..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. [ bolboljan.net ]
‫ماجراجویی امروز توسط ‫«مراسم بهترین شخصیت» ارائه می‌شه!
‫همراه‌مون باشید و بفهمید کی قراره جایزه‌ی نهایی رو ازآن خود کنه!
‫[بوق!]
‫می‌شه اونو بندازین بالا؟
‫از قطعه‌هات نهایت استفاده رو می‌بری، ها؟
‫اوه، خفه شو.
‫اون بالا چیکار می‌کنی؟
‫دارم از دست کِین قایم می‌شم.
‫فکر کنم شنیدم با بابل داشت درباره‌ی یه ماجراجوییِ خونگی حرف می‌زد،
‫و من نمی‌خوام جزوی ازش باشم.
‫و خب... می‌خوای کل روز توی یه گلدون بمونی؟
‫به‌جای اینکه تو اتاقت باشی؟
‫کین جدیداً هی اتاقمو چک می‌کنه.
‫وقتی هم جواب نمی‌دم، جلوی در «دیزی بل» می‌خونه.
‫مورمورم می‌کنه.
‫واقعاً همچین کاری می‌کنه؟
‫نمی‌دونم. بیا ازش بپرسیم.
‫آهای، کــــیــــــن! ‫ای عوضیِ [بوق!]
‫بله، جکس؟ ‫اونجا رو ببین، زوبل‌ـه!
‫[بوق!] بهت! ‫آه، اونجایی پس.
‫حالا نیاز نیست با بشکن زدن پیدات کنم.
‫و خیلی خوشحالم که پیدات کردم.
‫باید تعدادمون مساوی باشه، ‫چون ماجراجوییِ امروز یه ماجراجوییِ تیمی‌ـه!
‫بغل استیج می‌بینیمتون، تا... بذار بگیم، 5.7 دقیقه دیگه.
‫عالی شد.
‫اون قضیه‌ی شعر خوندن هم ازش نپرسیدی.
‫چیو؟
‫ماجراجوییِ امروز قراره... کوتاه‌تر از معمول باشه،
‫اونم به‌خاطر مراسم بهترین شخصیت!
‫ولی فرصت خوبیه که نقطه‌قوت‌هاتونو به مطبوعات نشون بدین!
‫این خیلی سنگینه. ‫همینطوره، بابل.
‫وقتی چند روز پیش دیدم داشتین توپ‌بازی می‌کردین ‫واقعاً ذهنمو مشغول کرد.
‫ما باید رویداد ورزشیِ خودمونو داشته باشیم.
‫ولی با ورزش‌های جدید و جذاب‌تر که توسط اینجانب طراحی شده.
‫کمکم کن، کین.
‫یا... این‌دفعه می‌تونیم فقط سافتبال رو معمولی بازی کنیم.
‫توی لیگِ کین، ما فرار 400 متری عمودی رو داریم،
‫توپ تخم‌مرغی دوبخشی،
‫خیز عرضی، ‫ورزش پرتقال،
‫دوی توپی، ‫توپ قدمی،
‫قدم دویی، ‫و توپ توپی!
‫این ورزش‌ها بدون شک قراره-
‫آه، آره، شرمنده. ‫قرار نیست با اون‌یکی تو یه تیم باشم.
‫زوبل، چرا همیشه‌ی خدا فقط غر می‌زنی؟
‫اصلاً نمی‌دونم واقعاً چی می‌خوای!
‫برای اینکار یه صندوق پیشنهادات گذاشته بودیم.
‫آره، من و زوبل همه‌ش داریم می‌گیم ‫از ماجراجویی‌های آروم و بدون استرس خوش‌مون میاد.
‫واقعاً اون ماجراجوییِ سافتبال‌مو دوست نداشتی؟
‫من اونقدر اهل چیزای ورزشی نیستم. شرمنده.
‫صندوق پیشنهادات فقط بینتون دعوا راه میندازه.
‫و منم ندوست. ‫خیلی‌خب.
‫واقعاً می‌خوای بدونی چی می‌خوام؟
‫ای وای.
‫قابلیت اینو می‌خوام که سـ×س کنم.
‫بیخیال.
‫بالأخره قراره درموردش صحبت کنیم؟
‫اوه. سلام، زوبل!
‫چیزی از اون سسِ احمق‌کنی برات مونده؟
‫کجا بودیم؟ اوه، آره!
‫اینکه کار تیمی تمام آرزوها رو به واقعیت تبدیل می‌کنه!
‫اینو به ایشون بگو!
‫اینه که همیشه داره [بوق!] می‌زنه به همه‌چیز.
‫امروز از دنده چپ بلند شدیا، نه؟
‫نه، نه. می‌دونی درباره فرض کردن چی می‌گن دیگه.
‫هم درِ «تو» می‌ذاره، و هم «مینگ». ‫بازی با کلمه assuming
‫«مینگ»؟
‫الان کین گفت [بوق!]؟
‫سلام، من مینگ هستم. ‫و این فرض کردن‌هات واقعاً آبروم رو زیر سؤال برده.
‫کلاً یکیو براش ساختی؟
‫در هر صورت، کاملاً مشخصه که بینتون یه‌مقدار تنش به‌وجود اومده.
‫پس شاید چیزی که واقعاً بهش احتیاج داریم، تمرینِ اعتماده!
‫قرار نیست خودمو بندازم بغل جکس ها، اگه منظورت اینه.
‫نگران نباش. این قراره یه تمرین اعتمادِ دوطرفه باشه،
‫جوری که جفتتون باید به‌هم ‫اعتماد داشته باشین که به دیگری خیانت نکنین.
‫این یه اتاق عایق‌ـه، ‫که داخلش نه صداتون میاد، و نه دیده می‌شید.
‫و این...
‫...یه تفنگِ پره! ‫وای خدا.
‫کاراکتر A تفنگ رو با خودش به اتاق می‌بره ‫و تمام مهماتش رو خالی می‌کنه،
‫بعدش بیرون میاد و تفنگ رو می‌ده به کاراکتر B.
‫کاراکتر B بعدش تنفگ رو برمی‌داره به سرِ خودش شلیک می‌کنه،
‫با اعتماد به اینکه کاراکتر A توی اتاق خالیش کرده.
‫کاراکتر A هم باید اعتماد کنه که کاراکتر B تفنگ رو سمت خودش نمی‌گیره،
‫پس همه تشویق می‌شن که با پیروی از قوانین به‌هم اعتماد کنن!
‫یه‌مقدار... پیچیده میاد.
‫خودت پیچیده‌ای!!!!!
‫خب دیگه، جکس، چطوره تو شروع کنی؟
‫چی... اون؟
‫وایسا، قراره چیکار کنم؟ توجه نمی‌کردم.
‫اوه.
‫یا اصلاً می‌تونیم همینطوری به همدیگه شلیک کنیم.
‫بیاید، تفنگ بردارید. دیگه برام مهم نیست.
‫هورا! ‫وایسا، فقط همین؟
‫«تفنگ بگیرید و حال کنید»؟
‫نگفتم «حال کنید.»
‫فقط یه‌ذره... بی‌هدفه؟
‫از مناظر لذت ببرید. ‫کین!
‫آآه، باشه!
‫تیما رو برمی‌گردونیم. ‫به تیمای دوتایی تقسیم شید.
‫هرکدوم سه‌تا جون می‌گیرید.
‫آخرین تیمی که زنده باشه، برنده‌ست.
‫راضی شدی؟
‫امم، نه اونقدر.
‫خب، این دیگه مشکل من نیست.
‫باید یه مراسم جوایز رو بگردونم، ‫پس شماها یه‌مدت باید از پس خودتون بربیاید.
‫پنج دقیقه وقت دارید که تیما رو بچینید.
‫وقتی زمان تموم شد، هر تیم واسه خودشه.
‫بجنب، غمگین. تو با من میای.
‫من... راستش می‌خواستم با زوبل تیم بشم.
‫چی؟ نخیرشم.
‫ما توی تمام ماجراجویی‌های تیمی باهم بودیم.
‫پس انگار زمونه داره عوض می‌شه، خرگوش کوچولو.
‫هی، می‌خوای با من توی یه تیم باشی؟
‫آه، اوه! خیلی دوست دارم، ولی-
‫خب، اونقدر دلم نمی‌خواد کینگر گیرِ جکس بیفته.
‫اوه، آره.
‫خب، مـ ـ من می‌تونم با کینگر تیم شم.
‫یه‌دفعه من و اون باهم بودیم، و خیلی بد نبود.
‫آ ـ آه... همم.
‫و من... با...
‫اوه، امم. خب، اصلاً بیخیالش.
‫من با جکس تیم می‌شم.
‫و ـ وایسا. ‫ها؟
‫خودت گفتی دیگه،
‫احتمالاً بهتره که کینگر و جکس از هم جدا باشن.
‫من می‌تونم از پس جکس بربیام، پس نمی‌خواد نگرانم باشی.
‫آ ـ آه، می‌گم، پامنی؟
‫اگه... اگه یه‌وقت نیاز داشتی که با کسی حرف بزنی...
‫یـ ـ یا توی چیزی کمک می‌خواستی، من اینجام.
‫هم‌گروهی که نداری؟
‫خب، ببین کی اینجاست.
‫مطمئنی تابِ این‌همه عظمت رو داری؟
‫هه، بدتر از اینم دیدم.
‫می‌گم، زوبل؟
‫می‌خوای تو بازی امروز این دستِ تو باشه؟
‫ها؟
‫من... اونقدر به خودم اطمینان ندارم که دستم نگهش دارم.
‫و فقط می‌خواستم...
‫درحالی که یه تامی‌گان دستمه، عین روانیا بخندم،
‫و خب... تا فرصتشو کنم نمی‌خوام بشکنه.
‫برات سالم نگهش می‌دارم.
‫ها؟ وایسا، چی؟ اونم حساب شده؟
‫آه، کین؟
‫چیه؟
‫اوه، آره. تفنگ‌ها به مکان‌هایی تصادفی توی سیرک منتقل شدن.
‫پیداشون کنید، قهرمان‌ها.
‫باید اون تامی‌گان رو پیدا کنیم!!!
‫آه، وایسا، کین؟ ‫مـ ـ من یه جونم کمه!
‫وقت نداریم!
‫کشتنِ همه‌تون باعث افتخارمه!
‫خوش بگذره، بچه‌ها!
‫هاه! چقدر سوسولی آخه!
‫آها!
‫ای شیطون. خیلی‌خب.
‫فکر می‌کنم بیشترین نگرانی‌مون باید جکس و زوبل باشه.
‫اونا از همه جوون‌ترن، پس هنوز یه‌مقدار روحیه‌ی جنگندگی دارن.
‫ای بابا.
‫هنوز یه جونم کمه.
‫اصلاً انصاف نیست. ‫ها؟
‫اوه، می‌دونم چی لازم داری!
‫بیا، اینو بگیر.
‫و ـ و ـ وایسا، الان چیکار کردی؟
‫اون چی بود؟
‫یه پروانه‌ست! می‌تونه جونتو پر کنه.
‫مگه کین بهش اشاره کرد؟
‫اوه، نه. ‫از خودم درآوردم.
‫آه...
‫چی؟
‫خب، کیو می‌خوای اول بکشی، پام‌پام؟
‫آه، خـ ـ خیلی فکر نکنم بخوام کسیو بکشم.
‫من برای تو تفنگ پیدا می‌کنم، ‫و کارای خشن رو خودت انجام بده.
‫از این خوشت میاد دیگه، نه؟
‫می‌دونی هیچ‌کدوم از اینا واقعی نیست، مگه نه؟
‫منظورت چیه؟
‫مثلاً، سیرک رو می‌گی؟
‫بازیِ امروز رسماً اینه که به‌همدیگه شلیک کنیم،
‫پس فایده‌ش چیه بخوای انقدر اخلاق‌مدار باشی؟
‫خب، اونا دوستامن. ‫واقعاً نمی‌خوام بهشون آسیب بزنم.
‫خیلی‌خب، بذار باهات روراست باشم.
‫چرا به این اهمیت می‌دی؟
‫به اینکه به دوستام آسیب نزنم؟
‫ببین، می‌دونم چه حسی داری.
‫یه‌روز توی دنیای واقعی کارای مهم و اینا می‌کردی.
‫و بعدش، تبدیل به یه... دلقکِ کارتونی شدی.
‫هنوز می‌خوای به اون بخشی که فکر می‌کنه بخشی از اون دنیاست بچسبی،
‫ولی آخرش چه سودی برات داره؟
‫رگتا همه‌ش سعی می‌کنه مهربون و دوستانه برخورد کنه، ‫ولی توی هر ماجراجویی درب‌وداغون می‌شه.
‫چه بخوایم چه نخوایم،
‫الان فقط یه‌مشت شخصیت‌های کارتونی هستیم.
‫پس فایده‌ش چیه که تظاهر کنیم نیستیم؟
‫ولی ما هنوز آدمیم دیگه، نه؟
‫اولش همین فکر رو می‌کردم، ولی هرچی زمان می‌گذره،
‫به شکل قالب‌های خودمون درمیایم.
‫بخشی از دستگاه می‌شیم.
‫قالبِ تو چیه پس؟
‫شرور؟
‫گوش کن، من یه نقش کلیدی دارم.
‫می‌بینم تا چه حد می‌تونم رومخ برم،
‫سربه‌سر بقیه می‌ذارم و دیوار چهارم رو می‌شکنم.
‫می‌خوای بدونی چرا؟
‫چون خنده‌داره.
‫تمام کارام برای اینه که خنده‌داره!
‫چون من بامزه‌ام.
‫«بامزه»؟ ‫آره!
‫رگتا خوش‌بینه،
‫گنگل غمگینه،
‫کینگر دیوونه‌ست،
‫زوبل بداخلاقه،
‫و تو تنها کسی هستی که نفهمیده کیه.
‫همه به شکلِ قالب‌های خودمون درمیایم.
‫من لاقل اونقدر خودمو می‌شناسم که انتخاب کنم کی‌ام.
‫بامزه...
‫خب، تو می‌خوای کی باشی؟
‫چه فرصتی از این بهتر که یه‌چیز جدید امتحان کنی.
‫می‌خوای بزنی به سیم آخر؟
‫بالأخره می‌خوای اون خشم و دردی که هفته‌هاست ‫توی وجودت تلنبار شده رو بیرون بریزی؟
‫می‌دونم از اینجا متنفری.
‫همه همینطورن.
‫ولی نکته‌ی مثبتش اینه که تقریباً هرکار عشقت بکشه می‌تونی بکنی.
‫مثلاً ببین چطوری تفنگ دستت گرفتی.
‫خیلی واقع‌گرایانه‌ست.
‫یکم شل کن!
‫ها؟
‫اوه، اصلاً کی به کیه.
‫امروز، من قراره پلید باشم.
‫نظرت چیه؟
‫هه، انجامش بده.
‫آره. آره!
‫اون نفله‌ها بهتره حواسشون شیش‌جمع باشه،
‫چون قراره خشمِ پامنی پلید رو بچشن!
‫یه‌نمه ضایع بود.
‫آه، واقعاً قراره با اینا به‌هم شلیک کنیم؟
‫الان یا باید بکشی یا کشته می‌شـ ـ
‫آه! ‫عه!
‫رگتا!
‫این گوشه یه اسنایپر هست.
‫فکر کنم کینگر رو زدم.
‫آه، مطمئنی این بالا جامون امنه؟
‫وای!
‫غلتِ تاکتیکی!
‫بجنب، رگتا! ‫اوهوم!
‫انگاری شاه و عروسک رو پیدا کردیم.
‫آه، آره.
‫یعنی، آره! ‫بریم بگیریمشون!
‫آه، من راستش حتی نمی‌دونم چطوری با تفنگ شلیک کنم.
‫نمی‌دونم چقدر می‌تونم مفید باشم اگه-
‫عه‌وا! کار من بود؟
‫یه‌تیکه رو جا انداختی!
‫هاه! چقدر خفنی.
‫رگتا، پناه بگیر!
‫ها؟
‫من رگ رو دارم. تو برو سراغ کینگر.
‫حله، داداشی.
‫یه تفنگ می‌خوام. یه تفنگ می‌خوام!
‫آها!
‫بیخیال.
‫کینگر؟
‫الان یدونه از اون پروانه‌ها به‌کارم میاد!
‫سام علیک.
‫د ـ د ـ دقیقاً می‌دونم داری با پامنی چیکار می‌کنی،
‫هیچ‌وقت جواب نمی‌ده!
‫ها؟
‫می‌دونی، همون صمیمی شدن با پامنی...
‫که فاسدش کنی؟
‫وایسا، نه، نه! وایسا وایسا!
‫عجب. اصلاً فکر نمی‌کردم جواب بده.
‫ها؟
‫اوه.
‫کینگر از دستم در رفت، ولی الان براش یه جون مونده.
‫من یه جون از دستم رفت، ولی الان برامون یه کینگر مونده.
‫چطوری گذاشتی یه جون ازت کم کنه؟
‫خودم خوب نمی‌دونم.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫هی، این AK رو پیدا کردم.
‫اگه تامی‌گان پیدا نکنیم، این جواب کارتو می‌ده؟
‫آه، آره.
‫فکر می‌کنی...
‫جکس...
‫قراره عصبانی بشه که باهاش تیم نشدم؟
‫الان من جات بودم نگرانش نمی‌شدم.
‫بالأخره این فقط یه بازیه دیگه.
‫ولی خب از جکس حرف می‌زنیم.
‫احتمالاً می‌خواد انتقامشو بگیره.
‫و قراره دردناکش کنه و...
‫هی، لیاقتت بیشتر از اینه که ‫وقتی حتی اینجا نیست بهش فکر کنی.
‫تو یه آدمی.
‫اسباب‌بازیش نیستی.
‫بعضی‌وقتا همچین حسی نداره.
‫این ماسک‌های شکلک‌دار، ها؟
‫آدم می‌مونه که چرا تو فقط از اینا داری.
‫فقط کاش می‌تونستم...
‫چطوری می‌تونی بخشی از خودتو ‫دوست داشته باشی که تو رو از بقیه بدتر می‌کنه؟
‫چون وجود داره.
‫بخشی ازته که واقعیه،
‫و تنها کسی که باید بهش اهمیت بدی،
‫خودِ واقعی‌ته.
‫انتخابش با خودته که خودتو دوست داشته باشی.
‫حتی اگه با عقل جور درنیاد.
‫یه‌چیز ذاتی نیست، یه‌چیز خودخواسته‌ست.
‫تا حالا...
‫خودت این انتخاب رو کردی؟
‫ها؟ ‫ببخشید.
‫یعنی... معلومه که نه، تو زوبل‌ـی.
‫هر اتفاقی هم بیفته...
‫اگه تو هوامو داشته باشی، منم هواتو دارم.
‫آره.
‫حالا بریم پامنی و جکس رو بکشیم.
‫خیلی‌خب، اینو بگو.
‫قضیه‌ی ذرت چیه؟
‫کدوم قضیه‌ی ذرت؟
‫چرا از ذرت می‌ترسی؟
‫و نگو که نمی‌ترسی.
‫قشنگ دوبار از سرجات پریدی وقتی دیدی‌شون.
‫هه، نمی‌ذاری از زیرش قسر در برم.
‫خب، چمیدونم. کلی دون‌دون روش داره.
‫شبیه تخمای ریز می‌مونه.
‫چندشه. تنمو مورمور می‌کنه.
‫جالبه.
‫فکر می‌کنی مثلاً یه‌نوع ترایپوفوبیا داری؟
‫چی‌چی هست؟
‫ترس از سوراخ‌های ریز.
‫بلاه. ‫عجب.
‫نظرت درباره... انار چیه؟
‫مزخرف.
‫امروز دارم خیلی چیزا درباره‌ت یاد می‌گیرم.
‫هه، حالا یادت نره الان می‌خوایم آدم بکشیم.
‫قبل اینکه خیالمون راحت شه، اول باید بفهمیم اون خل‌وضع کجا رفته.
‫درست پشت‌سرتم، مگه نه؟
‫اوناهاش!
‫اوه، شرمنده.
‫امیدوارم برای حرکت فوق‌خفنِ کمونه زدنم آماده باشین!
‫اوه، چراغ رو پیدا کردم.
‫ها.
‫بزن قدش! ‫آره!
‫آه، عجب بازی‌ای بود.
‫کی فکر می‌کرد پامنی همچین تیرانداز ماهری باشه؟
‫چه ماجراجویی‌هایی داریما، نه؟
‫و ببین، با اینکه باختیم، حداقل تمام تلاشمونو کردیم، مگه نه؟
‫امم... حال‌واحوالت خوبه؟
‫ناراحتی که باختیم؟
‫درمورد چیز دیگه‌ای ناراحتی؟
‫می‌خوای درباره‌ش صحبت کنی؟
‫فکر کنم... شاید پامنی رو ناامید کرده باشم.
‫همونطور که جکس رو ناامید کردم.
‫زیادی تلاش کردم که باهاشون رفیق بشم، ‫و بعدش فقط پسشون زدم.
‫و آخرشم ازم متنفر شدن.
‫خب، فکر نکنم کسی اینجا ازت منتفر باشه...
‫جکس که متنفره!
‫گنگل و زوبل هیچ‌وقت باهام حرف نمی‌زنن،
‫و پامنی هم احتمالاً بعد از امروز دیگه حرف نزنه.
‫اومد بهم گفت می‌خواد باهام تیم بشه.
‫گفتم نه.
‫چرا همچین کاری کردم؟
‫شاید فقط یه‌مقدار فضا نیاز داشتی.
‫به‌نظر من انگار خیلی خودتو تحت‌فشار گذاشتی که حواست به همه باشه،
‫و وقتی توانشو نداری، خودتو به‌خاطرش سرزنش می‌کنی.
‫گفتی پامنی رو ناامید کردی.
‫چـ ـ چرا همچین حسی داری؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر می‌کنم هرروز داریم از هم بیشتر فاصله می‌گیریم.
‫انگار که دستمو خونده و دیگه بهم اعتماد نداره.
‫وقتی چشم‌به‌هم بزنم، قراره کلاً یه آدم دیگه بشه.
‫کسی که حتی نمی‌خواد کنارش باشم.
‫اگه نظر منو بخوای،
‫رابطه‌ها دوطرفه‌ان،
‫و بعضی‌وقتا اصلاً منطقی نیست که بخوای تنهایی همه‌چیو جلو ببری،
‫وقتی طرف مقابلت اصلاً حوصله‌شو نداره.
‫ما همه به روش‌های متفاوتی با مشکلات سروکله می‌زنیم،
‫و بعضی‌وقتا، باید بذاری بقیه با روش خودشون کارا رو انجام بدن،
‫صرفاً مهمه که وقتی به کمکت نیاز داشتن، کنارشون باشی.
‫اینکه به کسی فضا بدی، هیچ‌وقت نباید به معنی ناامید شدن ازشون باشه.
‫خودمم نمی‌دونم چی می‌خوام.
‫فقط می‌خوام همه خوشحال باشن.
‫و نمی‌خوام کسی ازم متنفر باشه.
‫تو از خودت متنفری؟
‫من از خودم متنفر بودم.
‫با فکر به چیزایی که فکر می‌کردم مسئولیتشون با منه، ‫ناخودآگاه از خودم متنفر می‌شدم.
‫فکر می‌کردم همه‌چیو از دست دادم.
‫ولی یهو...
‫تو اومدی اینجا.
‫و طرزفکرم... تغییر کرد.
‫همیشه راه‌هایی برای اهمیت دادن هست ‫که نخوای خودتو سرش خراب کنی.
‫وسط این قضایا یکم باید به خودتم برسی.
‫اصلاً نمی‌فهمم.
‫خیلی وقتا حرفایی که می‌زنی بی‌معنیه.
‫ولی بعد یه‌وقتایی مثل الان یهویی...
‫نمی‌دونم.
‫چطور همچین کار می‌کنی؟
‫چطوری این‌همه مدت اینجا بودی؟
‫هه.
‫گمونم فقط ذهنِ پرتحملی دارم.
‫خیره‌کننده بود!
‫کمیته قراره عاشقش بشه.
‫هنوز دارن دنبالمون میان؟
‫هنوز دارین دنبالمون میاین؟
‫آره، هنوز داریم دنبالتون میایم!
‫دیگه کجا می‌تونیم باشیم؟
‫هنوز دارن دنبالمون میان.
‫خیلی‌خب، این‌یکی طولانیه.
‫باید سریع بدوئیم.
‫بجنب!
‫هاه!
‫اه، دراپ‌هامون تا اینجا خیلی بد بوده.
‫وقتشه.
‫چرا دیگه شلیک نمی‌کنین؟ ‫مهمات تموم کردین؟
‫چرا شما شلیک نمی‌کنین، مهمات تموم کردین؟
‫پامنی، مهماتی برات مونده؟
‫آه، یدونه توی خشاب دارم،
‫و یه تیر اسنایپر، ولی بدون تفنگ اسنایپر.
‫به‌خشکی.
‫ایول!
‫هاه!
‫[بوق!]
‫فقط می‌خوای تو اتاقت قایم شی؟
‫ای بزدل!
‫ها.
‫ دیزی
‫ جوابت رو می‌خوام بدونم ‫خداوکیلی می‌خواین اونو بخونین؟
‫ تقریباً دیگه دیوونه شدم
‫ چون عاشق توئم
‫ ازدواجی مجلل نخواهد بود
‫ نمی‌تونم کالسکه‌ای هزینه کنم
‫ ولی تو زیبا به‌نظر میای
‫ بر روی صندلیِ دوچرخه‌ای دونفره
‫اوه وایسا، کلیدِ اتاق زوبل رو دارم.
‫آه! ‫آآآآآآه!
‫آه... آی.
‫من می‌گیرمش. ‫و ـ وایسا!
‫خیالت نباشه، همکار! دارمش!
‫این دیگه خیلی مزخرفه!
‫آخ!
‫خب، [بوق!] توش.
‫گمونم اینم آخرشه.
‫اونور می‌بینمتون.
‫آه!
‫چی؟
‫موفق شدیم!
‫عجب تیم خوبی شدیم!
‫خب، از حق نگذریم،
‫حریف‌های عجیب‌غریبی جلومون نداشتیم.
‫آره، حق.
‫خیال کنم اینجاست که یکی‌مون به اون‌یکی خیانت می‌کنه.
‫هاه!
‫ها؟ اوه، آره.
‫می‌تونی بهم خیانت کنی.
‫اوه. فقط...
‫فکر کردم این قراره دوطرفه باشه.
‫نه، نه. بدو، انجامش بده.
‫من اونقدر... دلم نمی‌خواد.
‫چه لوس! بیخیال! منو بگو فکر کردم خفنی.
‫می‌تونیم باهم برنده باشیم.
‫به‌عنوان یه تیم.
‫ما تیم نیستیم، بس کن.
‫مـ ـ منظورت چیه؟ خیلی هم هستیم.
‫خواب و خیال.
‫مگه سر اینکه باهم شرورهای پلید باشیم صمیمی نمی‌شدیم؟
‫فقط داشتم سرگرمت می‌کردم، چون فکر کردم خنده‌داره.
‫حالا می‌خوای شلیک کنی یا چی؟
‫من... کار اشتباهی کردم؟
‫آه، عین رگتا شدی.
‫پس بگو چرا یه تیم نیستیم.
‫نه، منظورم اینه که...
‫داشتیم خوب پیش می‌رفتیم.
‫خوش می‌گذروندیم، حرف می‌زدیم.
‫ولی یهو فقط- ‫دل به کار نمی‌دیا.
‫یالا.
‫اگه الان بهت شلیک کنم، ‫بعدش هنوز قراره دوست باشیم؟
‫ما هیچ‌وقت دوست نبودیم.
‫ها؟ پس اون چیزایی که بهم گفتی چی؟
‫آره، کلی چیزمیز بهت گفتم، مگه نه؟
‫مشتاق نیستم که فردا یادشو کنم.
‫نه. نه، نه، نه. از این خبرا نیست.
‫تو قرار نیست تو چشمم نگاه کنی و بگی ‫تمام کارایی که باهم می‌کردیم برات ارزشی نداشته،
‫چون می‌دونم واقعیت نداره.
‫داری مخمو می‌زنی؟
‫آره، همه همینو می‌خوان، یه زوجِ استریت!
‫ای خدا، می‌شه اینو جدی بگیری؟
‫اصلاً چیزیو می‌تونی جدی بگیری؟
‫بابا، تو یه دلقکِ کارتونی‌ای.
‫چطوری آخه قراره جدی‌ت بگیرم؟
‫چی، من...
‫تو بودی که سراغم اومدی،
‫نه برعکسش.
‫می‌خوای تظاهر کنی همچین اتفاقی نیفتاده؟
‫حتماً درست یادت نیست.
‫برای همین به مراسم عزاداریِ کافمو نیومدی؟
‫من به عزاداریِ هیچکس نمی‌رم.
‫آره، معلومه که نمی‌ری، چون می‌ترسی.
‫ا ـ از این می‌ترسی که احساساتِ انسانی از خودت بروز بدی.
‫از این می‌ترسم که از کِسلی اشکم دربیاد.
‫تا حالا فکر کردی همینه که باعث می‌شه بقیه استخراج بشن؟
‫ای خدا!
‫جدی می‌خوای منو برای کاری که بقیه هم کردن مقصر بدونی؟!
‫تو حتی نمی‌شناختیش!
‫تو هیچ نمی‌دونی بقیه قبل از استخراج شدن چطوری‌ان!
‫اصلاً خوشت نمیاد اطرافشون باشی...
‫به‌هیچ‌وجه! ‫تو...
‫مـ ـ متأسفم.
‫مطمئنم هستی.
‫اوه، پسر!
‫این بدجور خجالت‌آور شد، نه؟
‫خب، می‌خوای خلاصم کنی یا نه؟
‫اگه فردا استخراج بشم چیکار می‌کنی؟
‫بهش اهمیتی نمی‌دم.
‫و احتمالاً فراموشت می‌کنم.
‫باشه.
‫می‌فهمم.
‫ای بابا، شوخی سرت نمی‌شه ها، نه؟
‫اصلاً هم بامزه نیستی!
‫آه، فکر نکنم این حساب باشه.
‫هی، داری چیکار می‌کنی؟
‫ووه! ‫آه!
‫بجنگ! ‫دیوونه شدی؟
‫گفتم بجنگ!
‫بس کــن!
‫چه مرگته؟!
‫چرا نجنگیدی؟ ‫اوه، شروع شد.
‫باز شروع شد!
‫چون باهات نجنگیدم یعنی نامحسوس بهت اهمیت می‌دم؟!
‫من فقط یه جوجه‌ی کوچولوی دل‌نازک توی تخمی‌ام که فقط باید باز بشه.
‫خب، از این خبرا نیست!
‫نه به تو، و نه هیچکسی توی سیرک ذره‌ای اهمیت می‌دم!
‫ختم کلام!
‫شما بازیچه‌های دستِ منید،
‫و از اینکه عذاب‌تون بدم لذت می‌برم.
‫من کسی‌ام که محض تفریح زجرتون می‌ده!
‫اگه هم باهاتون راه اومدم،
‫فقط برای این بود که این بخشش بیشتر درد داشته باشه.
‫[بوق!]
‫چیز بیشتری توی من پیدا نمی‌کنی.
‫پس خواهش می‌کنم دنبالش نگرد.
‫هی، من... من فکر می‌کردم، آه... ‫یه‌چیزیو می‌خواستم...
‫تو می‌تونی اول بگی. ‫نه، تو بگو.
‫بیا بعد از مراسم حرف بزنیم.
‫آره، اینطوری بهتره.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫حالا زمان جوایز بهترین شخصیت رسیده!
‫قبل از شروع، می‌خواستم از...
‫کمیته تشکر کنم...
‫که کاندیدها رو بررسی کردن و به برنده‌هامون رأی دادن.
‫عاشقتیم، کین!
‫خـ ـ خفه. ‫باشه.
‫ولی مگه می‌شه مراسم جوایز باشه ‫و اسامی افتخاری و دسته‌های زیرشاخه نداشته باشیم؟
‫درسته... خیلی ناجوره!
‫برخلاف مراسمِ من که خوبه.
‫خدایا، مزخرف به‌نظر میای.
‫سا-
‫و جایزه‌ی بزرگ‌ترین فحاش داده می‌شه به...
‫زوبل!
‫هــا؟
‫خیلی‌خب، دوستان، نوبتِ لحظه‌ای رسیده که همگی منتظرش بودید...
‫جایزه‌ی بهترین شخصیت!
‫بابل، برام طبل بزن.
‫و جایزه‌ی بهترین شخصیت می‌رسه به...
‫چی...
‫منم، دوستان!
‫اوه، وایسا، اشتباه خوندم.
‫مینگ‌ـه.
‫نباید فرض می‌کردی جایزه رو بردی.
‫حالا جفتمون مسخره به‌نظر میایم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی‌خب.
‫حالا ببینیم چندنفرشون به من رأی دادن.
‫هه.