..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫منو نگاه کن
کدوم طرفی رفت؟
رفت کدوم سمت؟
‫نمی‌دونم!
‫نه!
‫طنابو بیارین
‫ما… داشتیم می‌رفتیم سمت مشرق، سمت قلمروی سرخ‌پوست‌ها
‫اوضاعش جالب نیست
‫حرف دیگه‌ای در این مورد نداری؟
‫به خدا. قسم می‌خورم
‫می‌دونی چیه؟
‫حرفتو باور می‌کنم
‫وایسا، دوگِن
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫به‌نظرت این چطوری سر از ‫وسط این علفزار درآورده؟
‫به دردمون می‌خوره
‫آزادم کن
‫قول میدم دیگه منو نمی‌بینی. ‫فقط آزادم کن
بلند شو بشین
‫خب، می‌دونی، ‫اگه میشد آزادت می‌کردم،
‫منتها عقلم میگه این کار اشتباهه
‫« هِـنـری پـیـر »
‫ تشخیص اینکه یه مَرد چه‌جور آدمیه، ‫ ممکنه سخت باشه؛
‫ چون می‌تونه مجاب‌تون کنه که ‫ درموردش اشتباه فکر می‌کنین
‫خانوادۀ من اهل نیویورک بودن، ‫همونجایی که خودم به‌دنیا اومدم
‫سه سالَم که بود،
‫رفتیم کافی‌ویل توی کانزاس،
‫بعد رفتیم آریزونا، ‫و بعدش هم نیومکزیکو
‫ چند صباحی تو مکزیک بودم
‫ سراغ خیلی از کارها رفتم
‫ بعضی‌هاشون کم‌درآمدتر بودن
‫ آخرِ سر هم کشاورزی رو در پیش گرفتم
الان هم که کشاورزم
‫« قلمروی اکلاهما - سال ۱۹۰۶ »
‫اون خوکه رو دست‌مونه، ،باید به دام‌ها غذا بدیم
‫و انبار زیرزمینی‌مونو هم پُر کنیم
‫تراکتور می‌تونه همین کارو ‫۴ برابر سریع‌تر انجام بده
‫راست میگی؟
‫منو بگو که فکر می‌کردم ‫کشاورزی تو خونِته، وایات
‫اینجا جای خوبیه که یه خانواده ‫برای خودت تشکیل بدی
‫مطمئنم اگر مادرت هم بود ‫همین نظر رو داشت
‫من نه مامانم هستم،
‫نه اون
‫خانه با حِکمت بنا،
‫و با فهم استوار می‌گردد
‫و اتاق‌هایش با دانش از ‫گنجینه‌هایی بی‌نظیر و زیبا پُر می‌شود
‫و خوشا به حال آنان که قلب‌هایشان ‫در راهِ تو گام برمی‌دارد
‫با اینکه دوست دارم بمونم و…
‫به انجیل خوندن‌های شما ‫برای هم گوش کنم…
‫میرم پرنده شکار کنم
‫بابت کمکت ممنون، اَل
اینجا بودن حس خوبی بهم میده
‫باعث میشه حس کنم هنوزم ‫یه ارتباطی با مری دارم
‫به داییت کمک کن
‫البته اگر استراحت‌هات رو کردی
‫ممنون، پسر
‫خواهش می‌کنم، قربان
‫آره، امروز صبح می‌خواستم برم شکار،
‫ولی بابات گفت کمک لازم داره
‫خیلی دوست دارم یکی از همین روزها ‫همراهت بیام
‫شَک دارم به صلاحت باشه
‫بابات مَردِ خوبیه، وایات
‫اگر فکر می‌کردم نیست، ‫نمیذاشتم با خواهرم ازدواج کنه
‫خیلی زود می‌تونی تمامِ
‫مسافرت و شکارهایی رو ‫که می‌خوای، تجربه کنی
‫اینقدر غصه‌شو نخور
‫دو تا تکۀ گوشت رو واسه شام‌مون ‫برمی‌داریم و بقیه‌شو دودی می‌کنیم
‫وقت ندارم چربی‌هاشو بگیرم. ‫بریزشون تو آغُل
‫ناراحت نمیشی که ‫گوشتِ هم‌نوع‌شونو می‌خورن؟
‫واسه خوک که توفیری نمی‌کنه
‫چرا اومدی اینجا؟
‫یعنی چه؟
‫چرا؟ چرا از بین این همه جا ‫اومدی توی قلمروی اکلاهما؟
‫چون میشد ادعا کنی این زمین مال توئه،
‫یک سال نگهش داری، ‫و بعد صاحبش بشی
‫توی اون دوران توافق خوبی بود
‫می‌دونی دیگه، من قبل از جنگ اومدم اینجا
‫بازم باورم نمیشه ‫همچین زندگی‌ای رو می‌خواستی
‫که کلۀ صبح بلند شی، به دام‌ها غذا بدی، ‫به محصولات برسی
‫توی سرما، توی گرما، ‫توی بارون، زیر آفتاب
‫بعداً می‌فهمی که بدتر از اینها هم هست
‫بابا؟
‫آروم باش، دختر خوب. چیزی نیست
‫وقتی یه خرده از تو بزرگ‌تر بودم،
‫یه همچین اسب ماده‌ای داشتم
‫اینجا رو
‫به‌نظرت چی شده؟ ‫یه جور دزدی؟
‫- تیراندازی شده؟ ‫- چرت و پرت نگو
‫بهتره برم دنبال سوارش بگردم
‫آره، میرم اسب رو زین کنم
‫بمون تو و حواست به این اسبه باشه ‫تا من برگردم
‫ولی بابا، اگه مشکلی پیش اومده باشه چی؟ ‫می‌تونم کمکت کنم
‫برو. کاریو که میگم بکُن
‫سلام
‫نَع
‫وایات!
‫- زنده‌ست؟ ‫- به زور
‫تنها بوده؟
‫نه، ولی احتمال میدم قبلاً ‫ده دوازده نفر دیگه اونجا بودن
‫کمک کن
‫یه عالمه… خون از دست داده
‫زنده می‌مونه؟
‫گمونم این دستِ ماست
‫دکتر خیلی ازمون دوره ‫و برای آوردنش هم دیر شده
‫خب، من می‌تونم برم. اگه لازم باشه ‫می‌تونم کل شب رو تو راه باشم
‫صد البته
‫خب؟
‫تو همینجا می‌مونی. ‫عصارۀ فندق افسون‌گر رو بده
‫اون یه یاغیه
‫در حال فرار بوده که ‫بهش شلیک شده و از اسبش افتاده
‫به‌نظرت کسی رو کُشته؟
‫وایات، منم مثل تو بی‌اطلاعم
‫اون واسه چیه؟
‫که کامل زخم رو ببنده ‫تا توی شب از خون‌ریزی نمیره
‫نه! وقتی سینۀ کسی زخمی شده ‫نباید پاهاشو بیاری بالا
‫من جای زخم‌های روی بدنت رو دیدم
‫چون ازت مخفی‌شون نکردم
‫حالا شاید بفهمی که داری بزرگ میشی
‫دستت رو بذار اینجا
‫کجا میری؟
‫همینجوری سینه‌ش رو فشار بده تا برگردم
‫حالا چی؟
.گلوله باید از تو بدنش خارج بشه ‫بخوایم با اسب ببریمش زنده نمی‌مونه
‫اون طنابو نصف کن
‫میرم دنبال دکتر
‫تو همینجا بمون و ازش چشم برندار
‫واقعاً به‌نظرت لازمه؟
لازم نیست
‫خب، بیا و جای چپ و راست تِز دادن، ‫تبش رو بیار پایین، چطوره؟
‫رَدِّش محو شده
‫پیداش می‌کنیم
‫اون سگه می‌تونه رد ماهی رو هم تو آب بگیره
‫بیا
‫اگر به هوش اومد، نزدیکش نشو
‫مهم نیست که دستش رو بستیم
‫می‌تونم از پَسِ خودم بربیام
‫کاری رو که میگم بکُن. ‫هر چه زودتر برمی‌گردم
‫یالا
‫بیلی کجاست؟
‫کی هستی؟ ‫کی هستی؟
‫سرتو پایین بگیر. ‫چیزیت نمیشه
« جنگ در شهرستان لینکلن » « گَرِت فراریش را دستگیر می‌کند »
‫اینجا بوده
‫به نظر من که نبوده
‫اگه درست بگم، تنها نبوده
‫هر کی که هست، ‫می‌دونه داره چیکار می‌کنه
‫اینم عین بقیۀ کسایی که ‫به پستم خوردن ردشو مخفی می‌کنه
‫اگر بارون نمی‌بارید، ‫زودتر پیداش می‌کردم
‫من نمی‌خوام درمورد مسائل کاری‌ای که تو ‫کلۀ پوکِ سگیت می‌گذره، برام سخنرانی کنی
‫می‌خوام بدونم کدوم سمتی رفته
‫خب، مسیرهای احتمالی‌مون ‫خیلی هم محدود نشدن
‫من کجام؟
‫تو کدوم خری هستی؟
‫بابام پیدا کرد، ‫چیزی نمونده بود بمیری
‫آوردت اینجا
‫جداً؟
‫بابات کیه؟
‫کس خاصی نیست…
‫هِنریه. یه کشاورز معمولیه
فقط خودت و اون ‫اینجا زندگی می‌کنید؟
‫الان اینجاست؟
‫اون بیرونه، پشت خونه
‫داره به خوک‌ها می‌رسه
‫راست میگی؟
‫خب، برو بیارش
‫تـ… تقلا نکن!
‫نمی‌خوام بهت صدمه بزنم
‫نمی‌خوام بهت آسیب بزنم. ‫تکون نخور!
‫کیف و تفنگم رو کجا گذاشتی؟ ‫گوش کن!
‫نمی‌دونم داری چی میگی، آقا
‫دروغ تحویل من نده!
‫با کیف و تفنگم چیکار کردی؟
‫بابا!
چطور دستش رو باز کرد؟
‫دستش رو از تو طناب درآورد
‫دستش رو درآورد؟
‫و چاقوم رو که گذاشته بودم ‫کنار تخت‌خواب برداشت
‫خب، پس تقصیر جفتمونه
‫کمکم کن دوباره این حروم‌زاده رو ببندم
‫خیلی‌خب
‫بهتره قبل از اینکه خودتونو بندازین ‫تو همچین هچلی، فکراتونو بکنید
‫جالبه، منم می‌خواستم همینو بهت بگم
‫می‌خوای باهاش چیکار کنی؟
‫می‌خوام اون گلوله رو ‫از تو بدنت بکِشم بیرون،
‫و شایدم تو همین حین ‫چند تا جواب دستگیرم بشه
‫اگر جواب‌هاتو دوست داشتم،
‫شاید یه چیزی بهت بدم که ‫دردت رو کم کنه
‫نه
‫نـه!
‫خیلی‌خب! گوش کن، گوش کن!
‫نــه!
‫اول بگو ببینم تو کی هستی؟
‫من مأمورم! ‫من یه مأمور کوفتی‌ام!
‫بابا، آخه این کجاش مأموره؟ ‫می‌خواست منو بکُشه
‫آمادۀ ویسکی بخوری؟
‫بهت که گفتم… من مأمورم
‫راجع‌به پول ازش بپرش
‫کدوم پول؟
‫خودش درمورد پول ازم پرسید
‫گوش کن. بهم گوش کن
‫خیلی‌خب، گوش کن
‫یه مأمور تیرخورده ‫با یه کیف پُر از پول چیکار داره؟
‫گوش کن!
‫گوش کن! اگه عقل تو سرت باشه،
‫باید با پسرت دو تا پا هم قرض کنین ‫و بزنین به چاک
‫می‌شنوی؟
‫نه
‫نه! نه!
‫حداقلش می‌دونیم قبل از اینکه
‫چیزی رو که می‌خوام نفهمم، نمی‌میری
‫وای، خدایا
‫یه خرده دیگه بهم بده
‫یه کم دیگه…
‫سوارکارها
‫یالا، دست و پامو باز کن
‫گوش کن، اونها ۳ نفرن
‫یکی‌شون مکزیکیه
‫یکی دیگه‌شون یه حرومی بی‌ریخته که
‫ریش‌هاش پُرپشته
‫و رئیس‌شون…
‫از اونهاییه که نباید باهاشون درافتاد
‫و باور کن، نباید باهاش دربیفتین
‫از پنجره فاصله بگیر
‫اگر می‌خواین زنده بمونین، باید دست‌هامو باز کنین و ‫و تفنگمو بهم بدین، می‌شنوی؟
‫داره دروغ میگه
‫گفتم برو عقب
‫برو
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫من کلانتر سَم کچم هستم
‫اینها هم معاون‌هامن
‫ما دنبال یه فراری می‌گردیم
‫این اواخر به اسم کِری شناخته میشه
‫تیر خورده
‫قدش ۱.۸ متره، موهاش قهوه‌ایه، ‫و میگن خوش‌تیپه،
‫ولی اکثراً ترجیح میدن به‌خاطر ‫شرارت‌هاش انگشت‌‌نما بشه
‫چیزی که من می‌دونم اینه که خطرناکه
‫کسی رو با این مشخصات ‫این اطراف دیدین؟
‫میگی کلانتری؟ ‫چطوریه که نمی‌شناسمت؟
‫ما اهل شهرستان وودزیم، ‫که خیلی از اینجا دوره
‫این یارو کِری که دنبالشیم،
‫توی وودز، میزوی و تنسی تحت‌تعقیبه
‫حتی شاید ادعا کنه مأموره
‫سابقۀ همچین حیله‌گری‌هایی رو داره
‫ولی هیچ هم مأمور نیست. ‫اون یه قاتله
‫باز هم آدم می‌کُشه
‫احیاناً که نمی‌خوای با هفت‌تیرت ‫بهمون شلیک کنی، می‌خوای؟
‫فعلاً که دلیلی ندارم
‫خبر خوبیه
‫بهتره قبل از بالا آوردن تفنگت ‫فکر کنی، کشاورز
‫جایی برای نگرانی نیست، رفیق
‫فقط یه چیز کوچیکه که ‫دارم روش کار می‌کنم، همین
‫چند نفر اینجا زندگی می‌کنن؟
‫چه فرقی به حال شما می‌کنه؟
‫فقط می‌خوام مطمئن شم در امانید، همین
‫از اونجایی که اهل وودز هستین،
‫به‌نظر نمیاد ربطی به شما داشته باشه
‫متأهلی؟
‫یه قبر اونجا دیدم
‫قبر زنمه
‫۱۰ سال پیش به‌خاطر سِل‌ فوت کرد
‫تسلیت میگم
‫مرگِ خیلی بدیه
‫بهشون بگو، بابا! ‫بهشون بگو!
‫روی قبرش نوشته بود: ‫«مِری هابز مک‌کارتی»
‫فامیلیت مک‌کارتیه؟
‫بله
‫اسم کوچیکت چیه؟
‫هِنری
‫پس گمونم هابز فامیلی خانواده‌‌ی خانومت بوده
‫آخه یه مزرعۀ هابز ‫شرق اینجا دیدم
‫مزرعۀ برادرشه
‫آها
‫خب، ظاهراً که
‫سالیان ساله که اینجایین
‫جای خوبیه
تپه‌ها دور تا دور اینجا رو گرفتن
‫دیدنش از دور سخته
‫اینها چه ربطی به ‫مَردی که دنبالشید داره؟
‫درست میگی؛ ربط چندانی نداره
‫مدت‌ها قبل…
‫یه بابایی توی جادۀ آریزونا به نیومکزیکو ‫دردسر درست کرد
‫شنیدم بهش می‌گفتن مک‌کارتی
‫برام سؤال بود از اقوام توئه یا نه
‫هر گِردی که گردو نیست
‫منظور؟
‫مک‌کارتیِ دیگه‌ای نمی‌شناسم،
‫و تمام اقوامم مُرده‌ن
‫کم‌کم باید به کارهای روزمره‌م برسم
‫و برای شام هیزم جع کنم
‫کسی که دنبالشید رو ندیده‌م
‫ولی حواسم رو جمع می‌کنم
‫اگر گذرم بهش افتاد، حتماً ‫به کلانتر خوب چیکِشی خبر میدم
‫خب، پس فعلاً
‫ممنون بابت کمکت
‫انگار به یه بن‌بست دیگه خوردیم، رفقا
‫امشب حتماً درهای خونه رو قفل کن
در امان خدا
‫بیاین
‫- حالا می‌خوای نگهش داری؟ ‫- گفتم شاید کمک لازم داشته باشی
‫می‌خوای بگی تیرهاش ‫چطوری شلیک شده‌ن؟
‫دارم راست میگم، بابا
‫به من دروغ نگو‍!
‫می‌خواستم بدونم چطوریه
‫تو ۸۰ کیلومتری اینجا تنها پسری که ‫تا حالا یه تیر هم شلیک نکرده، منم
‫حتی نمیذاری به ‫تفنگ ساچمه‌ای قدیمیت دست بزنم
‫پس اگه نمی‌تونی درست یادم بدی، ‫خودم باید دست به کار شم
‫اگه دوباره بری سراغ چیزهای من، ‫کله‌ت رو می‌کَنم!
‫تو یه پیرمرد کودنِ به‌دردنخوری
‫بعد یه عمر هیچ کوفتی نداری
‫جز این مزرعۀ قراضۀ زوار دررفته‌
‫و پسری که به محض اینکه بتونه ‫ولت می‌کنه میره تا جون بدی
‫بذار حدس بزنم
‫می‌خوای بهم بگی که اون
‫کلانتر وودز نیست، تو هستی
‫اونها مأمور نیستن، ‫سارق‌های بانکن
‫خب، البته چیزی که از دار و دسته‌شون مونده
‫از بانک آدام اکسپرس دزدی کردن
‫من و معاون‌هام تعقیب‌شون کردیم، ‫دخل دو تاشونو آوردیم،
‫- از جمله همونی که پول‌ها دستش بود ‫- دزدهای بانک آرم پلیس دارن؟
‫آرم من و افرادم رو برداشتن
‫اونه که داره خودش رو مأمور جا می‌زنه
‫منتها تو با پول‌ها فرار کردی
‫معلومه، پول‌ها رو برداشتم
‫پس چرا با پول‌ها برنگشتی وودز؟
‫چه می‌دونم. می‌خوره دلیلش چی باشه؟
‫اولویتم این بود که
‫از دست‌شون جون سالم به در ببرم
‫برای همین با سرعت تمام ‫تا جایی که میشد با اسبم فرار کردم
‫این آخرین چیزیه که یادم میاد، ‫تا اینکه بعدش اینجا به هوش اومدم
‫ببین، می‌دونم حرف‌هام ‫به نظرت مسخره میاد
‫بر منکرش لعنت
‫نمی‌دونم چرا همونجا ‫با یه تیر کارِتو تموم نکردن
‫ولی بهت قول میدم…
‫برمی‌گردن
‫فقط درک نمی‌کنم
‫چرا یه آدم پیر
‫باید جونش رو ‫به‌خاطر یه غریبه به خطر بندازه
‫شاید بخشی از پوله رو بهش پیشنهاد داده
‫یه حسی بهم میگه ‫ماجرا یه چیز دیگه‌ست
‫هر کدوم‌مون می‌تونستیم کَلَکِشو بکَنیم
‫الانم باید همین کارو بکنیم
‫بریم و کلکشو بکَنیم
‫فعلاً نه
‫به‌خاطرِ یه کشاورز پیرِ زپرتی؟
‫اون هفت‌تیرش رو مثل یه کشاورز معمولی ‫تو دستش نگرفته بود
‫ما ۳ نفریم‌ها
‫ما بدون اینکه بدونیم ‫کی تو بانک یا کالسکه‌ست
‫ازشون دزدی نمی‌کنیم
‫ما می‌دونیم کِری تو اون خونه‌ست. ‫با پول‌های ما!
‫برای همین هم قراره بری خونۀ آقای مثلاً کشاورزمونو زیر نظر بگیری
‫و مطمئن بشی کِری فلنگ رو نمی‌بنده
‫با کمال میل
‫تا ما نیومدیم هیچ کاری نکن
‫باشه
‫- دوگِن ‫- گفتم باشه
‫آفتاب که بزنه، ‫من و تو میریم سمت چیکشی،
‫چند تا هفت‌تیرکِش اجیر می‌کنیم
‫باشه
‫سر راه، یه توکِ پا هم ‫میریم مزرعۀ هابز…
‫ببینیم چیز جالبی درمورد هِنری مک‌کارتی ‫بهمون میگه یا نه
‫وایات. ‫بیا تو
‫- کارم تقریباً تمومه ‫- بذارش واسه صبح
‫بیا
‫اگه بتونم خودم غذا بخورم ‫خیلی راحت‌تر میشه
‫اگه اصلاً غذا نخوری ‫خیلی راحت‌تر میشه
‫- ما قبلاً همدیگه رو ندیدیم؟ ‫- اگه دیده بودیم یادم می‌اومد
‫چند وقته کلانتری؟
‫به نظرم ۱۸ سالی میشه
‫از کجا شروع کردی؟
‫من تو بکستر اسپرینگز ‫معاون بیل تامسون گُنده بودم
‫بکستر اسپرینگز. تو ایالت میزوریه؟
‫- کانزاس ‫- همون لاغره که گوش‌هاش گنده‌ست؟
‫هیکلش درشته
‫یه معدنچی مست همینجوری شلیک کرده سمتش
‫و تیره یه تکه از گوشِ چپش رو کَنده
‫- شنیدم کار یه فاحشۀ مست بوده ‫- جداً؟
‫کجای بکستر اسپرینگز زندگی می‌کنی؟
‫توی یه مهمونکده. ‫طرفای ایستگاه کالسکۀ گرنت
‫اسم بانوی مالکِ اونجا چی بود؟
‫بانو کیلو چنده؟
‫طرف یه عجوزۀ بدجنس بود به اسم هنا
‫تا حالا به جُرج کروک برخوردی؟
‫ژنرال جرج رو میگی؟
‫مرتیکۀ حرومی کل عمرش رو
‫صرف بیرون‌کردن سرخ‌پوست‌های کادو ‫از قلمرو کرد
‫آخه تو چطوری سر از ‫بکستر اسپرینگز درآوردی؟
‫خب، مثل هر احمقی
‫به هوای رسیدن به طلا ‫و مال و منالِ آماده رفتم اونجا
‫تا بالأخره فهمیدم که ‫از این خبرها نیست
‫فهمیدم اینها فقط یه مشت داستان خیالی ‫درمورد یه معدن نزدیک رود اسموکی هیله
‫بعدش… آس و پاس شدم. ‫سخت میشد کار پیدا کرد
‫شانس آوردم بیلِ گنده ‫ازم خوشش اومد
‫وگرنه… نمی‌دونم چی به روزم می‌اومد
‫شـ… شرمنده که به پسرت حمله کردم
‫توی یه خونۀ غریبه به هوش اومدم، ‫اونو هم نمی‌شناختم…
‫تو یه مخفی‌گاه گروگان گرفته شده بودم
‫اینجا واسه‌ت شبیه مخفی‌گاهه؟
‫حرف‌های چند ساعت پیشش به گوشم خورد
‫هیچ‌کدوم‌شون رو از ته دل نگفت
‫چرا، گفت
‫یکی از دست‌هاتو باز می‌کنم. ‫کاری نکن باز ببندمش
‫باشه
‫خیلی‌خب
‫بابات هم کشاورزی می‌کرد؟
‫۳ سالَم که بود، بابام مُرد، تو کانزاس
‫و اون به جز کشاورزی ‫تقریباً هر کاری کرد
‫۱۵ سالگی یتیم شدم
‫بازم ۱۳ سال بیشتر از من پیش مامان و بابات بودی
‫کجا بزرگ شدی؟
‫نیومکزیکو
‫- کدوم بخشش؟ ‫- فورت سامنر
‫اونجا به‌دنیا اومدم و بزرگ شدم. ‫به گوشِت خورده؟
‫همونجایی که بیلی کوچیکه تیر خورد، مگه نه؟
‫همه واسه همین می‌شناسنش
‫من اون شب اونجا بودم
‫چطور؟
‫من یه بچه بودم
‫کارهای روزمرۀ یه پیتر مکسول نامی رو ‫انجام می‌دادم تا یه پولی دربیارم
‫همون پیتر مکسولی که شب ‫بیلی رو خونه‌ش نگه داشت
‫همون پیتر مکسولی که به گَرِت و
‫معاون‌هاش، پُو و مک‌کینی، خبر داده بود که ‫بیلی کوچیکه اونجا قایم شده
‫من داشتم اصطبل رو جارو می‌کردم
‫وقتی دیدم گرت اومده تو عمارت…
‫دوزاریم نیفتاد
‫منتها بیلی اونجا نبود. ‫حداقل اون موقع
‫- می‌دونم رو چه حسابی میگم؟ ‫- رو چه حساب؟
‫آخه با پای برهنه ‫ساق‌بند پوشیده بود
‫و ۵ متر اونورتر از من داشت ‫گوشت‌های یه گوزن رو از لاشه‌ش جدا می‌کرد
‫دیدم از لای در اصطبل ‫داره بیرونو نگاه می‌کنه،
‫و پو و مک‌کینی رو روی ایوان دید
‫ساطور رو گذاشت کنار، ‫توی چشم‌هام زُل زد
‫گفت: «سرتو بگیر پایین، ‫چیزیت نمیشه»
‫بعدش بیلی یه راست ‫رفت تو اتاق مکسول،
‫و درجا فهمید اونی که تو اتاقه ‫مکسول نیست
‫فریاد زد: «کی هستی؟ کی هستی؟» ‫(به اسپانیایی)
‫آخه بیلی اسپانیاییش ‫در حد یه مکزیکی خوب بود
‫جواب پَت چی بود؟
‫دو تا گلوله. یکیش خطا رفت، ‫و اون یکی خورد تو سینه‌ش
‫و داستان بیلی کوچیکه به سر رسید
‫تو همه‌شو دیدی
‫البته که دیدم
‫حتی دیدم یه ملافۀ خونی ‫پیچیدن دور جنازۀ بیلی کوچیکه و بردنش
‫به حدی بود که بفهمم ‫این چیزها واسه‌م زندگی نمیشه
‫ترجیح دادم جای اینکه بخشی از ‫این دیوونگی باشم، تمومش کنم
‫خب…
‫لعنتی
‫کاش می‌دونستم فقط یه داستان خوب لازمه ‫تا دستم رو باز کنی
‫حالت اونقدر خوبه که ‫بتونی صاف رو زین بشینی؟
‫- نه چندان ‫- می‌خوام از اینجا بری
‫پس گمونم نمیشه تا طلوع آفتاب صبر کنم؟
‫اگه فقط من اینجا بودم، ‫قضیه فرق می‌کرد
‫خب، پس گمونم آماده‌ام
‫خوبه
‫اینو بگیر
‫پول‌هاتو میارم
‫- بابا؟ ‫- وایات! بخواب رو زمین!
‫گمونم حالم خوبه
‫تـ… تیر خورده؟
‫از هوش رفت. بدش به من
واردتر از اونیم که خیال می‌کنی
‫تا وقتی که درست یادت ندادم، نه
‫- خودم یاد گرفتم ‫- ساکت!
‫رفتی کجا؟
‫زیر خونه‌ست
‫امیدوارم اونقدرا بلد باشی باهاش کار کنی
‫خدا نکنه پیش بیاد، ‫ولی شلیک به یه آدم
‫با زدن یه هدف فرق می‌کنه…
‫پلیه که پشت سرت خراب میشه
‫می‌دونم
‫تا انجامش ندی، درک نمی‌کنی
‫اگر اومد اینجا…
‫ماشه رو بکِش
‫سینه‌ش رو هدف بگیر
‫و اونقدر شلیک کن تا بزنیش
‫کجا میری؟
‫تخم‌حروم!
‫کسکش!
‫کیر توش
‫لعنتی
‫بقیه کجان؟ همین دور و برن؟
‫برو به جهنم
‫اونقدر اینجا بودم که نذارم یکی در حد تو ‫زال و زندگیم رو به هم بریزه
‫جوابمو بده، وگرنه کارِت تمومه
‫برو به جهنم، حروم‌زاده
‫می‌خواست جفتمون رو بکُشه
‫دیدم
‫احتمالاً اومده بود زاغ سیاه‌مون رو ‫چوب بزنه، که طمع برش داشته
‫بقیه‌شون هم میان
‫اول باید از شرِّ این جنازه خلاص بشیم
‫چطوره قراره از شرش خلاص بشیم؟
‫ما از شرش خلاص نمیشیم
‫می‌دونم این‌طور به نظر نمیاد
‫ولی شانس آوردی که فقط دستت رو خراشید
‫اگر می‌دونی اون تفنگ رو پیدا کردم،
‫پس خبر داری که دیدم چی ‫پشت اون کمده
‫تو کی هستی؟
‫من منم
‫مگه همیشه نصیحت نمی‌کردی ‫که راستشو بگو؟
‫که حقیقت آزادت می‌کنه؟
‫من هیچ‌وقت بهت دروغ نگفتم
‫پس نگفتن کُلِّ ماجرا ‫چه فرقی با دروغ‌گفتن داره؟
‫من کارهایی کردم که کاش میشد ‫برگردم عقب و انجام‌شون ندم
‫مدت‌ها قبل از تولد تو. ‫قبل از ازدواج با مامانت
‫چیزهایی که هیچ دخلی به تو نداره
‫وقتی بهم احترام نمیذاری، ‫من چطوری باید بهت احترام بذارم؟
‫من بهت احترام میذارم
‫و اگه متوجه نمیشی،
‫یک کلمه از حرف‌هامو هم نشنیدی
‫چرا، شنیدم. ‫منتها یک کلمه‌شو هم باور نمی‌کنم
‫سرتو بگیر پایین
‫سرتو بگیر پایین. ‫چیزیت نمیشه
‫- صبح ‌بخیر ‫- صبح بخیر
‫- کمکی ازم برمیاد؟ ‫- امیدوارم
‫جای خوبیه. دنجه. خلوته
‫پرنده شکار می‌کنی
‫هیچی مثل پرواز یه دسته پرنده نمیشه
‫حتماً تیراندازیت حرف نداره
‫کاریه که از دستم برمیاد
‫بهت حسودیم میشه
‫این روزها نمی‌رسم ‫اونقدر که می‌خوام برم شکار
‫کمکی از من ساخته هست، جناب؟
‫بابام قبلاً قرقاول‌ شکار می‌کرد
‫منم همیشۀ خدا باید تمیزشون می‌کردم
‫باید پوستِ روی سینه‌شون رو می‌کَندم، ‫پوست‌شونو کامل جدا می‌کردم
‫ولی به‌تدریج، فهمیدم بهترین راه برای
‫خلاص‌شدن از شرِّ دل و روده‌شون…
‫شکافتنِ پشتِ پرنده‌ست. ‫اونجوری باید بری سراغ دل و روده‌شون
‫تو هم به همین رسیدی؟
‫ببین، من…
‫نمی‌خوام سرد برخورد کنم، ولی…
‫ولی برم سر اصل مطلب؟ چشم
‫می‌خواستم چند تا سؤال درمورد…
‫شوهر خواهرت ازت بپرسم
‫خب، اون چه ربطی به شما داره؟
‫خب، خودمم می‌خوام از همین سردربیارم
‫می‌دونی، یه فکر احمقانه‌ای به سرم زده…
‫که میگه زیر کاسۀ مک‌کارتیِ پیر ‫یه نیم‌کاسه‌ای هست
‫جنابعالی مأموری چیزی هستی؟
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها
‫خب، به‌نظرم وقتشه بزنین به چاک
‫خب، ما برای چند تا جواب اومدیم اینجا
‫تا جوابمو نگیرم، نمیرم
‫که اینطور؟
‫باید…
‫حالا چطوری قراره این تن‌لش رو بلند کنیم؟
‫خیلی‌خب، ممنون
‫وای، خدا. خیلی‌خب
اونقدر حالم خوب نشده که بتونم برم
‫پسرت رو بردار و از اینجا برو
‫وقتی کچم و افرادش برسن اینجا، تا جایی که بتونم معطلشون می‌کنم
‫- برو بابا! ‫- وایات
‫ما تفنگ داریم
‫تو یکی‌شون رو دست‌خالی کُشتی
‫وسایلت رو جمع کن. میریم
دارم بهتون هشدار میدم
‫برگشته
‫بقیۀ چیزها رو ول کن
‫نمی‌تونیم اینجا ولش کنیم بمیره
‫عمراً سرِ درگیری‌ای که
‫ربطی به ما نداره، از دستت بدم
‫بابات راست میگه
‫من اونقدر بزرگ شدم که ‫برای خودم تصمیم بگیرم،
‫حالا چه حاضر باشی قبول کنی، چه نه
‫آره. خودم باید تمومش کنم
‫برید. من چیزیم نمیشه
‫کِری! کسی خونه نیست؟
‫چیزی می‌خواید، آقایون؟
اومدیم دنبال فراری‌مون
‫دیروز که بهت گفتم ندیده‌مش
‫حس ششمم بهم میگه دیدیش
‫راحتش می‌کنم…
‫اونو تحویل‌مون بده، ‫ما هم کاری با خودت و پسرت نداریم
‫راه دیگه اینه که، ‫اونو می‌گیریم
‫و خودت و پسرت می‌میرین
‫قبول کن
‫من خودمو وارد این ماجرا کردم، نه شما
‫می‌بینم که اسب‌هاتونو هم زین کردین
‫می‌تونید سوارشون بشید و برید
‫جفتمون می‌دونیم قبل از اینکه ‫سوار اسب بشیم، مُردیم
‫چطوره قبل از اینکه خون به پا بشه،
‫خودم و خودت ‫با یه مبارزۀ تن‌به‌تن
‫قضیه رو حل کنیم؟
‫کشاورزی، ولی تَنِت ‫بدجور واسه دعوا می‌خاره
‫ولی از این خبرا نیست
‫بیاریدش!
‫اَل؟
‫گوش کن. هر اتفاقی که بخواد بیفته
‫سریع می‌‌افته
‫تا جایی که بشه می‌پیچونم‌شون، ولی می‌خوام ‫یواشکی از پشت خونه فرار کنی
‫و توی آسیاب راجزر مخفی بشی…
‫… و منتظرم بمونی
‫فقط اگر مجبور شدی از این استفاده کن
‫- بذار بجنگم ‫- اگر بخوام نگرانِ
‫محافظت از تو باشم، ‫درست از پسش برنمیام
‫فقط منو تحویل بده
‫اگه ندی، دخل همه‌مونو میارن
‫جفت‌مون می‌دونیم که در هر صورت ‫می‌خوان ما رو بکُشن
‫اون‌وقت انتظار داری وسط تیراندازی ‫از خونه بیام بیرون؟
‫پسرت راست میگه
‫نیا بیرون
‫از پنجره فاصله بگیر
‫اگر مجبور شدی شلیک کنی، ‫سینۀ طرفو هدف بگیر، و…
‫و اونقدر شلیک کن تا بهش بخوره
‫یه حدس‌هایی درمورد اینکه
‫تو کی هستی، زده بودم، هنری مک‌کارتی
‫باید اعتراف کنم این از اون اسم‌هاست که ‫تو ذهنم حَک شده
‫فضولیم گُل کرد
‫امیدوار بودم اَل قضیه رو ‫یه خرده برام روشن کنه
‫ولی لام تا کام حرف نزد
‫حتی بعد از اینکه افرادم…
‫چی میگن بهش؟ ‫سفت‌وسخت‌تر ازش سؤال کردن
‫احتمالاً به این نتیجه رسیدی که ‫من کلانتر نیستم
‫و هیچ‌کدوم از اینها هم معاون‌هام نیستن
‫تا یه ماه قبل، هیچ‌‌کدوم‌مون حتی
‫یه روز هم تو وودز نبودیم
‫خودت چطور؟
‫اهل کجایی؟
‫اهل هر جایی جز اینجا
‫خیلی‌خب، باشه
‫آخرین پیشنهاد
‫این آشغالِ زبون‌بسته
‫در ازای کلاتنر کِری و پول‌ها
‫تو به چیزی که می‌خوای می‌رسی
‫منم به چیزی که می‌خوام
‫و هر کسی میره رد کارش، ‫بدون اینکه خونی از کسی ریخته بشه
‫چه تو، چه من
‫چه اون پسرت که داره از پشت پنجره
‫ماجرا رو دنبال می‌کنه
‫اگه دنبال خون‌ریزی بودم،
‫خیلی وقت پیش با هفت‌تیرکِش‌هام ‫اینجا رو با خاک یکسان می‌کردم
‫به نظرم خودت هم اینو می‌دونی
‫برادر زنم رو همونجا که هست ول کنین
‫برگردید و گورتونو از زمین من گم کنید
‫تا بذارم زنده بمونید
‫می‌شنوید، رفقا؟
‫یه کشاوزر پیر مهربون ‫اینجوری حرف می‌زنه؟
‫بعید می‌دونم
‫نه
‫این حرف‌های یه آدم دیگه‌ست
‫هابز!
‫می‌تونی چیزی بهم بگی که ورق رو بچرخونه؟
‫بیا کیرمو بخور، ‫تخم‌حرومِ روده‌دراز!
‫انصافاً عجب خایه‌ای داری
‫آخرین فرصتته، اَل
‫روحتم خبر نداره چه هیولایی رو ‫می‌خوای به جون خودتون بندازی
‫اخطارت رو بهم دادی
‫آروم باشید
‫آروم باشید، رفقا
‫لعنتی
‫نگاهش کن
‫به نظرِ من که دیگه کاری نداره
‫قشنگ نیست؟
‫وایات!
‫برو تو!
‫در قید حیاتی؟
‫یه پام لَبِ گوره
‫مک‌کارتی!
‫هنوز نمُردی؟
!نه خیر
‫گمونم اینکه امروز صبح ‫دوگن رو ندیدم،
‫که یعنی خورده به پُستِ تو،
‫و اوضاع به دلخواهِ اون پیش نرفته
‫از اونجایی که الان اَل رو کُشتم،
‫به نظرم بی‌حساب شدیم
‫بازی بسه
‫یک دقیقه وقت داری بیای بیرون
‫داشتی جفت‌مونو به کُشتن می‌دادی؛
‫تنها عاقبتِ خشم و اشک‌هات همینه
‫حالا سرِ کوفتیت رو پایین بگیر. ‫چیزیت نمیشه
‫ سرتو پایین بگیر،
‫ چیزیت نمیشه
‫پو و مک‌کینی روی ایوان بودن
‫گرت رفت تو عمارت
‫دو تا تیر زد… ولی…
‫و تو باهاشون اسپانیایی صحبت می‌کردی
‫ولی اون تو رو نکُشت
‫کمکت کرد فرار کنی
‫تو خودشی
‫کیه؟
‫بانی
‫بابا، داره چی میگه؟
‫« جایزه: ۵۰۰۰ دلار » ‫« ویلیام اچ. بانی ملقب به بیلی کوچیکه »
‫بابا!
‫تصمیم هوشنمدانه‌ای گرفتی، رفیق
‫آروم باشید
‫دیگه کار از کار گذشته
‫این نظرِ توئه
‫می‌دونم، رفیق
‫چی داره میگه؟
‫پاتو نذار بیرون
‫دلیلی نداره کس دیگه‌ای بمیره
‫بذار من برم
‫پول‌ها مال خودت
‫کمربندت رو باز کن
‫یالا
می‌خوای منو ببری تو؟
پیش کلانتر، آره
‫من نگرانِ اون نیستم
‫کیر توش
‫حالت خوبه؟
‫وایات. یه سطل آب و ‫چند تا تکه پارچه بیار
‫برو
‫اوضاعت تعریفی نداره
‫چهره‌ت برام آشنا بود
‫فقط اول کار نشناختمت
‫واسه‌ت دکتر میاریم
‫اول باید سرعت خون‌ریزیت رو بیارم پایین
‫چطور تونستی این همه سال مخفی بمونی؟
‫یه تکه از پیرهنت رو می‌کَنم
‫می‌خوام باهاش پات رو ببندم
‫خب، تف توش
‫کاش جای داغ رو نمی‌دیدی
‫قضیه همونه که ‫به پسرت گفتی
‫من دروغ نگفتم، ‫فقط کُلِّ ماجرا رو تعریف نکردم
‫تو اصلاً مأمور بودی؟
‫همونطور که گفتم، ‫من کلانتر شهرستان وودز بودم
‫تو بهار من و معاون‌هام عضو دارودستۀ کچم شدیم
‫باید داغ‌شون رو می‌زدیم
باهاشون چند تا دزدی کردیم
‫ولی خبردار شدیم که می‌خوان ‫توی دزدی آخر نسخه‌مونو بپیچن
‫برای همین اومدیم پیش‌دستی کنیم
‫زدیم به چاک، ‫و اونها هم از دور بهم شلیک کردن
‫اونها تا آخر دنیا هم دنبالم می‌اومدن
‫متأسفم که از اینجا سردرآوردم
‫اصلاً دلم نمی‌خواست ‫حقیقت ماجرا رو بدونی
آخه تصویر خوبی ازت تو ذهنم ساخته بودم
ابداً باورم نمیشد که ‫تو اون کارها رو کرده باشی
‫منتها الان دیگه قطعاً باورم میشه
‫من حتی تو رو یادم نمیاد
‫خب، چرا باید یادت بیاد؟ ‫من یه کارگر مزرعۀ ساده بودم
‫حالا می‌تونم کسی باشم که ‫بیلی کوچیکه رو کُشته
‫- طاقت بیار، الان میرم دنبال دکتر ‫- نه
‫بابا
‫همینکه تا اینجاش هم دووم آوردم معجزه‌ست
‫خبرش که بپیچه…
‫خیلی چیزها راجع‌به من می‌شنوی
‫بعضی‌هاش درسته
‫ولی خیلی‌هاش نیست
‫در واقع…
‫من دیگه حتی یادم نمیاد چه‌جور آدمی بودم
‫من اعتقادی به رستگاری ندارم
‫ولی یه جورایی مایۀ آرامش یه مَرده که…
‫که بخواد پسری مثل تو رو بزرگ کنه
‫دنیا داره تغییر می‌کنه
‫برو دنیا رو بگرد
‫من دیگه تو این دنیا جایی ندارم
‫امیدوارم…
‫تو داشته باشی
‫بابا؟
‫بیا
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. ‏ .:: @bollbolljan_com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.