..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫بریتانیا قرنطینه می‌شود
‫مردم فقط برای موارد ضروری
‫می‌توانند خانه‌های خود را ترک کنند
‫سختگیرانه‌ترین محدودیت‌ها
‫برای مقابله با کرونا در
‫انگلستان برقرار است
‫این موقعتی‌‌ست که
‫توسط نویسندگان داستان‌های تخیلی
‫پس از فجایع آخرالزمانی ترسیم می‌شد
‫چیزی نمیاری کوچولو؟
‫هی این رو بگیر
‫تو اتاق نه
‫خدایا
‫تنها چیزی که ما رو کنار هم نگه داشته بچه‌مونه
‫آرتور ‫آرتی کوچولو
‫اسمش آرتوره
‫آره، اگه به خاطر آرتور کوچولو نبود
‫سال‌ها قبل جدا شده بودیم
‫واقعیت اینه که ما نمیتونیم همدیگه رو تحمل کنیم
‫از همدیگه خوشمون نمیاد
‫خوب، قرنطینه
‫و من و اون توی یه خونه با هم بودن...
‫تنها چیزی که زندگی کردن با اون رو
‫قابل تحمل میکنه
‫اینه که میدونم هر روز میتونم از این خونه برم بیرون
‫منم دقیقا همین احساس رو دارم
‫خدای من ‫خدافظی کردن با تو
‫بی‌شک بهترین بخشِ زندگی هر روز منه
‫با این داخل یه اتاق بودن...
‫برگشتن به خونه و دیدن دوباره اون، ‫آه لعنتی..
‫مثل ترکیبی از
‫ ناراحتی و تنفره
‫از قیافت متنفرم
‫ـقیافه من؟ ‫ـاز قیافت متنفرم
‫آه، از قیافه من متنفری؟
‫آره از قیافت متنفرم
‫آه، یعنی میگی جذاب نیستم یا...
‫نه، نه، تو جذابی... ‫میگم، این خیلی جذابه.
‫فقط چهرت‌ه که، ‫ازش متنفرم.
‫راستش این مثل سرطان میمونه
‫از نگاه کردن بهت متنفرم شاید به‌خاطر چشماته یا...
‫نه سرطان پوست یا بیضه،
‫یکی از اون خطرناک‌هاش
‫میدونی، ‫مثل سرطان کبد یا لوزالمعده.
‫به خاطر گونه‌هاته؟ ‫حتی نمیتونم..
‫ـدقیقا بگم به خاطر چیته؟ ‫ـسرطان روده...
‫وقتی بهت نگاه میکنم ‫دقیقا همون احساسی رو دارم که
‫وقتی به سرطان پدر مرحومم فکر میکنم.
‫دقیقا همون احساس. ‫ـبه خاطر لباته.
‫ـبه خاطر لباشه. ‫لبای من خیلی هم خوبن.
‫آره، آره ‫البته که لب‌هات خوبن.
‫اونا فوق‌العاده‌ند ‫ولی من ازشون بدم میاد.
‫ازدواج ما از اولشم
‫ـ اشتباه بود ‫ـدیوونگی بود
‫منظورم اینه که ‫ما دو تا آدم کاملا متفاوتیم
‫اولش فکر میکنی که ‫«جنس مخالف جذابه دیگه»
‫تو گرفتار...
‫میدونید دیگه چی آدم رو جذب میکنه؟
‫...هورمون و فرومون و...
‫قاتل‌های زنجیره‌ای برای قربانی‌ها
‫...مسمومیت و رابطه جنسی‌ای که قلبت.. ‫رو به تپش میندازه.
‫آه، خدایا خدای من
‫حتی فکر کردن به...
‫اینکه با تو سکس داشتم..
‫میدونم میدونم
‫دیدگاه سیاسی ما هم کلاملا متفاوقته.
‫آره من معتقد به کار و تلاش زیادم
‫همه به کار و تلاش معتقد‌ند!
‫آره، اما این...
‫یه سوسیالیست عقب‌موندهٔ قدیمی‌ه
‫اون که مامانمه..
‫داری درباره مادرم صحبت میکنی.
‫هیچوقت دیدگاه‌های من رو نفهمیدی.
‫من کاملا میانه رو‌اَم
‫من معتقدم که
‫تو این کشور نباید کارگرها رو استسمار کرد.
‫کارگرها. ‫این رو ببینید
‫تو درباره کارگرها چی میدونی؟
‫راستش من خودم از خانواده کارگری هستم
‫تو خانواده کارگری بزرگ شدم
‫و کارگرها اون چیزی که تو فکر میکنی ‫نیستند
‫همشون که کارگرای فست‌فود و بسته بندی
‫و آوازه‌خون های اطراف پیانو‌های قدیمی نیستند
‫کارگرها نفرت انگیزند.
‫تو از مردم متنفری.
‫از آدمای تنبل متنفرم
‫ام ماهایی که
‫جز طبقه متوسط هستیم
‫ـوای خدای من. اینو ببین. ‫ـنخبه‌های اهل قلم
‫بابای من دندونپزشک بود
‫تلاش میکنید و خودتون رو میکشید بالا ‫درسته؟
‫این همون کاریه که من کردم
‫خودم رو کشوندم بالا ‫تلاش کردم و بالا اومدم.
‫خدای من، اینقدر تند نرو
‫آره، تو اهل «کیلمارنوک»هستی نه کالیفرونیا
‫ما فقیر بودیم!
‫من خودمو کشیدم بالا. اومدم بیرون
‫اولش فکر کردم، میدونید،
‫«بامزس، یه پسر محافظه کار»
‫من محافظه کار نیستم
‫از وقتی که با هم آشنا شدیم ‫تو تمام انتخابات‌ها به محافظه‌کارها رای دادی
‫به تونی بلر رای دادم
‫لعنتی، میشه لطفا درباره سیاست حرف نزنیم؟
‫نگران مامانم هستیم
‫باید میاوردیمش همینجا
‫بحث کردن دربارش که فایده‌ای نداره. ‫داره؟
‫منظورم اینه که، ما یه تصمیمی گرفتیم
‫من بحث نمیکنم ‫باشه؟
‫واقعا بحث نمیکنم
‫ ما یه تصمیمی گرفتیم ‫این رو میدونم
‫فقط... ‫اون الان تنهاس؟
‫آرتی کوچولو ‫آرتور ‫آرتور
‫...یه مادربزرگ که بیشتر نداره
‫دلم می‌خواد که کنارش باشه. ضمنا،
‫آدمی که بشه بچه رو...
‫ دستشون سپرد پیدا نمیشه
‫پرستار هم داره
‫اونا که افتضاح‌اند
‫افتضاح نیستند ‫خسته‌اند
‫درسته پرستار هم میاد،
‫سه بار در هفته، ‫هر بار ۴۵ دقیقه.
‫ماکارونی حاضری رو میندازن تو مایکروفر،
‫کیسه کولوستومی رو عوض میکنن ‫(کیسه ‌ای برای دفع مدفوع پس از جراحی روده)
‫و میرن میشینن پای تلفن.
‫فقط یکیشون، ‫یه دختره بود.
‫بعضی‌هاشون خیلی خوبن ‫میدونی.
‫و... به هر حال پول آنچنانی هم نمیگیرن.
‫از ۷ صبح کار میکنند
‫تا ۱۰ شب
‫بین این مریض و اون مریض در حرکت‌ند
‫و وقتی بین مریض‌ها بیکار هم باشن...
‫میدونید که پولی بابتش نمیگیرند.
‫درآمدشون کمتر از حداقل حقوقه.
‫نمیخوام بی‌دلیل ازشون انتقاد کنم. ‫باشه؟
‫میدونم بعضی‌هاشون فوق‌العاده‌ند
‫اما بعضی‌هاشون خوب نیستند.
‫به هر حال هیچکس خانواده آدم نمیشه.
‫و یه موضوع دیگه اینه که ‫اون‌ها همیشگی نیستند.
‫این...این مشکلی نداره؟
‫نمیدونم
‫میگم اصلا وقتی...
‫وقتی تو اتوبوس یا جایی هستند ‫ماسک میزنن؟
‫خیلی‌ها رو دیدم، ‫آدمایی که..
‫ماسک میزنن. ‫ـاره ‫ ـاره
‫خوب، بهشون میگن که ماسک بزنن.
‫وقتی سوار مترو و اتوبوس میشن
‫از کجا معلوم که مبتلا یا ناقل نشن؟
‫مردم بقیه کشورها ماسک میزنن؟
‫ما باید ماسک بزنیم؟
‫ـنمیدونم! ‫ـمنم همین رو میگم!
‫هیچکس نمیدونه چیکار باید کرد.
‫هیچی
‫لعنتی
‫ما سعی کردیم که بیاریمش خونه، ‫من و خواهرم
‫جای قشنگیه ‫قشنگه
‫هر چی که لازمه رو داره
‫ما نمیخوایم از سرمون بازش کنیم.
‫میدونی.. ‫رقص صبحگاهی،
‫دیالیز روزانه،
‫و اون میدونه که...
‫نمیخوای از سر خودت بازش کنی.
‫خوب،آخرین بازی که رفتیم دیدنش گفت:
‫«شما عوضی‌ها میخواید من رو از سر ‫خودتون باز کنید»
‫شخصیت عجیبی‌ه
‫فقط میخوایم ازش مراقبت کنیم
‫ـاره پر و مادر من که هر دوشون مردن،
‫خدا رو شکر.
‫ببین، من...
‫واقعا متاسفم...
‫باید باهاش کنار بیایم. ‫کاملا درک میکنم.
‫و فقط خدا میدونه این وضعیت چقدر طول میکشه.
‫این وضعیت، همه این اتفاقات، ‫باعث آشفتگیـه.
‫به نظر میاد که هیچکس نمیدونه چه خبره
‫انگار که کشتی بدون ناخداست
‫و همه آدم بزرگا خوابن.
‫و همه مردم اون بیرون، ‫باور کردنی نیست. باور کردنی نیست
‫همه مردم چشونه؟
‫ادامه بده..
‫بهش فکر نکن، ‫همش رو میفهمی...
‫ـنه، زودباش. ببین... ‫ـنه مشکلی نیست.
‫اگه قراره از این مرحله بگذریم، ‫باید...
‫باید، میدونی.... ‫ـچی؟
‫باید حرف بزنیم. ‫ـما؟
‫ـاره فکرکنم. مخالفی؟
‫از من میخوای که حرف بزنم؟
‫خوب، آره فکرکنم ‫منظورم اینه که، نباید حرف بزنیم؟
‫ـخیلی‌خب. ‫یکمی؟
‫باشه، خیلی‌خب، باشه.
‫خوب،ببین. ‫همین دیروز بود...
‫درست قبل از اینکه اعلام قرنطینه بشه
‫رفته بودم سوپرمارکت تسکو
‫میدونی، ‫همونی که سر نبشـه
‫اره، همونی که سر نبشـه..
‫خوب، داخل سوپرمارکت بودم، ‫همینی که سر نبشه،
‫خودم اونجا بودم و، ‫کاملا خالی بود
‫انگار که ملخ‌ها حمله کردند
‫اونجا بودم چون میخواستم بادمجون بخرم،
‫ـکه کار.. ‫کاری کاتسو بادمجون ‫(غذای ژاپنی) ـاره
‫میخواستم کاری کاتسو بادمجون درست کنم
‫برای اینکه این تنها غذاییه که ‫آرتی میخوره.
‫اما اثری از بادمجون نبود
‫نه کدو بود ‫نه گوجه و نه هویج.
‫خانمی که اونجا کار می‌کرد رو دیدم،
‫شناختمش، ‫قبلا دیده بودمش،
‫حدود ۵۰ ساله ‫قد کوتاه
‫نمیخوام بی ادبی یا توهین کنم،
‫اما اون کاملا قابل تشخیصـه
‫برای اینکه دماغ خیلی بزرگی داره.
‫ـآره. میشناسمش. ‫ـمیشناسیش؟
‫اره، دوست داشتنیـه
‫از پشت یکی از اون
‫پرده‌های پلاستیکیِ آویزون بیرون اومد،
‫و در این لحظ، اون پشت رو دیدم
‫همه اون صندوق‌ها رو دیدم
‫کلی بادمجون اونجا بود، ‫یه انبار بادمجون اونجا بود
‫با خودم گفتم «عالیه» ‫رفتم به سمتش و گفتم..
‫ببخشید. ببخشید، ‫بادمجون دارید؟
‫و اون گفت «نه» ‫گفتم «چی؟»
‫گفت «تموم کردیم»
‫دقیقا همینطوری، ‫حتی مودبانه هم برخورد نکرد
‫که خیلی ازش بعیده ‫برای اینکه خیلی خانم خوبیه.
‫به هر حال ‫دوباره بهش گفتم،
‫«ببخشید، ببخشید.
‫«خیلی اتفاقی پشت پرده رو دیدم
‫«و مقدار زیادی بادمجون اونجا بود»
‫با سراسیمگی گفت« اوه لعنتی، نه، نه
‫برای اینکه فکر میکرد
‫مشکل یا جدلی بوجود میاد. خُب.
‫گفت:«نمیتونم از اونا بهتون بدم»
‫گفتم «چرا نمیتونید؟»
‫گفت «رپیسم گفته
‫«فعلا اون بادمجون‌ها رو نمیفروشیم»
‫گفتم «آّه، خُب..
‫«نه، متوجه‌ام، متوجه‌ام.»
‫«ببین، یه موضوعی هست،
‫«پسر من، خیلی بچه خوبیه،
‫«فقط بعضی وقت‌ها یکمی عجیب غریبه
‫«و الان، فقط بادمجون میخوره
‫«ازت نمیخوام که بری اون تو
‫«و همه بادمجونا رو بیاری بیرون،
‫«فقط ازت میخوام که سه تا بادمجون بهم بدی
‫«تا بتونم امشب کاتسو‌کاری بپزم».
‫با صای لرزون گفت:
‫«آقا، نمیتونم از اونا بهتون بدم»
‫«برای اینکه فکر میکنیم
‫«یکی از راننده‌های ما کرونا گرفته
‫«و ما در حال بررسی هستیم تا بفهمیم که
‫«ایشون به محصولات دست زده یا نه.»
‫فکر میکرد دیگه ماجرا تمومه، خُب.
‫اما من گفتم: ‫«ده پوند بهت میدم»
‫گفت: «نه»
‫گفتم: ‫«بیست پوند میدم»
‫گفت: ‫«آقا، نمیتونم»
‫گفتم: ‫«پنجاه پوند برای سه تا بادمجون میدم»
‫گفت: ‫«لطفا بس کنید آقا»
‫«دویست پوند، همین الان، نقدا»
‫گفت: ‫«واقعا نمیتونم آقا» «هزار»
‫«چی؟»
‫«هزار پوند بهت میدم،
‫«همین الان نقدا. ‫واقعا میتونم
‫«من کسب و کار خودم رو دارم
‫«و واقعا موفق هم هستم.
‫«من میرم سمت عابربانک ‫از سه تا کارتم استفاده میکنم.
‫«برمیگردم همینجا،
‫«هزار پوند نقداً بهت میدم ‫اگه بری اون تو
‫«و سه تا بادمجون برام بیاری»
‫داشت فکر میکرد،خُب،
‫برای اینکه این پول رو لازم داشت.
‫به چی فکر میکنه؟ حقوقی در حد حداقل حقوق،یکمی بیشتر
‫این پول رو لازم داره. ‫در حد بخور و نمیر پول در میاره.
‫پس داره فکر مییکنه. خُب.
‫و زیرچشمی
‫اطراف رو نگاه میکنه که کسی نباشه.
‫و میگه:
‫با صدای لرزون ‫خدا حفظش کنه
‫«دلم میخواد هزار دلار رو بگیرم ‫واقعا دلم میخواد.
‫«خیلی به من و خانوادم
‫«کمک میکنه، اما...
‫«نمیتونم بدون عذاب وجدان
‫«اون بادمجون‌ها رو بهتون بدم
‫«اگه شما یا پسرتون یا هر کس دیگه‌ای بمیره،
‫«چطور میتونم عذاب وجدان نداشته باشم؟»
‫همونجا وایسادم و نگاش کردم،
‫گفتم:
‫«دماغ گندهٔ زشت.
‫«بی عرضهٔ لعنتی
‫«دماغ گندهٔ زشت بی عرضه تو واقعا نمیفهمی
‫«به‌خاطر همینه که تو همین شغل ‫مزخرف موندی
‫«و من یه بنز کلاس‌ ای دارم که بیرون پارکه»
‫و همه خرید‌هام رو
‫ پرت کردم کفِ سوپرمارکت ‫و رفتم بیرون
‫ـاوه، خدای من.
‫-خدای من. ‫ـچی؟
‫-خدای من. -خدایا.
‫پسرمون فقط بادمجونِ لعنتی رو میخوره.
‫تو وحشتناکی.
‫میخواستم کاتسوکاری درست کنم.
‫تو بدترین آدم زنده دنیایی!
‫خودت گفتی حرف بزنیم.
‫اون فقط بادمجون میخوره...
‫ـچطور آدمی همچین... ‫- تو گفتی حرف بزنیم.
‫آره، نمیدونستم چی از اون دهنِ
‫لعنتی‌ت میاد بیرون! ‫ـخیلی ممنون.
‫الان احساس مزخرف بودن میکنم. ‫خیلی ممنون!
‫-احساس مزخرف بودن میکنی؟ ‫ـآره.
‫میدونی چی اعصابم رو خرد میکنه؟
‫میدونید چی باعث میشه نصف شب
‫با عرق سرد از خواب بپرم؟
‫به‌خاطر اینه که یه‌وقتی دوسش داشتم.
‫دوسش داشتم. واقعا دوسش داشتم.
‫چطور همچین چیزی ممکنه؟
‫باور کن احساسی که قبلا درباره همدیگه
‫داشتیم برای من هم به اندازه تو عجیبه.
‫اما حق با اونه، ‫ما عاشق همدیگه بودیم.
‫فکر میکردم اون بی‌نظیره.
‫- من فکر میکردم اون جذابه. ‫ـآره ولی الان اینطور فکر نمیکنی.
‫الان فکر میکنم جذابیت‌‌ت به اندازهٔ
‫اسهالِ داخل لیوانه.
‫باشه.
‫قرنطینه سختی در پیش داریم.
‫خیلی خیلی سخت.
‫خیلی سخت.
‫خبری که لحظاتی قبل
‫ به‌دست ما رسیده
‫نخست‌وزیر موافقت خود را با تحت مراقبت ‫قرار دادنِ
‫افرادی که علائم شدید ویروس کرونا را دارند، ‫اعلام کرد.
‫اکنون که شهر
‫در قرنطینه و سکوت فرو رفته،
‫بزرگترین و درخشانترین ماهِ کامل سال ۲۰۲۰
‫در آسمان شب میدرخشد.
‫سرعت گسترش کرونا
‫بیشتر نشده و این خبر خوبی‌ست
‫دیگه نمیخورم.
‫خیلی زیاد خوردم.
‫خیلی ناقلایی.
‫-قارچ؟ ‫ ـها؟
‫آه، خدایا، بله. درباره قارچ بهشون بگو. بگو دیگه.
‫همش تقصیر همین قارچـه.
‫اون بهتر از من میتونه تعریف کنه.
‫همه چیز تقصیر قارچـه.
‫اگه به‌خاطر قارچ نبود،
‫ما الان با هم نبودیم.
‫تو بهتر از من تعریف میکنی. ‫یالا، تعریف کن.
‫خُب، سال سوم رابطه‌مون بود
‫سال اول خیلی عاشقانه‌ای داشتیم.
‫عشق، تفاهم و خوشبختی.
‫سال دوم رو با تلخی گذروندیم
‫کم‌کم به سمت بحث و جدل رفتیم.
‫الان دیگه سال سوم رابطمون بود
‫سقوط شدید به رابطه‌ای سرد و بی‌روح
‫من جدی میگم
‫و در این لحظه ما از همدیگه متنفریم
‫نمیخوایم قبولش کنیم اما هر دومون میدونیم
‫هر دومون
‫تلاش میکنیم ‫تا از این رابطهٔ لعنتی فرار کنیم.
‫یادم میاد باهاش سر میز شام نشسته بودم
‫و غذا خوردنش رو تماشا میکردم
‫وحشتناکترین صحنه‌ای بود که تو عمرم دیدم.
‫چی؟ من .... ‫من که بد غذا نمیخورم.
‫نه، ربطی به غذا خوردنت نداره،
‫فقط،، همین که داری میخوری
‫فقط نگاه کردن به غذا خوردنت
‫کل روند سیستم گوارش رو
‫نشون میده
‫جویدن و خرد کردن گوشت و غذاها و..
‫مخلوط کردنش با بزاق دهنت و بلعیدنش
‫داخل اون شکم پر از اسید، تا هضم بشه.
‫و تبدیل بشه به توده گه‌ای که
‫از سوراخ کونت بیاد بیرون.
‫همه اونها رو از غذا خوردن فهمیدی؟
‫نه، فقط از غذا خوردن تو.
‫خًب معلوم بود که ما نمیتونیم ادامه بدیم.
‫دقیقا قبل از تولدم
‫این افتضاح به بار اومد.
‫افتضاح بزرگ تیر‌خلاص
‫اما من چقدر احمق بودم که ‫یه جشن تولد غافلگیرکننده براش ترتیب داده بودم
‫مراسم قارچ چینی،
‫تو پارک جنگلی
‫پارک جنگلی لعنتی
‫مثل یه سپرده غیر‌قابل برداشت بود..
‫خُب، کلهٔ سحر
‫میبرنت تو یه پارک جنگلی
‫و مجبورت میکنند تا قارچ بچینی.
‫بهت یاد میدن کدوم خوبه و کدوم خوب نیست
‫چطور باید بچینند
‫چطور باید بپزند
‫خیلی کسالت‌بار بود
‫بیخیال، خیلی خوب بود
‫میتونستیم چند تا دوست پیدا کنیم.
‫آدمای اونجا افتضاح بودند
‫یکی دوتاشون خوب بودن
‫اونی که اینطوری...
‫ـاه، آره. ‫اون رو باید بزاریم کنار
‫خُب، بهت یاد میدن که قارچ بچینی
‫و بهت یاد میدن که کدوم قارچ‌ها خطرناک‌ند.
‫یه قارچی بود که
‫بهمون گفتند،
‫«اگه این رو بخوری، ‫نمیمیری،
‫«اما خیلی مضره
‫«اگه بخوریش، دل درد میگیری
‫«حالت تهوع بهت دست میده
‫«به شدت اسهال میشی
‫«و شلوارت رو خیش میکنی»
‫هر دومون به یه چیز فکر میکردیم
‫«خیلی دلم میخواد بریزمش تو غذای بقیه
‫«و از درد به خودشون پیچیدن رو تماشا کنم» ‫ـبدجنسه، نه؟
‫خیلی دوست داشتم اون قارچ‌ها رو بچینم
‫و ببینم که این حرمزاده‌ رو زمین میلوله،
‫و از ترس اینکه قراره بمیره میرینه تو شلوارش.
‫نه واقعا، شوخی میکنم..
‫واقعا نمیخواستم این اتفاق بیفته
‫فقط باعث خوشحالی بود که همچین اتفاقی ‫میتونه بیفته.
‫ـاره و بعد...
‫ـاین اتفاق افتاد. ‫ـاره
‫ـمن مسموم شدم. ‫ـآره مسموم شد.
‫ـوای، خدای من. یکی از ما قارچ اشتباهی رو چید.
‫خیلی شبیه به همدیگه بودند
‫و درست رفت داخل همون ظرفی که من ازش خوردم
‫بله، برای اینکه تو اول از همه رفتی
‫برای اینکه تو برای خریدن اون چرت‌و‌پرتای
‫پارک جنگلی خیلی فِس‌فِس میکردی.
‫اره، برای اینکه اون دوست خل‌و‌چلت، ‫نیتان،
‫به تو گفت بخریش
‫با اینحال تو از دست منی که داشتم می‌خریدمش
‫عصبانی شدی و رفتی و
‫تا خودت غذا بپزی تا خودت رو نشون بدی
‫باشه ببین...
‫فکر کردم دارم میمیرم ‫خُب؟
‫ـاره واقعا فکر میکرد ‫داره میمیره.
‫درد عجیبی بود
‫فکر میکرد داره میمیره.
‫احساس اینکه یه چیزی تو بدنت هست
‫که میخواد بکشدت
‫ولی حالش خوب بود.
‫ممکن بود بمیرم!
‫تو.. ‫اره، ممکن بود.
‫ولی نمردی که.
‫بهمون گفتند که این قارچ‌ها کشنده نیست
‫یک ساعت و نیم طول کشید تا آمبولانس برسه
‫اره، ‫خیلی طول کشید
‫ـیکمی ترسناک بود.
‫تمام مدت دستش رو گرفته بودم.
‫آره گرفته بودی. ‫دستم رو گرفته بود
‫ببینید، موضوع اینه که..
‫وقتی با همچین چیزی مواجه میشید
‫و همچین ترسی رو تجربه میکنی
‫که فکر میکنی همین امروز داری میمیری.
‫میخوای دوباره تلاش کنی.
‫و آدمی که کنارته
‫کسیه که نمیخوای ریختش رو ببینی، ‫این اتفاق شما رو به هم نزدیک‌تر میکنه.
‫اره، وقتی همچین چیزی رو تجربه می‌کنی.
‫این اتفاق باعث نزدیک‌تر شدنتون به هم میشه
‫خُب ما تصمیم گرفتیم یه شانس دوباره‌ای ‫به خودمون بدیم
‫که بزرگترین اشتباه‌
‫بین تمام اشتباهاتمون بود
‫برای اینکه همون لحظات بود که
‫در نهایت حماقت،
‫تصمیم گرفتیم که بچه دار بشیم.
‫هیچوقت بعد از اینکه مرگ رو تجربه کردید، ‫تصمیم نگیرید.
‫و حتی تجربه نزدیک به مرگ.
‫اون جنین اندازه یه گلوله
‫تو سر بود وقتی که ما یادمون اومد
‫که نمیتونیم قیافه همدیگه رو تحمل کنیم.
‫و باقیه داستان هم که مثل روز روشنه
‫این داستان قارچ بود.
‫آرتی، بیا اینجا
‫قرنطینه اونقدرا هم بد نبوده.
‫نه!
‫دو هفته گذشت
‫و میدونید ‫داریم میگذرونیمش
‫اره میگذرونیم
‫اشتباه نکن. ‫به هر حال خوش هم نمیگذره
‫خدایا، نه.
‫هنوز مجبوریم همدیگه رو ببینیم
‫تو پله‌ها از کنار همدیگه رد بشیم
‫همه خوشحال و شاد‌ند
‫که البته خیلی عجیبه
‫واتس‌اپ رو دیدی؟ ‫غیر قابل تحمله
‫توییتر، اینستاگرام ‫حتی نمیتونی، میدونی..
‫«ما همه با همیم بچه‌ها» «از پسش بر میایم»
‫ـوای، خدای من. «من دارم ساز زدن رو یاد میگیرم»
‫«این رو ببینید، من با ماکارونی چرخی
‫روسری بافتم» ‫بس کنید دیگه
‫اتفاقات زیادی افتاده
‫و به ما کمک میکنه تا مجبور نباشیم
‫به کارای همدیگه توجه کنیم، یا حرف بزنیم
‫یا حتی متوجه حضور همدیگه بشیم
‫اره، میتونیم وانمود کنیم که طرف مقابل اصلا
‫وجود نداره ‫تو کماست....
‫ببینید، من تو یه چیز تخصص دارم،
‫که شامل راست و ریس کردن خیلی چیزاست
‫ـیهشون بگو چیکار میکنی؟ ‫ـشروع نکن.
‫ـنه، نه، بگو ‫ـاین رو شروع نکن.
‫هیچکس نمیفهمه این چیکار میکنه.
‫چرا، اونا میفهمن
‫من نمیفهمم تو چیکار میکنی.
‫نه درست نیست.
‫میدم میفهمن من چیکار میکنم.
‫- بهشون بگو چیکار می‌کنی. ‫ـباشه.
‫من یه دفتر مشاوره دارم
‫ما داده‌ها رو بررسی می‌کنیم
‫و راه حل‌های چند رسانه‌ای بر پایه تکنولوژی
‫منظورم اینه که، چی؟
‫برای فروشنده‌های آنلاین محصولات پیدا میکنیم
‫که باعث صرفه‌جویی در هزینه‌ها میشه
‫کجاش پیچیده‌ست؟
‫ وقتی با هم میریم بیرون و
‫مردم میپرسن چیکار میکنی. ‫و این، همه این چیزها رو میگه،
‫من میرم جلو و میگم:
‫«منظورش کامپیوتره»
‫یه میلیون سال پیش خیلی بامزه به نظر میومد
‫خیلی چیز‌ها تغییر کردند
‫خدا رو شکر بخاطر «ریشی» ‫«از اساطیر بودایی»
‫ـ«رفیق ریشی» ‫اها؟
‫دولت داره دخالت میکنه
‫ـتو دوره همه‌گیری کرونا هستیم ‫ـپول قرض میکنه تا مشاغل رو نجات بده
‫ـتو دوره همه‌گیری کرونا هستیم ‫میخوام بگم که...
‫این همون سیاستی نیست که
‫جرمی کوربین تو انتخابات قبل ‫علیه‌ش مبارزه کرد
‫بله. خودشه. بله، در انتخابات قبلی تو داشتی
‫برای سیاستی مبارزه میکردی که
‫برای تعطیلی کامل اقتصاد
‫فوق‌العاده بود.
‫از همه‌گیری خبربی نبود وقتی که در سال ۲۰۰۸ بانک‌ها...
‫نه.. من هیچوقت با اتفاقات ۲۰۰۸ موافق نبودم لعنت به ۲۰۰۸
‫هیچ چیزی بدتر از شکست خوردن نیست
‫سوسیالیسم معتقده که ‫بزار فقرا بمیرن
‫اره، الان که از صدقه گرفتن بدت نمیاد. ‫میاد؟
‫اون وامه. اون وامه. ‫زن اون وامه.
‫ببین. شرکت من شرکت ضعیفی نیست. ‫باشه؟ هرگز هم ضیف نبوده.
‫اره، نه. ‫فقط غیر قابل درکه.
‫به هر حال. کار زیادی برای راست و ریس ‫ کردن هست.
‫وام بوده
‫پرداخت حقوق در زمان مرخصی استعلاجی بوده،
‫مالیات بر ارزش افزوده، ‫و بعد کمک‌های دولت رسید
‫این وام برام خیلی مهم بود
‫برای اینکه ۱۲ تا کارمند دارم.
‫ـاره، که اخراجشون کردی ‫ـاخراجشون نکردم
‫حکم اخراجشون رو ایمیل کردی
‫بلافاصله بعد از اینکه کمک‌های دولت رسیدح ‫حکم اخراج رو باطل کردم
‫آره، وقتی که دولت قرار شد حقوقشون رو بده.
‫آدمای خیلی خوبی بودن ‫همشون رو برگردوندم
‫آره، با ۸۰درصد حقوقشون.
‫کمک‌های دولت همینقدره.
‫ـمیتونی بیشترش کنی خُب. ‫ـاگه احمق باشی
‫ببین. با این اوضاع ‫این هنوز کار میکنه
‫ـاره من برای یه موسسه خیریه کار میکنم.
‫ما مثل نسخه طالبانیِ پزشکان بدون مرز هستیم
‫آها، خُب.
‫­اینبار میخوای دنیا رو نجات بدی ‫ام
‫به پناهنده‌ها کمک میکنم
‫راستش کاری که میکنه خوبه
‫واقعا بهش افتخار میکنم
‫- یکمی بهش افتخار میکنم ‫ ـ یه هماهنگ کنندهٔ ساده‌ام
‫هماهنگ‌کننده کل اروپا ‫هماهنگ‌کننده کل اروپا
‫با جون و دل تلاش میکنه، ‫آدم مهمیه
‫من خیلی با این پناهنده‌ها هم‌نظر نیستم
‫اما بعضیاشون که این بهشون کمک میکنه
‫فرقی با بقیه ندارن
‫داستان‌هایی که این آدما دارن
‫اینا فرقی با بقیه ندارن.
‫قلب آدم رو به درد میاره.
‫قصه‌هاشون دردناکه
‫کدومشون؟ ‫کدومشون؟
‫اینا که میگی مال کدومشونه؟ ‫اینا هیچ فرقی با بقیه ندارن!
‫میدونی، دیگه این بحث رو ادامه نمیدم
‫اتفاقات زیادی افتاده.
‫میدونی با این آموزش مجازی
‫که اگه روراست باشم آرتور خیلی خوب داره ازش استفاده میکنه
‫واقعا تو درساش خوبه
‫آره، استعمار پرتقال بر ماکائو
‫نقطه ذوب سرب
‫اینا تو حافظم مونده بود
‫که خیلی هم بهش افتخار میکنم
‫تو این چیزا خوب بود ‫این رو قبول میکنم
‫ولی آموزش مجازی برای آرتی کوچولو هم بهتره.
‫منظورم اینه که اونم خیلی با همسن و سالاش خوب نیست
‫اره، اما دوست داشتنیـه
‫ـ اونجاست؟ ‫اره، نه، خیلی دوست داشتنیه
‫بله، ایناهاش پسرکوچولوی دوست داشتنی
‫دوست داشتنیه، ‫رفیق دوست داشتنی کوچولو
‫منصفانس که بگم ‫پسر فوق‌العاده‌ای بهم دادی
‫من بهت ندادمش ‫تو لعنتی
‫و مامانم هم هست ‫واضحه که نگرانش بودم
‫هر دومون نگران بودیم
‫میدونید، ‫هر اتفاقی که بین من و این بیفته،
‫ـمن اون زن رو دوست دارم ‫ـها!
‫اون ازت متنفره.
‫ -اون عاشق منه. ‫ ـاز خط مشی سیاسی‌ت متنفره.
‫ عاشق خط ‌مشی سیاسی منه.
‫دنبال بهونه‌س برای بحث کردن.
‫مادرم با تفکرات کمونیستی بزرگ شده
‫اره، مدرسه قدیمی ‫دوست‌دارانِ شوروی کومونیستی.
‫هرگز با فرو‌ریختن دیوار برلین ‫کنار نیومد.
‫تو دهه هفتاد
‫با «تشکیلات خشمگین» ارتباط داشت
‫ارتباطی نداشت
‫آدمایی که میخواستن برج تلکام رو ‫منفجر کنند یادتونه؟
‫به خاطر اونه که رستوران گردون ‫دیگه نمیچرخه.
‫مادرم ممکنه دو نفر رو که
‫شاید تو اون ماجرا دست داشتند ‫رو برای دو ساعت
‫پنهون کرده باشه. خب.
‫ببین، یکبار دیدمش که میخواست ‫کتاب سرمایه کارل مارکس
‫رو برای آرتی کوچولو بخونه
‫یعنی عاشقشم.
‫ـآدم مستقلیـه ‫ام
‫خیلی طول کشید تا راضیش کنیم که ‫نیاز به پرستار داره.
‫ترسیده بود. مگه نه؟
‫پاهاش قدرت قبل رو نداشتند.
‫وقتی دیگه توان راه رفتن نداشت ‫ خیلی ترسیده بود
‫ناراحت نشی، ‫دیگه همه توانایی‌هاش از دست رفته
‫مجبورش میکنم که ‫هر روز تماس تصویری بگیره
‫کلیه‌هاش، چشم‌هاش ‫گردنش یه بار اینطوری شد
‫منظورم گلوش نیست
‫عظلات گردن که سر رو بالا ‫ نگه می‌دارند
‫اینطوری شد
‫گفتم: ‫«حالت چطوره عزیزم؟»
‫اینطوری نگاه کرد...
‫موقع ناهار دادن بهش، ‫اینطوری..
‫«اوه، پسر ‫خیلی ترسناکه»
‫بگذریم، بعد از ظهر ‫پرستارش میاد.
‫ـ این مریم‌ه، درسته؟ ‫- مریما.
‫دختر سومالیایی من بهش میگم مریم عاشق این اسمه.
‫ـ اصلا خوشش نمیاد! ‫ـ به هر حال، پرستار خوبیه.
‫یکی از خوب‌هاست.
‫تو خودت تو «زوم»هستی ‫و دیدیش.
‫اـآره. دیدمش. یه محافظ پلاستیکی ‫دست‌ساز
‫می‌زاره سرش. ‫که بتونه از بینش ببینه.
‫میدونی، مثل ‫یه پاکت پلاستیکیـه
‫با بند لاستیکی.
‫مریمه دیگه. ‫خیلی خوبه.
‫درباره تجهیزات‌حفاظت‌شخصی ‫ازش پرسیدم،
‫هیچی تجهیزات اضافه‌ای بهشون ‫ندادند
‫نه، هیچی.
‫با کیسه زباله برای خودشون ‫لباس محافظ میسازن.
‫واقعا چه خبره؟
‫مریاما اصلا راضی نیست.
‫میدونی، خب ترسیده.
‫به خاطر خودش، ‫خانوادش.
‫- به خاطر بیماراش. ‫- بهشون بگو چند تا اتوبوس
‫- باید عوض کنه. ‫- سه تا.
‫ـ چند تا بیمار در روز داره؟ ‫- هشت تا.
‫چی؟ لعنتی. یعنی چی؟
‫آره، واقعا دارم گیج میشم.
‫زنگ میزنم به مشاور، دکتر،
‫میدونی، ‫زنگ میزنم برای مشاوره،
‫اما جوابی نمی‌گیرم
‫برای اینکه همه گورشون رو گم کردن ‫و رفتن
‫پس من میخوام برم و ‫بیارمش اینجا.
‫اما بعد فکر میکنم که ‫نکنه تو خطر بندازمش؟
‫آره، خب، ‫یکی‌مون بره و یکی‌مون بمونه؟
‫- اما کی از این بچه مراقبت کنه؟ ‫ـاره
‫منظورم اینه که ‫ما، کنار همدیگه‌ایم.
‫و یه ویروس کشنده اون بیرون هست
‫و تو راحت نشستی کنار مادرت،
‫و من دارم فکر میکنم که ‫«همین؟»
‫«مادرم قراره بمیره؟»
‫«مادرم الان قراره بمیره؟» ‫ما واقعا ترسیدیم.
‫و بعد، ناگهان خواهرش وارد میشه و
‫همه چیز رو درست میکنه،
‫ـ اون فوق‌العاده‌ست ‫ـ از ناکجا آباد.
‫اره، برای اینکه خواهرم یکمی
‫معمولا یکمی...
‫- خواخواهه؟ ‫- نه خودخواه نیست.
‫ـ سعی میکنه کمدین باشه؟ ‫ـاره کمدین نیست
‫خیلی عمل‌گراتره
‫همیشه جوک میگه. ‫ممکنه یکمی بتونه بخندونه
‫ببین، صادقانه بگم، ‫اون نجاتمون داد.
‫ـاره خواهرم مادرم رو مجبور کرد که ‫به خانه سالمندان بره.
‫اون خونه سالمندان رو یادته؟
‫ـاره خواهرم متقاعدش کرد که بره اونجا
‫جای خوبیه. ‫منظورم اینه که فوق‌الَاده‌ست.
‫فقط خدا میدونه که چطور تونست ‫راضیش کنه، اما...
‫اره، متقاعدش کرد که بره به اون خونه سالمندان قشنگ.
‫و اونها هم پذیرفتنش.
‫- باعث آسودگیـه. ‫- آره، خیلی خوب بود.
‫میدونم یه شبه
‫بدون بحث و جدل ‫رفت اونجا، خیلی سریع
‫ـاره اونجا جاش خوبه.، مگه نه؟
‫اونجا؟ آره، آره. ‫جاش اونجا خوبه.
‫امروز بعد‌از‌شهر، ‫یکمی مارچوبه چیدم.
‫اولین بارم بود.
‫راستش، الانم نباید اینکار رو می‌کردم
‫تاره چند ماه پیش کاشته بودمشون.
‫و خب، مارچوبه باید..
‫سه سال بمونه
‫تاجش کاملا تو زمین بشینه، ‫در غیر اینصورت از بین می‌ره.
‫خب، ‫این چیزیه که گوگل میگه.
‫اما، ‫من نتونستم تحمل کنم.
‫میدونید، خودم بزرگش کردم، ‫با دست‌های خودم کاشتمش.
‫ببین، نمیخوام بگم که
‫من خیلی تو کاشتن سبزیجات خوبم.
‫موضوع این نیست، ‫میدونید،
‫با همه اتفاقاتی که امسال افتاده.
‫این دونه‌ها تو ماه فوریه...
‫سفارش دادم.
‫سوال پیش میاد که چرا.
‫میدونید، فقط سفارش دادم.
‫وقتی بود که تازه سر و کله این
‫ویروس کرونا
‫تو یه شهر ناشناختهٔ چین ‫پیدا شده بود.
‫جایی که قبلا هیچی ازش نشنیده بودیم.
‫بیماری‌های اینطوری،
‫زیاد اتفاق میفته. مگه نه؟
‫منظورم بیماری‌هایی مثل ‫آنفولانزای پرندگان،ایبولا، سارس.
‫و، اشتباه متوجه نشید،
‫نمیخوام بگم که میدونستم که همچین ‫اتفاقی میفته.
‫منظورم این نیست که باید
‫یه پناهگاه انفجار هسته‌ای گریزلی و ‫آدام داشته باشیم.
‫داشتم به کاشت یکمی سبزیجات فکر می‌کردم
‫راستش هر سال به این فکر ‌می‌کنم.
‫ولی هیچوقت نکاشته بودم.
‫فکر کنم مثل یاد گرفتن اسم درخت‌ها،
‫یا خوندن چارلز‌دیکنز باشه.
‫باعث می‌شه آدم بهتری بشی.
‫ولی هیچکس اینکار لعنتی رو نمی‌کنه.
‫اما امسال، ‫با همه اتفاقاتی که افتاد...
‫فکر کردم که اینکار ور بکنم.
‫و سبزیجات می‌کارم ‫می‌دونید.
‫اینجا همه چیز دارم
‫هویج، کدو، گوجه‌فرنگی، خیار.
‫تربچه ّم دارم،
‫از این چیزای کوچیک هم دارم ‫که از ونزوئلا آوردم،
‫واقعا نمی‌دونم چیه.
‫و خب، مارچوبه .
‫خب، امشب..
‫یه تماس داشتیم
‫بعد از اینکه رسما اعلام کردند
‫قرنطینه تموم شده.
‫جاناتان تماس گرفت، خب.
‫جاناتان پرستار آی‌سی‌یوئه
‫جاناتان آدم خوبیه، ‫دوست داشتنیه.
‫نمیتونم چطور ازش تعریف کنم.
‫پرستار اصلی بخش مراقبت‌های ‫ویژه‌ست
‫از مادرزن‌جان مراقبت میکنه،
‫چون کرونا، ‫میدونید...
‫وارد اون خانه سالمندان شده.
‫تعداد زیادی، اونجا به کرونا مبتلا ‫شدن.
‫خیلیا مُردن، خیلیا تو بیمارستان ‫هستند.
‫مادر‌زن جان هم بردن اونجا.
‫به دستگاه تنفس‌مصنوعی وصل شده ‫و رفته تو کما.
‫و جاناتان، اون...
‫اون هر روز به ما زنگ می‌زنه،
‫همه چیز رو بهمون می‌گه. ‫همه‌چیز.
‫درجه تب، تپش‌قلب،
‫کدوم متخصص اونجاست...
‫وقتی که اینور و اونورش می‌کنند
‫تا تنفسش دچار مشکل نشه.
‫هر وقتی که بیکار باشه، خب..
‫که زیاد هم نیست، ‫اینو مطمئنم،
‫باهاش حرف میزنه،
‫یا گوشی رو میزاره رو گوشش تا ‫ما باهاش حرف بزنیم.
‫واقعا آدم خوبیه این جاناتان.
‫دوست‌ داشتنیه. ‫میدونید.
‫هیچ ایرادی نمی‌تونم روش بزارم. ‫جاناتان بی‌نقصه.
‫بگذریم، وقتی که امشب زنگ زد،
‫از اون تماس‌هایی بود
‫که ما ازش می‌ترسیدیم. ‫خب.
‫«یکی از شما...
‫«میتونید ۱۵ دقیقه ببینیدش تا ‫باهاش خداحافظی کنید»
‫همسرم تلفن رو جواب داد.
‫حدود ساعت شش و نیم.
‫داشتم نگاش میکردم وقتی ‫ پای تلفن بود.
‫«ام، ام،» ‫سرش رو تکون میداد
‫جاناتان اونور خط داشت ‫این خبرهولناک رو می‌داد
‫تلفن رو قطع کرد و بهم گفت،
‫راستش،
‫«داره می‌ره»
‫جاناتان میگه یکیتون می‌تونید ‫بیاید
‫۱۵ دقیقه ببینیدش و خداحافظی ‫کنید.
‫و ما خوش شانسیم ‫چرا که
‫بیشتر بیمارستان‌ها ‫اجازه ملاقات نمی‌دن
‫ساعت ۸:۴۵ باید تو بیمارستان باشه.
‫وقتی این رو بهم گفت مثل یخ ‫خون سرد بود.
‫اما می‌تونستم ببینم که
‫از درون، ‫قلبش مثل....
‫شکسته بود...
‫میدونی، مثل...
‫مثل...
‫خب، ساعت ۸:۴۵ دقیقه، ‫فکر کردم که
‫«یکمی وقت هست..
‫«مارچوبه بچینم»
‫خب، مارچوبه‌ها رو چیدم. ‫خردشون کردم و بخارپزشون کردم
‫یکمی نمک و فلفل ریختم و ‫سس هولاندِز درست کردم.
‫کار راحتی نیست اما ‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫با هم نشستیم
‫و مارچوبه خوردیم.
‫گفت که خیلی دوست داشته.
‫فکرکنم کمک کرد...
‫یکمی ذهنش آزاد بشه...
‫بگذریم، ‫موضوع اینه که، خب.
‫چیزی که ذهنم رو مشغول کرده...
‫وقتی اینجا نشستم و میخورم..
‫من به اندازه کافی اطلاعات داشتم که
‫اوایل فوریه،
‫برم تو فروشگاه آنلاین و ‫ مارچوبه سفارش بدم
‫میخوام بگم که، ‫من دیگه چه خری‌ام؟
‫اما اگه اطلاعات کافی درباره
‫اتفاقی که تازه داشت شروع میشد ‫وجود داشت،
‫چطور ممکنه آدم‌هایی که این ‫کشور رو اداره می‌کنند...
‫چطور ممکنه آدمایی که..
‫دارن این کشور رو اداره می‌کنند...
‫چطور مکنه این آدما
‫که دارن این کشور رو اداره می‌کنند...
‫چیکار می‌کنی؟
‫فقط... دارم درجه تب‌ش
‫رو ثبت می‌کنم.
‫چرا؟ منظورم اینه که...
‫مگه دیگه مهمه؟
‫نه، دیگه اهمیتی نداره.
‫تو چیکار میکنی؟ ‫نه.. نه..
‫خب، فکر کردم بقل، یا...
‫نه، نه.. ‫باید خودم رو قرنطینه کنم..
‫-چی؟ اینجا؟ ‫ـاره
‫- آره. نکنم؟ ‫- امم
‫نمیدونم
‫خب چطور بود؟
‫بیهوش بود.
‫بیمارستان هم خیلی عجیب بود. ‫بخش‌هایی که معمولا شلوغ‌ند
‫خیلی خلوت بودند..
‫اما، میشه گفت که،
‫این فقط ظاهر قضیه‌ست..
‫- جاناتان خیلی کمک کرد. ‫- آره، جاناتان بی‌نظیره.
‫ـاره
‫هر اتفاقی که قراره بیفته رو برام ‫توضیح داد.
‫گفت متخصصین اونجا بودند و...
‫تشخیص دادند که نیمه‌های شب ‫می‌میره..
‫اما گفت، «جای نگرانی نیست»
‫خودش تمام شب اونجاست و
‫میدونی، وقتش که برسه
‫خودش اونجا خواهد بود
‫گفت پرستار‌ها سعی میکنن اونجا باشن...
‫تا کسی تنها از دنیا نره.
‫ـخب.
‫ام..
‫بعد بهم نشون داد که چطوری
‫لباس‌های محافظتی رو بپوشم و...
‫برای احساس راحتی کنم. میدونی،
‫و من رو برد داخل بخش.
‫۱۵ دقیقه وقت داشتم.
‫ده دقیقه اول رو
‫فقط درباره ترافیک حرف زدم.
‫چرا؟
‫چون خیابون‌ها خیلی خلوت بودند.
‫ـخب. و بعد..
‫بعد از ۱۰ دقیقه، جاناتا اومد جلو ‫ و گفت:
‫«بهش بگو که دوسش داری»
‫و منم گفتم، گفتم ‫فقط...
‫همه چیز رو گفتم و ...
‫همه چیز رو گفنم...
‫چه چیز‌هایی؟
‫اینکه دوسش دارم، ‫میدونی،
‫و بهش افتخار می‌کنم..
‫خیلی ممنونم به‌خاطر
‫آدمی که بود
‫و همه کار‌هایی که برای کرده. و...
‫خیلی متاسفم که این حرف‌ها رو ‫وقتی که
‫میتونست صدام رو بشنوه نگفتم...
‫خیلی دسش دارم و...
‫زندگی بدون اون برام خیلی سخته..
‫نگرانم که این درد هیچوقت از زندگیم ‫نره..
‫نه، نه، نه..
‫فکر نمیکنی که... ‫- نه.
‫باشه.
‫و بعد بهش گفتم
‫که جاناتان گفته که نگران نباش.
‫بهش گفتم که ‫با جاناتان حرف زدم
‫و بهم قول داده که وقتی که زمانش برسه ‫میاد کنارت.
‫من این رو بهش گفتم..
‫جاناتان بهم قول داد که موقع رفتن
‫ دست مادرم رو میگیره.ا ‫این چیزی بود که بهش گفتم.
‫میخوام که درجه حرارت بدن‌ش رو ثبت کنم..
‫باشه.. ـخب.
‫فقط...
‫اما، دیگه اهمیتی نداره، داره؟
‫نه.
‫هیچوقت اهمیتی نداشته،
‫اما اگه احساس بهتری می‌کنی...
‫خب، اگه مهم نیست، ‫فقط..
‫حرفّای خیلی قشنگی بهش زدی.
‫- واقعا؟ ‫- آره
‫- فکر نمیکنم اینطور باشه. ‫ - چرا خیلی خوب بوده.
‫باشه.
‫خوبه
‫چون بعدش، ‫وقتی داشتم برمی‌گشتم
‫جاناتان تماس گرفت و گفت که الان ‫وقتشه...
‫نه... صبر کن... نه.
‫ـاره ‫- نه.
‫فکر کردم که گفتن نیمه شب؟
‫اره، اما یدفعه حالش بد شده،
‫همون موقع داشت می‌رفت..
‫آه، خدایا ‫میدونم
‫و تنها بود.
‫ـخب. خب، نه، ‫جاناتان کنارش بود، مگه نه؟
‫- نه ‫- من فکر میکردم اون....
‫جاناتان کنارش نبود.
‫چون یه بیمار دیگه همون موقع ‫داشت می‌مرد.
‫و اون مریض هیچکس رو نداشت...
‫جاناتان گفت مادر من حداقل من رو داره تا باهاش تماس تصویری داشه باشه
‫ـوای، خدای من.
‫بهش التماس کردم تا...
‫واقعا التماس کردم تا از پیشش نره..
‫گفتم «لطفا نزار مادرم تنها بمیره»
‫گفت: «متاسفم»
‫گفتم...
‫گفتم « خواهش می‌کنم»
‫گفت که متاسفه و باید انتخاب کنه.
‫و انتخاب کرد. ‫مجبور بود که انتخاب کنه.
‫انتخابش رو کرد.
‫فقط، تلفنش رو گذاشت رو تخت.
‫منم نشستم گوشه خیابون
‫و نگاهش کردم.
‫نشستم اونجا و مُردن مادرم رو تماشا کردم.
‫وقتی ک جاناتان اون رو پرده داشت به
‫یه مردی که نمیشناختش میگفت
‫که کنارشه و تنهاش نمیزاره.
‫خب، اره، مادرم تنها مُرد.
‫خب...
‫... ما با هم سکس داریم.
‫- اره، داریم. ‫- که خیلی...
‫ـخب. یعنی، راستش ‫همونقدری که برای شما عجیبه
‫برای خودمون هم عجیبه.
‫فکر نمی‌کردیم همچین اتفاقی بیفته.
‫- اصلا. ‫- فکرشم نمی‌کردیم.
‫نه، اصلا فکر نمی‌کردم دوباره به اونجا برسم.
‫خدایا، آخرین آدم روی زمین؟ ‫حالا قول بده که مجرد میمونی!
‫- آره، اما.. ‫- داریم..
‫اره۷ ما سکس داریم. و..
‫- خیلی خوب... ‫- آره۷ بود..
‫- خوب بود؟ ‫- امم
‫خوب بود.
‫اره، خوب بود.
‫واقعا خوب بود، راستش، ‫انتظارش رو نداشتم
‫اره، همیشه خوب بوده، ‫از اولش..
‫- از همون اولش، اره. ‫- نه اینکه ما خیلی...
‫نه، نه، نه.. ‫نه مثل سکس شگفت انگیر و..
‫نه، ما اونقدرا خاص نیستیم، مثل..
‫ورزشکار‌های المپیک ..
‫نه، وقتش رو نداریم...
‫نه، اما... ‫ما هم خصوصیات خودمون رو داریم.
‫بله. بله، نمیگم که ما ...
‫وقتی برمی‌گردیم به اون روزها.
‫اره، خوب بود، ‫«اوه له له»
‫یعنی۷ ما خیلی با همدیگه جوریم.
‫میدونید، یعنی...
‫ما خیلی.... فکرکنم...
‫ما خیلی تند... ‫- سریع.
‫- آره، سریع. اره. آره. ‫- واقعا؟
‫هر دو طرف خیلی سریع‌یم تو سکس.
‫- نه سریعِ بد. ‫- نه، بد نیست. نه.
‫نه، نه، نه، فقط، ‫ما میدونیم چیکار میخوام بکنیم،
‫الکی کشش نمی‌دیم.
‫اره، ما خیلی اهل ناز وادا نیستیم.
‫اره، اهل هیچکدوم از این ‫آیین‌های لعنتی...
‫پل واکر، لعنتی...
‫- میدونید منظورم چیه؟ ‫ـ خب
‫اما در عین حال، ‫اونطور هم نیست که شروع نشده تموم بشه.
‫نه، نه، نه
‫نه، دچار زودانزالی هم نیستیم.
‫مگه نه؟ ‫نه، نه، نه، نه
‫هر دومون به نقطه اوجی
‫که باید برسیم میرسیم...
‫ـ وقت استراحت. ‫- اوج لذت ـخب.
‫لازم به گفتن نیست که، ‫یهویی پیش اومد..
‫برای هر دومون. یعنی، ‫خیلی غافلگیر‌کننده بود
‫ـآره. فکر کنم، فهمیدیم که
‫چرا اتفاق افتاد،
‫اما هنوزم خیلی با عقل جور در نمیاد.
‫- نه ‫- نه واقعا. اما..
‫میدونید، بهتون میگیم،
‫شما هم درک نمی‌کنید، اما میگم بهتون.
‫خیلی‌خب، ‫همش از پایانِ
‫اولین قرنطینه شروع شد.
‫خب، ‫شب خاکسپاری مادرم بود.
‫راستش روز عجیبیه، ‫روز خاکسپاری، خب
‫یعنی، خاکسپاری...
‫من پدر و مادرم رو دفن کرده‌ام.
‫همه چیز‌هایی که باید ترتیب بدی
‫میدونید...
‫غریبه‌ها میان تا تسلیت بگن،
‫گل، دعا، پذیرایی...
‫انتخاب تابوت، ‫تزئینات تابوت..
‫ببین، همه این چیز‌ها واقعا آزار‌دهنده‌اند
‫اما از دیدگاهی میتونن خوب باشن.
‫برای اینکه حواس آدم رو از
‫غم از دست دادن، پرت میکنند.
‫خدایا، خاکسپاری یدرم رو یادمه،
‫این مردی که شش فوت اندازه دود سیگارش بود، خب
‫اومد و گفت:
‫دستم رو گرفت و گفت:
‫«آخرین مرد نیک روزگار بود»
‫درسته
‫«وقتی که این مرد رف، صفا از این محله رفت.
‫«عاشق این مرد بودم»
‫و فکر کنم...
‫این اتفاقات...
‫چیزهایی بهت یاد میده که درباره اون آدم ‫نمیدونستی.
‫و فکر میکردی که همه‌چیز رو میدونی.
‫حواست رو پرت می‌کنه.
‫به‌هر‌حال، این چیز‌ها رو تو خاکسپاری ‫کرونایی نمیتونی تجربه کنی.
‫پنج نفر تو مراسم خاکسپاری کرونایی ما بودند. پنج نفر.
‫برای پنج نفر مراسم پذیرایی ترتیب نده.
‫باید بصورت آنلاین تابوت رو انتخاب کنی،
‫میگی: ‫«اوه، اون‌یکی، اون دسته ها»
‫اره، هیچ غریبه‌ای نمیاد جلو در خونتون..
‫کسی گل نمی‌فرسته.. ‫چیکار می‌خوای بکنی،
‫قبل از اینکه بیاریشون تو می‌خوای بشوریشون؟
‫از مناجات و دعا خبری نیست...
‫هیچ غریبه‌ای نمیاد دستت رو بگیره...
‫و تو چشمات نگاه کنه و بهت بگه که
‫پدرت خیلی آدم....
‫صبرکن، صبر کن، ببین...
‫- یه چیزی بگم؟ ‫- آره
‫فقط... نباید چپ‌چپ نگاه‌م کنی ...
‫نه...
‫یعنی، نمیدونم که چی می‌خوای بگی...
‫مراسم خاکسپاری رو خیلی دوست داشتم.
‫می‌دونم نباید این رو بگم، ‫چون...
‫میدونی برای بقیه مردم..
‫خدایا، این خیلی براشون دردناکـه..
‫که نمی‌تونن مراسمی
‫که میخوان رو برگزار کنند. ‫اما،..
‫برای من...
‫برای من، این خیلی..
‫خوب بود.
‫نیازی نبود...
‫نگران پذیرایی باشی..
‫خبری از گل نیست...
‫کسی در خونه‌ت رو نمیزنه
‫تا فوضولی کنه.
‫نیازی نیست نگران تابوت باشی که در حد عشق ‫و علاقه‌ت
‫نسبت به کسی که داری دفنش می‌کنی باشه.
‫خبری از سود مذهبی لعنتی نیست.
‫فقط خودتی و..
‫آدمی که داری دفن میکنی. و...
‫چیزی نیست که حواست رو از درد
‫ از دست دادن عزیزت پرت کنه.
‫اون مراسم خاکسپاری لعنتی رو دوست داشتم.
‫من...
‫منم مراسم خاکسپاری رو دوست داشتم..
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫خب، پس چرا تمام مدت اینجوری بودی...
‫خب، تو همینطوری بودی.
‫آره، اما..
‫من دوسش داشتم.
‫منظورم اینه که، نه که دوسش داشته باشم.
‫میدونی، ‫مادرم مرده بود، اما..
‫ـآره. معلومه، منظورم اینه که...
‫بزار بهت بگم که..
‫اون یارو دودکش سیگاری که
‫اومد و همه اون مزخرفات رو درباره بابام گفت،
‫کل اون سال من رو خراب کرد.
‫یعنی، ‫من لازم ندارم بفهمم
‫مردی که چند دهه مثل عوضیا با من برخورد کرده
‫در واقع مایکل مک‌اینتایر‌ئه... ‫(کمدین انگلیسی)
‫خب، من نمیتونم نظری بدم چون..
‫خب میدونی..
‫- نه البته که نمی‌تونی.. ‫- نه.
‫معلومه که قرار نبوده به‌خاطر
‫خاکسپاری کرونایی خوشحال باشی..
‫نه، فکر کنم وقتی رسیدیم خونه،
‫درباره آرتی حرف زدیم و..
‫لعنتی، آرتی ... اون خیلی..
‫خیلی ناراحت بود.
‫آره، برای اینکه می‌خواست جنازه رو ببینه.
‫آره، برای اینکه مامان‌بزرگش رو دوست داشت.
‫میخواست بهش دست بزنه.
‫خب که چی؟ منم می‌خواستم بهش دست بزنم، این که عجیب نیست.
‫می‌خواست بخوردش.
‫نگووو.. طوری نگو که انگار آرتور آدم خواره..
‫نمی‌خواست که بخوردش.
‫می‌خواست ببینه که جنازه...
‫ـچی؟ ‫مثل آدم زنده‌ست یا نه.
‫که خیلی طبیعیـه، مگه نه؟
‫کاملا طبیعیـه.
‫لعنتی کنجکاو، ‫بچه کنجکاوریه
‫به هر حال، ما..
‫مراسم خاکسپاری انجام شد و ما اومدیم خونه،
‫درباره آرتور حرف زدیم، چایی دم کردیم..
‫یکمی پنیر خوردیم،
‫و بعد از اون ما ...رابطه ...
‫رابطه جنسی داشتیم.
‫بهشون بگیم چطوری بود؟
‫- نه، نه، لازم نیست... ‫ـنه، نه، خیلی‌خب.
‫ببینید، کافیه بگم که، ‫یکی از ما به ارگاسم رسید.
‫- لازم نیست بگیم. چرا؟ ‫ـ فکر کردم میخوان ب...
‫چرا می‌خوای همچین چیزی رو تعریف کنی؟
‫فکر کردم مهمه که جزئیات رو بدونن.
‫همین، یه مدتی گذاشته بودیمش کنار.
‫میدونی، گزاشتیمش کنار تا روز و وقتش برسه.
‫دوباره اینکار رو نمیکنیم.
‫خدایا، نه، تمام شد.. ‫تلویزیون چی داره؟
‫آره، و بعد زندگی پس از قرنطینه شروع شد
‫ما کاملا فراموشش کرده بودیم.
‫همه چیز داشت تغییر می‌کرد.
‫میتونی مردم رو ببینی، بری رستوران...
‫تشویقت می‌کردن که بری رستوران، عجیبه..
‫ـآره. با وجود همه این چیز‌ها، ما سکس نداشتیم.
‫- نه، نه. ‫- نه حتی یک بار.
‫آرتی کوچولو هم برگشت به مدرسه.
‫و بعد دوباره مدرسه تعطیل شد
‫چون چند تا از بچه‌ها کرونا گرفته بودند.
‫دوباره رفت، ‫دوباره تعطیل شد.
‫ و دوباره رفت مدرسه،
‫راستش رو بخواید مثل «یویو» لعنتی بود
‫اما نکته اینجاست که یه فضایی به ما می‌داد
‫که بفهمیم چیکار باید بکنیم، هر دومون هم ‫منتظرش بودیم
‫که هیچوقت هم این فرصت رو نداشتیم. ‫داشتیم؟
‫نه، من کار می‌کردم، همیشه مشغول بودم.
‫اره، تابستون میاد و بعد پاییز..
‫به نظر میاد مردم فراموش کردن که
‫ما تو کشوری زندگی می‌کنیم که همه با
‫بند و چسب به هم وصلیم.
‫مردمی که امکان کار در منزل رو ندارند
‫مردمی که کارای مزخرف و کم درآمد دارند،
‫اما باید از آدم‌های مزخرفی مثل ما مراقبت کنند..
‫آه، مراقب باش رفیق!
‫لعنتی. دنیا
‫نمیگم که اگه نخوری خورده میشی.
‫فقط یه نظری دارم،
‫میگم فقط ناگت مرغ نخور.
‫اه، ایناهاش.
‫نکته اینه که هیچ منظوری تو همه این‌ها ‫وجود نداره
‫حتی به سکس فکر میکنیم
‫نه
‫وقتی برای تعطیلات کریسمس قرنطینه شدیم.
‫ما هنوز سکس نمی‌کردیم، ‫مگه نه؟
‫نه، خدایا، معلومه که نه.
‫نه. و بعد، خب..
‫اعلام کردن که واکسن رو تولید کردند
‫ما مثل نوجوون‌ها خوشحال شدیم.
‫راستش اصلا نمی‌دونم چرا. ‫انگار که...
‫اعلام تولید واکسن یه جرقه بود.. میدونی...
‫یا از اثرات قرنطینه بود؟
‫بقیه مردم هم همین‌طور‌ند؟
‫شاید برای اینکه واکسن اوضاع رو بهترمیکنه؟
‫ـاره، شاید برای تو. ‫- منظورت چیه؟
‫خب، ‫خب، قرار نیست که...
‫آدم‌های تو اردوگاه‌های پناهنده‌ها رو واکسینه کنند.
‫دوباره درس اخلاق شروع شد.
‫نه، کشور‌های ثروتمند همه واکسن‌ها رو می‌خرند.
‫هی، همه ببینن، ‫یه آدم خوب اینجا داریم
‫خفه شو! مرگ و زندگی آدما نباید برای سود باشه
‫همه چیز برای سود و زیانه..
‫طوری نگو «سود» که انگار چیز بدیه.
‫فکر می‌کنی چطور واکسن می‌سازن؟ با پول.
‫اه. خب، چیزی که من میدونم
‫اینه که تو قبل از
‫کارگر‌های تو سیرالئون واکسن می‌زنی.
‫و چیکار میخوای بکنی؟
‫اگه می‌تونسیتم همین فردا میدویدم و ‫می‌رفتم واکسن می‌زدم.
‫ـآره. نه، میدونم که اینکار رو میکنی.
‫با جیب پر از پولت میری و ...
‫قطعا تو سه سوت واکسن رو میزنم.
‫دوبار، سه بار، ‫هفته‌ای یه بار واکسن میزنم.
‫چرا من با تو سکس دارم؟
‫نمیدونم، ‫نکتش همینه.
‫امروز صبح تو آشپزخونه اینکار رو کردیم.
‫روی ماشین ظرفشویی. ‫غیرقابل وصفه.
‫ـ چرا درباره جزئیات... ‫ـ چی؟
‫بیش از حد تعریف می‌کنیم
‫اه، لعنتی. ‫واقعا مناسفم.
‫لازم نیست همه جزئیات رو بگی..
‫نه، ‫همه جزئیات ریز و درشت..
‫ـنه،بیخیال ‫ـ متاسفم.
‫چند سالته؟
‫ـ خودت چند سالته؟
‫اینطوری هم نیست که ما یدفعه‌ای...
‫- نه! نه. ‫...عاشق پیشه و...
‫- نه! البته که نه. ‫....شدیم...
‫لعنتی، نه. نه. نه..
‫فقط یه رابطه فیزیکیـه. ‫مگه نه؟
‫فیزیکی. ‫کاملا رابطه قراردادیـه. ها؟
‫ـ خب . مگه نه؟ آره اره. اره
‫اینطوری نیست که ما یهویی...
‫ـ لعنتی، نه. خدایا ‫....عاشق.. یا....
‫...رابطمون گل و بلبل شده... ‫نه..
‫...دست در دست،
‫موهای همدیگه رو ببافیم، ‫و سکس کنیم...
‫هنوزم حالم رو بهم میزنه.
‫آره، دیدن چهرش
‫هنوزم باعث میشه بخوام با چاقو ‫خودم رو بزنم
‫یعنی، واقعا اینکار ور نمی‌کنم...
‫می‌کنم؟
‫راستیش، شاید...
‫هنوز با مرگ مادرم کنار نیومدم..
‫و... ‫شاید واکسن،
‫جرقه چیزی رو زده..
‫میدونی، فکر کنم ...
‫اگه مادرم واکسن می‌زد، ‫اون....
‫ناعادلانس...
‫منطقی نیست..
‫این رابطه فیزیکی بین ما،
‫فکرکنم که کمک کرد.
‫ـآره.
‫اره به من هم کمک کرد.
‫ـ واقعا؟ ‫ـ آره. فکرکنم.
‫فکر کنم سکس خیلی کمک کرد.
‫خب، آره. سکس،
‫میدونی، فقط سکس نیست، ‫این رابطه...
‫آره البته.
‫ارتباطمون ‫ارتباطمون هم بود.
‫راستش خب سکس هم کمک کرد.
‫به من که کمک کرد..
‫و فقط واکسن هم نیست که
‫فکرم رو مشغول کرده. من...
‫سخته که قبولش کنم،
‫اما احساس عجسبی نسبت به
‫به خواهرم دارم.
‫یه جورایی راحتم کرد..
‫حالش خوب نیست. افتضاحه.
‫خیلی بده، افتضاحه. و من...
‫باید باهاش همدردی کنم،
‫اما از دستش عصبانی‌ام،
‫خیلی عصبانی‌ام.
‫فکر کنم بهم آرامش داد.
‫از خودم متنفرم که دربارش اینطور فکر می‌کنم.
‫ـاما راستش... ‫- خالی کردن کمرم.
‫ـچی؟ ‫ـچی؟
‫چی گفتی؟ ‫- نه، من...
‫- خدایا. ‫... شوخی کردم..
‫- شوخی کردم. ‫-«خالی کردن کمرت»؟
‫شوخی نکن!
‫- واقعا متاسفم... ‫آه، خدایا میخوام بگم که,
‫چه مرگته تو؟ ‫ـ گفتم که متاسفم.
‫- همیشه همینطوری
‫- واقعا متاسفم... ‫- نه. وقتی فکر میکنم ک...
‫- من همیشه اینکار رو نمیکنم.
‫تا فکر میکنم که..
‫تا فکر میکنی که چی؟
‫فقط...
‫نرو.
‫نرو!
‫ناراحته..
‫میدونم اینطور به نظر نمیاد، اما..
‫از درون..
‫خیلی ناراحته.
‫نمی‌تونم این حس رو که
‫مادرم نمرد بلکه کشته شد رو بزارم کنار.
‫مشکل اینه که مردم معنی
‫کلمه «تصاعدی» رو نمی‌دونن.
‫فکر میکنن که یعنی «زیاد» یا «به سرعت»
‫تو تلویزیون یا فیلم‌های علمی‌تخیلی میبینیش.
‫«خدایا، این بیگانه‌ها بطور تصاعدی دارن زیاد میشن»
‫و فکر مبکنی که «اوه، خیلی زیاده»
‫اما..
‫ارزشش رو داره که وقت بزاری و بفهمی که..
‫رشد تصاعدی یعنی چی.
‫خب، تو...
‫با یدونه شروع کن و دوبرابرش کن،
‫هر سه روز ...
‫خب پس هر سه روز دوبرابرش میکنی..
‫آخر هفته چهار تا داری..
‫یک تبدیل میشه به چهار..
‫تا آخر هفته دوم ۱۶ تا داری.
‫تا آخر هفته سوم 128 تا داری.
‫وقتی به یکماه میرسی، ۵۱۲ تا داری.
‫این فقط بعد از ۴ هفته‌ست.
‫خب. این خیلی بیشتر از یکیه، اما، میدونی...
‫خیلی زیاد نیست.
‫اما اگه ادامه بدی،
‫هفته پنجم تبدیل میشه به ۲۰۴۸ تا.
‫هفته ششم میشه ۸۱۹۲ تا.
‫هفته هفتم...
‫هفته هفتم میشه ۶۵۵۳۶ تا.
‫هفته هشتم میشه 262144 تا.
‫اگه یک هفته دیگه جلو بری،
‫خیلی نزدیک به...
‫به... دو ماه
‫از وقتی که این قضیه شروع شد،
‫۱۰۴۸۵۷۶ نفر رو داری.
‫خب تفاوت بین شروع هفته اول و
‫پایان هفته اول ۴ تاس.
‫و تفاوت بین شروع هفته نهم با
‫پایان هفته نهم
‫۷۸۶۴۳۲ نفره.
‫تعداد روز‌های مشابه،
‫و تعداد نفرات متفاوت.
‫این توصیف ویروس کرونا نیست.
‫این اتفاقی که افتاد هم نیست.
‫میدونی، نه هفته طول نکشید تا
‫به قرنطینه بریم. ‫فقط یک نفر نبود که این ویروس رو
‫به کشور آورد.
‫احتمالا ۱۳۰۰ تا اولین بیمار وجود داشته.
‫اقدامات قبل از قرنطینه برای مقابله
‫با ویروس محاسبه نمیشه.
‫پیگیری و رهگیری، ‫تغییر رفتار آدم‌ها.
‫اتفاقی که واقعا افتاد،
‫خیلی پیچیده‌تر از چیزیه که من الان گفتم.
‫کاری که من کردم...
‫توصیف کلمه «تصاعدی» بود.
‫که فقط به معنی «سریع» نیست.
‫معنیش اینه که..
‫یعنی اینکه «زمانبندی مهمه»
‫گفته میشه که اگه فقط یک هفته زودتر ‫قرنطینه میکردیم.
‫فقط یک هفته، می‌تونستیم ۲۰۰۰ نفر ‫رو نجات بدیم.
‫به نظرم معنی کلمه «تصاعدی»
‫درست درک نشده.
‫من همین الان براتون توضیحش دادم..
‫من براتون توضیحش دادم تو...
‫۱دقیقه و ۳۴ ثانیه. و...
‫درکش کردید. درسته؟
‫خیلی هم سخت نبود، بود؟
‫تو ژانویه ۲۰۲۰،
‫اتحادیه مراقبت‌های بهداشتی
‫با وزارت بهداشت و مددکاری تماس گرفت
‫و گفت...
‫«درباره این ویروس کرونا چیکار باید بکنیم»؟
‫و در جواب گفتند که،
‫«هیچی» ‫«لازم نیست کاری بکنید»
‫یک هفته بعد دوباره تماس گرفتند
‫و گفتند... ‫«الان باید چیکار کنیم؟»
‫«باید ، میدونی..
‫«خودمون رو قرنطینه کنیم؟»
‫«ملاقات با خانواده و دوستان
‫رو محدود کنیم؟»
‫«باید...
‫«نباید ماسک.... ‫«نباید ماسک بزنیم؟»
‫اینبار بهشون نگفتند که،
‫«هیچی» بهشون گفتند...
‫اینبار بهشون هیچی نگفتند.
‫اینبار بهشون اصلا هیچی نگفتند.
‫یک ماه بعد بود که
‫دستوالعمل‌هایی رو دادند
‫آخر ماه فوریه
‫و دستوالعمل این بود که...
‫«لازم نیست ماسک بزنید»
‫«آلوده شدن افرادی که در خانه سالمندان
‫تحت مراقبت هستند بعدی است»
‫تکرار می‌کنم.
‫می‌خوام توصیه وزارت بهداشت رو
‫تکرار کنم
‫«آلوده شدن افرادی که در خانه سالمندان
‫تحت مراقبت هستند بعدی است»
‫میتونید... ‫میتونید خودتون بخونیدش. هنوز..
‫خبرش هنوز رو اینترنت هست.
‫و این یک هفته قبل از روزی بود که..
‫نخست وزیر وارد شد و پزِ
‫دست دادن با
‫بیماران کرونایی رو داد.
‫و بعد کالج سلطنتی
‫گفت،
‫کرونا می‌تواندنیم میلیون نفر را بکشد.
‫و دولت مثل...
‫«اوه... «اوه، لعنتی۷ واقعا؟»
‫اه، لعنتی. «لعنتی»
‫و وحشت میشه.
‫سازمان بهداشت میشه..
‫قرارهمثل ایتالیا بشیم..
‫«اوه، خدایا، نزار مثل ایتالیا بشیم.»
‫نخست وزیر دستور تهیه۱۵۰۰۰ تخت رو میده.
‫و دتورالعمل‌هایی به بیمارستان‌ها داده میشه.
‫که بستری کردن بیشتر از سه ساعت طول نکشه
‫خب بیمارها از بیمارستان بیرون برده می‌شن و
‫فرستاده میشن به خانه سالمندان،
‫تستی هم ازشون گرفته نمیشه..
‫دوباره میخوام نقل قول کنم،
‫«از بیماران کرونایی
‫در خانه سالمندان مراقبت خواهد شد»
‫خب.. زمانی که..
‫وقتی که سازمان بهداشت...
‫انتقادات از سازمان بهداشت اوج گرفته بود..
‫وقتی که هیچ..
‫وسابل بهداشت شخصی پیدا نمی‌شد،
‫وقتی درباره همه چیز بحث می‌شد..
‫هیچ چیزی به خانه‌های سالمندان داده نشد.
‫وقتی که قیمت‌ها سر به فلک میکشید
‫کمک کمی بهشون شد.
‫و مسئولان محلی تهدید به قطع کردن کمک‌ها کردن
‫در صورتی که بیمار‌ها رو قبول نکنند.
‫تایید شد. ‫مبتلا به کرونا شدند.
‫اونها رو فرستادن به اونجاها
‫مثل یه جنگ بیولوژیکی.
‫مثل پتو آغشته به آبله.
‫تو اولین قرنطینه گفته شد که ۴۰ درصد
‫از قربانیان کرونا در خانه‌های سالمندان بودن/ 40%.
‫خب، نمی‌تونم این حس رو که
‫مادرم کشته شده رو پنهون کنم.
‫نه توسط ماشین، اسلحه یا چاقو،
‫چوب کریکت، یا حتی کرونا.
‫مادرم... ‫مادرم توسط «حماقت» کشته شد.
‫مادرم توسط «نادانی» کشته شد. ‫مادرم توسط...
‫کسی که داره میبینه چیزی با سرعت..
‫قطار سریع‌السیر به سمتش میاد
‫و میگه: ‫«اوه، ...
‫«ادامه بدیم، بزن بریم» بیا بریم....
‫«میدونی، مثل...
‫«انگارکه نمی‌خوای قبول کنی،
‫«مثل لجبازی میونه. ‫بزن بریم پیر مرد»
‫مادر من..
‫مامانم...
‫به نظرم...
‫فکر کنم تمونه.
‫تو.. تو..
‫مگه نه؟ ‫همش رو گفتی...
‫یادته که...
‫کی قرار بود قرنطینه بشه؟
‫قرار بود قرنطینه بشیم و بعد نشدیم..
‫اومدن و گفتن:..
‫به کلاب و بار و
‫رستوران نرید..
‫مگر اینکه کار ضروری داشته باشید..
‫این وقتی بود که اسپانیا، فرانسه،
‫لیتوانی، مالزی، ‫همشون تو قرنطینه بودن.
‫ـآره.
‫این...
‫تموم شد؟
‫یعنی.. ‫همه چیزی که می‌خواستی بگی رو گفتی؟
‫واقعا میگم..
‫اگه حرف بیشتری داری، ‫حق داری که بگی.
‫ـاه، آره. متاسفم،نه.
‫نه.. آره، تموم شد.
‫حالت خوبه؟
‫نه، فکر نکنم.
‫خب...
‫من... حس می‌کنم یه چیزی داره درمن تغییر میکنه.
‫میدونی، انگار که دارم تو تاریکی فرو میرم.
‫داخل یه جای تاریک.
‫اها،، خب.. لعنتی بهش. ام..
‫چرا به یه چیز مثبا فکر نکنیم؟
‫ـمثبت؟ ‫ـاره، چرا نریم...
‫و سعی نکنی و یه کارمثبت نکنیم؟
‫-چه کاری؟ ‫ـنمیدونم. ام..
‫آرتور آرتور چی؟ ‫خب. آرتور چی؟
‫راستش، گفت که..
‫خیلی جالب گفت که .
‫خیلی باهوشه..
‫درباره نظریه تکامل.. انسان به عنوان طعمه.
‫به نظر یکم ....
‫اما تحملم کن. باشه؟
‫درباره نظریه تکامل که میگه،
‫خارج از تصور ما از بشریت،
‫مثل یه شکارچی بزرگ،
‫در واقع ما شکاریم..
‫که باعث رشدمون شده.
‫ارتور گفت که این اتفاق الانم داره میفته.
‫گفت که در یک سال ۵۰ نفر در تانزانیا
‫طعمه شیر‌ها شدند.
‫تو این دهکده..
‫یه پلنگ وایساده بوده لای علف‌ها..
‫وقتی مردم دهکده دنبالش میکنن تا بره،
‫پلنگه دور اونجا میچرخه و برمیگرده و
‫چند تا از بچه‌ها یی که
‫جا مونده بودن رو می‌خوره.
‫واقعا ترسناکه.
‫داشتم به همین فکر می‌کردم. کمی ترسناکه.
‫ـ شاید اتفاق دیگه‌ای.... ‫ـ آره.
‫- می‌توین به چیز دیگه‌ای فکر کنی؟ ‫ـمن؟
‫- آره ‫اه. - امم
‫اه، برگزیت، ‫اونم ..
‫بیا اون رو بزاریم کنار.. باشه؟
‫اه. من...
‫ام..
‫- شرکت تو؟ - شرکت من نابود شد.
‫خب، تو از این بابت خوشحال بودی.
‫این حرف رو نزن جلوی... ‫مجبور بودم اخراجشون کنم.
‫منظوری نداشتم.. ‫منظوری نداشتم..
‫از این بابت خوشحال نیستم.. ‫مجبور بودم که اخراجشون کنم.
‫شغلم رو از دست داه بودم. ‫درآمدی نداشتم.
‫- از این بابت خوشحال نیستم.. ‫ـ آره.
‫خوش‌بینم. ‫نسبت به این قضیه خوش‌بینم.
‫اره، منظورم... ‫منظورم خوش‌بین بود.
‫ایده مزخرفیه.
‫نه مزخرف نیست.
‫شاید باشه.. ‫نه نیست.
‫دوسش دارم.
‫ـواقعا؟ ‫ـ آره. ام..
‫- آره.
‫- امم
‫, مریاما.
‫مریاما، پرستار مامنم، ‫هنوز همونحاست.
‫- این مثبته؟ ‫-خب. اون نگرفته.
‫کرونا هنوز اون رو نکشته.
‫قبلا بهشون نگفتیم که کرونا گرفته بود.
‫اه، لعنتی! اوه، اره. ‫خیلی بدجور کرونا گرفته بود.
‫خیلی بد بود واقعا.
‫با اینحال هنوز نمرده.
‫این جنبه مثبت‌شه. ‫لعنتی!
‫دارم سعی میکنم..
‫باید خیلی بیشتر سعی کنیم...
‫این نظر تو بود... ‫چرا خودت فکر نمیکنی..
‫چرا ازدواج نکنیم؟
‫ـچی؟ ‫ـ میدونی، بیا...
‫بیا...
‫ازدواج کنیم..
‫داری ازم خواستگاری می‌کنی؟
‫اره.
‫-اره. دارم خواستگاری می‌کنم. ‫-صحیح.
‫و خواستگاریت اینه که،
‫«بیا ازدواج کنیم؟
‫««بیا ازدواج کنیم؟»
‫خیلی شاعرانه نیست، ‫حق با توئه.
‫ازم می‌خوای یه چیز مثبت بگم؟
‫ها... ‫- نه.
‫نه.
‫اه. ‫- نه.
‫البته که نه. نه.
‫شاید یکمی. ‫واقعا نمی‌دونم.
‫ببین، یعنی..
‫ما مشکلات زیادی داشتیم، خب.
‫و ما اینجاییم. من و تو!
‫هنوز با همیم.
‫این خیلی... میخوام بگم که,
‫عاشقانه‌ترین چیزیه که کسی بهم گفته.
‫تو ترانه‌ای، چیزی این رو شنیدی؟
‫ببین، خیلی وقته که بهش فکر می‌کنم. خیلی.
‫فکر می‌کنم...
‫نمی‌دونم چظوری اما یجوری..
‫ـاحتمالا عاشقتم. ‫ـاحتمالا عاشقمی؟
‫عاشقتم. ‫من عاشق تو‌ام.
‫می‌دونم خیلی با عقل جور در نمیاد..چون
‫یجورایی ازت متنفر هم هستم...
‫وقت زیادی رو صرف نفرت ازت کردم..
‫اما دیگه ازت متنفر نیستم.
‫فکر کنم این شانس ماست که یجوری به اینجا برسیم
‫جایی که عشق فراتر از نفرت وجود داره.
‫عشق فراتر از نفرت وجود داره،
‫آدم‌های زیادی به اینجا نمی‌رسن.
‫اتفاق عجیبیه.
‫خاصه.
‫کمیابه.
‫و واقعا زیباست.
‫خب پس، ‫فکر می‌کنم ما احتمالا باید..
‫ازدواج کنیم..
‫دارم فکر میکنم که...
‫خب، داشتم به وضعیت روحی الانم ‫فکر میکردم.
‫الان، میدونی...
‫برای اینکه خیلی عصبانی‌ام،
‫پر از نفرتم ...
‫نه، به خاطر زمانبندیشه..
‫نه، کاملا درک میکنم..
‫- اما اگه بخوایم اینکار رو بکنیم... ‫- نگرانش نباش..
‫باید همه چیز رو فراموش کنیم...
‫اگه بخوایم ازدواج کنیم..
‫ما باید...
‫با صداقت تمام و کمال
‫اینکار رو بکنیم.
‫البته.
‫منظورت چیه؟
‫خب.
‫کار من بود.
‫قارچ ها..
‫من اون قارج‌ها رو چیدم و فکر کردم که...
‫میدونم که من چیدمشون و ... و...
‫میدونستم دارم چیکار میکنم و میخواستم ‫بهت آسیب بزنم.
‫و بعد باهات موندم برای اینکه مسموم شده بودی.
‫و بعدش آرتور بدنیا اومد.
‫میدونی، ‫بعدش فقط تو این رابطه...
‫گیر کردیم.
‫میدونم
‫چی؟
‫میدونم
‫میدونستی که من قارچ‌ها رو چیدم؟
‫نه.
‫میدونم که فکر میکنی که قارچ‌ها رو چیدی،
‫اما تو قارچ‌ها رو نچیدی...
‫من چیدم..
‫خیلی رو مخم بودی،
‫منم قارچ‌ها رو دیدم و فکر کردم که...
‫«اوه، چی میشه اگه
‫«اینا رو بریزم تو غذاش..
‫«و دست و پا زدنش رو ببینم...»
‫بقیه‌ش رو خودت میدونی،
‫انا تو خوردیشون.
‫آره، فراموش کردم که چیدمشون.
‫آهان.
‫- میخواستی مسمومم کنی؟ ‫ـ آره.
‫تو هم میخواستی من رو مسمومم کنی.
‫نه، من فقط درباره مسموم کردنت رویاپردازی میکردم.
‫فرق میکنه؟
‫تفاوتش تو مسموم کردنه!
‫من بودم که مسموم شدم.
‫بیا بهش نگیم مسمومیت. باشه؟
‫منظورم اینه که نمیکشدت که.
‫فقط حسابی مریضت میکنه.. ‫یکمی...
‫پس میخواستی بهم آسیب بزنی؟ ‫ میخواستی حسابی بهم آسیب بزنی؟
‫- آره.
‫چرا؟
‫خودت چی فکر میکنی؟
‫هر روز تظاهر میکنی که ‫«من چه آدم خوبی‌ام»
‫«ببینید عجب آدم مهربونی‌ام»
‫«ببینید برای همنوعانم چه کارها که نمیکنم»
‫اما رفتارت با من افتضاحه.
‫تو هم رفتارت با من همینطوره.
‫من هرگز تحقیرت نکردم.
‫بعضی وقت‌ها ازت بدم میاد، ‫اما هیچوقت تحقیرت نکردم.
‫منصفانه نیست.
‫چی منصفانه‌ست؟
‫خودت گفتی صادق باشیم.
‫همیشه از بالا به پایین به من نگاه کردی.
‫تو آدم خوبی نیستی.
‫فقط میخوای نشون بدی که آدم خوبی هستی.
‫ببین، دلیل در تمام این سال‌ها
‫فکر میکردی که من رو مسموم کردی..
‫به خاطر که ‫واقعا میتونی اینکار و بدتر از این رو
‫با من بکنی.
‫حداقلش من وقتی که عوضی بازی در میارم ‫خودم میدونم. اما تو...
‫تو یه آدم عوضی حال به هم زنی که..
‫بوی گند خودت رو هم حس نمیکنی!
‫ببین.. خب...
‫فکر کنم یکم زیاده‌روی کردم...
‫اما چیزی که نباید یادمون بره اینه که...
‫این یه خواستگاری بود.
‫خب؟
‫نیتان رو یادتونه؟
‫شیرینی پارک جنگلی. نیتان عجیب غریب.
‫خب، نیتان تو کارش تو متقاعد کردن مردم
‫حیلی خوبه، ‫پس این شیرینیا..
‫و الان داره مردمی که هنوز
‫نوبتشون نشده رو
‫واکسینه میکنه.
‫کاری میکنه اینه که ‫میبردتون تو مراکز واکسیناسیون و
‫درست قبل از تعطیل شدن،
‫درخواست میکنه که..
‫به جای اینکه واکسن‌های باقیمونده رو
‫بریزن تو سطل آشغال،
‫بدنشون به شما.
‫همیشه خیلی سفت و سخت بهش میگن «نه»
‫و به هر حال..
‫اون تنها آدمی نیست که اینکار رو میکنه..
‫خیلیا اونجان و ..
‫سعی میکنن قبل از نوبت واکسن بزنن.
‫اما نیتان یه ترفندی داره.
‫اون میدونه که یه دقیقه قبل به تعطیل کردن مونده
‫و تعدادی واکسن باقی مونده...
‫منظورم اینه که، ‫چه متخصصی...
‫واکسن‌ها رو میندازه تو سطل آشغال.
‫اون‌ها میان بیرون و واکسن‌ها رو پخش میکنن.
‫اما وقتی میان بیرون و میبینن..
‫ده‌ نفر منتظر نشستن برای دو تا واکسن،
‫احتمالا یه سوالی از
‫آدم‌های تو صف میپرسن.
‫«کدومتون با افراد آسیب‌پذیر سروکار داربد؟»
‫یه ثانیه میگذره
‫و هیچکس حرفی نمیزنه
‫برای اینکه هیچکدوم از این عوضی‌ها
‫با آدمای آسیب پذیر کاری ندارن. دارن؟
‫یعنی اینکه، یه متخصص واقعی همه واکسن‌ها رو ‫میبره یه جای دیگه.
‫و یه ثانیه دیگه میگذره و یه چیزی تو دهنشون ‫جرقه میزنه...
‫سومین ثانیه میگذره،
‫اون‌هایی که باهوشتر و قطعا..
‫ذات کثیف‌تری دارند
‫فکر میکنند که خودشون تنها کسانی هستند که ‫برای واکسینه شدن
‫دروغ میگن.
‫ببین، به چهارمین ثانیه که میرسه،
‫همه دست‌ها میره بالا،
‫«من شغل خطرناکی دارم»
‫«نه، من شغل خطرناکی دارم»
‫بگذریم، این کاریه که نیتان میکنه.
‫اون بهتون میگه اینکار رو بکنید.
‫«وقتی این سوال رو ازتون میپرسن،
‫«دستت رو میاری بالا،
‫«و دروغ میگی،
‫«میری تو ساختمون
‫«و چیزی که براش اومدی رو میگیری.»
‫غیر قانونی نیست،
‫اما خیلی کار کثیفیه. و...
‫ببین، وقتی فهمیدم داره با نیتان
‫حرف میزنه..
‫اوضاع بین ما بعد از
‫اعترافمون درباره قارچ‌ها خیلی خوب نبوده.
‫کل ماه گذشته...
‫کارش، خب، کارش...
‫ساعت ببیشتری رو سر کار میمونه..
‫و من همیشه بهش میگم...
‫«باید حقوق بگیری، مگه خیریه‌ست؟»
‫خیلی مسخرس، برای اینکه خیریه‌ست.
‫معمولا تا ساعت...
‫هفت، هشت، نه شب، هر وقت.
‫اما، ‫ساعت پنج که میشه،
‫بوم، ارتباط تصویری رو قطع میکنه.
‫احتمالا وسط یه جلسه‌ست.
‫بوم، ارتباط تصویری رو قطع میکنه.
‫وسط جمله‌ش یهو ارتباط رو قطع میکنه،
‫جواب خواهرش رو نمیده.
‫وقتی ازش میپرسم چرا، ‫میگه:
‫«قصد ندارم بقیه عمرم رو
‫«برای بقیه هدر بدم»
‫حتی دیگه با من هم دعوا نمیکنه.
‫فقط از اتاق میره بیرون.
‫تنها کسی که ...
‫براش وقت میزاره آرتی کوچولوئه.
‫حتی اونموقع هم،
‫بعضی وقت‌ها میبینمش که داره به آرتی نگاه میکنه
‫وقتی داره باهاش بازی میکنه... ‫داره فکر میکنه که...
‫«همه اون سال‌ها...» میدونی.
‫میری بالا رفیق؟
‫کارهای مسخره‌ای با من میکنه،
‫و نابود شدن شرکت‌م.
‫قبلا فکر میکردم که، ‫وقتی شغلت رو از دست میدی،
‫با قدرت بشتر برمیگردی.
‫میخوری زمین، دوباره بلند میشی.. ‫میدونی...
‫اما به نظر میاد من نمیتونم بلند شم.. ‫میدونید منظورم چیه؟
‫ناخون‌هام رو میجوم..
‫دائما میوه ها رو بصورت آنلاین سفارش میدم.
‫دیروز توی وان گریه کردم.
‫داخل وان.
‫یعنی، من هیچوقت گریه نمیکنم، ‫اما داخل وان؟
‫حال به هم زنه. خب...
‫میشه گفت که من...
‫الان حسابی درب و داغونم..
‫اون رفته به یاد قدیم، میدونی، ‫با نیتان....
‫و من فکر میکنم
‫«خودم رو مشغول میکنم تا بهش فکر نکنم.»
‫پس برای امشب دارم «کاتسو کاری بادمجون» درست میکنم
‫همه موادش رو خریدم.
‫همشون رو از همون سوپرمارکت همیشگی خریدم.
‫فکر نکنم بعد از
‫اولین قرنطینه رفته باشم اونجا.
‫حسابی تغییر کرده..
‫میدونید، ضدعفونی کننده ها، ماسک..
‫آخرین باری که اونجا بودم ‫هیچی باقی نمونده بود.
‫مثل سوپرمارکت‌ها تو فیلم‌های آخرالزمانی بود.
‫اما حالا، پر از جنس بود.
‫همه چیز خیلی شگفت انگیزه.
‫مشتری‌ها میان تو..
‫انگار براشون هیچ اهمیتی نداره..
‫و یه نفر بود که... خب...
‫خدایا، این مردیکه...
‫حدود ۳۰ ساله...
‫با لباس ورزشی و ایرفون تو گوشش...
‫با سبد خرید و بدون ماسک.. هیچی..
‫اطراف رو نگاه میکنم و هیچکس جلوش رو نمیگیره..
‫من... ‫این مرد...
‫به تخمش هم نیست.. ‫خب..
‫خب، بگذریم.. ‫تو بخش نون هاست..
‫خب، وایساده جلوی
‫همه نون‌ها
‫و یه خانومی همین پایینتره،
‫لباس فرم پوشیده و داره
‫نان‌های پیتا رو میچینه،
‫این مرده دقیقا کنارش وایستاده..
‫و من دارم نگاش میکنم، ‫و میگم:
‫«رفیق خیلی بهش نزدیکی»
‫«چه مرگته؟»
‫«واقعا نمیفهمی؟»
‫برای اینکه زنه که حق انتخابی نداره،
‫باید اونجا باشه، کارشه..
‫مرده همینطوری...
‫تصمیم میگیره که « من نون گردویی میخوام»
‫یعنی اینکه، باید نون رو برداره، مگه نه؟
‫اگه این رو نخره احتمالا میمیره..
‫خب. اینکار رو میکنه.. خم میشه. اینطوری خم میشه...
‫اینطوری...
‫لعنتی ‫اینطوری، نزدیک به زنه..
‫زنه درست همینجاس..
‫«خدای من این دیگه چیه؟» ‫«این دیگه چیه؟»
‫زنه میتونه این مردیکه حس کنه.
‫تو زمانهای عادی هم این رفتار درست نیست، ‫خب.
‫منظورم اینه که، ‫رعایت فاصله مناسب،
‫اما اینروزها، بدون ماسک، ‫یعنی....
‫لعنتی بهش. و این مردک ..
‫میگه «همم» و..
‫دستش رو میکنه تو.. ‫زنه دقیقا همینجاس..
‫یه نون گردویی برمیداره،
‫فشارش میده و... ‫«خوب نیست»
‫میزارتش سر جاش، ‫و یکی دیگه برمیداره.
‫زنه همینجا داره نفس میکشه.. ‫میاردش بیرون...
‫«اوه خودشه، به به»
‫و میره. ‫و من مثل...
‫من از عصبانیت دارم میترکم...
‫حسابی عصبی‌ام که
‫که میبینم روبروی زنه وایسادم...
‫برای اینکه باید یه چیزی به این خانوم بگم.
‫و خودشه.
‫همون زنیه که سرش داد زدم. ‫همون زنی که تحقیرش کردم.
‫ماسک رو صورتشه، ‫اما میتونم بگم که خودشه.
‫و اونم من رو میشناسه، خب..
‫فقط میگه که: ‫«میتونم کمکتون کنم آقا؟»
‫من ربونم بند اومده...
‫تا اینکه...
‫متاسفم...
‫- واقعا متاسفم...
‫میگه: ‫«برای چی متاسفید آقا؟»
‫نمیتونم بگم چرا....
‫نمیتونم بگم... ‫میتونم؟
‫بجاش میگم: ‫«ممنونم..
‫«به خاطر همه چیز.
‫«برای همه کارهایی که میکنی، ‫تا ما راحت باشیم.
‫«برای اینکه خطر میکنی، ‫و برای کسی که هستی.»
‫میگه: «من چی‌ام آقا؟»
‫من میگم:
‫«شما قهرمانید. ‫«شما یه قهرمانید.»
‫میگه: ‫«من فقط کسی‌ام که
‫«به این کار نیاز داره، آقا»
‫در این لحظه میخوام گریه کنم، خب.
‫منظورم گریه واقعی نیست. اما در درون.
‫میخوام یه کاری برای این زن بکنم، ‫میگم:
‫«بهتر میشه»
‫میگه: ‫«چی بهتر میشه؟»
‫و من میگم: «دنیا»
‫«آدمایی مثل تو، ‫قدرتون رو خواهند دونست..
‫«دیگه مثل قبل نمیشه،
‫«ارزشگذاری چیزای اشتباه،
‫مثل مدیرا، مجلات، برند‌ها،
‫«آدم‌هایی که کارشون بی اهمیته.»
‫میگه: ‫«منظورت آدم‌هایی مثل خودته؟»
‫- آره. اره. آدم‌هایی مثل من.
‫«تغییر میکنه»
‫«ما یادمون میمونه»
‫میگه: ‫«نه یادتون نمیمونه، فراموش میکنید»'.
‫«و دنیا جای بهتری نمیشه»
‫چیزی نمیگم جون....
‫فکر میکنم شاید حق با اونه.
‫میدونم که حق با اونه.
‫میگه: «کمک دیگه‌ای از دستم بر میاد آقا؟»
‫میخوام چیزی بگم که اهمیت داشته باشه.
‫میخوام تنها چیزی که تو زندگیم اهمیت داره رو بگم.
‫و میخوام به اون بگم. همین الان،
‫اما تنها چیزی که تو زندگیم اهمیت داره رفته.
‫خب فقط سرم رو تکون میدم، ‫میدونید منظورم چیه.
‫و اون میره نان‌های پیتا رو بچینه و
‫زندگی ماها رو به خاطر
‫یه جقوق بخور و نمیر نجات بده.
‫و...
‫من آدم مزخرفی نیستم.
‫میدونم فقط عکس‌العمل نشون دادم
‫ـوقتی که اون حرف رو زدن ‫ـ همیشه.
‫من همیشه آدم مزخرفی نیستم.
‫اما بعضی وقت‌ها هستم.
‫تو هم آدم خوبی نیستی.
‫خب، بیشتر وقت‌ها.
‫خیلی زیاد، واقعا..
‫اما بعضی وقت‌ها خوبی.
‫خیلی ممنون، فکر کنم..
‫من... من باید...
‫خیلی وقته که بهش فکر می‌کنم
‫و باید...
‫مردم مثل... ‫«وقتی برگردیم به حالت عادی»
‫«وقتی همه چیز به حالت عادی برگرده»
‫«بزودی همه چیزدرست میشه»
‫من نمیخوام به حالت عادی برگردم واقعا نمیخوام.
‫منظورم اینه که، ‫چیه قبلا خیلی خوب بوده؟
‫ما به خون هم تشنه بودیم. ‫ما...
‫همه به خون هم تشنه بودند...
‫به خاطر چیزهای بی اهمیت..
‫و من باید ..
‫یه تغییر بزرگی بکنم.
‫میفهمی؟
‫- آره.
‫اره. فکر کنم میفهمم.
‫یه زندگی جدید میخوام.
‫نمیتونم به زندگی قبلی برگردم. ‫واقعا نمیتونم.
‫و برای این تغییر، ‫لازمه که یه تصمیم...
‫نه، نه، نه، اشکالی نداره. ‫اصلا اشکالی نداره.
‫کاملا درک میکنم. 100%.
‫- داری گریه میکنی؟ ‫- من گریه نمیکنم.
‫من گریه نمیکنم. باشه!
‫-داری گریه میکنی. چرا داری... ‫-نه. گریه نمیکنم.
‫خودت چی فکر میکنی؟ ‫درسته! من نا امیدم!
‫معلومه که دارم گریه میکنم.
‫این زندگی ما،
‫برای من بی‌معنی نیست. خب؟
‫میفهمم، واقعا میفهمم.
‫شاید این بهترین تصمیمی باشه که گرفتیم
‫و شاید سالها قبل باید اینکار رو میکردیم. ‫اما من...
‫آدم بی‌احساسی و
‫پوست‌کلفتی نیستم، ‫هستم؟
‫چرا ژاکت آرتور رو پوشیدی؟
‫لعنتی
‫ببین، بیا...
‫بیا جدا بشیم. ‫خیلی‌خب، بیا جدا بشیم.
‫اما واقعا قلبم رو میشکنه.
‫و میخوام گریه کنم.
‫و تو باید نگاه کنی.
‫ما جدا نمیشیم.
‫چی؟
‫ما جدا نمیشیم.
‫چرا فکر میکنی میخوایم جدا بشیم؟
‫خودت گفتی که...
‫من نگفتم که میخوایم جدا بشیم.
‫پس چی گفتی؟
‫گفتم، ‫«ازدواج نکنیم» من...
‫- نه. نگفتی.. ‫-من فقط همین رو گفتم.
‫من گفتم، ‫«ازدواج نکنیم»
‫- نه. این رو نگفتی..
‫از «ازدواج» حرفی نزدی.
‫اصلا کلمه «ازدواج» به زبونت نیومد.
‫واقعا؟
‫-منظورم این بود. ‫-منظورت این بود؟
‫منظورم این بود که ازدواج...
‫منظورم این بود که بیا ازدواج نکنیم...
‫منظورم این نبود که با هم نباشیم.
‫گفتم، ‫«ازدواج نکنیم»
‫واقعا چی فکر کردی؟
‫به چی فکر کردی تو؟
‫سریال «بریجرتون» رو دیدی یا چی... من فقط...
‫من میگم... میگم، ‫«بیا با هم باشیم»
‫باشه. اما مثل آدم!
‫اگه میتونیم.
‫همه از دست همدیگه عصبانی‌اند،
‫اما همه‌مون مثل همدیکه‌ایم.
‫لباس‌های مشابه میپوشیم.
‫مثل همدیگه غذا میخوریم.
‫موسیقی مشابه گوش میدیم
‫از یه نوشیدنی میخوریم،
‫یه برنامه تلویزیونی رو نکاه میکنیم.
‫همه همه آدم‌ها
‫انگار که دارن با عصبانیت
‫به سمت همدیگه میرَن. و فریاد میزنند،
‫«از من دورشو» ‫و من...
‫من دیگه نمیتونم اینطوری زندگی کنم.
‫نمیتونم، نه بعد از همهٔ این قضایا.
‫هی رفیق. ‫چطوری؟ حالت خوبه؟
‫پسر‌کوچولوی نازنینم. ‫ میخوای بازی کنی؟
‫تا ده دقیقه دیگه ‫شام رو حاضر میکنم. باشه؟
‫کاتسو‌کاری بادمجون، ‫همونطوری کمه دوست داری.
‫یه سس ماریناد هم تو اینترنت پیدا کردم.
‫من بادمجون دوست ندارم.
‫ـچی؟ ‫ـچی؟
‫من بادمجون دوست ندارم.
‫عالیه. عالیه.
‫همین الان میریزمش تو سطل آشغال.
‫اه!
‫لعنتی
‫خدافظ بادمجون.
‫سلام به چیپس و ماهی.
‫یه طوطی مُرده تو حیاطـه.
‫ـطوطی مُرده؟ ‫ـ آره.
‫ـ تو حیاط ما؟ ‫ـ آره.
‫مطمئنی که طوطیـه؟
‫فکر نکنم این اطراف طوطی باشه.
‫ـمیتونم بیارمش داخل؟ ‫- نه، نه، نه.
‫شاید بهتر باشه همون بیرون بمونه. خب؟
‫ـتجزیه شدنش رو نگاه میکنم. ‫-اره
‫یا میتونی بندازیش تو بوته‌ها،
‫تا روباه ها بخورنش.
‫ـاینم خوبه. ‫ام
‫-شما دو تا خوبید؟ ‫-اره
‫- آره. اره ما خوبیم.
‫ـ آره. ‫- ما واقعا خوبیم.
‫هی.
‫چرا نمیری بیرون بازی کنی؟
‫فقط چند دقیقه. باشه؟
‫من ازت متنفر نیستم.
‫حرف خیلی وحشتناکیه ..
‫من واکسن نزدم.
‫-وایسا. چی؟ ‫- نه.
‫خب. چطور... باشه. باشه
‫به‌خاطر اون نگاه احمقانه و عاقل اندر صفیهِ تو.
‫از وقتی فهمیدی همینطوری نگاه میکنی. میخوام بگم که.
‫تو کی هستی که منو قضاوت کنی؟
‫تو!
‫پیشِ نیتان بودم و میخواستم که...
‫یکی اومد و گفت،
‫«کسی اینجا هست که با افراد آسیب‌پذیر ‫سر و کار داشته باشه؟» و...
‫نگاه احمقانه تو اومد جلو چشمام
‫و من از اونجا زدم بیرون.
‫اومدم بیرون چون نگران بودم
‫که تو چی دربارم فکر میکنی.
‫به‌خاطر من؟
‫احساس من نسبت به تو،..
‫خیلی عجیبه.
‫آزاردهنده و رنج‌آوره
‫و بعضی وقتا خیلی ناراحت کننده‌ست.
‫اما یه جور عشقه.
‫داری میگی که عاشقمی؟
‫نه، دارم میگم یه جورایی عاشقتم.
‫و میخوام بدونم که کافیه؟
‫میای بریم جنازهٔ طوطی رو ببینیم؟
‫- آره.
‫آره، فکر کنم میام.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.