..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
‫[گزارش فرانسوی]
‫[آرتور هویتزر جونیور]
‫[انوی-سر-بلاس، فرانسه]
‫با یک تعطیلات شروع شد.
‫[میخانه، دخانیات، مجلات]
‫«آرتور هویتزر جونیور»، ‫دانشجوی سال اول دانشکده،
‫با اشتیاق برای فرار از آینده‌ای روشن ‫در "دشت‌های بزرگ"،
‫پدر خود که مالک "لیبرتی، آفتاب غروب کانزاس" ‫بود را متقاعد کرد
‫که هزینه های لازمه برای ادامه تحصیل وی ‫در آن‌سوی اقیانوس را فراهم سازد،
‫که با نوشتن سفرنامه‌‌هایی،
‫بتواند کسب و کار ‫خانوادگی را بیاموزد،
‫تا برای مخاطبین مجله ‫"پیک‌نیک یکشنبه" منتشر شود.
‫در طول ده سال بعد، ‫گروهی را جمع آوری کرد
‫که متشکل از بهترین روزنامه‌نگاران ‫مهاجر زمان خودش بود.
‫و "پیک‌نیک" را به ‫"گزارش فرانسوی" تغییر نام داد.
‫گزارش‌های هفتگی واقعی ‫در مورد سیاست‌های جهانی،
‫انواع و اقسام هنر ها، پوشاک،
‫غذا های باکلاس، نوشیدنی های خوب،
‫و داستان‌های متعدد ‫در مورد اشتیاق افراد
‫در محله‌های دور و متفاوت.
‫جهان را به کانزاس آورده بود.
‫نویسندگان او تمام پایه و اساس ‫کتاب‌خانه های خوب آمریکایی بودند.
‫«برنسن».
‫«سازرک»،
‫«کرمنتز»،
‫و «روبیک رایت».
‫یک خبر نگار که به عنوان بهترین نویسنده زنده
‫از نظر کیفیت جملات در دقیقه تلقی می‌شود.
‫دیگری نویسنده‌ای که ‫حتی یک مقاله هم ننوشته،
‫اما سه دهه است که مکررا ‫مشغول رفت و آمد است.
‫نویسنده‌ای نابینا که زیرکانه
‫از دید دیگران می‌نوشت.
‫با تجربه ترین زن جهان
‫در دستور زبان.
‫تصاویر روی جلد، آثاری از «هرمس جونز».
‫«آرتور جونیور»، در عین خوش‌رفتاری...
‫با نویسنده های خودش،
‫با دیگر کارکنان مجله آنقدر محترم نبود.
‫این دیگه چیه؟
‫گفتم بوقلمون می‌خوام!
‫گفتم کبابی و شکم پر باشه،
‫کنارش هم چاقو و زائر باشه!
‫سیستم مدیریت مالی او
‫پیچیده، اما مؤثر بود.
‫به مدت 15 سال هفته‌ای 150 فرانک بهش بده.
‫با نرخ کلمه‌ای 5 سنت آمریکا، ‫بدون احتساب هزینه‌ها.
‫متداول ترین و شاید سوال بر انگیز ترین
‫توصیه ادبیاتی وی این بود که؛
‫فقط یه جوری وانمود کن
‫انگار عمدا اینطوری نوشتی.
‫دقیقا پس از پنجاه سال غیبتش، ‫به "لیبرتی، کانزاس" بازگشت...
‫...به مناسبت مراسم ختم خودش.
‫که تا آن زمان تیراژ مجله
‫ از نیم میلیون مشترک در ‫پنجاه کشور فراتر رفت.
‫یک سبد حاوی از سنجاق‌ها، ‫نقاشی ها و نقل‌قول های رسمی
‫همراهش به خاک سپرده شد.
‫در کنار یک ماشین تحریر "آندرتی"،
‫همچنین سه دسته از اوراق تحریر مصری.
‫وی در قطعه تحریریه دفن شد.
‫در وصیت‌نامه‌اش مقرر کرده بود
‫که فورا پس از مرگش؛
‫چاپخانه‌ها از بین رفته و منحل خواهند شد.
‫تحریریه‌ها تخلیه و فروخته می‌شوند.
‫پاداش‌های کلانی به کارکنان تعلق می‌گیرد ‫و از بند قراردادشان معاف می‌شوند.
‫و این مجله برای همیشه متوقف خواهد شد.
‫بنابراین،
‫آگهی ترحیم این ناشر ‫همانند آگهی ترحیم این نشریه بود.
‫با توجه به بخش‌های پر نشده قرارداد مشترکین،
‫تمام هزینه‌های تحویل درب منزل ‫به آنها پس داده می‌شود.
‫وفاتنامه او بر روی تخته‌ای نگارش شده ‫که بالای در دفترش است.
‫مقاله «برنسن»؛ شاهکار بتنی.
‫فقط توی جمله اولش سه تا فاعل، ‫دو تا فعل بدون صرف و نُه تا غلط املایی هست.
‫بعضی‌هاشون عمدی بوده.
‫داستان «کرمنتز»؛ تفسیر یک بیانیه.
‫ما ازش 2500 کلمه خواستیم، ‫واسمون 14000 تا نوشت.
‫به اضافه یادداشت‌های پایانی، ‫واژه‌نامه اصطلاحات و دو تا نتیجه‌گیری.
‫یکی از بهترین داستان‌هاشه.
‫- «سازرک»؟ ‫- اینو که کلا نمی‌شه راستی‌آزمایی کرد.
‫همه اسم‌ها رو که عوض می‌کنه، ‫فقط هم از ولگرد و دلال و معتاد می‌نویسه.
‫خوراکش همین کاره.
‫«روبیک رایت» چی؟
‫در دفترش قفله، ولی صدای ‫ماشین تحریرش میاد.
‫هولش نکن.
‫سوال اینه مال کی چاپ نشه؟
‫حتی هزینه چاپ دو تا مقاله ‫توی یکی هم زیاد می‌شه.
‫که یعنی عمرا از پس هزینه‌هاش بر بیاییم.
‫یه پیام از سرپرست دارم؛ ‫یک ساعت تا رسیدن مطبوعات مونده.
‫اخراجی.
‫- جدی؟ ‫- تو دفتر من گریه نکن.
‫[گریه نکنید]
‫سرتیترها رو کوتاه کنید، ‫تبلیغات رو کمتر کنید.
‫به سرپرست بگید صفحات بیشتری می‌خواییم.
‫قرار نیست مقاله کسی چاپ نشه.
‫او نویسنده‌های خوب را لوس می‌کرد، ‫ترغیب می‌کرد و از آن‌ها محافظت می‌کرد.
‫- نظرت چیه؟ ‫- نظر من؟
‫من بودم با آقای «سازرک» شروع می‌کردم.
‫برایش مثل خانواده بودند.
‫[خبرنگاری سوار بر دوچرخه] ‫[به قلم هرپسن سازرک]
‫دوشنبه‌های "انوی" بی‌خبر صبح می‌شود.
‫بیایید گشت و گذاری از طریق ‫ماشین‌زمان جواز شعر داشته باشیم،
‫یک روز در "انوی" در طول 250 سال.
‫شهر بزرگ در ابتدا صرفا ‫چند دهکده تجاری بود.
‫فقط نام‌ها دست نخورده باقی ماندند.
‫محله "واکس‌زن".
‫میدان مسکونی "آجرکار".
‫دالان "کشتارگاه".
‫بن‌بست "جیب‌بُر".
‫در این طرف شهر فروشگاه افسانه‌ای ‫مواد خوراکی و غذایی را...
‫زیر یک سایبان وسیع از ‫شیشه و چدن را مشاهده می‌کنید،
‫که البته اکنون تخریب شده،
‫به لطف یک مرکز خرید چند طبقه ‫و پارکینگ اختصاصی.
‫مانند هر شهر زنده دیگری، "انوی" خانه ‫حیوانات موذی بسیاری است.
‫راه‌آهن زیرزمینی تحت استعمار موش‌ها است،
‫بام خانه‌ها تحت استعمار گربه‌ها،
‫کرم‌ها هم کانال‌های زهکشی ‫کم‌عمق را مستعمره کردند.
‫پس از رسیدن میزبان‌ها، ‫پسران غارتگر گروه کُر،
‫نیمه‌مست از خون عیسی مسیح، به قصد تخریب، ‫بازنشستگان بی‌احتیاط را تعقیب می‌کردند.
‫و در بلوک "فلاپ"، دانش آموزان آنجا ‫گرسنه، مضطرب و بی‌پروا هستند.
‫سالمندان هم در محله "هاول" زندگی می‌کنند.
‫افراد مسن شکست خورده.
‫"ماشین".
‫نوعی نعمت محسوب می‌شود. ‫از یک طرف بوق می‌زند،
‫می‌لغزد، سریع و قوی است و دنده عقب می‌رود.
‫ولی از طرفی دودهای سمّی ساطع می‌کند ‫و باعث تصادفات خطرناک می‌شود،
‫ترافیک شهری را بالا برده...
‫ای کیر!
‫اداره آمار محلی.
‫ [زندان و آسایشگاه]
‫میانگین بارندگی؛ 750 میلی‌متر.
‫میانگین بارش برف؛ 190،000 دانه.
‫هر هفته 8.5 جسد در ‫رودخانه "بلز" پیدا می‌شود.
‫که این رقم همچنان با رشد جمعیت ‫و پیشرفت در بهداشت تغییری نکرده.
‫مغازه‌داران و پسران پیک روزانه،
‫حین غروب تبدیل به دلال ‫روسپی‌های ثبت‌نشده می‌شوند،
‫و آرامشی بی‌وقفه بر فضای شهر حاکم می‌شود.
‫سکوت شب‌ها با چه صدایی شکسته می‌شود؟
‫و این صداها قرار است ‫به چه معماهایی تبدیل شوند؟
‫شاید این ضرب‌المثل قدیمی ‫و مشکوک راست می‌گفت؛
‫"در زیبایی بسیار، رازهای بسیار نهفته."
‫«موش»، «حشره»، «دلال»، «روسپی».
‫فکر نمی‌کنی این بار ‫یه مقدار زیاده رویه؟
‫- واسه آدم‌های شایسته. ‫- اصلا نیست.
‫اتفاقا باید واسشون جذاب باشه.
‫«جیب‌بر»، «جنازه»، «زندان»، «ادرار»...
‫- حالا نمی‌شه یه گل‌فروشی هم اضافه کنی؟ ‫- نه، اصلا.
‫- حداقل یه جای قشنگ؟ ‫- از گل بدم میاد.
‫در ضمن می‌تونی نیمه دوم ‫بند دوم رو از متن حذف کنی،
‫یه جای دیگه تکرارش کردی.
‫خیلی‌خب.
‫[هنر و هنرمندان]
‫[شاهکار بتنی] ‫[به قلم جی.کی.ال برنسن]
‫بحث سخنرانی امروز درمورد نقاش بزرگی است
‫که قلب تپنده هنرهای تجسمی ‫میان هنرمندان فرانسوی است،
‫آقای «موزس روزنتالر».
‫شهرتش بخاطر سبک جسورانه و دراماتیک
‫و همچنین تولیدات عظیمش در میان‌سالی است،
‫و البته اثر تابلو چندگانه معروفش ملقب به...
‫"ده نقاشی دیواری بر یک سطح سیمانی".
‫از نظر من ایشون یکی از مبتکرترین،
‫و مسلما جنجالی ترین هنرمند نسل خودش است.
‫اما چطوری این قطعه هنری بسیار مهم
‫راه خودش رو به یک موقعیت دائمی و انحصاری ‫به اینجا، در مجموعه "کلمپت" پیدا می‌کنه؟
‫داستانش در یک سالن غذاخوری شروع می‌شه.
‫نمایشگاه زیرسیگاری، گلدان و دست‌بافت،
‫مجموعه‌ای از صنایع دستی زندانیان تازه‌کار ‫در آسایشگاه روانی "انوی".
‫هرچند علت اینکه این آثار ‫در تاریخ هنر ماندگار شدند
‫این بود که نقاشی‌های کوچک آقای «روزنتالر»
‫که در آن زمان به جرم دو فقره قتل ‫به پنجاه سال حبس محکوم شده بود،
‫توسط یک دلال آثار هنری...
‫به نام آقای «جولین کادازیو» دیده شد،
‫که دست بر قضا، ایشون هم به جرم ‫فرار از مالیات فروش درجه دو
‫محکوم و زندانی شده بود.
‫نگهبان.
‫کی این رو کشیده؟
‫شهروند "7524"
‫مطمئنا هم بخش روانی ‫بالاترین سطح امنیتی رو داره.
‫بنظرت می‌تونی من رو برای یه ‫بازدید دوستانه و کوتاه همراهی بکنی؟
‫نقاشی «سیمون برهنه» ‫سلول جی، اتاق سرگرمی.
‫می‌خوام بخرمش.
‫چرا؟
‫چون ازش خوشم میاد.
‫فروشی نیست.
‫معلومه که هست.
‫نه خیر، نیست. ‫- چرا، هست.
‫- نه خیر، نیست. ‫- چرا، هست.
‫نه خیر، نیست. ‫- هست، مطمئنم هست.
‫تمام هنرمند ها کارهاشون رو می‌فروشن.
‫واسه همین هنرمند می‌شن. ‫که بفروشنش.
‫اگه نخوای بفروشی که نمی‌کشی.
‫سوال اینه؛ قیمت چقدره؟
‫پنجاه تا سیگار.
‫نه اصلا... بکنش 75 تا سیگار.
‫چرا به اون نگهبانه نگاه می‌کنی؟
‫«سیمون» خودشه.
‫نمی‌خوام این اثر مهم رو ‫با پنجاه تا سیگار بخرم.
‫- گفتم 75. ‫- یا 75 تا سیگار. یا اصلا با پول زندان.
‫می‌خوام 250،000 فرانک ‫به صورت قانونی پرداخت کنم،
‫سر قیمتش توافق داریم؟
‫برای ودیعه هم الآن فقط 83 سنت، ‫یه شکلات بلوطی و چهار نخ سیگار دارم.
‫درحال حاضر فقط همین همراهم هست.
‫البته اگه بخوای می‌تونم یه چک ‫به مبلغ قرارمون بنویسم
‫که پولش ظرف 90 روز به حسابت واریز بشه. ‫حساب بانکی‌ات مال کجاست؟
‫ولش کن.
‫حالا از کجا یاد گرفتی؟
‫که اینطوری نقاشی بکشی.
‫و اینکه کی رو کشتی؟ ‫اصلا چقدر وضعت خرابه؟
‫یه سری اطلاعات ازت می‌خوام ‫که بتونیم یه کتاب درموردت بنویسیم.
‫اینطوری آدم مهم‌تری می‌شی.
‫اسمت چیه...؟
‫«موزس روزنتالر»؟
‫در یک خانواده ثروتمند به دنیا آمد‎
‫و فرزند یک پرورش‌دهنده ‫اسب یهودی مکزیکی بود.
‫«میگل سبسشن ماریا موزس دی‌روزنتالر»
‫با پشتوانه مالی بالا از جانب خانواده ‫در دانشکده باستان‌شناسی تحصیل کرد.
‫اما تا اواخر جوانی‌اش، تمام صفات نیک ‫خانوادگی خودش را از دست داد،
‫و صفاتی که جایگزین آن‌ها شدند این بود؛
‫فضاحت.
‫عطش.
‫تنهایی.
‫خطر آسیب جسمانی.
‫بیماری روانی.
‫و مسلما...
‫جنایت خشونت‌آمیز.
‫در ده سال اول حبس طولانی مدتش، ‫حتی یک بار هم دست به قلم نشد.
‫[اولین روز یازدهمین سال حبس]
‫اجازه ثبت نام دارم، نگهبان؟
‫- نامه ثبت نام داری؟ ‫- اینو می‌گی؟
‫حواستون رو جمع کنید. ‫امروز یه زندانی جدید داریم.
‫شهروند 7524، بفرما توضیح بده.
‫- یعنی چی؟ ‫- درمورد خودت به گروه بگو.
‫- نمی‌خوام بگم. ‫- اجباریه.
‫- خودشون من رو می‌شناسن. ‫- مسئله این نیست.
‫- من هیچ متنی آماده نکردم. ‫- فقط یه چیزی بگو.
‫من 3،647 شبانه روزه که اینجام.
‫و 14،603 شبانه روز هم مونده تا برم.
‫من هفته‌ای 7 لیتر دهانشویه می‌خورم.
‫با این اوصاف...
‫فکر کنم قبل اینکه دوباره آزاد بشم، ‫خودم رو تا سر حد مرگ مسموم می‌کنم.
‫که باعث می‌شه...
‫خیلی ناراحت بشم.
‫باید یه تغییری به زندگی‌ام بدم.
‫باید مسیرم رو عوض کنم.
‫حاضرم هرکاری بکنم که ‫فقط سرم رو گرم بکنه.
‫وگرنه...
‫فکر کنم دست به خودکشی می‌زنم.
‫واسه همین هم اومدم برای کلاس‌های ‫سفالگری و دست‌بافت ثبت نام کردم.
‫اسمم «موزس»ـه.
‫بفرما بشین.
‫نگهبان، اسمت چیه؟
‫«سیمون».
‫برخی از زنان جذب ‫مردهای زندانی می‌شن.
‫توی این شکی نیست.
‫در اسارت احساسی هست که تجربه آزادی را ‫برای زندانیان افزایش می‌ده.
‫و مطمئن باشید که احساس شهوانی‌ایه.
‫اصلا خودتون ببینیدش.
‫توی خانواده فقیر به دنیا اومد، ‫شونزده تا خواهر و برادر داشت.
‫تا 20 سالگی سوادی نداشت،
‫اکنون شده زنی با دارایی قابل توجه،
‫درخشان...
‫ای وای. ‫اشتباه شد، عکس خودمه.
‫البته که «سیمون» تمام پیشنهادهای ‫«روزنتالر» برای ازدواج رو رد کرد.
‫که تا جایی که ما خبر داریم، مشتاقانه ‫و مکررا از او درخواست ازدواج می‌کرد.
‫می‌خوام به ساده‌ترین شکل ممکن بگم.
‫دارم سعی می‌کنم جمله مناسب رو پیدا کنم.
‫که احساساتم رو بیان کنم.
‫- دوستت ندارم. ‫- دوستت دارم.
‫- چی؟ ‫- دوستت ندارم.
‫- به این زودی؟ ‫- چی به این زودی؟
‫چطوری انقدر زود فهمیدی؟
‫چطوری مطمئنی حس واقعیه؟
‫مطمئنم.
‫ناراحتم کردی.
‫ظالمانه بودن حرفت، ‫سرد بودنت ناراحتم کرد.
‫حرفی که می‌خواستی بزنی رو زدی، ‫منم خواستم جلوت رو بگیرم. همین.
‫گفتم یه بخشی از حرفیه که می‌خواستم بزنم،
‫هنوز وسطش بودم، ادامه داشت.
‫نه.
‫- چی نه؟ دوست داری... ‫-نه.
‫- زن من بشی؟ ‫- نه.
‫لازمه لباس‌هات رو تنت کنم، ببرمت داخل ‫سلول و دوباره زندانی‌ات کنم؟
‫ابزار نقاشی لازم دارم.
‫پارچه، قاب، قلم‌مو، روغن تربانتین.
‫- می‌خوای چی رو بکشی؟ ‫- آینده رو.
‫آینده یعنی تو.
‫هرچند که کسی «جولین کادازیو» ‫رو یک حرفه‌ای تلقی نمی‌کنه،
‫بهرحال یک رویا و تصوری در سر داشت.
‫و لطف بزرگش به ما رو، درست در ساعتی ‫که از زندان آزاد شد انجام داد.
‫[گالری کادازیو]
‫دوره گل و کاسه‌های میوه گذشته.
‫دوره ساحل و دریا هم گذشته.
‫از زره و فرش و لوازم داخلی هم که متنفریم.
‫من یه چیز جدید پیدا کردم.
‫هنر مدرن؟
‫هنر مدرن. تخصص جدید ما از همین لحظه.
‫- درکش نمی‌کنم. ‫- معلومه که نمی‌کنی.
‫- انقدر پیر شدم؟ ‫- معلومه که شدی.
‫- چرا انقدر خوبه؟ ‫- اصلا خوب نیست، اشتباه نکن.
‫این که نشد جواب.
‫منظور من اینه؛ دختره رو توش می‌بینین؟
‫- نه. ‫- باور کن، یه دختر توی نقاشیه.
‫یک راهی که بشه باهاش فهمید ‫یه هنرمند سر از هنر مدرن در میاره
‫اینه که از بخوای یه اسب، یا گل، ‫یا کشتی جنگی در حال غرق شدن رو نقاشی کنه.
‫یا چیزی که قراره شبیه چیزی باشه ‫که توی دنیای واقعی هست.
‫از پسش بر اومد؟ ‫این رو ببین.
‫با چوب کبریت سوخته، جلوی چشم خودم ‫توی 45 ثانیه این رو کشید.
‫گنجشک عالی. ‫واقعا محشره.
‫می‌شه نگهش دارم؟
‫چرت نگو. ‫معلومه که نه.
‫مسئله اینه اگه دلش بخواد ‫می‌تونه اینطوری نقاشی کنه،
‫ولی بنظرش این بهتره.
‫و منم یه‌جورایی باهاش موافقم.
‫نقاشی «سیمون برهنه» اتاق سرگرمی ‫سلول جی، احتمالا یک شاهکاره
‫که ارزش یک مبلغ قابل توجه، ‫و یا حتی گزاف رو داره.
‫ولی فعلا نه.
‫میلش باید ایجاد بشه.
‫چقدر از حبسش مونده؟
‫یک هفته بعد، دادخواستی جدید برای هیئت منصفه ‫از طرف شهروند 7524 در رابطه با...
‫حمله، ضرب و جرح، ‫و تکه‌تکه کردن خشونت آمیز.
‫آقای «روزنتالر»، ‫چرا ما باید شما رو آزاد کنیم؟
‫چون تصادفی پیش اومد، عالی‌جناب.
‫من قصد کشتن کسی رو نداشتم.
‫تو گردن دو تا متصدی‌بار رو ‫با ارّه گوشتی بُریدی.
‫اولین متصدی که اتفاقی بود.
‫دومی هم دفاع از خود بود.
‫فرض بگیریم که همینطوره،
‫چه اقدامی می‌تونید برای ابراز پشیمانی، ‫یا حداقل غم و اندوه نسبت به...
‫بریدن سر این افراد انجام بدید؟
‫خودشون خواستن.
‫- چی فرمودین؟ ‫- ببخشید! اِم...
‫توی آئین‌های دادگاهی یه بخشی هم هست که ‫اگه کسی اعتراض داشت اعلام بکنه؟
‫مثل توی عروسی‌ها.
‫- نه! ‫- خلاصه می‌کنم.
‫هممون می‌دونیم ایشون یه قاتل هستن.
‫مقصر قتل درجه یک، ‫یا هرچیزی که شما بگید هست،
‫توی اونش بحثی نیست.
‫هرچند، ایشون از اون دسته آدم‌هاییه ‫که در هر نسل یک بار متولد می‌شه،
‫اما کم پیش میاد این آدم رو از نزدیک ببینیم.
‫یه نابغه هنری.
‫حتما باید برای همچین شرایطی ‫یک سری تبعیض‌هایی هم باشه دیگه.
‫حالا چه روانی باشه، چه نباشه. ‫تقصیر خودش که نیست.
‫با کمال احترام، پیشنهاد می‌کنم...
‫می‌شه راه‌های دیگه‌ای رو برای ‫مجازاتش در نظر گرفت؟
‫حق «روزنتالر» برای آزادی مشروط ‫در طی دوران محکومیتش رد شد.
‫سوال دیگه‌ای ندارم.
‫با این حال، «کادازیو» ‫و عموهایش به اتفاق آرا
‫با تبلیغ هنرمند به عنوان رسانه انحصاری او ‫در سراسر جهان موافقت کردند.
‫[کادازیو و روزنتالر]
‫«سیمون» کل جهان را سفر کرد.
‫گالری انوی.
‫گالری سلطنتی.
‫غرفه بین‌المللی نمایشگاه "لیبرتی" کانزاس.
‫که نزدیک بود با خاک یکسان بشه.
‫به طور خلاصه، اون نقاشی ‫سر و صدای زیادی به پا کرد.
‫حتی کار های سابق این هنرمند، ‫که تقریبا فراموش شده بودند،
‫در بازار به فروش خوبی رسیدند.
‫در همین حین، «روزنتالر» ‫به کارش در زندان ادامه داد.
‫شایان ذکر است که این هنرمند ترجیح داد،
‫که مواد اولیه کار خودش را ‫در همان آسایشگاه روانی تهیه کند.
‫تخم‌های له شده.
‫خون گنجشک.
‫روغن دستبند.
‫ذغال‌سنگ، چوب‌پنبه و کود.
‫و البته آتش.
‫صابون ظرف‌شویی زرد و روشن.
‫و کرم ارزان تازه، به عنوان عامل رنگ‌دانه.
‫«سیمون» دوست داشت که ثابت بایستد.
‫درواقع او استعداد زیادی در ثابت ماندن داشت.
‫حتی به مدت بسیار زیاد، در یک شرایط دشوار.
‫او کمتر به گرما و سرما حساس بود.
‫حتی پس از نامطلوب ترین ‫شرایطی که در آن قرار می‌گرفت،
‫نه دچار سوزش پوست می‌شد، ‫نه لکه و نه تاول.
‫از طرف دیگر؛
‫به قدری از بوی روغن تربانتین لذت می‌برد، ‫که سال‌ها بعد آن را به خودش می‌زد.
‫«سیمون» بیش از یک منبع الهام بود.
‫کلید رو بزن.
‫کلید رو بزن، پدرسگ.
‫چه مرگت شده؟ ‫برگرد سر کارت.
‫نمی‌تونم.
‫برنمی‌گردم. ‫خیلی سخته.
‫شکنجه‌ست.
‫من واقعا یه هنرمند درحال شکنجه‌ام.
‫الهی بمیرم.
‫برو بیرون.
‫همین رو می‌خواستی؟
‫من توی مزرعه بزرگ شدم.
‫ما شعر نمی‌نوشتیم. ‫موسیقی نمی‌ساختیم.
‫مجسمه نمی‌تراشیدیم ‫یا نقاشی نمی‌کشیدیم.
‫من تکنیک‌های هنر رو از کتاب‌های ‫داخل همین زندان یاد گرفتم.
‫و به عنوان داوطلب ‫به اون‌ها آموزش دادم.
‫نمی‌دونم چی می‌دونی، ‫فقط می‌دونم چی می‌خوای.
‫می‌بینم زجر می‌کشی، ‫می‌بینم واست سخته،
‫ممکنه حتی بدتر هم بشه...
‫ولی بعدش قراره بهتر بشه.
‫قراره هر مشکلی که داری رو درست کنی.
‫مشکلت چیه؟
‫- نمی‌دونم چی بکشم. ‫- می‌فهمی چی بکشی.
‫و به خودت ایمان میاری،
‫و تلاش و تقلا می‌کنی.
‫و بعدش...
‫در فصل بهار،
‫یا شاید هم تابستان، ‫شاید هم پاییز،
‫در کمترین حالتش زمستان، ‫این کار جدیدت تموم می‌شه.
‫دقیقا قراره اینطوری باشه.
‫اگه نری همین الآن کلید رو می‌زنم.
‫گروه هنرمندان پلاستیک فرانسه.
‫گروهی از افراد با نگرش، ‫با استعداد، کثیف، الکلی
‫و مشتی آدم خشن و خلاق.
‫اون‌ها الهام بخش همدیگه بودن،
‫و شخصا به مدت دو دهه یا بیشتر ‫ به همدیگه حمله می‌کردند.
‫دیگه باید نوشیدنی‌ام رو بخورم.
‫یادتون نره، همونطور که می‌دونید
‫در اون زمان از نظر اجتماعی پذیرفته بود ‫که یک نقاش یا مجسمه‌ساز،
‫با صندلی یا آجر به همکار خودش حمله کنه.
‫یا با چشم‌های کبود و دندون‌های شکسته ‫اطراف پرسه بزنن و از این حرف‌ها.
‫البته ممکنه انتقاد تند و تیزی کرده باشم، ‫ولی با توجه به تجربیات خودم،
‫«روزنتالر» به طرز غیر منتظره‌ای ‫هیجانی عمل می‌کرد.
‫البته دارم به کمد خودش در زیر ‫استودیو بلوار "دو پلومبه" اشاره می‌کنم،
‫که یک بار من رو گرفت و گذاشت اونجا،
‫و به طرز نامناسبی، در گوشه اون کابین
‫سعی کرد من رو بکنه.
‫اصلا در دیوانه بودنش شکی نیست.
‫البته که «کادازیو»ها، ‫نماینده تمام اونها بودند.
‫[زندان و آسایشگاه روانی]
‫سه سال گذشته.
‫ما تو رو با یه نقاشی کوچیک و اغراق شده ‫تبدیل به بزرگترین هنرمند جهان کردیم.
‫آثارت برای بقیه تدریس می‌شه. ‫وارد دایره‌المعارف شدی.
‫حتی شاگردهای تو هم موفق شدن ‫و ثروت زیادی رو به فنا دادن.
‫با این حال، طی تمام این مدت
‫حتی به ما یه اثر جدید از خودت نشون ندادی.
‫چقدر دیگه باید صبر کنیم؟
‫حالا جواب نده، چون سوال نپرسیدم.
‫دعوت‌نامه ها رو چاپ کردیم.
‫همه قراره بیان. ‫همه منتقدان، جمع آوری کنندگان.
‫حتی مقلدهای درجه دو که از تو تقلید کردن
‫و احتمالا به جا های بهتری از تو رسیدن.
‫حتی میزان رشوه‌ای که به نگهبان‌ها ‫داده شده مبلغ گزافیه.
‫ولی ما پولش رو می‌دیم.
‫پس هرکاری که داری می‌کنی، ‫فقط تمومش کن.
‫نمایش دو هفته دیگه‌ست.
‫راستی به نظر اون که آماده‌ست.
‫آماده‌ست.
‫یه سال وقت داشته باشم بهتر می‌شه.
‫کارفرمای من در اون دوره،
‫دعوت‌نامه جذاب رو با ‫اولویت سریع دریافت کرد.
‫البته که منظورم «آپشر ماو کلمپت»ـه.
‫یک کلکسیونر ماهر. ‫دوست‌دار بزرگ هنر آوانگارد.
‫مجموعه او حتی در روزهای ابتدایی خودش، ‫همانند محل سکونتش،
‫به اهمیت و شهرت بالایی رسیده بود.
‫اولین کمیسیون آمریکایی برای «اینگو استین»،
‫که به طور غیررسمی با نام ‫"دورستاپ هاوس" شناخته می‌شد.
‫وظیفه من، یا به گویی امتیاز من این بود ‫که تحقیق، ضبط و مشاوره رو انجام بدم.
‫هرچند که ایشون هر کاری که خودش ‫دلش می‌خواست انجام می‌داد.
‫بنابراین، سفر طولانی ما از "لیبرتی" ‫به "انوی" آغاز شد.
‫خانم «کلمپت» عزیز، ‫اگر اجازه هست صدا کنم «ماو»،
‫لطفا با ما همراه باشید تا اولین ‫کار جدید و بسیار هیجان انگیز
‫آقای «موزس روزنتالر» ‫را به نمایش در بیاوریم.
‫که هنوز اجازه دیدنش به خود من داده نشده.
‫ممکن است برای تسهیل دیدار ‫از این نمایشگاه ضروری باشد
‫که ما به صورت مخفیانه ‫به محل استقرار این هنرمند برویم.
‫لطفا برای سازماندهی مقدمات بازدید ‫به جزئیاتی که عرض می‌کنم توجه کنید.
‫احتیاط کنید، کبریت، فندک و هیچ‌گونه ‫اشیاء تیزی همراه خود نیاورید.
‫امیدوارانه چشم به انتظار تأیید شما هستیم.
‫با احترام زیاد، ‫گالری "عمو و عموزاده‌های کادازیو".
‫کالسکه بلافاصله درست در ساعت سه صبح، ‫و پس از آخرین تحویل دختران کار
‫به مرکز مشروبات الکلی به دنبال ما آمد.
‫«موزس»، اینجایی؟
‫می‌خوای اول معرفی کنی؟
‫یا نمی‌خوای یه خوش‌آمد گویی به ‫مهمون‌های ما که از مسیر طولانی
‫برای دیدن کارهای تو اومدن بگی؟
‫یا اصلا نمی‌دونم...
‫هنوز هستی؟
‫سکوت، لطفا!
‫موفق شدم، خیلی خوبه! ‫تاریخ‌ساز می‌شه.
‫شامپاین رو باز کنید! ‫موفق شدم.
‫موسیقی!
‫چرا مثل معلول ها نشستی روی ویلچیر؟
‫باید پا شی برقصی! ‫موفق شدیم!
‫هفته پیش قصد داشت با ‫چاقو خودش رو فلج کنه،
‫ ولی خوشبختانه توی درمانگاه ‫تونستن شریان‌اش رو متصل کنن.
‫خوشت اومد؟
‫خوشم اومد؟
‫آره.
‫عکس خانم رو واست کشیدن.
‫«ماو» رو ببین. ‫مجذوبش شده.
‫نقاشی دیواریه، درسته؟
‫دقیقا. ایشون بالا رتبه ترین ‫استاد آثار رنسانسیه.
‫اون همون ریشه‌های «پیپرنو پیرلویجی» رو داره ‫درست در زمانی که...
‫«مسیح در مذبح خداوند» را ‫در سال 1565 درخشان ساخت.
‫هیچ‌کسی در جهان مثل «ماو کلمپت» از کانزاس ‫قادر نیست چیزی که جلوی چشمش هست رو درک کنه.
‫اصلا باید مایه خجالت ما باشه ‫که در حضور او جمع شدیم.
‫چرا گفت نقاشی دیواری؟
‫توی دیوار نقاشی شده؟
‫ای وای. یعنی چی؟
‫اسکل پلشت.
‫تو هم می‌بینی؟ ‫نگاه کن!
‫- بنظر من که خیلی محشره. ‫- حیاتیه!
‫ممکنه یه نقطه عطف توی تکامل ‫هنر های تصویرنگاری انسانی باشه.
‫که روی سیمان در سالن ورزشی حکاکی شده.
‫حتی روی رادیاتور هم کشیده.
‫شاید یکی از مرمتگرهای بنیاد هنر کلاسیک
‫بتونه راهی برای استخراج نقاشی پیدا کنه.
‫این زندان حداکثرهای امنیتی رو داره، «ماو». ‫جزو اموال فدرالیه.
‫حتی اگه کلی کاغذبازی هم راه بندازیم،
‫سال‌ها باید با گروهی از وکلای متکبر و ‫نفرت انگیز و گرون‌قیمت مذاکره کنیم.
‫اصلا مطمئن نیستم بشه جداش کرد، ‫نقاشی دیواریه.
‫هی! این که نقاشی دیواریه!
‫که چی؟
‫اصلا توی خیالاتت می‌گنجه ‫که ما چه هزینه گزافی رو
‫متحمل شدیم که به این ‫نقطه بدون بازگشت برسیم؟
‫نگاهشون کن!
‫ما رو نابود کردی!
‫اصلا می‌فهمی یعنی چی؟
‫تو که گفتی دوستش داری.
‫الآن می‌گم کثافته!
‫از روی صندلی بلند شو تا توی همین ‫اتاق سرگرمی بزنم لهت کنم!
‫واسه من غرّش نکن، قاتل لعنتی.
‫مرتیکه قاتلِ خودآزارِ ‫روانیِ دائم‌الخمرِ بی‌استعداد!
‫چرا بهم نگفتی، نگهبان؟
‫چون جلوش رو می‌گرفتی.
‫باید باهاش کنار بیاییم.
‫نیاز اون برای شکست خوردن قدرتمند تر ‫میل ما برای کمک به موفقیت خودشه.
‫کم آوردم. شکست خوردم.
‫- شکست خوردیم. ‫- حیف شد، ولی واقعیته.
‫بهرحال، حداقل کس‌شعرش رو کشید.
‫احتمالا جالب‌ترین تصویر ‫محیطیه که تو عمرم دیدم.
‫کارت خوب بود، «موزس».
‫آفرین، «موزس». ‫کار بزرگی کردی.
‫اگه عمیق گچ‌کاری بشه، ‫می‌تونه بیشتر سالم بمونه.
‫سر فرصت دوباره میام ببینمش. ‫اگه خدا بخواد.
‫البته تو که قرار نیست جایی بری.
‫همشون «سیمون»ـه.
‫در اون لحظه،
‫هردوی آن‌ها از تصمیم «سیمون» ‫برای استعفا از جایگاه خودش
‫در زندان و آسایشگاه روانی "انوی" ‫در روز بعد آگاه شدند.
‫غرامتی هم از جانب خانواده «کادازیو»
‫به منظور ادامه همکاری به عنوان ‫مدل و منبع الهام «روزنتالر» پرداخت شد.
‫او به پیش کودکی که در نوجوانی ‫به دنیا آورده بود بازگشته بود
‫و آن‌ها دیگر از هم جدا نبودند.
‫او و «روزنتالر»، تا آخر عمر هنرمند ‫با هم مکاتبات منظمی داشتند.
‫خانم «کلمپت» مایل هستن ‫قطعه رو پیش‌خرید کنن.
‫- همین قطعه؟ ‫- بله، لطفا.
‫اگه بخوان خرید رو نهایی کنن، این مبلغ ‫برای عموها و شما قابل قبوله؟
‫پیش‌پرداخت هم می‌دین؟
‫«ماو»؟ چقدر از مبلغ کلی بدیم؟
‫به اون فرانسوی خسیس بگو ‫هیچ قولی بابتش نمی‌دم.
‫"ده نقاشی دیواری بر یک سطح سیمانی"،
‫تا بیست سال بعد متعلق ‫به نام «آپشر کلمپت» باقی ماند.
‫آقای «کادازیو»؟
‫- زندانی‌ها هم رشوه می‌خوان. ‫- کدوم زندانی‌ها؟
‫همشون. اون بیرون یه گروه ‫عصبانی جمع شدن.
‫ادعا می‌کنن این فرد نماینده اون‌هاست.
‫بهشون بگو ما به جیب‌بر و متجاوز ‫رشوه نمی‌دیم. اخلاقی نیست.
‫تازه، منم که توی جیبم ‫شیش میلیون فرانک ندارم.
‫چطوری اومدین بیرون؟
‫چی کار کنیم؟
‫در رو قفل کن.
‫در نتیجه، 72 تن از زندانیان
‫و شش نفر از اعضای گروه ‫هنرمندان پلاستیک فرانسه
‫کشته و یا شدیدا زخمی شدند.
‫برای شجاعت «موسی روزنتالر» و نجات 9 نگهبان ‫و 22 بازدید کننده برجسته،
‫و همچنین وزیر فرهنگ و انکشاف محلی،
‫آزادی خود را با ضمانت ‫مادام‌العمر به دست آورد.
‫و با نام "قلمرو شیر در قفس" از او یاد شد.
‫پس از آن، طبق گفته های «ماو کلمپت»
‫«کادازیو» و عموهایش ترتیبی دادند تا ‫کل اتاق سرگرمی در درون یک...
‫هواپیمای 12 موتوره حمل و نقل "جالوت"،
‫مستقیما از "انوی" به "لیبرتی" ببرند.
‫به این شکل بود که هنر آوانگارد،
‫جای خودش را در دل دشت‌های ‫کانزاس مرکزی پیدا کرد.
‫[مجموعه کلمپت]
‫مداد، خودکار، پاک‌کن، سنجاق، ‫تعمیر ماشین تحریر...
‫چرا باید من هزینه هتل توی ‫سواحل اقیانوس اطلس شمالی رو بدم؟
‫چون مجبور بودم اونجا بنویسمش.
‫صبحانه، ناهار، شام، لباس‌شویی، ‫مشروب، میان‌وعده شبانه.
‫مشکلت با همین میز و اتاقی که اینجا، ‫از طرف نشریه واست فراهم شده چیه؟
‫امیدوارم که نخوای فراموش کنم بیست سال پیش
‫بین من و «موزس» توی خوابگاه ساحلی ‫چه اتفاق‌هایی افتاد. عاشق بودیم.
‫واسه تجدید خاطره رفتم اونجا.
‫- به حساب من! ‫- آره، لطف کردی.
‫اینم اضافه کن.
‫[سیاست و شعر]
‫[تفسیر یک بیانیه] ‫[به قلم لوسیندا کرمنتز]
‫یکم ماه مارچ.
‫مذاکرات بین دانشجویان و ‫مدیریت دانشگاه به طور ناگهانی
‫در ساعات اولیه صبح پس از ‫یک بحث بلند و عصبانیت بسیار آغاز شد.
‫و در نهایت با یک قمار پایان یافت.
‫آن هم به شرط حقوق دسترسی آزاد پسران ‫به تمام خوابگاه‌های دانشجویان دختر.
‫این اعتراض که به غایت موفقیت آمیز نبود...
‫- «زفیرلی» داره جای فیلش رو تنگ می‌کنه. ‫- باید با رخ حمله کنه.
‫...ظاهری سطحی به تلاشی مغرورانه ‫برای کرم ضد جوش و خواب‌های شهوانی داد.
‫اما درواقع، جنسیت‌ها ‫به طور برابر شرکت کردند.
‫خانم جوان!
‫کفش‌هات!
‫و تمام شرکت کنندگان به ‫محرومیت امیالشان تأکید داشتند،
‫البته بیشتر می‌توان گفت ‫حقوق بیولوژکی آنها،
‫حقوق آزاد بودن. ‫نقطه، سر خط.
‫این اتفاق نمادین شد، ‫و بر سر زبان‌ها افتاد.
‫پنجم مارچ.
‫شام دیرهنگام در خانه "بی".
‫پسر بزرگشان 19 ساله، ‫و از دیروز به خانه برنگشته بود.
‫رادیو رو کم کن!
‫پدرش در نیمه‌های شب که مشغول رژه رفتن ‫با هم‌رزمانش بود، اتفاقی او را دید.
‫شعار آن‌ها؛ ‫"کودکان غر می‌زنند"
‫ممنون.
‫البته یک مهمان شام ‫موفق نشد حضور پیدا کند.
‫و از این بابت ممنونم. از ابتدا هم ‫به او اطلاعی نداده بودند.
‫البته قصد توهین نداشتیم.
‫فکر می‌کردیم اگه بهتون می‌گفتیم ‫ممکن بود دعوت ما رو رد کنید.
‫درست فکر می‌کردین.
‫طبق گزارشات اخبار محلی، میزان خشونت در ‫روش‌های کنترل جمعیت بیشتر شده است.
‫حالا یه فرصتی بهش بده. ‫واقعا مرد باهوشیه.
‫- چند وقته این فلانی رو می‌شناسی؟ ‫- می‌دونم قصد خوبی دارین.
‫با یک سوزن‌سوزن شدن ‫بر روی پوست شروع می‌شود.
‫من ترشیده نیستم.
‫- بنظر ما هم نیستی. ‫- معلومه که نیستی.
‫سپس، قرمزی و تورم ‫ماهیچه‌های بیرونی چشم.
‫گوش کن چی می‌گم، ‫من عمدا تنها زندگی می‌کنم.
‫ترجیح من روابطی هستن که تموم می‌شن.
‫من با انتخاب خودم نخواستم که ‫نه شوهر و نه بچه‌دار بشم.
‫این دو تا چیز بزرگترین دلایل منع یک زن ‫برای نویسندگی هستن.
‫- چرا گریه می‌کنین؟ ‫- چون ناراحت شدیم.
‫- نمی‌خواییم تنها باشی. ‫- تنهایی مثل فقره.
‫من ناراحت نیستم، ‫فقط چشم‌هام می‌سوزه.
‫خونه شما یه مشکلی داره.
‫در نهایت، درد سوزشی ‫باعث می‌شود که مخاط زیادی
‫از سوراخ‌های بینی خارج شود ‫و گلودرد ایجاد شود
‫نفس نکش.
‫من لختم، خانم «کرمنتز».
‫متوجه شدم.
‫- چرا گریه می‌کنین؟ ‫- گاز اشک آور.
‫و اینکه...
‫گمونم ناراحت باشم.
‫می‌شه لطفا برین؟ ‫از عضلات جدیدم خجالت می‌کشم.
‫به ننه بابات بگو خونه‌ای. ‫نگرانت شدن.
‫- پشت موانع منتظر من هستن. ‫- من که مانعی ندیدم.
‫خب، هنوز دارن می‌سازنش.
‫- چی می‌نویسی؟ ‫- یه بیانیه.
‫راستی، من بهشون گفتم ‫که «پال» رو دعوت نکنن.
‫ممکنه ناراحت باشی، ‫ولی بنظر من حس تنهایی نمی‌کنی.
‫دقیقا!
‫دیدم توی اعتراضات داشتی ‫درمورد ما یادداشت برداری می‌کردی.
‫درمورد ما یه داستانی داری؟ ‫مردم اهل کانزاس.
‫ممکنه.
‫پس باید قطعنامه ما رو بخونی.
‫خانواده‌ام فکر می‌کنن نویسنده خوبی هستی.
‫بده ببینم.
‫یه مقدار نم داره.
‫واقعا می‌گی یا استعاره بود؟
‫جفتش. با توجه به جلد و چهار جمله اول.
‫- بیانیه من رو نقد نکن. ‫- بازخورد من رو نمی‌خوای؟
‫بازخورد لازم ندارم، دارم؟
‫علت اینکه دادم بخونی این بود که ‫از خوب بودنش تحت تأثیر قرار بگیری.
‫با غلط املایی ها شروع می‌کنیم.
‫اگه دانش‌آموز ها شکست بخورن، ‫دانشکده موفق می‌شه؟
‫فعلا که مشخص نیست.
‫- «پال دوال». ‫- «لوسیندا کرمنتز».
‫حال شما؟
‫ریش‌هات صورتم رو می‌خارونه.
‫مهمان ناخوانده هم سر رسید. ‫چه حیف شد.
‫از ماجرا هایش در شهر می‌گفت.
‫قطار و اتوبوس‎های متوقف شده، شیشه‌های شکسته، ‫و سنگفرش هایی که در همه جهات پرواز می کنند.
‫بگذریم، اومدم دیگه.
‫«لوسیندا»ی معروف. سلام.
‫نمی‌دونستم قراره بیای. ‫بهم چیزی نگفته بودن.
‫این یه قرار رسمی نیست.
‫عصر بخیر.
‫شما شروع کنید.
‫دهم مارس.
‫خدمات شهری یک هفته متوقف شده. ‫شاید بیشتر هم شود.
‫حمل و نقل عمومی، در حالت تعلیق.
‫انبوه زباله‌ها؛ جمع نشده. ‫اعتصاب در مدارس.
‫نه پست، نه شیر.
‫منم.
‫کی اوضاع به روال عادی برمی‌گردد؟
‫هفته بعد؟ ماه بعد؟ چه زمانی ‫دوباره شرایط زندگی متعادل می‌شود؟
‫کسی نمی‌دونه.
‫این چیه؟
‫یه ضمیمه اضافه کردم.
‫- شوخی می‌کنی. ‫- شوخی ندارم.
‫بیانیه من رو تموم کردی؟ اونم بدون من؟
‫یه جوری نوشتم انگار مال خودته، گمونم.
‫فقط از کلمات واضح‌تر، مختصر تر، ‫و کمتر شاعرانه استفاده کردم.
‫اینطور بگم؛ این اولین ‫بیانیه‌ای نیست که من بررسی کردم.
‫تصورش غیرممکن است که این ‫دانش‌آموزان به وجد آمده، خام و شجاع...
‫...قرار است به کلاس‌هایشان برگردند.
‫کی بود؟
‫- مامانت. ‫- مامانم!
‫مامانم؟
‫چی می‌خواست؟ ‫بهش گفتی اومدم اینجا؟
‫- آره. ‫- چرا؟
‫خودش پرسید. من که دروغ نمی‌گم.
‫- ناراحت شد؟ ‫- فکر نکنم.
‫- چی گفت؟ ‫- سر تکون داد.
‫تو چی گفتی؟
‫گفتم دارم درمورد تو و دوست‌هات ‫یه مقاله می‌نویسم.
‫- جدی؟ ‫- هزار کلمه اولش هم نوشتم.
‫ازش خواستم باهاش مصاحبه کنم.
‫- موافقت کرد؟ ‫- آره، معلومه.
‫حالا دیگه ناراحتم! ‫اصلا نمی‌دونم چه حسی دارم.
‫تو دردسر افتادم؟ ‫چرا مامانم انقدر آروم برخورد کرد؟
‫اصلا کار درستیه؟
‫اینا رو اصلا ثبت نمی‌کنی. ‫همه چیز زندگی منه.
‫حالا چه خاکی به سرم بریزم؟
‫من باید بی‌طرفی ‫روزنامه‌نگاری رو حفظ کنم.
‫بی‌رحم بودنت رو دوست دارم.
‫گمونم یکی از زیبایی‌هات باشه.
‫هیچی نشده هزار کلمه هم نوشتی؟
‫کار پسره بود.
‫قدرت هزار ساله جمهوری‌خواهان رو ‫توی دو هفته از بین بردند.
‫چرا و چطوری؟
‫قبل از شروع از کجا شروع شد؟
‫[کافه له‌سان بلگ]
‫دوره دیگری بود. ‫"انوی" دیگری بود.
‫فکر کنم شیش ماه پیش بود. ‫هنوز خواهر هام 12 سالشون بود.
‫با ترانه‌های "کریز" و "لی‌شو" رقصیدی.
‫با همون مدل‌مو توی پمپیدو بودی، ‫یا کروتون، یا فروت‌دی‌مر.
‫با ادبیات محاوره‌ای و اصطلاحات فلسفی ‫و حرکت دست صحبت می‌کنی.
‫تا جایی که می‌تونی سر مسائل مختلف ‫بحث می‌کنی که مکالمه رو گرم کنی.
‫با تمام چیزهایی که گفتی مخالفم.
‫هر دسته یک رقیب داشت.
‫پیچ‌ها، با مهره‌ها درگیر بودن. ‫چوب‌ها با سنگ‌ها.
‫ما کتاب‌خون‌ها هم علیه ورزشکار ها بودیم.
‫تا اینکه «میچ‌میچ» سال آخر شکست خورد ‫و مجبور شد برای خدمت بره.
‫به مدت سه ماه توی منطقه "ماسترد".
‫[احضار اجباری برای خدمت سربازی]
‫[یک ماه بعد]
‫اصول اخلاقی‌اش وقتی قبول کرد طرف یک ارتش ‫امپریالیست توی جنگ نابرابر تمامیت خواهی بجنگه کجا رفت؟
‫واسه خدمت فرستادنش "ماسترد".
‫- اجباریه. ‫- فرقی نمی‌کنه.
‫- ببخشید؟ ‫- گفتم فرقی نمی‌کنه.
‫با چه جرأتی؟
‫کی بهت اجازه داده ‫دوست ما رو تحقیر کنی؟
‫به این فکر کردی الآن احتمالا ‫داره یه جایی تنهایی توی شب رژه می‌ره؟
‫با یه کیسه 22 و نیم کیلویی باروت ‫و سیب‌زمینی هایی که باید پوست بکنه،
‫درحالی که زیر بارون داره ‫توی یه قوطی حلبی مدفوع می‌کنه؟
‫دلش نمی‌خواد توی ارتش باشه.
‫- ولی اجباریه. ‫- باید نشانش رو آتیش بزنه و پستش رو ترک کنه
‫حداقل مجازات: شش ماه حبس ‫و علامت سیاه با جوهر دائمی
‫گفتنش درحالی که توی ‫کافه دنج "سان‌بلگ" لم دادی آسونه.
‫فرقی نمی‌کنه.
‫این یه بار حق با اونه.
‫«میچ‌میچ»، اینجا چی کار می‌کنی؟
‫قرار بود تا دو ماه دیگه ‫توی واحد ماسترد باشی.
‫پنج سال بعد، من بودم که ‫تفسیر شاعرانه «میچ‌میچ سیمکا» رو
‫از خدمت سربازی ترجمه کردم.
‫[بدرود، زیفرلی] ‫[نویسنده: میچ‌میچ سیمکا]
‫صحنه فلش‌بک پرده دوم ‫اجرای "بدرود، زیفرلی".
‫در آفریقای شمالی تیر خورده بودم.
‫در آمریکای جنوبی یک ترکش انفجاری ‫با دست چپم اصابت کرد.
‫در آسیای شرقی، من به یک انگل ‫میکروبیولوژیکی نادر در ناحیه
‫تحتانی شکم مبتلا شدم و ‫تا امروز همچنان با من هست.
‫ولی از پوشیدن این یونیفرم پشیمون نیستم.
‫و تا شونزده سال دیگه، ‫مستمری هم می‌گیرم.
‫خب اینم داستان قبل خواب، خانم‌ها. خاموشی!
‫چراغ‌ها خاموش! زیر پتو!
‫دعاهاتون رو بخونید!
‫- آمین. ‫- آمین.
‫«میچ‌میچ».
‫«میچ‌میچ»، می‌خوای چی‌کاره بشی؟
‫- چی؟ ‫- می‌خوای چی‌کاره بشی، «میچ‌میچ»؟
‫با نمره‌ای که آوردم، ‫می‌تونم دستیار داروخانه بشم.
‫حالا از کارش راضی هستی؟
‫ناراضی هم نیستم. ‫باید بیشتر درس می‌خوندم.
‫- تو چی، «روبوشون»؟ ‫- من انتخاب دیگه‌ای ندارم.
‫باید توی کارخونه شیشه‌سازی پدرم کار کنم.
‫- باید جاش رو پر کنم. ‫- طبیعیه.
‫«وژرارد»، برنامه تو چیه؟
‫گمونم مثل بقیه پسرهای فامیل ‫یه پسر ولخرج جذاب بشم.
‫- پسر های فامیلتون عالی‌ان. ‫- واقعا دوستشون دارم.
‫تو چی، «مورسو»؟
‫«مورسو»، تو می‌خوای چی‌کاره بشی؟
‫معترض.
‫- چی گفت؟ ‫- گفت "معترض".
‫- یعنی چی؟ ‫- چه بدونم.
‫من فکر می‌کردم «مورسو» می‌خواد ‫پروفسور ژئوشیمی بشه.
‫«مورسو» گریه می‌کنه.
‫- هیس! ‫- کی گفت هیس!
‫دیگه نمی‌خوام.
‫«مورسو»، فقط هشت هفته مونده ‫که دوره رو تموم کنیم.
‫منظورم دوره نبود.
‫یعنی تا وقتی بریم خونه، و تا سن بازنشستگی، ‫اون دوره 48 ساله زندگی خودم...
‫اون رو نمی‌خوام.
‫من نمی‌تونم خودم رو به عنوان ‫یه مرد بالغ توی دنیای والدینمون تصور کنم.
‫«مورسو»! از پنجره پرید!
‫- مُرد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ارتفاعش چقدره؟
‫پنج طبقه با سقف بلند.
‫دیروز بارون اومده بود. ‫شاید گِل هنوز نرم باشه.
‫تکون نمی‌خوره.
‫هنوزم تکون نمی‌خوره.
‫دیگه نمی‌تونم به این نشان درود بفرستم.
‫صبح روز بعد، «میچ‌میچ» به اتهام ‫فرار از خدمت و هتک حرمت دستگیر شد.
‫کافه "سان‌بلگ" به مقر جنبش انقلابی برای ‫سرنگونی جامعه ارتجاعی نئولیبرال تبدیل شد.
‫چی کار می‌کنی؟
‫«فرانسوا ماری شاروی» رو ‫جای «تیپ‌تاپ» گذاشتم.
‫می‌تونن با هم کنار بیان. ‫«تیپ‌تاپ» و «شاروی».
‫«تیپ‌تاپ» یه کالا ـست که توسط ‫یه انتشارات موسیقی منتشر می‌شه
‫متعلق به یک مجموعه ‫که توسط یه بانک کنترل می‌شه
‫که توسط یک بوروکراسی ‫یارانه‌ای دریافت می‌کنه
‫که رهبری دست نشانده ‫یه دولت اقماری رو حفظ کنه.
‫با هر نُتی که اون می‌خونه، یه روستایی ‫توی آفریقای غربی باید بمیره.
‫در ادامه، نزاع غیرقابل پیش‌بینی ‫بین بزرگان و جوانان "انوی" همراه شد.
‫"آگوست".
‫محکومیت جنبش دانشجویی "نجوای جامعه".
‫"سپتامبر"
‫لغو مجوز کافه "سان‌بلگ" ‫طی یک دستور رسمی.
‫"اکتبر"
‫کمیته تبلیغات سیاسی یک برج ‫جاسوسی رادیویی بر بام گروه فیزیک برپا کرد.
‫"نوامبر"
‫محدودیت برنامه غذایی برای ‫کافه‌تریا مقطع کارشناسی.
‫"دسامبر"
‫اعتراض بررسی در کتاب‌خانه مرکزی.
‫ممنوعیت قانونی هرگونه گردش، تا پنج دقیقه ‫پیش از جریمه کتاب‌های به عمل آمده.
‫"ژانویه"
‫«میچ‌میچ» به حضانت والدین آزاد شد.
‫"فوریه"
‫طغیان خوابگاه دختران.
‫که در نهایت منجر شد به...
‫"مارچ"
‫انقلاب صفحه شطرنج.
‫[سفید]
‫[اسب به QB3]
‫اسب به QB3
‫جناب شهردار، ‫حرکت کرد.
‫اسب، اسب رو می‌زنه.
‫کدوم صفحه‌ای؟
‫- فصل نهم. ‫- پاراگراف نهایی.
‫تو به این می‌گی بیانیه؟
‫- تو کی هستی؟ ‫- گمون کنم.
‫معنی‌اش همینه.
‫صفحه دوم، بیانیه هفتم.
‫با وجود خلوص آرمان خود، ‫که تمدنی آزاد و بدون مرز ایجاد کنند؛
‫با این‌حال، دانش‌آموزان پیش از همبستگی، ‫به چند گروه تقسیم شدند.
‫صفحه پنج، حکم 1(ب)
‫اکنون یک مسئله مشخص است، ‫می‌خواهند جواب والدینشان را بدهند.
‫دنبال چه هستند؟ ‫که از خیال‌های خود محافظت کنند.
‫یک ایده مبهم.
‫صفحه یازده، ضمیمه شماره رومی 3.
‫من متقاعد شده‌ام که آن‌ها بهتر از ما هستند.
‫کی بودجه غیررسمی برای تولید انبوه این
‫سند مبهم و احمقانه و به طرز ‫ناجوری شاعرانه رو داده؟
‫من صندوق‌دار بودم خیر سرم! ‫اصلا کی گفت ضمیمه بنویسید؟
‫راستش پیشنهاد خانم «کرمنتز» بود. ‫درواقع ضمیمه.
‫- خانم «کرمنتز» این رو نوشته؟ ‫- فقط چند تا بند رو اصلاح کرد.
‫اصلا چرا اقدامی انجام داد؟ ‫باید بی‌طرفی روزنامه‌نگاری رو حفظ می‌کرد.
‫ما نخواستیم تو یا خانم «کرمنتز» ‫جای ما صحبت کنید.
‫کار تو شطرنج بازی کردنه.
‫اون رو واسه تو نوشتم.
‫من این رو یادگاری نگه می‌دارم، ولی درکل؛ ‫با هر حرفی که زدی مخالفم.
‫به خودم یادآوری می‌کنم، ‫من در این مانیفست یک میهمان‌ام.
‫مسئله‌ی من نیست. دخالت نکن، «لوسیندا». ‫دهنت رو باز نکن.
‫باید یه چیزی بگم.
‫تو واقعا دختر باهوشی هستی، «جولیت».
‫امکانش هست فقط یه دقیقه ‫لوازم آرایشت رو بذاری کنار
‫و امکانش هست فقط یک دقیقه ‫جای کس دیگه فکر نکنی؟
‫بعدش شاید متوجه بشید ‫شما توی یک جناح هستین.
‫حتی پلیس ضد شورش.
‫من با شما موافق نیستم، خانم «کرمنتز» ‫من فقط به خودم فکر می‌کنم.
‫مثل بقیه.
‫- اینطوری هم نیست. ‫- بعضی‌ها اینطوری نیستن.
‫حرکت بعدی.
‫فکر کردی من خودم نمی‌دونم؟ ‫و مسائل مهم رو جدی نمی‌گیرم؟
‫مطمئن باشید مسئله این نیست.
‫واقعا بی‌احترامی کردم.
‫یادداشتم رو پس می‌گیرم.
‫هرطور راحتی.
‫- عذرخواهی می‌کنم. ‫- آفرین.
‫ببخشید.
‫- گرفتم. ‫- ممنون.
‫- مطمئنی؟ ‫- بله.
‫- از چی مطمئنم؟ ‫- مطمئنی بچه نیستی؟
‫شک ندارم.
‫پس یاد بگیر عذرخواهی رو قبول کنی. ‫درس مهمیه.
‫این جنگه! آمریکایی پیر ‫درمقابل نوجوان‌های انقلابی فرانسوی.
‫برای کی مهمه؟
‫آدم بزرگ‌ها.
‫حرکت بعدیمون. ‫شهردار منتظره.
‫خوشم نمیاد باهاش می‌خوابی، خانم «کرمنتز».
‫ما هممون آزادی داریم.
‫اصلا واسه همون داریم می‌جنگیم.
‫اعتراض من به اینه که؛ ‫فکر می‌کنم عاشق «زیفرلی» شدی.
‫اشتباهه، یا در کمترین حالت مبتذله!
‫زنیکه ترشیده!
‫به حیثیت من رحم کن.
‫ایشون ترشیده نیست. ‫عاشق من هم نیست.
‫دوست ما ـست. ‫منم دوستشم.
‫اون گیج شده. اونم می‌خواد کمکمون کنه.
‫اون عصبانیه. ‫اونم خیلی نویسنده خوبیه.
‫احساس تنهایی داره، مگه نه؟
‫بعضی‌وقت‌ها.
‫راست می‌گه. باید بی‌طرفی ژورنالیستی رو ‫حفظ می‌کردم. اگه همچین چیزی باشه.
‫لطفا، منو ببخشید خانم «کرمنتز».
‫هنوز جوابی نیست.
‫گلوله‌های پلاسکی ‫و گاز اشک‌آور.
‫وقت تموم!
‫کیش و مات فنی.
‫فقط آتیش بازیه.
‫اون بهترینه.
‫انقدر بحث نکنید، ‫برید عشق‌بازی کنید.
‫من باکره‌ام.
‫منم همینطور. ‫به جز خانم «کرمنتز».
‫حدس می‌زدم.
‫پانزدهم مارچ.
‫یک پاراگراف عجولانه‌ای ‫در ابتدای کتابم پیدا کردم.
‫دقیق نمی‌دونم «زیفرلی» کِی ‫فرصت کرد این رو بنویسه.
‫آخر همون شب، که خواب بودم؟
‫شاعرانه‌ست، اما لزوما بد نیست.
‫همچین چیزی نوشته؛
‫پس‌نویس یک ضمیمه.
‫من یک ستاره دنباله‌دار سریع و سرکش هستم ‫که در فضا و زمان کیهانی به سمت...
‫...قسمت‌های بیرونی کهکشان حرکت می‌کنم.
‫انگیزه ما چه بود؟
‫یادآور شدن دو خاطره.
‫تو، با بوی شامپوهای معمولی داروخانه،
‫درکنار بوی خاکستر سیگار، ‫و نان سوخته.
‫او، با بوی بنزین ارزان‌قیمت،
‫بوی قهوه بسیار شیرین در دهان، ‫کرم کره کاکائو.
‫تابستان‌هایش را کجا می‌گذراند؟
‫می‌گویند این عطرها را نمی‌شود فراموش کرد.
‫مغز انسان اجازه‌اش را نمی‌دهد.
‫هیچ‌وقت کتاب مادرم را نخواندم.
‫به من می‌گفتند پدرم در طی آخرین جنگ ‫واقعا ستودنی بود.
‫بهترین پدر و مادر.
‫خوابگاه دختران.
‫اولین بار بود که واردش می‌شدم،
‫به جز موقع شورش که برای خراب ‫کردنش آمده بودم داخل.
‫گفتم؛ از بیانیه من انتقاد نکن. ‫او گفت؛
‫لباس‌هات رو دربیار.
‫از عضلات جدیدم خجالت می‌کشیدم.
‫چشم‌های مسخره و بزرگش ‫مرا موقع شاشیدن تماشا می‌کرد.
‫و بعد هزاران بوسه،
‫آیا مزه لب‌های من ‫بر نوک زبانش در خاطرش می‌ماند؟
‫عذر می‌خوام، خانم «کرمنتز». ‫می‌دونم از ادبیات جنسی خوشت نمیاد.
‫جمله اضافی در پایین صفحه به دلیل ‫فونت کاملا نامفهوم شده.
‫بازنگری یک مانیفست. ‫صفحه چهارم، ستاره اول.
‫ترویجِ...
‫[درحال پخش]
‫زود برمی‌گردم.
‫«زیفرلی»!
‫او ستاره سریع و سرکشی نیست...
‫...که به سمت بیرون از کهکشان ‫در فضازمان کیهانی می‌رود.
‫بلکه پسری است که در جوانی خواهد مُرد.
‫در این سیاره غرق خواهد شد.
‫آن هم در جریان دائمی رودی عمیق و کثیف...
‫که شبانه روز در رگ‌ها و شریان ‫شهر کهن او جاری است.
‫با والدینش نیمه‌شب تماس خواهند گرفت،
‫فورا حاضر می‌شوند،
‫یکی از آن‌ها برای تاکسی دست تکان می‌دهد، ‫که بروند جنازه پسرشان را شناسایی کنند.
‫تصویر او، به مقادیر زیاد...
‫مانند آدامس به یاد این ‫قهرمان فروخته می‌شود.
‫به کسانی که امیدوار هستند ‫یک روزی همچین چیزی شوند.
‫خودشیفتگی تأثیرگذار نوجوانانه.
‫[مرگ پسر با استعداد شطرنج باز ‫و فعال جنبش جوانان]
‫[کافه له‌سان بلگ]
‫سی‌ام مارچ.
‫آن طرف خیابان استعاره‌ای خیره کننده است.
‫زنگ به صدا در می‌آید ‫و بچه‌ها با عجله به کلاس برمی‌گردند.
‫تابی کهنه در محیط ‫متروکه مدرسه تاب می‌خورد.
‫بیا تو!
‫[طعم و عطر]
‫[اتاق غذاخوری کمیسر پلیس ویژه] ‫[به قلم روبیک رایت]
‫یکی بهم گفت شما حافظه تصویری دارید.
‫- واقعیت داره؟ ‫- درست نیست.
‫من حافظه نوشتاری دارم.
‫من کلمات نوشته شده را ‫با دقت و جزئیات به خاطر دارم.
‫حافظه من در بقیه زمینه‌ها ‫بیشتر حالت گمان زدن داره.
‫نزدیکان خودم من رو به چشم ‫یک آدم فراموشکار می‌بینن.
‫با این حال، شما تمام کلماتی ‫که تا حالا نوشتید رو یادتون هست.
‫رمان، مقاله، شعر، نمایش‌نامه...
‫و عشق‌های نافرجام، بله. ‫متأسفانه خاطرم هست.
‫- می‌شه امتحان کنم؟ ‫- اگه لازمه.
‫مگر اینکه مخاطب‌ها و بیننده‌های شما ‫بخوان تبلیغ پودر دندان جمنای رو ببینن.
‫اثر مورد علاقه خودم اونیه که درمورد آشپزه، ‫همونی که آدم‌ربا ها توش مسموم می‌شن.
‫آیا دانش‌آموزان ‫رویای طعم‌ها را می‌بینند؟
‫این اولین سوال خبرنگار برای این مجله بود
‫که پیش از دیدار با ‫ستوان «نسکافیه» آماده کرده بود.
‫سرآشپز عالی رتبه در دفتر مرکزی منطقه ‫در شبه جزیره رودخانه باریک
‫که با نام "رانیر دونگله" شناخته می‌شد.
‫تمام این سوالات در آن ‫عصر پر ماجرا بی‌پاسخ می‌ماند.
‫ادامه بدم؟
‫بفرمایید.
‫[اداره پلیس]
‫به اندازه کافی زود رسیدم.
‫اگر چه گروه اتاق‌ها در طبقه ماقبل آخر...
‫از عمارت بزرگ به طور پیش فرض ‫در پلان طبقه مشخص شده بود
‫که در پشت یک "برگه مزه" نوشته شده بود.
‫[دعوتنامه شام با کمیسر ‫سرآشپز: نسکافیه]
‫تقریبا یافتن آن غیرممکن بود. ‫حداقل برای این خبرنگار.
‫در نقشه‌خوانی کارش خوب نیست؛ ‫از نفرین‌های همجنسگرایی.
‫آقای «نسکافیه» برای خودش ‫نام و آوازه‌ای ساخته.
‫سرآشپزها، پلیس‌ها و رؤسا ‫از ایشون تمجید می‌کنن.
‫دیگه از دزدان و خائنان و خبرچین‌ها که نگم.
‫این یک نمونه عالی از آشپزی است ‫که با نام "هنر پلیسی" شناخته می‌شود.
‫"هنر پلیسی" با یک میان وعده پیک نیک ‫و یک ون پلیس آغاز شد.
‫اما تکامل یافت و تبدیل به ‫چیزی شدیدا مغذی شد.
‫و اگر به خوبی درست شود، ‫شدیدا دل‌پذیر است.
‫مبانی؛
‫قابل حمل، با پروتئین بالا،
‫قابل خوردن با یک دست باشد، که دست دیگر ‫بتواند ترتیب اسلحه و مدارک را بدهد.
‫اکثر غذاها نیم‌پز هستند. ‫نباید ترد باشند.
‫غذای بی‌صدا.
‫سس‌ها خشک شده و پودر می‌شوند تا از ‫ریزش و خطر آلوده شدن صحنه جرم جلوگیری شود.
‫مشتری‌ها باید یک چنگال ‫همراه خود داشته باشند،
‫که اکثرا روی آن‌ها شعار و یا اطلاعات مربوطه ‫که از کدام بخش آمده‌اند حک شده.
‫[قفس مرغ شماره 1]
‫نقشه‌ات برای کشتن من چیه؟
‫فکر کنم تو این مورد ‫سوء تفاهمی رخ داده باشه.
‫خیلی وقته توی قفس مرغ هستی؟
‫عذرخواهی می‌کنم.
‫[روبیک رایت اینجا بود]
‫حتی در دوران شاگردی آقای «نسکافیه» ‫در آتش نشانی شهرستان
‫میل به بلند مرتبه بودن داشت، ‫و هیچ رتبه‌ای بالاتر از...
‫سرآشپز در اتاق غذاخوری ‫کمیسر ویژه پلیس شهرداری نبود.
‫بابت تأخیر عذر می‌خوام.
‫مشکلی نیست. ‫اصلا مشکلی نیست.
‫- اینجا جای شماست. ‫- خوش اومدین.
‫آقای «رایت»، مادرم «لویز د لا ویلا» رو ‫معرفی کنم، می‌تونی صداش کنی مامان.
‫- هممون می‌گیم مامان. ‫- عصر بخیر، جناب.
‫اینم قدیمی ترین دوست من، «شوفلور»ـه.
‫وقتی باهاش آشنا شدم یه شاگرد جوان بود، ‫یه دسته دندون کامل هم داشت.
‫الآن شده عینهو جنازه.
‫خدمتکار هم اون گوشه هستن، ‫«پترولمن موپاسان».
‫- ککتل. ‫- چشم، قربان.
‫اینم پسرم «جی‌جی»، ‫با لباس آزمایشگاه جنایی.
‫چی رو از مدارک شخصی من دزدیدی؟
‫پرونده‌های حل نشده.
‫- به آقای «رایت» سلام کن. ‫- سلام آقای «رایت».
‫سلام «جی‌جی».
‫اسم کاملش؛ «ایزیدور شریف د لا ویلا»
‫کمیسر پلیس و تنها پسرش،
‫مردی بیوه و پسری بی‌مادر، ‫از خانواده‌شان در زادگاه پسر جدا شدند.
‫و اندوه مشترک خود را تقویت کردند.
‫«جی‌جی» شش سالش بود.
‫مدرسه او، اداره و ماشینِ پلیس بود.
‫وظیفه تدریس او با استادان قانون، ‫در زمینه اجرای قانون بود.
‫اولین نقاشی‌هایش چهره‌نگاری هایی ‫از شاهدین عینی بودند.
‫اولین کلماتی که یاد گرفت "کد مورس" بودند.
‫به گمانم کاملا واضح بود.
‫او به دنیا آمده بود تا روزی ‫جای کمیسر را بگیرد.
‫آره، اسم شما رو توی مجله خوندم.
‫- راضی بودی؟ ‫- البته.
‫نویسنده خوب.
‫مطمئنا با شهرت و آوازه این نابغه...
‫نیاز به معرفی نداره؛ ستوان «نسکافیه».
‫کاملا می‌شناسم.
‫نوشیدنی، یک عرق شیری و ارغوانی، ‫بسیار معطر و درمانی،
‫دارویی ضعیف که در لیوانی کوچک خنک شده،
‫و یک نسخه مینیاتوری از فلاسک مکش‌دار است ‫که در اردوگاه‌ها و مدارس کاربرد دارد.
‫مثل یک‌جور طلسم...
‫که در طول 60 ثانیه آینده قرار بود ‫به طرز فجیعی شکسته شود.
‫در سه خط زمانی هیجان‌انگیز و تلنبار شده، ‫چنین اتفاقاتی رخ داد؛
‫اول.
‫آقای «نسکافیه» مراسم ‫عجیب خودش را آغاز کرد.
‫نه می‌توانم بفهمم، و نه توصیف کنم ‫که پشت درهای آشپزخانه چه می‌گذشت.
‫من همیشه به اندازه لذت بردن ‫از کار هنرمند راضی بوده‌ام،
‫بدون اینکه بخواهم اسرار ‫سکنه یا روغن نقاشی را فاش کنم.
‫دوم.
‫«پترولمن موپاسان»،
‫در پاسخ به سیگنالی که به صورت نامنظم ‫روشن می‌شد، تلفن را برای رئیسش آورد.
‫می‌شنوم.
‫محض اطلاع باید بگم ما پسر شما رو دزدیدیم، ‫و جایی هستیم که هرگز ما رو پیدا نمی‌کنی.
‫"چرتکه" رو آزاد و یا اعدام کن، ‫تا پسرت رو سالم و سلامت تحویل بدیم.
‫وگرنه تا فردا صبح پسرت ‫به طرز وحشتناکی می‌میره.
‫سوم.
‫نورگیر یک مهدکودک موقتی که نیمه‎باز بود.
‫[کلوروفورم] ‫(بی‌هوش کننده)
‫آخرین تعقیب و گریز با اینکه کمی خیالی بود،
‫ولی به صورت واضح در یک کمیک استریپ ‫منتشر شده در هفته بعد به تصویر در آمد.
‫[سه روز پیش]
‫با وجود جنگ‌های گروهی "انوی"،
‫"زمستان موج جنایت" تعداد زیادی از ‫اراذل و اوباش را به کام مرگ رساند.
‫همچنین جان درصد زیادی از ‫شهروندان بی‌گناه را نیز گرفت.
‫با دستگیری ناگهانی «آلبرت چرتکه» ‫حسابدار محکوم به اخاذی،
‫به جرم در اختیار داشتن یک کیف حاوی ‫حقوق و دستمزد سه اتحادیه بزرگ شهر،
‫امیدهای جامعه قانونمند در یافتن ‫راه حلی سریع برای بحران جانی دوباره گرفت
‫هرچند، این تغییر شرایط قفس ساکنان ‫دنیای جنایتکار را تکان داد.
‫خودم شخصا موفق نشدم "چرتکه" رو بشناسم، ‫اما قفس مرغ رو می‌شناختم.
‫اینم بگم که این‌ها رو توی مقاله ننوشتم.
‫با اسم آقای «هویتزر» آشنایی دارید؟
‫البته، «آرتور هویتزر جونیور».
‫بنیانگذار و سردبیر "گزارش فرانسوی".
‫اولین هفته من توی "انوی" بود که...
‫منو به دلیل بدشانسی توی ‫یه میخونه دستگیر کردن
‫نزدیک‌های بلوک آپارتمانی "فلاپ"،
‫با چند نفر از دوست‌های خودم ‫که تازه آشنا شده بودیم.
‫به چه جرمی؟
‫عشق.
‫می‌دونی، مردم یا از خشم، عصبانیت، ‫غرور شما می‌ترسن و یا نمی‌ترسن...
‫ولی اگه توی عشق به سمت اشتباه بری، ‫ممکنه بدجور توی دردسر بیفتی.
‫توی مورد من، شش روز بازداشت همراهش بود.
‫هیچ‌کس اون‌قدر واسش مهم نبود که ‫نجاتم بده یا سرزنشم کنه.
‫و تنها شماره‌ای که توی حافظه ‫نوشتاری من موندگار شد...
‫چاپ بخش 92211 بود.
‫البته متأسفیم که نمی‌تونیم هیچ‌کدوم ‫از این آثار رو منتشر کنیم.
‫خوشحال می‌شم در آینده موارد ارسالی ‫بیشتری از شما داشته باشیم.
‫یا اگه گذرتون به "انوی" افتاد...
‫تو عمرم ندیده بودمش.
‫فقط چون دنبال کار بودم، ‫می‌دونستم چطوری بهش نزدیک بشم.
‫[درخواست شغل]
‫بذار ببینم...
‫روزنامه دبیرستان، باشگاه شعر و انجمن تئاتر.
‫شعر و آهنگ‌سازی ترانه مدرسه.
‫محقق جوان، گزارشگر جوان، و دستیار سردبیر.
‫آتیش‌سوزی و قتل. ‫من از اینجا شروع کردم.
‫البته پدرم صاحب روزنامه بود.
‫یه‌کم ورزش، یه‌کم جنایت، یه‌کم سیاسی.
‫دو بار در فهرست نهایی بهترین مقالات.
‫ساحل شرقی، غرب میانه، و شرق. ‫جای بزرگیه.
‫بیست سالی هست نرفتم اونجا.
‫الآن نه. دارم مصاحبه کاری می‌گیرم.
‫نمونه مقالاتت خوبن. ‫توی تاکسی دوباره می‌خونمشون.
‫تا حالا نقد کتاب نوشتی؟
‫اصلا.
‫تا آزاد شدنت یه چند ساعتی ‫اینجا وقت داری.
‫این رو بخون، ‫و 300 کلمه بنویس.
‫بهت 500 فرانک می‌دم، منهای 250 فرانکی ‫که به عنوان وثیقه گذاشتم.
‫ولی با هزینه‌های دیگه جبرانش می‌کنم.
‫پیش‌نویس اولت رو فردا واسم بیار. ‫و هرطوری که نوشتی...
‫فقط یه طوری وانمود کن انگار عمدی بوده.
‫ممنونم.
‫گریه نکن.
‫به "شب هزار حلزون" معروف شد.
‫برگشتم سر داستان.
‫چگونه کمیسر و تیم نخبه متشکل از ‫کارشناسان و تحلیلگران او، موفق شدند...
‫به این سرعت لانه آدم‌ربایان را پیدا کنند؟
‫خب...
‫خودم هم نمی‌دونم.
‫گمونم با ابزار تجارت.
‫سوال رو تکرار می‌کنم.
‫ولی موفقیت آمیز بود.
‫آن‌ها کی بودند؟
‫هویت آن‌ها بعدها فاش شد.
‫گروهی از راهزنان و افراد مسلح
‫که توسط رؤسای مزدور ‫"انوی" استخدام شده بودند.
‫و شبکه دلالان زیرزمینی آن‌ها.
‫«جو لفور» راننده، یک نوازنده آینده‌دار.
‫«استتسون»، «اسپنسر» و ‫«هیرونیموس فون‌آلتمن» مغزهای متفکران هلندی.
‫«مارکونی بروتلی»، ‫آنارشیست مدیترانه‌ای.
‫جمعی از ولگردها، عموزاده‌های دور.
‫گروهی از دختران نمایشی، ‫که همه معتاد هستند.
‫همچنین یک زندانی مدبر که مصمم به رهایی خود ‫و کاهش هزینه‌های مالیات دهندگان است.
‫صدای چیه؟
‫حباب‌های داخل رادیاتور. فشرده شده.
‫شبیه کد مورسه.
‫ممکنه، شاید.
‫راستی من «جی‌جی»ام. ‫اسم تو چیه؟
‫من که اسمم رو نمی‌گم. ‫من مجرمم.
‫تو که مجرم نیستی. فقط یه ‫دختر نمایشی هستی که گیج شده.
‫- هه. ‫- هه به خودت.
‫خفه.
‫چشم‌هات چه رنگیه؟ آبی؟
‫سلام.
‫واسم لالایی بخون. می‌ترسم.
‫[ترانه در چشمه زلال]
‫♪ تا چشمه زلال ♪
‫♪ مرا همراهی می‌کند ♪
‫♪ در نظرم آب زیبا بود ♪
‫♪ پس درش حمام کردم ♪
‫♪ از عشق من به تو خیلی می‌گذرد ♪
‫♪ و هیچ‌گاه فراموشت نمی‌کنم ♪
‫خوابت برد؟
‫آها.
‫کمیسر «جی‌جی» را با ‫تمام وجودش دوست داشت.
‫هرچند که ذهن او، آن ماشین فوق‌العاده ‫برای کشف و بررسی فعالیت‌های مجرمانه،
‫- از زمان شام درست کار نمی‌کرد. ‫- مامان، گرسنمه.
‫شام. شام.
‫و داشت کالری زیادی می‌سوزاند.
‫«نسکافیه» که پس از شش سال به میدان ‫بازگشته بود، آماده متأثر کردن بقیه بود.
‫شام.
‫تغییری فوری.
‫«نسکافیه».
‫حتی زمانی که ضعیف‌ترین رایحه‌ها از آشپزخانه ‫یک آشپز بزرگ به مشام کمیسر می‌رسید،
‫او مشغول طرح‌ریزی و تنظیم ‫یک نبرد چند جانبه بود.
‫برای شروع...
‫تخم‌مرغ قناری فلفلی ‫که با مرنگ سرو می‌شود.
‫یه واحد کماندو برای ایمن‌سازی ‫تمام نقاط دسترسی جنوب و غرب بفرستید.
‫بعد...
‫قلوه‌های آب پز شده با آلو ‫از درخت روی پشت بام خانه شهردار.
‫و بعد...
‫رول خمیر پُر شده با گوشت چرخ‌کرده.
‫سوپ صدف.
‫یک کبوتر رنده شده ‫فوق‌العاده از پارک شهری
‫و در نهایت...
‫پودینگ خامه‌ای.
‫می‌شه این وسط یه سوالی بپرسم؟
‫بفرمایید. فقط بذارید صفحه رو ‫توی ذهنم یادداشت کنم.
‫معذرت می‌خوام.
‫نوشته‌های شما درمورد متفکرین فرانسوی، ‫سیاه‌پوستان آمریکایی...
‫- عاشقانه‌های جنوبی... ‫- و ضد سیاه‌پوستان.
‫ضد سیاه‌پوستان.
‫کتاب مذهبی، اسطوره‌شناسی، فولکلور، ‫جنایت واقعی و جنایت دروغین
‫داستان‌های ارواح، پیکارسک، بیلدونگسرومن. ‫(سبک‌های رمان)
‫ولی طی تمام این سال‌ها، ‫بیشتر درمورد غذا نوشتید.
‫چرا؟
‫کی؟ چی؟ کجا؟ کِی؟ چطوری؟
‫سوالات درستی هستن، ولی من به عنوان دستیار ‫ویراستار یاد گرفتم که تحت هیچ شرایطی
‫اگه در توانم برای مقابله با انگیزه‌ام هست، ‫هیچ‌وقت از یک مرد نپرسم "چرا".
‫روی طرف فشار می‌ذاره.
‫عذرخواهی می‌کنم ولی...
‫- شکنجه. ‫- می‌خوام جوابم رو بگیرم.
‫...اگه مایل باشید.
‫خود اندیشی رذیله‌ای هست که بهتره ‫توی خلوت انجام بشه یا اصلا انجام نشه.
‫خب...
‫من از فرط خستگی ‫جواب سوال شما رو می‌دم.
‫ولی راستش رو بگم ‫حتی نمی‌دونم قراره چی بگم.
‫یک زیبایی غمین بخصوصی...
‫برای مهاجرهای بی‌همدمی است که در شهر ‫غریبی که ماه در آن کامل است قدم می‌زند.
‫که برای من می‌شه "انوی" فرانسه.
‫همدم من...
‫همدم من در به اشتراک گذاشتن ‫روزهای درخشانم با...
‫...با هیچ‌کس نبود.
‫اما همیشه، جایی در امتداد خیابان یا بلوار، ‫میزی برای من بود.
‫آشپز، پیشخدمت، بطری، لیوان، آتش.
‫خودم این زندگی رو انتخاب کردم.
‫انزوا همراه و مونس من بود ‫که به من قوت قلب می‌داد.
‫یادتون هست که کجای داستان بودیم؟
‫معلومه که می‌دونم، خنگول. ‫"در همان حین..."
‫"در همان حین، آن طرف خیابان..."
‫[اطلاعات...]
‫اطلاعات جدید: لانه مظنونین در ‫طبقه بالایی است،
‫افسران پلیس در منطقه حاضر هستند.
‫شلیک نکنید! ‫شلیک نکنید!
‫در آرامش میان زد و خورد، ‫یک سرایدار پیری بود...
‫که کهنه سرباز دو جنگ بود. آن طرف خیابان ‫لنگ می‌زد، تا پیغام مرموزی را برساند.
‫[آشپز را خبر کن]
‫[یک ساعت بعد]
‫روی صحبتم با رهبر آدم‌ربا های طبقه بالاییه.
‫توی لونه خودتون آشپزخونه دارید؟
‫پسرم با غذا بخوره!
‫بذارید یه آشپز بفرستیم اونجا، ‫به همراه لوازم و آذوقه.
‫ایشون غذای کافی برای شما ‫و همه همدست‌هاتون درست می‌کنه.
‫ما غذامون رو خوردیم.
‫پلیس مخفیه؟ یا خود «نسکافیه»ـه؟
‫پای مرغ سیاه.
‫از آنجا که خواستند آشپز پیش‌مرگ شود، ‫او سم کشنده را وارد دهانش کرد.
‫برای پسره می‌برم.
‫وایستید.
‫طرز تهیه‌اش رو بنویس.
‫[پس از شام]
‫کمک...
‫اما «نسکافیه» به لطف ‫پوستِ کلفتش زنده ماند.
‫تقویت شده و توان‌مند، ‫فصل به فصل...
‫...با غنی‌ترین و قوی‌ترین ‫ظروف و ماهیتابه‌ها...
‫و ظرف‌های سس در معده‌اش، ‫که فراتر از معده معمولی انسان‌ها بود.
‫البته او خبر داشت...
‫«جی‌جی» نفرت عمیقی نسبت به ‫هر شکل و شمایلی از تربچه داشت...
‫و حتی در تمام دوران کودکی‌اش ‫یک بار هم به تربچه‌ای دست نزد...
‫اما دست بر قضا...
‫...راننده هم از تربچه متنفر بود.
‫فرمون رو بگیر!
‫شاید هیجان انگیز ترین اتفاقی که
‫در تمام طول آن قرار شام ‫شاهدش بودم این بود...
‫شوخ‌طبعی دل‌نشین.
‫آقای «آلبرت»، حسابداری که از ‫تمام ماجراها به دور بود...
‫فراموش کرده بودند در قفس مرغ است، ‫و نزدیک بود از شب پنج‌شنبه تا صبح دوشنبه
‫در سلول خودش از گشنگی تلف شود.
‫البته این مورد بخشی از شخصیت ‫مدبر آقای «نسکافیه» بود
‫که یک املت پلیسی برای زندانی درست کرد، ‫که داغِ داغ تحویلش داد.
‫که در یک حکم بازرسی قدیمی پیچیده بودش.
‫در آن روز "چرتکه" حسابی غذا خورد.
‫و می‌رسیم به پودر دهان "جمنای".
‫قرار بود مقاله‌ات درمورد ‫یه آشپز بزرگ باشه.
‫یه بخشی ازش هست.
‫تو بخش "طعم و عطرها".
‫خودم می‌دونم. مأموریت من واضح بود.
‫شاید متوجه نشدی که...
‫من برخلاف میل خودم مورد اصابت ‫گلوله و نارنجک قرار گرفتم.
‫من فقط قرار بود شام به اونجا برم، ‫و به همون خوبی بود که شرح دادم.
‫کلا یه جمله از خود «نسکافیه» نوشتی.
‫خب، یه بخشی از حرف‌هاش رو ننوشتم. ‫چون خیلی ناراحتم کرد.
‫اگه دوست داری می‌تونم بنویسمش.
‫مگه چی گفت؟
‫«مارتین»... «مارتین»... ‫«گیوم مارتین».
‫یه طعمی داشت.
‫ببخشید؟
‫نمک‌های مسموم تربچه یه طعمی داشتن.
‫یه طعمی که برای من هم آشنا نبود.
‫مثل یه جور خاک تلخ...
‫تند و کپک زده...
‫و روغنی.
‫تو عمرم همچین طعمی رو نچشیده بودم.
‫طعم خوبی نداشت...
‫فوق‌العاده سمی هم بود،
‫ولی همچنان طعم جدیدی بود.
‫عجیبه که توی این سن ‫همچین چیزی تجربه کردم.
‫شجاعتت رو تحسین می‌کنم، ستوان.
‫من شجاع نیستم.
‫من فقط...
‫حوصله نداشتم که...
‫بقیه رو از خودم ناامید کنم.
‫می‌دونی که... من یه خارجی‌ام.
‫این شهر پر شده از ‫کسایی مثل ما، مگه نه؟
‫منم خارجی‌ام.
‫دنبال یک چیز گم شده‌ام.
‫چیزی که فراموش کردم.
‫شاید اگه شانس بیاریم...
‫چیزی که یک زمانی...
‫بهش می‌گفتیم خونه رو پیدا کنیم.
‫بهترین بخشش همینه.
‫علت نوشتنش همین بوده.
‫اصلا موافق نیستم.
‫خب، بگذریم... این بخش رو حذف نکن.
‫[افول و مرگ]
‫همه اومدن؟
‫فکر کنم خودتون می‌دونید، ‫حمله قلبی بود.
‫معذرت می‌خوام.
‫گریه نکن.
‫- کسی نمیاد جنازه رو ببره؟ ‫- توی سردخونه اعتصاب کردن.
‫- کی همراهش بود؟ ‫- تنها بود.
‫تلگرام‌های تولدش رو می‌خوند.
‫شمع‌ها رو روشن نکن. مُرده.
‫من یه تیکه می‌خوام.
‫منم همینطور.
‫باید یه چیزی بنویسیم. ‫کی پایه‌ست؟
‫- ما یه مورد داریم. ‫- طراحی جلدش هم با من.
‫خودشه.
‫با هم می‌نویسیم.
‫- چی رو بنویسیم؟ ‫- آگهی درگذشت.
‫«آرتور هویتزر جونیور» در شمال کانزاس...
‫در 16 کیلومتری مرکز جغرافیایی ‫ایالات متحده آمریکا متولد شد.
‫در پنج سالگی مادرش را از دست داد.
‫فرزند ناشر روزنامه و مؤسس این مجله.
‫"گزارش فرانسوی"، که سابقا ‫نامش "پیک‌نیک" بود.
‫یک مکمل عمدتا خوانده نشده ‫از"لیبرتی، آفتاب غروب کانزاس"
‫- با یک تعطیلات شروع شد. ‫- واقعیت داره؟
‫یه جورایی.
‫بعدش چی؟
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.