..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫بریم که شروع کنیم!
‫خوکای کثیف!
‫برو، برو، برو
‫از اینجا گم‌شید
‫- خوک کثیف ‫- آشغال
‫آشغال
‫محکم‌تر بزنش
‫برگرد خونه‌ات
‫کد ۱۰-۳۱، تکرار می‌کنم، کد ۱۰-۳۱
‫واحد ۴۰۳ توی راهیم
‫مرکز، مورد مشاهده شد.
‫مرکز، فرد مورد نظر مشاهده شد.
‫در حال فراره. گیرش انداختیم.
‫ایست!
‫تکون نخور!
‫رئیس خوب
‫ترازوی بلانکو ‫(کارخانه‌ی ترازو‌سازی)
‫واسه جشن گرفتن دلایل زیادی داریم.
‫به‌لطف همه‌ی شما امسال هم دوباره رشد کردیم.
‫به‌لطف گروه بازاریابی‌امون،
‫بچه‌های گروه تحقیق‌و‌توسعه، اما بدون توانایی
‫بچه‌های خط تولید
‫که تعهد کاری رو دوباره معنا کردن، ما اینجایی که هستیم قرار نداشتیم.
میرایِس!
‫ممنونم از تو
‫در واقع از تو ممنونم که اونجا
‫ سکان کشتی رو دست‌ات گرفته بودی.
‫ما باید جشن بگیریم، ‫اما بدون اینکه بی‌خیال کارمون بشیم،
‫چون به‌لطف شما
‫امروز ما به فینال جایزه‌‌ای که قراره استانداری اهدا کنه راه پیدا کردیم
‫اون هم به‌خاطر کسب‌و‌کار ممتاز
‫«ممتاز»
‫از آوای این کلمه لذت نمی‌برید؟
‫سه کاندید وجود دارن. سه کاندید.
‫و «ترازوی بلانکو» یکی از اوناست.
‫و در روزهای آینده بازدیدی از سوی کمیته‌ی ویژه‌ی این جایزه خواهیم داشت.
‫هر لحظه ممکنه سروکله‌اشون پیدا بشه
‫پس ما باید گوش‌به‌زنگ باشیم.
‫از شما سوالاتی رو خواهند پرسید
‫«ببخشید، کار کردن توی ترازوی بلانکو چه حسی داره؟»
‫و شما هم به اونا حقیقت رو می‌گید:«شگفت‌انگیزه.»
‫و آقای بلانکو
‫واسه ما مثل پدر می‌مونه، ما اونو می‌پرستیم.
‫خب، همه‌اتون می‌دونید که من و همسرم بچه‌ای نداریم
‫و نیازی هم نداریم
‫چون شماها بچه‌های ما هستید.
‫اگه شما مشکلی ندارید، پس من هم مشکلی ندارم.
‫- جلوی بچه‌ها نه! ‫- لعنتی!
‫و درست مثل این می‌مونه
‫با بچه‌ها، خب...
‫بعضی وقتا علاقه‌مندی‌هایی دارید.
‫یا ممکنه یه‌نفر دیگه باشه که
‫کمتر بخواد، اما نیازش بیشتر باشه.
‫تو می‌خوای به من بگی چه‌کار کنم؟
‫و گاهی مجبورید
‫تصمیمات سختی بگیرید، اون هم برای خیر و صلاح خانواده. درسته؟
‫بابایی!
‫یه‌بار دیگه بگو. بذار صداتو بشنون!
‫- بشین. ‫- خوزه، داری چه‌کار می‌کنی؟
‫بهشون بگو. اگه تخم داری بگو. بگو که من رو اخراج کردی.
‫به این آقای محترم گوش بدید. می‌خواد یه چیزی بهتون بگه.
‫- خوزه، بچه‌هاتو از اینجا ببر بیرون. ‫- روبیو، بذار بشنون.
‫من می‌خوام که خودت بهشون بگی.
‫اگه قراره اخراجم کنی، جلوی اونا بهم بگو.
‫خوزه، اونا نمی‌تونن اینجا باشن.
‫آره که می‌تونن. اگه اونا می‌تونن توی این خیابونای لعنتی آواره بشن
‫- می‌تونن اینجا هم باشن. ‫- خوزه.
‫با اون چندرغاز پول بازخریدی که تو قراره بهم بدی!
‫من واقعاً درکت می‌کنم.
‫من باید دو خانوار رو سرپرستی کنم. می‌دونی که
‫مجبورم خونه‌ی خودم رو ترک کنم (جدا شدن از همسر). لعنت!
‫ و من اونا رو از دست می‌دم.
‫من اونا رو از دست می‌دم.
‫- اونا رو ببر بیرون و بعدش با هم حرف می‌زنیم. ‫- پس من می‌خوام خودت بهشون بگی.
‫پس وقتی که بهم بگن چرا نمی تونن برن شنا کنن، منم بهشون می‌گم
‫اون حروم‌زاده‌ای که کراوات بسته بود و آدم خوبی به‌نظر می‌رسید
‫و خیلی نگران شما دو تا بود رو یادتونه؟ ‫خب، این غلط رو اون کرده که شما الان نمی‌تونید برید شنا.
‫این غلط رو اون کرده که الان شما نمی‌تونید هیچ‌کاری انجام بدید.
‫خداحافظی‌ها
‫خداحافظی‌ها واقعاً سختن. هیچ‌کس دوست نداره مجبور به رفتن بشه.
‫تو این کارخونه، این جداشدن‌ها حتی سخت‌تر هم هستند
‫چون روابطی که ما اینجا برقرار می‌کنیم فراتر از
‫اون چیزیه که توی قراردادها می‌نویسن.
‫اونایی از شما که پدر من رو می‌شناختید
‫می‌دونید که اون آدم عادلی بود، به‌همین خاطر بود که ترازو می‌ساخت
‫اون می‌گفت:«ما باید مراقب باشیم انصاف برقرار بشه.» الان دارم به حرف‌اش می‌رسم.
‫« جامعه‌ای که ترازوی بیشتری درست کنه، این جامعه عدالت بیشتری داره.»
‫و چقدر درست می‌گفت.
‫و پدر تو هم درست با پدر من شروع کرد، درسته میرایِس؟‌
‫اونا برادر بودن.
‫خب، من شور اون واسه کار،
‫عشق اون به ترازو و شورمندی‌اش به وفاداری و اخلاص رو به ارث بردم.
‫چون همون‌ط‌ور که خودتون هم می‌دونی وفاداری توی این کارخونه خیلی مهمه.
‫خیلی مهم.
‫اما خداحافظی کردن و جدا شدن هم مهمه چون
‫این هم بخشی از فرآیند زندگیه.
‫و امروز پایانِ
‫یک چرخه‌ی مهم برای بعضی از شماهاست.
‫و ما اینجا جمع شدیم تا با اونایی که
‫دارن رها می‌شن خداحافظی کنیم؛
‫اونایی که به یک مکان‌ دیگه و مواجهه با چالش‌های جدیدتر نقل مکان می‌کنن.
‫اونا دیگه کرم نیستن
‫و الان پروانه شدن.
‫خیلی خب.
‫لطفاً منظور من رو بد برداشت نکنید. از روی گرمی و صمیمیت گفتم.
‫حالا و در اینجا ما انبوهی از عشق رو نثار شما می‌کنیم.
‫ما در ترازوی بلانکو، به شما هر اون چیزی که می‌دونستیم رو یاد دادیم، که خودش بسیار مهمه.
‫ و در این راه دریغ هم نکردیم.
‫و حالا، اینِس، لطفاً.
‫مرسی.
‫الان ما می‌خواهیم...
‫به شما هدیه‌ی کوچیکی رو اهدا کنیم.
‫پس به هر جایی که پرواز کردید...
‫همیشه ما رو نزدیک قلب‌هاتون نگه خواهید داشت. ویکتوریا، بیا اینجا.
‫بذار ببینم اگه بتونم
‫بدون اینکه با سوزن‌اش زخمی‌ات کنم، انجامش بدم.
‫آهان. اونجا.
‫آروم باش.
‫ویکی، آروم باش.
‫دوستت دارم.
‫ما توی این کارخونه پیوندهای قدرتمندی رو تشکیل دادیم.
‫من هم احساساتی شدم.
‫یک‌شنبه
‫ترازوی بلانکو، یک خانواده‌‌ی بزرگ
‫داری به چی فکر می‌کنی؟
‫هیچی.
‫یه چیزی فکر نکردن غیرممکنه.
‫داره چه‌کار می‌کنه؟
‫داره فیلتر آب رو تعمیر می‌کنه.
‫توی روز تعطیل(یکشنیه)؟
‫یه چیزی بود که باید بهت می‌گفتم.
‫چیز مهمی بود.
‫اما یادم نمیاد.
‫پس نباید این‌قدرها هم مهم بوده باشه.
‫خانم.
‫الان کار می‌کنه؟
‫نتونستم مخزن آب رو چک کنم. وقت نداشتم، رئیس.
‫مرسی. نگران نباش. برو خونه.
‫رئیس، شما همیشه می‌گید که مشکلات ما
‫مشکلات شما هم هست. و اینکه اگه چیزی روی ما تأثیر بذاره
‫روی شما هم تأثیر می‌ذاره. ‫- آره.
‫مشکل چیه؟
‫پسرم درگیر یه دعوا شده و
‫همه‌ی دیشب رو توی اداره‌ی پلیس بوده.
‫همون درگیری پارک که توی روزنامه‌ها هم اشاره کردن؟
‫کار اونا نبوده.
‫عرب‌ها اونا رو تحریک کردن. روزنامه‌ها این قسمت رو ننوشتن.
‫اوه، خدا!
‫اون بچه‌ی خوبیه. خودتون از وقتی کوچیک بوده می‌شناسیدش.
‫شما توی مراسم غسل تعمیدش هم شرکت کردید، یادتونه؟
‫کار اون دوستاش بوده که باهاشون می‌گرده.
‫چی بگم والا!
‫فامیلی اون نماینده چی بود؟
‫همون که زن‌اش میاد ازت خرید می‌کنه.
‫- د لا اسینا؟ ‫- د لا انسیا.
‫دادگاه
‫رئیس، شما باهاش صحبت کن. اون به شما احترام می‌ذاره.
‫قبوله؟
‫ما یه قول مردونه به هم دادیم.
‫این یه رازه. نمی‌تونی به کسی بگی.
‫ازش خواستم دوشنبه بره جلوی مغازه‌ی زنم.
‫رئیس، یکی طلب شما!
‫دوشنبه
‫رئیس!
‫این چیه؟
‫محلیه. یه «سسک نیزار»ه
‫لونه‌اش باید همین دور و برا باشه.
‫توی این چند روزه داره میاد این دور و برا
بعضی وقتا یه‌ذره شربت بهش می‌دم.
‫تراز ترازو انگار به‌هم خورده.
‫بده یکی بیاد درستش کنه، لطفاً!
‫نباید این شکلی بمونه.
‫صبح همگی به‌خیر.
‫لطفاً تلفن نزن. داری مدام خطم رو مشغول می‌کنی.
‫- صبح‌ به‌خیر، اینِس. ‫- خوزه‌ست.
‫از صبح تا الان ده بار زنگ زده.
‫خوزه، کدوم خوزه؟
‫همونی که با بچه‌هاش اومده بود. ‫دیگه از کنترل خارج شده.
‫چی بهش بگم؟
‫بهش بگو آروم باشه. من باهاش تماس می‌گیرم.
‫- اون می‌خواد با بلانکو حرف بزنه. ‫- منم می‌خوام با پاپ حرف بزنم.
‫چقدر زشت!
‫چه کار زشتیه با بچه‌هات می‌کنی مرد!
‫خطری واسمون نداره. خودم حواس‌ام هست.
‫کدوم قسمت کار می‌کرد؟
‫حسابداری.
‫اجازه نده چیزی با خودش ببره.
‫هیچ خطری واسمون نداره.
‫ما مشکلات بدتری دارم.
‫میرایِس؟ دوباره؟
‫- دوباره گند زده. ‫- لعنت.
‫جدیه قضیه؟
‫پردازنده‌ی اشتباهی سفارش داده.
‫ددلاین رو از دست می‌دیم.
‫اونا کی‌ان؟
‫کارآموزای جدید!
‫اونایی که اونجان ترازوهای آزمایشگاهی (دقیق) هستند.
‫ترازوهای...
‫- بلندقده کارآموز کجاست؟ ‫- بازاریابی.
‫معرف‌های خوبی داره.
‫البته که حلش می‌کنیم. فقط آروم باشید.
‫الان با پردازنده‌ها چه‌کار کنم؟
‫برشون گردون.
‫نمی‌تونم روی ترازوها سوارشون کنم. من فقط ده‌تا آدم دارم که همه‌اشون اینجا وایسادن.
‫- مشکل چیه؟ ‫- ما داریم ددلاین رو از دست می‌دیم.
‫یه‌ذره بی‌دقتی صورت گرفته...
‫ما داریم ترازو می‌سازیم. نمی‌تونیم بی‌دقتی رو
‫قبول کنیم. زمان ارسال کیه؟
‫باید تا جمعه توی انبار گمرک باشه.
‫جمعه؟ ‫- نمی‌تونن شیفت اضافه بزنن؟
‫آدمای من دوست ندارن شیفت اضافه بزنن.
‫اونا آدمای تو نیستن. آدمای منن.
‫یا اینکه تو پول‌اشون رو می‌دی؟
‫ما این کار رو نمی‌کنیم.
‫چرا اتفاقاً. من بهت می‌گم که ما این کار رو می‌کنیم.
‫پنج‌شنبه رو می‌مونیم و جمعه صبح می‌زنیم بیرون.
‫تا موقع ناهار هم بار رو می‌رسونیم.
‫ما باید با هواپیما بفرستیمش.
‫هزینه‌اش بیشتر از چیزیه که انتظار داریم.
‫حساب‌کتابا رو بکنید. اگه دیدید نمی‌صرفه، به بخش فروش اطلاع بدید.
‫- میرایِس. یه لطفی کن... ‫- ببخشید.
‫مهمه.
‫هی؟ می‌شنوی چی می‌گم؟ ما باید با هم حرف بزنیم.
‫من تو رو چک نمی‌کنم.
‫امروز یه کامیون رو فرستاد به یه نمایشگاه توی فرانکفورت.
‫اون هم با محموله‌ی اشتباه. بچه‌های بخش الکترونیک
‫حتی دیگه باهاش حرف هم نمی‌زنن. انگار هر روز از این اتفاقا پیش میاد.
‫- کجا داری می‌ری مردک احمق؟ ‫- بفرما.
‫داری چه‌کار می‌کنی؟
‫مراقب باش داری کجا می‌ری. گندش بزنن.
‫امشب واسم یه میز رزرو کن. واسه دو نفر.
‫رستوران ال‌رانچو؟
‫آره توی ال‌رانچو.
‫می‌فهمی منظورم رو یا نه ؟
‫سالوا!
‫سلام عزیزم.
‫شب شام خونه نیستم. یه مشکلی با میرایِس پیش اومده.
‫باید باهاش حرف بزنم.
‫می‌شناسیش؟
‫بچه‌ی فورتوناس.
‫به باباش قول دادم کمکش کنم
‫و منم فکر کردم شاید
‫تو بتونی به‌عنوان پیک و واسه همچین خرده‌کاری‌هایی ازش استفاده کنی.
‫- من که جنسام رو با پیک نمی‌فرستم.
‫فقط سرش رو گرم کن که از دردسر دور باشه.
‫نمی‌تونی توی کارخونه نگهش داری؟
‫آره ...
‫اما بعد از بازدید کمیته این کار رو می‌کنم.
‫آدم باهوشی نیست.
‫آقای بلانکو خوش اومدید. حال‌اتون چطوره؟
‫خوبم.
‫- پسرتون چطوره؟ ‫- عالی.
‫خوبه.
‫- سلام، چی شده؟ ‫- حال‌ات چطوره؟
‫سلام.
‫- اوضاع‌ات در چه حاله؟ ‫- بهتر و بهتر. همه‌چی حل شد.
‫چی حل شد؟
‫ارسال بار امروز دیگه.
‫من گند زدم.
‫اما بالاخره حل شد.
‫محموله‌ی جدید توی راهه. وسط راه به هم می‌رسن.
‫ و محموله رو عوض می‌کنن. کار مشکلی نیست.
‫میرایِس...
‫میرایِس، چند وقته من و تو با هم
‫داریم ترازو درست می‌کنیم؟ ۲۰ سال؟
‫۲۲ سال.
‫واسه من تو اون کارمند ده سال اول نیستی.
‫بعد از ده سال
‫تو واسم یه چیز دیگه شدی؛ یه دوست، یه برادر
‫قضیه‌ی محموله و این چیزا
‫به یه‌ورم هم نیست.
‫این اتفاقا واسه همه می‌افته.
‫چیزی که من بهش اهمیت می‌دم تو هستی.
‫تو می‌گی حال‌ات خوبه اما خوب نیستی.
‫میرایِس، تو انگار...
‫انگار حال‌ات بده، غمگینی...
‫انگار ذهن‌ات یه‌جای دیگه‌ست. چی شده؟
‫خوبم.
‫مشکلی نیست.
‫باهام مثل یه رئیس رفتار نکن.
‫اگه مثل یه رئیس من رو ببینی، من هم اون‌وقت تو رو مثل یه کارمند می‌بینم.
‫مگه توی کارخونه‌ایم؟
‫واقعاً چیزی نشده.
‫یادت میاد اون زمان رو...
‫آره، وقتی باباهامون با هم می‌رفتن شکار.
‫عادت داشتن با هم شکار کنن. یادت میاد؟
‫اونا داشتن پسرعموی همینی که روی دیواره رو تعقیب می‌کردن.
‫و ما هم باهاشون رفتیم. انگار حدودای ۱۰ ساله و اینا بودیم.
‫توی راه برگشت، ما رو توی ماشین گذاشتن
‫و خودشون رفتن یه لبی تر کنن. یادته؟
‫و ما هم توی دردسر بزرگی افتادیم. چون من تفنگ رو قاپیدم.
‫تفنگ در رفت و نزدیک بود سگ بدبخت رو زخمی کنم.
‫خدا رو شکر که هدف‌گیری‌ام بده.
‫- یادت میاد؟ ‫- آره یادمه.
‫کی اون روز من رو از به‌گا رفتن نجات داد؟
‫بهم بگو کی؟ ‫کی؟
‫- من بودم. ‫- آره، تو.
‫تو برای نجات دادت من سرزنش و دعوای اونا رو به‌ جون خریدی.
‫بابات طوری کتک‌ات زد که یادت بمونه.
‫خب، الان هم مثل همون موقعه‌ست.
‫اما اینجا منم که می‌خوام تو رو کمک کنم.
‫خب بهم بگو چی شده؟
‫و بعدش ما براش راه‌حل پیدا می‌کنیم.
‫زنم.
‫زن‌ات؟ دعوا کردین؟
‫آره. و خب...
‫خب...
‫خب؟
‫می‌خواد بره.
‫اورورا؟ کجا؟
‫نمی‌دونم کجا. کلاً می خواد بره.
‫بره و دیگه برنگرده.
‫- مثل یه تیکه‌گوه ولم کرد و همه‌چیز رو به‌هم زد. ‫- چی داری می‌گی؟
‫نمی‌دونم چش شده. اما عجیب‌تر از همیشه داره رفتار می‌کنه.
‫هر وقت دل‌اش بخواد
‫میاد و می‌ره و خیلی کم با من حرف می‌زنه.
‫می‌گه یه‌ذره «هوا» نیاز داره. تو معنی این رو می‌فهمی؟ «هوا»؟
‫پیشنهاد دادم که بریم بیرون شهر. اما بهم می‌گه
‫منظورش این هوا نیست، یه نوع هوای دیگه رو نیاز داره.
‫کدوم هوای کوفتی!
‫چه گوهی باید بخورم؟ برم براش یه بطری اکسیژن بخرم؟
‫خیلی خب، آروم باش. همه‌چیز حل می‌شه.
‫نه، نمی‌شه. فقط بدتر می‌شه.
‫تعادل، میرایِس. تعادل خیلی مهمه.
‫ما داریم ترازو می‌سازیم. یه ذره از این تعادل حالی‌امون می‌شه.
‫پس بیا اثباتش کنیم.
‫یه بطری شراب برامون بیارید. یه دونه خوب‌اش رو.
‫میرایِس چطوره؟
‫عادی.
‫عادی، بد!
‫زن‌اش...
‫زن‌اش بهش گفته که به «هوا» نیاز داره.
‫- هوا؟ ‫- تو چطور این رو تفسیر می‌کنی؟
‫داره با یکی دیگه می‌پره.
‫هوا؟
‫سه‌شنبه
‫بلانکوی دزد
‫هوی! هوی!
‫بهت زنگ زدم. بهت گفتن؟
‫می‌بینی‌اش؟
‫باورنکردنیه!
‫بهش گفتم. آمم. گفتم که رئیس این کارا رو دوست نداره.
‫بلانکو، من بهت تلفن زدم.
‫از اونجا بندازش بیرون. هر جوری که می‌تونی.
‫- نمی‌تونم رئیس. ‫- چرا؟
‫اون زمین به کسی تعلق نداره. بودن اونجا غیرقانونی نیست.
‫اجازه‌ی ورود بهش نمی‌دم. اما نمی‌تونم هم مجبورش کنم اینجا رو ترک کنه.
‫من می‌خوام شغل‌ام رو پس بدی، بلانکو!
‫قبرم رو ببین! تو من رو کشتی!
‫- تو من رو کشتی بلانکو. ‫- بی‌خیال!
‫آره. تو این کار رو کردی. کجا داری می‌ری؟
‫تو ما رو کشتی!
‫تو ما رو کشتی! با این درد زندگی کن!
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫صبح به‌خیر. ‫- صبح به‌خیر.
‫- روبیو. ‫- شنیدم.
‫اون آدم نمی‌تونه اون بیرون باشه اون هم وقتی که کمیته می‌خواد بیاد.
‫- نمی تونیم جایزه رو ببریم. ‫- بذار باهاش حرف بزنم.
‫تو گفتی « اون با من». حالا ببین الان کجاست.
‫اون با یه‌سری بنر.
‫روی بنرا چی نوشته؟
‫همون چیزاییه که همیشه روی بنراست. چیز خوبی نیست.
‫ممکنه اگه پول بازخریدش رو اضافه کنیم...
‫خیلی خب، باهاش مذاکره کن.
‫- دو برابر بهش بده. ‫- خیلی خب.
‫از شرش خلاص شو. واقعاً برای چهره‌ی کارخونه‌امون خوب نیست.
‫- میرایِس رو دیدی؟ ‫- یه‌کم پیش رفتم پائین
‫اما پشت میزش نبود.
‫میرایِس وضعیت خوبی نداره.
اورورا!
‫حال‌ات چطوره؟
‫می‌تونی چشمام رو ببندی
‫و یه آلوبخارا توی یه دستم و یه هلو هم توی یه دست دیگه‌ام بذاری.
‫من می‌تونم از روی وزن‌اشون بهت بگم کدوم آلو و کدوم هلوئه.
‫و ترازوی مدل ۱۱۰۰ هم همین کار رو می‌کنه.
‫چون ۸۰۰تا سنسور عکس داره.
‫اندازه‌اش. فوق‌العاده‌ست.
‫هنوز اینجا نیومده، زندگی‌اتون رو متحول کنه.
‫واقعاً برام مهم نیست.
‫من کارم نظارت روی صندوق‌داراست...
‫درسته، البته.
‫شوهرم چیزی بهت گفته؟
‫چی باید می‌گفته؟
‫اون تو رو نفرستاده؟
‫نه، برعکس، حتی نمی‌دونه من اومدم اینجا.
‫لطفاً یهش چیزی نگو. من رو می‌کشه. خیلی حسوده.
‫نه، نه.
‫اون حال‌اش... خوب نیست.
‫حال‌اش به‌نظر خوب نمیاد.
‫نگران حال‌اشم.
‫به‌نظر تو چی؟ خوبه حال‌اش؟
‫زیاد نمی‌بینمش.
‫از سر کار دیر میاد. و ...
‫من هم صبح کله‌ی سحر می‌رم سر کار.
‫حقیقت اینه که ما الان
‫اوقات سختی رو داریم می‌گذرونیم.
‫اتفاقات زیادی این ماه افتاده.
‫کنترل‌های فنی،
‫مجبور شدیم عذر یه تعدادی رو بخوایم و همین باعث شده
‫رنج زیادی رو متحمل بشیم؛ به‌خصوص من...
‫و ما هم نمی‌تونیم بپذیریم که اون با نصف تمرکزش بخواد کار کنه...
‫شوهر من؟
‫و مشکلات بین یک زوج
‫طبیعیه. کیه که این مشکلات رو نداشته باشه؟ چیزی که فیلم‌ها بهمون می‌گن...
‫خب...
‫همه‌اش دروغه.
‫من هم مشکلاتی دارم.
‫به زنم زنگ بزن. بهت می‌گه. زنگ بزنیم بهش؟
‫نه.
‫واسه همینه هوای همدیگه رو داشتن خیلی مهمه
‫تو باید اونجا باشی.
‫اونم وقتی اوضاع بده، چون...
‫هستی؟
‫کجا هستم؟
‫اونجا، پشت...
‫شوهرت، که هواش رو داشته باشی.
‫ما الان توی اون لحظات خوب‌امون نیستیم.
‫فقط می‌تونم بگم...
‫شاید...
‫شاید...؟
‫شاید هر دوتامون به یه‌مقدار «هوا» نیاز داشته باشیم.
‫هوا؟
‫هوا.
‫یه‌کم تنفس کنیم، یه‌ذره اکسیژن بگیریم.
‫هوا. فهمیدم. خیلی خب. می‌دونم منظورت چه هواییه.
‫اورورا.
‫من نباید توی زندگی شماها دخالت کنم. اما من سن‌ام بیشتره.
‫و خب پیرا در مورد بعضی چیزا حق دارن.
‫یه چند هفته‌ای به خودت وقت بده، لطفاً.
‫و بعدش خواهی دید.
‫اما...
‫اما قول بده هر دوتون تلاش می‌کنید.
‫و تا پایان ماه هیچ تصمیم عجولانه‌ای نمی‌گیرید.
‫- باید برگردم سر کار. ‫- هی، ببین.
‫هر اتفاقی بیفته،
‫تو از پسش برمیای. همه‌ی ما اشتباهاتی داریم.
‫بهت گفته؟
‫چی بهم گفته؟
‫در مورد رابطه‌ای که داشته!
‫با منشی‌ات. سه ماه توی این هتل و اون هتل.
‫چی؟
‫اینِس.
‫- بله؟ ‫- در رو ببند.
‫گوش کن اینِس...
‫اگه چیزی هست...
‫که فکر می‌کنی من نمی‌دونم، اما...
‫ممکنه...
‫حس کنی باید بدونم؟!
‫درباره‌ی چی؟
‫چیزی هست؟
‫قرار بود دوشنبه برش گردونم.
‫پرینتر رو می‌گم.
‫واسه پسرم بود. باید تا جمعه یه مقاله رو تحویل بده.
‫و از اونجایی که ما از این پرینتر خیلی کم استفاده می‌کنیم...
‫اما خب همین فردا میارمش.
‫مشکلی نیست. همون دوشنبه بیارش.
‫ما بین ۶۰۰ تا ۹۰۰ واحد در سال می‌سازیم.
‫بعضیاشون تا ۳۰۰۰ کیلو رو هم وزن می‌کنن.
‫فکر کنید من اینجا نیستم. عصرتون به‌خیر.
‫اینا جعبه‌ها و بسته‌ها رو وزن می‌کنن.
‫و تقریباً همه‌ی مدل‌ها برای ورود چرخ‌دستی‌ها رمپ دارن.
‫اینا واسه گاو و گوساله‌ان.
‫مقاوم در برابر ضربه، اسید، مواد شوینده...
‫این مدل به‌ویژه در برابر زنگ‌خوردگی هم مقاومه.
‫و چهار محفظه‌ی بار داره.
‫توی حموم‌اتون به یکی از اینا نیاز ندارید.
‫و فکر می‌کنید چرا باید همه‌ی این چیزا رو بدونیم؟
‫منم دارم فکر می‌کنم.
‫چون برای فروش محصول باید اول خود محصول رو بشناسیم.
‫- درسته. ‫- دقیقاً.
‫- وزن‌ات چقدره؟ ‫- ۵۷.
‫برو روی باسکول. می‌خوام بهت یه‌چیزی رو نشون بدم.
‫نمی‌دونم وقتی من رو بذارن روی یه باسکول گوساله،
‫قیمتم چقدر می‌شه.
‫- شما واسه من چقدر پیشنهاد می‌دید؟ ‫- هیچی.
‫تو واسه من کار می‌کنی. همین الان هم بخشی از دارایی من هستی.
‫۵۶ کیلو و ۸۰۰ گرم.
‫آنجلا، تو هم می‌تونی بری روی باسکول بی‌زحمت؟
‫این باسکول توانایی تجمیع وزن رو داره...
‫حرفشم نزن. از معامله خبری نیست.
‫فقط کارم! هیچ معامله‌ای در کار نیست.
‫گفت نه.
‫پول نمی‌خواد. اون می‌خواد شغل‌اش رو بهش برگردونیم.
‫می‌گه قسط خونه‌ام رو نمی‌تونم بدم.
‫و اینکه بانک خونه‌اش رو گرفته و اون هم اینجا می‌مونه.
‫اخراجی رو برگردون.
‫اخراجی رو...
‫همین رو کم داشتیم.
‫بچه‌اش توی کلاس دختر منه.
‫بچه‌ها...
‫اجازه داره بیارتشون اینجا ؟ قانونیه این کار؟
‫اون و زن‌اش توافق کردن یه‌هفته در میون بچه‌ها رو ببرن پیش خودشون. این هفته هم بچه‌ها پیش اون هستن.
‫همینه، اخراجی رو بگردون.
‫از اون بچه چه‌خبر؟
‫بد. چون جدیداً دوستاش هم میان پیش‌اش.
‫جلوی در جمع می‌شن و سیگار می‌کشن.
‫مردم هم می‌ترسن و دور می‌شن.
‫و خب البته توی مغازه هم نمیان.
‫همین چند لحظه‌ی پیش یادم اومد چی می‌خواستم بهت بگم. اما بازم یادم رفت.
‫باید می‌نوشتمش.
‫یه چیزی درباره‌ی...
‫دکتر یا مربوط به کار بود؟
‫چی می‌خواد؟
‫خدای من!
‫چی شده؟
‫ببین، اونجاست.
‫- این کارت غیرقانونیه. ‫- بابا از اینترنت دارم می‌بینم.
‫اینا رو واسه آدمایی که توی کوه‌ها گم می‌شن استفاده می‌کنن. بهش می‌گن...
‫- موقعیت‌یابی جغرافیایی.
‫این کار تو اسمش جاسوسیه. تو که کسی رو نجات نمی‌دی، داری جاسوسی زن‌ات رو می‌کنی.
‫میرایِس، تو داری حریم خصوصی‌اش رو نقض می‌کنی.
‫اون کسی که حریم خصوصی‌اش رو نقض کرده، همون حروم‌زاده‌ای هست که الان اون توئه.
‫این کار جرمه و اون می‌تونه بابت این کارت شکایت کنه.
‫خدای من.
‫الان مطمئنی زن‌ات توی این خونه‌ست؟
‫مطمئنم. مطمئنم.
‫اما واسه اینکه مطمئن‌تر بشیم داریم چک می‌کنیم.
‫داره حرکت می‌کنه. داره حرکت می‌کنه.
‫باورم نمی‌شه داریم همچین کاری می‌کنیم.
‫کجا داره می‌ره؟
‫- حموم؟ ‫- چرا؟
‫واسه چی داری می‌ری توی حموم؟ بمون توی همون پذیرایی لعنتی.
‫اونجا می‌تونه اتاق‌خواب هم باشه.
‫انگار قسمت پشتی خونه‌ست.
‫- لعنت بهش، بلانکو. ‫- چی؟
‫نگو که اونجا اتاق خوابه.
‫چرا نه؟
‫یه‌جوری داری این رو می‌گی که انگار اون مرتیکه داره زنم رو می‌‌کنه.
‫تو اونی هستی که اصرار داری یه نفر داره زن‌ات رو می‌کنه.
‫و تو اصرار داری کسی وجود نداره.
‫- هی ببین. ‫- چیه؟
‫اون داره همین‌طور دور می‌چرخه.
‫این دیگه چه کوفتیه؟ انگار دارن مراسم مذهبی انجام می‌دن.
‫بیا بریم. تو نباید اینجا باشی.
‫تو همین کار رو می‌تونی توی خونه هم انجام بدی.
‫- بچه‌ها پیش کی‌ان؟ ‫- تنهان. دیگه بزرگ شدن.
‫لعنتی هنوز ده سال‌اشون هم نشده.
‫می‌برمت خونه. اونجا منتظر زن‌ات بمون.
‫وقتی هم که برگشت، می‌تونی هر چیزی که دوست داشتی ازش بپرسی.
‫اگه تا اون موقع خودش خونه نباشه.
‫داره خیلی سریع حرکت می‌کنه.
‫دارن چه‌کار می‌کنن؟ مسابقه میدن؟
‫چهارشنبه
‫سواره...
‫عنکبوت...
‫تو مثل عنکبوتی.
‫یه‌ذره ضعیفه.
‫بلانکوی برده‌دار
‫تو صاحب برده‌هایی.
‫یه‌کم تکراری و کلیشه‌ایه.
‫جهنم.
‫بلانکوی برده‌دار، توی آتیش جهنم می‌سوزی.
‫این یکی خوبه.
‫قافیه‌اش کو؟
‫با دارِ برده‌دار دیگه.
‫قافیه‌اش متجانسه. خیلی مدرنه.
‫این یه نماده. نباید که حتماً مدرن باشه بلکه باید کارایی داشته باشه.
‫فکر نمی‌کنی «توی آتیش جهنم می‌سوزی» کارایی نداره؟
‫داشتید اختلاط می‌کردید؟
‫اون قهوه داشت. یه قهوه‌ساز با کپسول. مثل همینایی که تبلیغ می‌کنن.
‫خوبه، مثل همینایی که تبلیغ می‌کنن...
‫الان چه‌کار کنیم؟ یه کلوپ اجتماعی راه بندازیم؟
‫اگه این‌طوری دوست داری، مراقب باش که تو هم ممکنه از اونجا سر در بیاری.
‫قهوه نمی‌خوری؟
‫حقیقتش اینه که من نمی‌خوام تو با اون حرف بزنی.
‫اون مرد...
‫داره کارخونه‌ای که به تو پول می‌ده رو تحریم می‌کنه. یه‌ذره از خودت وفاداری نشون بده.
‫اسم اونایی که نزدیکش می‌شن رو برای من بنویس.
‫مثل زمان مدرسه؟
‫آره. مثل زمان مدرسه.
‫بلانکو گوش کن. آدما واسه فروش نیستن.
‫قافیه‌بندی‌اش خوب نیست.
‫بلانکو گوش کن. آدما واسه فروش نیستن.
‫کونی.
‫بلانکو گوش کن. آدما واسه فروش نیستن.
‫در مورد ترازوی اونجا چی؟
‫من گفتم اما هنوز کسی نیومده.
‫ما خودمون داریم ترازو می‌سازیم.
‫نمی‌شه که یه ترازوی خراب جلوی در ورودی‌امون باشه.
‫بلانکو گوش کن...
‫آدما واسه فروش نیستن.
‫یه قهوه‌ی دیگه می‌خوری؟
‫پلیس؟
‫ببینید، می‌خوام گزارش یه موقعیت خطرناک رو بدم.
‫ ورودی شهرک صنعتی
‫درست رو‌به‌روی کارخونه‌ی ترازو
‫چند روزه که یه ولگرد چادر زده.
‫با دوتا بچه‌ هم هست که نمی‌دونم آیا بچه‌های خودشن یا نه.
‫کوچیکن
‫حدودای ۵ یا ۶ ساله و نه بیشتر.
‫خب اون جایی که چادر زده خیلی جای بدیه و همه‌اش رو گل،
‫شیشه‌خرده و از این‌جور چیزا پوشونده. اون بچه‌ها رو ممکنه یه موش گاز بگیره.
‫ممنون. من یکی از همسایه‌هام. هر روز دارم از اونجا رد می‌شم.
‫دیدن این صحنه قلبم رو می‌شکنه.
‫این بچه‌های بی‌نوا.
‫فکر کنم باید سریعاً اقدام بشه. چون اینجا پای بچه‌ها در میونه.
‫بله. ممنون. وظیفه‌ام بود. ممنون.
‫چرا کار وایساده؟
‫دوباره میرایِس.
‫اما...
‫- امروز دیگه مشکل‌امون چیه؟ ‫- ترازوهای میکرو
‫محموله‌ی جدید با نرم‌افزارهای تجهیزات این مدل ترازو نمی‌خونه.
‫نمی‌تونیم روی ترازوها سوارشون کنیم.
‫میرایِس هم تلفن‌اش رو جواب نمی‌ده.
‫کسی به ما چیزی نگفت.
‫کسی می‌تونه بره دم در خونه‌اش؟
‫نه، نه. میرایِس رو فراموش کن.
‫راه‌حل بدید.
‫راه‌حل!
‫ما می‌تونیم از ترازوهای سکودار استفاده کنیم.
‫اونا باهاشون سازگارن.
‫می‌تونیم مدل‌های نمایشگردار رو بفرستیم
‫و بقیه رو طی دو روز آینده بفرستیم...
‫پنج‌شنبه که تعطیلیه و این به ما سه روز زمان می‌ده.
‫یه‌ساعت هم زمان نمی‌بره.
‫من دو ساعت بهتون وقت می‌دم و ناهار کل تیم‌ات هم با من.
‫کار گذاشتن‌اشون روی ترازوهای سکودار قابل اطمینان نیست.
‫ناهار چیه اون‌وقت؟ نکنه همون آشغالی که با خرما و هسته‌اش می‌خوری؟
‫اون میوه‌ی بهشتیه. یه‌ذره حرمت نگه دار.
‫هر وقت می‌خوایم تجهیزات رو دوباره سوار هم کنیم به مشکل می‌خوریم.
‫می‌دونم.
‫خرمای کافی نمی‌خوری، واسه همینه هیچ‌‌وقت نمی‌تونی بکنی توش.
‫لعنت.
‫بذار ببینم.
‫لطفاً ببین این خالد جای پارک داره توی کارخونه.
‫این امضای من نیست و بدون امضای من هم هیچ کامیونی از اینجا بیرون نمی‌ره.
‫پس اون کامیون کوفتی رو برگردون.
‫پس منم که تصمیم می‌گیرم آیا می‌تونه بره یا نه.
‫میرایِس.
‫ساعت ۵ صبح آماده شد. آدمای من از اون موقع داشتن بار می‌زدن.
‫واسه من مهم نیست. این کامیون بدون اجازه‌ی من حرکت نمی‌کنه.
‫محموله باید تا ساعت ۱۰ توی انبار گمرک باشه.
‫نمی خواد چیزی رو که می‌دونم بهم یاد بدی.
‫خالد...
‫به کارت بچسب. اون کامیون‌های لعنتی رو بار بزنید و بیرون از
‫حوزه‌ی کاری من بمونید.
‫من کامیونا رو بار نمی‌زنم.
‫من مسئول بخش لُجِستیکم.
‫خالد، من مدیر بخش تولید اینجام.
‫کامیون رو برگردونید.
‫همین الان انجامش بده.
‫از صبح تا الان سعی داشتن پیدات کنن.
‫کجا بودی؟ پیرهن‌ات رو بده تو.
‫پیرهن‌ات. فکر می‌کنی می‌تونی واسه خودت
‫جلوی همه همچین معرکه‌ای راه بندازی؟ اگه کمیته اینجا بود چی؟
‫قبوله. اون کل دیشب رو نیومد خونه.
‫بعدش صبح بهم زنگ می‌زنه که شب رو خونه‌ی خواهرش خوابیده.
‫منم رفتم جلوی در خونه‌ی خواهرش.
‫اما خواهرش بهم اجازه نداد برم تو ببینمش.
‫که ببینم خوابه یا نه! خواهرش!
‫اونا اصلاً نمی‌تونن همدیگه رو تحمل کنن.
‫- بگو. ‫- شماره‌ی ۲۳.
‫خیلی خب.
‫همینجا بمون. جایی نری.
‫کاری هم نکن.
‫باهاش هم حرف نزن. تلفن‌ات رو بده من.
‫- دست بردار بلانکو. ‫- اینجا کارخونه‌ست. بدش من ببینم.
‫هیچ برنامه‌ای هم واسه امشب نریز. به زن‌ات بگو با من اومدی بیرون.
‫ببینم می‌تونم آروم‌ات کنم و همه‌ی این گوه‌کاریا رو فراموش کنی یا نه
‫لعنت بهش!
‫بلانکو!
‫پلیس بیرونه.
‫تو توی جهنم می‌سوزی.
‫چه ابلهیه این.
‫خب، عبارت بدی نبود.
‫خب البته نه اینجا، اما جای دیگه...
‫این یه قافیه‌ی متجانسه.
‫الان تو واسه من چی شدی؟ یه نگهبان شاعر؟
‫ممنون.
‫- مراقبت کنید. ‫- خداحافظ.
‫اگه بازم قهوه خواستید برگردید پیشم.
‫- چی شده؟ ‫- همه‌چیز اکی بود.
‫- چی و اکی بود؟ من چیزی نمی‌بینم که بخواد خوب باشه!
‫مدارک ماشین کنترل شد و اون تیکه زمین هم متعلق به کسی نیست.
‫نمی تونیم مجبورش کنیم بره.
‫هر چیزی به کسی تعلق داره.
‫شما صاحبش رو پیدا کردید؟ فکر نمی‌کنم زیاد دل‌اش بخواد
‫کسی اونجا باشه.
‫این یه ملک عمومیه جناب. همون‌قدر که مال شماست مال اون هم هست.
‫واو، یه پلیس سوسیالیست! خوبه!
‫بچه‌ها چی؟
‫اونا می‌تونن اونجا باشن؟ قانونیه؟
‫شیشه‌خرده اونجاست.
‫موش داره.
‫مادرشون خبر داره؟ یا باید به اون هم زنگ بزنم؟
‫با سرویس خدمات اجتماعی حرف بزنید. کار دیگه‌ای از دست ما ساخته نیست.
‫شاید بتونیم بخریمش.
‫- زمین رو می‌گم. ‫- کمیته چی؟
‫- چک می‌کنم. ‫- تو که گفته بودی اون خطری نداره.
‫بلانکو. همینه. آدما همیشه می‌جنگن.
‫بلانکو، همینه.
‫این دیگه قافیه داشت.
‫بلانکو، همینه. آدما همیشه می‌جنگن.
‫بلانکو. همینه. آدما همیشه می‌جنگن.
‫می‌خوای برسونمت؟
‫فکر خوبی نیست.
‫چون من صاحب شرکتم و تو هم کارآموزی؟
‫دقیقاً واسه همینه.
‫آره، خب...
‫اون‌وقت الان چه‌کار کنم؟
‫کارخونه رو بفروشم که بتونم سوارت کنم؟
‫این کار رو بکنم؟
‫بی‌خیال.
‫اون واسه من کار نمی‌کنه.
‫تازه همدیگه رو دیدیم!
‫الان این‌طوری طبیعیه؟
‫چی طبیعیه؟
‫واسه یه صاحب کارخونه که کارآموزاش رو ببینه
‫و اونا رو با ماشین‌اش برسونه خونه...
‫این فقط واسه اینه که دوست ندارم همه‌اش توی دفترم تنها بشینم و انگار قرنطینه شدم.
‫می‌خوام دور و بر کارمندام باشم، حواسم به همه‌اشون باشه، چون
‫اونا همه خانواده‌ی منن، می‌دونی؟
‫کارآموزا هم درست مثل دخترای خودم می‌مونن.
‫اشتباهه این فکر؟
‫- بپیچ راست. ‫- مسیر رو بلدم.
‫خودم این آپارتمان‌ها رو انتخاب کردم.
‫تو آپارتمان‌ات رو دوست داری؟ راحتی توش؟
‫یه‌ذره واسه یه دختر تنها بزرگه.
‫شماره‌ام رو بنویس.
‫به هر چیزی نیاز داشتی،
‫باهام تماس بگیر.
‫زود باش بنویس دیگه.
‫سلام عزیزم. چطوری؟
‫می‌تونی همه‌ی اینا رو ببری خونه؟ همه‌اشون لباس زیرن.
‫خیلی خب.
‫بهش گفتم یه‌ دستی به سر و گوش انبار بکشه. خیلی وضعیتش داغون بود.
‫یادم اومد چی باید بهت می‌گفتم.
‫الان نمی‌تونم وایسم عزیزم. میرایِس منتظرمه.
‫دارم سعی می‌کنم یه‌ذره به وضعیت‌اش سر و سامون بدم،
‫توی یه وضع بلاتکلیفی مونده، اون...
‫سالوا!
‫بزن بریم. اینا دیگه آخریش بودن.
‫ما باید قوی باشیم و این قضیه رو از سر بگذرونیم.
‫می‌خوام بدونم اون کیه.
‫واسه چی؟ بهتره ندونی.
‫اونم یه آدمه. مثلاً آقای الف. مهم نیست کیه.
‫آقای الف...
‫آقای کاف اصلاً.
‫این یه‌جور آرایه‌ی ادبیه.
‫آقای کاف بهتره.
‫آقای کاف پس. مهم نیست.
‫بهم اعتماد کن. کلاً این موضوع رو نادیده بگیر.
‫حق با توئه.
‫به تخم‌امون هم نمی‌گیریم. درسته؟
‫- مراقب باش. ‫- واسم مهم نیست تو کی هستی آقای کاف.
‫آقای کاف یا همون «کیری».
‫همون «چاقال کیری»
‫نه، نه، نه...
‫همون «می‌زنم فک کیری‌ات رو ...»
‫چیزی نیست.
‫این منظورم نبود.
‫فقط بی‌خیال‌اش شو.
‫نادیده‌اش بگیر.
‫- نادیده‌اش می‌گیرم. ‫- همینه.
‫نادیده‌اش بگیر!
‫توی ذهن‌ات یه‌سری کشو درست کن.
‫آره.
‫زن‌ات و اون مرد، هر کی که هست، رو بذار توی یه کشو.
‫توی کشوی کاف.
‫و چیزای خوب رو
‫مثل شغلی که داری...
‫بچه‌ها... ‫چی دوست داری؟
‫- گاوبازی. ‫- آهان. گاوبازی رو.... توی یه کشوی دیگه بذار.
‫عالیه.
‫چندتا کشو اونجاست؟
‫مهم نیست، می‌تونه بی‌نهایت کشو باشه.
‫هر‌ چقدر که تو بخوای.
‫بی‌نهایت!
‫اونا کشوهای تخیلی هستن، مجبور نیستی با خودت حمل‌اشون کنی.
‫بی‌خیال.
‫- الان چی شده؟ ‫ - هیچی؟
‫داشتم اونا رو توی یه کشو تصور می‌کردم که دارن همدیگه رو می‌کنن و ...
‫لعنت. میرایِس. اصلاً بذارشون توی کشو‌های متفاوت.
‫این همه زن توی دنیا هست. بیشتر از مردا. میلیون‌ها زن.
‫یکی از اونا رو میاری توی زندگی‌ات، میرایِس.
‫ما همیشه آویزون یکی می‌شیم. خیلی زن توی دنیا هست.
‫برو بیرون
‫یکی دیگه رو ببین. عاشق شو. همین‌جا رو ببین چقدر زن وجود داره!
‫همین دختری که درست اینجا نشسته. اوکراینی‌ها رو ببین.
‫نمی‌دونم می‌تونه خیاطی کنه یا نه، اما ببین چقدر خوشگله.
‫وردار ببرش توی یه اتاق. به‌حساب کارخونه.
‫اینجا.
‫از زن‌ات هم سکسی‌تره.
‫اگه خواستی دو تا ببر. ‫ - نه، نه.
‫این همه خاطرات خوب با هم داشتیم.
‫و البته خاطرات بد. تو به من از زنای دیگه گفتی
‫اما من فقط می‌خوام با زن خودم باشم.
‫دیگه داری خیلی بهونه می‌گیری.
تمومش کن. تو باید قوی باشی.
‫و متوجه این موضوع باشی که آدما گاهی وقتا
‫می‌تونن اشتباه کنن.
‫درسته؟
‫یا اینکه کلاً علیه‌السلامی؟
‫این دو تا رو ببین!
‫نظرت چیه؟
‫دخترت کمک لازم داره.
‫قبلنا برای تعیین میزان دقت تجهیزات از درجه‌بندی استفاده می‌کردن.
‫و میزان عدم قطعیت رو به حداقل می‌رسوند.
‫که می‌شه... ‫ چطور توضیح بدم؟
‫هر وقت چیزی رو می‌سنجی، یه‌جور دگرگونی رو مطرح می‌کنی.
‫تو در اصل داری اون چیزی که می‌سنجی رو اصلاح می‌کنی.
‫تونستم خوب توضیح بدم؟ ‫- نه
‫مثل این می‌مونه که اگه بخوای یه‌نفری رو بشناسی و در حقیقت واقعاً هیچ‌وقت اون رو نمی‌شناسی.
‫چون وقتی نزدیک‌تر می‌شی، آدما تغییر می‌کنن.
‫دقیقاً، درسته.
‫وقتی نزدیک‌تر می‌شی، رفتارشون رو تغییر می‌دی.
‫تو همین الان اصل عدم قطعیت رو بهتر از هایزنبرگ تعریف کردی.
‫فیزیک خوندی؟...
‫بازاریابی.
‫بازاریابی. درسته.
‫من که لیلیانا رو نمی‌شناسم. فقط وقتی باهاش هستم می‌دونم چه شکلیه.
‫پایین رو نگاه می‌کنه، وقتی شروع می‌کنه به خندیدن
‫جلوی دهن‌اش رو می‌گیره.، شاید یکی از دندوناش رو کشیده.
‫آره؟ نه.
‫آیا من باعث همه‌ی اینام؟ دوست دارم فکر کنم
‫من باعث‌اشون هستم. نمی‌دونم.
‫من لیلیانا رو نمی‌شناسم. من
‫این لیلیانا رو می‌شناسم و کی می‌دونه وقتی نمی‌بینیم‌اش
‫ چه کارهای خبیثانه‌ای رو انجام می‌ده.
‫بهتره که ندونی.
‫خب...
‫ممکنه من هم همون‌طوری که به‌نظر میام نباشم.
‫و یه آنخلای مرموز توی یه جایی پنهون شده.
‫واسه همینه که عدالت چشمای خودش رو می‌بنده.
‫نه اینکه نخواد منصف باشه.
‫اون چشماش رو می‌بنده تا روی اون قضاوتی که می‌کنه تأثیر نذارن.
‫من هم دوست دارم چشمام رو ببندن.
‫دارم می‌رم خونه.
‫- نه، جایی نمی‌ی. ‫- چرا نه؟
‫چون من گفتم. الان اینجا من رئیس تو هستم.
‫حال‌اش خوبه؟
‫خوبه.
‫یادت باشه، این لحظات رو بذاری توی کشوی چیزای خوب.
‫می دونستید من و میرایِس یه ترازو توی خودمون داریم؟
‫اینجا توی سینه‌هامون.
‫جین‌و‌تونیک‌ات (یک نوع کاکتِیل) رو بذار توی یه‌دستم، و نوشیدنی خودم رو هم
‫توی اون یکی دستم بذار. حالا بهتون می‌گم کدوم یکی توی کدوم دستم هست.
‫- با چشمای بسته. ‫- امکان نداره.
‫آسون نیست.
‫سال‌ها تجربه پشت‌اش خوابیده. بزن بریم.
‫بذار توی یه سطح قرارشون بدم.
‫این نوشیدنی منه.
‫متقلب!
‫این عادلانه نیست.
‫این وزن سیاله.
بیا، یکی از اینا رو بگیر.
‫اینا لباسای زیری هستن که زنم از فرانسه میاره.
‫لطفاً، عجله کن. حالم دست خودم نیست.
‫نگران نباش.
‫بذار ببینمش.
‫دوستت دارم. همیشه دوستت داشتم.
‫خیلی عالی بود.
‫این همه هنر رو از کجا یاد گرفتی؟
‫پورن می‌بینم.
‫از اینترنت.
‫خدا اینترنت رو حفظ کنه.
‫سرعت اینترنت اینجا چطوره؟ اگه حجم بیشتری می‌خواستی بهم بگو.
‫نشان ستاره‌شناسی من برج میزانه. ترازو.
‫این یه نشانه‌ست.
‫ما متعادل و هماهنگ هستیم.
‫اما تحت فرمانروایی ونوسیم.
‫- پس تعادل به درک می‌ره. ‫- درسته.
‫و جفت ایده‌آل‌امون برج جدی یا برج سنبله‌ست.
‫تو برج جدی هستی یا سنبله؟
‫هر دو.
‫می‌تونم هم‌زمان هر دوشون باشم؟
‫کسی خونه منتظرته؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫همیشه داره به مردای لعنتی دیگه فکر می‌کنه...
‫- میرایِس! ‫- فقط داشتیم حرف می‌زدیم...
‫- چرا این کار رو با من می‌کنی؟ ‫- میرایِس، لطفاً.
‫سریع ببرش یا همین الان زنگ می‌زنم پلیس.
‫- این عادلانه نیست. ‫- خودم درستش می‌کنم. یالا.
‫باهاش حرف بزن.
‫بهش بگو تو رو خدا ترکم نکنه.
‫لطفاً، بهش بگو ترکم نکنه!
‫تو رو خدا باهاش حرف بزن.
‫مشکلی نیست.
‫اگه زنگ می‌زد پلیس چی؟
‫من که کاری باهاش نکردم!
‫داشتی مثل یه دیوونه داد می‌زدی. داشتی بهش توهین می‌کردی.
‫اگه باعث بشی کارخونه توی دردسر بیفته...
‫ماشین‌اش اونجاست.
‫خیلی خب. این خوبه. یالا.
‫می‌ترسم باهاش رو‌به‌رو بشم.
‫تف!
‫همه‌چیز که تو رو داره می‌ترسونه! خونه‌بودنش، خونه نبودنش.
‫نمی تونی همه‌چیز رو این‌قدر سخت بگیری.
‫همه‌ی ما اشتباه می‌کنیم. ببین از کجا داری میای؟
‫چون تو من رو برده بودی اونجا.
‫به هر دلیلی بوده باشه. حالا شماها، حالا هر دوتون یِر‌به‌یِر شدید.
‫همدیگه رو ببخشید و تمام.
‫یالا.
‫فردا نیا سر کار. بمون خونه.
‫الان زمانیه که بپذیری چه اتفاقی داره برات می‌افته.
‫ای لعنت!
‫الان می‌دونم قرار بود چی رو باید بهت می‌گفتم.
‫لیلیانا.
‫با اون هم مثل بقیه رفتار کن.
‫دختر کوچولوی اوربیناست. یادته که؟
‫کارآموز جدیدتون، لیلیانا.
‫ازمون خواستن تا یه دوره کارآموزی رو برای چند ماه اینجا باشه.
‫به‌نظر آشنا میاد.
‫نمی‌خواست تو بدونی. نمی‌خواد زیاد طرز برخوردت باهاش خاص باشه.
‫آهان.
‫واقعاً تغییر کرده. احتمالاً اصلاً نتونستی تشخیص‌اش بدی.
‫نه، نشناختمش.
‫امروز با مامانش حرف زدم. فردا دارن میان ببیننش.
‫می‌دونی که چقدر می‌تونه لوس باشه. چون یه‌دونه دخترشونه.
‫فرداشب شام اینجان.
‫حالا چی درست کنم؟
‫پنج‌شنبه
‫بگو کارآموز جدید، لیلیانا، رو بفرستن بالا. ‫- رزومه‌اش رو هم بهم بده.
‫دست کیه؟
‫دوست خانوادگی از کار در اومده. چرا آدما هیچ چیزی بهم نمی‌گن؟
‫- میرایِس پیداش نیست. ‫- آره. من بهش گفتم نیاد.
‫در حال حاضر هر چی کمتر اینجا باشه بهتره.
‫- خبر جدیدی از کمیته نشد؟ ‫- هیچی.
‫امروز نیومده.
‫لیلیانا؟
‫لیلیانا هستم. پیام خود را بگذارید...
‫اورورا.
‫یه‌دقیقه بهم وقت بده.
‫- فقط یک دقیقه. ‫- بلانکو، الان نه، لطفاً.
‫یک دقیقه و بعد می‌رم.
‫- اون بهت کد رو می‌ده، باشه؟ ‫- باشه.
‫بفرما.
‫میرایِس توی وضعیت خوبی نیست .
‫تا الان هیچ‌وقت این‌طور ندیده بودمش.
‫می‌ترسم ممکنه یه‌دفعه بزنه به سرش و یه کاری بکنه. فکر کنم توانایی‌اش رو هم داره.
‫دارم ازت درخواست می‌کنم که این مسئله رو حتماً توی تصمیمی که می‌خوای بگیری لحاظ کنی.
‫اگه به‌خاطر اون هم نمی‌کنی، واسه خاطر
‫بچه‌هات این کار رو بکن.
‫چطور جرأت می‌کنی!
‫- تو کی باشی که توی زندگی ما دخالت کنی؟ ‫- این زندگی خودتونه.
‫اما زندگی من هم هست. چون هر کاری شماها بکنید روی من هم تأثیر می‌ذاره.
‫و روی کسب‌و‌کارم، روی ارسال محموله‌هام، جایزه...
اورورا
‫لطفاً برگرد صندوق ۶
‫الان
‫مشکلات ما به تو هیچ ربطی ندارن.
‫ببخشیدا، اما اگه به کارخونه‌ی من صدمه بزنن پس تبدیل به مشکلات من هم میشن.
اورورا، ‫لطفاً...
‫دارم میام. لعنت، یه‌دقیقه بهم وقت بده.
‫ببین، یه راه‌حل ساده داره. فقط این رابطه‌ی جنسی‌ات با کارمندای من رو تموم کن.
‫من با هر کسی دوست داشته باشم می‌خوابم.
‫رئیس!
‫نظرت چیه؟
‫لباس.
‫واسه شام امشبه.
‫هیچ‌کدوم از لباسای پلوخوری‌ام رو با خودم نیوردم.
‫و خب می‌دونی بابام چجوریاست دیگه.
‫مثل من پیره.
‫امروز توی کارخونه دل‌امون واست تنگ شده بود.
‫من بهش گفتم نیاد.
‫چه عالی.
‫بعدشم می‌خوایم بریم آرایشگاه.
‫سوگلی رئیس بودن هم مزایای خودش رو داره.
‫نیازی به گفتن نداره که.
‫خوشگل نشده؟
‫معرکه.
‫- می‌خوای سبز نعنایی رو هم امتحان کنی؟ ‫- بله.
‫- دیشب خوب نخوابیدی. ‫- آره.
‫می‌خوام واسه شام امشب بری و دسر بخری.
‫تو هم می‌ری؟
‫بله.
‫خیلی هم عالی.
‫با خودت می‌بریش؟
‫با خودم می‌برمش.
‫اصلاً نمی‌خوام امتیازی نسبت به دیگران داشته باشم. هر چی هم بین ما اتفاق افتاده، اتفاقیه که افتاده.
‫قرار نبوده که اتفاق بیفته.
‫واقعاً از این بدم میاد که من رو الان به‌عنوان دختر کوچولوی اوربینا ببینی.
‫تو دختر کوجولوی اوربینا هستی.
‫چرا نمی‌تونی قضیه رو یه‌جور دیگه هم ببینی. من با بابات
‫مدرسه می‌رفتم. من تو رو وقتی کوچیک بودی بغل می‌کردم، لیلیانا.
‫صبح به‌خیر.
‫کیک جنگل سیاه، بزرگش لطفاً.
‫و...
‫شیرینی روسی، لطفاً.
‫یه چیز دیگه هم هست که بهت نگفتم.
‫لطفاً همیشه همه‌چیز رو بهم بگو.
‫دوست‌پسرم هم داره با بابام‌اینا میاد.
‫واسه همه پیش میاد.
‫می‌دونم، واسه منم اجتناب‌ناپذیر بود.
‫وقت نداشتم که شرایط جدید رو واسش توضیح بدم.
‫چه شرایط جدیدی؟
‫این دیگه، اینکه ما با هم هستیم رو.
‫نگران نباش. اون یه پسره. عاشقش نیستم.
‫این دقیقاً همون چیزیه که من رو نگران می‌کنه.
‫هایزنبرگ راست می‌گفت.
‫آدما تغییر می‌کنن.
‫من وقتی تو پیشمی عوض می‌شم.
‫انگار یکی دیگه می‌شم. حتی خودم خودم رو نمی‌شناسم.
‫این خیلی ترسناکه.
‫لیلیانا، عزیز دلم.
‫امشب رو تو رو خدا سعی کن خودت باشی.
‫پیش بابا و مامان‌ات و زن من همون لیلیانای قدیم باش.
‫می‌تونی این لطف رو بکنی؟
‫مطمئنم که می‌تونی.
‫- حقیقت‌اش رو بهت بگم؟ ‫- آره.
‫این وضعیت من رو حشری می‌کنه.
‫بفرمایید.
‫چقدر تقدیم کنم؟
‫- چهل یورو. ‫- چهل یورو.
‫بلانکو اخراج رو متوقف کن
‫یه‌ذره بالاتر... بالاتر...
‫کوبنده.
‫جذبم کن، یالا. (منظور گرفتن ژستی گیراتر برای عکاسی خبری)
‫اون بنر رو بالاتر نگه دار.
‫این‌طوری؟
‫یه‌ذره از اون حقیقت رو بهم نشون بده.
‫عالی، کوبنده.
‫- این چطور؟ ‫- کوبنده، دوستش دارم.
‫بلانکو، بهش در مورد اخراج‌هایی که می‌کنی بگو.
‫اگه تخم داری بگو.
‫چه‌خبره؟
‫اون ازم خواست که آیا منم می‌تونم توی مقاله‌اش باشم یا نه.
‫هنوز جواب آره یا نه بهش ندادم. می خواستم اول با شما حرف بزنم.
‫- صبح به‌خیر. ‫- صبح به‌خیر.
‫این عکسا واسه چیه؟
‫- واسه یه مقاله. ‫- یه مقاله.
‫- در مورد چیه اون‌وقت؟ ‫- در مورد همین کشمکش.
‫- در مورد این... ‫- کشمکش اون.
‫درسته، کشمکش اون. الان رئیس‌ات می‌دونه داری این کار رو می‌کنی؟
‫این از اون داستانای مورد توجه مردمه. الان هم همه این‌جور داستانا رو دوست دارن.
‫این یه داستان پوچ و بی‌معنیه. تعدیل نیرو داشتیم و بر اساس قانون بهشون مبلغ بازخرید رو پرداخت کردیم.
‫هیچ داستان دیگه‌ای هم وجود نداره. نقطه.
‫داری چه کار می‌کنی؟
‫دارم بیاینه‌ی شما رو می‌نویسم.
‫بذار ببینم.
‫این یه بیانیه نیست.
‫مشکل‌ات چیه؟ ‫تو نمی‌تونی الان این رو چاپ کنی.
به ماشین من تکیه نده، لطفاً!‍
‫الان شما همچین کاری رو پیشنهاد دادی؟ یا این مقاله ایده‌ی شما بوده؟
‫این اطلاعات محرمانه‌ست.
‫- من مجبورم از منابعی که دارم حفاظت کنم. ‫- منابع. درسته.
‫فکر می‌کنی واسه کجا داری کار می‌کنی؟ واشنگتن پست؟
‫می‌تونم یه عکس بگیرم؟
‫جرأت‌اش رو نداری. اصلاً.
‫و البته از کارخونه هم اجازه نداری عکسی بگیری. رومَن.
‫نذار از اینجا عکس بگیره.
‫اگه از اون ور خیابون بگیره چی؟
‫فکر کردم بخش حراست سوگند وفاداری خوردن! تو سوگند حماقت خوردی؟
‫اگه ببینم
‫فقط یه عکس از کارخونه توی روزنامه‌ای چاپ شده باشه، اخراجی.
‫آزادی مطبوعات.
‫ایگناسیو؟
‫گوش کن، یه بچه‌ای اینجا بود
‫همونی که مقاله‌ی هفته‌ی پیش رو کار کرده بود.
‫ببین، من به همه‌ی اون چیزی که
‫قراره تبدیل به یه داستان عامه‌پسند بشه احترام می‌ذارم.
‫اون که سگ یا گاو نیست. اون یه آدمه. پس مطمئناً انسانه.
‫اما...
‫اما تو باید این رو بفهمی که این هفته‌ی خیلی پیچیده‌ای واسم بوده
‫ما باید کارای جایزه‌‌ی دولتی رو انجام بدیم. تو هم یه مقاله درباره‌اش بنویسی.
‫آره...
‫و اون عکس هم الان کمکی نمی‌تونه بکنه.
‫ایگناسیو، ما اینجاییم که به همدیگه کمک کنیم. تو خودت همیشه می‌گی که
‫من به تو کمک می‌کنم و تو هم به من کمک می‌کنی.
‫آره. یه دموکراسی سالم.
‫من حالم از دموکراسی سالم به‌هم می‌خوره.
‫همه سالم و آزادن. اما سلامت من چی؟‌
‫این به‌حساب نمیاد؟
‫ایگناسیو.
‫ایگناسیو! تف. صدات رو ندارم.
‫ببین. هر چی که نظرم بود رو بهت گفتم. از این به‌بعدش رو خود دانی.
‫نمی‌شنوم چی می‌گی. گندش بزنن. ایگناسیو.
‫اون زن یکی از همکاراته.
‫جان؟
‫اون زن یکی از همکاراته و من ازت می‌خوام دیگه باهاش قرارمدار نذاری.
‫این مشکل منه.
‫بفرما اینم از این.
‫شما مردم فکر کردید که فقط شماها هستید که مشکل دارید و من هیچ طوریم نیست؟
‫مشکلات من مشکلات شما هم هست، خالد.
‫و اگه چیزی برای من بد تموم بشه، واسه شماها حتی بدتر هم می‌شه.
‫اگه با میرایِس مشکلی داری، باهاش حرف بزن.
‫ببین...
‫تو داری به کارخونه صدمه می‌زنی.
‫پس اورورا رو تنها بذار.
‫هر دوی ما عاقل و بالغیم.
‫و دوست داریم همدیگه رو بکنیم.
‫کارم خوبه، کارم رو درست انجام می‌دم،
‫تو هم در ازای کارم بهم پول می‌دی. تمام.
‫ببین.
‫این نوع رفتار توی کارخونه‌ی ترازوی بلانکو مجاز نیست.
‫مجاز نیست.
‫می‌خوای چه‌کار کنی؟
‫اخراجم کنی؟
‫خواهشاً از اون چرندیات خانواده‌ی ما و این چرت‌و‌پرتا تحویلم نده. پوستم رو ببین
‫من پسر تو نیستم.
‫فقط یه اسکار کم داره.
‫اونی که اونجاست اسکار ترازوهاست.
‫دِر شونه ریتر؛ «شوالیه‌ی عادل»
‫یه شرکت آلمانیه که گواهی صادر می‌کنه.
‫اونی که شکل‌اش شبیه یه ترازوئه.
‫شکل نیست. اون یه ترازوئه.
‫و اون جای خالی‌ای که اون بالاست رو می‌بینی. به همین زودیا پرش می‌کنیم.
‫واسه یه جایزه‌ی دیگه فینالیست شدیم.
‫- کی جایزه رو می‌ده؟ ‫- استانداری.
‫جایزه‌ی ممتازه. که به‌خاطر
‫شفافیت حساب‌ها، مدیریت و... اعطاش می‌کنن.
‫و البته به‌خاطر سوبسیدهایی هم که می‌دن خیلی مهمه.
‫در غیر این صورت هنرمندا همه‌ی این سوبسیدا رو یه‌جا می‌قاپن.
‫چقدر هیجان‌انگیز!
‫- خب حالا وضعیت جایزه چطوره؟ ‫- خوب.
‫البته یه‌سری مسائل داریم که باید حل بشن.
‫با کارمندات؟
‫نکنه خوشحال نیستن؟
‫کارگر جماعت همیشه‌ی خدا راضی نیست.
‫حقوق یه‌ نفر رو بالا می‌بری، تو بگو ۱۰۰ یورو.
‫و نفر بعدی رو ۵۰ یورو بالا می‌بری. نصف قبلی. پس تو این نفر دوم رو ناراحت‌تر از زمانی کردی
‫که هیچ افزایش حقوقی رو اصلاً نداده بودی.
‫متوجه این مسئله می‌شی؟
‫واسه همینه که هیچ‌وقت حقوق هیچ‌کس رو بالا نمی‌بره.
‫کارگرا همیشه یه راز سربه‌مهرن.
‫هیچ‌وقت واقعاً کارگرات رو نمی‌شناسی.
‫اصل عدم قطعیت.
‫هایزنبرگ.
‫درسته.
‫مسئله‌ی مقیاس و معیار
‫هیچ‌چیزی دقیقاً اون‌جوری که ما درک‌اش می‌کنیم نیست.
‫ما، ما نیستیم.
‫تغییر می‌کنیم،
‫بسته به اون کسایی که به ما نگاه می‌کنن.
‫نه؟
‫آره، کم‌و‌بیش.
‫توی این فکر بودم که فردا با آلبرت صحبت کنم.
‫من می‌خوام که شما دو نفر
‫یک آگهی تمام‌صفحه برای روزنامه‌ی محلی آماده کنید.
‫- و دستورالعمل؟ ‫- خیلی فوری، این دستور‌العمله.
‫هیجان‌انگیزه، نه؟ اینکه شما دو نفر رو کنار هم در حال کار کردن ببینیم.
‫چه مدت می‌خوای پیش ما بمونی؟
‫چیزی نیست. یک ماه.
‫و بعد می‌ره. جابه‌جایی خوبه. آدم باید دائم در حرکت باشه.
‫اما اون که تازه اومده.
‫آره، اما آدم مدت زمان طولانی یه جا بمونه، زمین‌گیر می‌شه.
‫من که هیچ برنامه‌ای ندارم. شما می‌تونید اگه خواستید استخدامم کنید.
‫همیشه بهتر اینه که کارخونه‌ها رو عوض کنیم.
‫کارخونه‌های مختلف، پارچه‌سازی، موتور و...
‫در مورد همه‌چیز یاد بگیری. اون وقت می‌تونیم هر جایی داشته باشیم‌اش.
‫اما انگار به‌نظر می‌رسه می‌خوای از شرش خلاص بشی.
‫نه، نمی خوام از شرش خلاص بشم. می‌خوام به جنب‌و‌جوش بیارمش.
‫به جنب‌و‌جوش بیارمش.
‫اگه شغل‌اش خوبه که عالی. اما اگه نه، پس ادامه‌اش نده و حرکت کن.
‫ما هیچ استثنا و تبعیضی نمی‌خوایم. مگه نه؟
‫تو و من هیچ‌وقت چیزی رو مجانی به‌دست نیاوردیم.
‫- و خدا رو شکر کارمون هم اونقدرا بد نبوده. ‫- دقیقاً.
‫سخت‌کوشی و تواضع.
‫خب، تو کارخونه رو از پدرت به ارث بردی.
‫و تو هم همین‌طور خاندرو.
‫خب، تو باید اونجا باشی.
‫کجا؟ توی دفتتر ثبت اسناد؟ چون برای ارث و میراث
‫همه‌ی کاری که باید بکنی همینه.
‫به‌ارث‌بردن هم خودش یه‌جور مسئولیته.
‫به لیلیانا نگاه کنید.
‫اون زیبایی مادرش رو به ارث برده.
‫خوشگل نیست؟
‫بلانکو نتونست اون رو بشناسه، می‌دونید؟
‫- واقعاً؟ ‫- باور کن.
‫وقتی فهمیدی کیه چی گفتی؟
‫«یه ماه می‌مونی و بعد می‌ری».
‫« حتی نمی‌خوام تو رو ببینم».
‫من شگفت‌زده نشدم!
‫نه، واقعاً بابت اینکه اون رو قبول کردی ازت سپاسگزارم.
‫اون می‌تونست توی کارخونه‌ی خودم هر پستی رو داشته باشه.
‫اما ترجیح داد با تو کار کنه.
‫عالیه.
‫می‌دونم که از اون مثل دختر خودت مواظبت می‌کنی.
‫البته.
‫بلانکو رو که می‌شناسید. هر روز حواس‌اش بهش هست.
‫انگار همین دیروز بود که لیلیانا یه دختر کوچولو بود.
‫روی زانوهات می‌‌گذاشتیش و بهش شیشه‌ی شیر می‌دادی.
‫انگار همین دیروز بود.
‫کاملاً.
‫جمعه
‫
‫باورم نمی‌شه. باورم نمی‌شه.
‫ازم اجازه خواست که بتونه از توالت کارخونه استفاده کنه.
‫چه‌کار کنم؟ بهش اجازه بدم؟
‫کارگران، کارگران، اعتصاب اعتصاب.
‫نه، بهش اجازه نده.
‫می‌گه شکم‌درد دارم.
‫خب می تونه بره خونه‌ی زن‌اش برینه.
‫خب این‌طوری که وضع بدتر می‌شه. ممکنه همینجا کارش رو بکنه.
‫رومَن، بهش اجازه نمی‌دی از توالت استفاده کنه.
‫دیگه چیه؟
‫به‌خاطر صدای بلندگو گوشام درد گرفتن.
‫وقتی بچه بودم التهاب گوش داشتم. واسه همین گوشام الان خیلی حساس شدن.
‫الان می‌خوای چه‌کار کنم؟
‫ببرمت دکتر؟
‫همیشه به ما می‌گید که باید مشکلات‌امون رو به شما بگیم.
‫نه دیگه همه‌اشون رو! خواهشاً.
‫بلانکوی آشغال، بذار مردم برینن!
‫بلانکو
‫قافیه‌ی متجانس بازم. خدایی‌اش؟
‫ناتالیا، عزیزم چطوری؟
‫شهردار می‌تونه یه‌لحظه وقت‌اش رو بهم بده؟
‫توی جلسه‌ست. نمی‌تونه الان صحبت کنه.
‫مهمه. یه مسئله‌ی جنائیه.
‫یه بی‌خانمان اومده و اون‌ور خیابون چادر زده.
‫و اینکه اون زمین...
‫عمومیه. واسه همین نمی‌تونه اونجا باشه. تصور کن اگه یه تصادف بشه.
‫یا هر اتفاق دیگه‌ای بیفته. شهرداری در منظر مردم مسئول این کاره.
‫- خودم بررسی کردم موضوع رو. ‫- باشه. بهش می‌گم.
‫شهردار می‌خواست بدونه که آیا دعوت‌نامه‌های
‫نمایش باله‌ی امشب به دست‌اتون رسید یا نه. ایشون منتظر شما و همسرتون
‫توی لژ مخصوص‌اشون هستند.
‫دعوت‌نامه‌ها رو دارم. ممنون، اما لطفاً
این چیزایی که الان گفتم رو ‫بهش بگو. این یه مسئله‌ی مهم واسه جامعه‌ست.
‫بهش می‌گم.
‫« مسئولیت عمومی» ‫همین‌طوری بهش بگو.
‫همین کلمات رو با همین لحن بگو.
‫باشه می‌گم.
‫ممنون ناتالیا. ‫ممنون خداحافظ.
‫کمیته.
‫اونا امروز صبح توی فارماکول بودن.
‫فقط ما موندیم.
‫اینو نگه دار.
‫لطفاً بگیرش.
‫لعنتی.
‫چی‌ بدم که از اینجا بری؟ بگو
‫- چی می‌خوای؟ ‫- ۲۰ بار بهت زنگ زدم. ۲۰بار.
‫باید جواب تلفن‌ام رو می‌دادی. الان دیگه خیلی دیر شده.
‫چقدر می‌خوای؟
‫چقدر؟ بگو.
‫من هیچی نمی‌خوام.
‫نه پول‌ات و نه کارت رو. هیچی.
‫می‌تونی همه‌اشون رو بکنی توی کون‌ات.
‫خوزه، اوضاع رو از اینی که هست بدتر نکن.
‫آخه من چطور می‌تونم وضع رو بدتر کنم؟ بگو.
‫بچه‌هام رو که نمی‌تونم داشته باشم
‫۵۰ سالم شده. کی دیگه می‌خواد من رو استخدام کنه؟
‫- آخه من چطور می‌تونم وضع رو بدتر کنم؟ ‫- تو نمی‌تونی اینجا باشی.
‫به بچه‌هات فکر کن! لعنت. اونا باید توی مدرسه بازی کنن و شاد باشن.
‫وایسا. ما این مسئله رو
‫بین خودم و خودت حل می‌کنیم. باشه؟
‫چه شغلی می‌خوای؟
‫آره، در موردش فکر کن.
‫انتخاب‌ات رو بکن.
‫کار اون رو می‌خوای؟ یا کار اون؟ کدوم یکی رو؟
‫هر کدوم رو بخوای بهت می‌دم.
‫تو بچه‌ی ناخلف خانواده‌ای.
‫می‌دونی بچه‌ی ناخلف کیه دیگه؟
‫بچه‌ی ناخلف تویی، لعنتی.
‫آره!
‫آره، تویی.
‫تویی.
‫من از جام تکون نمی‌خورم.
‫جام اینجا راحته.
‫هیچ‌وقت بهتر از این نبودم.
‫می‌تونی پیشنهاد بدی که با زن‌ات توی تختخواب خونه‌ات بخوابم.
‫اما من از جام تکون نمی‌خورم.
‫اونجا، تو رئیسی.
‫اما اینجا نه.
‫من از جام تکون نمی‌خورم.
‫من از جام تکون نمی‌خورم. جایی نمی‌رم.
‫من از جام تکون نمی‌خورم.
‫ما اینجاییم واقعی، ‫معامله‌امون نمی‌شه هیچ‌جوری! (ریتم شعارگونه)
‫ما اینجاییم واقعی، ‫معامله‌امون نمی‌شه هیچ‌جوری!
‫بلانکو، برو درت رو بذار.
‫حروم‌زاده
‫تخم‌سگ.
‫اینجا رو، بلانکو.
‫درسته! کون‌ام هم به این جنگ پیوسته.
‫ببین!
‫مردک خل‌و‌چل.
‫پاک دیوونه‌شده. گوش‌اش به هیچی بدهکار نیست. ‫- بذار ببینم...
‫این مردم متحد، ‫شکست نخواهند خورد.
‫فکر کردم درستش کردن.
‫گوه بخور.
‫خدا لعنت‌ات کنه.
‫گاییدمت!
‫حروم‌زاده.
‫بلانکوی خائن، بذار مردم برینن.
‫همینه.
‫می‌تونی گوه بخوری، بلانکو.
‫می‌خوام یه لطفی بهم بکنی.
‫ببخشید. الان برمی‌گردم.
‫- بلانکو. ‫- الان نه. الان نه.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫به منشی‌ام بگو برات یه قرار ملاقات بذاره.
‫تو می‌خواستی مثل بقیه باهات برخورد کنم، درسته؟
‫حال‌ات خوبه؟
‫دستگاه عدل هم از ترازوهای بلانکو استفاده می‌کند.
‫طرح اینجا ساده‌تره.
‫فضای بیشتر برای محصولات...
‫فکر کنم تناقض بین عکس
‫و طراحی...
‫محتوای کار واسه برجسته کردن ایده‌ی عدالت قبل از ورود کمیته‌‌ست.
‫کارخونه نه‌تنها نگران نتایجه...
‫این ردا رو می‌تونی کوتاه‌تر کنی؟
‫می‌تونیم امتحانش کنیم. عدالت سکسی هم می‌تونه باشه.
‫آره، و خب می‌تونیم ایده‌های بیشتری رو هم آماده کنیم.
‫می‌تونیم با ایده‌ی وفاداری هم کار کنیم...
‫آلبرت، تصمیم با تو باشه.
‫هر چقدر پول بدی آش می‌خوری.
‫بی‌زحمت ایگناسیو رو برام بگیر.
‫کارآموز جدید چند وقته با ماست؟
‫- لیلیانا؟ ‫- بله.
‫قراردادش یک ماهه‌ست.
‫- اما می‌تونیم تمدیدش کنیم. ‫- وقتی تموم شد، اون می‌ره.
‫نمی‌خوام اینجا باشه.
‫ایگناسیو.
‫حال‌ات چطوره؟
‫گوش کن، یه چیزی واست دارم.
‫وایسا... یه‌لحظه وایسا.
‫می‌خوام یه پیشنهادی بهت بدم که نتونی ردش کنی.
‫درسته، مثل توی فیلم‌ها.
‫کمیته قراره بیاد بازدید و
‫داشتم به این فکر می‌کردم که یه رپورتاژ تمام‌صفحه واسه روز یک‌شنبه داشته باشیم
‫ریدی و آب قطعه!
‫زیبا و تمیز. زیبا و تمیز.
‫تمیزتز از اون چیزی که قبلاً دیده بودم.
‫ترازوی کیری.
‫تو یه پست‌فطرتی رومَن.
‫یه کون پاک‌کنی.
‫نگاه کن! باهام باش! ای مرتد!
‫نگام نکن.
‫باهام باش.
‫نگام نکن.
‫بلانکو، بلانکو.
‫دزد
‫بلانکو، استثمارگر!
‫با این درد زندگی کن بلانکو. تو یه دزدی.
‫حق با تو بود رومَن. باید می‌ذاشتم از توالت استفاده کنه.
‫بیا
‫اینا صدای بیرون رو می‌‌گیرن.
‫می‌تونی هر وقت فورتونا رو دیدی، بابت این ازش تشکر کنی.
‫- ممنون رئیس. ‫- خواهش می‌کنم.
‫اوه، رومَن، رومَن.
‫خب...
‫این چند وقته خیلی تند باهات حرف زدم و
‫البته حق این کار رو نداشتم.
‫بابتش ازت عذر می‌خوام.
‫اوضاع این چند وقت اصلاً آسون نبوده.
‫چی آسون نبوده؟
‫همین چند روز دیگه، مسئله‌ی خوزه اون ور خیابون.
‫بچه‌هاش...
‫اجبار به اخراج آدما، لعنت.
‫و خب میرایِس بیچاره؛ زن‌اش ول‌اش کرده.
‫جروبحث‌ها...
‫من واسه خیر کارخونه، باید کارهایی رو انجام بدم که دلم نمی‌خواد
‫مثل یه جراح می‌مونم...
‫که دل‌اش نمی‌خواد
‫قطع عضو کنه.
‫کی دل‌اش می‌خواد پای یه نفر دیگه رو قطع کنه؟
‫جراح دل‌اش می‌خواد؟ نه.
‫فکر نمی‌کنم جراح هم دل‌اش بخواد پای یه آدم دیگه رو قطع کنه.
‫اما مجبوره این کار رو بکنه. درست مثل من.
‫من هم باید این کار رو بکنم.
‫واسه خاطر همه‌ی شماها.
‫و همین‌طور واسه خاطر خونواده‌هاتون.
‫آیا من هم می‌خوام این کارا رو انجام بدم؟‌ ‫نه، نمی‌خوام.
‫اما انتخاب دیگه‌ای ندارم.
‫- چی نه؟ ‫- انتخاب.
‫این رو به‌حساب جبران این چند وقت بذار. بیا.
‫امشب «رومئو و ژولیت».
‫یه رقص باله‌ست.
‫- من تا الان نمایش رقص باله نرفتم. ‫- دقیقاً.
‫الان وقتشه. هوای زن‌ات رو داشته باش و باهاش خوب باش
‫در غیر این صورت، میرایِس رو ببین چه اتفاقی واسش افتاده!
‫غیرممکنه. ساعت هشت شروع می‌شه. اون ساعت من هنوز سر شیفتم.
‫امروز رو زود برو. اشکالی نداره.
‫من رئیسم، درسته؟ پس همینی که گفتم رو انجام بده.
‫به هیچ کس هم نگو.
‫بلانکو، من رو باش.
‫من اینجام. تکون هم نمی‌خورم.
‫از جام تکون نمی‌خورم.
‫بلانکو، من اینجام و منتظر می‌مونم. از جام جم نمی‌خورم.
‫شهردار واسه امشب دعوت‌امون نکرده بود؟
‫واسه رقص باله!
‫آره، شاید فراموش کرده.
‫لیلیانا، کارآموز.
‫نمایش «رومئو و ژولیت» بود، درسته؟
‫آره، امشب رومئو و‌ ژولیت
‫من و تو هستیم عشقم.
‫امروز زیاد شدن.
‫جمعه‌ست.
‫خانم‌ها و آقایان.
‫نمایش در حال شروع شدنه.
‫لطفاً گوشی‌های همراه را خاموش و به زنگ شروع توجه فرمایید.
‫داره شروع می‌شه.
‫ممنونم، آلینا.
‫داری به چی فکر می‌کنی؟
‫هیچی.
‫وقتی می‌گی هیچی، می‌دونم که داری به یه چیزی فکر می‌کنی.
‫از اینجا گمشو.
‫بسه
‫تو رو خدا بسه.
‫آشغال!
‫گورت رو از اینجا گم کن.
‫خوک کثیف!
‫پاشو.
‫خوک!
‫گفتم از اینجا گورتو گم کن!
‫کونی!
‫این وقت شب؟
‫بذار بسوزه!
‫دلقک!
‫کجا داری می‌ری؟
‫با توام!
‫پاشو!
‫فورتونا، چی شده؟
‫رئیس...
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫فورتونا، چی شده؟
‫هی...
‫بزن بریم.
‫حرومزاده‌ها!
‫برگردید اینجا.
‫اگه تخم دارید برگردید.
‫برگردید اینجا!
‫تخم‌حروما.
‫ترازوی بلانکو تو را فراموش نخواهد کرد
‫اون یه بچه‌ی خارق‌العاده بود.
‫واقعاً خارق‌العاده.
‫خیلی توی کارای مغازه بهم کمک می‌کرد.
‫- اون بچه‌ی خوبی بود. ‫- آره.
‫قصد دارم به همسرتون
‫یه پاداش بدم تا شما دو نفر بتونید با هم یه سفر برید.
‫و یه‌ذره استراحت کنید.
‫روبیو از قبل در جریانه. همه‌ی کارا رو خودش انجام می‌ده
‫در مورد هیچ‌چیز نگران نباشید.
‫ببخشید!
‫اونو بیارش اینجا!
‫ببخشید...
‫بذار ببینم...
‫اگه به بنده اجازه بدید...
‫دوست دارم چند کلمه‌ای
‫از طرف فورتونا و خانواده‌اش براتون بگم چون
‫اون الان چندان حال‌اش خوب نیست.
‫ما...
‫ما یک جوان متعهد رو از دست دادیم
‫و هیچ واژه‌ای نمی‌تونه
‫چنین ظلمی رو توصیف کنه.
‫پس به‌پاس قدردانی
‫و با کسب اجازه از خانواده‌اش، قصد داریم
‫نام نسل جدید ترازوهامون رو که داریم توسعه‌اشون می‌دیم «سالوا» بذاریم
‫تا من‌بعد هر جایی ترازوهای بلانکو رو دیدید
‫یاد و خاطره‌ی این جوان از دست رفته هم زنده بمونه.
‫ماهایی که اینجا جمع شدیم، همه‌امون همدیگه رو می‌شناسیم.
‫ما یک خانواده‌ی بزرگیم.
‫و الان باید با اونایی که ما رو ترک می‌کنن خداحافظی کنیم.
‫بریم.
‫پاهام یخ زدن...
‫بلانکو، ببخشید. می‌تونیم حرف بزنیم؟
‫اینجا نه میرایِس. فردا توی کارخونه.
‫دوشنبه
‫چه بدشانسی‌ای! ‫درست همون روزی که من زودتر رفتم.
‫خب...
‫بده یکی اونجا رو تمیز کنه لطفاً.
‫می‌خوام تا وقتی که کمیته نرسیده تمیز شده باشه.
‫یه گلوله بهم بده.
‫عدالت هم از ترازوهای بلانکو استفاده می‌کند.
‫قاضی امروز صبح دیدتش.
‫ممکنه براش قرار وثیقه تعیین کنن، اما خب اون در هر حال توانایی مالی این کار رو نداره.
‫- و کمیته؟ ‫- فردا میان.
‫آره؟
‫آره.
‫خیلی خب.
‫مرسی.
‫اون اینجاست.
‫خیلی خب.
‫بگو اینِس بیاد داخل.
‫اینِس، هر کاری می‌کنی ول کن و بیا توی دفتر
‫چه‌خبرا؟ صبح‌ به‌خیر.
‫خولیتو.
‫چه خبرا؟
‫سارا، چطوری؟
‫این دیگه چیه؟ اینجا چه خبره؟
‫وسایل من اینجا چه‌ می‌کنن؟
‫کی به تو گفته بیای اینجا؟
‫چرا اون عرب دیوث توی دفتر منه؟ چرا سر کارش نیست و بار خالی نمی‌کنه؟
‫میرایِس، اینجوری در مورد همکارت حرف نزن. قهوه می‌خوری؟
‫آدما اسم دارن. اسم اون هم خالده. و خب
‫اون این کار رو بهتر از تو انجام می‌ده.
‫نه، من بهترینم. همیشه هم این رو بهت ثابت کردم.
‫خب.
‫بذار ببینم...
‫بلانکو...
‫من الان بهترم. آرومم. بی‌خیال شو لطفاً.
‫لحظات سرنوشت‌سازیه میرایِس. و ما هم به آدمایی نیاز داریم...
‫که صددرصد حواس‌اشون اینجا باشه و واسه خاطر کارخونه
‫هر کاری انجام بدن... ‫- درست مثل من.
‫یا فکر می‌کنی دوست دارم این کار رو بکنم؟ نه.
‫من باید چشمام رو ببندم.
‫من باید مسائل شخصی‌ رو بذارم کنار،
‫و همین‌طور روابط احساسی‌ام رو و بهترین آدم رو برای یک شغل انتخاب کنم. کاملاً بی‌طرفانه.
‫- من مجبورم انتخاب کنم میرایِس. ‫- خولیو، لطفاً.
‫من چیزی ندارم. اورورا داره ترکم می‌کنه. بچه‌ها رو هم داره با خودش می‌بره.
‫تنها چیزی که برام مونده کارمه. کارخونه همه‌ی زندگی منه.
‫نمی‌خوای کمکم کنی؟
‫میرایِس...
‫- میرایِس... ‫- نمی‌خوای کمکم کنی؟
‫میرایِس، ببین، سخت نگیر.
‫تو کمکم کن.
‫کمکم کن.
‫اون زمان رو یادته که
‫با هم توی ماشین بودیم؟ وقتی ده ساله بودیم.
‫خیلی کمکم کردی.
‫من نبودم.
‫چی؟
‫من خودم کتک خوردن رو به جون نخریدم. تو بودی
‫که تفنگ رو گذاشتی توی دستم و به بابام گفتی
‫کار من بوده.
‫- من اینطوری یادم نمیادا! ‫- الان هم یه‌چیز دیگه می‌خوام بهت بگم.
‫باباهامون هیچ‌وقت با هم شکار نرفتن.
‫بابام تفنگ بابای تو رو پر می‌کرد که این داستان رو متفاوت می‌کنه.
‫آره بابام تفنگ بابای تو رو پر می‌کرد.
‫باشه، باشه، باشه.
‫من نمی‌ذارم این‌طوری آسون تموم بشه. می‌رم اداره‌ی کار.
‫من خوزه نیستم. خیلی چیزا می‌دونم.
‫در مورد این که این کارخونه چطور کار می‌کنه و البته یه‌سری اسناد هم دارم.
‫درست مثل قضیه‌ی خودت و اینِس.
‫چه تصادفی!
‫اون هم پیام‌هاتون رو ذخیره کرده.
‫آره.
‫اما نمی‌خواد گزارش‌ات رو بده.
‫در مورد چی داری حرف می‌زنی؟
‫اون بهم از اون رابطه‌ی کوچولویی که با هم داشتید گفت.
‫کار خوبی نبود، میرایِس.
‫اینکه بخوای از جایگاه‌ات توی کارخونه برای سوء‌استفاده از یه منشی بهره ببری.
‫لعنت!
‫نه، این‌طوری نبود. من از کسی سوء‌استفاده نکردم.
‫نه، این چیزی نیست که من برداشت کردم.
‫اما می‌تونم متقاعدش کنم که ازت شکایت نکنه.
‫این یه لطف دیگه از طرف من نسبت به تو.
‫در عوض
‫تو هم مبلغ بازخریدی که روبیو بهت می‌ده رو می‌گیری، هر چی که هست،
‫بعدشم خدانگهدار.
‫دیگه هم هیچ‌وقت نمی‌خوام ببینمت.
‫یادمه پدرم قبلنا می‌گفت:‌
‫بعضی وقتا باید
‫ترازو رو دست‌کاری کرد تا بهت وزن دقیق رو بده.
‫اینِس، بیا تو.
‫یه خبر خوب. الان شنیدم.
‫الان هم برای جشن گرفتن یه شراب شَتو لَفیته باز می‌کنم.
‫چه خبری؟
‫چی رو داریم جشن می‌گیریم؟
‫اینکه لیلیانا رو استخدام کردی. خودش بهم گفت.
‫به مامان‌اش هم گفتم و اونم از خوشحالی جیغ کشید.
‫می‌خواست واست گل بفرسته که من بهش گفتم اصلاً این کار رو نکن.
‫و یه رئیس.
‫- رئیس؟ ‫- رئیس بخش بازاریابی. می‌تونی تصور کنی؟
‫فکر می‌کنی آلبرت چطور این قضیه رو هضم کنه؟
‫آلبرت کیه؟
‫معاون‌اش.
‫آگهی‌اتون خیلی زیبا بود.
‫و مفهوم عدالت هم خوب بود.
‫اینکه ما فقط ترازوهای خوب نمی‌سازیم. ما از کارخونه‌ای حرف می‌زنیم که
‫که همه‌چیز توش عادلانه‌ست. اینکه به فکر همه‌ی کارمنداشه.
‫واسه گرفتن جایزه عالیه.
‫ایده‌‌امون همین بود.
‫بهش گفتم بیاد پیش خودمون و اتاق خواب طبقه‌ی بالا رو هم بهش دادم.
‫بهتر از اون آپارتمانه.
‫اونم گفت بهتر از این نمی‌شه.
‫عالیه.
‫می‌تونه توی این خونه‌‌ی دردندشت از تنهایی درمون بیاره.
‫آلینا داشت شام رو آماده می‌کرد. برم ببینم داره چه‌کار می‌کنه.
‫برات یه لیوان میارم.
‫نیازه بهت بگم چقدر باید بهم حقوق بدی؟
‫به کارخانه‌ی ترازوی بلانکو خوش آمدید.
‫لیلیانا اوربینا، مدیر جدید بخش بازاریابی‌امون.
‫جوان و پر انرژی و مهم‌تر از همه با دیدگاهی زنانه و ظریف.
‫که واسه هر کارخونه‌ای ضروریه.
‫بسیار خب. از این سمت.
‫خالد قا... حتی سعی هم نمی‌کنم فامیلی‌اش رو تلفظ کنم.
‫مدیر بخش تولید.
‫این میان‌فرهنگی بودن توی این کارخونه خیلی مهمه
‫چون انعکاسی از دنیای پیرامون ماست.
‫خالد مثل پسرم می‌مونه.
‫البته پسری که به فرزندی قبولش کردم.
‫از این سمت.
‫اما اون تازگیا داغ بزرگی رو تجربه کرده.
‫جوون‌ترین پسرش رو از دست داده.
‫قوی بمون!
‫غصه‌ نخور!
‫سخت‌کوشی، تعادل، وفاداری.
‫اعطا می‌شود به ترازوی بلانکو
‫فورتونا
‫این...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.