی که توی تلویزیون‌ها ‫دیدی فکر کنی
‫و یه لحظه‌ای که واقعاً مفهوم زیادی ‫ برات داشته رو انتخاب کنی
‫می‌دونم کار بزرگی نیست، ولی اگه بهم اجازه بدی
‫تمام تلاشم رو می‌کنم که اون لحظه رو ‫ّبرای تجربه خودت، دوباره ایجاد کنم
‫شرمنده‌م
‫شرمنده نباش
‫تو آدم خوبی هستی
‫ممنون
‫چندهفته پیش داشتم به جون کمک می‌کردم ‫و اون یه کاندیدا داشت
‫یارو خیلی اعصاب خرد کن بود
‫همش داد می‌زد،‌"کجا؟ چطوری؟ چرا؟"
‫و جون یه استدلال خیلی خوبی مطرح کرد،
‫"نمی‌دونیم، دقیقاً مثل اینایی که ‫توی تلویزیون نمی‌دونن."
‫و این باعث شد مغزم سوت بکشه
‫که شاید توی دنیای موازی
‫یکی با من مصاحبه ‌کرده
‫و اون زن یا مرد من رو اینجا ‫فرستاده و من فقط یادم نمیاد
‫می‌‌تونی تصور کنی؟
‫که همین الان، کسایی باشن ‫که رو صندلی‌هاشون نشستن
‫مثلاً تشویق‌مون یا قضاوت‌مون می‌کنن
‫به جوکام می‌خندن
‫و آدمای دیگه‌ای هم دارن اونا رو می‌بینن،
‫که آدمای دیگه‌ای دارن اونا رو می‌بینن،
‫که آدمای دیگه‌ای دارن اونا رو می‌بینن.
‫البته خیلی عمیقه، نه؟
‫سُک‌سُک. نوبت توئه
‫نوبت توئه
‫چیزی می‌خوای؟
‫این چیه؟
‫آخرین خواسته
‫یعنی چی
‫یکی از کاندیداها حذف شد، واسه همین...
‫ازش پرسیدم که لحظه خاصی ‫هست که دلش بخواد تجربه کنه
‫آخرین خواسته
‫داریم اون لحظه رو درست می‌کنیم
‫نمی‌تونم لحظه‌ای رو تصور کنم
‫منم همینطور. فقط از قوانین پیروی می‌کنم
‫بذارین کمک کنم
‫بعداً نگی واسه ماموریتم وقت کم آوردم
‫- ماموریت امروز رو که انجام دادم ‫- می‌تونی چوپ سنباده کنی
‫وقتش رو ندارم که بهش سنباده کشیدن یاد بدم
‫یاد می‌گیرم
‫انگار یه سنباده‌زن مادرزاد داریم
‫کیو؟
‫بله
‫اگه می‌تونستی یه لحظه رو انتخاب کنی،
‫چه لحظه‌ای بود؟
‫یه لحظه؟
‫لحظه‌ای که دوست داری تجربه کنی
‫میگم ولی نخندیا
‫نمی‌خندم
‫خب،
‫تو فیلما
‫وقتی تا نوک کوه میرن
‫معمولاً دادن می‌زنن تا بتونن ‫پژواک صداشون رو بشنون
‫خیلی خب
‫اگه من بودم یه نفس عمیق می‌کشیدم و...
‫داری می‌خندی، اِما
‫دارم باهات می‌خندم
‫اوه... پس داری باهام می‌خندی
‫تو چی، ویل؟
‫قبلاً زندگی کردم
‫می‌دونم
‫لحظه‌ای هست که دوست داشته باشی...؟
‫هیچ لحظه‌ای نیست
‫حتی یه دونه؟
‫تو کل زندگیت
‫بسه
‫چرا این رو میگی؟
‫تو که زندگی کردی. چرا میگی...؟
‫بسه
‫کیو، میشه لطفاً کمک کنی ‫این رو ببریم تو؟
‫همه مصاحبه‌کننده‌ها واسه کاندیداهایی ‫که حذف میشن این کار رو می‌کنن؟
‫نه، فقط اون
‫چه اتفاقی براش افتاده؟
‫موقعی که زنده بوده
‫ویل...
‫خاص بود
‫یعنی چی خاص بود؟
‫خیلی خوب بود
‫خیلی مهربون بود
‫خیلی حساس بود
‫مگه این چیز خوبی نیست؟
‫وقتی واسه اولین بار ویل رو دیدم، ‫هنوز هم تو یکی از این تلویزیونا بود
‫بااستعداد بود، ولی ‫تمام عمرش دست و پا زد
‫تا توی یه دنیایی که باهاش ‫فرق داشت، خودش رو جا بده
‫درونش عشق وجود داشت
‫شاید بیش از حد بود
‫عشق بیش از اندازه‌ای ‫که کسی نبود بهش بده
‫می‌دونی،
‫از اینجا، خیلی نمیشه کاری کرد، ‫واقعاً نمیشه
‫ولی یه روزایی دلم می‌خواست ‫کنارش باشم
‫که فقط بهش بگم، به اون ‫اندازه که فکر می‌کنه، تنها نیست
‫امتیاز آخره
‫همه چیز به نفعشه
‫یک صفر در مجموع، نتیجه 40-15، نوبت سرویسش هم هست
‫به توپ ضربه می‌زنه
‫میخوره به تور
‫واسه همین دوباره تلاش می‌کنه، ‫ولی این سری دستپاچه‌تره
‫اوت
‫با خودم میگم،
‫"تاحالا هزاربار این کار رو کرده. ‫درست می‌زنه."
‫اوت
‫تور
‫- تور. ‫- ولم کن بابا!
‫از اینجا به بعد همش سرپایینیه
‫- یکم دیگه مونده که بِبَره، ولی... ‫- لعنتی
‫می‌ذاره احساسات سر راهش قرار بگیرن
‫خب اگه تو جاش بودی، چه کار می‌کردی؟
‫می‌جنگیدم
‫خوبه
‫جعبه رو برمی‌داره، دونات‌ها رو می‌ذاره ‫توش، میده بغلی
‫گفتم بهت که جعبه رو برمی‌داره، دونات‌ها ‫رو می‌ذاره توش و میده بغلی؟
‫چند روزه این بچه‌هه رو دارم می‌بینم،
‫اسمش ریکه
‫چه خبر، پسر؟
‫و هردفعه که ‌می‌بینمش
‫همکلاسی‌هاش سربه‌سرش می‌ذارن
‫بهش صدمه می‌زنن، ازش چیز می‌دزدن
‫ما که اونقدر فشار نمی‌دیم
‫- بیخیال ‫- ریک
‫من از کار بچه‌ها با ریک بدم میاد،
‫ولی از اینکه
‫ریک هم کاری نمی‌کنه واقعا بدم میاد
‫هیچ عکس‌العملی نشون نمیده. ‫هیچ‌کاری نمی‌کنه. خم به ابرو نمیاره
‫اگه جاش بودی چیکار می‌کردی؟
‫تلافی می‌کردم
‫پس داری پرخاشگری رو توجیه می‌کنی
‫خب...
‫وقتی تو قضیه رو شروع نکردی نمیشه گفت پرخاشگری
‫پس چیه اسمش؟
‫عدالت.
‫تنها راهیه که...
‫تنها راهیه که می‌تونی جلوشون رو بگیری
‫خب؟
‫کاری که ازم خواستی رو کردم
‫چند نفر رو با دقت بررسی کردم
‫و یکی رو که خیلی دقیق زیر نظر داشتم انتخاب کردم
‫و از چیِ این فرد خوشت نمیاد؟
‫از خودش بیزاره
‫فکر می‌کنه یه بی‌عُرضه‌ست
‫و هرکاری که می‌کنه بی‌فایده و مایهٔ ننگه
‫بدون شک سختیِ زیادی کشیده
‫تا جایی که می‌گفت امروز می‌خواد هیچی رو حس نکنه
‫و این بی‌حسی، باعث میشه احساس راحتی کنه
‫ولی اینو می‌دونم که...
‫همین الانشم چیزی که ازش مونده داره از بين میره
‫و در اعماق وجودش، به نظرم خودشم اینو می‌دونه
‫...این آدم
‫به نظر جبران‌ناپذیره
‫همینطوره
‫ولی می‌دونم که هنوز یه چیزی ازش مونده
‫ویل
‫ببخشید مزاحمت شدم، ولی مایک اومده
‫برو باقیِ روزت رو راحت توی اتاق تلوزیون ببین
‫خیلی‌خب. بیا تو
‫همینجا بمون، و مهم نیست چی میشه
‫نذار چشمش بهت بیفته
‫ممنون بابت کمکت
‫داوطلب خیلی راضی بود
‫خوشحال شدم شنیدم
‫اون آدمی که امروز بعد از ظهر در موردش حرف میزدی...
‫توی دبیرستان، جزئی از این گروه نمایش بود
‫هیچوقت از نمایش خوشش نمیومد. ‫هیچکس هم از اون خوشش نمیومد.
‫با این حال...
‫دو روز قبل از شبِ افتتاحیه،
‫بازیگر اصلی، سَم
‫مریض شد.
‫مسلماً لیاقتِ گرفتن نقشِ سَم رو نداشت
‫ولی حافظه‌ی اون تو گروه از همه بهتر بود
‫و حفظ کردنِ تک‌گویی‌های سَم خیلی برای همچین زمان کمی طولانی بود
‫پس ۴۸ ساعتِ تمام
‫بچه‌ی بیچاره مدام تک‌گویی‌های رو خوند
‫هزار بار پشت سر هم
‫درست تا یه دقیقه قبل از باز شدن پرده‌ها.
‫دست‌هاش عرق می‌کرد
‫و می‌لرزید.
‫ولی وقتی که پا گذاشت رو صحنه، یه اتفاق عجیبی افتاد
‫حس صمیمانه‌ای بهش دست داد، جوری که...
‫انگار دیگه مخفی نبود
‫کل صحنه رو گرفته بود، شده بود یکی از تماشاگرها
‫و همه‌جا رو حرف‌های اون گرفته بود
‫دیگه چیزی ازش بیرون نمیومد، بلکه عبور می‌کرد
‫انگار بدنش یه شریان بیشتر نبود
‫اگه الان به گذشته فکر کنه عمرا بتونه به زبون بیارتش
‫یه نگاه گذرا به چیزی که قبلا هيچوقت تجربه نکرده...
‫و هيچوقت هم دوباره تجربه نمی‌کنه
‫این همون لحظه‌ایه که می‌خواد یه بار دیگه تجربه‌ش کنه؟
‫نه
‫اصلا
‫چرا؟
‫چونکه...
‫باعث میشه حس زنده بودن بهش دست بده
‫دارم اینو بهت میگم چون به نظرم تو با استعدادی
‫ولی اگه واقعا می‌خوای ازش جون سالم به در ببری
‫باید سر سخت‌تر بشی
‫سر سخت‌تر از این آدم
‫ولی حالا که فهمیدم یه زمانی بازیگر خوبی بوده
‫از کجا معلوم
‫این آدم داره حقیقت رو میگه؟
‫واسه همین رفتم زندگی اجتماعی‌ش رو بررسی کردم
‫هیچی دست گیرم نشد
‫دوران بدی بود، ولی اون همیشه باهاشون خوب رفتار می‌کرد
‫اینو نگاه کن
‫توی ماشین یه ویولون داشت
‫اگه اون روز داشته نمی‌رفته کنسرت،
‫پس چرا با خودش یه ویولون بُرده؟
‫اما یه چیزی چشمم رو گرفت
‫احتمالا یادته که به ندرت گریه میکرد
‫هیچ اشکی نمیریخت
‫هیچ وقت بروز نميداد
‫تنها موقعی که...
‫...ویولون میزد
‫برام سواله که بخشی ازش
‫وجود داشته که همیشه پنهونش میکرد یا نه
‫مثلا چیزی که هیچوقت نشون نداده
‫ندیده، چونکه...
‫چرا داری اینجوری می‌کنی، ویل؟
‫- فقط می‌خوام سر در بیارم چی شده ‫- ما نمی‌فهمیم اونجا چی شده
‫من باید بدونم
‫چرا؟
‫چون کارم فهمیدن واقعیته
‫کارت تو اینه که یکی رو انتخاب کنی،
‫و کار منم اینه که از نظرم مطمئن شم انتخابت درسته،
‫و از نظر من
‫اون بهترین گزینه بود.
‫مهم نیست اون از روی عمد چیکار کرده یا نکرده
‫تو هم همین نظر رو داری؟
‫ویل
‫فردا می‌بینمت
‫بی‌خیال، ولم کن
‫ولم کن
‫چیکار می‌کردی؟
‫بی‌خیال
‫باهاشون حرف می‌زدم
‫ولم کنید، دست بردارید، بچه‌ها
‫جواب نمیده
‫بی‌خيال
‫بازم باهاشون حرف می‌زدم
‫یه کیف پول همراه با ۵۰۰ دلار پول نقد داخلش توی خيابون پیدا کنی
‫چیکار می‌کنی؟
‫پول رو برمی‌دارم، ولی نصفش رو میدم خیریه
‫چرا نصفش رو میدی به خیریه؟
‫خب ازم نپرسیدی چرا پول رو برداشتم
‫مادرت کوکی‌ها رو برای برادرت درست کرده، نه تو
‫چیکار می‌کنی؟
‫روشون یه لایه شکری خوشمزه‌ست، همین و بس
‫خدایا. داره گازش می‌گیره
‫هی
‫همینو دارم می‌گم
‫ببین تو یخچال چی پیدا کردم
‫خیلی‌خب
‫باشه
‫هی
‫به افتخار رفاقت شش روزه‌مون
‫فقط سه روز دیگه مونده
‫خوبه
‫خبر دار میشی شش ماه بیشتر زنده نیستی
‫چیکار می‌کنی؟
‫کل دنیا رو می‌گردم
‫چیکار می‌کنی؟
‫حساب‌های بانکی‌مون رو خالی می‌کنم و زنگ می‌زنم به یه وکیل طلاق
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- با یکی از همکارهام میرفتم بیرون
‫چیکار می‌کنی؟
‫مسمومش می‌کنم
‫اینم باقی تست‌ها
‫ممنونم
‫ویل
‫بله
‫بله، ماریا
‫من...
‫فکر کنم یادم رفت چی‌ ميخواستم بگم
‫در هر صورت، اگه یادت اومد، من تو اتاق بغلی‌ام
‫ممنونم
‫تکلیفم رو روی میز جا گذاشتم
‫ممنون، ماریا
‫سلام، ویل. این کلن‌ـه ‫کلن، این ویل‌ـه
‫خوشوقتم ویل ‫کیو زیاد ازت گفته
‫کاش منم همینو بگم ‫(تعریف‌شو کنم‌)
‫میشه بیایم تو؟
‫این کیه؟
‫کلن یه مصاحبه‌گر هم هست
‫از بهترین‌ها، عین تو
‫پس حالا دیگه باقی مصاحبه‌گرها هم میاری دم خونه‌م؟
‫خب، اتفاقاً
‫اون کسی رو انتخاب کرده که کسی رو که تو انتخاب کردی، میشناخت
‫میگی که تو دنیای واقعی همو میشناختن؟
‫بله
‫دنیای کوچیکیه، نه؟
‫کی رو انتخاب کردی؟
‫سیسیلی
‫عموزادی آماندا
‫آخه اونا اون زمان به هم خیلی نزدیک بودن
‫یادمه همیشه آماندا و سیسیلی
‫با هم بعد از مدرسه می‌نشستن اون کارتونه رو میدیدن
‫همونی که یه اسب ارغوانیِ سخنگو داشت
‫اسم برنامه‌ـه چی بود؟ ‫حریق همچین چیزی
‫حريق بزرگ
‫بله، حریق بزرگ ‫سیسیلی دیوونه همون بود
‫اون تقریبا پنج‌تا جعبه کفش پر از کلی اسباب‌بازی داشت
‫عرضم به حضورتون، اسب، دختر، شاه، ملکه
‫به جز...
‫خانوم دیابولین
‫بله
‫فقط آماندا اونو داشت
‫فقط آماندا
‫یادم نیست چطور اونو گیر آورد
‫اون برای یکی از ترانه‌نویس‌های برنامه آهنگ زد
‫همون بچه
‫باید خیلی بهش افتخار کنی
‫می‌دونی، عین خودت، منم زنده بودم و...
‫بیاید راجع به من حرف نزنیم، باشه؟
‫اونا اینو بعد از مرگ آماندا پیدا کردن
‫ندیده بودم اینو بنویسه
‫گاهی اوقات سخته پی‌گیر همه‌شون بشی
‫تو نمی‌تونی همه‌چی رو ضبط کنی
‫برو
‫لطفاً...
‫برو
‫متأسفم که شنیدنش سخته ‫فقط می‌خوام فراموشش کنم
‫بیرون
‫فقط بهش وقت بده
‫می‌دونی واسم چقدر سخته نگاه کنم داری...
‫بیرون!
‫اون اینکارو نکرد
‫نه
‫نه، نه، نه
‫!دیگو! دیگو
‫این فرناندوئه؟
‫آره
‫اگه جای این آدم توی این شرایط بودی، چیکار می‌کردی؟
‫اِما؟
‫ازت جواب می‌خوام
‫جوابی ندارم
‫چطور نداری؟
‫- اگه تو اون شرایط بودم... ‫- قبول نیست
‫آره، می‌دونم، ولی واسه همین جوابی ندارم
‫یه بار دیگه ازت می‌پرسم
‫چیکار می‌کردی؟
‫نمی‌دونم
‫خوبی؟
‫چیکار می‌کردی؟
‫من دو مرتبه فکر نمی‌کنم ‫لحظه‌ای که تکون خورد، مُرده بود
‫خب،
‫چیکار می‌کردی؟
‫نمی‌دونم
‫اصلا نمی‌فهمم دارن چی می‌گن
‫- به نظرت خنده‌داره؟ ‫- نه، فقط یه شوخیه، شوخی
‫- واسه تو شوخیه؟ ‫- نه، این...
‫دست بردار، اینا یه مشت چرنده
‫چرنده،
‫و من درک نمی‌کنم چرا نباید لش کنیم
‫خیلی شرایط پر تنشیه
‫ممنونم
‫بی‌خیال
‫اگه توی این شرایط بودی چیکار می‌کردی؟
‫نمی‌فهمم چه احتياجی به این هست
‫این درده
‫چیزی که در حال‌ حاظر داری حس می‌کنی در مقایسه با چیزی که آدم‌ها موقعی زنده‌ان حسش می‌کنن هیچی نیست
‫بسه
‫...این
‫این به خاطر چیزیه که برات نوشتم؟
‫نه
‫نیست
‫می‌دونستم نباید اون نامه رو می‌نوشتم
‫ولی یه چیزی درونمه...
‫که نتونستم جلوشو بگیرم
‫پس فکر کردم که...
‫شاید مفهومی داره
‫اینکه شاید
‫تو هم همین حس رو داشتی
‫اگه سوءتفاهم شده شرمنده، ماریا
‫ازت می‌خوام لحظه‌ای که واقعا برات...
‫یه فرصت داشتم
‫یه فرصت داشتم، ولی هدرش دادم
‫لباس نمی‌پوشی؟
‫نیاز نیست
‫باشه
‫تبریک میگم، ویل
‫خوشحال میاد
‫باید برگردم سر کار
‫ببخشید منتظرت گذاشتم، الکس
‫اشکالی نداره
‫می‌خواستم بابت دیروز ازت عذرخواهی کنم
‫بی‌خیال، ویل، تقصیر منم بود
‫باید سوالت رو به شوخی نمی‌گرفتم
‫همینطور می‌خواستم
‫برای تمام کاری که اینجا کردی ازت تشکر کنم
‫اوه
‫خوشحالم که اینو می‌شنوم ‫باعث افتخارمه
‫ولی باید اینو بهت بگم که...
‫چی می‌خوای بگی؟
‫باید بهت بگم واجد شرایطِ جایگاهی که مد نظر داری نیستی
‫یعنی چی؟
‫من تو رو انتخاب نمی‌کنم الکس
‫ولی بابت تمام زحمات و از خودگذشتگی‌ای که توی هشت روز گذشته کردی ازت ممنونم
‫خیلی پیش رفتی
‫لطفاً، من... ‫اگه فقط یه فرصت دیگه بهم بدی
‫فقط یه فرصت دیگه می‌خوام ‫یه فرصت. فقط یه فرصت می‌خوام
‫- کاری از دستم بر نمیاد ‫- فقط یه فرصت دیگه
‫می‌دونم دیروز قاطی کردی،
‫و دارم میگم، قول میدم دیگه اتفاق نیفته
‫- اينجوری نیست ‫- دارم بهت می‌گم
‫اینطوری نیست
‫پس چیه؟
‫چیه؟
‫ازت یه فرصت دیگه می‌خوام
‫می‌تونی اینو در حق یه دوست کنی؟
‫فکر کردم ما دوستیم
‫از اونجایی که من تو رو انتخاب نمی‌کنم...
‫ازت می‌خوام لحظه‌ای که واقعا برات معنادار بود اینجا ذکر کنی
‫- نهایت سعی‌م رو می‌کنم تا اون لحظه رو دوباره رقم بزنم ‫- خواهش می‌کنم
‫خواهش می‌کنم، ویل. خواهش می‌کنم
‫من تصمیمو گرفتم
‫شرمنده
‫خدایا. چه آدم حقیری هستی
‫تو این خونه نشستی و هرکس
‫و هرچی رو قضاوت می‌کنی،
‫ولی خودت چیکار کردی؟
‫چیکار کردی؟ ‫اصلا تو کدوم خری هستی که میای مارو قضاوت می‌کنی؟
‫ترسیدی
‫و می‌خوای بقیه هم بترسن
‫همینه، مگه نه؟
‫من یکی نه
‫من با اون قطار نمیرم، مرد
‫ممنون که اومدی
‫ویل
‫مشکلی نیست
‫لطفا
‫لطفا، لطفا
‫- بی‌خیالم نشو. لطفاً، منو ندار کنار ‫- طوری نیست
‫- لطفا، منو ندار کنار ‫- مشکلی نیست
‫- من نمی‌خوام برم. من نمی‌خوام برم ‫- طوری نیست
‫من نمی‌خوام برم
‫فکر کردم بهت گفتم امروز اخراجش کن
‫شرمنده. فراموش کردم
‫واجد شرایط نیست
‫پس چرا توی خونه نگهش داشتی؟
‫- همم؟ ‫- خیلی‌خب
‫امشب حذفش می‌کنم
‫چی؟ چرا؟
‫اون چیزی که من ازش انتظار داشتم رو نشونم نداد
‫بذار حدس بزنم. می‌خوای سرسخت بشه؟ ‫مثلا یکی رو بکُشه؟
‫تو ازم می‌خوای یه طعمه دیگه عین دفعه قبل انتخاب کنم
‫طعمه؟
‫طعمه؟ داری چه زری میزنی؟
‫هفته پیش آماندا باعث افتخار و خوشحالی‌ت بود ‫حالا شده یه بی‌عُرضه؟
‫اون بی‌عُرضه نیست
‫تو نمی‌فهمی، چونکه...
‫- چون هیچوقت زنده نبودم؟ ‫- آره
‫- منظورت همینه؟ ‫آره، دقیقا منظورم همین بود
‫بیشتر از هر چیزی از اون نگاه توی چشمات متنفرم
‫که انگار همه چی رو می‌دونی، اونم وقتی که همین الان ریدی به فرصتی که داشتی
‫«فرصت»
‫امیدوارم تو داشته باشی
‫- و این حسادت مسخره رو تموم کنی ‫- من حسادت نمی‌کنم
‫تو اصلا نمی‌بینیش
‫مسئله من و تو نيستيم ‫مسئله دادن یه فرصت دوباره به اونه
‫خوبه
‫فکر خوبیه
‫من گل فرستادم، و اون آدم‌ها خوک‌هارو فرستادن سروقت‌شون
‫ریکه
‫گمشو، مرد
‫چی شد؟
‫واکنش نشون داد
‫- می‌کشمت ‫- تف توش
‫منو میزنی و در میری؟
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫خیلی‌خب
‫چرا فکر می‌کنی کار اون بوده؟
‫اون مُرده، ویل. چه اهمیتی داره؟
‫بیست و هشت سال اونو نگاه می‌کردم
‫و یه یه نشونه هشدار هم ندیدم
‫حتی اگه تمام نشونه‌هارو هم دیده باشی، از اینجا چه کاری از دستت بر میومد؟
‫هیچی
‫هیچکاری از دستم بر نمیومد
‫تمام کاری که می‌تونم کنم اینه که اونارو بفرستم تو اون گوه‌دونی و بگم دووم بیارید
‫- گوه‌دونی؟ ‫- گوه‌دونی
‫- یه گوه‌دونی به تمام معنا ‫- باشه
‫استعاره رو متوجه شدم
‫چون تو باهوشی
‫خیلی باهوشی، کیو و من احمقم
‫خیلی، خیلی احمقم ‫وقتی انتخابش کردم نتونستم بفهمم
‫چی رو بفهمی؟
‫اینکه اونم عین منه
‫تو استعداد بالایی داشتی، ویل ‫خودت اینو می‌دونی
‫استعداد چی؟
‫استعداد شکست خوردن؟
‫جا زدن؟
‫پس اون خاطرات خوبت چی؟ ها؟
‫خاطرات خوب. خاطرات بد ‫در حال حاضر فرقی ندارن
‫هنوز کم و بیش اینکه...
‫هیچکس نمی‌تونه بفهمه و فقط من حسش می‌کنم درد آوره
‫و الان...
‫الان چی؟
‫حالا می‌دونم اونم همین حس رو داشت
‫- خوش‌اومدی، خانوم ‫- سلام. عصر بخیر
‫- از اینجا خوشت میاد؟ ‫- خب، جای قشنگی‌ـه
‫بله. ما هم تازه اومدیم
‫- کین؟ ‫- بله
‫این اِماست
‫سلام
‫سلام. خوشحالم می‌بینمت
‫منم خوشحالم
‫الان بايد برگردم ‫لطفا، بشینید
‫- شام خوشمزه‌ای قراره سرو شه ‫- ممنون
‫دیروز
‫آره
‫می‌ترسی؟
‫از چی؟
‫از اينکه اتفاقی بیفته
‫نه
‫تو چی؟
‫آره
‫اینو چند سال پیش دیدم، و...
‫اوه، یادش میفتم مورمورم میشه
‫داشتم دختره رو که برمی‌گشت خونه نگاه می‌کردم
‫مست و پاتیل بود
‫و رفیقش هم پشت ماشین بود، کاملا مست
‫بعدش بوم، ماشین از رو دست‌انداز رد می‌کنه
‫رفیقش بیدار میشه، حالت تهوع داشت
‫پنجره‌های ماشین کار نمی‌کردن
‫«ماشین رو نگه دار، ماشین رو نگه دار»
‫و یارو داشت همینطور رانندگی می‌کرد
‫چیکار کرد؟
‫همونجا بالا آورد
‫می‌خواست ماشین مامانشو تمیز کنه
‫پس خیلی جانانه همه‌ی استفراغ‌هاشو خورد
‫و مزه عن میداد
‫تا همینکه استفراغ‌هارو قورت میداد
‫دوباره میداد بیرون
‫و باز میداد پایین
‫- می‌آورد بالا، میداد پایین ‫- نه
‫تا خونه میرونه ‫و در رو باز میکنه
‫حالا نوبت توئه، قهرمان
‫چیه؟
‫یه داستان حال بهم زن تر از مال منو تعریف کن
‫من همچین داستانی بلد نیستم
‫اوه...
‫باشه
‫داستان استفراغ و اینا نیست، ولی...
‫چند روز پیش اخبار
‫دوتا دختر دوره راهنمایی رو میدیدم که گم شدن
‫همه دنبالشون میگشتن
‫همون اول خانواده‌هاشون نا‌اُمید شده بودن
‫اون که حالا یه شوخی و اینا بود، درسته؟
‫خب، دو روز بعد
‫مقامات جسدشون رو پیدا کردن
‫معلوم شد که
‫معلم انگلیسی ۶۰ ساله‌شون به اون دخترا تجاوز و به قتل رسونده بودتشون
‫و بعدش تو حیاط‌پشتی‌ش خاکشون کرده بود
‫بعد، وقتی که پلیس ازش پرسید چرا اینکارو کردی
‫اون گفت که
‫عاشقشون بوده
‫خیلی حال بهم زن بود
‫فکر نمی‌کنم منظورش از حال بهم زن همچین چیزی بود
‫نه، ولی از نظر من این حال بهم زنه
‫باشه
‫کنجکاوم بدونم چرا خواستی همچین مورد پرتی رو بکشی وسط...
‫- مورد پرت؟ ‫- ممم
‫منظورت چیه؟ ‫همچین چیزایی هر روز خدا داره اتفاق میفته
‫- هر رو خدا؟ ‫- آره
‫به نظرم داری جِر میزنی
‫جِر میزنم؟ شوخی می‌کنی؟ ‫کدوم دنیا رو داشتی می‌دیدی تو؟
‫همون دنیایی که تو می‌دیدی
‫فکر نمی‌کنم اصلا دیده باشی
‫هر روز، یکی به یکی آسیب میزنه
‫هر روز، یه نفر زندگی یه نفر دیگه رو می‌گیره
‫هر روز، یکی جون خودشو میگیره
‫چرا به اینا توجه می‌کنی؟
‫تو چرا توجه نمی‌کنی؟
‫اِما، تو چرا داستان حال بهم زنت رو بهمون نمیگی؟
‫باشه
‫...ام
‫دو روز پیش، به زن جوون رو داشتم میدیدم
‫که یه مدفوع بزرگ راه توالتش رو بسته بود
‫مقدمه‌شو دوست دارم، ادامه بده
‫اونم سیفون رو می‌کشید،
‫ولی گیر کرده بود
‫تا وقتی که یکی رو آورد توی آپارتمانش
‫و البته، یارو همون اول کار می‌خواست از دستشویی‌ش استفاده کنه
‫اونم جا خورد ‫جوری بود که می‌گفت «یه لحظه امون بده»
‫رفت داخل، در رو بست ‫یه مسواک جدید برداشت
‫و بعد شروع کرد به پاک کردن اون مدفوع گنده
‫مالید، مالید و مالید
‫تا وقتی که لگن مستراح برق بیفته
‫بعدتر، عشق بازی می‌کردن و مرده در گوشش می‌گفت
‫عزیزم، خیلی ممنونم که برام مسواک گذاشتی
‫من اون نرم‌هاشو دوست دارم ‫(منظور مسواکه)
‫خدایا
‫همین؟
‫نه، چون پنج دقیقه قبل اینکه اینو بهش بگه
‫ با هیجان عشق بازی می‌کردن
‫الان فرصت اینو داشتید تا همدیگه رو بشناسید
‫شاید متوجه چیزایی شدید که من نشدم
‫یه درخواست ساده دارم
‫ازتون می‌خوام یه دلیل بهم بگید که چرا
‫کسی که بغلتون نشسته لیاقت زنده بودن نداره
‫کی میخواد شروع کنه؟
‫باید بهت بگم واجد شرایطِ جایگاهی که مد نظر داری نیستی
‫می‌دونم که شنیدن ‫همچین خبرایی راحت نیست
‫ولی دوست دارم که از ساعات ‫ باقی‌مونده نهایت استفاده رو ببری
‫ و لحظه‌ای که واقعا برات معنادار بود اینجا ذکر کنی
‫خیلی نیست
‫ولی اگه بهم اجازه بدی، همه تلاشم رو می‌کنم
‫که اون لحظه رو برای تجربه خودت، دوباره رقم بزنم
‫عجله نکن
‫باید یه چیز دیگه رو انتخاب کنی
‫ولی نمی‌تونم به چیز دیگه‌ای فکر کنم
‫ببخشید
‫چند ساعت بعد از این که از خونه بری
‫حس می‌کنی که انگار هیچوقت اینجا نبودی
‫و احساساتت داشتن ‫به طور غیرقابل تحملی تیزتر...
‫و قوی تر می‌شدن
‫شروع جدیدته
‫هیچوقت من یا هر اتفاق ‫دیگه‌ای که اینجا افتاده
‫رو یادت نمیاد
‫ولی همونطور که قبلاً ‫گفته بودم، خودت باقی می‌مونی
‫ممنونم
‫کاری نکردم که تشکر کنی
‫به خاطر اِما متأسفم
‫ام...
‫اُما اومده خداحافظی کنه
‫سرش شلوغه
‫متوجه‌م
‫هنوز یکم وقت داری، می‌خوای ‫کنارت منتظر بمونم؟
‫نه، نه، ممنون
‫فکر کنم تنها باشم، بهتره
‫باشه
‫می‌دونی، مسیر طولانی‌ای طی کردیم
‫نُه روز
‫اِما
‫باعث افتخار بود
‫افتخارش واسه من بود
‫اون رفته
‫ویل...
‫احتمالا موقعی که اینو می‌ خونی من دیگه وجود ندارم
‫متأسفم که زندگی اونطور که مي‌خواستی پیش نرفت
‫و تمام رنجی که کشیدی
‫نمی‌ذاره چیزی که در حال‌ حاظر دارم می‌بینم رو ببینی
‫من این آزادی رو به دست آوردم تا تمام لحظات زیبارو
‫که توی این خونه تجربه کردم رو بنویسم
‫با دقت نگاه کن، و همیشه این لحظات رو پیدا می‌کنی
‫لطفا، بی اهمیت تصورشون نکن
‫چونکه توی نه روزی که من اینجام، نکردم
‫اِما
‫هی!
‫اِما!
‫تاکنون به عظمت زمین فکر کردی؟
‫و پایان این روز
‫و شب کنار من ماندن
‫و تو منشا تمام
‫اشعار خواهی بود
‫من...
‫جشن می‌گیرم
‫خود را می‌سرایم
‫و هرچه پندار من است، پندار تو خواهد بود
‫چراکه هر ذره‌ی من
‫به همان مایه جوهر فرد توست
‫هرزه‌ می‌گردم و روحم را فرا می‌خوانم
‫لمیده، ولنگار به فراغ خویش
‫در تماشای نیزه‌ای
‫از علف تابستانی
‫اه
‫زبانم
‫اوو
‫هر ذره‌ی خونم
‫سرشته‌ی این خاک و این هواست
‫زاده‌ی پدر و مادری از این‌جا
‫از پدر و مادری زاده‌ی همان نیاکان
‫و نیاکانشان همان
‫اینک، در سی و هفت سالگی، در سلامت کامل آغاز می‌کنم
‫باشد که بازنایستم تا دم مرگ
‫ابر نفس‌هایم انعکاس‌ها
‫امواج
‫نجواهای همهمه‌گر
‫مهرگیاه
‫نجواهای همهمه‌گر
‫کشاله و نرم‌ساقه
‫تنفس و الهام من
‫ضربان قلبم، گذر خون و هوا
‫از ریه‌ها
‫آوای کلمات آروغیده‌ی صدایم
‫رها به سمت ستون‌های باد
‫چند بوسه‌ی سبک
‫اندکی آغوش
‫به هم رساندنِ بازوان
‫اووه
‫بازی نور
‫و سایه بر درختان
‫وقتی شاخه‌های نرم تکان می‌خورند
‫سرمستیِ تنها
‫یا در شتاب خیابان‌ها
‫یا در امتداد مزارع و تپه‌کنارها
‫حس سلامت
‫چهچه‌ی صلات ظهر
‫آوای من
‫برآمده از بستر و به دیدار آفتاب
‫هی، آفتاب
‫آفتاب
‫دا، دا، دا، دا، دا
‫آفتاب، آفتاب، آفتاب
‫آفتاب، آفتاب
‫واپسین بارقه‌ی روز
‫خود را برایم نگه می‌دارد
‫درست مثال هرچیزی بر حیات وحش ظلال آرام مرا به سوی
‫مه و تاریک‌روشن می‌کش
‫چون هوا عزیمت می‌کنم
‫موهای سفیدم را
‫در نور گریزان خورشید تکان می‌دهم
‫تن به گرداب‌ها می‌سپارم
‫و در دندانه‌های
‫مشبک‌ شناور می‌شوم
‫خود را به خاک می‌بخشم
‫تا برویم از علف‌‌هایی که دوستشان می‌دارم
‫اگر مرا بازمی‌جویی
‫در کف کفش‌هایت به دنبالم بگرد
‫نخواهی دانست که کیستم و معنایم چیست
‫هرچند برای سلامت‌ات مفید خواهم بود
‫اگر در آغاز مرا بازنیافتی
‫نومید نباش
‫اگر یک جا پیدایم نکردی
‫جای دیگر را بگرد
‫من در مکانی توقف خواهم کرد
‫چشم‌انتظار تو
‫ممنونم
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. ‏ .:: @bollbolljan_com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.