‫فکرشو می‌کردم اینجوری بشه...
‫منظورت چیه؟
‫بعد از سروکله زدن با مارمولک‌مردا و ‫گرگینه‌ها، حالا نوبت اورک‌هاست.
‫رئیسشون کله‌گنده‌ست، و از استخراج سنگای مانا ‫یه ثروت قلمبه به جیب زده.
‫یه ماه از وقتی درمانگاهو باز کردم می‌گذره،
‫و بعد از این، با رئیسای همهٔ ‫دسته‌های زاغه‌نشین‌ها سروکار داشتم.
‫از رو کنجکاوی می‌پرسم، می‌شه گفت ‫رئیست آدم منطقیه؟
‫بانو لووه همونقدر که باوقاره، عاقل هم هست.
‫خیلی امیدوارم.
‫زوفیا هر روز داره کادوهای ‫عجیب غریب می‌فرسته...
‫و لینگا هم داره یه "قصر" گنده بغل دستمون می‌سازه ‫تا گندی که زده رو جبران کنه.
‫ولی اگه رئیس اورکا منطقی باشه،
‫نباید نگران اینجور چیزا باشم.
‫پس چرا خودش نیومد؟
‫مارمولک‌مردا و گرگینه‌ها ‫از اینجا رفت و آمد داشتن.
‫واقعاً فکر می‌کنی من بانو لووه رو ‫به جایی تو قلمرو دشمن می‌آوردم؟
‫چقدر جدیه؟
‫نمی‌شه تکونش داد.
‫باید از اول همینو می‌گفتی.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫این تو.
‫بانو لووه، زِنوس، ‫شفادهندهٔ زیرزمینی رو آوردم.
‫خوب شد اومدی.
‫من لووه هستم.
‫پس تو لووه‌ای.
‫چجوری در موردم شنیدی؟
‫چطور می‌تونستم نشنیده باشم؟
‫تو برای اونایی که تو دنیای زیرزمینی ‫زاغه‌نشین‌ها زندگی می‌کنن، یه چهرهٔ معروفی.
‫وای، جدی؟
‫مارمولک‌مردا و گرگینه‌ها داشتن جار می‌زدن،
‫«یه شفادهندهٔ خفن هست! ولی نمی‌تونم ‫در موردش بهت بگم وگرنه دردسر جذب می‌کنه!»
‫برا همین خودم در موردت تحقیق کردم.
‫لعنتی، کدوم بخش از ‫«عملیات زیرزمینی»
‫باعث شد بخوان اسم منو ‫اینجوری پخش کنن؟!
‫بهم گفتن می‌تونی هر نوع شفایی رو بدی ‫به شرطی که بهای برابر پرداخت بشه.
‫می‌دونی، از مجانی کار کردن خسته شدم.
‫خب، من الان نمی‌تونم از ‫اینجا تکون بخورم. می‌تونی بگی چرا؟
‫این یه امتحانه؟ فکر کنم باید چک کنم.
‫اسکن.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫هیچ زخم خارجی نمی‌بینم، ‫برا همین دارم داخلتو نگاه می‌کنم.
‫تاحالا نشنیدم شفادهنده‌ای ‫بتونه این کارو بکنه.
‫برام سواله چجوری کسی رو شفا می‌دن ‫اگه چک نکنن داخل چه خبره.
‫یه توده تو شکمته.
‫و می‌تونم مانا حس کنم...
‫سنگ ماناست؟
‫درسته.
‫تازه، با قدرت خیلی بالا ‫برای انفجار افسون شده.
‫صبر کن، یکی اینو تو غذات انداخته؟
‫اصلاً! با یه کوفته برنجی ‫اشتباه گرفتمش و خوردمش، همین.
‫پس تو یه احمقی.
‫برخلاف ظاهرم، ‫اشتهای خیلی زیادی دارم!
‫برام مهم نیست!
‫این مسخره‌ست. دیر یا زود ‫بدون هیچ کمکی دفعش می‌کنی.
‫متاسفانه نه.
‫تا حدی جویدمش، برا همین وقت زیادی ‫تا منفجر شدنش نمونده.
‫تازه، اگه بی‌احتیاط تکون بخورم، ‫اونم می‌تونه باعث انفجارش بشه.
‫پس برا همینه که نمی‌تونی تکون بخوری.
‫مشکل اصلی اینه که افرادم ‫حاضر نیستن از کنارم برن.
‫رئیس!
‫وقتی بمیریم، با هم می‌میریم!
‫کنارت می‌مونیم!
‫و انتظار داری من چیکار کنم؟
‫می‌خوام ثروتمونو به تو اهدا کنم.
‫اگه این سنگ منفجر بشه، پایان ‫اورک‌های زاغه‌نشین رقم می‌خوره.
‫ترجیح می‌دم ثروت جمع‌شده‌مونو ‫به کسی بدم
‫که ازش استفاده خوبی بکنه ‫تا اینکه غارت بشه.
‫شنیدم با اینکه برای شفات ‫قیمتای بالایی می‌خوای،
‫حاضری بچه‌ها رو مجانی ببینی.
‫خودمم عاشق بچه‌هام.
‫و تازگیا این سنگ مانا رو خوردی؟
‫آره.
‫چاقوی جراحی.
‫هی...
‫حالا تکون نخور.
‫حرومزاده!
‫فکر کردی داری چه غلطی می‌کنی؟!
‫ت-تو الان چیکار کردی؟
‫شکمتو باز کردم تا ‫سنگ مانا رو دربیارم.
‫و بعدش با شفا بستمش.
‫بدون مجوز، این تقریباً ‫همینقدر از دستم برمیاد.
‫اینکه اصلاً می‌تونی این کارو بکنی ‫فوق‌العاده‌ست...
‫اگه مواظب نباشی، ممکنه منفجر بشه!
‫اوه، راست می‌گی.
‫ن-حتی یه خراش هم نیست؟!
‫دستامو با جادوی دفاعی محافظت کردم.
‫ولی بازم درد داشت، برا همین مجبور شدم شفاشون بدم.
‫کارمون اینجا تمومه.
‫می‌تونی کلیدو پس بگیری.
‫باورنکردنیه. اگه ساکت مونده بودی، ‫کل ثروتمون مال تو می‌شد.
‫من فقط قیمتی برابر با مقدار ‫کاری که باید انجام بدم می‌خوام.
‫تو این مورد خیلی زیاد می‌شد.
‫از تو خوشم میاد، زِنوس شفادهندهٔ زیرزمینی!
‫امروز دین بزرگی از نژاد ‫اورک‌ها به گردنت افتاد!
‫اگه به کمکمون احتیاج داشتی، ‫فقط زنگ بزن، و کمک می‌رسه!
‫واقعاً ترجیح می‌دم فاصله‌تو حفظ کنی.
‫نیازی به تعارف نیست!
‫اگه بخوای می‌تونیم امنیت شبانه‌روزی ‫برای درمانگاهت فراهم کنیم!
‫جدی می‌گم، نکن!
‫به هر حال، همون لحظه‌ای که آروم شدم، ‫اشتهام برگشت.
‫دوست داری با من چند تا کوفته برنجی بخوری، زِنوس؟
‫شاید بتونی یه چیز دیگه بخوری؟
‫چی باعث شده اون قیافهٔ پکرو به خودت بگیری؟
‫فقط دارم فکر می‌کنم زوفیا، لینگا، ‫و لووه اخیراً خیلی سر می‌زنن.
‫حالا که گفتی، آره مثل اینکه همینطوره.
‫زوفیا روز ماه.
‫لینگا روز آب.
‫لووه روز طلا.
‫و هیچوقتم زخمی نیستن. ‫چرا زحمت می‌کشن بیان؟
‫واقعاً هیچ ایده‌ای نداری، زِنوس؟
‫حتماً خیلی حوصله‌شون سر رفته.
‫فکر نکنم این باشه...
‫به نظر عشق میاد.
‫چقدر وقته اونجایی؟
‫این زنا شیفتهٔ تو شدن.
‫چی؟ مسخره نباش. امکان نداره.
‫من یه شفادهندهٔ زیرزمینی کاملاً معمولی‌ام ‫که حتی مجوز هم نداره.
‫چشمای منو نمی‌شه گول زد.
‫هر وقت از سقف نگاه می‌کنم،
‫چشماشون عشق‌زدگیشونو لو می‌ده.
‫بعد از ۳۰۰ سال زندگی یاد می‌گیری ‫چجوری این چیزا رو بفهمی.
‫اِم، تو که «زندگی» نمی‌کنی، البته.
‫یه جورایی نگرانم.
‫همه‌شون خیلی خوشگلن...
‫و همه‌شون دیوونه‌های گنده‌این.
‫فقط بحث زمانه تا این سه تا
‫گروه نیمه‌انسان سر زِنوس ‫جنگ راه بندازن، به نظرم.
‫این مزخرفه.
‫لیلی، سعی کن تمام تلاشتو بکنی ‫تا منو سرگرم کنی، مثل اونا.
‫و-ولی من فقط یه بچه‌ام.
‫من مثل اونا جذاب نیستم...
‫همهٔ دخترای عاشق خوشگلن.
‫م-ممنونم، کارمیلا!
‫سه تا رهبر نیمه‌انسان ‫سر من دعوا کنن؟
‫اینقدر مسخره‌ست که حتی نمی‌تونم بخندم.
‫دکتر، دارم فکر می‌کنم به بقیه ‫اعلان جنگ بدم.
‫حاضری طرف مارمولک‌مردا رو بگیری؟
‫چی گفتی؟
‫جنگ سر زِنوس...
‫جناب زِنوس! وقتش رسیده ‫با بقیه تسویه حساب کنیم.
‫می‌خوام طرف گرگینه‌ها رو بگیری!
‫اوه، صبر کن...
‫زِنوس، وقتش رسیده نابود کنیم—
‫باشه، نگه دار!
‫قرار بود جنگ ظهر روز بعدِ ‫زمین شروع بشه...
‫جنگ تمام عیار بین هر سه گروه.
‫خیلی‌ها به خاطر زن‌بازیت می‌میرن.
‫واقعاً از طرز بیان این حرفت خوشم نمیاد.
‫و تو چرا داری قهر می‌کنی، لیلی؟
‫واقعاً جرئت کردی بیای اینجا ‫فقط برای اینکه بمیری.
‫امروز قراره معلوم کنیم کی لیاقت داره ‫اینجا رئیس باشه.
‫خیلی خنده‌داره!
‫چون الان می‌فهمین لینگا ‫چقدر بهتون آسون گرفته.
‫چه حماقتی.
‫واقعاً فکر می‌کنین می‌تونین جلوی اورک‌ها ‫تو نبرد مرگبار وایسین؟
‫هردوتون امروز می‌میرین.
‫همونجا وایسین!
‫زِنوس؟
‫دکتر؟
‫جناب زِنوس؟
‫خب، من اینجا نیستم که این دعوا رو متوقف کنم.
‫می‌دونم شما سه تا بعد از سال‌ها درگیری، ‫کینه‌های قدیمی دارین.
‫برا همین می‌خوام اینقدر بزنین ‫تا همه‌تون راضی بشین.
‫همینارو می‌خواستم بگم.
‫مثل اینکه تایید دکترو گرفتیم.
‫پس بیاین با تمام قدرت بریم.
‫و هر کی زنده موند می‌تونه ‫اونو مال خودش کنه. چی می‌گین؟
‫قبوله! تو اون صورت اون همین الانشم ‫مال لینگاست.
‫پاکدامنی زِنوس مال من می‌شه!
‫این درسته، زِنوس؟
‫نه، این بخشی از معامله نبود.
‫چی شده؟ اینا که نمی‌افتن!
‫مهم نیست چقدر بد می‌زنیمشون، ‫همینجور بلند می‌شن!
‫تقریباً مطمئنم حداقل ‫۳۰ تاشونو زدیم زمین...
‫چه...
‫زخمام همین الان خوب شدن.
‫همونطور که گفتم، من اینجا نیستم ‫دعواتونو متوقف کنم.
‫آزادین ادامه بدین.
‫ولی شماها بیمارای منم هستین.
‫برا همین وقتی زخمی می‌شین، شفاتون می‌دم.
‫بالاخره من یه شفادهندهٔ زیرزمینی‌ام.
‫این توضیح می‌ده.
‫خب، بعد از این همه، ‫حسابی حس حماقت بهم دست داده.
‫فکر کنم تمام این مدت داشتی ‫کار می‌کردی، نه دکتر؟
‫ولی تاحالا نشنیدم شفادهنده‌ای بتونه ‫این همه آدمو فوراً شفا بده
‫اونم برای این مدت طولانی!
‫اون بهمون گفت بزنیم، ولی هیچوقت ‫فکر نمی‌کردم بتونه همه‌مونو شفا بده...
‫ولی با این وضع، جنگ هیچوقت تموم نمی‌شه.
‫دقیقاً. هیچ پایانی براش نیست.
‫«اون منو زد، پس منم انتقام می‌گیرم.»
‫«اون بهم لگد زد، پس منم انتقام می‌گیرم.»
‫هیچوقت تموم نمی‌شه.
‫خب می‌خواین ادامه بدین؟
‫چون اگه ادامه بدین، من همینجا می‌مونم.
‫و خیالتون راحت باشه، پول همهٔ اینا رو می‌گیرم.
‫حرفش منطقیه.
‫این هیچ پایانی نداره.
‫ما اصلاً داریم چیکار می‌کنیم؟
‫الان مسخره به نظر می‌رسه.
‫فقط داریم خودمونو خسته می‌کنیم.
‫راستش بعد از این همه جنگیدن ‫احساس رضایت می‌کنم.
‫همینه که هست.
‫و با توجه به چیزی که دکتر الان گفت، ‫بهتره برا امروز تمومش کنیم.
‫گرگینه‌ها هیچ اعتراضی ندارن!
‫«بخشش قدرته.»
‫یه ضرب‌المثل قدیمی اورکی.
‫به نظر می‌رسه از این به بعد ‫فقط یه دلیل برای جنگیدن داریم.
‫لینگا تو اون یکی برتری داره!
‫و اون تنها نبردیه که توش کوتاه نمیام.
‫فکر می‌کنی دارن در مورد چی حرف می‌زنن؟
‫تو واقعاً محبوبی، زِنوس...
‫ولی چرا این کارو کردی؟
‫یه چیزی هست که استادم یه بار بهم گفت.
‫«شفادهنده‌ای که فقط زخما رو خوب می‌کنه درجه سه ست،
‫اونی که می‌تونه یه نفرو کامل شفا بده درجه دوئه،
‫و اونی که می‌تونه دنیارو جای بهتری کنه درجه یکه.»
‫استادت چجور آدمی بود؟
‫یه آدم عجیب. ولی واقعاً تأثیرگذار.
‫برا همینه که، هرچقدرم درجه سه باشم،
‫می‌خوام سعی کنم اوضاع زاغه‌نشین‌ها رو بهتر کنم.
‫خیلی باحاله، زِنوس!
‫یا حداقل، این چیزیه که می‌گم.
‫فقط حرفه؟
‫بهش فکر کن. همه‌شون بیمارای دائمی ‫درمانگاه درب و داغون ما هستن.
‫نمی‌تونیم سر این مزخرفات از دستشون بدیم.
‫دروغگو.
‫اون می‌دونه اگه همه با هم کنار بیان،
‫زخمیای کمتری وجود خواهد داشت، ‫و بیمارای کمتری.
‫هی، زِنوس.
‫چی شده؟
‫دوستت دارم، زِنوس.
‫منم دوستت دارم، لیلی.
‫منظورم وقتی می‌گم «دوستت دارم» این نیست!
‫پس دقیقاً منظورت چیه؟
‫ب-بیخیال!
‫خب، وقتشه پولمو بگیرم و برم خونه.
‫هنوزم می‌خوای ازشون پول بگیری؟
‫معلومه. می‌دونی شفا دادن ‫این همه آدم چقدر کار می‌بره؟
‫یعنی باید دستمزدمو بگیرم.
‫فکر می‌کنی کارمیلا ناراحت می‌شه کسی نمرده؟
‫شاید. حقشه، البته.
‫فکر کنم... واقعاً خوشحال می‌شه، البته.
‫منو صدا زدین، فرمانده لشکر؟
‫منتظر بودم، معاون فرمانده کریشنا.
‫انتظار احضار شدنو نداشتم. ‫اتفاقی افتاده؟
‫آره. اخیراً شایعات ‫نگران‌کننده‌ای شنیدم.
‫چه شایعاتی؟
‫ظاهراً، جنگ قلمرو بین ‫نیمه‌انسانای زاغه‌نشین آروم گرفته.
‫ولی مارمولک‌مردا، گرگینه‌ها و اورک‌ها ‫سال‌هاست سر قلمرو با هم دعوا دارن.
‫برام سخته باور کنم ‫که یهو آروم شده باشه.
‫ولی محض احتیاط اگه ممکنه درست باشه، ‫نمی‌تونیم نادیده‌اش بگیریم.
‫پادشاهی هِرزِت پیشرفت کرده
‫تحت سیستم سلسله‌مراتبی سختگیرانه‌اش، ‫با خاندان سلطنتی در راس.
‫شهروندا عقده‌هاشونو سر فقیرا خالی می‌کنن.
‫و فقیرا عقده‌هاشونو با
‫دعوا کردن با همدیگه خالی می‌کنن، ‫مخصوصاً بین نژادای مختلف.
‫اینجوری تعادلو حفظ می‌کنیم.
‫ولی فرض کن فقیرا ‫یه جبههٔ متحد تشکیل بدن...
‫معتقدی تهدیدی برای ‫شهروندا، اشراف‌زادگان...
‫شاید حتی طبقه حاکم ایجاد می‌کنن؟
‫دقیقاً.
‫پادشاه مثل خورشید برای مردم ماست،
‫و وظیفهٔ دستهٔ شوالیه‌های سلطنتی ‫دفاع از پایتختیه که حاکممون توش ساکنه.
‫ولی فرمانده، سه نژاد نیمه‌انسان ‫خیلی وقته با هم دشمنی دارن.
‫امکان نداره چنین کینه‌های عمیقی ‫به این راحتی بخشیده بشن.
‫شایعات می‌گن یه طرف ‫سوم بینشون میانجیگری کرده.
‫این حتی باورنکردنی‌تر به نظر می‌رسه.
‫زوفیای گردباد، لینگای ‫ستمگر، و لووه‌ی قدرتمند...
‫اونا چهره‌های خطرناک و مهمی ‫تو دنیای زیرزمینی‌ان.
‫نمی‌تونم فردی رو تصور کنم ‫که قادر به مهار کردنشون باشه.
‫منم همین حسو دارم.
‫ولی نمی‌تونیم حتی احتمال درست بودن ‫شایعاتو نادیده بگیریم.
‫و برا همینه که منو صدا زدین؟
‫این مسئله‌ایه که می‌تونه ‫وضعیت کشورمونو تهدید کنه.
‫نمی‌تونم اینو به افراد رده پایین بسپرم.
‫می‌خوام تو، معاون فرمانده‌ام، اینو مدیریت کنی.
‫رسیدگی می‌کنم، قربان.
‫روت حساب می‌کنم، رز آهنی.
‫اگه چنین فردی وجود داشته باشه، ‫دستگیرش می‌کنم.
‫زِنوس—
‫جناب زِنوس! سرما خوردی؟
‫لینگا می‌تونه با دمش گرمت کنه!
‫این باید کار من باشه.
‫عضلاتم گرم‌تر از اون چیزیه که فکر می‌کنی، ‫تازه سینه‌هامم هست.
‫من... دم ندارم.
‫یا عضله...
‫یا... سینه.
‫می‌رم یه کم چایی دم کنم!
‫شماها دیگه خیلی هوامو دارین!
‫فقط یه عطسه بود.
‫دارم سعی می‌کنم یکی رو شفا بدم، پس ساکت شین.
‫شفای تو هیچوقت از شگفت‌زده کردن ‫من دست برنمی‌داره، دکتر.
‫راستی، خیلی وقته به شفا ‫احتیاج نداشتی، ها، زوفیا؟
‫اوه، یالا دیگه، لیلی!
‫اینجوری به نظر میاد که من همیشه ‫اینجام وقتی بیمار نیستم!
‫دقیقاً همینطوره.
‫فقط محض اطلاع، این زخمو ‫موقع کار کردن برداشتم.
‫اوه، درسته. تو دزدی، مگه نه؟
‫من تو انتخاب هدفام خیلی سخت‌گیرم، ‫ولی آره...
‫و دستهٔ شوالیه‌های سلطنتی ‫حالا چشمشون دنبال ماست.
‫دیروز یه کم باهاشون درگیر شدم، ‫اینجوری زخمی شدم.
‫راستی، قبلاً هردوتون ‫دستاتون زخمی شده بود.
‫شوالیه‌های سلطنتی این کارو کردن؟
‫آره، اونا کردن.
‫یکیشون وقتی داشتیم یواشکی وارد ‫عمارت یه اشراف‌زاده می‌شدیم منو گرفت.
‫دست منم زدن، آبجی.
‫اون زن دیوونه یهو با اون تفنگ ‫جادوی آتیشیش بهم شلیک کرد.
‫یه زن دیوونه؟
‫فکر کنم معاون فرمانده‌شونه؟
‫یه دختر دیوونه که بهش می‌گن رز آهنی.
‫جهنم واقعی به پا می‌کنه، اونم ‫با یه قیافهٔ بی‌حس.
‫رز آهنی...
‫تصور کن جلب توجه اون ‫چه دردسری درست می‌کنه،
‫مخصوصاً با این همه زن خطرناکی ‫که همین الانشم داریم.
‫من... آدم معمولیه هستم، درسته؟
‫شک دارم لازم باشه نگران باشم.
‫چرا شوالیه‌های سلطنتیِ از دماغ فیل افتاده ‫باید به یه شفادهندهٔ زیرزمینی هیچکی اهمیت بدن؟
‫غریزهٔ شبح‌وار من معمولاً ‫خیلی دقیقه...
‫نگران بودن در موردش فایده‌ای نداره.
‫لیلی، برای ناهار آماده‌ای؟
‫آره!
‫چی می‌خوای بخوری، زِنوس؟
‫من پایه‌م یه سالاد بخورم!
‫لینگا ماهی می‌خواد!
‫شما دو تا دیوونه‌این؟
‫معلومه، قراره گوشت بخوریم.
‫محض اطلاع، من از شما سه تا نپرسیدم.
‫و جدی می‌خواین اینجا غذا بخورین؟
‫خب، فکر کنم می‌رم بالا استراحت کنم.
‫ولی یادت باشه احتمالاً تو تنها کسی ‫تو کل پایتخت سلطنتی هستی
‫که می‌تونه رهبرای زاغه‌نشین‌ها رو سر خط بیاره.
‫احساس می‌کنم یه جور ‫رام‌کنندهٔ حیوانات خطرناکم.
‫واقعاً امیدوارم دیگه مهمونای ‫دردسرساز بیشتری گیرمون نیاد.
‫«و با این حرفا، زِنوس شفادهندهٔ زیرزمینی ‫سرنوشت خودشو رقم زد.»
‫همینجوری قبل از شناور شدن و رفتن، ‫جمله‌های شوم نگو!
‫من واقعاً تو زاغه‌نشین‌هام؟
‫آهای تو. می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫حتماً. چی شده؟
‫یه مدته تو زاغه‌نشین‌ها نبودم،
‫و به نظر می‌رسه اوضاع خیلی عوض شده.
‫خیلی خوب با گرگینه‌ها و اورک‌ها ‫کنار میاین.
‫خب، معلوم شد وقتی بشناسیشون ‫اونقدرام بد نیستن.
‫ولی قبلاً این همه دشمنی بود. چی شد؟
‫خب، می‌دونی...
‫ببین، من نمی‌دونم تو کی هستی،
‫برا همین واقعاً نمی‌تونم در موردش بهت بگم.
‫بالاخره اون داره سعی می‌کنه ناشناس بمونه.
‫ناشناس؟
‫می‌بینمت.
‫وایسا. تو حرف می‌زنی.
‫و چرت و پرت نگو. فقط به سوالایی ‫که می‌پرسم جواب بده.
‫میانجی کیه؟
‫بهت نمی‌گم.
‫همه‌مون خیلی بهش مدیونیم.
‫می‌تونی بهم شلیک کنی، ولی—
‫پس این میانجی وفاداری ‫زیادی به دست آورده.
‫خب، اون کیه؟
‫عجب چیزی.
‫آره، جدی.
‫رئیس!
‫شروع کردن دردسر تو قلمرو ‫دشمن فکر بدیه.
‫دستاشون باید اونقدر زخمی می‌شد ‫که هیچ امیدی به شفا نبود،
‫ولی از اون نگاهی که انداختم، ‫کاملاً خوب شدن.
‫چطور ممکنه؟
‫و حالا، قدم بعدیم چیه؟
‫چیزای زیادی هست که نمی‌دونم.
‫مثل اینکه کجام.
‫به دلایلی لرز کردم.
‫ببخشید. به یه کم راهنمایی احتیاج دارم.
‫تو زاغه‌نشین‌ها بودم، ولی قبل از اینکه بفهمم، ‫تو یه بخش متروکهٔ شهر بودم.
‫آره؟ سخته.
‫بله، متاسفانه تنها عیب واقعی من ‫بلد نبودن مسیره.
‫جدی؟
‫متوجه شدم یکی تو این خونه‌ست، ‫برا همین تصمیم گرفتم کمک بخوام.
‫می‌تونی بهم نشون بدی چجوری برگردم شهر؟
‫باشه، تو اون صورت—
‫زِنوس، بیمار داریم؟
‫نه، فقط یکی که گم شده.
‫به نظر می‌رسه بهت مدیونم، ‫هرچند تصادفی.
‫چایی! صبر کن، نه، زِنوس!
‫زِنوس!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یک قهرمان درستکار
‫«یک قهرمان درستکار.»