..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
:ساخته شده بر اساس داستانِ ماشین مرا بران از هاروکی موراکامی
"نویسنده‌ی داستان "مردان بدون زنان
‫هر از گاهی،
‫دختره یواشکی میره تو خونه‌ی یاماگا
‫یاماگا؟
‫اسم عشق اولشه. ‫اون هم‎کلاسی دبیرستانشه
‫پسره نمی‌دونه که اون عاشقشه
‫نمی‌خواد که پسره بدونه، ‫پس باهاش مشکلی نداره
‫ولی اون می‎خواد بیشتر راجع‌به پسره بدونه
‫می‎خواد همه‎چی رو راجع‎به اون بدونه،
‫بدون اینکه اون درموردش بفهمه
‫پس یواشکی میره تو خونه‎اش
‫درسته
‫وقتی پسره میره سر کلاس، ‫دختره وانمود می‎کنه که مریضه و زودتر از کلاس میره
‫یاماگا تک فرزنده، ‫و باباش کارمند اداریه
‫مامانش هم معلم مدرسه‎ست
‫پس دختره می‎دونه که کسی تو روز ‫خونه نیست
‫چطوری دزدکی وارد خونه میشه؟ ‫اون فقط یه نوجوون عادیه
‫با خودش حدسی میزنه ‫و زیر یه گلدون جلوی در رو می‎گرده
‫یه کلید زیرشه
‫چه خانواده بی‎احتیاطی
‫با اون کلید وارد خونه میشه
‫میره طبقه بالا و دری رو باز می‏کنه
‫شماره روی پیراهن ورزشی‎ای که روی چوب لباسی آویزونه ‫براش مشخص می‌‎کنه که اونجا اتاق پسره‎ست
‫اتاق واسه یه پسرِ 17 ساله ‫خیلی مرتبه،
‫و حس می‎‏کنه که پسره خانواده کنترل کننده‌ای داره، ‫مخصوصاً مادرش
‫نفس عمیق می‎‏کشه
‫به دقت گوش میده
‫فقط سکوت می‎شنوه
‫یه سکوت تشدید شده، مثل صدایی که ‫از یه سمعک میاد اتاق رو پر می‎کنه
‫روی تخت یاماگا دراز می‎‏کشه
‫جلوی میلش به خود ارضایی رو می‎گیره
‫چرا؟ ‫بخاطر محدودیت‎های یه درام تلوزیونی؟
‫نه
‫اون قوانین خودش رو داره
‫کارهایی که به خودش اجازه انجام‎شون رو میده ‫و کارهایی که اجازه‎اش رو به خودش نمیده
‫اون می‎تونه دزدکی وارد خونه پسره بشه، ‫ولی حق نداره اونجا خود ارضایی کنه
‫درسته
مترجم: تورج پاکاری
‫بعد یه تامپون استفاده نشده تو اتاقش میذاره
‫یه تامپون؟
‫- تو همینو گفتی ‫- این خیلی عجیبه
‫بیشتر از حد معمول. ‫اینو میشه تو تلوزیون پخش کرد؟
‫نگران نباش. تهیه کننده گفت که این ‫واسه یه برنامه آخر شبانه نوآورانه‌ست
‫اگه تو میگی که باشه
‫پس یه تامپون استفاده نشده ‫از کیف مدرسه‎اش در میاره
‫و تو یه کشوی میز پسره میذاره
‫اگه مامان خیلی محافظه‌کارش ‫پیداش کنه چی؟
‫از این بابت احساس هیجان بهش دست میده
‫زنه از نظر جنسی آدم پایه‎ایه
‫تامپون یه نشونه‎ست، ‫نشون میده که اون واقعا اونجا بوده
‫یه نشونه
‫بعد از اون دفعه هر از گاهی ‫به دزدکی تو خونه رفتن ادامه میده
‫از خطرات این کار آگاهه
‫از اون دخترهاییه که والدین ‫و معلم‎‏هاش بهش اعتماد دارن،
‫پس این کار خطرات زیادی داره
‫با اینحال، نمی‎تونه دست از این کار برداره
‫نمی‎تونه دست بر داره
‫تو اتاق بو می‏کشه، ‫در حسرت کوچکترین بوی اونه
‫همیشه موقع رفتن یه یادگاری ‫از اتاق پسره برمی‌داره
‫یه خودکاری چیزی که پسره ‫متوجه نبودنش نشه
‫و در عوض، یه نشونه از خودش ‫به جای می‎‌ذاره
‫در جسورانه‌ترین لحظه‌اش،
‫لباس زیرش رو در آورد ‫و تهِ کمد کشویی اون گذاشت
‫حس می‏کنه که با مبادله کردن چنین نشونه‏هایی ‫به تدریج باهم معاشرت می‏کنن
‫و اینکه اون داره قوّتی به پسره میده ‫تا از زیر کنترل مادرش فرار کنه
‫واسه امروز بسه
‫که اینطور
‫می‏خوای بقیه‏اش رو بدونی؟
‫آره، می‏‎خوام
‫صبر کنم یا بنویسمش؟ ‫کدوم یکی؟
‫هنوزم می‎‏تونی صبر کنی
‫آره. ‫منم می‏خوام بقیه‏اش رو بدونم
‫واقعا نمی‎‏دونی؟
‫هیچوقت نمی‎دونم، غیر از اینه؟
‫خب، فکر کردم شاید این دفعه ‫راجع‎به عشق اولت بود
‫معلومه که نیست!
‫ممنون
‫- سلام ‫- سلام
‫کِی پرده بالا میره؟
‫6:30 عصر. ‫درهای تئاتر ساعت 6 باز میشن
‫کارم رو زودتر تموم می‏کنم
‫نمی‌خوای به خودت زحمت اومدن بدی. ‫نباید جلسه‏ای رو ول کنی
‫میام. ‫می‏خوام نقش بازی کردنت رو ببینم
‫- موفق باشی ‫- ممنون
‫فایده‏ای نداره
‫میگی که باید فردا برگردیم؟
‫آره
‫پس می‏تونیم طناب خوبی بیاریم
‫آره
‫دی‎دی؟
‫بله
‫من نمی‏تونم اینطوری ادامه بدم
‫اینطوری فکر می‏کنی
‫اگه راهمون از هم جدا بشه؟ ‫ممکنه برامون بهتر باشه
‫فردا خودمون رو دار می‎زنیم
‫مگه اینکه گادو بیاد
‫و اگه اومد چی؟
‫نجات پیدا می‏‎کنیم
‫خب؟ بریم؟
‫شوارت رو بالا بکش
‫چی؟
‫شوارت رو بالا بکش
‫بله؟
‫میشه بیام تو؟
‫بیا تو
‫چیه؟
‫عالی بود
‫آره؟ ‫خوشحالم
‫میشه یکی رو بهت معرفی کنم؟
‫آره، بعد از اینکه لباس عوض کردم...
‫تاکاتسوکی
‫سلام، من تاکاتسوکی هستم
‫همسرت لطف کرد ‫و منو دعوت کرد
‫نگو "همسرت"
‫تو رو زیاد توی تلوزیون می‎بینم
‫ممنون
‫تو فیلم جدید منم هست. ‫نقش خوبیه
‫اون همیشه نقش خوبی داره
‫بهتر از همیشه‎ست. ‫اون نقش مقابل قهرمان داستانه
‫بله
‫وقتی تو جلسه تولید ‫به نمایشت اشاره کردم
‫اون گفت که می‏خواد بیاد
‫من درمورد روش‎‏هاتون شنیده بودم ‫و علاقه‎مند بودم
‫خیلی باهم فرق دارن. ‫چند زبانه‎ان
‫مطمئنم نیستم که این حس درستی نسبت بهش باشه، ‫ولی تاثیر برانگیز بود
‫واقعا؟ ‫تو مَرد عجیبی هستی
‫اوتو، لطفا
‫راست میگم
‫بله، ممنون
‫ازم تشکر نکنین
‫باید لباسم رو عوض کنم، ‫پس شاید بعد حرف زدیم
‫ببخشید
‫کارت خوب بود
‫ببخشید، بیدارت کردم؟
‫حتما خیلی خسته‎ای
‫پروازم تو فرودگاه ناریتا ساعت 9 حرکت می‎کنه، ‫باید برم
‫می‎‌بینمت
‫نیازی نبود بیای
‫بیا. ‫عمو وانیا
‫ضبطش کردم. ‫دیگه لازمش داری، درسته؟
‫ممنون
‫پروازت رو از دست می‎دیا
‫می‎بینمت. ‫مواظب خودت باش
‫می‎بینمت
‫بیا، یکم چای بخور
‫میل به چای ندارم
‫ودکا چطوره؟
‫هیچکس نمی‎دونه من چه حسی دارم
‫شب‌ها بخاطر ناامیدی ‫و خشم خوابم نمی‎بره
‫وقتم رو تلف کردم
‫می‎تونستم خیلی چیزها ‫از زندگی بدست بیارم،
‫ولی تو این سن دیگه خیلی دیره
‫عمو وانیا، این خیلی کسل کننده‎ست
‫جوری حرف می‎زنی انگار به نحوی ‫تقصیر اعتقادات سابقته
‫ولی تقصیر اعتقاداتت نیست
‫تقصیر خودت بود
از طرف: دبیرخانه جشنواره تئاتر ولادی‌وستوک موضوع: تغییر پرواز
به علت موج سرمایی که ممکنه راجع‌بهش شنیده باشید پرواز لغو شده است
،جشنواره تئاتر طبق برنامه برگذار می‌شود بنابراین شما وظیفه قضاوت رو بر عهده دارید
.اگر لازم بود، لطفا در هتلی نزدیک به فرودگاه ناریتا بمونید هزینه‌های اقامت به صورت محلی تسویه خواهد شد
‫- سلام ‫- سلام. بدون مشکل رسیدی اونجا؟
‫آره
‫وظیفه هیئت منصفه فردا شروع میشه؟
‫آره
‫هتلت چطوره؟ ‫راحته؟
‫همه‎شون یه‎جورن
‫تخصص‏‎های ولادی‌وستوکی ‫رو امتحان نکردی ‫«شهری در روسیه»
‫تخصصش چیه؟
‫نمی‎‌دونم، دارم از تو می‎پرسم
‫چقدر تنبلی
‫«یک هفته بعد»
‫به مدت 25 سال اون وانمود می‎کرده ‫کسیه که نیست
‫خود ستاییش رو ببین، ‫طوری رفتار می‎‏کنه انگار یه جور لُردی‌ـه!
‫بهش حسودیت میشه، مگه نه؟
‫آره، درسته. ‫خیلی بهش حسودیم میشه
‫خیلی با زن‏ها شانس داره!
‫خود دون ژوان هم نمی‏تونست ‫اینقدر تجربه داشته باشه!
‫همسرش اولش، که خواهر من بود...
‫هی
‫خیالم راحت شد
‫حالم خوبه
‫واقعا حالت خوبه؟
‫هنوز نمی‎دونم
‫منو معاینه کردن. ‫هنوز منتظر نتایجم
‫چشم چپت آب‌سیاه داره
‫آب‌سیاه؟
‫آسیب به عصب بینایی ‫باعث از دست دادن جزئی بینایی میشه
‫از دست دادن بینایی در یک چشم به سختی قابل تشخیصه ‫چون اون یکی چشم خودش رو تطابق میده
‫که یعنی روی فعالیت‎های روزانه تأثیری نمی‎ذاره،
‫و اغلب اوقات تا شخص متوجهش بشه ‫دیگه دیره
‫خوش شانسی که زود تشخیص داده شد
‫می‏تونم رانندگی کنم؟
‫غیرممکن نیست
‫یعنی می‎تونم؟
‫بله، اگه علائمت بدتر نشه
‫چطور درمان میشه؟
‫علت اصلی آب‌سیاه هنوز معلوم نیست، ‫پس قابل درمان نیست
‫هدف‎مون اینه که جلوی پیشرفتش رو بگیریم
‫این قطره چشم، فشار چشم رو کم می‎کنه
‫ممکنه به تأثیرش شک کنی، ولی اگه دست از ‫استفاده ازش برداری، بیناییت رو از دست میدی
‫مطمئن شو که روزی دوبار ازش استفاده کنی
‫«درگذشت: 25 فوریه سال 2001»
‫امروز می‏خواستی رانندگی کنی، مگه نه؟
‫چطور؟
‫خب، تازه ماشینت رو پس گرفتی
‫من خیلی دوستت دارم، ولی...
‫چی، یهویی؟
‫یه چیزی هست که تحملش رو ندارم
‫چی؟
‫رانندگیت. ‫جلوت رو نگاه کن
‫چرا الان لاین عوض نکردی؟
‫هی، این ممکنه آزار لفظی در نظر گرفته بشه
‫صادقانه بگم...
‫تو دوباره بچه می‏‎خواستی؟
‫نمی‎دونم
‫درکل کسی نمی‎تونه جای اونو بگیره
‫ولی می‎تونستیم اونا رو هم ‫به اندازه اون دوست داشته باشیم
‫فایده نداره من چیزی رو بخوام ‫که تو نمی‏خوای
‫متاسفم
‫تقصیر تو نیست. ‫منم این انتخاب رو باهات کردم
‫پس مشکلی نداره
‫من واقعا خیلی دوستت دارم
‫ممنون
‫خیلی خوشحالم که باهامی
‫یه روز، اون وجود قبلیش رو یادش میاد
‫منظورت دختریه که دزدکی ‫وارد خونه میشه؟
‫اون قبلا توی زندگی قبلیش ‫یه مکنده‌ماهی بوده
‫یه مکنده‌ماهی؟
‫یه مکنده‌ماهی نجیب بوده
‫اون مثل بقیه مکنده‌ماهی‌ها...
‫ماهی‏ای که روی سرش رد می‎شد ‫رو نمی‎مَکیده
‫او دهن فنجان مانند خودش رو به سنگی ‫در بستر رودخانه می‏چسبوند
‫و فقط اونجا تاب می‏خورد
‫تا اینکه ضعیف و لاغر می‎‌شد...
‫و واقعا تبدیل به علف رودخونه می‎شد
‫به سنگ می‏چسبید
‫اون یادش نمیاد که چطوری مُرده
‫اون تا سر حد مرگ گرسنگی کشید؟
‫ماهی‏های دیگه اونو خوردن؟
‫فقط یادش میاد که تهِ رودخونه ‫تاب می‏خورده
‫تو اتاق یاماگا، ‫یهو می‌فهمه
‫که اینجا هم داره همون کار رو می‎‏کنه
‫نمی‌تونه خودش رو از اتاق اون جدا کنه، ‫درست همونطوری که به یه سنگ چسبیده بود
‫حالا که بهش فکر می‏کنم، ‫سکوت توی اتاق...
‫خیلی به زیر آب شبیه
‫زمان می‎ایسته
‫گذشته و حال محو می‌شن
‫و اون...
‫دوباره تبدیل به یه مکنده‎ماهی میشه
‫اون...
‫شروع به خود ارضایی روی تخت یاماگا می‏کنه
‫همه لباس‎‏هاش رو یکی یکی در میاره
‫خودش رو از این کار منع کرده بود
‫ولی الان دیگه نمی‏تونه ‫جلوی خودش رو بگیره
‫اشک‏هاش سرازیر می‎‏شن،
‫بالش رو خیس می‏کنن
‫فکر می‏کنه که اون اشک‏ها ‫نشونه امروز اونن
‫درست همون موقع، یکی میاد خونه
‫طبقه پایین یه در باز میشه
‫اون موقع از پنجره متوجه میشه که ‫کم کم هوا داره تاریک میشه
‫یاماگاست؟
‫یا پدرش؟
‫مادرش؟
‫صدای اون شخص رو می‏شنوه ‫که داره از پله‎‏ها بالا میاد
‫دیگه تمومه
‫ولی حالا، بالاخره می‏تونه دست برداره
‫بالاخره همه اینا پایان می‎یابه
‫بالاخره می‎‏تونه از سرنوشت کارمایی ‫زندگی قبلیش فرار کنه
‫به فرد جدیدی تبدیل میشه
‫در باز میشه
‫«نه مارماهی نه ماهی؟ مکنده‎‏ماهی»
‫داستان دیروز رو یادته؟
‫ببخشید، درست یادم نمیاد. ‫گیج خواب بودم
‫آهان
‫ببخشید
‫که یعنی ارزش به خاطر داشتن ‫رو نداشته
‫باید برم
‫امروز برنامه‏ای داری؟
‫قراره به یه کلاس آموزش بدم. ‫مگه بهت نگفتم؟
‫نه
‫ببخشید
‫خودت رانندگی می‎‏کنی؟
‫آره
‫ببخشید، هنوز دست من بود
‫ممنون
‫از پسش برمیای؟
‫- طوریم نمیشه. می‎بینمت... ‫یوسوکه
‫وقتی امشب برگشتی، میشه حرف بزنیم؟
‫البته. ‫چرا می‏پرسی؟
‫- روز خوبی داشته باشی ‫- همچنین
‫اون بهش وفاداره؟
‫بله، متاسفانه
‫چرا متاسفانه؟
‫چون وفاداری اون زن کاملا دروغه
‫فراوانی بلاغت وجود داره، ‫ولی منطقی درش نیست
‫زندگیم از دست رفته،
‫دیگه راه برگشتی نیست
‫اون فکر مثل یه روح خبیث ‫شب و روز دنبالم می‎کنه
‫گذشته‎ام بدون رویدادی سپری شد. ‫بی‌اهمیته
‫ولی زمان حال...
‫بدتره
‫واسه زندگیم و عشقم رو چیکار کنم؟
‫چه اتفاقی افتاد...
‫وقتی از عشق و عاشقی باهام حرف میزنی،
‫احساس می‏کنم در گیجی به سر می‎برم
‫و نمی‎دونم چی بگم
‫اوه خدایا، بهم رحم کن
‫سونیا
‫من بدبختم
‫کاش می‎‌دونستی چقدر بدبختم
‫چه میشه کرد؟ ‫باید زندگی‎مون رو بکنیم
‫بله باید زندگی کنیم، عمو وانیا
‫روزها و شب‎های خیلی طولانی...
‫رو می‎گذرونیم
‫صبورانه امتحان‌هایی که سرنوشت سر راه‌‎مون قرار میده ‫رو تحمل می‎کنیم
‫حتی اگه نتونیم استراحت کنیم، ‫برای دیگران کار می‏کنیم
‫هم الان و هم وقتی که پیر شدیم
‫و وقتی ساعت آخر عمرمون فرا رسید
‫بی سر و صدا میریم
‫و در دنیای بزرگ دیگر، ‫بهش می‌‎‎گیم...
‫که ما زجر کشیدیم
‫که گریه کردیم
‫می‎گیم که زندگی سخت بود
‫اوتو
‫الو؟
‫لطفا یه آمبولانس بفرستید
‫«مراسم تشییع جنازه اوتو کافوکو»
‫چه ناگهانی، ‫دلیلش خونریزی مغزی بوده
‫به مدت 25 سال اون وانمود می‎کرده ‫کسیه که نیست
‫خود ستاییش رو ببین، ‫طوری رفتار می‎‏کنه انگار یه جور لُردی‌ـه!
‫بهش حسودیت میشه، مگه نه؟
‫آره، درسته. ‫خیلی بهش حسودیم میشه
‫همسرش اولش، که خواهر من بود
‫چه زن فوق‎العاده و مهربونی بود
‫و از ته قلبش اونو دوست داشت
‫همونطوری که یه انسان پاک و نجیب ‫یه فرشته رو دوست داره
‫و همسر دومش، همونطور که می‎بینی، ‫زن دوست داشتنی و باهوشیه
‫چرا؟
‫اون بهش وفاداره؟
‫بله، متاسفانه
‫چرا متاسفانه؟
‫چون...
‫وفاداری اون زن...
‫کاملا دروغه
‫وانیا...
‫اینطوری حرف نزن
‫بیخیال...
‫خفه شو، وافل
‫نه، من حرفم رو میزنم. ‫زنم با معشوقه‏اش فرار کرد
‫«دو سال بعد»
‫البته
‫مطمئنم که...
‫حقیقت...
‫هرچی هم که باشه، ‫اونقدرها ترسناک نیست
‫ترسناک‎ترین چیزه اینه که...
‫حقیقت رو ندونی
‫«تئاتر فرهنگ و هنر هیروشیما»
‫- بعد از سفر طولانی خسته‏اید؟ ‫- اصلا
‫خیلی وقته ندیدمت، خانوم یوزوهارا
‫بذارین بهم دیگه معرفی‎تون کنم. ‫یون‎سو به عنوان نمایشنامه‌نویس مشارکت می‎کنه
‫باهم ایمیل رد و بدل کردیم
‫همونطور که در ایمیل توضیح دادیم،
‫اقامت شما از امروز تا ماه دسامبر ‫به مدت 2 ماه خواهد بود
‫6 هفته تمرین و 2 هفته اجراء
‫تست‏های بازیگری از فردا شروع میشن
‫اینم از برگه‏های تست
‫ممنون
‫ما به تئاترهای سراسر آسیا اطلاع دادیم
‫و درخواست‏هایی از کره، چین، ‫هنگ کنگ،
‫تایوان و فیلیپین دریافت کردیم
‫بله
‫من زبان کره‏ای رو ترجمه می‎‏کنم
‫کسایی که می‏تونن انگلیسی حرف بزنند ‫بطور مستقیم باهاتون صحبت می‎کنند
‫بله
‫بازیگران خارج از کشور توسط مدیران برنامه ‫تئاترهای محلی توصیه شدند
‫و همچنین درخواست‌های زیادی ‫از داخل ژاپن دریافت کردیم
‫حتی منم بعضی‏ها رو می‎‏شناسم
‫یه نگاهی می‏‎ندازم. ‫خیلی مشتاقم
‫حالا بیاین به محل اقامت‏تون بریم
‫یه جایی پیدا کردیم که با ماشین یه ساعت فاصله داره، ‫همونطور که خواسته بودید
‫ممنونم
‫در یه جزیره خوش منظره، ‫حالا که اینجا هستید
‫یه جزیره، ها؟
‫همینطورم، طبق قوانین‏مون ‫براتون یه راننده استخدام کردیم
‫پس راننده‎مون پشت ماشین‏تون می‏‎شینه، ‫مشکلی نیست؟
‫در این مورد... ‫من خودم ماشینم رو می‎رونم
‫بیمه دارم. ‫نگران من نباشین
‫راستش، مسئله مهمان نوازی نیست. ‫نمی‌تونیم اجازه بدیم رانندگی کنید
‫منظورتون چیه؟
‫یه هنرمند در گذشته به طور تصادفی ‫یه نفر رو زیر گرفت
‫بله
‫وحشتناک بود. ‫از اون موقع، قانون شده...
‫که برای هنرمندهای مقیم‏مون راننده تهیه کنیم، ‫بدون استثناء
‫من وقتی رانندگی می‏کنم ‫دیالوگ‏هام رو مرور می‏کنم
‫روال مهمی برای منه
‫برای همین ازتون خواستم هتلی بگیرید ‫که فاصله داشته باشه
‫ما متاسفیم
‫باید بطور واضح‏تری براتون توضیح می‏دادیم
‫بودجه‌ای براش تعیین شده، ‫بنابراین جشنواره تئاتر باید ازش استفاده کنه
‫اگه در این باره نگران هستید، ‫می‏تونید راننده‏مون رو امتحان کنید
‫ولی نگران نباشید، ‫راننده خیلی با مهارته
‫بریم
‫از درک شما متشکرم
‫من با ماشین اداری دنبال‌تون می‎‏کنم
‫اون راننده شماست
‫من میساکی واتاری هستم
‫ایشون آقای کافوکو هستش، ‫کارگردان صحنه ما
‫جشنواره هر سال اون رو استخدام می‌کنه. ‫جاده‏‎ها رو خیلی خوب بلده
‫راننده فوق‌العاده‌ایه
‫خوشوقتم
‫ببخشید، ولی من هنوز قبول نکردم ‫که تو راننده‏ام باشی
‫مشکلی با تست رانندگی نداری؟
‫نه، اصلا
‫نه، درکل خودم رانندگی می‏کنم
‫متاسفم
‫بخاطر اینه که من یه زن جوونم؟
‫دلیلش این نیست
‫این ماشین خیلی قدیمیه و اذیت می‌‌کنه. ‫اولین بار راحت نیست
‫بسیارخب
‫پس اگه در رانندگی من احساس خطری کردید، ‫خودتون پشت فرمون بشینید
‫این چطور به نظر میاد؟
‫صندلی شاگرد رو ترجیح می‎دید؟
‫قطعات الکتریکی...
‫مشکلی ندارن؟
‫نه، هیچی
‫ببخشید، ولی گفتید که این ماشین قدیمی‏ای هستش، ‫پس باید مطمئن می‎شدم
‫من 15 سال روندمش ‫و مشکلی نداشتم
‫متوجهم
‫میشه لطفا نوار کاست رو پخش کنی؟
‫نوار کاست؟
‫بله
‫من دارم میرم
‫وانیا، لطفا بس کن. ‫می‏شنوی؟
‫قبول نمی‌کنم
‫صبر کن، هنوز حرفام تموم نشده
‫تو زندگیم رو نابود کردی
‫من هرگز زندگی نکردم
‫بخاطر تو،
‫من بهترین سال‎‌های عمرم رو هدر دادم ‫و خراب‎شون کردم
‫تو حریف منی. ‫دشمن اصلی من!
‫ای احمق
‫اگه این ملک مال توئه، ‫خب برش دار
‫من نمی‏خوامش
‫من دیگه میرم. ‫اینجا مثل جهنمه
‫تحملش رو ندارم
‫من با استعداد و باهوشم. ‫شجاع هم هستم
‫اگه عادی زندگی می‎کردم، ممکن بود من ‫یه شوپنهاور یا داستایفسکی دیگه باشم ‫[فیلسوف و نویسنده معروف]
‫دیگه داره حالم از این مزخرفات بهم می‏خوره!
‫دارم عقلم رو از دست میدم!
‫مادر، دیگه تحمل ندارم!
‫به حرف پروفسور گوش بده!
‫مادر، باید چیکار کنم؟
‫نه، ولش کن. چیزی نگو. ‫می‌دونم چیکار کنم
‫کاری می‎کنم تاوانش رو پس بدی
‫اوه، خودم برش می‏دارم
‫نظرتون چیه؟
‫دریای ستوشی آروم و دوست داشتنیه
‫منظورم رانندگیش بود
‫ساعت 8 میام دنبال‎تون. ‫فردا صبح
‫باشه. ‫ببخشید که خیلی سر صبحه
‫مشکلی نیست
‫نوار رو پخش کنم؟
‫بله، لطفا
‫عمو، داری گریه می‎کنی
‫گریه نمی‏کنم. چیزی نیست. ‫حرف مفت نزن
‫چشم‏هات که الان نگاهم کردی ‫دقیقا مثل چشم‏های مادر مُرده‎ات بودن
‫اوه، سونیا. ‫مادرت،
‫خواهر من، الان کجاست؟
‫تو مدت خیلی زیادی مریض بودی
‫مادر سونیا، ورا هم قبلا...
‫شب‏ها برات بیدار می‏موند
‫حتما خیلی نگرانت بوده
‫بریم، مارینا
‫هی، هنوز دیالوگ‏هام رو تموم نکردم
‫اوه، خب
‫پای خودمم درد داره. ‫دردش خیلی خفقان‌واره
‫- خیلی‏خب، خیلی ممنون ‫- ممنون
‫نفرات بعدی، لطفا
‫نفرات بعدی، لطفا بیاین داخل
‫ببخشید
‫سلام، اسم من جنیس چنگ هستش
‫اهل تایوان هستم ‫و زبان اصلیم ماندارین هست
‫دارم واسه نقش یلنا تست میدم
‫کوجی تاکاتسوکی هستم. ‫می‌خوام برای نقش آسترو تست بدم
‫هر دوی شما دیالوگ‏های ‫یه صحنه رو انتخاب کردین
‫پس دو نفری تست می‏دید
‫هر دوتون یه صحنه رو درخواست کردین، ‫پس دو نفره اجراء کنین
‫بله
‫پس اون یلناست و از کجا شروع کنم؟
‫از "تو زن حیله‏گری هستی"
‫باشه
‫از "تو زن حیله‏گری هستی" شروع میشه
‫باشه
‫من زبون ایشون رو نمی‌فهمم. ‫اشکالی نداره که همینطوری دیالوگ‏های خودم رو بگم؟
‫بله، راحت باش. ‫هروقت که آماده بودی شروع کن
‫هرموقع که آماده بودی شروع کن
‫اوه، تو زن حیله‎گری هستی!
‫منظورت چیه؟
‫چقدر حیله‎گری!
‫بر فرض که سونیا داره زجر می‏کشه، ‫بیا فعلا بیخیال این بشیم
‫ولی...
‫چی میگی؟
‫خودت خوب می‏دونی...
‫که چرا من هر روز میام اینجا
‫دلیلش رو می‎دونی ‫و می‏‎دونی که بخاطر کی میام!
‫- تو یه ماده ببری! ای... ‫- ماده ببر؟
‫منظورت چیه؟
‫یه ببر زیبا و دل‎ربا
‫حتما واسه خودت قربانی‏هایی داری!
‫زده به سرت؟
‫چقدرم کم‎رویی تو
‫من اونجور زنی که فکر می‏کنی نیستم
‫قسم می‏خورم، من اونقدر بی‌نزاکت نیستم
‫نیازی نیست قسم بخوری. ‫کلمه هدر نده
‫تو خیلی زیبایی
‫چه دست‏های دوست داشتنی‏ای داری
‫بسه دیگه!
‫گوش کن چی میگم
‫سرنوشت همینه، اجتناب ناپذیره
‫لطفا بس کن
‫ولم کن
‫فردا بیا تو جنگل پیشم
‫ساعت دو
‫باشه؟ ‫اونجا باش
‫اونجا باش، باشه؟
‫ولم کن!
‫کافیه. ‫از این بابت عذر می‎‏خوام
‫ممنون
‫نفر بعدی آخرین نفره. ‫اون یکم فرق داره
‫بیا تو
‫اون لی یون‏آ هستش
‫میگه که اون با زبان اشاره کره‏ای حرف میزنه
‫تو متوجهش میشی؟
‫بله
‫کس دیگه‏ای این صحنه رو انتخاب نکرده، ‫پس تنها تست میدی
‫اون می‏شنوه
‫اگه لازمه به زبان کره‏ای ترجمه‏اش می‏کنم
‫مشکلی نداره؟
‫بله
‫لطفا شروع کنین
‫عمو وانیا، تو مورفین رو برداشتی؟
‫پسش بده
‫چرا ما رو نگران می‏کنی؟
‫پسش بده، عمو وانیا
‫بدبختی من شاید از تو بدتر باشه،
‫ولی اما من تسلیم ناامیدی نمیشم
‫تا موقعی که زندگیم بطور طبیعی به اتمام برسه، ‫تحملش می‏کنم
‫بنابراین،
‫تو هم باید بدبختیت رو تحمل کنی
‫تنها عموی عزیز من
‫لطفا
‫پسش بده
‫به حال ما رحم کن
‫باید غمت رو تحمل کنی
‫ممنونم
‫افراد زیادی برای نقش وانیا تست ندادن
‫درست می‏گین
‫احتمالا همه فکر می‏کنن که ‫خودتون نقش رو بازی می‏کنین
‫ببخشید، خیلی دیروقته
‫مشکلی نیست
‫سربریاکوف، روی لوچلو
‫یلنا، جنیس چنگ
‫سونیا، لی یون‎آ
‫ووینیتسکایا، کائورو کوماگاتا
‫وانیا، کوجی تاکاتسوکی
‫آسترو، ریو جونگ‌ اوی
‫تلگین، تاکاشی کیمورا
‫مارینا، یامی اِتو
‫تموم شد
‫ببخشید. ‫می‏خواین من نقش وانیا رو بازی کنم؟
‫بله
‫فاصله سنی نسبتاً زیادی وجود داره
‫می‏تونی گریم کنی. ‫نقش همه که به سن واقعی‎شون نمی‏خوره
‫اگه مایل نیستی، امضاء نکن
‫نقش به کس دیگه‌ای داده میشه
‫وقتی امضاء کردین، ‫شروع به خوندن نمایش‎نامه می‎‏کنیم
‫تبریک میگم
‫عالیه! ‫چه فوق‌العاده!
‫عجب منظره‌ی حیرت آوری
‫منظره واقعا فوق‌العاده‌ست، عالیجناب
‫آقای کیمورا، لطفا آروم‌تر بگین
‫- آروم‌‎تر از این؟ ‫- بله،
‫و واضح‌تر صحبت کنین ‫تا همه صداتون رو بشنون
‫باشه
‫ادامه بدین
‫منظره واقعا فوق‌العاده‌ست، عالیجناب
‫فردا...
‫می‌ریم تو جنگل، بریم بابا؟
‫خانوم‌ها و آقایون، چای حاضره
‫اگه زحمتی نیست...
‫هیس، یکی صدات رو می‌شنوه
‫نه، بذار بگم که دوستت دارم. ‫منو از خودت نرون
‫فقط همینو واسه خوشحال بودن نیاز دارم
‫تحملش رو ندارم
‫متشکرم، برای امروز کافیه
‫ممنون. برای امروز کافیه. ‫کارتون خوب بود
‫سردت نیست؟
‫اصلا
‫از الان به بعد...
‫بله؟
‫وقتی دیر میام ‫میشه تو ماشین منتظر بمونی؟
‫راحت نیستم که بدونم تو سرما منتظری
‫نه، ممنون
‫می‌دونم که این ماشین براتون عزیزه، ‫پس نمی‏تونم توش بشینم
‫اگه اینو می‎دونی، پس مشکلی نداره
‫فقط بیرون سیگار بکش
‫پس باشه. ‫فقط موقعی که خیلی هوا سرد باشه میرم تو ماشین
‫نوار رو پخش کنم؟
‫بله
‫ولی به عنوان یه پیرمرد، بهم اجازه بدین ‫قبل از خداحافظی نصیحتی بهتون بکنم
‫همگی، مهم کار کردنه
‫باید به کار کردن ادامه بدین
‫آقای کافوکو
‫می‏تونم به صرف نوشیدنی دعوت‌تون کنم؟ ‫ماشینمم اینجاست
‫خودت رانندگی می‏کنی؟
‫بله، پس اگه از نظرتون اشکالی نداره، ‫بارِ توی هتلم چطوره؟
‫یکم دیر میام
‫مشکلی نیست
‫پس ماشینم رو میارم
‫لطفا دنبالم بیاین
‫راستش من بعضی وقت‏ها ‫تو اینترنت اسمتون رو جستجو می‎کنم
‫اینطوری این تست بازیگری رو پیدا کردم
‫و اون روز آخرین مهلت بود. ‫معرکه نیست؟
‫چرا نسبت به من علاقه‎مند شدی؟
‫من واقعا ایفای نقش در فیلمنامه‌های اوتو ‫رو دوست داشتم
‫گفتن دیالوگ‏های اون منو خوشحال می‏کرد
‫پروژه‌های تئاتری من و فیلمنامه‏های اوتو ‫باهم فرق دارن
‫بله
‫ولی اون دفعه که نمایشت رو دیدم،
‫حس کردم که هر دوتون یه کاری رو می‏کردین، ‫البته شیوه‏هاتون فرق می‏کرد
‫چطور؟
‫سوال سختیه
‫این احساس بهم دست میده که هر دوی شما ‫برای جزئیات ظریفی که...
‫مردم حتی متوجه اونا نمی‌شن ‫ارزش قائل هستین
‫من درواقع از این چیزها خوشم میاد
‫ولی اگه فیلمنامه‌های اوتو رو بازی نمی‌کردم، ‫نمی‌فهمیدم
‫وقتی که انتخاب بازیگرها رو دیدم، ‫می‏دونستم که این تنها فرصت منه
‫مطمئن نیستم که بدونین، ‫ولی من الان دارم بصورت آزاد کار می‏کنم
‫می‎دونم. ولی من مجبور نبودم ‫راجع‌بهت تو اینترنت جستجو کنم
‫که اینطور
‫این خجالت‎آوره
‫چه حرفای مسخره‏ای
‫تو یه ستاره بودی
‫نه، برام پاپوش دوخته بودن
‫اغلب اوقات همچین کارهایی می‏کنی؟
‫چه کارهایی؟
‫با زن‏‎هایی که به زور می‏شناسیشون؟
‫تو این کارو نمی‏کنی؟
‫نه
‫حتما زن‏های زیادی سراغ شما هم میان
‫تنها کاری که باید بکنی ‫اینه که بهشون بگی نه
‫منم با هرکسی این کارو نمی‏کنم
‫اگه با طرف ارتباط برقرار کنی و بخوای بهتری بشناسیش... ‫اصلا پیش نیومده؟
‫سکس تنها راه شناختن یه نفر نیست
‫ولی یه سری چیزها رو بدون سکس کردن ‫نمیشه فهمید
‫- مثلا چی؟ ‫- مثلا
‫چی شده؟
‫فقط اینکه...
‫چرا دارم در این مورد با شما حرف میزنم؟
‫اوتو حتما با شوهری مثل تو خوشبخت بود
‫موندم همینطوره یا نه
‫اگه از نظرتون ایرادی نداره، ‫میشه یه چیزی درمورد اون بهم بگین؟
‫یه چیزی درمورد اون؟
‫اینکه چطوری باهم آشنا شدین،
‫اون چطور فیلمنامه‏هاش رو می‏نوشت
‫گفتگوهای روزمره. ‫هرچی که باشه
‫این چیزیه که بهش فکر می‏کنی
‫"درد من و اون مثل همه، چون...
‫هر دوی ما یه زن رو دوست داشتیم"
‫اوه، بیخیال. ‫مال من فقط یه خواسته‏ی یک‏طرفه بود
‫تو عاشقش بودی
‫انکارش نمی‏کنم
‫اون زن دوست داشتنی‏ای بود. ‫خیلی هم زیاد
‫آره
‫پس بهت حسودیم میشه، آقای کافوکو
‫منو ببخشید
‫تو به من...
‫حسودیت میشه؟
‫ببخشید
‫تو عکس گرفتی، مگه نه؟
‫همین الان یه عکس گرفتی
‫پاکش کن
‫چت شده؟
‫دیگه میرم
‫باشه
‫- صورتحساب، لطفا ‫- چشم، آقا
‫معذرت می‏خوام
‫من امروز دعوت‌تون کردم
‫اشکال نداره
‫خوشحالم که الان اینجام، ‫اینکه می‌تونم تحت کارگردانی شما ایفای نقش کنم
‫من معتقدم که اوتو ما رو پیش هم آورد
‫از فردا مشتاقم که دوباره باهاتون کار کنم
‫آره. ‫فردا می‎بینمت
‫چی شده؟ ‫خیلی به نظر گرفته میاین
‫بخاطر اینه که دلت واسه ‫اون پروفسور می‌سوزه؟
‫دست از سر بردار
‫یا بخاطر اینه که تو عاشق همسر اونی؟
‫اون یکی از دوستان خوب منه
‫به این زودی؟
‫منظورت چیه "به این زودی"؟
‫دست نگه دار
‫هنوزم احساسات زیادی به کار برده میشه؟
‫ریو داره درست انجامش میده. ‫از اون تقلید کنین. ادامه بدین
‫لطفا ادامه بدین
‫جایگاه مناسبی برای زنی وجود داره ‫که دوست یه مَرد باشه
‫اول، اون یه آشناست
‫بعد یه معشوقه‎‌ست، و در آخر ‫تبدیل به یه دوست خوب میشه
‫چه فلسفه‌ی پیش پا افتاده‌ای
‫تاکاتسوکی
‫سعی کن روی متنت تمرکز کنی. ‫فقط باید بخونیش
‫ما ربات نیستیم
‫منظورت چیه؟
‫البته که همه دستور العمل‌هاتون رو انجام می‎دیم، ‫ولی ما ربات نیستیم
‫و به نظرم اگه بدونیم قصدتون چیه ‫بهتر عمل می‏کنیم
‫نیازی نیست بهتر عمل کنین
‫فقط متن رو بخونین
‫پس از جایی که توقف کردیم ‫ادامه می‏دیم
‫بیاین از جایی که توقف کردیم ‫ادامه بدیم
‫نزدمش؟ ‫دوباره تیرم خطا رفت؟
‫لعنتی
‫لعنت بهش
‫منو از اینجا ببر بیرون! ‫اگه نیاز می‎بینی منو بکش
‫دیگه نمی‎تونم اینجا بمونم
‫من چم شده؟ ‫دارم چیکار می‎کنم؟
‫پرستار. پرستار
‫تمام
‫خیلی‏خب، برای امروز کافیه
‫همگی، کارتون خوب بود
‫آقای کافوکو
‫بله؟
‫میشه یه مصاحبه کوچیک ‫برای وبسایت جشنواره انجام بدیم؟
‫بله
‫یه ویدئو نیاز داریم، ‫پس یه جایی بیرون باشه
‫ما فقط متن رو می‏خونیم
‫کِی قراره از جامون تکون بخوریم؟
‫راستش رو بخواین، قسمت‏های زبان خارجی ‫باعث می‌شن خوابم بگیره
‫- منم! ‫- منم
‫- ولی نه از یه لحاظ بد ‫- آره، مثل گوش دادن به یه سوترا می‏مونه
‫وقتی اینطوری میگی ‫انگار یه نعمته
‫یون‎‏سو، از کجا ژاپنی یاد گرفتی؟
‫من به مدت دو سال در مقطع تحصیلات تکمیلی ‫تو دانشگاه واسدا "نو" خوندم ‫«نوعی تئاتر سنتی ژاپنی»
‫کره‏ای، انگلیسی، ژاپنی و زبان اشاره. ‫این فوق‌العاده‎ست
‫گرامر ژاپنی و کره‏‎ای به هم شبیهن، ‫بنابراین یادگیری لغات کافیه
‫من از سن کم انگلیسی دوست داشتم
‫کِی زبان اشاره یاد گرفتی؟
‫آقای کافوکو، شما لطف داشتین ‫و بهم پیشنهاد کردین که منو برسونین خونه
‫می‌تونم امروز به صرف شام دعوت‏تون کنم؟
‫نه، نمی‏خوام مزاحم بشم
‫مسئله‏ای هست که باید در رابطه باهاش ‫ازتون عذر خواهی کنم
‫- چی هست؟ ‫- وقتی برسیم اونجا می‏فهمین
‫هر دوتون، لطفا بیاین داخل
‫بریم. احتمالا احساس راحتی نمی‏کنه ‫که باعث بشه با گرسنگی منتظر بمونی
‫نیازی نیست نگران این باشین
‫من نگران نمیشم. ‫ولی مطمئنم اون نگران میشه
‫بیا بریم
‫همسرم
‫میگه که این شبیه منه
‫این بدجنسیه
‫این سیب‌زمینی‌ها تو حیاط پشتی خونه‎ام کاشته شدن. ‫اون پرورش‌شون داده
‫در این مورد می‎خواستم ازت عذر خواهی کنم
‫چرا بهم نگفتی؟
‫نگران بود که اگه بدونی اون همسر منه ‫واسه رد کردنش تو رودروایسی بیوفتی
‫نه، من...
‫مشخصه که فرق نمی‌‎ذاشتی
‫ولی بهتر بود که چیزی نگه
‫در جواب سوالت، بعد از اینکه با اون آشنا شدم ‫زبون اشاره رو یاد گرفتم
‫می‌خواستم زبونش رو بفهمم ‫واسه همین یادش گرفتم
‫تأثیر برانگیزه
‫اون در اصل رقاصه،
‫و وقتی که کمپانی رقص اون تو بوسان اجراء کرد ‫من مسئول هماهنگ رقص بودم
‫عشق تو نگاه اول بود
‫بهش نگو
‫چرا هیروشیما؟
‫من سه سال پیش به جشنواره تئاتر دعوت شدم
‫و یون‌آ هم همراهت اومد؟
‫بله. وقتی پیشنهاد رو گرفتم، ‫سر اینکه اون بیاد یا نه بحث کردم
‫تو کره، اون خانواده و دوست‎هایی داره ‫که زبون اشاره رو بلدن
‫فکر می‎کردم اینجا تنها میشه
‫ولی پی بردم که من می‎تونم ‫مثل صد نفر به حرفاش گوش بدم
‫حس کردم که فقط منم که می‎تونه ‫ازش حمایت کنه
‫چرا تصمیم گرفتی که تست بازیگری بدی؟
‫"باردار شدم و از رقصیدن فاصله گرفتم،
‫"ولی بچه‎ام سقط شد
‫"با اینکه می‎خواستم دوباره کار کنم، ‫بدنم از رقصیدن امتناع می‎کرد
‫اون موقع بود که شوهرم درمورد شما بهم گفت ‫و گفت که امتحانش کنم"
‫ممنون
‫تمرینات چیزه سختی داره؟
‫"چرا سوالی از من می‎پرسی که ‫از بقیه نمی‎پرسی؟
‫"نیازی نیست نسبت به بقیه ‫با من خوش برخوردتر باشی
‫اینکه آدما حرفام رو نمی‎فهمن برام عادیه
‫"ولی من هم می‎تونم ببینم ‫و هم می‎تونم بشنوم
‫"بعضی وقت‎ها جدا از خود کلمات ‫چیزهای بیشتری رو متوجه میشم
‫تو تمرینات‎مون همین مهمه، درسته؟"
‫بله
‫"پس در حال حاضر، ‫هر روز خیلی خوش می‎گذره
‫"متن چخوف درونم نفوذ می‎کنه و...
‫"بدنم که قبلا یکجا گیر کرده بود ‫رو حرکت میده
‫خوشحالم که جرئت به خرج دادم"
‫خوشحالم که اینو می‎شنوم
‫شما از غذاهای تُند خوشتون میاد؟
‫بله. خوشمزه‎ست
‫رانندگیش چطوره؟
‫عالیه
‫خیلی روون سرعت رو بالا می‌‎بره و پایین میره، ‫به ندرت جاذبه رو حس می‎کنم
‫بعضی وقت‎ها یادم میره ‫که سوار ماشینم
‫من رانندگی خیلی‎ها رو تجربه کردم، ‫ولی هیچوقت اینقدر لذت‎بخش نبوده
‫الان خوشحالم که اون به عنوان ‫راننده‌ام منصوب شده
‫میگه، واسه یه بارم که شده ‫از ما بازیگرها تعریف کن
‫این یعنی، "تعریف کردن"؟
‫آره
‫ممنون که دعوتم کردی
‫یون‎سو ما رو دعوت کرد
‫اونا زوج دوست داشتنی‎ای بودن
‫حالا درمورد تمریناتت کنجکاو شدم
‫یون‌آ سونیا
‫من نوارت رو گوش می‌دادم، ‫واسه همین همش فکر می‎کردم، "اون سونیاست"
‫می‌تونی بیای نگاه کنی
‫نه، ممنون. ‫معذرت می‎خوام
‫- بیا تماشامون کن... ‫- نوار رو پخش کنم؟
‫آره
‫وانیا، تو تحصیل کرده و باهوشی،
‫پس حتما باید بفهمی...
‫که دنیا توسط شرورها نابود نشده
‫از شنیدن این خسته نمیشی؟
‫نه
‫دلیلش اینه که از این صدا خوشم میاد
‫که اینطور
‫صدای کیه؟
‫همسرم
‫اوه
‫جریان کل نمایشنامه باید ‫با روش من حفظ بشه
‫واسه همین بارها بهش گوش میدم
‫من قبلا نقش عمو وانیا رو بازی کردم، ‫پس بخش‎های وانیا از شامل نشدن
‫وقتی دیالوگم رو با سرعت خودم میگم، ‫دیالوگ بعدی تو زمان دقیق شروع میشه
‫عجب
‫حرفی که قبلا زدم حقیقت داره
‫یادم میره که سوار ماشینم ‫و یادم میره که تو اینجایی
‫رو مخه، نه؟
‫نه، این شغلته
‫رانندگی رو از کجا یاد گرفتی؟
‫شهر زادگاهم
‫روستای کامی جونیتاکی تو هوکایدو
‫اونجا واسه هرکاری ماشین لازم داری
‫اوه
‫مادرم رانندگی رو یادم داد
‫و از سال آخر دبیرستان ‫پشت ماشین می‎شینم
‫سال آخر دبیرستان؟
‫آره
‫مادرم تو یه ‌‎کلاب شبانه ‫تو ساپورو کار می‎کرد
‫با قطار می‌رفت اونجا، ‫پس از سال آخر دبیرستان
‫من می‌رسوندمش به ایستگاه قطار روستامون ‫و دوباره می‌رفتم دنبالش
‫ایستگاه قطار یه ساعت راهش بود
‫ساعت پنج عصر از خونه راه میوفتادیم ‫و ساعت هفت صبح می‌رفتم دنبالش
‫تو این دو ساعت،
‫مادرم می‏خواست بخوابه
‫اگه با رانندگیم بیدارش می‎کردم، ‫با لگد میزد پشتم
‫و وقتی می‎رسیدیم کتکم میزد
‫اینطوری یاد گرفتم
‫یاد گرفتم تو جاده‏‎های بد بدون اینکه ‫بیدارش کنم رانندگی کنم
‫که اینطور
‫حرفی که زدی خیلی خوشحالم کرد
‫نه...
‫من از مادرم ممنونم که ‫رانندگی رو یادم داد
‫بخاطر خودش بود، ولی طوری که یادم داد ‫تمام و کمال بود
‫متوجهم
‫بله
‫بدون شک همینطور بوده
‫میشه بعدش کل حقیقت رو بهم بگی؟
‫بله، البته
‫مطمئنم که حقیقت،
‫هرچی هم که باشه، ‫اونقدرها ترسناک نیست
‫ترسناک‎ترین چیزه اینه که...
‫حقیقت رو ندونی
‫اوه، اینکه با همچین مَردی لاس بزنی ‫و خودتو توی آغوشش گم کنی
‫به گمونم، منم یکم عاشقشم
‫آره، وقتی نمیاد ‫دلم براش تنگ میشه
‫«وجدانم منو شکنجه میده»
‫«انگار من اون مَرد رو کشتم»
‫«من می‌شینم، و...»
‫«چشم‎هام رو اینطوری می‌بندم، ‫و فکر می‎کنم...»
‫«آیا آدم‎هایی که 200 یا 300 سال دیگه زندگی می‎کنند،»
‫«کسایی که الان داریم ‫راه رو براشون صاف می‎کنیم،»
‫«ما رو یادشون میاد ‫و قدردان می‌‎شن؟»
‫«همه‎شون به طور کامل فراموش می‎کنن»
‫آدما ممکنه فراموش کنن، ‫ولی خدا حتما ستایش‎‌تون می‎کنه
‫«ممنون» ‫«دونستنش خوبه»
‫ببخشید که دیر کردیم
‫یا وانیا یا یلنا تو بیشتر صحنه‌ها حضور داره
‫ما بارها موارد رو تکرار کردیم ‫و تمرینِ روی صحنه رو شروع کردیم
‫خیلی معذرت می‎خوام
‫درواقع به صلاح شد
‫چطوره شما هم کمی تمرین روی صحنه انجام بدین؟
‫زندگیم از دست رفته، ‫دیگه راه برگشتی نیست
‫اون فکر مثل یه روح خبیث ‫شب و روز دنبالم می‎کنه
‫گذشته‎ام بدون رویدادی سپری شد. ‫بی‌اهمیته
‫ولی زمان حال بدتره
‫واسه زندگیم و عشقم چیکار کنم؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫تو این حرف‎ها رو میزنی، ‫ولی من نمی‌دونم...
‫چیکار کنم
‫فقط می‌تونم بگم متاسفم
‫منو ببخش. ‫شب بخیر
‫لطفا درک کن...
‫دست نگه دار
‫نظرتون چیه؟
‫به نظرم کارگردان باید کسی باشه که ‫قضاوت می‎کنه
‫خیلی بده
‫باهاتون موافقم
‫حس می‎کنم هر دوی ما تو تست بازیگری ‫بهتر ایفای نقش کردیم
‫دلیلش رو می‎دونین؟
‫آه، چون من یکم از دیالوگ رو یاد گرفتم
‫بنابراین از هم‎بازیگرم مثل علامت‎های ‫شروع ایفای نقشم استفاده می‎‌کنم
‫ولی اگه دیالوگ رو یاد نگیرم ‫نمی‌تونم ایفای نقش کنم
‫خیلی‎خب
‫و فکر کردم که اینطوری...
‫می‌تونم بیشتر به احساسات بقیه توجه کنم
‫اگه دیالوگ رو بطور بی‎نقص یاد می‎گرفتم، ‫از جمله دیالوگ اونا
‫بهتر می‌‎تونم واکنش نشون بدم
‫متوجهم
‫چطوره دوباره کتاب رو بخونیم؟
‫از ابتدای صحنه دوم
‫می‌تونم دیالوگ رو ضبط کنم؟
‫البته
‫خیلی‎خب
‫می‎تونی شروع کنی
‫کی اونجاست؟
‫تویی، سونیا؟
‫منم
‫آقای کافوکو
‫خیلی بابت امروز عذر می‎خوام
‫مهم نیست
‫فقط داشتم به حرف‌های اون توجه می‎کردم
‫اینو میگی، ولی تو نه زبان انگلیسی بلدی ‫و نه زبان ماندارین
‫اون ژاپنی صحبت نمی‎کنه
‫درسته
‫پس ما آخر سر...
‫قبل از هرچیزی خوب فکر کن
‫عذر می‎خوام
‫کل حرفام همین بود
‫میشه همینطوری بری یه جایی؟
‫یه جایی؟
‫هنوز خیلی از هیروشیما رو ندیدم
‫یه جایی که تو خوشت میاد خوبه
‫خیلی‎خب
‫یه جورایی شبیه برف نیست؟
‫اون مسیر رو مستقیم بری ‫می‌رسی به پارک یادبود صلح
‫خط بین کلاهک بمب اتمی و یادبود سنوتاف ‫رو بهش "محور صلح" میگن
‫معماری که اینجا رو طراحی کرده ‫این آتریوم رو ساخته
‫تا خط بدون قطع شدن ‫به سمت دریا ادامه پیدا کنه
‫چرا به هیروشیما اومدی؟
‫صبر کن، بیخیال
‫پشت خونه‌مون یه تپه بود
‫پنج سال پیش،
‫یه زمین‌لغزش رخ داد ‫و آوار خونه‎مون رو نابود کرد
‫مادرم تو اون حادثه مُرد
‫من تازه قبل از حادثه ‫18 سالم شده بود،
‫و تازه بطور رسمی گواهی‎‌نامه‌ام ‫رو گرفته بودم
‫ماشین صدمه‏ای ندیده بود، ‫منم بعد از مراسم خاکسپاری باهاش از اونجا رفتم
‫پس الان 23 سالته
‫بله
‫جایی واسه رفتن نداشتم، ‫بنابراین همینطوری به سمت غرب ادامه دادم
‫ولی ماشینم توی هیروشیما خراب شد، ‫و منم پولی واسه تعمیرش نداشتم
‫پس شروع کردم به روندن ‫اون کامیون‌های زباله
‫رانندگی تنها کاریه که ‫می‎تونم انجام بدم
‫قصد داری اینجا بمونی؟
‫نمی‌دونم
‫فامیلیم، واتاری ‫از پدرمه
‫و تو شیمانه و هیروشیما این فامیلی زیاده
‫ولی من تا حالا پدرم رو ندیدم ‫و اصلا نمی‌‎دونم زنده‏ست یا نه
‫که اینطور
‫فامیلیت، کافوکو
‫فامیلی کمیابیه، مگه نه؟ ‫نوشته، "خونه" و "موفق باشی"
‫فرخنده‌ست
‫همسرم هم قبل از ازدواج‎‌مون ‫همین حرف رو زد
‫اسم همسرم اوتوئه
‫اوتو
‫اوتو، به معنی "صدا"
‫اتو کافوکو. ‫عجب اسمی
‫دلیل اصلیِ اینکه تو ازدواج باهام ‫تردید کرد همین بود
‫اسمش می‌شد "خانه انجیل"
‫اون دو سال پیش فوت کرد
‫بر اثر خونریزی مغزی
‫وقتی رسیدم خونه ‫روی زمین افتاده بود
‫و هرگز به هوش نیومد
‫اون نوار تو رو می‎ترسونه؟
‫نه، اصلا
‫درواقع...
‫ببخشید!
‫ممنون!
‫از اون ماشین خوشم میاد
‫معلومه با احتیاط باهاش کار کردن
‫بنابراین منم می‎خوام ‫با احتیاط برونمش
‫بریم
‫باید یه چیزی باشه. ‫تحملش رو ندارم
‫من 47 سالمه
‫اگه عمرم تا 60 سالگی باشه، ‫یعنی 13 سال جلوی روم دارم
‫این مدت زیادیه
‫چطور قراره اون 13 سال ‫رو سپری کنم؟
‫چه هوای خوبیه
‫آره
‫بیاین اونجا انجامش بدیم
‫اونجا
‫چرا گریه می‎کنی؟
‫نمی‌دونم. چیزی نیست. ‫فقط یهو گریه‌ام در اومد
‫بیخیال. ‫چه مسخره، حالا منم دارم گریه می‎کنم
‫از دستم عصبانی‎ای چون...
‫فکر می‎کنی به دلایل خودخواهانه ‫با پدرت ازدواج کردم
‫نمی‎دونم حرفم رو باور می‌کنی یا نه،
‫ولی قسم می‎خورم،
‫بخاطر عشق باهاش ازدواج کردم
‫شیفته پروفسور معروف شده بودم
‫الان می‌‎دونم که اون عشق ساختگی ‫و واقعی نبوده
‫ولی اون موقع به نظر واقعی میومد
‫دست خودم نبود
‫ولی تو از زمان ازدواج ما ‫با اون چشم‎های باهوش و مشکوکت...
‫با نارضایتی بهم نگاه کردی
‫بس کن، بس کن. ‫ما آشتی کردیم
‫بیا گذشته رو فراموش کنیم
‫به بقیه اونطوری نگاه نکن
‫بهت نمیاد
‫باید به آدما اعتماد کنی، ‫وگرنه زندگی غیرممکن میشه
‫هی
‫صادقانه بهم بگو
‫تو خوشبختی؟
‫نه
‫من از عمق وجودم...
‫برات آرزوی خوشبختی می‎کنم
‫در خصوص من، من مهم نیستم، ‫مثل یه لوازم جانبی
‫تو موزیک، تو خونه شوهرم، ‫تو داستان عاشقانه...
‫مهم نیست کجا باشم، ‫من فقط یه لوازم جانبی‌ام
‫راستش رو بخوای، سونیا...
‫حالا که بهش فکر می‎کنم، ‫اصلا خوشبخت نیستم
‫خوشبختی واسه من ‫توی این دنیا وجود نداره
‫چرا داری می‎خندی؟
‫من خوشبختم
‫خیلی خوشبختم
‫حالا می‎خوام پیانو بزنم
‫برو بنواز
‫خیلی دوست دارم نواختنت رو بشنوم
‫الان یه اتفاقی افتاد
‫ولی هنوزم فقط بین بازیگرهاست
‫این قدم بعدی
‫برای حضار شرحش میدیم
‫اون لحظه رو بطور کامل ‫روی صحنه بازسازی می‎کنیم
‫بیاین صحنه سوم رو هم انجام بدیم
‫تاکاتسوکی
‫بله
‫هوا یخ بندونه
‫بله
‫بابت امروز ممنون
‫بخاطر چی؟
‫هیچی
‫میشه صحبت کنیم؟
‫اگه از نظرتون اشکالی نداره، یه جایی همین نزدیکی‎ها. ‫فقط یه مدت کوتاه
‫ماشینت کجاست؟
‫بردم تعمیرش کنن
‫درمورد امروز...
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫بین جنیس و یون‎آ
‫فقط خودشون جواب اینو می‎دونن
‫فقط می‎تونم بگم که این متن ‫قدرت ممکن کردن اونو داره
‫آقای کافوکو، چرا خودتون نقش وانیا ‫رو بازی نمی‎کنین؟
‫چخوف خیلی ترسناکه
‫وقتی دیالوگ‌هاش رو میگی، ‫شخصیت واقعیت رو نمایان می‌کنه
‫تو حسش نمی‎کنی؟
‫دیگه تحملش رو ندارم
‫که یعنی دیگه نمی‎تونم این نقش رو ایفاء کنم
‫ولی خب چرا من؟
‫احساس می‎کنم مناسب تولید این اثر نیستم
‫به درد این نقش نمی‎خورم
‫مطمئنم تماشاگرها هم همین حس ‫بهشون دست میده
‫وقتی تست بازیگری دادم، ‫درمانده و اوضاعم خراب بود
‫نمی‌دونستم دارم چیکار می‎کنم
‫پس چرا منو انتخاب کردی؟
‫اوتو ما رو پیش هم آورد
‫لطفا، همینطوری یه چیزی نگین. ‫دارم جدی میگم
‫من اومدم اینجا تا خودمو عوض کنم
‫تو نمی‏تونی خیلی خوب ‫خودت رو کنترل کنی
‫درسته
‫از دیدگاه اجتماعی، این خوب نیست
‫ولی لزوماً واسه بازیگر ‫یه عیب به حساب نمیاد
‫طی تست بازیگریت و جلسات‎مون، ‫کارت بد نبود
‫می‌تونی پا به پای هم‎بازیگرت ایفای نقش کنی
‫با متن هم همین کارو بکن
‫به خودت بیا و به متن پاسخ بده
‫بهش پاسخ بدم؟
‫متن داره ازت سوال می‎کنه
‫اگه بهش گوش بدی و جوابش رو بدی، ‫همون اتفاق هم واسه تو میوفته
‫پاشو. ‫می‌برمت به هتلت
‫صورتحساب، لطفا
‫ممنون
‫آقای کافوکو پیشنهاد داد که ‫منو به هتلم برسونه
‫خیلی‏خب، همون آدرس قبلی؟
‫میرم هزینه پارکینگ رو بدم
‫تاکاتسوکی کجاست؟
‫ببخشید، بریم
‫آقای کافوکو
‫من خالی‎ام
‫هیچی درونم نیست
‫درمورد اینکه متن داره ازم سوال می‎کنه
‫فکر کنم اونو با فیلم‌نامه‌‎های اوتو حس کردم
‫اومدم اینجا چون می‏خواستم ‫دوباره حسش کنم
‫بنابراین...
‫در نهایت اون تیکه که گفتین ‫اوتو ما رو پیش هم آورده
‫حقیقت داره
‫بالاخره می‎فهمم
‫من و اوتو...
‫بله
‫ما یه دختر داشتیم
‫اون وقتی چهار سالش بود ‫بر اثر ذات الریه فوت کرد
‫اگه زنده بود الان 23 سالش بود
‫مرگ دخترمون پایان روزهای خوش‎ ما بود
‫اوتو بازیگری رو کنار گذاشت
‫من کار کردن تو تلوزیون رو کنار گذاشتم ‫و به تئاتر برگشتم
‫اوتو سال‎ها بی‎حال بود
‫ولی بعد ناگهان یه روز ‫شروع به داستان نوشتن کرد
‫نه، شروع به تعریف کردن‎شون کرد
‫اولین داستانش...
‫بعد از سکس با من زاده شد
‫ناگهان بعد از سکس داشتن ‫شروع به روایت کردنش کرد
‫ولی صبح روز بعدش، ‫کامل یادش نمیومد
‫من کلش رو یادم بود، ‫واسه همین بهش گفتم
‫اون فیلم‎نامه‎ای بر اساس اون نوشت ‫و به یه مسابقه فرستادش
‫برنده یه جایزه شد و حرفه کاری اون ‫به عنوان یه فیلمنامه‌نویس رو آغاز کرد
‫بعضی مواقع بعد از سکس ‫این یادش میومد
‫بهم می‎گفت و کاری می‎کرد ‫که یادم بیاد
‫صبح روز بعدش، بهش می‎گفتم. ‫اونم یادداشت برداری می‎کرد
‫آخر سر این رسم ما شد
‫سکس و داستان‎های اون ‫به شدت بهم مرتبط بودن
‫حتی اگه اینطوری به نظر نمیومد
‫اون در لبه‌ی ارگاسم رشته‎ای از یه داستان رو می‎گرفت ‫و باهاش پیش می‌رفت
‫اون اینطوری داستان می‎نوشت
‫همیشه نه
‫ولی هرموقع که حرفه کاریش به بن‎بست می‎خورد، ‫"اون" یادش میومد
‫اون داستان‎ها...
‫به پیوندی تبدیل شد که کمکمون کرد ‫تا بر مرگ بچه‎مون غلبه کنیم
‫به نظرم ما یه زوج متناسب هم بودیم
‫به همدیگه نیاز داشتیم ‫تا زندگی رو بگذرونیم
‫زندگی روزمره و زندگی جنسی‎مون...
‫خیلی رضایت بخش بودن
‫حداقل واسه من اینطور بودن
‫ولی...
‫اوتو مَردهای دیگه‌ای رو می‌دید
‫اون خودیه، نگران نباش
‫اوتو با مَردهای دیگه‎ای خوابید
‫نه فقط یه نفر
‫احتمالا با بازیگرهایی که جزء فیلم‌های درامی بودن ‫که اون نوشته بود
‫هر رابطه همراه با فیلم درام به اتمام رسید
‫و با شروع هر فیلم درام جدید ‫یه رابط دیگه شروع میشد
‫مدرکی در این باره داری؟
‫قبلا شاهدشون بودم
‫بعضی وقت‎ها اونا رو به خونه‎مون میاورد
‫با این وجود، ‫هرگز به عشق اون به خودم شک نکردم
‫شکی درکار نبود
‫اوتو درحالی که عاشقم بود ‫خیلی طبیعی بهم خیانت کرد
‫ما قطعاً عمیقاً به هم وابسته بودیم، ‫بیشتر از هر کسی
‫با اینحال، اون درونش...
‫محلی رو داشت که نمی‎تونستم توش رو ببینم، ‫جایی که یه چیزه تاریک می‎چرخید
‫در مورد این مسائل هیچوقت ازش سوال نکردی؟
‫چیزی که بیشتر از همه‎چی می‏ترسیدم ‫از دست دادن اون بود
‫اگه می‎فهمید که من می‎دونم، ‫دیگه نمی‎تونست تعادل‌‎مون رو حفظ کنه
‫ممکن نیست که می‏خواسته ‫به حرفاش گوش بدی؟
‫اوتو چیزی بهت گفت؟
‫میشه یه داستانی که اون بهم گفت ‫رو برات بگم؟
‫بله
‫داستان خیلی مرموزیه
‫یه دختر دبیرستانی دزدکی وارد خونه‌ی پسری میشه ‫که ازش خوشش میاد
‫منم این داستان رو شنیدم
‫دختری که قبلا یه مکنده‌ماهی بود
‫درسته
‫چندین بار دزدکی وارد خونه میشه ‫و هر دفعه نشونه‎ای از خودش به جای میذاره
‫یه روز، روی تخت یاماگا خود ارضایی می‎کنه
‫یکی میاد خونه، ‫ولی داستان بدون اینکه بگه کی میاد تموم میشه
‫نه
‫اونجا تموم نمیشه
‫تو می‎دونی بعدش چی میشه؟
‫بله
‫خب کی بود؟
‫کی از پله‎ها بالا اومد؟
‫یه متجاوز دیگه
‫یکی دیگه؟
‫آره
‫یاماگا یا پدرش یا مادرش نبود
‫فقط یه دزد بود
‫دزد اونو نیمه‎‌لخت توی اتاق پیدا می‎کنه
‫و سعی می‎کنه بهش تجاوز کنه
‫اون یه خودکاری که اونجا بوده رو برمی‌‌داره ‫و تو چشم چپ یارو فرو می‎کنه
‫اون شدیدا تقلا می‎کنه،
‫و بارها خودکار رو تو شقیقه ‫و گردنش فرو می‎کنه
‫متوجه میشه که مَردِ سست شده
‫اون دزد رو می‎کشه
‫زیر دوش خون روی بدنش رو می‎شوره ‫و میره خونه
‫نشونه‏ای که اون روز توی اتاق یاماگا ‫به جای می‌‎ذاره...
‫جسد دزدِ بوده
‫صبح روز بعدش، میره مدرسه ‫آماده‎ست که...
‫همه‎‌چی رو به یاماگا اعتراف کنه ‫و با قضاوت اون روبه‎رو بشه
‫ولی اون روز یاماگا مثل همیشه به نظر میاد
‫اونو می‎بینه که بعد از مدرسه داره فوتبال بازی می‎کنه ‫و مثل همیشه بی‌خیاله
‫فرداش هم اوضاع همینطوره
‫هیچی عوض نشده. ‫چی به سر جسدِ تو خونه‌ی یاماگا اومد؟
‫یعنی اون اتفاق یه خیال بوده؟
‫اون به خونه یاماگا میره ‫و هیچی به نظر غیرمعمول نمیاد
‫یه جزء یه چیز...
‫یه دوربین مدار بسته ‫بالای در ورودی نصب شده
‫واسه اینکه به نظر گناهکار نیاد، ‫بدون این وایسه از خونه‌اش رد میشه
‫یه اتفاق وحشتناک افتاده،
‫و اون مقصر بوده
‫ولی دنیا به نظر آروم میومد ‫انگار هیچ تغییری صورت نگرفته
‫ولی، دنیا قطعاً به یه چیزه شوم تغییر کرده بود
‫اون برمی‎گرده
‫میگه باید مسئولیت کاری که کردم ‫رو به گردن بگیرم
‫نمی‏تونم وانمود کنم که اتفاق نیوفتاده
‫چون قطعاً اتفاق افتاده
‫من بدون شک اون مَرد رو کشتم
‫زیر گلدون رو می‎گرده ‫ولی دیگه کلید اونجا نیست
‫به دوربین مدار بسته خیره میشه
‫چون اون تنها تغییریه که ‫اون تو این دنیا ایجاد کرده
‫تو لنز دوربین نگاه می‏‎کنه و...
‫حرف‎هاش رو بارها و بارها تکرار می‎کنه
‫بطور واضح، تا حرفاش رو متوجه بشن
‫من کُشتمش
‫من تا همینجاش رو می‌دونم
‫شاید داستان همینجا تموم میشه ‫یا شایدم ادامه داره
‫داستان مزه‎ی بدی رو به جای میذاره
‫ولی با اینحال، وقتی اینو از زبونش شنیدم
‫حس کردم که اوتو چیزه مهمی ‫رو بهم سپرده
‫آقای کافوکو
‫تا جایی که من می‎دونم، ‫اوتو زن واقعا دوست داشتنی‏‎ای بود
‫البته، چیزی که من می‎دونم حتما مقدار ناچیزی از ‫چیزی که شما راجع‎به اون می‎دونین، هست
‫ولی هنوزم با قطعیت اینطور فکر می‏‎کنم
‫تو بیش از 20 سال ‫با چنین شخص دوست داشتنی‌ای زندگی کردی
‫و باید بخاطرش خدا رو شاکر باشی. ‫این نظر منه
‫ولی حتی اگه فکر کنی که ‫یکی رو خوب می‎شناسی...
‫حتی اگه از ته دل اونو دوست داشته باشی
‫نمی‎تونی بطور کامل درون قلب ‫اون شخص نگاه کنی
‫فقط دچار درد میشی
‫ولی اگه به اندازه کافی تلاش کنی،
‫می‌تونی درون قلب خودت ‫رو خوب ببینی
‫پس در آخر، کاری که باید بکنیم اینه که...
‫به قلب‌مون وفادار باشیم
‫و به طرز قادری باهاش کنار بیایم
‫اگه واقعا می‎خوای به یکی نگاه کنی،
‫پس تنها گزینه تو اینه که...
‫بطور دقیق و عمیق ‫به خودت نگاه کنی
‫من همچین فکری می‎کنم
‫دیگه می‎تونی بری
‫به نظر دروغ نمی‎گفت
‫نمی‌دونم حقیقت داره یا نه،
‫ولی اون داشت چیزی که واسه خودش حقیقت داشت ‫رو بهت می‎گفت
‫می‌تونم تشخیص بدم
‫چون من بین دروغگوها بزرگ شدم
‫باید تشخیصش می‌دادم ‫وگرنه جون سالم به در نمی‎بردم
‫مطمئنی؟
‫آره
‫ببین، دوباره اونجان! ‫اون غازهای بی‌نزاکت!
‫چه گستاخانه رفتار می‎کنن!
‫جلوی اون مَرد رو بگیرین! ‫دیوونه شده!
‫- بدش به من ‫- ولم کن یلنا، ولم کن!
‫اون کجاست؟
‫آه، اینجاست!
‫نه!
‫نزدمش؟
‫دوباره تیرم خطا رفت؟
‫لعنتی...
‫لعنت بهش!
‫منو از اینجا ببر بیرون!
‫من چم شده؟
‫اگه نیاز می‎بینی منو بکش. ‫دیگه نمی‎تونم اینجا بمونم!
‫دارم چیکار می‎کنم؟
‫خیلی‎خب
‫اگه اینطوری عمل کنین، ‫اونوقت من می‌تونم سربریاکوف رو بکشم
‫بعد داستان رو عوض می‎کنیم
‫تاکاتسوکی، کارت خوب بود
‫- تاکاتسوکی... ‫- ببخشید
‫چیه...
‫من کاتو هستم، ‫از اداره پلیس شمالی هیروشیما
‫منو ببخشید
‫کوجی تاکاتسوکی؟
‫بله
‫میشه یه جای دیگه صحبت کنیم؟
‫همینجا خوبه
‫در روز یکشنبه، 24 نوامبر
‫حول و حوش ساعت 7:30 عصر، شما در پارک شینتنچی ‫با یه مَرد دعواتون شد و اونو مورد ضرب و شتم قرار دادید
‫این درسته؟
‫دوربین فیلم‎تون رو گرفته
‫اون مَرد دیروز تو بیمارستان جان باخت
‫بله، اخبار رو دیدم
‫کار من بود. ‫درسته
‫همراه ما به اداره پلیس بیا
‫- می‌تونم لباسم رو عوض کنم؟ ‫- بله
‫«اداره پلیس شمالی هیروشیما»
‫وکیل...
‫میگه که آقای تاکاتسوکی به اتهام ‫جراحتِ منجر به فوت اقرار می‎کنه
‫می‎تونم ببینمش؟
‫الان نه
‫مهم‎تر از همه، نمایش رو چیکار کنیم؟
‫یعنی الان باید به این فکر کنیم؟
‫بله. ‫چیزیه که باید بهش فکر کنیم
‫دو گزینه داریم
‫لغوش کنیم،
‫یا شما درش بازی کنین
‫نمی‎تونم این کارو بکنم
‫تو همه دیالوگ‎ها رو بلدی
‫وانیا به زبان ژاپنی مثل تاکاتسوکی ‫کمترین اختلال رو ایجاد می‌‎‎کنه
‫یون‌سو
‫چرا الان در این مورد صحبت می‎کنیم؟
‫نمی‎تونم انجامش بدم
‫پس بیاین لغوش کنیم
‫مشکلی نداره؟
‫بهم وقت بدین
‫دو روز می‎تونیم صبر کنیم. ‫فقط همینقدر
‫متوجهم
‫خبرش رو بهتون میدم
‫جایی می‎شناسی...
‫که بشه با آرامش فکر کرد؟
‫می‌برمت یه جایی
‫روستای کامی جونیتاکی
‫حاضری جایی که...
‫توش بزرگ شدی رو نشونم بدی؟
‫اونجا هیچی نیست
‫اگه مشکلی باهاش نداری
‫اهمیتی نداره
‫یه جا وای‎میستیم ‫تا من بشینم پشت فرمون
‫باید نوبتی رانندگی کنیم ‫تا یه روزه برسیم اونجا
‫نوبتی رانندگی نمی‎کنیم
‫چرا؟
‫چون رانندگی کار منه
‫می‎تونم یه روز نخوابم
‫ممنون
‫می‎تونی یکم بیشتر استراحت کنی
‫می‌تونم تو کشتی بخوابم
‫باشه پس
‫روزی که اوتو مُرد...
‫قبل از اینکه برم بیرون ازم پرسید که وقتی ‫برگشتم خونه می‎تونیم باهم حرف بزنیم
‫لحن صداش ملایم ولی مصمم بود
‫من اون روز برنامه‎‏ای نداشتم، ‫ولی همینطوری به رانندگی ادامه دادم
‫نمی‎تونستم برم خونه
‫فکر می‎کردم به محض اینکه برم خونه، ‫دیگه هیچوقت مثل قبل نمی‌شیم
‫وقتی آخر شب برگشتم ‫روی زمین پیداش کردم
‫زنگ زدم آمبولانس،
‫ولی اون هرگز به هوش نیومد
‫اگه یکم زودتر می‎رفتم خونه چی؟
‫هر روز به این فکر می‎کنم
‫من مادرم رو کشتم
‫وقتی زمین‌لغزش خونه‎مون رو له کرد
‫منم داخل بودم
‫تونستم از خونه‌ی فرو ریخته ‫بخزم و برم بیرون
‫بعد از اینکه فرار کردم، ‫یکم به خونه نیمه فرو ریخته نگاه کردم
‫بعد آوار تپه بیشتری اومد ‫و به طور کامل نابودش کرد
‫مادرم زیر آوار مُرده پیدا شد
‫می‌دونستم اون هنوز تو خونه‎ست
‫نمی‌‎دونم چرا درخواست کمک نکردم، ‫یا چرا نجاتش ندادم
‫ازش متنفر بودم، ولی این تنها حسی نبود ‫که نسبت به اون داشتم
‫این جای زخم روی گونه‌ام ‫بخاطر اون حادثه‎‌ست
‫بهم گفتن با عمل جراحی میشه کاری کرد ‫که کمتر به چشم بیاد،
‫ولی خوشم نمیاد پاکش کنم
‫اگه من پدرت بودم،
‫دور شونه‎هات رو می‌‎گرفتم ‫و می‎گفتم،
‫"این تقصیر تو نیست"
‫"تو کار اشتباهی نکردی"
‫ولی من نمی‎تونم این حرف رو بزنم
‫تو مادرت رو کشتی
‫و منم همسرم رو کشتم
‫آره
‫ با کازویا یامائوچی از هیروشیما درگیر...
‫ و به او حمله کرده، ‫ بطور مکرر به صورت او مشت زده
‫ یامائوچی به بیمارستان برده شده ‫ اما مُرده اعلام شده
‫ کوجی تاکاتسوکی یه بازیگره که در نمایش‎های تئاتر ‫ و فیلم‌های زیادی ایفای نقش کرده
‫ اما پس از انتشار گزارش‌هایی مبنی بر رابطه او ‫ با یک فرد خردسال در سال گذشته،
‫ او به طور مستقل کار می‌کرد ‫ و در ژانویه از شرکت مدیریت خود خارج شد
‫صبح بخیر
‫[گل و سبزیجاتِ فروشی]
‫اینجا جاییه که تو...
‫احتمالا
‫خیلی عوض شده
‫می‎تونیم بریم اون بالا؟
‫اون خونه‎‎مونه
‫مادرم...
‫یه شخصیت جداگانه به اسم ساچی داشت
‫ساچی
‫آره
‫اولین بار وقتی 14 سالم بود ‫اون پیداش شد
‫گفت که هشت سالشه،
‫ولی اون طی 4 سال اصلا سنش بالا نرفت
‫ساچی...
‫اغلب بعد از اینکه مادرم بدجور منو کتک میزد ‫پیداش می‌شد
‫انگار هوشیاری اون با بدن یه بزرگسال ‫مطابقت نداشت
‫نمی‎تونست درست حرکت کنه
‫سعی می‏کرد راه بره ‫ولی میوفتاد،
‫و آخر سر فقط یه‎جا می‌‎نشست
‫ساچی از حلقه‎های پازل خوشش میومد
‫باهم جدول کلمات حل می‎کردیم
‫ساچی خیلی بی‌دلیل گریه می‎کرد
‫هر وقت که گریه می‎کرد، ‫بغلش می‎کردم...
‫و بارها کمرش رو مالش می‌دادم
‫از اون مواقع خوشم میاد
‫آخرین چیزه زیبای مادرم...
‫در ساچی خلاصه شد
‫ساچی...
‫تنها دوست من بود
‫نمی‌دونم مادرم بیماری روانی داشت،
‫یا داشت نقش بازی می‎کرد ‫تا منو نزدیکش نگه داره
‫ولی حتی اگه نقش بازی می‎کرد،
‫از ته دلش بود
‫فکر کنم مادرم با تبدیل شدن به ساچی...
‫سعی می‎‏کرد تو یه واقعیت جهنمی ‫بقاء پیدا کنه
‫وقتی اون زمین‎لغزش رخ داد،
‫می‎دونستم که مرگ مادرم...
‫یعنی ساچی هم می‎میره
‫با اینحال
‫کاری نکردم
‫کثیفه
‫آقای کافوکو،
‫درمورد اوتو...
‫برات سخته که اونو بپذریری،
‫همه‌چیش رو، همونطوری که بود؟
‫شاید اون اصلا مرموز نبوده
‫یعنی سخته که فکر کنی ‫اون واقعا همینطوری بوده؟
‫اینکه تو رو خیلی دوست داشته و...
‫اینکه مدام دنبال مَردهای دیگه می‎رفته
‫به نظر نمیرسه که باهم تناقض داشته باشن ‫یا به نظر من فریبنده نمیاد
‫این عجیبه؟
‫متاسفم
‫من باید درست و حسابی رنج می‎کشیدم
‫اجازه دادم یه چیزه خالص و واقعی ازم دستم بره
‫من عمیقاً دچار درد شده بودم
‫تا حدی که حواس‎پرت شده بودم
‫ولی...
‫بخاطر همین...
‫وانمود کردم که متوجهش نشدم
‫به خودم گوش ندادم
‫واسه همین اوتو رو از دست دادم
‫برای همیشه
‫حالا می‎فهمم
‫می‎خوام اوتو رو ببینم
‫اگه ببینمش، می‎خوام سرش داد بزنم
‫سرزنشش کنم
‫بخاطر اینکه همیشه بهم دروغ می‎گفت
‫می‏خوام غذرخواهی کنم
‫بخاطر اینکه گوش ندادم
‫بخاطر اینکه قوی نبودم
‫می‏خوام اون برگرده
‫می‎‏خوام اون زندگی کنه
‫فقط می‎خوام یه بار دیگه باهاش حرف بزنم
‫می‎‏خوام ببینمش
‫ولی دیگه دیره
‫راه برگشتی نیست
‫کاری از دستم برنمیاد
‫اونایی که زنده می‎مونن...
‫همش به مُرده‎ها فکر می‎کنن
‫هر طور که شده،
‫این ادامه پیدا می‎کنه
‫من و تو...
‫باید به اینطور زندگی کردن‏‎مون ‫ادامه بدیم
‫باید به زندگی کردن ادامه بدیم
‫درست میشه
‫مطمئنم...
‫که طوری‎مون نمیشه
‫من قبول نمی‎کنم! ‫صبر کن، هنوز حرفام تموم نشده!
‫تو زندگیم رو نابود کردی. ‫من هیچوقت زندگی نکردم
‫بخاطر تو، من بهترین سال‎‌های عمرم رو هدر دادم ‫و خراب‎شون کردم
‫تو حریف منی. ‫دشمن اصلی من!
‫تحملش رو ندارم
‫ولی چی می‏خوای؟
‫من میرم
‫تو مگه چه حقی داری که ‫اینطوری باهام صحبت کنی؟
‫ای احمق!
‫اگه این ملک مال توئه ‫خب برش دار، برام اهمیتی نداره!
‫اینجا مثل جهنمه. ‫تحملش رو ندارم. الان دیگه میرم
‫من با استعداد و باهوشم. ‫شجاع هم هستم
‫اگه عادی زندگی می‎کردم، ممکن بود من ‫یه شوپنهاور یا داستایفسکی دیگه باشم ‫[فیلسوف و نویسنده معروف]
‫دیگه داره حالم از این مزخرفات بهم می‏خوره!
‫دارم عقلم رو از دست میدم!
‫مادر، دیگه تحمل ندارم!
‫به حرف پروفسور گوش بده!
‫مادر، باید چیکار کنم؟
‫نه، ولش کن. چیزی نگو. ‫می‌دونم چیکار کنم
‫کاری می‎کنم تاوانش رو پس بدی!
‫ژان!
‫من بدبختم
‫کاش می‎‌دونستی چقدر بدبختم
‫چه میشه کرد؟
‫باید زندگی‎مون رو بکنیم
‫بله باید زندگی کنیم، عمو وانیا
‫روزها و شب‎های خیلی طولانی...
‫رو می‎گذرونیم
‫صبورانه امتحان‌هایی که سرنوشت سر راه‌‎مون قرار میده ‫رو تحمل می‎کنیم
‫حتی اگه نتونیم استراحت کنیم،
‫به کار کردن برای دیگران ادامه میدیم
‫هم الان و هم وقتی که پیر شدیم
‫و وقتی ساعت آخر عمرمون فرا رسید
‫بی سر و صدا میریم
‫و در دنیای بزرگ دیگر، ‫بهش می‌‎‎گیم...
‫که ما زجر کشیدیم
‫که گریه کردیم
‫می‎گیم که زندگی سخت بود
‫و خدا...
‫دلش به حال‎مون می‎سوزه
‫بعد من و تو...
‫ما اون زندگیِ روشن، فوق‎العاده...
‫و رویایی رو جلومون می‎بینم
‫خوشحال خواهیم شد و...
‫با لبخندهای لطیف بر لبانمان،
‫به غم الان‎‌مون نگاه می‎کنیم
‫و بعد در آخر...
‫استراحت می‎کنیم
‫من بهش باور دارم
‫از ته دلم به شدت بهش باور دارم
‫وقتی اون زمان برسه،
‫ما استراحت می‎کنیم
‫کیسه پلاستیکی می‏‎خوای؟
‫نه، نیازی نیست
‫امتیازهات رو نگه می‌‎داری؟
‫نه
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.