..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫[تقدیم به تمام کسانی که مغزهایشان ‫قبل از دل‌هایشان تجزیه می‌شود]
‫همه چی آماده‌ست.
‫خیلی خب.
‫شراب می‌خوری؟
‫آره.
‫بسه!
‫ممنون.
‫نوش.
‫زندگی مثل یه رویاست، مگه نه؟
‫آره.
‫رویایی درون یک رویا.
‫به سلامتی خودمون.
‫♪ ما خیلی کوچیک بودیم. ♪
‫♪ دوستم گل رز... ♪
‫♪ امروز صبح اینو به من گفت ♪
‫♪ من با طلوع آفتاب متولد شدم ♪
‫♪ با شبنم تعمید داده شدم ♪
‫♪ من شکفتم... ♪
‫♪ زیر نور آفتاب... ♪
‫♪ خوشحال و عاشق بودم. ♪
‫♪ شب‌ خودم رو بستم... ♪
‫♪ و پیر بیدار شدم. ♪
‫♪ با این حال من زیبا بودم، ♪
‫♪ زیباترین... ♪
‫♪ گل توی باغ تو. ♪
‫♪ ما خیلی کوچیک بودیم. ♪
‫♪ دوستم گل رز... ♪
‫♪ امروز صبح به من گفت. ♪
‫♪ خدایی که منو آفریده... ♪
‫♪ سرم رو خم کرده ♪
‫♪ و حس می‌کنم دارم سقوط می‌کنم، ♪
‫♪ سقوط می‌کنم. ♪
‫♪ قلبم تقریبا عریانه. ♪
‫♪ نصف من درون گوره. ♪
‫♪ دیگه مردم. ♪
‫♪ تو دیروز منو تحسین کردی... ♪
‫♪ و من فردا برای همیشه... ♪
‫♪ به خاک تبدیل میشم. ♪
‫♪ ما خیلی کوچیک بودیم. ♪
‫♪ دوستم گل رز... ♪
‫♪ امروز صبح مرد. ♪
‫♪ ماه امشب... ♪
‫♪ مراقب دوستانم بود. ♪
‫♪ من توی خوابم... ♪
‫♪ روح اونو خوشحال... ♪
‫♪ و عریان در حال رقص دیدم ♪
‫♪ اون بالاتر از ابرا بود... ♪
‫♪ و از اون بالا به من لبخند میزد. ♪
‫♪ هر کسی می‌تونه باید باور داشته باشه، ♪
‫♪ من باید امید داشته باشم... ♪
‫♪ وگرنه هیچی نیستم. ♪
‫♪ وگرنه من خیلی کوچیکم... ♪
‫♪ مثل دوستم گل رز... ♪
‫♪ که دیروز با من حرف زد. ♪
‫ما در مورد مراحل سوگواری...
‫اهمیت مراسمات...
‫مفهوم تاب‌آوری...
‫آگاهی پساسوگواری...
‫و تجربیات خصوصی در مورد ‫ارتباط با درگذشته صحبت می‌کنیم.
‫مهمانان ما...
‫دکتر بوریس سیرولنیک، ‫پزشک اعصاب و روان...
‫پژوهشگر و رفتار شناس،
‫دکتر کریستف فوره،
‫روانپزشک و روانکاو،
‫و استفان الیکس،
‫روزنامه‌نگار، نویسنده و بنیانگذار ‫موسسه‌ی "تجربه‌های خارق‌العاده" هستند.
‫کریستف فوره در مورد ‫مراحل سوگواری صحبت می‌کنه.
‫فرایند سوگواری یک روند ‫طبیعی و هوشمندانه...
‫در ذات ماست...
‫که به روند بهبود در ‫دنیای خشن و پرآشوب...
‫ناشی از مرگ کمک می‌کنه.
‫این باعث...
‫التیام ناراحتی روحی میشه...
‫و ما رو از یک پیوند مشهود...
‫با شخصی که می‌تونستیم صداشو بشنویم،
‫ببینیمش، حرف بزنیم و بغلش کنیم،
‫به یک پیوند درونی و ذهنی می‌رسونه...
‫که هیچ وقت نمی‌تونیم اونا رو از دست بدیم.
‫این کاملا برعکس ‫نسیان و فراموشی هست.
‫یعنی درون فکنی.
‫درونی‌سازی حضور یک ‫عزیز از دست رفته برای همیشه.
‫اگه به کسی نزدیک هستید ‫که عزیزی رو از دست داده...
‫و احساس معذب بودن و یا درماندگی دارید،
‫دکتر فوره به اهمیت...
‫گفتگو تاکید داره،
‫هیچ چیزی رو ناگفته نذارید.
‫در مورد رابطه‌ی اون‌ها ‫با درگذشته بپرسید...
‫در مورد این‌که چطور مردن.
‫مرور خاطرات...
‫و یا گفتن اسم اونا به سوگوار ‫کمک می‌کنه که تعامل رو حفظ کنه...
‫و یک فرایند یکپارچه ایجاد میشه.
‫مراسمات جزئی از فرایند سوگواری هستند.
‫بوریس سیرولنیک.
‫ما نمی‌تونیم بذاریم جسم کسی که...
‫دوستش داریم روی زمین بپوسه،
‫کسی که توی دل و ذهن ما زنده می‌مونه.
‫ما عاشق کسی هستیم که درگذشته.
‫ما باید یک قبر ابداع کنیم.
‫ما از زمان غارنشینی این‌کار رو کردیم؛
‫جسد در یک حالت ‫معناداری قرار داده میشه...
‫روش گلبرگ ریخته میشه...
‫غذا برای سفر متوفی به دنیای ‫پس از مرگ قرار داده میشه.
‫اشک ریخته میشه.
‫آقا و خانم غارنشین می‌دونستن ‫که چطور حرف بزنن...
‫تصور می‌کنم اونا مثل ‫انسان‌های امروزی حرف میزدن.
‫وقتی ما عزیزی رو از دست میدیم...
‫اسم اون‌ها رو روی سنگ حک می‌کنیم.
‫حک کردن اسمشون ‫اونا رو زنده نگه میداره.
‫ما عکسشون رو روی سنگ قبر میذاریم.
‫اطرافش گل میذاریم،
‫اونا رو توی خاطرات ‫خودمون زنده نگه میداریم،
‫وقتی که می‌دونیم اونا مردن.
‫بنابراین،‌ مراسم سوگواری...
‫در هر فرهنگی وجود داره.
‫این به متوفی و به ما...
‫عزت و آبرو میده.
‫چون اگه ما بذاریم جسد ‫عزیزی روی زمین بپوسه...
‫باعث شرمندگی و خجالت‌مون میشه.
‫ما مجبوریم یک مقبره درست کنیم...
‫و باید یک مراسم اجتماعی برگزار کنیم.
‫ما گریه می‌کنیم، ‫اما با هم هستیم،
‫این باعث میشه مرگ معنا پیدا کنه.
‫ما اولین بار مقبره رو...
‫به عنوان یک اثر هنری دیدیم.
‫مصریان آثار هنری خلق می‌کردند...
‫و ما هنوز اونا رو از ‫زیر خاک بیرون می‌کشیم.
‫این برای وضعیت کلی انسان جالبه:
‫تمثال مرگ.
‫این با درک یک شخص مرده فرق داره.
‫یه جسم مرده جسد هست، ‫اما مرگ یک مسئله‌ی معنویه.
‫در جامعه‌ی غرب مراسمات...
‫سنت‌ها و آداب اجتماعی...
‫در مورد مرگ یک عزیز درگذشته منسوخ شده.
‫دلیلش چیه؟
‫این به پیشرفت فناوری ربط داره...
‫که سودمند بوده.
‫اما در دهه‌ی ۵۰ و ۶۰ میلادی...
‫همراهی با مرگ...
‫از خونه‌ها رخت بر بست.
‫همون رسم و رسوم اجدادی حفظ شد...
‫اما مرگ از جامعه فاصله گرفت.
‫این به یک مسئله‌ی پزشکی تبدیل شد.
‫رسیدگی به مردگان رو به ‫افراد متخصص سپردن...
‫و از جامعه حذف شد.
‫مرگ در بیمارستان‌ها مخفی شد...
‫نه، نه!
‫ممنون.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫اسباب بازی‌ها کجا هستن؟
‫انتها سمت راست.
‫و بعد مغزهاشون دوباره شروع به کار کرد.
‫باید مطمئن شن که مغز از کار افتاده،
‫اسکن مغزی نشون میده ‫که مغز دیگه کار نمی‌کنه.
‫پس برای همین اونا باید مطمئن بشن...
‫و باید برای اون‌ها توضیح داده بشه...
‫تا اتفاقی که افتاده رو درک کنند.
‫اونا باید حرف بزنند،
‫حرف زدن نقش مهمی رو ایفا می‌کنه.
‫احساسات از طریق حرف زدن فعال میشن.
‫این برای شخص معنا پیدا می‌کنه...
‫که چرا این اتفاق افتاده.
‫و چطور باید پیش رفت.
‫این مسئله هم زیستی و هم روانی هست.
‫شما بین خاطره‌ی آسیب‌زا...
‫و خاطره‌ی سالم تمایز قائل میشی.
‫دلیلش چیه؟
‫خاطره‌ی سالم باعث پیشرفته.
‫ما مدام خاطره‌ی اتفاقی که افتاد رو...
‫برای خودمون بازسازی می‌کنیم.
‫این بازگشت به گذشته نیست.
‫این بازنمایی گذشته هست،
‫درک ما از اتفاقی هست که افتاده.
‫اون با زمان و مردم تغییر می‌کنه.
‫ما قضایا رو مثل قبل نمی‌بینیم.
‫وقتی که سن ما بالا میره...
‫خاطرات کودکیمون...
‫به طور ناگزیری مانند وقتی ‫که نوجوون بودیم واضح نیستند.
‫بازنمایی ما از گذشته تغییر می‌کنه.
‫پیداش کردی؟
‫خاطرات گذشته تغییر می‌کنه.
‫این یعنی خاطره‌ی سالم،
‫اون تکامل پیدا می‌کنه.
‫خاطره‌ی آسیب‌زا گیر کرده، حرکتی نمی‌کنه.
‫ووک؟
‫دارم میام!
‫این‌جایی؟
‫پیدات کردم!
‫زنم رو ندیدی؟
‫نه اصلا.
‫اون این‌جا بود؟
‫این‌جا بوده؟
‫امروز این‌جا نیومده.
‫اگه دیدیش...
‫بهش بگو که من دنبالش بودم.
‫باشه.
‫خوب شد اومدی، من یکی دو تا کتاب...
‫برای کارت پیدا کردم.
‫صبر کن.
‫این چیه؟
‫اونا در مورد نمادگرایی و رویاها هستن.
‫این مربوط...
‫به کارت میشه.
‫آره، کتابم.
‫خوب پیش میره؟
‫آره، اما من باید زنم رو پیدا کنم.
‫نگهشون دارم؟
‫آره.
‫من به جلسه نمیام،
‫خیلی کار دارم.
‫اما اگه دیدمش...
‫باهات تماس می‌گیرم. ‫بهش میگم که دنبالش بودی.
‫ممنون.
‫مراقب خودت باش!
‫ممنون.
‫زنم رو ندیدی؟
‫اون عقبه.
‫آقا! اون این‌جاست.
‫کجا بودی؟
‫من همه جا دنبالت گشتم.
‫همه جا.
‫چرا اومدی این‌جا؟
‫بیا بریم خونه.
‫از اینا خوشت میاد؟
‫چنده؟
‫۵ یورو.
‫بیا، برای تو.
‫ممنون.
‫بیا این‌جا.
‫خداحافظ.
‫مراقب باش.
‫بیا.
‫مراقب باش.
‫بله.
‫چه کار کردی؟
‫هیچی!
‫تو رفتی بیرون،
‫درو باز گذاشتی...
‫و هیچ کسی نمی‌دونست که کجا رفتی...
‫کجا بودی؟
‫من رفتم داروخونه.
‫نه.
‫این یه دروغه.
‫غیرممکنه اون‌جا رفته ‫باشی. من رفتم اون‌جا.
‫با هر کسی که...
‫اون‌جا کار می‌کرد حرف زدم.
‫همه‌شون تو رو می‌شناختن.
‫و هیچ کسی تو رو ندیده بود.
‫تو اون‌جا نرفته بودی!
‫منو نترسون.
‫تو داری منو می‌ترسونی!
‫چطور؟
‫نگران بودم که تو توی شهر...
‫گم بشی،
‫یه زورگیر...
‫یا یه ساقی بهت حمله کنه،
‫این‌جا شهر خطرناکیه.
‫نه.
‫چرا، همین‌طوره.
‫و تو توش ول می‌چرخی...
‫این منو می‌ترسونه!
‫مردم مهربونن.
‫نه!
‫تو این‌طور فکر می‌کنی...
‫اما اونا این‌طور نیستن.
‫اونا وحشتناکن!
‫دنیا پر از آدمای دیوونه...
‫و وحشتناکه.
‫دنیا پر از اوناست!
‫فهمیدی؟
‫من به چنین چیزی باور ندارم.
‫این حقیقته.
‫نه، این‌طور نیست.
‫من حرفم رو زدم...
‫پس میشه لطفا بس کنی؟
‫این‌جوری منو به کشتن میدی.
‫نه.
‫من نمی‌خوام به تو صدمه‌ای بزنم.
‫من چیزیم نمیشه.
‫من باید برم سرکار،
‫باید کتابم رو بنویسم.
‫این مهمه.
‫خیلی مهمه.
‫این کتاب در مورد فیلم‌ها...
‫و رویاهاست.
‫این کتاب مهمیه.
‫خواهش می‌کنم...
‫باشه؟
‫ممنون.
‫لطفا به من زنگ بزن.
‫مهمه.
‫ممنون.
‫کلر، جواب...
‫جوابمو بده...
‫خواهش می کنم.
‫من باید باهات حرف بزنم.
‫باید...
‫صداتو بشنوم.
‫خواهش می‌کنم.
‫کلر.
‫سلام، ژان باپتیست؟
‫منم، آره.
‫خوبی؟
‫من بهت نیاز دارم.
‫من دارم یه کتاب...
‫در مورد فیلم‌...
‫و رویاها می‌نویسم.
‫و من یه عنوان براش به ذهنم رسید:
‫"سیکه" ‫[روح، روان، ذهن یا ضمیر]
‫تو ازش خوشت اومد.
‫خوشحالم.
‫و من یه جمله...
‫یه جمله‌ی عالی از ادگار آلن پو پیدا کردم: ‫[نویسنده و شاعر آمریکایی]
‫"آیا هر چیزی که می‌بینیم یا...
‫آیا هر چیزی که می‌بینیم ‫رویایی درون یک رویاست؟"
‫این بزرگ نوشته میشه.
‫می‌خوام این جمله...
‫اول کتاب نوشته بشه.
‫بله، درسته.
‫شکی در این نیست.
‫این فکر هم داشتم که...
‫سینما...
‫منظورم یه سالن نمایش فیلمه...
‫بزرگترین و مناسب‌ترین فضا...
‫برای...
‫آشکار کردن رویاهامون...
‫و بازگو کردنشونه...
‫چون...
‫همه جا تاریکه،
‫تو با کسی ارتباطی نداری.
‫مثل اینه که توی رختخواب...
‫خوابیدی،
‫و خواب می‌بینی.
‫سینما اینه.
‫یه رویای بزرگ.
‫کل سینما همینه.
‫نه فقط فیلم‌هایی که در ‫مورد خیال و رویا هستن.
‫همه‌ی فیلم‌ها در ‫مورد رویاها هستن.
‫بله.
‫بله، جمله‌ای که نوشتم...
‫"رویابین بیداره"، بله...
‫البته، من از ناشرم می‌پرسم ‫که خوشش میاد از این یا نه.
‫من فکر می‌کنم توی یه سالن ‫سینما، وقتی بیننده‌ها رویا می‌بینن،
‫اونا رویا رو نمی‌بینن،
‫اونا نمادهایی رو می‌بینن.
‫بعضی وقتا.
‫اما اکثرا توی یه وضعیت...
‫رهایش پیوسته هستن...
‫انگار که توی...
‫یه رویا هستن.
‫توی یه شرایط....
‫یه شرایط شگفت‌انگیز قرار دارن،
‫با چیزهایی که...
‫توی آسمونه.
‫نمادها. طبق چیزی که فروید میگه.
‫مثل دریا...
‫اون نماد مادرته...
‫اما به معنای...
‫سکس هم هست.
‫سکس بزرگ...
‫وقتی رویای اقیانوس رو می‌بینی!
‫سکس عظیم!
‫شهوانیت عظیم.
‫درسته.
‫بعضی وقتا...
‫من نمیگم که هیچ وقت رویاپردازی نکردم...
‫من رویاپردازی می‌کنم!
‫اما رویاهام همیشه مثل ‫فلینی یا میزوگوچی نیست...
‫درسته، کاملا درسته.
‫این واقعا...
‫مسئله‌ی اصلیه.
‫احسنت.
‫باشه.
‫فعلا.
‫خداحافظ.
‫استفان، اومدی؟
‫استفان؟
‫مامان به ناتالی زنگ زدی؟
‫ناتالی؟
‫بله، ناتالی.
‫دستیارت، دستیار سابقت.
‫بهش زنگ نزدی؟
‫نه، زنگ نزده.
‫تو زنگ زدی؟
‫نه، من زنگ نزدم...
‫چون اون باید این‌کارو می‌کرد.
‫اون برای من ۲ تا پیغام گذاشته.
‫برای اسکن مغز.
‫یکی دیگه.
‫نه.
‫چرا.
‫این مهمه.
‫بابا نگرانه، منم همین‌طور.
‫تو یه روانپزشکی، باید منطقی باشی.
‫ما بعدا باهاش تماس می‌گیریم.
‫فقط یه قراره. من باهات میام.
‫باشه؟
‫باشه.
‫برو کیکی رو ببین.
‫اینا قرص‌هاش هستن...
‫مثل یه نوشیدنی ترکیبی.
‫قرصای خودت و مامان؟
‫آره. قرص‌های من...
‫کمن.
‫بیشتر قرص‌ها مال اونن.
‫کیکی داشت با اونا بازی می‌کرد.
‫اونا رو بذار یه جای دیگه.
‫اینو ببین.
‫این خیلی قویه. مامان نسخه‌اش رو نوشته؟
‫نه، روانپزشک نوشته.
‫اون میره دکتر؟
‫جدی میگی؟
‫اون بهش اینو داده؟
‫صبر کن...
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫چی شده، مامان؟
‫چی شده؟
‫چیه؟
‫منو ببر خونه...
‫تو خونه‌ای.
‫نه،
‫من می‌خوام برم خونه.
‫چی؟
‫منو ببین، چی شده؟
‫من می‌خوام برم خونه.
‫ما خونه‌ایم.
‫آره.
‫نه.
‫منو ببین.
‫یه مردی هست...
‫که همه جا دنبالم می‌کنه.
‫چرا اون این‌جاست؟
‫کی؟ بابا؟
‫اون باباست.
‫بابا... برو کیکی رو ببین.
‫با من میای؟
‫میای؟
‫دستتو بده.
‫ول نکن.
‫بیا، ول نکن.
‫اون چیه؟
‫حالت خوبه؟
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫چیه؟
‫من ترسیدم.
‫ترسیدی؟
‫آره؟
‫نمی‌دونم.
‫ما...
‫ما این‌جا هستیم.
‫این‌جا اتاق غذاخوریه.
‫من..
‫منو ببین.
‫من کیم؟
‫نمی‌دونم.
‫من استفان هستم.
‫من کیم؟
‫استفان.
‫مامان!
‫منم.
‫تو نمی‌تونی لبای منو ببوسی!
‫خوبی بابا؟
‫من اون دی‌وی‌دی که می‌خواستی رو آوردم.
‫تماشاش کنیم؟
‫مامان؟
‫این‌جا بشین.
‫ما دنیا رو تماشا می‌کنیم...
‫تا بفهمیمش...
‫و توش تکامل پیدا کنیم.
‫هوش و خرد به ما کمک ‫کرد تا ابزاری بسازیم...
‫و با اون بی‌نهایت کوچیک....
‫و بی‌نهایت بزرگ رو درک کنیم.
‫الان میام، کیکی!
‫برای بیش از یک قرن...
‫روانشناسان، زیست‌شناسان...
‫ژنتیک‌شناسان و عصب‌شناسان...
‫دنیا‌ی ما رو تشریح،
‫تحلیل و اندازه‌گیری کردند.
‫ما رایانه رو اختراع کردیم...
‫و روی ماه قدم زدیم...
‫اما برخلاف اون چیزی که فکر می‌کنیم...
‫هوش ما رشدی نمی‌کنه.
‫علم امروز جنبه‌های بسیار...
‫هوش ما رو کاوش می‌کنه...
‫اما آیا دانشمندان واقعا می‌دونن که...
‫نه، بذار یه مشکل به مشکلاتمون اضافه نکنیم.
‫اما می‌دونی، یه کلمه‌ی ‫بزرگ توی زندگی هست...
‫"عشق"
‫من عاشقتم...
‫من برات ۴ تا پیام گذاشتم...
‫اما جوابی ندادی.
‫این‌جا می‌مونی؟
‫من میرم بابا رو ببینم زود برمیگردم.
‫درسته.
‫بله، یه...
‫نفری بود.
‫زنم روی تخت خوابیده.
‫پسرم...
‫اون این‌جاست.
‫باشه، امیدوارم.
‫ممنون، عشقم.
‫آره، درسته، من...
‫من قوی می‌مونم.
‫اونو یادته؟
‫اون کیه؟
‫پولت؟
‫تقریبا درست گفتی.
‫پولین.
‫اون مامان کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫پولین کیه؟
‫مامان کیه؟
‫مامان اون
‫اسمت چیه؟
‫کیکی.
‫این وقتی بود که...
‫ما توی برلین بودیم.
‫تو این عکسا رو گرفتی.
‫تو خوب عکس می‌گرفتی.
‫مگه نه؟
‫اینو می‌دونی؟
‫بابا آشپزی می‌کنه؟
‫چطور زندگی رو میگذرونید؟
‫تو آشپزی می‌کنی؟
‫می‌تونی یه جمله بگی؟
‫فقط یه جمله.
‫هر از گاهی.
‫کی خریدا رو انجام میده؟ بابا؟
‫خودتو زخمی می‌کنیا.
‫درد داشت؟
‫دستت.
‫تو دستت رو زخمی می‌کنی!
‫من...
‫من اونو دیدم!
‫یکم آرامش هم خوب چیزیه!
‫آروم باش.
‫آروم بازی کن.
‫تو داری گریه می‌کنی.
‫چرا؟
‫چی شده؟
‫اون حالش خوب نیست.
‫کیکی...
‫تو رو ترسونده؟
‫کیکی تو رو ترسونده؟
‫بابا،‌ اینو نگو.
‫کیکی اونو به گریه ننداخته.
‫نه، اما اون بی‌تاثیر نبوده.
‫اون این کارا رو می‌کنه!
‫اون داره بازی می‌کنه.
‫اون داره بازی می‌کنه، اما...
‫آره، خودتو ناراحت نکن!
‫بابا، آروم باش!
‫اون بازی می‌کنه، اما...
‫ما سر میزیم، این‌جا خیابون که نیست.
‫آروم بازی کن.
‫پدربزرگ و مادربزرگ خسته هستن.
‫آروم بازی کن.
‫عشقم...
‫گریه نکن.
‫من نمی‌تونم اینو تحمل کنم.
‫نه.
‫حالت خوبه؟
‫خوبی؟
‫آره، لبخند بزن...
‫یه لبخند کوچولو...
‫خوبه، چه قشنگه.
‫لبخندت زیباست.
‫تو خیلی مهربونی...
‫خیلی قشنگی...
‫چه کار می‌تونم برات بکنم؟
‫بگو.
‫لب تر کن.
‫چه کار می‌تونم برات بکنم؟
‫بگو.
‫این‌جا...
‫من هر کاری بگی می‌کنم. بگو.
‫این‌جا باش.
‫این‌جا باشه؟
‫اون این‌جاست.
‫بابا این‌جاست.
‫هر سه نفرمون این‌جاییم.
‫کل خانواده این‌جاییم.
‫با کیکی پر سر و صدا.
‫این خیلی دوست‌داشتنیه.
‫زیباترین چیز دنیاست.
‫پسرت.
‫پسر ما.
‫خیلی خوشتیپه!
‫اون خیلی مریضه.
‫تو اینو دیده بودی...
‫و می‌دونستی.
‫من نمی‌دونستم.
‫وقتی سه هفته پیش این‌جا بودم.
‫درسته.
‫هر روز اون بدتر میشه.
‫این بیماری درمان نداره.
‫نه دوایی نه قرصی.
‫هیچ راه حلی نداره.
‫راه حل؟
‫اون داروها هیچ تاثیری ندارن.
‫آره، همین‌طورن.
‫پاشو.
‫روانپزشک اینو گفته.
‫اون داروها هیچ تاثیری ندارن.
‫رفتید پیش روانپزشک؟
‫آره، زیاد رفتیم.
‫اون دچار زوال شده.
‫همین‌جوری، توی یه سرازیریه...
‫دائما داره میاد پایین...
‫به من نگفتی که داره بدتر میشه.
‫چرا؟
‫چرا تو رو نگران کنم؟
‫تو زندگی خودتو داری... پسرت هست،
‫سرت شلوغه، کار داری.
‫اما بابا...
‫تو نمی‌تونی تنهایی ‫از پس این بر بیای.
‫مامان داره نسخه‌های خودش رو می‌نویسه.
‫اما مسئول داروخونه اونو می‌شناسه.
‫وقتی میره داخل...
‫به اون چیزی که می‌خواد رو نمیده.
‫اون داروهایی می‌خواد که تاثیری ندارن.
‫یا برای مغز بدن.
‫اما تو...
‫من دنبالش میرم، اما این کار آسونی نیست.
‫اما من پرسیدم، من...
‫تو باید قوی باشی.
‫نمی‌تونم!
‫تو باید قوی باشی.
‫مثل من، بعضی وقتا قویم،
‫بعضی وقتا نیستم.
‫من ۱۰ روز پیش زنگ زدم تا ‫ببینم با ناتالی حرف زدی یا نه.
‫گفتی که حرف زدی اما نزده بودی.
‫نه، حرف نزدم.
‫می‌دونم.
‫تو میگی که از پسش بر ‫میای، اما این‌طور نیست.
‫نه.
‫پولین...
‫حالش چطوره؟
‫بهت گفتم که توی بیمارستانه.
‫دوباره.
‫می‌بینیش؟
‫وقتی برای کیکی یه کاری می‌کنیم...
‫یا با مددکار اجتماعی هستیم.
‫حمله‌ی ۲ ماه پیشش خیلی...
‫خشونت‌آمیز بود.
‫برای کیکی سخت بود.
‫این تقصیر من بود.
‫نه، تقصیر تو نیست.
‫مریضی تقصیر ما نیست.
‫مریضی مامان تقصیر من نیست.
‫اما داروها، بابا...
‫مریضی همسرت تقصیر تو نیست.
‫این اتفاقا پیش میان.
‫سرنوشته دیگه.
‫نه.
‫چرا، این سرنوشته...
‫که توی شهر می‌چرخه.
‫حرکت می‌کنه...
‫و بعد حمله می‌کنه.
‫اون عمل می‌کنه...
‫و بعد مریضی سر و کله‌اش پیدا میشه.
‫از تو چه‌خبر؟ وضع مالیت چطوره؟
‫پولی ندارم. همه‌اش پرید.
‫واقعا؟
‫من هیچ وقت پولی نداشتم.
‫خودت اینو می‌دونی.
‫تو کار خوبی پیدا نکردی؟
‫چرا...
‫من یه مستند ساختم...
‫یا کارایی مثل تدوین رو انجام میدم.
‫خوبه.
‫اگه به اندازه‌ی کافی کار کنم،
‫مزایای کار شاملم میشه.
‫اما من پول رو خرج کردم.
‫منم همین وضعو دارم.
‫ما مفلسیم.
‫آره.
‫نوش!
‫به سلامتی آینده!
‫خیلی در مورد کلر به خودت فشار نیار...
‫الکی فقط خودتو عذاب میدی.
‫من زنگ میزنم اما اون...
‫هیچ وقت جواب نمیده.
‫برای اون سخته.
‫البته.
‫۲۰ سال شده.
‫ما دو نفر...
‫عاشق همیم. همه جا رو با هم رفتیم.
‫این...
‫برای من خیلی ارزش داره.
‫اما حالا...
‫دیگه تقریبا تموم شد.
‫کاملا نه، اما نزدیکه.
‫این زندگی ماست،
‫کامل داغون شده.
‫هنوز سیگار می‌کشی؟
‫آره.
‫شاید خودمو بکشم.
‫اون مشکلاتی که داشتم رو یادته؟
‫قرص‌هاتو می‌خوری؟
‫کاملا.
‫کاملا، هر روز.
‫همیشه ۴ تا قرص می‌خورم.
‫بدون اونا...
‫خیلی اوضاع خطرناک میشه.
‫من می‌میرم.
‫تو چی؟
‫اون داروهایی که دکتر برات ‫تجویز کرده رو می‌خوری؟
‫من جایگزینش رو دارم،
‫اما از اونا خوشم نمیاد.
‫با اونا...
‫دردی حس نمی‌کنم، اما...
‫آشغالن.
‫پسرم،
‫خونه‌ی ما پر از داروئه.
‫و داروخور.
‫کاملا درسته.
‫مامان چی؟
‫اون بیشترین...
‫بین ما بیشتر دارو مصرف می‌کنه.
‫آره.
‫در مورد داروهایی که می‌خوره مراقب باش.
‫قاطی نشن با داروهای خودت.
‫اون داروهای خیلی قوی‌ای می‌خوره.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم که قرص‌ها...
‫خیلی قوین.
‫من خیلی مراقبم.
‫این یه زندگی...
‫یه زندگی بین داروهاست.
‫ما واقعا...
‫تقریبا...
‫برده‌ی داروها شدیم.
‫می‌دونی...
‫اون شبا نمی‌خوابه.
‫اون دیوونه‌ست.
‫چرا؟
‫اون همه جا کاغذ ول می‌کنه!
‫خیلی شلخته‌ست.
‫من سعی می‌کنم مرتب کنم...
‫اما نمی‌تونم.
‫لازم نیست چیزیو مرتب کنی.
‫من دیوونه میشم از دستش.
‫برای همین...
‫براش نروپلکس تجویز کردم. ‫[گاباپنتین یا نورونتین، ضد درد عصبی]
‫نه.
‫چرا!
‫این کارو نکن.
‫من می‌تونم این‌ کارو بکنم.
‫وقتی این‌جایی خیلی خوبه.
‫تو برای تجویز دارو باید بری...
‫پیش ناتالی.
‫تو دیگه نمی‌تونی این کارو بکنی.
‫چرا، می‌تونم.
‫اونا منو توی داروخونه می‌شناسن.
‫من کارت دکتریم رو دارم.
‫می‌تونم اینو برای کیکی ببرم؟
‫هر چی می‌خوای ببر.
‫شاید بعدا گرسنه‌اش شد. ‫و یه ماست هم برمیدارم.
‫بیشتر بردار.
‫باید حتما بری؟
‫آره.
‫اون فردا میاد دنبالش.
‫چرا این‌جا نمی‌خوابی؟
‫امشب نمیشه.
‫من میرم سراغ کیکی.
‫کیکی...
‫بله،‌ بابایی؟
‫ماشین‌هاتو جمع کن.
‫ما میریم.
‫حالا؟
‫میای؟
‫خوبی؟
‫من و کیکی میریم.
‫می‌خوای بری؟
‫آره.
‫میشه یه ۲۰۰ به من قرض بدی؟
‫کارتمو عابربانک خورد.
‫از حماقت خودم بود.
‫ممنون.
‫مراقب داروهایی که مامان بهت میده باش.
‫دارو؟ فکر می‌کنی که اون...
‫منو مسموم می‌کنه؟
‫نه!
‫نه؟
‫اون نمی‌خواد تو رو مسموم کنه.
‫اون...
‫اون فکر می‌کنه هنوز یه ‫دکتره و می‌تونه دارو تجویز کنه.
‫اون قاطی کرده.
‫پس قرص‌های خودتو جدا نگه دار.
‫مراقب باش.
‫ممنون.
‫دوستت دارم.
‫منم همین‌طور.
‫من بوی گاز حس می‌کنم.
‫گاز!
‫چه کار کردی؟
‫گاز!
‫چه کار کردی؟
‫تو زده به سرت!
‫چیزی نیست.
‫زده به سرت!
‫من میزت رو تمیز کردم.
‫چی؟
‫میزت رو تمیز کردم...
‫کاغذهام!
‫روی میز بودن!
‫تو اونا رو ریختی توی توالت!
‫این...
‫یه فاجعه‌ست!
‫بدبخت شدم!
‫تو می‌خوای منو بکشی.
‫همیشه!
‫این خونه...
‫یه کابوس واقعی شده!
‫تو کاغذهام...
‫و کتابمو نابود کردی.
‫همه کاغذامو نابود کردی.
‫هر چی نوشته بودم.
‫نمی‌تونم بگم که دیوونه‌ای.
‫تو بدتر از اینی!
‫بابا، نمی‌دونم چطور کمک کنم.
‫دارید به مرحله‌ای می‌رسید که...
‫مامان عقلش رو کامل از دست میده.
‫تو مشکلات قلبی داشتی.
‫این بد بود.
‫و برای هر دوی ما داره بدتر میشه.
‫چون من نگران مامان هستم...
‫اون به من در مورد ‫یه خانه‌ی سالمندان گفت...
‫که تو می‌تونی وسائل خودت رو داشته باشی.
‫توی اون‌جا...
‫پرستار و خدمتکار هست...
‫روانشناس و روانپزشک هست.
‫تا یکی دو ماه دیگه...
‫جا برای...
‫دو نفر خالی میشه.
‫به ندرت اتاق برای دو نفر پیدا میشه.
‫اما من...
‫اینو نمی‌خوام.
‫من نمی‌خوام خونه‌ای رو ترک کنم...
‫که کل عمرم رو توش زندگی کردم.
‫این‌جا...
‫گذشته‌ی ما و چیزهایی رو که...
‫یادآور زندگی‌مون بوده رو در خودش داره.
‫زندگی من، زندگی اون،
‫کارمون، کتاب‌هامون.
‫همه‌ی اینا بخشی از...
‫زندگی ماست.
‫ما نمی‌تونیم این خونه رو ترک کنیم.
‫تو می‌تونی وسائلت رو ببری اون‌جا.
‫می‌تونم صدها کتابو ببرم؟
‫کلی مجله و نشریه هست...
‫این غیرممکنه!
‫ما مجبور میشیم بیشترشون رو بندازیم دور.
‫من نمی‌خوام گذشته‌ی خودمو بریزم دور.
‫من کار می‌کنم.
‫می‌تونی اون‌جا کار کنی.
‫نه، نمی‌تونم.
‫توهم برت داشته.
‫این غیرممکنه.
‫من با زنم...
‫به جایی نمیرم که یه بیمارستانه...
‫برای افرادی که مخشون تاب داره.
‫مامان مخش ایراد داره.
‫اون به‌خاطر یه بیماری لاعلاج شناخته شده...
‫این‌جوری شده.
‫روانپزشک‌های جوون توی این زمینه تخصص دارن.
‫باهاشون تماس گرفتی؟
‫آره، تماس گرفتم.
‫بله، من یه لیست دارم.
‫ناتالی میگه که تماس نگرفتی.
‫اما من یه لیست...
‫از روانپزشک‌های جوون دارم...
‫که در زمینه‌ی این بیماری تخصص دارن.
‫ما حرف زدیم.
‫این هیچ درمانی نداره.
‫تو نمی‌تونی تنهایی از پس این بر بیای.
‫نگو که باهاشون تماس ‫گرفتی، چون این کارو نکردی.
‫من تماس گرفتم!
‫تا یه لیست بگیری!
‫یه لیست طولانی توی دفترته.
‫تو تماس گرفتی، اما مامان دکتری رو ندیده.
‫تو روانپزشکی دیدی؟
‫مامان، تو روانپزشکی دیدی؟
‫من با یه نفر حرف زدم.
‫برام مهم نیست که بهش زنگ زدی یا نه.
‫بس کنید.
‫من یه نفر رو...
‫توی آزمایشگاه ملاقات کردم.
‫من در موردش حرف زدم.
‫همه با این بیماری آشنا هستن.
‫این شناخته‌شده‌ست.
‫برای همه.
‫بابا.
‫بهتر بود که من...
‫میمردم.
‫اینو نگو.
‫نگو.
‫این حقیقت نداره.
‫تو با مایی.
‫زنده‌ای، حرف میزنی،
‫پیش میری.
‫تو یه گذشته‌ای برای بازگو کردن داری.
‫نه.
‫ببخشید.
‫من خیلی متاسفم.
‫متاسف نباش، مامان.
‫ما دنبال راه حل هستیم،
‫راه‌ حل‌های خوب.
‫بابا، من نمی‌تونم به درستی کمکت کنم.
‫نمی‌تونم.
‫اگه مامان بیفته...
‫تو هیچ وقت سر نمیزنی.
‫تقریبا هیچ وقت نمیای.
‫چرا، من هر وقت بتونم میام.
‫منظور بدی ندارم،
‫اما اگه کسی لازم باشه...
‫به یه درمانگاه یا بیمارستان...
‫یا خانه‌ی سالمندان بره،
‫اون تویی!
‫تو باید مشکلات خودتو حل کنی.
‫بابا، من سعیمو کردم!
‫بس کنید! بس کنید!
‫چیزی نیست.
‫این اولین باریه که با هم ‫در این مورد حرف میزنیم.
‫مهمه.
‫این اولین باریه که...
‫سفره‌ی دلمون رو باز می‌کنیم.
‫اولین باره.
‫ببخشید.
‫این چه حرفیه، نگو.
‫بابا، من...
‫من علیه تو نیستم.
‫اما بحث این نیست!
‫واقعا نیستم.
‫تو قصد بدی نداری،
‫اما این‌که میگی من باید ‫بستری بشم مسخره‌ست.
‫اصلا در مورد این حرف نمیزدیم.
‫این‌طور نیست!
‫من دارم سعیمو می‌کنم.
‫توی انجمن یه نفر کمکم می‌کنه،
‫من یه مددکار اجتماعی دارم.
‫من زیاد این‌جا نمیام ‫چون دارم سعی می‌کنم...
‫خودمو جمع و جور کنم.
‫وقتی که رفتم...
‫مامان...
‫ببخشید.
‫برای چی؟
‫تقصیر تو نیست.
‫در هیچ موردی.
‫وقتی که شما...
‫منو فرستادید به آسایشگاه روانی.
‫شما داشتید بهترین تلاشتون ‫رو برای بهبود من می‌کردین.
‫برای تو بود!
‫شما نگفتید که این یه قفس یا زندانه.
‫نیتتون خیر بود.
‫برای یه مدت کوتاه بود.
‫فقط یه مدت.
‫گوش کن.
‫فرقی نمی‌کنه.
‫اون یه آسایشگاه روانی بود.
‫شما نیتتون خیر بود ‫و کار خوبی هم کردین.
‫از اون موقع....
‫حتی با این‌که من...
‫یه چیزایی اتفاق افتاد.
‫از من حمایت شد.
‫من تونستم کارهامو سالم‌تر انجام بدم.
‫شما نیتتون خیر بود.
‫من نمی‌تونم به خوبی از شما مراقبت کنم.
‫اگه مامان بیفته تو ‫نمی‌تونی بلندش کنی.
‫اگه گم بشه نمی‌دونی کجا بری.
‫اگه تو بیفتی...
‫تو پارسال ۳ بار سکته زدی.
‫اگه تو بیفتی مامان چه کار کنه؟
‫بعضی وقتا اون خودش یا ‫تو یا همسایه‌ها رو نمیشناسه!
‫درست میگم یا نه؟
‫من دارم به این مسئله رسیدگی می‌کنم.
‫من از دوستام،
‫روزنامه‌نگارا، نویسنده‌ها، آدمای مهم...
‫که مرد باشن می‌خوام.
‫چون زن‌ها ضعیفن،
‫یه مرد قوی که بتونه...
‫در صورت نیاز به بلندکردنش کمک کنه....
‫باهاش به خیابون بره.
‫تو اونا رو دیدی؟
‫نه، من اسامی اونا رو توی یه لیست دارم.
‫فقط اسم و لیست داری، بابا!
‫یه مردی در نظرم هست...
‫که با یه خانواده زندگی کرده،
‫همه اونو می‌شناسن،
‫میگن که مرد خوبیه.
‫خب که چی؟
‫و من یه روانشناس جدید هم پیدا کردم.
‫من یه لیست دارم!
‫بابا، من...
‫من تو رو متهم نمی‌کنم.
‫من این‌کارو نمی‌کنم.
‫می‌دونم که تو تلاشت رو می‌کنی.
‫تو لیست درست می‌کنی، تماس میگیری،
‫اما هیچ کسی برای ‫کمک به تو این‌جا نیست.
‫تو به من گفتی که من ‫خیلی وقتا بهت دروغ میگم.
‫درسته؟
‫من دروغ میگم که نگران نشی.
‫حالا تو داری دروغ میگی، بابا.
‫نگو که این‌طور نیست.
‫من می‌دونم که لیست درست می‌کنی.
‫اما من نمی‌تونم بهت کمک کنم.
‫من حتی نمی‌تونم به خودم کمک کنم!
‫در مورد کیکی ما یه مددکار حضانت داریم...
‫که میگه مثلا این کارو ‫می‌تونیم بکنیم یا نه.
‫من نمی‌تونم بهت کمک کنم.
‫همون کمک کوچیکی هم ‫که می‌تونم بکنم قبول نمی‌کنی.
‫تو میگی که لیست درست کردی، بهت ‫اعتماد دارم، می‌دونم که این کارو کردی!
‫من می‌خوام یه نفر بهتر از ‫من یا شما ۲ تا برای کمک باشه.
‫بیا یه کاری کنیم که اون...
‫حالش خوب باشه.
‫خوب...
‫پسرت و شوهرت عاشقت هستن.
‫قطعا همین‌طوره.
‫اونا بهت کمک می‌کنن.
‫بابا،
‫من نمی‌خوام که...
‫نصیحت کنم، خب؟
‫همه...
‫من فقط...
‫مامان امروز حالش خوبه...
‫وضعیتش پایداره...
‫من می‌خوام که صحبت کنیم.
‫تو از لیست خوشت میاد،
‫بیا یه لیست از ایده‌های خوب درست کنیم.
‫فقط اونایی که خوبن.
‫همه‌شون رو رد نکن.
‫شاید خانه‌ی سالمندان ‫ایده‌ی خوبی نباشه.
‫شاید مثلا ایده بدیم که...
‫پرستار بیاد.
‫اگه خانه‌ی سالمندان نمیرید یه ‫ایده‌ی دیگه رو امتحان می‌کنیم.
‫من می‌خوام روی یه چیزی توافق کنیم.
‫من می‌خوام که شما...
‫از شرم خلاص شید.
‫چی داری میگی؟
‫می‌دونم که خسته‌کننده و ناخوشاینده،
‫اما داریم حرف میزنیم!
‫اگه حرف نزنیم به نتیجه‌ای نمیرسیم.
‫تو با بیمارهات حرف میزدی، مگه نه؟
‫تو با بیمارات حرف میزدی.
‫تو میگفتی "یه مشکلی هست."
‫"ما می‌تونیم این‌کارو بکنیم، ‫این وضع رو تغییر بدیم"
‫این‌طور بود یا نه؟
‫آره.
‫در مورد ما هم وضع ‫همینه، شاید یکم معذب بشیم،
‫چون بابا ایتالیاییه و داد میزنه.
‫و منم لجبازم.
‫بابا؟
‫ما توی این کار ناشی هستیم، فقط همین.
‫حرف زدن مهمه.
‫این...
‫ما خانواده‌ی کوچیکی هستیم.
‫خیلی کوچیکیم...
‫بزرگ نیستیم!
‫سه نفریم.
‫و کیکی هم هست.
‫کس دیگه‌ای نیست.
‫من یکمی خسته‌ام.
‫خسته‌ای؟
‫یکم.
‫قهوه یا چای می‌خوای؟
‫آره.
‫بابا، قهوه می‌خوای؟
‫نه، ممنون. آب می‌خوام.
‫بیاید...
‫وانمود کنیم که همه چی طبیعیه.
‫تو یه...
‫سیگار داری؟
‫کیت داری؟
‫ما دو سه تا کیت تزریق می‌خوایم.
‫۲ تا یا ۳ تا؟
‫۳ تا بده.
‫ممنون.
‫و یه پایپ برای کراک.
‫سیخ هم می‌خوای؟
‫آره، چرا که نه.
‫دستمال کاغذی، آب؟
‫نه.
‫همین کافیه.
‫باشه، مراقب خودت باش.
‫امروز کلی تزریقی داشتیم!
‫الان خلوت شد.
‫مادرت چطوره؟
‫مثل همیشه.
‫پیری خیلی مزخرفه.
‫معلومه.
‫می‌خوای از پیری بمیری یا هروئین؟
‫ما نمی‌تونیم انتخاب کنیم.
‫اون داروهای بیشتری مصرف می‌کنه...
‫پس یا ما می‌میریم یا اونا.
‫حالت خوبه؟
‫خیلی جالب نیستم.
‫صبر کنید، بچه‌ها.
‫سلام.
‫ما داریم تعطیل می‌کنیم.
‫به من یه کیت بدید.
‫لطفا.
‫فقط یه دونه.
‫ما داریم تعطیل می‌کنیم.
‫سیخ می‌خوای؟
‫برای دوستم می‌خوام!
‫می‌دونی که حسابت چه‌قدر شده.
‫اون داره میاد!
‫کی میاد؟
‫اون تنها میاد.
‫ما فردا این‌جا هستیم.
‫باشه.
‫بهش بگو بیاد.
‫باشه.
‫ما هر روز این‌جاییم.
‫به سلامت.
‫مراقب خودتون باشید، بچه‌ها.
‫وقتشه ببندیم.
‫خاطره‌ی فیلم. این مسئله‌ی بعدی ماست.
‫و ما برای پول در آوردن ‫می‌تونیم ازش استفاده کنیم.
‫ما خاطره‌ی فیلم هستیم!
‫و تو داری یه کتاب می‌نویسی!
‫من دارم یه کتاب می‌نویسم.
‫یه کتاب در مورد....
‫فیلم و رویاها.
‫عالیه!
‫رویا، خاطره...
‫چی باعث به وجود اومدن رویا میشه؟
‫اینا مثل هم نیستن.
‫نه، نیستن. فرق دارن.
‫کاملا به هم مرتبطن.
‫کاملا فرق دارن.
‫قهوه می‌خورید؟
‫من می‌خوام.
‫ببخشید.
‫همسرت چطوره؟
‫خوب نیست.
‫اصلا خوب نیست.
‫چیه؟
‫داری از من اجتناب می‌کنی.
‫قضیه اینه.
‫ما نمی‌تونیم این‌جا در موردش حرف بزنیم.
‫چیزی شد؟
‫نه.
‫واقعا؟
‫ما باید از هم فاصله بگیریم.
‫من هنوز عاشقتم.
‫همیشه عاشقت می‌مونم.
‫من هنوز عاشقتم.
‫واقعا...
‫و از صمیم قلب.
‫می‌دونم، منم همین‌طور.
‫این دلم رو میشکونه
‫دلم برات تنگ شده.
‫برای مهربونیت، برای عشقت.
‫برای عطوفتت.
‫ما باید برگردیم.
‫استف!
‫من می‌تونم بیام پیش تو؟
‫نه.
‫میشه خونه‌ی تو بکشم؟
‫خواهش.
‫بذار بیام تو، خواهش می‌کنم.
‫اگه چیزی بخوای جور می‌کنم.
‫هروئین؟ هروئین می‌خوای؟
‫من یه یارویی رو می‌شناسم، جنساش سمه!
‫برای تزریق عالیه.
‫خیلی تمیزه.
‫خیلیم دور نیست!
‫من برای تو میگیرمش.
‫پول ندارم.
‫خب، هر چیزی که بخوای...
‫من جورش می‌کنم.
‫بذار داخل بکشم.
‫اگه نظرت عوض شد...
‫من این‌جام.
‫کوتاه بیا دیگه!
‫باشه، بیا داخل.
‫وای خدا.
‫چه کار می‌کنی؟
‫من درد دارم.
‫قلبم...
‫بذار اینو بذارم.
‫خوبه.
‫بهتر شد.
‫آره.
‫چه کار می‌تونم بکنم؟
‫آمبولانس...
‫یه آمبولانس خبر کن.
‫الان خبر می‌کنم.
‫استفان.
‫صفر.
‫شش.
‫پنج.
‫هفت.
‫چهار.
‫هفت.
‫شیش.
‫چهار.
‫پنج.
‫درسته.
‫استفان.
‫مامانتم.
‫بابات توی دفترش...
‫افتاد.
‫زنگ بزن...
‫آمبولانس بیاد.
‫زنگ بزن آمبولانس بیاد.
‫زودباش. خودتم بیا.
‫نمی‌دونم.
‫بیا این‌جا.
‫اون ترتیبش رو میده.
‫خوبه.
‫سردته؟
‫آره؟
‫نفس بکش.
‫اگه منو خواستید همین نزدیک هستم.
‫ممنون.
‫من شما رو با پسرتون تنها میذارم.
‫من این‌جام.
‫حالش خوبه؟
‫تو خوبی؟
‫عزیزم؟
‫چی شده؟
‫شوهرت مرده.
‫اون برنمیگرده.
‫برو بخواب.
‫و فردا به پسرت زنگ بزن، باشه؟
‫البته.
‫این‌جا کجاست؟
‫می‌دونم.
‫باشه.
‫من بهش میگم.
‫همین الان.
‫روز خوبی داشته باشید.
‫خانم؟
‫خوبی؟
‫من با پسرت حرف زدم.
‫استفان.
‫اون خیلی خوشحال بود.
‫اون برات یه خانه‌ی سالمندان پیدا کرده.
‫این عالیه!
‫خیلی دور نیست.
‫توی پورته د پانتین.
‫این خوبه! اون‌جا جای خوبیه.
‫ما تو رو آماده‌ی رفتن می‌کنیم.
‫کیف وسائل بهداشتیت رو پر کن.
‫لباسات رو انتخاب کن.
‫اون خیلی خوشحاله.
‫تو...
‫کی هستی؟
‫من چند روزه که دارم میام...
‫تا بهت کمک کنم، بهت ‫غذا و قرص‌هاتو میدم.
‫ما حرف میزنیم.
‫با همدیگه.
‫تو در مورد بچگیت و ‫مادربزرگت حرف میزنی.
‫ما همدیگه رو می‌شناسیم، من ‫در مورد زندگی خودم حرف میزنم.
‫و حالا...
‫پسرت خوشحاله چون ‫من همیشه این‌جا نیستم.
‫این به صلاحته.
‫تو بین افرادی که به حرفات گوش میدن...
‫و حرف میزنن...
‫و هر روز بهت رسیدگی می‌کنن جات امنه.
‫این عالیه.
‫ای پدر آسمانی ما...
‫ما را از شر وسوسه‌ها،
‫و شیاطین محفوظ بدار.
‫ای پدر آسمانی ما،
‫نامت مقدس باد.
‫ملکوت تو فرا می‌رسد،
‫اراده‌‌ی تو در زمین...
‫همانند آسمان انجام می‌شود.
‫روزی ما را بده...
‫و گناهان ما را ببخش، چنانچه ما ‫آنان که بر ما گناه کردند را می‌بخشیم.
‫ما را از شر وسوسه‌ها...
‫و شیاطین محفوظ بدار.
‫آمین.
‫اسناد تا امروز عصر آماده میشن.
‫همه‌ی مدارک لازم رو آوردی؟
‫من اونا رو میگیرم.
‫ممنون.
‫برای زن‌ها اکثرا گل‌های ‫سفید رو انتخاب می‌کنن.
‫تو می‌تونی کوزه‌ی مورد نظرت ‫رو برای خاکستر انتخاب کنی.
‫البته ما هم می‌تونیم بهت کمک کنیم.
‫مامان،
‫مامان عزیزم.
‫ماه‌های گذشته با تو ‫و بابا خیلی سخت بود.
‫و برای منی که همیشه...
‫دلیل اصلی نگرانی شما بودم عجیب بود...
‫که نقش والدین رو ایفا کنم...
‫و برای شما تصمیماتی بگیرم...
‫که بعضی وقتا...
‫برخلاف نظرتون بود.
‫همه‌ی رویاها کوتاه هستند،
‫ولی رویاهایی که درون ‫رویا هستند، کوتاهترند.
‫امیدوارم که تا ابد در آرامش باشی.
‫ما اون کاری که خواستی رو انجام میدیم،
‫هیچ کسی مزاحم مسیرت نمیشه.
‫از طرف کیکی، خودم،
‫دوستان و بستگانت،
‫ازت تشکر می‌کنیم، مامان.
‫از صبحت‌هاتون متشکرم، آقا.
‫خانم‌ها و آقایون،
‫ما حالا تصاویری رو...
‫برای به یادآوری اوقات خوشی که ‫با درگذشته داشتیم مشاهده می‌کنیم.
‫پدربزرگ و مادربزرگ یه خونه‌ی جدید دارن؟
‫نه.
‫اون یه خونه نیست.
‫خونه برای زنده‌هاست.
‫پایان.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.