..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
در طول ۲۰ سال، و سه ماجراجویی فوق‌العاده،
ما به بعضی از دورافتاده‌ترین گوشه‌وکنار دنیا سفر کردیم.
چارلی، این ماییم تو جاده. این ماییم تو راه، رفیق.
ولی هیچ‌وقت درست و حسابی کشورهای اطراف خودمون رو نگشتیم.
- خب، بریم که داشته باشیم. تو اروپا. - بزن بریم.
پس، این تابستون رو قراره تو یه مسیر دایره‌ای فوق‌العاده موتور سواری کنیم
از طریق ۱۷ تا از نزدیکترین همسایه‌هامون.
از خونه من تو اسکاتلند شروع می‌کنیم، از اونجا رد می‌شیم به قاره،
از کشورهای شمال اروپا رد می‌شیم، و وارد دایره قطب شمال می‌شیم،
پایین به سمت بالتیک میریم و بعد مسیرمون رو از آلپ و از سراسر فرانسه ادامه میدیم،
حدود دو ماه بعد برمی‌گردیم خونه.
و می‌خوایم احتیاط رو کنار بذاریم
با این که این سفر رو با موتورهای بدقلق ۵۰ ساله انجام بدیم
که دوباره جون گرفتن.
موتورم داره صدای عجیبی میده.
کنار اونا با یه موتور سوم
تصویربردارها، کلودیو و مکس هستند.
و بچه‌ها دوربین‌های ثبت لحظات شخصی هم همراهشون دارن.
من و راس هم با یه گروه کوچیک و دو تا کامیون برقی دنبالشون می‌کنیم.
فقط وقتی لازم باشه با بچه‌ها همدیگه رو می‌بینیم.
پس، این تابستون، اروپا زمین بازی ماست.
واو!
و می‌خوایم هر جا دلمون خواست بریم و ببینیم تو جاده چی پیدا می‌کنیم.
خب، بریم که داشته باشیم. به سمت اروپا. به سمت هلند.
وای خدا. بریم که داشته باشیم.
به هلند خوش اومدید، همه.
عاشق تونلم.
این سفر قراره خیلی متفاوت باشه با بقیه سفرهای ما.
نباید فشار و استرس سفرهای نقطه A به B رو داشته باشیم.
میتونه آزادتر و کندتر باشه.
و وقت بیشتری داریم که با مردم آشنا بشیم و بیشتر خوش بگذرونیم.
فکر کنم دیوونه‌بازی‌های بیشتری هم خواهد داشت.
فکر کنم قراره فوق‌العاده باشه.
تا الان، از خونه من تو اسکاتلند تا نیوکاسل موتور سواری کردیم
و اونجا سوار یه کشتی شبانه شدیم به سمت هلند.
امروز قراره یه ورزش محلی خاص رو امتحان کنیم
قبل از اینکه نزدیک مرز آلمان کمپ بزنیم.
اما اول، یه توقف کوتاه برای ناهار تو آمستردام.
خب، یه دوچرخه هست.
صبر کن، و برو.
عاشق این شهرم. همیشه عاشق این شهر بودم.
نفس‌گیره، مگه نه؟
تا جایی که یادمه، سفر کردم، و هنوز اون حس سوزان رو دارم
برای کشف کردن و تجربه چیزهای مختلف.
وقتی سوار موتوری، میتونی بری و دنیا رو بگردی.
برای روحت خوبه.
باعث میشه اینقدر احساس ارتباط کنی.
اجازه داریم بریم رو پیاده‌رو؟
ما فقط اومدیم اینجا ماهی هرینگ بخوریم، مگه نمیدونی؟
مشتاق امتحان کردنشونم. دارم از گرسنگی می‌میرم.
ببخشید.
- ببخشید، بچه‌ها. ببخشید. - ببخشید.
ببخشید... وای خدای من.
می‌تونم اینو بخرم؟
- هنوز کارتم رو نزدم. - آره، تو بخرش. آره، حتماً.
- صبر کن. بذار ببینم رمز کارتم چیه. - رمزت تو گوشیت هست؟
- رمز کارتم رو دارم. می‌تونم همینجا انجامش بدم. - تو گوشی نیازی بهش نیست.
- به رمزت نیازی نداری. - تو گوشی نیازی به رمز نیست.
- یکی می‌خواید یا دو تا؟ - دو تا، لطفاً.
دو تا، لطفاً. چون می‌خوایم با هم کیف کنیم.
خب، بفرمایید. ببین.
- پس، این شاه‌ماهی سنتیه. - آره.
توی آب‌نمک آماده شده.
یعنی خامه ولی یه جورایی نمک‌سود شده.
- پس بیرونش یه کم... - باشه.
پیاز یا خیارشور روش می‌خوای؟
- خیارشور، لطفاً. یه کم. - فقط خیارشور؟ پیاز نه؟
- تو چی کار می‌کردی؟ - من هر دوتاشو می‌ذاشتم.
- پس هر دوتاشو بذاریم. - عالیه.
من نمی‌تونم خام بخورم.
گلوتن و فسفرم خیلی حساسه.
پس فقط خیارشور برات می‌ذاریم.
- با پیاز هم اینجوریه؟ - نمی‌دونم.
فقط آروغش رو می‌زنم.
- خوبه؟ - واقعاً خوبه.
ممنون. خیلی ممنون.
خیلی خوبه. خوشمزه است.
واقعاً عالیه. بیا بریم بیرون جایی که جا بیشتر داریم.
تا حسابی کیف کنیم.
این یه بازار گل بزرگه که تا ته اونجا کشیده شده.
من همین اواخر با مری اینجا قدم زدم.
- یه نگاه سریع بندازیم؟ - وقت نداریم.
ولی، به هر حال، خیلی خوبه که اینجاییم.
اوه، باشه، حالا که اینجاییم.
فقط قاطی مردم شو، باشه؟ کسی متوجه نمیشه.
باشه.
- برام گل می‌خری؟ - من برات گل می‌خریدم.
- آره، می‌خریدم. - جایی برای گذاشتنشون ندارم.
ولی از فکرش خوشم اومد. تو ذهنم نگهش می‌دارم.
برام... یه پیاز گل بخر.
نگاه کن. اون پنیرهای گنده رو ببین. نگاه کن.
می‌دونی وقتی از کله‌گنده‌ها حرف می‌زنن؟
- اینه که ازش حرف می‌زنن. - کله‌گنده...
آره، اینجا بود. یکی برای کمپینگ امشب برداریم؟
آره، یه پنیر برداریم.
کدومو پیشنهاد می‌دی؟
خب، من اینجا یه گودای سنتی دارم...
- ...که پاستوریزه نشده. - اوه، واقعاً؟
- اونو برداریم، نظرت چیه؟ - همون، آره.
- این یکی رو امتحان کنیم؟ - آره، لطفاً. آره، امتحانش کنیم.
- اونو نگاه کن. - این همون واکسیه که داری پاک می‌کنی.
- آره. - آها.
- قبلاً این کارو کردید، نه؟ - آره.
- خیلی ممنون. - خواهش می‌کنم.
خیلی ممنونم.
بوش محشره.
شما بازیگر فیلم هستید، نه؟
- بله، من بازیگرم. - آره، می‌دونستم!
- وای ببخشید. ببخشید. - مشکلی نیست.
یکی از اینا رو برمی‌داریم. میشه؟
بچه‌ها، اگه کسی خواست،
پنیر پیش منه، اوکی؟
اگه کسی بعداً دنبالش گشت.
خب، بزن بریم.
من عاشق هیجان دیدن دنیا هستم.
واقعاً از دیدن مناظر مختلف و تو دلشون بودن خیلی لذت می‌برم.
و تو دلشون بودن.
اوناهاش! ببین، اینم اولین آسیاب‌های بادی‌مونه.
اوه، آره. وای خدای من.
وای.
اینجا چقدر صافه، نه؟
آره، گمونم بیشتر اینجا زیر آب بود
اگه این کانال‌ها نبود.
باشه، بریم ببینیم این ورزش محلی عجیب چی از آب درمیاد.
همه چی یه دقیقه دیگه معلوم میشه.
یه دقیقه دیگه، آره.
سلام. چطورید؟
- من اریکا هستم. - اریکا. دیدنتون عالیه.
فکر نمی‌کردم اینقدر جدی باشه.
- وای. - اونو نگاه کن. وای خدای من.
- یا خدا. - یا خدا.
- خیلی سخته. - آخ.
طولانی‌ترین پرش تو کل دنیا
۲۲ متر و ۲۱ سانتی‌متره.
و چی تیرک رو پایین نگه داشته؟
سنگ. سنگ‌های کوچیک.
عاشق اینم که فقط مخصوص اینجاست، نه؟
آخه، هیچ جای دیگه اینو نمی‌بینی، نه؟
من هیچ جای دیگه ندیدمش.
حتماً از روی نیاز به رد شدن از کانال‌ها به وجود اومده.
- خب، از این مزرعه به اون مزرعه. گمونم... - آره.
- ...اونا فقط چوب رو برداشتن... - "برو اونو از اونور بیار."
"آها، باشه."
نگاه کن. این دختر کوچولو اینجا رو. ببین.
تماشا کن.
خیلی خفنه، نه؟ شرط می‌بندم اون لحظه‌ای که باید...
یه نقطه بی‌بازگشت داره، می‌دونی؟ اونجایی که خودتو می‌کشی جلو.
به نظر میاد پاش آسیب دیده.
خب، به هر حال بسته‌ش.
- این لاستیک دوچرخه‌ست. - برای اینکه لیز نخوره؟
- آره. - برای اینکه سُر نخوره. فکر کردم آسیب دید.
اونا هم از اسپری استفاده می‌کنن که بهتر بگیرن.
- یعنی... دستا چسبناک می‌شه. - دستات چسبناک می‌شه؟
- ایناش! - اونم رفت!
بعضی وقتا تو آب میفتن.
کسی به لبه می‌خوره؟ به لبه خوردن اصلاً پیش میاد؟
- کف داره. - کف داره.
- آره. - نمی‌دونم چارلی کِی...
- تو کِی می‌پَری؟ - من بپَرم؟
رفت تو.
- سرده. - این خودش انگیزه‌ست
که دفعه بعد درست انجامش بدی.
آره. صد در صد.
چه جوری شروع می‌کنی؟ اولین کاری که می‌کنی چیه؟
وقتی کوچیک بودم، من...
- از درخت بالا می‌رفتم. - آره.
اولین کار همینه؟ فقط بالا رفتن از یه میله؟
بعد انجامش بدی وقتی داره حرکت می‌کنه روی آب.
- پس نفر اول شدی؟ - آره.
دمت گرم! نفر اول شد.
- خب. - باریکلا. عالیه.
چه فرصت خوبیه، نه؟ که بتونی، می‌دونی،
اطراف خودمون رو کشف کنیم.
می‌دونی، تنها کاری که باید بکنی سوار یه قایق بشی
و تمام اروپا رو داری که کشف کنی.
آره، صد در صد.
واقعاً شگفت‌انگیز بود که این جوونا رو تماشا کنی
خودشون رو بندازن روی یه میله و تا بالای اون بالا برن.
و یه چیزی که اصلاً هیچ جای دیگه نمی‌دیدی.
بوی چمنه و نور غروب.
ساعت از نُه گذشته. نگاه کن.
اوه، آره.
من اینو درباره موتور دوست دارم، که می‌تونی همه چی رو بو کنی.
یه تجربه حسی دیگه می‌شه همین‌طور که سوار میری.
چه جایی!
چه جای بی‌نظیری برای کمپینگ.
- حالت چطوره؟ - من یاپ هستم.
اسم من یوانه‌، و اینم دوستمه، چارلی، اینجاست.
خوشبختم.
- اینجا خیلی قشنگه. - آره، دقیقاً همینه.
اولین باره که اینقدر نزدیک شدم به یه آسیاب بادی
- تو کل زندگیم. - تو، واقعاً؟
من آسیابان این آسیابم.
من داوطلبانه کار می‌کنم... من...
- من با این آسیاب کار می‌کنم. - وای.
وقتی آب خیلی بالاست، اونو برای تخلیه آب استفاده می‌کنم.
- پس داری آب رو پمپ می‌کنی؟ - آره. آره.
- و هنوزم امروز کار می‌کنه؟ - آره.
- می‌تونیم داخلشو ببینیم؟ - آره، بفرمایید تو.
تا حالا داخل یه آسیاب نرفتی؟
- نه. - توی آسیاب؟
کی ساخته شده؟
- ۱۸۷۷. - به‌به!
- خب، می‌تونید اون بالا رو ببینید. - می‌تونیم بریم بالا؟
حواستون باشه، برای پایین اومدن هم باید همین راهو بیاید.
باشه.
به لبه بال نگاه کن. مثل بال هواپیما می‌مونه.
اونو ببین.
محشره.
من بازنشسته شدم و این سرگرمی منه.
این بهترین راه برای گذروندن وقتتونه.
چه خوب. عالیه.
خب، فکر کنم حالا می‌تونیم چادرمون رو برپا کنیم.
- و شب رو اینجا بمونیم. - آره.
یعنی، تو یه زیرانداز داری. من ندارم...
مطمئن نیستم من زیرانداز داشته باشم.
نه، اینطوری نمیشه.
نمی‌دونم این چادر چقدر خوبه، ایوان،
وقتی هوا یکم سردتر بشه.
یه جورایی فکر می‌کنم این چادر بیشتر تابستونیه.
سلام.
من نی‌انبان‌زنم.
این برای من چیزی نیست.
این که چیزی نیست، نصف (سه چهارم) سختی‌های معمولیه ماست.
همینه. اونو ببین.
خوبه، نه؟
ببخشید برای قیافه‌ی صبحگاهی‌ام.
باید بگم که واقعاً...
توی کیسه خوابم گرم بود، که خیلی خیالم راحت شد
چون نمی‌دونستم.
ولی چه جایی برای بیدار شدن.
اون بالا رو ببین. درست زیر آسیاب بادی قدیمی.
فوق‌العاده‌ست. فوق‌العاده‌ست.
نمی‌تونم با کلمات توصیفش کنم.
خواب سختی بود، واقعاً.
همیشه سخته اولین باری که توی کمپ می‌خوابی...
وقتی مدت‌هاست انجامش ندادی، می‌دونی.
توی کیسه خوابم که حسابی گرم بودم. واقعاً ببخشید.
اشتباه خودم بود که درست جاگیر نشده بودم.
- می‌دونی؟ - آره.
و هوا واقعاً سرد بود.
اوه، نه. دیشب سرد بود. وقتی رسیدیم هم سرد بود.
- لعنتی سرد بود. - آره، واقعاً سرد بود.
خیلی منتظر این سفر امروز هستم، چارلی.
آره.
بعد از دیروز، یه جورایی به ریتمش عادت کردیم، نه؟
راستش زیاد جذاب نیست.
مثل کون گوریل می‌مونه.
ولی، همینطور تمام روز خیلی نزدیک دهنم.
منظورم رو می‌فهمی؟ اون حس رو؟
موتورم یه کم بیدار شدن می‌خواد.
هنوز برای امروز حسابی آماده نیست
تا وقتی که، مثل من، دو سه تا قهوه خورده باشه.
تو جلو بیفت، چارلی. امروز داریم می‌ریم خونه‌ت.
کمپ خیلی قشنگی بود.
یه عالمه اشتباه کردم
مثلاً دفعه‌ی بعد که می‌خوابم، باید لباس تنم باشه.
امروز داریم از مرز رد می‌شیم و می‌ریم آلمان،
داریم می‌ریم سمت شهر وسل‌بورن که مادر مرحومم اونجا به دنیا اومده.
وای خدا. وقتی آفتاب در میاد چقدر فرق می‌کنه.
آره واقعاً.
فکر می‌کنی آلمانیم، چارلی؟
نمی‌دونم. داریم خیلی سریع‌تر می‌ریم.
یا اونا دارن می‌رن.
من همیشه موتورای قدیمی سوار شدم.
و این یکی، یه موتور پلیس کالیفرنیای مدل ۱۹۷۴ـه.
بکش کنار!
نه! نمی‌خوام دستگیر بشم.
من کاری نکردم!
چارلی، چه ساعتیه؟ دوازدهه یا یازده؟
ساعت دوازدهه.
ناهار بخوریم؟
حواسمون باشه جای خوبی پیدا کنیم؟
آره، فکر کنم.
وایسا. این که بد نیست.
همینه؟ سلام.
یه کوچولو... اینجاست.
دمت گرم، چارلی.
فقط می‌خواستم تا جای ممکن به سیب‌زمینی‌ها نزدیک باشم.
امیدوار بودم شاید یه ون قهوه باشه.
شبیه کامیون الکله.
وایسا. این چیه؟
یه دقیقه صبر کن. چی؟ وایسا. این دیگه چیه؟
دو روزه اومدیم و این دومین گروه مارش‌مون هست.
نگاه کن.
چیه؟
- مثلاً سالگرد یا همچین چیزی؟ - باشگاه تیراندازی.
اساساً هر سال، اونا با تیراندازی مشخص می‌کنن کی پادشاه تیراندازیه.
چه باحال. چه وقت خوبی.
- سلام. از دیدنت خوشحالم. - سلام. حالت چطوره؟ از آشنایی باهات خوشحالم.
- تو قهرمان تیراندازی هستی؟ اوکی. - قهرمان.
- این یعنی چی؟ - Achtung Schützenfest.
- این یه تیرانداز مسته. - مسته.
وقتی مستی، اینجوری میشی...
آهان، فهمیدم.
می‌گه اینجا روزا مشروب خوردن خیلی عادیه.
آره.
اونا فقط می‌شینن،
یه کم تیراندازی می‌کنن و بعد میرن نوشیدنی می‌خورن.
مشروب بخور و تیراندازی کن. ترکیب خوبیه.
نه، خوبه.
دیروز یه مهمونی بزرگ، خیلی بزرگ داشتیم.
یه مهمونی که تا حالا مثلشو نداشتیم.
- واقعاً؟ - آره.
- ما حال کردیم. - عالیه.
- خب. ما هم یه تستی می‌کنیم. - باشه. خیلی دوره.
چارلی، تو اول برو.
- و بعدش... - و پرش کن.
و حالا ببندش.
خب، برو بیرون.
- اینجوری، باشه. - باشه.
حالا، یه کم وضعیتت مناسب نیست،
چون سه روزه الکل نخوردی.
- چه حسی داری؟ - خب. نمی‌دونم ولی...
- اونجاست. - اونجاست! ببین!
- مال توئه. - ممنون.
خب، این. این یه چهار حسابی بود، در واقع.
باشه.
- و آروم. - بله قربان.
نه، زدش.
بد نیست. فکر کردم کلاً خطا رفتم. خب.
حسابی خوبه این.
خیلی ممنون، آقا. چه سعادتی بود که به مهمونی شما خوردیم.
و خوشحالیم دیدیم که به همه‌تون انقدر خوش می‌گذشت.
- ممنون. - زنده باشید. ممنون.
- سفر خوبی داشته باشید. - بله. خیلی ممنون.
چه بساط باحالی داشتن اونجا، مگه نه؟
آره.
هدف‌گیری‌شون انگار توی فیلما بود.
ولی نمی‌تونم همچین چیزی رو کنار یه کافه تصور کنم.
به نظر میاد هر لحظه ممکنه یه اتفاق بد بیفته.
ولی خب احتمالاً همیشه همینجوری بوده.
آره. تا حالا این همه آدم مست ندیده بودم.
الان تقریباً رسیدیم به زادگاه مادرم، فقط یه کشتی‌سواری مونده.
وای. اینجاست.
این منو می‌بره دقیقاً به دوران بچگیم،
وقتی می‌رفتیم دیدن فامیلای آلمانیم.
مادرم چند سال پیش از دنیا رفت.
و خیلی بهم نزدیک بودیم.
پس، دیدن جایی که اون بزرگ شد
و بخش زیادی از وقتشو اونجا گذروند، برام خیلی خاصه.
داریم با بچه‌های دایی مادرم، بوریس و اریکا، ملاقات می‌کنیم،
و قراره پیش اونا بمونیم.
و بعدش به ایوان نشون بدیم مامان اهل کجا بود و منم بچه که بودم کجاها می‌رفتم.
- چند وقت یه بار میومدی اینجا؟ - معمولاً زیاد نه،
ولی وقتی که می‌اومدیم، حسابی پُر و پَیمون بود.
- آره، وقت تعطیلات. خوشی. - وقت تعطیلات، آره. دقیقاً.
بچه‌های فامیل. من همیشه با بچه‌های فامیل خیلی بهم خوش می‌گذره.
وسل‌بورن. رسیدیم.
وای.
خیلی وقته اینجا نبودم.
وای خدای من. همه اینجان.
سلام!
- ببین. - چه بامزه! سلام!
- از دیدنتون خوشحالم. - از آشناییتون خوشبختم.
- چطوری؟ - خوبم. بوریس.
ایوان، از آشناییتون خوشبختم. حال شما چطوره؟
- سلام، من اریکا هستم، دخترخاله چارلی. - خوشبختم. خوب هستین؟
پس اینا همه خانواده مادریم هستن.
همه این آدمای فوق‌العاده‌ای که باهاشون بزرگ شدم.
همشون هوامو داشتن.
اینو خیلی وقته ندیده بودم.
واقعاً فوق‌العاده‌ست.
- و این مال شماست؟ - بله، همینه.
وای خدای من.
چارلی، بیا سفر بعدی رو با این بریم.
آره، محشره نه؟
میدونی چیش خوبه؟ وقتی تو رانندگی می‌کنی من می‌تونم یه چُرت بزنم.
آره.
باید یه دوری باهاش بزنیم.
- همینه. - همینطوری.
مثل ساعت کار می‌کنه. حسش کردی؟
- اونو ببین. - درست همینطوری.
- مامان و بابا یکی از اینا داشتن. - داشتن؟
- اون اولین ماشینشون بود. - نه بابا!
یکی از همینا بود.
میدونی، بابا همیشه یه کم عجیب و غریب بود و آره دیگه...
بیا بریم دور میدون بچرخیم
- و برگردیم. - باشه.
- فیلم برزیل رو یادت میاد؟ - آره.
و جاناتان پرایس توش یه ماشین حبابی کوچیک مسراشمیت می‌روند،
و من همیشه دلم میخواست یکیشو داشته باشم.
- مثل بخارگیر شیشه. اونو ببین. - آره.
- مثل یه ترومپت. - باحاله، مگه نه؟
- زود به این عادت می‌کنی، آره. - آره.
- وای، چه استقبال عالی‌ای، چارلی. - میدونم.
همه خانواده‌ات. چقدر دوست‌داشتنی.
بذار بابامو بیارم پشت خط.
- بیا اینم اینا. ببین. - هی.
بابا بهترین آلمانی رو تو خانواده صحبت می‌کنه، نه؟
آره. طبیعتاً.
- ولی چارلی... - بله؟
چارلی بدترین آلمانی رو حرف می‌زنه.
باشه. اشکالی نداره. مرسی بابت این حرف، عزیزم.
چقدر عالیه که...
چه خوب.
ببین. و بوریس اونجاست با پسرش. نگاه کن.
آره.
اومدن اینجا و دیدن خانواده چارلی واقعاً خاص بوده.
دیدنش با فامیلای آلمانیش چقدر خوبه.
و همه‌شون رو برای اولین بار ببینم.
و حالا دارم از این فرصت استفاده می‌کنم که چادرم رو یه خورده خشک کنم.
و... خدای من، با این مدل موهام شبیه برادرم شدم.
واقعاً شبیه برادرمم.
خلاصه، خداحافظ.
یه کلاه ایمنی جدید سفارش دادم. چون این واسه صدای من خوب نیست.
و دارم به...
- ...یه سری ایده‌های واقعاً عالی می‌رسم... - عالیه.
...روی موتور، که ضبط نمی‌شن. برای همین، کلاه کاملاً باز می‌ذارم.
نمی‌دونم. من نصفشون رو می‌شنوم...
نه، نصفشون رو نمی‌شنوی.
یا حداقل، انگار نصفشون رو نمی‌شنوی.
این تراکتور عمو جانائه.
اون باهاش می‌رفت سوپرمارکت، جایی که قبلاً مزرعه‌ش بود،
جایی که خونه کوچیک مادرم بود،
و آبجوها رو جمع می‌کرد،
بعدش هم تو راه خونه به دوستاش سر می‌زد.
حالا می‌خوایم یه گشتی تو شهر بزنیم
و ببینیم مادرم سال‌های آخر عمرش کجا زندگی می‌کرد.
یه خونه کوچیک و قشنگ اینجا داشت.
خب، باشه. بریم.
من عمو جانام رو اینجوری یادمه.
ولی من... یادم نمیاد...
- ...دودش رو یادم نمیاد. - ابرهای دود.
آره، اون رو یادم نمیاد.
خب، شاید بچه که بودم فکر می‌کردم: "وای، دود!"، می‌دونی؟
این تراکتور باعث میشه از صدای موتورم خیلی احساس بهتری داشته باشم.
این خونه کوچیک مامان بود. همین که اینجاست، سر نبش.
داخلش خیلی کوچیکه. از بیرون بزرگ‌تر به نظر می‌رسه،
چون طبقه بالا، یه راه پله خیلی خیلی شیب‌دار داشتیم که می‌رفت بالا.
واقعاً خیلی شیب‌دار.
و یه باغچه کوچیک و قشنگ هم پشتش هست.
بفرما.
- خداحافظ. بعداً می‌بینمت. - بعداً می‌بینمت. ممنونم.
واقعاً خیلی بهم خوش گذشت. پس، ممنونم.
خب، همین بود دیگه، ها؟
- وقت رفتنه. - عالیه.
در نهایت، همیشه خوبه که دوباره با خانواده در ارتباط باشی.
حتماً خیلی احساسیه، مطمئنم.
خب، بریم دانمارک.
- راه طولانی تا اسکاندیناوی، رفیق. - راه طولانی تا اسکاندیناوی.
این هدفون‌ها رو دارم و می‌خواستم ببینم صداش چجوریه.
آها، خوبه.
داریم میریم به جزیره فونن دانمارک،
جایی که شب رو نزدیک یه شهر کوچیک به اسم فابورگ می‌گذرونیم.
فکر کنم همینجا وایمیستیم، چارلی.
شاید اینجا مرزه.
- اینجا دانمارکه؟ - آره، اینجا دانمارکه.
فکر نمی‌کنم تا حالا دانمارک رفته باشم.
آره. فکر نمی‌کنم تا حالا دانمارک رفته باشم.
- سلام. آره. ما خوبیم. - اوکی، ما چراغ سبز رو گرفتیم.
عالیه.
هی، ما الان تو اسکاندیناوی هستیم، رفیق!
آره، همینطوره!
همین الانش هم چقدر متفاوته. ما وارد دانمارک شدیم
و منظره عوض شده. دیگه اونقدر صاف نیست.
و
مطمئنم اگه عقب‌تر رو نگاه کنی، انواع خون اسکاندیناویایی توی اجدادم هست.
خیلی هیجان‌زده‌ام که کشفش کنم.
این قشنگه. این قشنگه.
آره. واقعاً، واقعاً عالیه.
وای، عالی بود. حرکت روی پل خوب بود.
فکر کنم از خیلی از اینا رد بشیم
چون دانمارک از صدها جزیره تشکیل شده.
وای.
عاشق اینم که تغییر منظره رو وقتی میریم جلو ببینم.
محشره.
خب، قشنگی موتور سواری همینه.
اینجا یه نوار خشکیه.
- خب، وایسیم. - آره.
دانمارک، تو داری مغز منو میبرری.
می‌دونی منو یاد چی میندازه، چارلی، البته؟
نیازی به حدس زدن نیست.
اسکاتلند.
به به به.
این هوا مثل مرهمه یا یه همچین چیزی، نه؟ قشنگه.
دوست داری یه شیرجه بزنی، چارلی؟
آره، حتماً.
اونقدرها سرد نیست. فقط اینکه پر از سنگ‌ریزه‌ست.
چارلی-بام داره میره شنا کنه.
چارلی، ایده کی بود این؟
پس چقدر عمیقه...
با اینکه من واقعاً رفتم تو، فقط...
آره.
وای خدای من.
خدا. باشه.
آخ. آخ.
پا رو اذیت می‌کنه.
حالا دیگه مجبور نیستم این لباس زیرها رو بشورم.
این به نوعی مثل یه شست و شو می‌مونه، نه؟
یادته تقریباً تو مصر دستگیر شدیم؟
داشتیم لخت شنا می‌کردیم و ارتشی‌ها اومدن.
- اونا واقعاً عصبانی بودن. - عصبانی بودن.
اونجا ساحل نظامی بود، برای همین ارتشی‌ها دویدن سمت ما،
چون دو تا آدم سفیدپوست لخت تو ساحل نظامی بودن.
آمریکایی‌ها دارن لخت به ما حمله می‌کنن.
آره، انگار که می‌گفتن: «باشه، حالا برین تو. باشه، حالا با هم شاد باشین. باشه.
- ببین، تا من بتونم بفهمم.» - «هلش بدین زیر آب. هلش بدین!»
آره.
باشه، بچه‌ها. دوربین‌ها رو میاریم. برین تو.
- خب، چارلی. - بزن بریم!
- باحال بود، ایوان. چه فکر خوبی. - می‌دونم. عالی بود.
یکم سردتر از چیزی بود که فکر می‌کردم.
دلم نیومد سرمو ببرم زیر آب.
خب، بریم جای خواب امشبمون رو پیدا کنیم.
یه سروگردن از کمپینگ بالاتره.
باید بگم، این موتور چقدر فرزه.
- کنترلش خیلی راحته. - آره.
شقایق!
وای، چه دشت شقایق قشنگی. یا خدا.
اونو نگاه کن.
محشره. وای.
این از این. از اینجا چپ.
همینجاست.
- خودشه. - هتل اسلات.
این یه ورودی خیلی خیلی بزرگ و باابهت به هتلمونه.
- ای بابا! - وای.
آره واقعا.
خدای من. محشر به نظر میاد، نه؟
- عجیب و غریبه. - جای خوبیه واسه فیلم ترسناک.
اینجا می‌تونه حسابی وهم‌انگیز باشه.
بریم یه دوری بزنیم؟
ای وای خدا.
آره، یه راه‌پله.
یا خدا.
خیلی خیره‌کننده‌ست، نه؟ بریم؟
اینو نگاه کن.
با این نور چقدر قشنگه.
- آره، خیلی قشنگه. - و اون سقف.
اینجا چی داریم؟
خدای من. تموم نمیشه که.
اون دیگه مال آدمای واقعاً دل شیره.
وای. یه لحظه دلم ریخت.
واقعا دلم ریخت.
- یه ملک باورنکردنی. - سلام.
اون منظره رو ببین.
خدای من، چقدر قشنگه.
اون ردیف درختا رو ببین واسه ورودی ماشین.
اولین روزمونه توی دانمارک.
رسیدن به اینجا حس خیلی خوبی داشت.
منظره تغییر می‌کنه، شروع میشه به تپه‌های موج‌دار و...
دیگه اونقدر دور رو نمی‌بینی، چون وقتی که...
اون دشت‌های هموار توی هلند و شمال آلمان،
تا مایل‌ها می‌تونستی ببینی، نه؟
من اینو دوست دارم. همین تپه‌های موج‌دار.
و بعد رانندگی تو اون جاده‌های، پردرخت...
- آره. - ...خیلی قشنگه.
یه بی‌سیم گوشی جدید داریم، و ببینیم این سیستم جدید خوب کار می‌کنه یا نه.
ببینم اون تو شبکه هست، چارلی، اون بغل.
باز میشه.
- سلام. - فقط اومدم ببینم که شما...
- کلاهتو راه انداختی؟ - هنوز نه.
چی؟
- انجامش دادم. - واقعاً؟ کار می‌کنه؟
می‌خواستم بیام باهات بازی کنم.
کانال سه. سلام، سلام.
- اینجایی پس. - سلام.
- آره. بله. - باحال. وای.
خب، این که خیلی خوبه، مگه نه؟
- آره، واقعاً خوبه. - خوشم میاد.
واقعاً چه زوج عجیبی هستیم ما، نه؟
- داریم تو یه قلعه بزرگ و جن‌زده گپ می‌زنیم. - آره.
با کلاهامون سرمون.
- خب، رفیق. - خب رفیق. گوش کن...
- صبح می‌بینمت. آره. - واقعاً از دیدنت خوشحال شدم.
و... بعداً می‌بینمت.
- خوب بخوابی، چارلی. - آره، خوب بخوابی، رفیق.
- ما واقعاً می‌تونیم صدای همدیگه رو بشنویم... - از پشت دیوار.
- ...از پشت دیوار. - منظورم اینه که، ما فقط تو کلاهامون می‌خوابیم
و بعد لازم نیست تمام شب دست از گپ زدن با هم برداریم.
فقط صدای نفس کشیدنتو می‌شنوم وقتی می‌خوام بخوابم.
باشه، بریم انجامش بدیم.
خب، شروع کنیم. یه روز دیگه.
حس می‌کنم موتورم خیلی پر سر و صداست. کاش یه کم ساکت‌تر بود.
ما داریم به سمت شرق میریم از مسیر تماشایی،
جاده‌های روستایی، پل‌ها و عبور از کشتی‌ها
تا بالاخره به جزیره مون برسیم،
که به خاطر چشم‌انداز زیباش معروفه.
و تو راه، یه غذای مخصوص دانمارکی برای ناهار.
اوه، آره، این آقا، نگاه کن. می‌تونست یه گرافیتی‌آرتیست باشه
که فقط ادای کارگر راه رو درمی‌آورد.
ما اینجا تو دودی هستیم.
- بوی فوق‌العاده‌ای میاد. سلام. - سلام.
- سلام، لاین. - لاین، از آشناییت خوشوقتم.
همه اینا اینجا دودی می‌شن یا...
- آره، ما اینجا دودی می‌کنیم. - اینجا.
آره. ما دودی خودمونو داریم واسه همین هر روز دودی می‌کنیم.
- واقعاً؟ - فوق‌العاده‌ست.
میشه ببینیمش؟ دودی رو؟
- آره، بفرمایید. - از این طرف؟
- بفرمایید. چه باحال. - عالیه.
- اوه خدای من. نگاه کن. - این دستگاه دودیه؟
- آره. - خب، ماهی‌ها کی میرن اینجا؟
چند وقت پیش؟
ساعت هفت.
- آره. - امروز صبح، باشه.
کل فر پره و بعد ما سه، چهار بار هر روز دودی می‌کنیم.
یکم پر سر و صداست ولی امیدوارم خوب باشه.
- آماده‌این؟ - آره.
- اوه خدای من. - وای.
بوی فوق‌العاده‌ای میاد.
و توی چی دودی‌ش می‌کنید؟
توی یه چوب.
- چوب؟ - آره.
چوب خاصی یا...
- نه، نمی‌تونم بهتون بگم. ببخشید. - باشه.
- رازه. - آها، رازه.
- آره، دقیقاً. - باشه. البته.
معرکه است.
- بی‌صبرانه منتظریم امتحانش کنیم. - آره.
الان وقت ناهاره.
- باشه، عالیه. - آره، الان وقت ناهاره.
- خیلی ممنون. - خواهش می‌کنم.
طاقت ندارم.
چنگالم دستمه.
همین‌جوری با چنگالم اومدم بالا.
- وای خدای من، اینو ببین! - وای خدای من.
- بفرمایید. - میگوها...
- خیلی ممنون. ممنونم. - وای خدا، چه نون چاودار خوشگلی!
- چاقو و چنگال داشتید؟ - آره، چنگال که داریم.
- خیلی خیلی ممنون. - وای خدا.
نوش جان، چارلی.
- وای. - وای خدای من، چه بوی خوشمزه‌ای میده.
خیلی خوشمزه‌ است.
دیگه همین! منو همین‌جا ول کنید رفقا.
از ادامه سفرتون لذت ببرید.
خیلی خوش گذشت، ولی من همین‌جا می‌مونم. ببخشید.
اوه، ایوان، یه کمی فضله پرنده افتاده رو لباست.
- بذار برات تمیزش کنم. - ممنون، چارلی.
اون موقع‌ست که می‌فهمی یه دوست واقعاً خوب داری،
وقتی پی پی رو از رو کاپشنت پاک می‌کنه.
- باحال. - فکر کردم... ممنون چارلی.
خیلی بامزه‌ست.
- خب، ظاهراً خیلی خوش‌شانسی میاره. - خیلی خوش‌شانسیه.
نمیدونم کی این مزخرفات رو گفته.
آره، فکر کنم یه نفر که همین الان روش پی پی شده بود.
خب، بریم.
خب، خیلی عالی بود.
خیلی، خیلی، خیلی خوشمزه.
همین‌جوری هی آروغ ماهی دودی می‌زنم، گفتم که در جریان باشید.
من عاشق این همه پلی هستم که این جزیره‌ها رو به هم وصل می‌کنه.
عالیه، مگه نه؟ اینجا اطرافش چقدر قشنگه.
امروز دارم خیلی خوش می‌گذرونم. عاشقشم! عاشقشم.
- وای، عالی بود. - پل‌بازی خوبی بود.
عجب زمان‌بندی‌ای!
فکر نکنم جزیره مون دیگه خیلی دور باشه.
با توجه به اینکه این یه کشتی ۴۵ دقیقه‌ایه، غذاش عالیه. ببین!
نمی‌خوام از بریتانیا بد بگم، ولی تو قطار بریتانیا، می‌دونی،
می‌تونی ۹ ساعت تو قطار باشی و غذای به این خوبی گیرت نمیاد.
ببخشید، بریتانیا.
وای، داغه. داغه. کجا بشینیم، بچه‌ها؟
خب، اینجا نوشته ساکت. ببین، یه کوپه ساکته.
نریم اونجا.
خوبه؟
فندقه.
چه آهنگی گوش میدی، چارلی؟
دارم کایلی مینوگ گوش میدم.
یادت میاد تو مولن روژ منو بهش معرفی کردی؟
اوه، آره.
از دستشویی اومدیم بیرون و تو منو به کایلی و نیکول معرفی کردی.
و گفتی، "این چارلیه،" و بعد رفتی دنبال کارت.
و اونا طوری نگاهم می‌کردن انگار میخواستن یه چیزی بگن، میدونی؟
و من اینو گفتم، گفتم...
و بعدش، من رفتم. اون فرصت من بود.
خب، فکر کنم رسیدیم، بچه‌ها.
جزیره "مون".
اینجاییم. دریا رو ببین.
اینو نگاه کن. واقعاً فوق‌العاده‌ست، نه؟
زیباست، آره.
این جزیره کوچیک به خاطر ذخیره‌گاه طبیعیش معروفه
و صخره‌های گچی سفیدش.
داریم با یه صاحب بار ملاقات می‌کنیم که ما رو با قایقش می‌بره که اونا رو ببینیم.
موتورم امروز دست و پامو داغون کرده.
نمیدونم چشه.
بیا، عزیزم، بیا. آفرین.
وای، اینو نگاه کن.
- خوش اومدین، بچه‌ها. - سلام. چطورین؟
- من ایوانم. - اسمم اوله.
خوشبختم، اوله. ایشون چارلیه.
- سلام، من ایوارم. - سلام، چطورین؟
- خوشحالم دیدمتون. - چه موتورای خوبی.
- آره، قدیمی. - آره، باید همینطور باشه.
چه نوع دریانوردی میکردین؟
- قایق بادبانی مسابقه میدادم. - پس قایقران مسابقه‌ای هستین. خب.
اقیانوس آرام، اقیانوس اطلس رو خیلی بار، اطلس شمالی، و...
ولی یه روز باید برگردی خونه.
چون اگه خیلی طولانی اونجا بمونی،
هرگز چیزی که دنبالشی رو پیدا نمیکنی،
- چون باید تو خونه پیداش کنی. - آره، حتماً.
و اسم این بار چیه؟
اسم بار "کلاپ هستن" هست،
و یعنی "اسبت رو نگه دار."
آروم باش، دوباره فکر کن. این اسمشه.
- جالبه. - باحاله.
- اینجا اسمای زیادی میبینی؟ - آره.
خب اگه با اسب بیای، اجازه داری اسم اسبت رو اون بالا بنویسی.
- آره. - و یه نوشیدنی مجانی میگیری.
و اگه مثلاً با یه موتور قدیمی بیای؟
آره، کمک میکنه.
- چون اون موتورای قدیمی... - کمک میکنه...
- ...خوب به نظر میرسن. - آره.
قابلی. اجازه داری اسمتو بنویسی.
باشه، خوبه. باشه.
خیلی تحت فشارم.
نقاشی قشنگیه.
وای.
- سلام. - سلام.
- خیلی خنده داره.
باشه.
اول از این یکی لذت ببر.
بفرمایید، عزیزم.
میشه یه لحظه نگاه کنیم؟
اینم از این.
خب، اینجا زیاد میاین؟
آره، همینطوره. چون با اوله دوستای خوبی هستیم...
- آره. - ...و اغلب با هم سواری می‌کنیم.
پس، خودش پیش اومد.
البته، باید برم تو.
معلومه. خب چرا که نه؟
فکر کنم اینجا برای سواری عالیه.
عالیه، آره. ما تقریباً ضد ضربه‌ایم،
پس کنار لبه‌ی صخره‌ها هم می‌ریم و واقعاً عالیه که فقط... آره.
- نمی‌خواد بمونه. - نمی‌خواد... متاسفم، عزیزم.
من دیگه ندارم. نه، دیگه نه.
نمی‌تونی انگشتامو بخوری. نه، اونا...
انگار...
اون واقعاً جین می‌خواد. اون واقعاً اونو می‌خواد، می‌دونی؟
اون اسب‌ها که اومدن تو کافه، خیلی خنده‌دار بود،
درحالی که بهشون سیب می‌دادیم و براشون نوشیدنی می‌گرفتیم.
باشه، پس داریم می‌ریم اوله رو ببینیم، همونی که با اسب‌ها تو کافه دیدیمش.
بعدش با قایق اوله می‌ریم بیرون، یه نگاهی به این صخره‌ها بندازیم.
تو این جزیره مون.
اینجا پایینا خیلی قشنگه. واقعاً محشره.
از این جزیره کوچیک خوشم میاد. باحاله، نه؟ مون.
اسم قشنگیه.
ایوار بیچاره. ایوار، حالت خوبه؟
همون‌جا وایسی سرمازدگی می‌گیری.
داره میره تو.
وای خدای من.
این دیگه زیاده.
- گرفتیش؟ - آره.
شرایط یکم سخته،
پس فقط داریم مطمئن می‌شیم که می‌تونیم قایقو ببریم بیرون.
به نظرت الان وقت بدیه بپرسم قهوه کجاست؟
باشه، خب، کاپیتان توئه، آفرین.
آفرین، بچه‌ها. ممنون.
صخره باید همین گوشه باشه.
وای، چقدر قشنگه. وای خدای من.
وای، نگاهش کن. عالیه.
تمام چیزی که می‌بینی، زمانی بستر یک دریای گرمسیری بوده.
ده هزار سال پیش، یخ اومد، مثل یخچال طبیعی، و کف دریا رو بالا آورد
و اینجوری گذاشتش بالا.
خب، تمام اون چیزای سفید، جلبکای دریایین که میمیرن و میریزن پایین.
پس اگه دستتو بذاری روی دیوار، پنج هزار سالشه.
باورنکردنیه،
که همه اینا ته دریا بوده، نه؟ و گرمسیری.
محشره.
- خوبه؟ - آره.
واقعاً خوبه.
تازه، طعم روغن گیربکس از دستم میاد تو دهنم.
می‌بینمت اوله! مراقب باش.
- واقعاً یه رفیق باحاله، نه؟ - آره.
چه صبح دلنشینی.
اینکه تا ساحل اومدیم فوق‌العاده بود.
عجب جایی!
اینجا پایین خیلی قشنگه.
فکر کنم امشب کپنهاگ باشیم.
- بزن بریم. - بریم.
لعنتی! خوبی؟
اوه مرد. خوبی؟
اوه رفیق، چه بد!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.